Saturday, July 16, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ελλάδα: Ο ασφαλέστερος τουριστικός προορισμός 

Μπήκαμε για τα καλά στο καλοκαίρι και στην περίοδο των θερινών διακοπών. Ο σχεδιασμός των διακοπών είναι σίγουρα μία από τις πιο ευχάριστες διαδικασίες, όμως υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που το όνειρο μπορεί να μετατραπεί σε εφιάλτη. Ιδίως αν επιλεγεί ένας προορισμός που κρύβει άπειρους κινδύνους για τον ταξιδιώτη.Τα κριτήρια που κάνουν έναν τόπο αφιλόξενο για τον επισκέπτη ποικίλουν κατά περίπτωση και δεν έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την πολιτική αστάθεια ή την πληθώρα των ασθενειών που ενδημούν στον τόπο επιλογής του. Οι παράγοντες πολλοί, με τον κυριότερο να είναι η προσωπική ασφάλεια του ταξιδιώτη. Τον κατάλογο με μερικούς από τους πιο επικίνδυνους προορισμούς στον κόσμο που ακολουθεί συνέταξαν ειδικοί οργανισμοί και περιλαμβάνει σημεία αυτού του πλανήτη που καλό θα ήταν να αποφύγουν όσοι σκέπτονται να τα επισκεφτούν φέτος το καλοκαίρι.
Τουρκία: Στόχος τρομοκρατικών χτυπημάτων, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες...
Αφγανιστάν: Οι συστάσεις περιττές. Εκτός αν είστε μέλος της αποστολής του ΟΗΕ (και πάλι με επιφυλάξεις)...
Ονδούρα: Υψηλή εγκληματικότητα και πολλές ασθένειες...
Ιράκ: Η "δημοκρατική" πλέον χώρα κρίνεται άκρως επικίνδυνη για οποιονδήποτε επισκέπτη...
Αίγυπτος: Η πολιτική αστάθεια και η δράση των φονταμενταλιστών την φέρνει πολύ ψηλά στον κατάλογο των απαγορευμένων χωρών...
Ινδία: Όσο κι' αν φαίνεται παράξενο, ένας τόσο σημαντικός τουριστικός προορισμός ταλανίζεται από τα πολύ υψηλά επίπεδα βιασμών γυναικών. Οπωσδήποτε απαγορευτικό για μοναχικά γυναικεία ταξίδια...
Μάλι: Η πανέμορφη χώρα στην καρδιά της Σαχάρας ταλανίζεται από εμφύλιο πόλεμο...
Ντιτρόιτ ΗΠΑ: Η πόλη φάντασμα του "αμερικάνικου ονείρου" πλήττεται από εξαιρετικά υψηλά επίπεδα εγκληματικότητας...
Ορλάντο ΗΠΑ: Σίγουρα όχι ο ιδανικότερος προορισμός για ομοφυλόφιλους...
Ντάλας ΗΠΑ: Οι αστυνομικοί επισκέπτες ας φροντίσουν, για καλό και για κακό, να κυκλοφορούν με κράνη και πανοπλίες...
Σομαλία: Πειρατές στις παραλίες και αρρώστιες σε συνδυασμό με εγκληματικότητα στο εσωτερικό, δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ...
Βόρεια Κορέα: Αν και εφ' όσον καταφέρει κανείς να βρει τον τρόπο να μπει στην χώρα, θα έχει να αντιμετωπίσει την διαρκή επιτήρηση από τις αρχές και το πολύ χαμηλό βιοτικό επίπεδο...
Συρία: Το άλλοτε "διαμάντι" της Μέσης Ανατολής έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί έναν τουριστικό προορισμό. Ο εμφύλιος έχει αποτρέψει κάθε σκέψη για επίσκεψη στα υπέροχα μνημεία της...
Καράκας Βενεζουέλα: Υψηλή εγκληματικότητα και μεγάλες πιθανότητες για απαγωγή...
Νότιο Σουδάν: Οι αφρικανικοί εμφύλιοι του χειρίστου είδους το καθιστούν επικίνδυνο ακόμα και για τις φιλανθρωπικές οργανώσεις...
Γουατεμάλα: Εξωτικός προορισμός, όχι όμως για γυναίκες. Μεγάλη εγκληματικότητα σχετιζόμενη με ναρκωτικά...
Ρίο ντε Τζανέιρο Βραζιλία: Στην Ολυμπιακή πόλη των 13.5 εκατομμυρίων ψυχών, απ' όλα έχει το μενού. Δολοφονίες, κλοπές, ληστείες, απάτες, βιασμοί...
Νιγηρία: Πόλεμοι, πόλεμοι και άλλοι πόλεμοι. Μόνο για πολεμικούς ανταποκριτές...
Ουκρανία (ανατολική): Εμπόλεμη ζώνη για "ζόρικα" νεύρα και πολλούς γεωπολιτικούς γρίφους...
Αυτοί είναι μερικοί επικίνδυνοι προορισμοί, σύμφωνα με δυτικές κρατικές υπηρεσίες και διεθνείς τουριστικούς οργανισμούς.
Η Ελλάδα πάντως θεωρείται ως ο ασφαλέστερος προορισμός στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, που αξίζει να επισκεφθούν οι παραθεριστές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης περισσότεροι από το ένα τρίτο των ερωτηθέντων, δήλωσαν ότι θα ήθελαν να επισκεφθούν την Ελλάδα εφέτος, με το 80% να θεωρεί πως η χώρα μας είναι ένας ασφαλής προορισμός διακοπών.
Η στήλη σας εύχεται χαρούμενες, ξεκούραστες και ασφαλείς διακοπές...

Thursday, July 7, 2016

Εσείς τι λέτε;



 
Τάδε Έφη πατριωτισμός...

Τις δύο τελευταίες εβδομάδες ασχολήθηκα με τις Εθνικές Ημέρες του Κεμπέκ και του Καναδά. Στις γειτονικές μας ΗΠΑ, η 4η Ιουλίου θεωρείται ομοσπονδιακή αργία για τον εορτασμό της υιοθέτησης της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Για την ιστορία, η Αμερικανική Επανάσταση ήταν ουσιαστικά ο πόλεμος μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και των13 αποικιών της στην αμερικανική ήπειρο που διήρκησε από το 1775 μέχρι το 1783. Αφορμή για τον πόλεμο αυτό ήταν η βαριά φορολογία που επέβαλλαν οι βρετανοί στις αποικίες τους και προκαλούσε τη δυσφορία των κατοίκων οι οποίοι ήθελαν να ξεφύγουν από την οικονομική κηδεμονία της Μεγάλης Βρετανίας. Σε αντίδραση για την βαριά φορολογία του τσαγιού, οι αμερικανοί σταμάτησαν να αγοράζουν τσάι και μάλιστα πέταξαν τεράστια φορτία τσαγιού στο λιμάνι της Βοστώνης στις 16 Δεκεμβρίου 1773. Η αντίδραση των βρετανών ήταν άμεση, αφού έστειλαν 4.000 στρατιώτες να καταλάβουν τη Βοστώνη. Όταν όμως το 1775 οι αγγλικές δυνάμεις επιχείρησαν να πάρουν στρατιωτικό υλικό από την πόλη Κόνκορντ της Μασαχουσέτης, συνάντησαν αντίσταση από την πολιτοφυλακή της Μασαχουσέτης στο Λέξινγκτον και έπειτα στο Κόνκορντ, στέλνοντας τον Βρετανικό στρατό κυνηγημένο στη Βοστώνη και με βαριές απώλειες. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή για τον Αμερικανο-βρετανικό πόλεμο που κράτησε οκτώ χρόνια μέχρι που τελικά στις 4 Ιουλίου 1776 συγκλήθηκε συνέλευση των αμερικανών στη Φιλαδέλφεια, όπου ψηφίστηκε η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Πρωταγωνιστές στη σύνταξη της Διακήρυξης υπήρξαν ο Τόμας Τζέφερσον, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος και ο Τζον Άνταμς. Ωστόσο αυτό δεν σταμάτησε τον πόλεμο, αφού οι Άγγλοι έστελναν συνεχώς ενισχύσεις και οι Αμερικανοί προσπαθούσαν να κρατήσουν την επανάσταση ζωντανή. Η Γαλλία έστειλε οικονομική ενίσχυση στους επαναστατημένους Αμερικανούς καθώς και στρατεύματα και τελικά ο αγγλικός στρατός, υπό την ηγεσία του στρατηγού Κορνουάλις, παραδόθηκε στο Γιόρκταουν της Βιρτζίνια στις 19 Οκτωβρίου 1781. Ο πόλεμος έληξε επίσημα με την συνθήκη του Παρισιού στις 3 Σεπτεμβρίου 1783, με την οποία η Αγγλία παραχωρούσε τα εδάφη της στις ΗΠΑ. Πλέον στις ΗΠΑ η 4η Ιουλίου θεωρείται εθνική αργία και γιορτάζεται με εντυπωσιακά πυροτεχνήματα, παρελάσεις, ψησταριές, καρναβάλια, πανηγύρια, πικ-νικ, συναυλίες, παιχνίδια μπέιζμπολ, καθώς και πολιτικές ομιλίες και τελετές.Οι εκδηλώσεις είναι τόσο εντυπωσιακές ώστε τα τελευταία χρόνια φροντίζω την Ημέρα της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας να βρίσκομαι στις ΗΠΑ και να συμμετέχω σ' αυτές. Δεν είναι εύκολο να σας περιγράψω το έντονο πατριωτικό συναίσθημα που νοιώθουν οι αμερικανοί την ξεχωριστή αυτή Ημέρα.  Η Ημέρα Ανεξαρτησίας είναι η Μεγάλη Ημέρα του χρόνου για τα πάνω από τριακόσια  εκατομμύρια αμερικανών κάθε προέλευσης. Εν τω μεταξύ, οι Εθνικές Ημέρες του Κεμπέκ και του Καναδά, που γιορτάσαμε πρόσφατα, δεν έχουν απολύτως τίποτα κοινό με την αμερικανική Ημέρα Ανεξαρτησίας αλλά ούτε και μεταξύ τους. Στο Κεμπέκ, κάθε 24 του Ιούνη, ο Ιωάννης ο βαπτιστής  παίρνει διαζύγιο - με το έτσι θέλω - από τον Καναδά (αν και στις μέρες του το    κυβερνούσαν οι αρκούδες!) ενώ κάθε1η του Ιούλη ο άλλος Ιωάννης, ο Macdonald τόχει βάλει άχτι να μας ...μουβάρει!
Τάδε Έφη πατριωτισμός...