RadioMichael

Εσείς τι λέτε;

2012-02-06T13:07:00.000-05:00

«Oh Mommy Blue...»

Πριν από έναν περίπου αιώνια, πριν κηρυχτεί ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, μια χούφτα έλληνες που έφθασαν εδώ αναζητώντας καλύτερη τύχη, αποφάσισαν να οργανωθούν με κύριο σκοπό την διατήρηση της θρησκείας, γλώσσας, ηθών και εθίμων τους.
Έτσι, γεννήθηκε η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ.
Οι νεοαφιχθέντες, με θυσίες, στερήσεις και πολύ κόπο, έφτιαξαν εκκλησιές, σχολεία και κοινωφελή ιδρύματα.
Με τα χρόνια, οι δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελλάδα, υποχρέωσαν πολλούς έλληνες να εγκαταλείψουν τον τόπο με αποτέλεσμα η συνεχής αύξηση των μεταναστών να αυξήσει δραματικά και τις ανάγκες της προπολεμικής ομογένειας.
Η Κοινότητα, στο στάδιο αυτό έπαιξε ηγετικό ρόλο.
Έκτισε και άλλες εκκλησιές, ίδρυσε ημερήσια σχολεία, κοινοτικά κέντρα και απέκτησε σημαντική ακίνητη περιουσία που - σύμφωνα με εκτιμήσεις - ξεπερνά τα εκατό εκατομμύρια δολάρια. Τεράστιο επίτευγμα αν αναλογιστεί κανείς πως όλα αυτά φτιάχτηκαν από χέρια εθελοντών.
Παρόλη όμως την πρόοδό και εξέλιξή της, η κοινότητα δεν κατάφερε να αποφύγει την «κατάρα» που κυνηγά τη φυλή (βλέπετε προηγούμενο άρθρο) και η κάποτε αξιοζήλευτη «Μητέρα» (όπως ορισμένοι την αποκαλούν) μετετράπη σε χώρο κομματικών και εκκλησιαστικών διενέξεων, ατομικών συμφερόντων και προσωπικών φιλοδοξιών.
Η φυσιολογική φθορά ήταν αναπόφευκτη…
Οι συνεχείς φιλονικίες, οι έντονες αντιπαραθέσεις, τα μικρο κοινοτικά συμφέροντα, το κυνηγητό της εξουσίας και η ματαιοδοξία, μετέβαλαν σιγά-σιγά την Κοινότητα σε μια κουρασμένη «Μητέρα» χωρίς ουσιαστική υποδομή, μακροχρόνιο προγραμματισμό, όραμα και φαντασία.
Μια «Μητέρα» αχάριστη και παιδοφάγο που στην πορεία αποθάρρυνε, κυνήγησε και (ακόμη) διέγραψε τα παιδιά της που την υπηρέτησαν!
Μια «Μητέρα», σχεδόν απομονωμένη σήμερα, που πληρώνει το βαρύ τίμημα των αδέξιων χειρισμών της που οδήγησαν σε υπέρογκα χρέη και σε επίπονες περικοπές των σχολικών επιχορηγήσεων.
Μια «Μητέρα» άνευ «Μείζονος» πλέον σημασίας για τα Νότιο- βορειοδυτικά προάστια.
Μια «Μητέρα» που με τα καπρίτσια της κατάφερε να χάσει τον ηγετικό ρόλο, τον οποίο μοιραία ανέλαβαν αποκολλημένα τμήματά της όπως κογκρέσα και ανεξάρτητα ιδρύματα όπως εκπαιδευτικά, κοινωνικών υπηρεσιών, κακοποιημένων γυναικών, τρίτης ηλικίας, υποτροφιών, ερανικών επιτροπών, κ.α. που - κατά ειρωνικό τρόπο - διευθύνουν, ως επί το πλείστον, (με απόλυτη επιτυχία) τα «κυνηγημένα» παιδιά της!
Μια «Μητέρα» με αμφίβολη διαδοχή, χωρίς ίχνος «Ελπίδας» και με αβέβαιο μέλλον.
Η Κοινότητα - κατά πλειοψηφική ομολογία - υπάγεται τη στιγμή αυτή στην κατηγορία ενός μετρίου σωματείου, εκφραστή 70 μόλις μελών!
Καλοδεχούμενη η απόφαση της σταδιακής εκποίησης των περιουσιακών της στοιχείων προτού είναι αργά.
Εκατό εκατομμύρια στα χέρια υπεύθυνων διαχειριστών και δημιουργικών εξωκοινοτικών οργανισμών, σίγουρα θα έπιαναν τόπο…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2012-01-17T16:54:00.000-05:00

«Βαριά κατάρα…»

Τι συμβαίνει μ’ εμάς τους «πατριώτες» έλληνες τέλος πάντων και από τη μια χτίζουμε Παρθενώνες και πεθαίνουμε για την πατρίδα και από την άλλη τόσα φιλελεύθερα πνεύματα τους οδηγήσαμε στην εξορία, τη φυλακή ή το θάνατο! Ας ταξιδέψουμε όμως για λίγο στο παρελθόν… Ο κορυφαίος φιλόσοφος Πυθαγόρας μετά από τους διωγμούς που υπέστη από τον κακόβουλο Κύλωνα, αποσύρθηκε στη νότια Ιταλία, όπου έθεσε ο ίδιος τέλος στη ζωή του! Ο στρατηγός Μιλτιάδης, που έσωσε την Αθήνα κατατροπώνοντας τους Πέρσες, τελικά κατηγορήθηκε για προδοσία από τον Ξάνθιππο και πέθανε στη φυλακή από γάγγραινα!. Ο Αριστείδης ο Δίκαιος, επιφανής στρατηγός και άρχοντας των Αθηνών, επειδή είχε αντιταχθεί στο ναυτικό πρόγραμμα του Θεμιστοκλή οι τότε κρατούντες τον εξόρισαν και τελικά πέθανε πάμπτωχος στην Αθήνα! Ούτε κι ο Θεμιστοκλής όμως γλύτωσε την κατάρα του εξοστρακισμού και παρ’ όλο που σ’ αυτόν οφειλόταν η νίκη της ναυμαχίας της Σαλαμίνας και ο ίδιος μετέτρεψε την Αθήνα σε ναυτική υπερδύναμη, εξορίστηκε καταλήγοντας στην Περσία. Εκεί διάλεξε και να αυτοκτονήσει! Επίσης στην εξορία πέθαναν ο Φειδίας, ο Αισχύλος, ο Ικτίνος, ο Ηρόδοτος, ο Αναξαγόρας, ο Θουκυδίδης, ο Αριστοφάνης, ο Σοφοκλής, ο Δημοσθένης ,ενώ ο ίδιος ο Περικλής, στον οποίο οφείλεται ο Χρυσός Αιώνας, καθαιρέθηκε από το αξίωμα του στρατηγού και κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος! Ο φιλόσοφος Σωκράτης, μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ελληνικού και παγκόσμιου πολιτισμού, καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία της ασέβειας προς τους θεούς και της διαφθοράς των νέων. Πέθανε πίνοντας το κώνειο! Φτάνοντας στα νεότερα χρόνια η αγνωμοσύνη των ελλήνων δεν φαίνεται να μειώνεται στο ελάχιστο. Ο «γέρος του Μοριά», ο Κολοκοτρώνης - πρωτεργάτης της ελευθερίας - φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Παρόμοια τύχη είχαν και άλλοι ήρωες απελευθερωτές του Έθνους! Τι να πει κανείς για τον Ελευθέριο Βενιζέλο; Δύο φορές έγινε απόπειρα δολοφονίας. Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο κι αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι! Θύματα δολοφονίας υπήρξαν ακόμη: Ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, ο βασιλιάς Γεώργιος ο Α’, ο πρωθυπουργός Θεόδωρος Δεληγιάννης, ο συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης, ο καπετάνιος Άρης Βελουχιώτης, ο βουλευτής Γρηγόρης Λαμπράκης, ο ποιητής Αλέξανδρος Παναγούλης και αμέτρητοι άλλοι (τα ονόματα των οποίων δεν δημοσιεύουμε λόγω περιορισμένου χώρου της στήλης…) Τι να πούμε και μείς για την συκοφαντία και τον διωγμό αξιόλογων ηγετικών στελεχών της παροικίας μας! Ποια είναι άραγε αυτή η βαριά κατάρα που κουβαλά η Ελλάδα και σαν τον Κρόνο τρώει τα παιδιά της; Ή μήπως τελικά η διχόνοια, η λησμονιά κι η αχαριστία είναι το χαρακτηριστικό του λαού μας; Αρνούμαι πεισματικά να το πιστέψω…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Χρόνια Πολλά

2011-12-25T20:52:00.001-05:00

Ευχόμαστε στους πολυάριθμους - πιστούς ακροατές ,αναγνώστες μας και σε όλους τους ομογενείς ανα τον κόσμο, Χαρούμενα Χριστούγεννα κι Ευτυχισμένο τον Καινούργιο Χρόνο 2012.

Γιώργος Γκιούσμας, Κώστας Δανιηλίδης, Ελένη Δρακοπούλου, Δημήτρης Ηλίας, Γιώργος Καλιβρούσης, Μαριλένα Καλογρίδη, Dr. Αθανάσιος Κατσάρκας, Dr.Guy Legault, Βρισηίς Μαύρου-Παιδούση, Dr. Κυριάκος Ματζιωρίνης, Δημήτρης Μεταξάς, Dr. Ιωάννης Μπουγάς, Νίκος Παγώνης, Ρένα Παπαθανάκου, Κωνσταντίνα Πετροπούλου, π. Παναγιώτης Σαλατέλλης, Σούλα και Γιώργος Τελλίδης, Μιχάλης Τελλίδης, Ιωάννα Τσουμπλέκα, Ζαφείρης Φαφούτης.

Εσείς τι λέτε;

2011-12-25T14:11:00.000-05:00

Γιορτή Αγάπης…

Έτσι τα αποκαλούμε τα Χριστούγεννα. Όμως αλήθεια, τι σημαίνει αυτό; Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή που προσφέρεται για να δείξουμε την αγάπη μας κάνοντας δώρα! Μόνο που η αγάπη δεν είναι φαίνεται μόνο στα δώρα…. Η αγάπη είναι αυτό το κάτι που μόνο να αισθανθείς μπορείς… Μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται, αποδεικνύεται με τα έργα και προορίζεται για ανταλλαγή μεταξύ ατόμων με στενούς δεσμούς. Δεσμούς αγάπης ή φιλίας.
Υπάρχει όμως και μια άλλη αγάπη. Είναι η αγάπη που δεν θα έπρεπε να κοιμάται έντεκα μήνες το χρόνο και να ξυπνάει τον δωδέκατο. Όμως συνήθως έτσι γίνεται. Βέβαια, είναι εύκολο να λέμε ότι η αγάπη για τον συνάνθρωπο, για τον άγνωστο, για τον λιγότερο προνομιούχο θα έπρεπε να λειτουργεί ως καθήκον κάθε μέρα της ζωής μας. Όλοι το ξέρουμε, λίγοι το πράττουμε.
Όμως - έστω και τώρα - τον δωδέκατο μήνα του χρόνου, με αφορμή τη Γιορτή της Αγάπης μπορούμε να κάνουμε πράξη την αγάπη προς τον συνάνθρωπο με κινήσεις απλές και μικρές που δεν κάνουν εμάς ανώτερους, ούτε θίγουν την αξιοπρέπεια αυτών για τους οποίους προορίζονται. Είναι οι πράξεις που γίνονται χωρίς άλλο κίνητρο από την προσφορά, από τον άνθρωπο… στον άνθρωπο.
Κάπου μέσα στη ντουλάπα υπάρχουν ρούχα που κάθονται και σκονίζονται! Καιρός να πιάσουν τόπο, ζεσταίνοντας και αγκαλιάζοντας κάποιον που του λείπουν. Μέσα στο ψυγείο μας υπάρχει και μπόλικο φαγητό που μπορεί να επισκεφθεί ένα άλλο σπιτικό, λιγότερο ζεστό και φιλόξενο, όπου όμως θα εκτιμηθεί δεόντως και θα καταναλωθεί με χαρά. Σκόρπια στο σπίτι υπάρχουν παιχνίδια που ίσως κακοπερνάνε στα χέρια παιδιών που τα έχουν βαρεθεί. Υπάρχουν άλλα παιδιά που δεν έχουν προλάβει να βαρεθούν κανένα παιχνίδι, επειδή δεν είχαν ποτέ κανένα Αυτές τις μέρες θα πρέπει όλοι να αναλογιστούμε ουσιαστικές προσφορές στους γύρω μας. Σε ανθρώπους λιγότερο τυχερούς, αυτό που πραγματικά έχουν ανάγκη και μαζί βέβαια την αγάπη μας… Εύχομαι σύνεση, υγεία, χαρά δημιουργίας, ειρήνη και ευτυχία. Ας δώσουμε όλοι ιδέες και ευχές για να μπουν τα Χριστούγεννα στην θέση που τους αρμόζει. Στην καρδιά μας…

Κ Α Λ Ε Σ Γ Ι Ο Ρ Τ Ε Σ.....

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσεις τι λέτε;

2011-12-06T14:41:00.000-05:00

Μόνο η αγάπη μπορεί…

Ο Μαραθώνιος Αγάπης 2011 αποτελεί πραγματικότητα. Οι μηχανές της αγάπης πήραν μπρος βάζοντας άλλο ένα στοίχημα. Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται τη βοήθειά μας να θριαμβεύσει. Γι’ άλλη μια φορά ενεργοποιούμε μαζικά τις δυνάμεις μας για να αποδείξουμε ότι μαζί μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι γιατί μόνο η αγάπη μπορεί…
Μαραθώνιος Αγάπης. Μια ακόμα κοινή ερανική προσπάθεια του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και τού Ραδιοσταθμού CFMB, μέσα από την οποία μας δίνεται η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας - υλικά και ηθικά - το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας στους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας. Μια ημέρα αφιερωμένη με ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά. Νοιώθω τυχερός που βρίσκομαι από τον πρώτο Ραδιομαραθώνιο ανάμεσα σε εκείνες τις ομάδες ακούραστων κυριών που δουλεύουν με αληθινή αγάπη και μπορώ να πω ότι ο Μαραθώνιος ήταν και θα είναι από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες της ζωής μου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη .Κάθε νέος Μαραθώνιος συγκεντρώνει ακόμα περισσότερα χρήματα που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους. Είναι όμως αυτός μόνο ο στόχος Μαραθώνιου; Με την άλλη πτυχή - που για μένα τουλάχιστον είναι και η σπουδαιότερη - τι γίνεται; Και εννοώ βέβαια όλα τα άλλα δικαιώματα των άτυχων ανθρώπων. Δικαιώματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητά τους, με την επαγγελματική τους δραστηριοποίηση, με την κοινωνική τους ένταξη.
Η καθημερινή εμπειρία αποδεικνύει ότι τα άτομα αυτά που λαμβάνουν βοήθεια, κυρίως εκείνα με ειδικές ανάγκες, μπορεί να ευεργετούνται από τα έσοδα που αποφέρει ο Μαραθώνιος, ωστόσο κατά γενική ομολογία, ελάχιστα έχει βελτιωθεί η κοινωνική τους αναγνώριση και αποκατάσταση. Είναι αρκετό να σκεφτεί κανείς ότι, παρά την όλη εκστρατεία που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια στο πλαίσιο του Μαραθώνιου, δεν έχει εκλείψει η προκατάληψη κυρίως για τα ανήμπορα άτομα …
Ο Μαραθώνιος της αγάπης δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες - δυστυχώς - για τους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας είναι πλέον μόνιμες.
Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Άλλωστε η ικανοποίηση του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-11-22T14:41:00.000-05:00

Καναδικό όνειρο…

Μια νεαρή κοπέλα, ελληνικής καταγωγής, σχεδόν άγνωστη μέχρι χθες, ήρθε να φέρει τα πάνω κάτω διεκδικώντας την αρχηγία του Νεοδημοκρατικού κόμματος και με όνειρο να γίνει μια μέρα πρωθυπουργός του Καναδά. Το όνομά της: Νίκη Αστον. Θα πείτε, «το έργο το έχουμε ξαναδεί». Στην περίπτωση όμως της Νίκης, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Η βουλευτής της Βόρειας Μανιτόμπα Niki Ashton είναι η νεότερη υποψήφια για την κούρσα της διαδοχής στο Νεοδημοκρατικό Κόμμα του Καναδά, το οποίο ως γνωστόν σάρωσε στις Ομοσπονδιακές εκλογές στο Κεμπέκ και τώρα βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω την Νίκη στον έρανο για τα ελληνικά μας σχολεία και πρέπει να ομολογήσω πως εντυπωσιάστηκα από την αποφασιστικότητα, τα άψογα ελληνικά της και ακόμη περισσότερο από την υπερηφάνειά που νοιώθει για την καταγωγή της. Η Νίκη Αστον, η οποία μιλάει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, ελληνικά και Ισπανικά, δηλώνει ως μητρική της γλώσσα τα Ελληνικά ενώ μαθαίνει Κινέζικα, Ρωσικά και Τούρκικα. Στα 29 της χρόνια δοκιμάζει την τύχη της στον ευρύτερο πολιτικό στίβο του Καναδά φιλοδοξώντας να πάρει θέση στην κούρσα διαδοχής του Τζάκ Λέιτον, στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου - εδώ στο Μόντρεαλ - εντυπωσίασε τους δημοσιογράφους με την άνεσή της να κινείται ανάμεσα στις δύο επίσημες γλώσσες, ενώ δήλωσε ότι επέλεξε να ανακοινώσει την υποψηφιότητά της για την ηγεσία του κόμματος, στην πόλη που την θεωρεί όμορφη και ανήκει στην επαρχία του Κεμπέκ, όπου βέβαια αναδείχτηκε το κόμμα της στην αξιωματική αντιπολίτευση του Καναδά σαρώνοντας 50 έδρες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Νίκη Αστον είναι κόρη του επαρχιακού υπουργού Πολυπολιτισμού της Μανιτόμπα, Στίβ Αστον και της ελληνίδας συζύγου του. Η Νίκη Αστον παντρεύτηκε το Σεπτέμβριο τον Ράιαν Μπάρκερ με ορθόδοξο γάμο σε ναό της Αλεξανδρούπολης στην Ελλάδα, απ' όπου κατάγεται η μητέρα της. Η υποψηφιότητα της Νίκης Αστον, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, έχει ιδιαίτερη σημασία για την ομογένεια του Καναδά. Στο πρόσωπό της το ελληνικό στοιχείο βρίσκει έναν ουσιαστικό υπερασπιστή των εθνικών θεμάτων ενώ ταυτόχρονα προασπίζεται την ισότητα των καναδών σε όλους τους τομείς, σε μια χώρα που σήμερα θεωρείται μοντέλο δημοκρατίας.. Η Νίκη Αστον με την απόφασή της αυτή, εκτός του ότι τοποθετεί την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη, κάνει έμμεσα ένα σημαντικό λόμπι υπέρ της Ελλάδος τόσο αναγκαίο τις δύσκολες αυτές στιγμές που διανύει. Συγχαρητήρια Νίκη. Και πρωθυπουργός, σου ευχόμαστε. Το αξίζεις!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-11-22T14:35:00.000-05:00

Προκλητική στέρηση…

Σε μία εποχή όπου περισσότερο από ποτέ άλλοτε επιβάλλεται να διδάσκουμε τα παιδιά μας την ελληνική γλώσσα και ιστορία μας, το υπουργείο παιδείας πήρε την προκλητική και εξοργιστική απόφαση να κλείσει ελληνικά σχολεία του εξωτερικού και να καταργήσει δασκάλους σε χώρες που ζουν πολλοί ομογενείς, χωρίς καν να πληρώνει το ελληνικό δημόσιο για τη λειτουργία τους!
Το κακό βέβαια ξεκίνησε σταδιακά με την κυκλοφορία σχολικών ιστορικών βιβλίων που κυριολεκτικά παραχαράσσουν την ιστορία ή ακόμη παραβλέπουν τους αγώνες των ηρώων προγόνων μας.
Η υπουργός παιδείας - της μέχρι χθες εκλεγμένης κυβέρνησης - χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος - αποφάσισε να στερήσει την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας στα παιδιά των ελλήνων του εξωτερικού. Τη στιγμή που ολοένα και περισσότερα πανεπιστήμια βάζουν σαν μάθημά τους τα αρχαία ελληνικά, αφαιρεί το δικαίωμα στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από τα ίδια τα ελληνόπουλα!
Και ενώ εμείς πασχίζουμε με εράνους και λαχεία να διατηρήσουμε την γλώσσα και ελληνικότητά μας, η «Διαμαντένια» υπουργός πρότεινε στη Βουλή των Ελλήνων τη θέσπιση της αγγλικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας του ελληνικού κράτους! Ευτυχώς, η πρότασή της απορρίφθηκε…
Εξ άλλου, η κ. Άννα Διαμαντοπούλου διόρισε την κ.Θάλεια Δραγώνα στη θέση Γενικής Γραμματέως Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, καίρια θέση που καθορίζει τα προγράμματα των πρώτων εκπαιδευτικών βαθμίδων.
Έγραψε λοιπόν σε βιβλίο της η διορισθείσα κ.Δραγώνα ότι πριν την ελληνική επανάσταση στη Ελλάδα δεν υπήρχαν Έλληνες και ότι η πανσπερμία των κατοίκων ονομάστηκαν Έλληνες!
Ακόμη πως η Ελληνική Επανάσταση δεν έπρεπε ποτέ να γίνει, για να έχουν την ευκαιρία οι κάτοικοι αυτής της χώρας (λες και πρόκειται για ξένη χώρα) να επωφεληθούν από τον τουρκικό πολιτισμό, που είναι... «ανώτερος» από τον ελληνικό!
Και προσπάθησε, από θέση ισχύος (και πέτυχε) την απόλυση της δασκάλας εκείνης που αρνήθηκε να διδάσκει στα παιδιά των Πομάκων την τουρκική γλώσσα, όπως άλλωστε το ζήτησαν οι ίδιοι οι Πομάκοι κάτοικοι χωριών στη Θράκη.
Θα μου πείτε, αφού είμαστε πιο έλληνες - όπως συχνά μας αποκαλούν οι πολιτικοί «μουσαφίρηδές» μας - από τους Ελλαδίτες, τι τα χρειαζόμαστε τα ελληνικά!
Κατά τα άλλα, η πατρίδα μας καλεί όποτε μας έχει ανάγκη…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-11-01T16:16:00.000-04:00

Τιμή και Δόξα...

Στις 28 Οκτώβρη 1940, ξεσηκώθηκε ολόκληρο το ελληνικό έθνος για να υπερασπίσει την πατρίδα του για να πει εκείνο το ιστορικό ΟΧΙ στο θρασύδειλο φασιστικό εισβολέα.

Ο στρατός μας βοηθούμενος από ολόκληρο τον ελληνικό λαό έγραψε τις ηρωικότερες σελίδες της ιστορίας των νεότερων χρόνων μετά το 1821. Και το πέτυχε μόνος του με ηγεσία ελληνική, με όπλα ελληνικά, με ψυχή ελληνική και με αίμα ελληνικό.
Ο ελληνικός λαός βρέθηκε ενωμένος και υπερασπίστηκε όχι μόνο τη δική του ακεραιότητα και την εθνική του ανεξαρτησία, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Δε δέχτηκε να γίνει δορυφόρος ξένης δύναμης, αλλά και δε δέχτηκε να παραχωρήσει ούτε σπιθαμή του ελληνικού εδάφους.
Πώς και γιατί όμως ένα μικρό έθνος, μια μικρή χώρα όπως είναι η Ελλάδα, χωρίς επαρκή και σύγχρονο στρατιωτικό εξοπλισμό και με ελάχιστο στρατό δε φοβήθηκε και τα βαλε με δυο πανίσχυρες υτοκρατορίες, τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία με εκατομμύρια στρατιώτες άριστα εκπαιδευμένους και εξοπλισμένους με τα πιο σύγχρονα μέσα;
Την απάντηση στα εύλογα αυτά ερωτήματα τη δίνει η ίδια η Ιστορία μας. Τη δίνει ο κάθε Έλληνας. Τη δίνει ο ίδιος ο λαός μας, που είναι ολόιδιος από τα πανάρχαια χρόνια. Τη δίνει η ποιότητα της φυλής μας. Είναι αυτό που λέγεται ελληνική ψυχή. Κάτι το μυστηριώδες. Το άγνωστο. Κάτι που δεν αναλύεται, που αποτελεί τη βαθύτερη ουσία του ελληνικού μεγαλείου.
Το έπος του ʽ40 είναι ένας σταθμός, που άφησε ανεξίτηλα τη σφραγίδα του στην πορεία ολόκληρης της ανθρωπότητας και ακτινοβολεί σε όλα τα μήκη και πλάτη.
Η 28η Οκτωβρίου 1940 αποτελεί για μας σήμερα πηγή έμπνευσης, ομόνοιας, εθνικής ενότητας και αναβάπτισης στις πατροπαράδοτες ελληνικές μας ρίζες.
Η πατρίδα σήμερα περνάει δύσκολες στιγμές. Στην ιστορία μας περάσαμε και δυσκολότερες αν αναλογισθεί κανείς τις ιστορικές μας περιπέτειες. Πάντα όμως οι αστείρευτες δυνάμεις του απανταχού ελληνισμού υπερνίκησαν όλες τις δυσκολίες.
Ας είμαστε αισιόδοξοι ότι και τώρα κάνοντας όλοι τις υπερβάσεις μας θα ξεπεράσουμε και τα σημερινά μας προβλήματα.

Τιμή και Δόξα στους αθάνατους νεκρούς ήρωες του 1940.
Τιμή και Δόξα στον αδούλωτο ελληνικό λαό.

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

....

Εσείς τι λέτε;

2011-10-13T00:59:00.005-04:00

«Για τα πανηγύρια…»

Μεγάλο τσεκούρι αναμένεται να πέσει στα κρατικά κονδύλια από τα οποία επιχορηγείται το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.

Αυτό μας είπε έμμεσα ο νέος υφυπουργός εξωτερικών αρμόδιος σε θέματα αποδήμων κ. Δημήτρης Δόλλης, ο οποίος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Καναδά τόνισε την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ΣΑΕ και παραδέχτηκε πως το «σχήμα» όπως έχει λειτουργήσει μέχρι τώρα δεν μπορεί να προχωρήσει. "Πρέπει να σταματήσουμε τα μεγάλα πανηγύρια... Το μεγάλο γλέντι στη Θεσσαλονίκη δεν θα γίνει φέτος"… Κάλλιο αργά παρα ποτέ κ.Δόλλη... Τι αναδιάρθρωση όμως μπορεί να γίνει σε έναν «αλειτούργητο» οργανισμό;  Το ΣΑΕ ουδέποτε έγινε αποδεκτό από του απόδημους καθολικά. Από την ίδρυση του οι «δραστηριότητες» της ηγεσίας του είναι «συνεδριάσεις», «χαιρετισμοί», «εξαγγελίες» (που ποτέ βέβαια δεν υλοποιούνται), πληρωμένα ταξίδια, αργόσχολα πολυδάπανα γραφεία. Όπως άλλωστε ομολογεί και η περιφερειακή διοίκηση στο Τορόντο, δεν της δίνεται καν η πρωτοβουλία να προσφέρει κανένα έργο στους απόδημους. Και έπρεπε να χρεωθούν μέχρι σήμερα 80 εκατομμύρια ευρώ οι έλληνες φορολογούμενοι για τα άσκοπα πανηγύρια!
Είπε ακόμη ο κ. Δόλλης πως από εδώ και στο εξής θα δίνεται έμφαση στις περιφέρειες όπου ζουν οι απόδημοι έλληνες, ενώ καταργούνται αμέσως τα περιφερειακά συνέδρια, τα οποία κόστιζαν δυσανάλογα πολλά χρήματα και πως θα ξεκινήσει ένας διάλογος για το σχήμα και τον τρόπο με τον οποίο θα υπάρξει το ΣΑΕ στο μέλλον.
Αναρωτιέμαι τι είδους διάλογος μπορεί να ξεκινήσει. Από ποιούς και με ποιούς;
Σε ποια γενιά αποδήμων απευθύνεται άραγε ο κ. υφυπουργός;
«Δεν μπορεί το ΣΑΕ, 16 χρόνια από την ίδρυση του, να είναι κρατικοδίαιτο και να εκφράζουν όλοι παράπονα για αυτό», κατέληξε ο κ. υφυπουργός, κάνοντας περιβόλι τις καρδιές των τζάμπα «τουριστών».
Το 2003 που καλέστηκα στην Θεσσαλονίκη να συμμετέχω στις ημερίδες προώθησης της «Ολυμπιάδας 2004», με την ευκαιρία παρακολούθησα και κάποιες εργασίες του ΣΑΕ στο Συνεδριακό Κέντρο Ι. Βελλίδη.
Τι να πω. Η ασχετοσύνη των ασχεττοσυνέδρων ΣΑΕτζήδων σε όλο της το μεγαλείο! Μία από τις ελάχιστες σοβαρές εισηγήσεις - πρέπει να ομολογήσω - ήταν αυτή του Εργατικού Συλλόγου του Κεμπέκ. Πάλι καλά…
Ταβέρνες, μπαράκια, κέντρα και Clubs τίγκα τα βράδια από τους «εξουθενωμένους» αποδημοσυμβούλους! Κάποιοι έστω ευνοήθηκαν…
Πάντως, καλό θα είναι κύριε υφυπουργέ να σταματήσετε τα «Μεγάλα Πανηγύρια». ..Αλλιώς, όπως πάμε, σε λίγο θα είμαστε όλοι...για τα πανηγύρια!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-09-27T21:49:00.006-04:00

Τονωτική Ένεση!

Ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα έχει ξεκινήσει τελευταία προς Αμερική και Καναδά, το τρίτο κατά σειρά στην ιστορία του σύγχρονου νεότερου ελληνισμού.

Ένα αρκετά μεγάλο κύμα ελλήνων μεταναστών που έρχονται εδώ κυνηγώντας το όνειρο, αναζητώντας την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή , για ένα εξασφαλισμένο μέλλον για τα παιδιά τους.
Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 70.000 «τυχεροί» έλληνες έχουν εγκατασταθεί νόμιμα στις ΗΠΑ. Ο αριθμός στον Καναδά είναι κατά τι μικρότερος λόγω κυρίως της περιοριστικής μεταναστευτικής πολιτικής Ένα σημαντικό μεταναστευτικό ρεύμα με πολλά και διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά. Οι νέοι που έρχονται σήμερα εδώ ξέρουν τι θέλουν. Δεν πάνε στα τυφλά. Πολλοί έχουν πτυχία. Masters. Διδακτορικά και μιλούν ξένες γλώσσες. Παρόλα αυτά όμως, ξεκινούν από απλές δουλειές της καθημερινότητας. Γεμίζουν ελπίδα και αρχίζουν και κάνουν όνειρα και σχέδια. Χτίζουν το προσωπικό τους όραμα.
Τον 19ο και 20ο αιώνα οι έλληνες που έφθασαν στην Αμερικανική Ήπειρο απλώς αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή. Στην πλειοψηφία τους δεν είχαν σπουδές και προσόντα για καριέρα. Άνθρωποι απλοί, μεροκαματιάρηδες. δούλεψαν σε οικοδομές, εργοστάσια και εστιατόρια. Στα χρόνια που πέρασαν εργάστηκαν σκληρά και βέβαια πρόκοψαν. Η πατρίδα στις θύμισες και τις συζητήσεις τους ήταν κάτι για το οποίο μιλούσαν με δέος, σεβασμό, αγάπη, και ιερή προσέγγιση.
Αντίθετα σήμερα, οι νέοι μετανάστες είναι εξαγριωμένοι με την Ελλάδα! Μιλούν με τα χειρότερα λόγια γι αυτούς που την κυβερνούν τα τελευταία χρόνια. Μιλούν με οργή και αγανάκτηση. Είναι θυμωμένοι με την σύγχρονη νοοτροπία που εξέθρεψε το πολιτικό σύστημα δεκαετιών πριν. Νοοτροπία του βολέματος, του ρουσφετιού, της μίζας και της απάτης...

Κάτι που έχει την δική του σημασία και αξίζει να επισημανθεί: είναι πως οι νεοφερμένοι επιδιώκουν στενότερη επαφή με την οργανωμένη παροικία. Μόλις φτάσουν, έρχονται σε επικοινωνία με τους τοπικούς οργανισμούς, την εκκλησία, τον εργατικό σύλλογο και τα ΟΜΜΕ. Προσωπικά πιστεύω πως η παρουσία και η ενεργός συμμετοχή των νεοελλήνων στα κοινά θεωρείται επιτακτική ανάγκη. Θεωρείται η τονωτική ένεση σε μια κουρασμένη και αποπροσανατολισμένη κοινότητα, δίχως στρατηγική και βούληση, χωρίς όραμα και «Ελπίδα» για το μέλλον. Μια κοινότητα που με βάση τον σημερινό ρυθμό «ανάπτυξής» -χωρίς ίχνος υπερβολής- πνέει τα λοίσθια…

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-09-16T00:56:00.002-04:00

Απαράδεκτος χαιρετισμός…

Η είδηση μας έρχεται από το Τορόντο.

“Με επιστολή του προέδρου της, κυρίου Νίκωνα Γεωργακόπουλου, η Ελληνική Κοινότητα Τορόντο εκφράζει την έντονη αντίδρασή της στον προσωρινό ηγέτη του Φιλελεύθερου κόμματος, Μπόμπ Ρέι (Bob Rae), για τον χαιρετισμό της ημέρας της ανεξαρτησίας (8 Σεπτεμβρίου) της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) , ως ημέρας της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας».
Ειδικότερα, στην επιστολή του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο μεταφέρει την αγανάκτηση χιλιάδων ομογενών εναντίον του Μπόμπ Ρέι ο οποίος χαιρέτησε τη Δημοκρατία της FYROM, ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», χωρίς να λάβει υπόψη του ότι ο Καναδάς αναγνωρίζει τα Σκόπια με την προσωρινή τους ονομασία ΠΓΔΜ .
Εξάλλου, αναρίθμητοι ελληνικής και μη καταγωγής πολίτες γράφουν καθημερινά στην ιστοσελίδα των Φιλελευθέρων καταδικάζοντας τη δήλωση του μεταβατικού αρχηγού των Liberals” .

Αξιέπαινη πράγματι η πρωτοβουλία που πήρε η Ελληνική Κοινότητα Τορόντο και ο πρόεδρός της να καταδικάσουν τον απαράδεκτο χαιρετισμό του πρώην Νεοδημοκράτη πρωθυπουργού του Οντάριο, ο οποίος (για την ιστορία) κατά την διάρκεια της θητείας του κατάφερε να «πατώσει» κυριολεκτικά την οικονομία της επαρχίας. Κάτι βέβαια που οι Ονταριανοί δεν του συγχώρεσαν ποτέ.
Αναρωτιέμαι εάν η μεμονωμένη φωνή του ευσυνείδητου πατριώτη -προέδρου της ΕΚΤ κυρίου Γεωργακόπουλου δεν είναι τελικά φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Αναρωτιέμαι ακόμη γιατί δεν αντέδρασε η οργανωμένη ομογένεια του Καναδά;
Αναρωτιέμαι τέλος, γιατί η «Μείζονος» δεν ένωσε την φωνή της με τη φωνή της αδελφής ΕΚΤ.
Μόλις πριν μερικούς μήνες στις ομοσπονδιακές εκλογές σκίζαμε τα ιμάτιά μας που το «κόμμα μας» δεν προτίμησε υποψήφιο(α)ελληνικής καταγωγής στην περιφέρεια Laval-Les Îles. Τουλάχιστον, ο τότε αρχηγός των Φιλελευθέρων Michael Ignatieff έκανε ίσως κάποιες εσφαλμένες πολιτικές επιλογές, ουδέποτε όμως δεν προπαγάνδισε υπέρ της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας!»
Οι νοσταλγοί του μακρινού παρελθόντος, όπως φαίνεται, δεν έχουν ακόμη συνειδητοποιήσει πως το σημερινό Φιλελεύθερο κόμμα ουδεμία σχέση έχει με το πάλαι δημοκρατικό, προοδευτικό και βέβαια φιλελληνικό του Pierre Elliott Trudeau.
Μήπως άραγε με τον Justin δούμε κάποιες καλλίτερες μέρες και φως στην άκρη του τούνελ;

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-08-30T14:19:00.001-04:00

«Μυστηριακές» υπερπροσφορές!

Απίθανες «Μυστηριακές» υπερπροσφορές και μάλιστα... αναδρομικές!

Οργασμός εκπτώσεων - λόγω τέλους (κοινοτικής) σαιζόν - στους έξι «καταστατικούς» ναούς μας.

Δελεαστικές προτάσεις με πρωτοφανή πακέτα...

Για απεριόριστο (ή σύντομο) χρονικό διάστημα (υπό την επιφύλαξη καταστάσεων ΑΝΩΤΕΡΑΣ βίας!) η «μείζονος» προσφέρει κατ αποκλειστικότητα, για τούς εκλεκτούς (κοινοτικούς) πιστούς, ολοκληρωμένο πακέτο γάμου (με παπά και με κουμπάρο), κανονικής Μητροπολιτικής αξίας $ 600, στην πρωτάκουστη κοινοτική τιμή των $250!

Και εάν πείτε πως είδατε την προσφορά στα «ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ» παίρνετε ένθετα - δώρα το χαλί και το όργανο! Στην κυριολεκτικά εξευτελιστική αυτή τιμή συμπεριλαμβάνονται τρείς συνδρομές μέλους ή αφαίρεση $ 150 από το συνολικό κόστος. Διαλέγετε και παίρνετε... Ιδού η Ρόδος ιδού και ο Ησαΐας!

Βαπτίσεις κομπλέ των $ 600, τώρα αποκλειστική τιμή «μείζονος», $ 200 και μαζί δώρο τρία νέα μέλη.(άκρως απαραίτητα για τις επόμενες κοινοτικές εκλογές!)

Μνημόσυνα ,μαζί με το χολ, (Ανοίξτε τα μάτια και τεντώστε τα αυτιά σας) $ 50!

Δώσε μου και μένα μπάρμπα Μπίλλυ!

Και η πέρα από κάθε αχαλίνωτη φαντασία υπερπροσφορά: ΚΗΔΕΙΕΣ (κρατήστε την αναπνοή σας) εντελώς ΔΩΡΕΑΝ! (τώρα αναπνεύστε για να αποφύγετε το ανεπιθύμητο μυστήριο!)

Μην το αναβάλλετε άλλο! Ιερείς, νεωκόροι, ψάλτες καντηλανάφτες, γραμματείς Φαρισαίοι, οι πάντες και τα πάντα περιλαμβάνονται στο «Μυστηριακό» υπέρ-πακέτο…

Και με όλους τους «χαρατσικούς» φόρους πληρωμένους!

Όσοι (κοινοτικοί) πιστοί λοιπόν προσέλθετε…

Σήμερα βέβαια στον «Μυστηριακό» τομέα - ως γνωστόν - επικρατεί εξοντωτικός ανταγωνισμός.

Τις προάλλες μέλλον γαμπρός - σε αναζήτηση μπάργκενς - πήρε σβάρνα τις κοινότητες και ενορίες.

Όπως μαθαίνουμε, συνονόματος ενοριακός ναός, των περίχωρων Αγίου Λαυρεντίου και Νέας Βουργουνδίας, ταίριαξε τις «Μυστηριακές» προσφορές της «μείζονος» με ένα επιπρόσθετο ντισκαουντ 10% ενώ οι «γνήσιοι του πατρίου», ευχές, συχαρίκια, συλλυπητήρια και ότι έχετε ευχαρίστηση!

Αν πάντως συνεχιστεί έτσι ο ανταγωνιστικός ρυθμός, σύντομα προβλέπω ξέφρενο χορό του Ησαΐα, ανεξέλεγκτο παροικιακό υπερπληθυσμό και πρόωρη μαζική αποδημία …εις Κύριον!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

tellides@cfmbradio.com

Εσεις τι λετε;

2011-08-23T15:38:00.000-04:00

Πως αλλάζουν οι καιροί...

Και ξαφνικά γίναμε όλοι «αγανακτισμένοι».
Δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί, εστεμμένοι… Στο πλευρό των διαμαρτυρόμενων για τα σκληρά μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης Παπανδρέου.
Η «Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη και το «Πατριωτικό Πανελλήνιο Μέτωπο» ανοίγουν -σαν μανιτάρια - παραρτήματα στην άλλη Ελλάδα των έξι εκατομμυρίων ομογενών.
Η πρώτη επίσημη ομογενειακή διαμαρτυρία έγινε τελευταία μπροστά στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Νέα Υόρκη. 35-40 υπολογίζονται οι «αγανακτισμένοι» που έδωσαν το παρών. Όπως διαβάζουμε στο ΑΠΕ οι συγκεντρωθέντες καθ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσής τους εξέφρασαν την συμπαράστασή τους προς τους αγανακτισμένους αδελφούς που εξακολουθούν να διαδηλώνουν στο Σύνταγμα κατά των «εξοντωτικών μέτρων λιτότητας» όπως αναφερόταν στο φυλλάδιο που διένεμαν στους περαστικούς.
Τα λιγοστά άτομα που έλαβαν μέρος στην ειρηνική αυτή εκδήλωση κρατούσαν ελληνικές και αμερικανικές σημαίες καθώς και σημαία με τον ήλιο της Βεργίνας, πλακάτ με συνθήματα υποστήριξης στον ελληνικό λαό κατά των μέτρων λιτότητας και του μνημονίου. Μετά τη λήξη της διαμαρτυρίας παρέδωσαν στον Πρόξενο ψήφισμα που απευθύνεται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον Πρωθυπουργό , στους Προέδρους των κοινοβουλευτικών κομμάτων, στους ανεξάρτητους βουλευτές και προς τα ΜΜΕ.
Οι ομογενείς της Νέας Υόρκης, όπως βλέπουμε, δεν ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των οργανωτών. Το ίδιο – πιστεύω- θα συνέβαινε και εδώ. Και η εξήγηση είναι απλή. Εμάς ο ρόλος μας είναι να βοηθούμε την Ελλάδα, να προβάλλουμε την θετική εικόνα της στο εξωτερικό και όχι να επιτείνουμε στη δυσφημιστική εκστρατεία που ενορχηστρώνουν ξένα κέντρα στην Αμερική και αλλού.
Το άρθρο του Τάκη Μίχα «Πού ήσουν αγανακτισμένε» που αναδημοσίευσαν τα «Ελληνοκαναδικά Νέα» στο προηγούμενο φύλλο τα λέει όλα.
Οι αγανακτισμένοι - στην πλειοψηφία τους - πληρώνουν σήμερα το βαρύ τίμημα της φοροδιαφυγής, της πρόωρης συνταξιοδότησης, της ολιγόωρης εργασίας, του ωχαδερφισμού και συχνά της ασέβειας προς τις αρχές, τα σύμβολα και τους νόμους…
Ασέβειας και περιφρόνησης ακόμη και προς εμάς τους «μπανάλ» μετανάστες…
Κάποτε μας ατένιζαν αφ' υψηλού. Μας σνόμπαραν…
Και τι δεν θάδιναν εάν μπορούσαν οι ίδιοι να μεταναστεύσουν σήμερα στον Καναδά!.
Αλήθεια, πως αλλάζουν οι καιροί…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Καλό καλοκαίρι .

Εσείς τι λέτε

2011-08-22T23:16:00.002-04:00

«Καλοκαιρινή ανάσα…»

Μού έλεγε ο Δημήτρης ότι στην Ελλάδα ποτέ δε βαριέται κανείς!
Πάντα κάτι θα συμβαίνει. Έτσι, για να βρισκόμαστε σε εγρήγορση. Από τη μία πλευρά είναι αστείο και από την άλλη τραγικό. Από τη μία, δημιουργεί μια αφόρητη αίσθηση κούρασης - οι απεργίες, οι καταστροφές, το μνημόνιο - και από την άλλη, αβάσταχτη αβεβαιότητα, αλλά και τάσεις ναυτίας. Οι συνάδελφοι με ρωτούν διαρκώς «τι γίνεται εκεί κάτω; ζείτε; υπάρχετε;» Τώρα βέβαια νιώθω λιγότερο άβολα ύστερα από τα τεράστια προβλήματα που προέκυψαν στις ΗΠΑ, Αγγλία, Μέση Ανατολή, κλπ. Δεν είμαστε οι μόνοι πλέον «προβληματικοί». Αποδεκτή δικαιολογία…
Η Ελλάδα έχει φέτος αρκετούς τουρίστες, από όλο τον κόσμο. Ομολογώ πως τους θαυμάζω. Εγώ μπορεί και να μην πήγαινα με όλα αυτά που θα έβλεπα στις τηλεοράσεις.
Το κλείσιμο των λιμανιών, οι Αγανακτισμένοι, οι πορείες, τα χημικά, η καταστρεμμένη πόλη, οι παρανοϊκοί ταξιτζήδες, οι φαρμακοποιοί… Δεν θα πήγαινα σε μια χώρα που φαίνεται προβληματική. Κι όμως! Εκείνοι –όλοι αυτοί που έφυγαν από τη χώρα τους για να πάνε στην Ελλάδα να περάσουν καλά – ειλικρινά με συγκινούν. Και όταν τύχει να τους πάρουν κάποια συνέντευξη λένε «εντάξει είναι ακριβά, έχετε προβλήματα, όμως όλα είναι πανέμορφα!».
Ο Έλληνας από την άλλη, περνάει ένα λίγο περίεργο καλοκαίρι. Κάποιοι έχουν πάρει άδεια. Κάποιοι προτιμούν να μην πάρουν γιατί το budget είναι πολύ περιορισμένο. Υπάρχει και μια μεγάλη μερίδα κόσμου που ζει μια απόλυτα κανονική ζωή. Σα να μην τρέχει τίποτα... Η Ελλάδα είναι συνυφασμένη με το καλοκαίρι. Ίσως επειδή όπου κι αν γυρίσεις υπάρχει θάλασσα. Ίσως επειδή η ζέστη σε αποκοιμίζει λίγο και το μόνο που θέλεις να κάνεις είναι να πας στην παραλία και να ζητήσεις ένα παγωμένο φραπέ.
Πιστεύω πως ο κόσμος κουράστηκε με τα σενάρια καταστροφολογίας που μας πασάρει καθημερινά η TV. Το καλοκαίρι κανείς απολύτως δεν ασχολείται ούτε με τον ΓΑΠ, ούτε με τον Πάγκαλο, ούτε με τον Τσίπρα, ούτε με τον Σαμαρά, ούτε με το Μνημόνιο. Όταν μπαίνει ο Ιούλιος , το μυαλό του Έλληνα ταξιδεύει Το καλοκαίρι πατάει pause. O έλληνας ονειρεύεται. Τη θάλασσα, τον ήλιο, το κύμα, το μελτέμι, την χρυσή άμμο, τα κρυστάλλινα νερά, τον ελληνικό καφέ στη βεράντα, τη βόλτα κάτω από τον Αυγουστιάτικο ουρανό, το ολόγιομο φεγγάρι…
Αυτή την περίοδο, κύριοι» πολιτικοί, δεν ασχολείται κανείς μαζί σας. Κι ας χτυπιέστε στα κανάλια. Κανείς δεν ασχολείται με τις βλακώδεις αναλύσεις σας. Take a break. Αφήστε και μας εδώ που μας αποβλάκωσε η δορυφορική να πάρουμε κάποια καλοκαιρινή ανάσα…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-05-09T16:14:00.000-04:00

Για τα σχολεία μας…

Αρχίζει και γίνεται συνείδηση σε όλους ότι για να συνεχίσουν να υπάρχουν τα ελληνικά μας σχολεία πρέπει όλοι να τα υποστηρίξουμε.
Μια σύντομη ιστορική αναδρομή δείχνει καθαρά τις επίπονες προσπάθειες των πρώτων μεταναστών που έβαλαν τα θεμέλια και ύψωσαν το εκπαιδευτικό οικοδόμημα τούτης της παροικίας. Ένα οικοδόμημα που πάση θυσία πρέπει να διατηρήσουμε.
Το 1909 άρχισε να λειτουργεί στο Μόντρεαλ το πρώτο ελληνικό Σχολείο « Πλάτων» που το 1910 οργανώθηκε σε κανονικό ημερήσιο Σχολείο, το πρώτο στο είδος του στην Βόρεια Αμερική.
Το 1925 μια ομάδα εθελοντών από την Κοινότητα αγόρασε την εκκλησία της Αγίας Τριάδας και ίδρυσε δεύτερο Σχολείο, το «Αγγλο-Ελληνικό Σωκράτης», το οποίο ακολούθησε το πρόγραμμα διδασκαλίας που Προτεσταντικού Σχολικού Συστήματος του Μόντρεαλ και η ελληνική γλώσσα και κουλτούρα διδάσκονταν επιπλέον των αγγλικών και γαλλικών μαθημάτων.
Όμως, η οικονομική κρίση της εποχής, ανάγκασε τους έλληνες να συσπειρωθούν σε μία εκκλησία, την Αγία Τριάδα και να ενώσουν το Σχολείο «Πλάτων» με το Σχολείο «Σωκράτης» το 1931. Παρά τα οικονομικά προβλήματα, τα μέλη της Κοινότητας κατάφεραν να κρατήσουν το Σχολείο και να σπουδάσουν τα παιδιά τους.
Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 νέοι μετανάστες έφθαναν κατά χιλιάδες και συνέχεια αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών.
Το 1970 άλλαξε το όνομα σε «Δημοτικό Σχολείο Σωκράτης» και το 1972 η Κοινότητα υιοθέτησε το γαλλικό σύστημα εκπαίδευσης, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα για επιχορηγήσεις.
Το 1978 υπογράφτηκε συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα CECM, εξασφαλίζοντας καλύτερα εκπαιδευτικά εφόδια, ενώ η οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης του Κεμπέκ βοήθησε το Σχολείο να αναπτυχθεί και να επεκταθεί. Λίγα χρόνια αργότερα άρχισε να λειτουργεί και το ημερήσιο Σχολείο «Δημοσθένης» στο Λαβάλ.
Χιλιάδες ελληνόπουλα απεφοίτησαν από τα ελληνικά μας Σχολεία και τα περισσότερα διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της Καναδικής κοινωνίας.
Τα Σχολεία μας σήμερα θεωρούνται «μοντέλο» και παράδειγμα προς μίμηση. Η σωστή τους όμως λειτουργία, ανάπτυξη και μακροζωία - κυρίως μετά τις κυβερνητικές περικοπές - εξαρτάται από μας και μόνο.
Η ερανική επιτροπή των Σχολείων «Σωκράτης», «Δημοσθένης», «Αριστοτέλης», «Πλάτων-Όμηρος» και «Άγιος Νικόλαος» ζητά για άλλη μία φορά από την παροικία να δείξει αυτό το Σαββατοκύριακο και έμπρακτα την αγάπη και υποστήριξή της ώστε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία και περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνικών μας Σχολείων. Στόχος του φετινού Μαραθωνίου, το ποσόν των $150,000.
Ας προσπαθήσουμε να τον επιτύχουμε. ‘Η καλύτερα... να τον ξεπεράσουμε.

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-04-29T17:14:00.000-04:00

Τελευταίοι και …καταϊδρωμένοι!

Το Οντάριο έκλεψε και πάλι την παράσταση με την πρωτοφανή συμμετοχή υποψηφίων ελληνικής καταγωγής να διεκδικούν βουλευτικές έδρες στις Ομοσπονδιακές Εκλογές της 2ας Μάιου, 2011.
Κορυφαία υποψηφιότητα με το κόμμα των Συντηρητικών στην περιοχή Parry Sound-Muskoka του Οντάριο θεωρείται βέβαια εκείνη του Κυπριακής καταγωγής υποψηφίου Τόνι Κλέμεντ, ο οποίος υπηρέτησε τον Καναδά ως Υπουργός Υγείας, ενώ από το 2008 διετέλεσε Υπουργός Βιομηχανίας στην κυβέρνηση μειοψηφίας των Συντηρητικών.
Με το Κόμμα των Φιλελευθέρων στην περιοχή Hamilton Mountain υποψήφια είναι η Δρ Μαρία Μπουντρογιάννη, που έχει διατελέσει επαρχιακή υπουργός του Οντάριο.
Την έδρα τους διεκδικούν εκ νέου οι βουλευτές Γιάννης Κάννης και Δημήτρης Καρύγιαννης στις περιοχές Scarborough Centre και Scarborough-Agincourt του Οντάριο - αντίστοιχα - με μεγάλες πιθανότητες επανεκλογής.
Οι εν λόγω βουλευτές - ως γνωστόν - έχουν δώσει αγώνες για τα ελληνικά εθνικά ζητήματα όταν βρίσκονταν στην κυβέρνηση των Φιλελευθέρων όσο και από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο Κώστας Μενεγάκης, πρόεδρος του ΣΑΕ Καναδά και πρώην πρόεδρος της ΕΚΤ, είναι υποψήφιος των Συντηρητικών στην περιοχή Richmond Hill του Οντάριο.
Ο Τρύφων Χαϊτάς κατεβαίνει με το εξωκοινοβουλευτικό Κόμμα των Πρασίνων στην περιοχή Oak Ridges-Markham του Οντάριο.
Ο Συντηρητικός Δαμιανός Κωνσταντινάκος, θέτει υποψηφιότητα στο κέντρο της Οτάβας όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Υποψήφιος με το Συντηρητικό Κόμμα στην πόλη Χάλιφαξ της Νέας Σκοτίας είναι ο Γιώργος Νικολάου..
Με το Νεοδημοκρατικό Κόμμα υποψήφια στο Churchill της Μανιτόμπα είναι η Νίκη Αστον, η δεύτερη νεότερη γυναίκα που εκλέχθηκε στο Καναδικό Κοινοβούλιο το 2008.
Άλλη υποψήφια του Νεοδημοκρατκού Κόμματος στην περιοχή Wellington-Halton Hills είναι η Αναστασία Ζαραβέλλα, η οποία υπηρετεί ως Επίτροπος της Τοπικής Ένωσης Φοιτητών.
Στην επαρχία μας, οι έλληνες υποψήφιοι μετριούνται και πάλι στα δάχτυλα…
Ο Κωνσταντίνος Κυριακίδης, δικηγόρος, διεκδικεί Συντηρητική έδρα στην περιοχή Ahuntsic του Μόντρεαλ, την οποία κατείχε επί σειρά ετών η Φιλελεύθερη Ελένη Μπακοπάνου, ενώ με το Μαρξιστικό Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Καναδά υποψήφιοι είναι ο Παναγιώτης Μακρυσόπουλος στην Papineau και ο Πολύβιος Τσακανίκας στην Laval-Les Iles.
Δυστυχώς , με τις καθυστερημένες και άστοχες «κινητοποιήσεις» μας καταφέραμε – για άλλη μία φορά - να έρθουμε τελευταίοι και …καταϊδρωμένοι!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσεις τι λετε;

2011-04-10T20:46:00.000-04:00

«Ακαταλαβίστικη» αγάπη…

Ένας από τους λόγους που με κάνουν να αγαπώ περισσότερο το ραδιόφωνο είναι το γεγονός ότι στην πορεία γνωρίζω σημαντικούς ανθρώπους με τους οποίους μου δίνεται η ευκαιρία να συνομιλώ μαζί τους, να ανταλλάσω απόψεις και βέβαια να εμπλουτίζω τις γνώσεις μου.

Πρόσφατα, μας παρεχώρησε συνέντευξη ο Βουλευτής του ΚΚΕ Β’ Αθηνών, κ. Νίκος Παπακωνσταντίνου ο οποίος ανέπτυξε διάφορες θέσεις, τόσο του κόμματός του όσο και προσωπικές, που αφορούσαν την ελληνική οικονομία, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός αλλά και κάποιες σκέψεις του για τον Καναδά.

Μία από τις απόψεις του ήταν πως εμείς οι ομογενείς έχουμε μία λανθασμένη αντίληψη για την πατρίδα, έναν ρομαντισμό και μια αγάπη που όμως δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα του σήμερα.

Μας είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου ότι αφελώς σκεπτόμαστε την Ελλάδα με μία υπέρμετρη αγάπη και με έναν πατριωτισμό που δεν συμβαδίζει με την σημερινή ελληνική πραγματικότητα. Ο Βουλευτής βέβαια το γεγονός αυτό το θεωρεί κάπως αρνητικό.

Προσωπικά πιστεύω πως εμείς οι ομογενείς έχουμε διαμορφώσει μια ιδέα για την γενέτειρα την οποία θα έπρεπε να είχαν οι έλληνες εκεί και που όμως έπαψαν από πολλού να έχουν γι αυτό και τραβάνε σήμερα τον Γολγοθά.

Εδώ μάθαμε την πειθαρχία και τους νόμους των ξένων κρατών και έχουμε αποδείξει σαν έλληνες ότι όταν είμαστε πειθαρχημένοι καταφέρουμε πολλά.

Ακόμα και με τις έντονες διαφωνίες στις κοινότητες και τους διάφορους οργανισμούς μας.

Το γεγονός λοιπόν ότι μας διακατέχει ένας ρομαντισμός για την Ελλάδα, που βέβαια μπορεί να μην συμβαδίζει με την σημερινή πραγματικότητα, πιστεύω πως είναι υγιέστατο. Αντίθετα κακό θεωρώ την πλήρη απαισιοδοξία και χαλάρωση όλων των ηθικών αξιών και κάθε μορφή αγάπης προς την πατρίδα. Το ότι εμείς οι έλληνες του εξωτερικού έχουμε μία «ακαταλαβίστικη» αγάπη για μία Ελλάδα που δεν υφίσταται πια - όπως μας λένε οι εκάστοτε πολιτικοί που μας επισκέπτονται - θα πρέπει αντίθετα να παραδειγματίσει τους Έλληνες ώστε να ξαναποκτήσουν - ή καλύτερα να ανακαλύψουν - αυτήν την αγάπη για την πατρίδα τους για να πάει ο τόπος μπροστά…

Καλή Ανάσταση

Μιχάλης Τελλίδης

tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-03-31T17:22:00.002-04:00

«Εθνική» χορηγία στην παραχάραξη!

Είναι κάποια πράγματα που με κάνουν να πιστεύω ότι ορισμένοι θέλουν να μας δημιουργήσουν μια εικόνα διαφορετική έτσι ώστε να διευκολύνουν την επίτευξη των στόχων τους.
Πρόσφατα το κανάλι ΣΚΑΙ πρόβαλε την τηλεοπτική σειρά «Γεννήθηκα το 1821» για την Ελληνική Επανάσταση.
Από περιέργεια ξεκίνησα να διαβάζω στο διαδίκτυο αποσπάσματα και ειλικρινά προβληματίστηκα…
«ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΤΟ 1821 ΤΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΞΕΣΠΑΣΕ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΩΝ! (Ήξερα ότι ήταν επανάσταση…)
... ΗΜΟΥΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΟΤΑΝ ΕΚΑΨΑΝ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ. ΠΡΩΤΑ ΗΡΘΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ. ΗΡΘΑΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΣ ΕΚΑΨΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ. ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΣΑΜΕ!
(Και το απίθανο…)
«ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, ΛΕΕΙ Η ΜΑΜΑ. ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ. ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΚΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΜΑΖΙ!»
Και συνεχίζει την ιστοριούλα άνευρη, μιλώντας για μια από τις σημαντικότερες στιγμές της ιστορίας μας, την έξοδο του Μεσολογγίου.
«ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΞΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΓΑΙΔΟΥΡΑΚΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΚΕΡΔΗΘΗΚΕ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ. Ο ΞΕΝΟΣ ΕΦΕΡΕ ΚΑΙ ΑΛΕΥΡΙ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑΚΑ!».
(Πότε τα πρόλαβε αλήθεια!)
Υπάρχουν τελευταία τόσες θεωρίες για την Ελληνική Επανάσταση. Λαμπρές στιγμές, θολές και μαύρες. Δεν δέχομαι όμως να μου πουλάνε παιδική ιστορία γράφοντας τις φράσεις που διαβάσατε παραπάνω. Δεν δέχομαι το ξήλωμα και το στρογγύλεμα των αξιών μου, των αρχών μου και της ιστορίας μας. Καμία αντίρρηση στην κριτική και στην έρευνα, αλλά όχι στην αυτομαστίγωση, και στην καθαίρεση των εννοιών στα πλαίσια μιας δήθεν υπεράνω και «σύγχρονης» αντίληψης
(ΤΟΥΡΚΟΙ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ. ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΚΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ! )
Για τους γράφοντες προφανώς η Ελληνική Επανάσταση έγινε σε φάση συνωστισμού σε κάποια προκυμαία. Ελπίζω, αυτά που γράφτηκαν να γράφτηκαν λόγω άγνοιας, έλλειψης ταλέντου ή βιασύνης να βγει το προϊόν εγκαίρως στην αγορά . Σε διαφορετική περίπτωση θα μπορούσε να πει κανείς ότι άλλα είναι τα ελατήρια για την συγγραφή τέτοιων κειμένων. Ελατήρια του χειρίστου είδους… Ελπίζω η τοπική ελληνική διπλωματία, η Μητρόπολη , οι κοινότητες και οργανισμοί μας να μην συμμερίζονται τέτοιες «απόψεις».
Φυσικά υπάρχουν και άλλα ερωτήματα όπως γιατί ο ΣΚΑΙ άφησε «αχαλίνωτο» αυτό το κείμενο και γιατί η Εθνική Τράπεζα έκανε την χορηγία στην παραχάραξη!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-03-20T17:46:00.006-04:00

«Κουρεμένη» επέτειος!

Ενώ η παροικία μας ετοιμάζεται να γιορτάσει την Εθνική Παλιγγενεσία, σε αναζήτηση σπόνσορα και χορηγού για τη διοργάνωση εορταστικών εκδηλώσεων και των καθιερωμένων δεξιώσεων για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 στις ανά τον κόσμο πρεσβείες και προξενεία βρίσκονται οι έλληνες διπλωμάτες, καθώς φέτος το Υπουργείο Εξωτερικών δεν απαγόρευσε όπως πέρυσι τον εορτασμό (πάλι καλά), αλλά δεν εγκρίνει καμία δαπάνη για τις εκδηλώσεις.

Ως γνωστόν, πέρυσι το ΥΠΕΞ με εγκύκλιό του προς όλες τις διπλωματικές αρχές στο εξωτερικό επέβαλε τη ματαίωση των καθιερωμένων δεξιώσεων για την Εθνική Επέτειο για λόγους ...οικονομίας και μάλιστα είχε απαντήσει αρνητικά στα αιτήματα των διπλωματών για διοργάνωση των εκδηλώσεων με χορηγία ελλήνων ομογενών!

Στην εγκύκλιο που έστειλε φέτος ο γενικός διευθυντής πρέσβης, Γιώργος Παΐζης, αφήνει στη διακριτική ευχέρεια του κάθε επικεφαλής διπλωματικής αρχής το εάν θα παραθέσει την καθιερωμένη δεξίωση για την Εθνική Επέτειο, διευκρινίζοντας όμως ότι δεν πρόκειται να εγκριθεί κανένα πρόσθετο κονδύλι.

Συνεπώς, η φετινή εγκύκλιος δεν απαγορεύει τη διοργάνωση της δεξίωσης, εφόσον όμως εξευρεθούν άλλοι πόροι, στέλνοντας έτσι το μήνυμα για αναζήτηση χορηγιών που θα καλύψουν τα έξοδα της συγκεκριμένης εκδήλωσης, μια και τα έξοδα παράστασης μετά τις περικοπές δεν υπερβαίνουν για μεγάλα προξενεία τα 180 ευρώ τον μήνα...

Οι συνεχείς περικοπές στα λειτουργικά έξοδα των πρεσβειών και των προξενείων έχει σαν αποτέλεσμα να οδηγήσει σε ασφυξία τους βασικούς μοχλούς άσκησης εξωτερικής πολιτικής.

Και αντί το Υπουργείο Εξωτερικών να παραδεχθεί την γκάφα της κατάργησης λόγω «οικονομικής κρίσης» του εορτασμού της εθνικής επετείου από τις πρεσβείες στο εξωτερικό, επανήλθε δυστυχώς με νέα εγκύκλιο που κάνει ακόμη χειρότερα τα πράγματα, απορρίπτοντας το αίτημα πολλών πρεσβευτών και προξένων να διοργανώσουν αδαπάνως για το ελληνικό δημόσιο την καθιερωμένη δεξίωση, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι πρέπει να υπάρξει -τονίζεται - ενιαία εικόνα σε όλες τις ελληνικές διπλωματικές αποστολές!
Τι να πει κανείς; Στο κουρείο και η φετινή επέτειος!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-03-03T17:31:00.000-05:00

Η σημερινή «κατώτερη» γυναίκα

Σε λίγες μέρες θα «γιορτάσουμε» ξανά την Ημέρα της Γυναίκας.

Ένα αιώνα μετά την καθιέρωση της Διεθνούς Ημέρας η γυναίκα έχει πολύ δρόμο ακόμα να διανύσει προκειμένου να αποκτήσει ισάξια κοινωνική αντιμετώπιση με τους άντρες.

Δυστυχώς, η ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων και η βία κατά των γυναικών δεν έχουν εξανεμιστεί.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της UNICEF, κάθε χρόνο 600.000 -800.000 κορίτσια που έχουν φθάσει σε ηλικία υποχρεωτικής φοίτησης δεν εγγράφονται στο σχολείο, είτε γιατί εμποδίζονται από τις οικογένειές τους είτε λόγω πρακτικών δυσκολιών. (Το θέμα της φετινής Ημέρας είναι η Εκπαίδευση) . Σε ότι αφορά το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας, αυτό παραμένει εξαιρετικά χαμηλό: κάτω του 25%!

Εξ άλλου, η βία κατά των γυναικών συνεχίζεται αμείωτη σε ολόκληρο τον κόσμο και δυστυχώς είναι κεκαλυμμένη. Ποσοστό 20 - 25% των γυναικών στις ανεπτυγμένες χώρες έχουν υποστεί σωματική, σεξουαλική και οικογενειακή βία τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους!

Το φάσμα της ανεργίας φαίνεται ότι απειλεί περισσότερο τις γυναίκες αφού σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία οι γυναίκες έχουν υψηλότερο κίνδυνο να μείνουν άνεργες.

Η μέση αμοιβή για τους άνδρες είναι υψηλότερη περίπου κατά 16% από εκείνη των γυναικών.

Σημαντικές είναι οι διαπιστώσεις που προκύπτουν και για το ωράριο απασχόλησης των γυναικών. Μία στις τέσσερις γυναίκες εργάζεται με μειωμένο ωράριο και τρεις στις τέσσερις με μερική απασχόληση.

Μία άλλη διαπίστωση που προκύπτει είναι ότι στις περισσότερες χώρες οι άνδρες κατέχουν τα περισσότερα διευθυντικά πόστα σε σχέση με τις γυναίκες .

Αν και έχει αυξηθεί η παρουσία των γυναικών στα κοινοβούλια όλου του κόσμου, οι άντρες βουλευτές εξακολουθούν να αποτελούν την πλειοψηφία. Θετικά πάντως είναι τα ποσοστά για το προσδόκιμο ζωής της γυναίκας, όπου ο μέσος όρος είναι 81,5 χρόνια για τις γυναίκες και 75,4 χρόνια για τους άνδρες.

Κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου χιλιάδες εκδηλώσεις διοργανώνονται σε όλο τον κόσμο για να τιμήσουν την γυναίκα.

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας είναι επίσημη αργία στην Αρμενία, τη Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία, τη Βουλγαρία, το Καζακστάν, τη Μολδαβία, τη Μογγολία, το Τατζικιστάν, την Ουκρανία, το Ουζμπεκιστάν και το Βιετνάμ.

Στον Καναδά, η θέση της γυναίκας (ευτυχώς) βρίσκεται σε καλύτερη μοίρα.

Προσωπικά πιστεύω στη Ημέρα της Γυναίκας. Απλώς θεωρώ πως ο σεβασμός προς αυτήν πρέπει να είναι καθημερινός και όχι μόνο μια φορά το χρόνο στις 8 Μαρτίου…

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-02-14T20:31:00.000-05:00

Mafish Fayda!

Πενήντα χρόνια μετά τη μαζική έξοδο των ελλήνων από την Αίγυπτο, ένα νέο κύμα επαναπατρισμού αντιμετωπίζουν και πάλι οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς στην χώρα των Φαραώ. Τουλάχιστον 100 από τους 600 έλληνες που διαμένουν σήμερα στην Αλεξάνδρεια ζήτησαν να επαναπατριστούν με την βοήθεια της ελληνικής κυβέρνησης. Μεγαλύτερος είναι ο αριθμός όσων ζουν στο Κάιρο.
Παρά την παραίτηση Μουμπάρακ και την «προσωρινή» ανάληψη της εξουσίας από τους στρατιωτικούς, η κατάσταση που επικρατεί στην Αίγυπτο παραμένει επικίνδυνη και θυμίζει όχι και τόσο μακρινές τραγικές εποχές που έζησαν οι έλληνες της Αιγύπτου όταν ο στρατός ανέλαβε και τότε την εξουσία.
Η ιστορία - δυστυχώς - επαναλαμβάνεται και οι μεγάλοι χαμένοι ύστερα από την νέα αυτή «περιπέτεια» θα είναι πάλι οι αλλοδαποί.
Το έργο το έχω ξαναδεί γι αυτό και αμφιβάλλω αν η Αίγυπτος βρει την άκρη.
Θα δούμε και πάλι αυτούς που ξεκίνησαν την «επανάσταση» και προχωρούν δήθεν στην «ομαλή» μεταβίβαση της εξουσίας, να καταλαμβάνουν τα καλύτερα πόστα!
Η λέξη δημοκρατία ανέκαθεν ήταν άγνωστη στη χώρα του Νείλου.
Οι τωρινοί «σωτήρες» είναι σχεδόν βέβαιο πως θα επιδιώξουν να αναρριχηθούν στην εξουσία μέσω της «δημοκρατίας» για να την καταλύσουν μετά...
Οι Αιγύπτιοι πρέπει πρώτα να αλλάξουν νοοτροπία αν θέλουν να γίνει καλύτερη η χώρα τους. Διαφορετικά, το μόνο που θα καταφέρουν είναι να αλλάξουν τα πρόσωπα που τους δυναστεύουν.
Το 1952, μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα και την ανατροπή του βασιλιά Φαρούκ, οι «επαναστάτες» πήραν τις επιχειρήσεις από τους Hawaga (αλλοδαπούς) και τις έδωσαν σε άσχετους δυνάστες, που αφού «έφαγαν» όσα μπόρεσαν τελικά τις χρεοκόπησαν! Ενώ η Αλεξάνδρεια και το Κάιρο έμοιαζαν ως τότε με ευρωπαϊκές πόλεις, τις μετέτρεψαν σε απέραντους σκουπιδότοπους!
Ο Αιγύπτιος νομπελίστας Ναγκίμπ Μαγκφούζ έγραψε πριν λίγα χρόνια για την Αλεξάνδρεια: «Μπορεί τώρα η Ισκανταρέγια να μην είναι τόσο όμορφη, αλλά είναι δική μας!»
Όταν ένας βραβευμένος συγγραφέας έχει αυτή την άποψη για την μετατροπή της (κάποτε) ομορφότερης πόλης της Μεσογείου σε σκουπιδότοπο με κτίρια που έχουν να βαφτούν εξωτερικά από τον καιρό που έφυγαν οι έλληνες τότε τι να προσθέσει κανείς...
Mafish Fayda...Ελπίδα καμία!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-02-02T19:43:00.001-05:00

«Ελληνικοί Αντίλαλοι»

«Πιστοί όπως πάντα στο ραδιοφωνικό μας ραντεβού είμαστε και σήμερα μαζί σας φίλοι ακροατές…»
Κάποιο πρωινό Κυριακής, τον Δεκέμβρη του 1962, ακούστηκε για πρώτη φορά ελληνική φωνή στα ερτζιανά του πολυεθνικού ραδιοσταθμού CFMB Montreal.
Ήταν μια ζωντανή, καθαρή φωνή που έμελε να μας συντροφεύει επί 50 σχεδόν χρόνια!
«Ελληνικοί Αντίλαλοι. Την εκπομπή επιμελείται και παρουσιάζει η Ρένα Παπαθανάκου…»
Από τότε η Ρένα (Αικατερίνη) έγινε η μόνιμη ραδιοφωνική συντροφιά μας. Με τα επιλεγμένα τραγούδια της, τα νέα που μας έφερνε από την μακρινή πατρίδα, τις αφιερώσεις στις ευχάριστες στιγμές της ζωής μας, τις παροικιακές ανακοινώσεις και βέβαια τις διαφημίσεις μέσα από τις οποίες μαθαίναμε τα προϊόντα και τις υπηρεσίες των ελληνικών κυρίως επιχειρήσεων.
Αλλά και στα εθνικά θέματα, τα κοινοτικά και συλλογικά, πάντα «μπροστάρισα».
Η Ρένα κληρονόμησε από την μητέρα της όλες τις ηθικές αξίες και αρχές. Και με αυτή τη σημαντική παρακαταθήκη αρνήθηκε πεισματικά να συμβιβαστεί με τα κακώς κείμενα οποιοδήποτε και αν ήταν το κόστος. Δεν σήκωσε ποτέ μύγα στο σπαθί της!
Με την οικειότητα, απλότητα και τιμιότητα που την διακρίνουν, κατάφερε με τα χρόνια να κερδίσει τον σεβασμό όλων.
Από τα προγράμματά της παρέλασαν μεγάλες προσωπικότητες. Πολιτικοί, καλλιτέχνες, επιστήμονες, επιτυχημένοι επαγγελματίες…
Για τις υπηρεσίες της στο ραδιόφωνο έλαβε απεριόριστα βραβεία και διακρίσεις.
Με την Ρένα πρωτογνωριστήκαμε το 1969 όταν με την αποχώρηση του Χρήστου Κολύβα ανέλαβα την παραγωγή των βραδινών προγραμμάτων.
Πρέπει να πω ότι από τα πρώτα μου βήματα μου συμπαραστάθηκε και με βοήθησε σε όλα τα στάδια της προσπάθειάς μου για σωστό ραδιόφωνο.
Με τα χρόνια, η συνεργασία μας εξελίχτηκε σε μία γνήσια και σταθερή φιλία.
Το Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011 από τα ραδιοκύματα του CFMB 1280 ακούστηκε η τελευταία εκπομπή «Ελληνικοί Αντίλαλοι».
Τα ελληνικά προγράμματα συνεχίζονται. Διαφοροποιημένα μεν, με αντικειμενικό όμως στόχο την διατήρηση των ελληνικών αξιών, την διαφύλαξη της ελληνικής γλώσσας και κουλτούρας και πάνω από όλα τον σεβασμό προς το πολυάριθμο - πιστό ακροατήριό του σταθμού.
Ευχαριστώ την φίλη-συνάδελφο Ρένα Παπαθανάκου που δέχτηκε να συμμετέχει κατά καιρούς στα προγράμματά μας. Γιατί όσο θα υπάρχει ραδιόφωνο, η Ρένα θα βρίσκεται πάντα κοντά μας. «Πιστή όπως πάντα στο ραδιοφωνικό της ραντεβού…»
Εις το επανειδείν Ρένα...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2011-01-15T23:08:00.002-05:00

Ας ευχηθούμε…

Πέρασαν ήδη οι πρώτες μέρες του 2011...
Βλέπετε, όσο κι αν οι γιορτές ολοένα χάνουν το νόημά τους, οι μέρες αυτές δεν παύουν να έχουν μια ξεχωριστή σημασία…
Τουλάχιστον είναι οι μέρες που δίνουν την ευκαιρία να ανταμώσουν οι αγαπημένοι συγγενείς και φίλοι μεταξύ τους στο γιορτινό τραπέζι και να ανταλλάξουν μια ζεστή αγκαλιά κι ένα φιλί.
Τελικά, τη χαρά νομίζω ότι τώρα πια θα πρέπει να μάθουμε να την αναζητάμε στα μικρά και απλά πράγματα της ζωής. Ας αναζητήσουμε το νόημα τούτου του εφήμερου ταξιδιού μας σ' αυτό που λέγεται αγάπη και αλληλεγγύη των ανθρώπων.
Τέρμα τα ψεύτικα και λαμπερά τραπεζώματα, τα ρεβεγιόν της χλιδής και η υποκρισία της «διασκέδασης», όπου στοιβάζονται οι άνθρωποι σαν τα πρόβατα στο μαντρί. Καιρός για ουσία. Γιατί η δυστυχία παραμονεύει όσο κι αν ελπίζουμε ότι δεν θα μας αγγίξει και θα πάει στου διπλανού την πόρτα...
Κάπου στο διαδίκτυο διάβασα το παρακάτω που με έκανε να σκεφτώ πόσοι ανάμεσά μας σήμερα δυστυχούν και πόσα παιδιά κλαίνε για τις αμαρτίες άλλων, ακόμη και των ίδιων των γονιών τους!
Χιλιάδες γράμματα έλαβαν και φέτος τα ταχυδρομεία με προορισμό τον Βόρειο Πόλο, την μαγευτική Ονειρούπολη με τα έλκηθρα και τους ιπτάμενους ταράνδους. Όλα με παραλήπτη τον άγιο Βασίλη και αποστολείς παιδιά όλου του κόσμου και κάθε ηλικίας. Ένα γράμμα που ξεχώρισε μεταξύ άλλων είναι το παρακάτω:
«Αγαπημένε μου άγιε Βασίλη, σε θερμοπαρακαλώ κάνε ένα θαύμα… ο πατέρας μου με πέταξε σαν σκουπίδι. Κάνε τον να δει το λάθος του και μαλάκωσε την καρδιά του που είναι σκληρή σαν πέτρα. Νοιώθω ορφανή. Η μαμά μου έχει καρκίνο κι ο αδελφός μου λείπει μακριά. Ο πατέρας μου μας άφησε και δεν νοιάζεται».
Πόσα τέτοια παιδιά εγκαταλειμμένα υπάρχουν που ο «Άγιος Βασίλης» δεν έφθασε ποτέ στο φτωχικό τους...
Ας ανοίξουμε τα μάτια μας να δούμε το δάκρυ κάποιων δυστυχισμένων ανθρώπων, κάποιων παραπονεμένων παιδιών κι ας απλώσουμε τα χέρια μας να σφίξουμε το δικό τους και να τους δώσουμε ένα μικρό στήριγμα να σταθούν όρθιοι...
Η αγάπη είναι το μόνο πράγμα που ξοδεύεται χωρίς να κοστίζει.
Ας ευχηθούμε το 2011 να φέρει αγάπη περισσή στις καρδιές μας κι ας αλλάξουμε τον εαυτό μας για ν' αλλάξουμε τον κόσμο.
Όπως είπε και ο Μαχάτμα Γκάντι: «Γίνε εσύ η αλλαγή που επιθυμείς...»

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-12-18T22:39:00.005-05:00

Αληθινά Χριστούγεννα

Η γιορτή των Χριστουγέννων, έστω και για λίγες μέρες, μας δίνει μία νότα χαράς στους δύσκολους καιρούς που ζούμε Μίας χαράς που όμως δεν έχει καμία σχέση με την χαρά εκείνη που παίρναμε όταν ήμασταν παιδιά. Σε κάθε περίπτωση όμως ο κάθε ένας από εμάς βιώνει τις Άγιες αυτές ημέρες με τον δικό του τρόπο, έχοντας στο μυαλό και στην ψυχή του βιώματα, σκέψεις και αναμνήσεις.
Έφτασαν λοιπόν τα Χριστούγεννα. Η γέννηση του Χριστού. Η γέννηση της ελπίδας, της χαράς και της αισιοδοξίας για κάθε χριστιανό, για κάθε άνθρωπο. Μία βόλτα στους πολυσύχναστους δρόμους που είναι φωτισμένοι από στολίδια, αλλά που κατά βάθος δείχνουν κάτι το ψεύτικο και το απρόσωπο, μας κάνει να αντιληφθούμε ότι όσο περνάνε τα χρόνια τα Χριστούγεννα του σήμερα δεν είναι τα Χριστούγεννα που κάποτε βιώναμε. Το θρησκευτικό, το μεταφυσικό στοιχείο των Χριστουγέννων δείχνει να μειώνεται ολοένα και περισσότερο. Παντού κυριαρχεί μία στημένη υλιστική γιορτή μακριά από το αληθινό πνεύμα και νόημα της γέννησης του Θεανθρώπου. Λείπει το στοιχείο της πίστης, λείπει η ζεστασιά που θα έπρεπε οι ημέρες αυτές να φέρνουν στις ψυχές των ανθρώπων. Και βέβαια οι δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, οι δυνάμεις που ισοπεδώνουν πολιτισμούς, αξίες και συνειδήσεις, μεθοδικά ετοιμάζουν το επόμενο βήμα τους. Σταδιακά έχει αρχίσει μία συζήτηση για το αν θα πρέπει να υπάρχουν έντονα τα στοιχεία μίας καθαρά χριστιανικής γιορτής, δεδομένου του ότι μπορεί να δημιουργηθεί ζήτημα σε ανθρώπους με άλλες πολιτισμικές ή θρησκευτικές απόψεις.
Μην τρέφουμε αυταπάτες. Ένα από τα επόμενα βήματα θα είναι, ανάμεσα σε άλλα άσχημα που θα έρθουν και η σταδιακή κατάργηση της γιορτής των Χριστουγέννων. Ίσως φαντάζει σενάριο τραβηγμένο, ίσως επιστημονικής φαντασίας, αλλά δυστυχώς προς τα εκεί πάνε τα πράγματα. Στον δυτικό κυρίως κόσμο ο Santa Claus με τα δώρα του έχουν ήδη κυριαρχήσει!
Εμείς, οι έλληνες του Καναδά, ας γιορτάσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου με θρησκευτική κατάνυξη. Ας γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα των παραδόσεων, των θρύλων και των δοξασιών. Τα δικά μας όμορφα λευκά Χριστούγεννα που σηματοδοτούν το ξεκίνημα της νέας ζωής.
Τα Χριστούγεννα για τον νέο Άνθρωπο που θα έρθει...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-12-07T19:21:00.002-05:00

«Αξίζουν τον κόπο…»

Συχνά μας πιάνει η μιζέρια και η απογοήτευση για το γεγονός ότι η ομογένεια συρρικνώνεται, ότι χάνουμε σιγά-σιγά τη γλώσσα μας και για το ότι δεν υπάρχει πλέον το απαιτούμενο ενδιαφέρον συμμετοχής στα κοινά.
Εν μέρει βέβαια αυτό είναι αλήθεια, όχι μόνο για την ελληνική παροικία αλλά και γενικότερα για την Ιταλική, με μοναδική ίσως εξαίρεση την εβραϊκή.
Πρέπει όμως να κοιτάμε και την θετική πλευρά του όλου θέματος.
Τον τελευταίο καιρό στην παροικία μας γίνονται τόσες πολλές εκδηλώσεις, που μπορεί ίσως να μην έχουν σχέση με οργανισμούς, είναι όμως πρωτοβουλίες καινούργιες που μας έρχονται και φέρνουν το δικό τους στίγμα και ενδιαφέρον.
Κλασσικό παράδειγμα είναι το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου που φέρνει στο Μόντρεαλ η Αύρα Γεωργίου και είναι πραγματικά εκπληκτικό. Μας έδωσε την ευκαιρία τα τελευταία δύο χρόνια να ανακαλύψουμε αξιόλογες ταινίες για τις οποίες δεν γνωρίζαμε καν την ύπαρξή τους.
Και δεν είναι μόνο το Φεστιβάλ. Η πρόσφατη προσπάθεια του προξενείου να φέρει στον ελληνισμό του Καναδά μία σοπράνο, την Δήμητρα Θεοδοσίου, η οποία διαπρέπει σε όλο τον κόσμο στα μεγαλύτερα θέατρα, είναι αξιέπαινη. Είναι πολύ ευχάριστο και ενθαρρυντικό να μαθαίνουμε ότι έρχονται στη πόλη μας τέτοιοι άνθρωποι. Πολλές φορές φτάνουν εδώ μεγάλοι καλλιτέχνες που περνούν απαρατήρητοι.
Κατά καιρούς μας επισκέπτονται και άνθρωποι των γραμμάτων όπως ο πρύτανης του πανεπιστημίου της Κύπρου, δόκτωρ Ευάγγελος Κουφουδάκης, ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Σαν Φρανσίσκο, δόκτωρ Αθανάσιος Μασκαρέλης, κ.α.
Όλα αυτά είναι πολύ καλά σημεία και πιστεύω πως πρέπει να «χτίσουμε» πάνω σε αυτά. Δηλαδή, να υπάρξει μεγαλύτερη προσέλευση από την ομογένεια του Κεμπέκ σε όλες αυτές τις καλλιτεχνικές και λογοτεχνικές εκδηλώσεις.
Να αφήσουμε επιτέλους το «δε βαριέσαι» και το «δεν πρόκειται να αλλάξει η κατάσταση». Όπως διαπιστώνουμε, η κατάσταση έχει ήδη αρχίζει να αλλάζει, απλά χρειάζεται λίγη προσπάθεια. Δηλαδή, το να πάρουμε το αυτοκίνητο ή το λεωφορείο και να πάμε σε μία τέτοια εκδήλωση είναι μία ελάχιστη προσπάθεια μπροστά σε αυτό που θα παραλάβουμε.
Συνεπώς, για οποιαδήποτε αξιόλογη εκδήλωση γίνεται σας συνιστώ θερμά να πηγαίνετε. Απομακρυνθείτε λίγο από το χαζοκούτι - που στην ουσία σχεδόν τίποτα χρήσιμο δεν έχει να μας προσφέρει - διότι υπάρχουν και πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας που πραγματικά αξίζουν τον κόπο...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-11-22T20:30:00.003-05:00

«Άσχημα νέα για τους φτωχούς…»

Διάβασα πρόσφατα άρθρο της εφημερίδας Economist με τίτλο: «Οι πλούσιοι δωρητές κτυπήθηκαν από την κρίση. Άσχημα νέα για τους φτωχούς...».
Πρόκειται για μια νέα φάση για την φιλανθρωπία ή η αποκάλυψη του πραγματικού της προσώπου; Τα μεγάλα ποσά που δίνονταν κάποτε για την φιλανθρωπία από τις μεγάλες εταιρίες και οργανισμούς έχουν αρχίσει να συρρικνώνονται ακολουθώντας την γενικότερη οικονομική κρίση, την οικονομική κατάσταση αλλά και την ανασφάλεια των δωρητών. Θα μειωθούν τα διαθέσιμα για φιλανθρωπία κεφάλαια τώρα που όσο ποτέ άλλοτε είναι επιτακτική ανάγκη η άσκηση της φιλανθρωπίας από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους;
Η ώρα της κρίσης έφτασε, όχι όμως για τους φτωχούς αλλά για την ίδια τη φιλανθρωπία, η οποία πρέπει, λόγω της φύσης της, να ακολουθεί μια πορεία αντίστροφη από την οικονομική κατάσταση. Δηλαδή, όσο επιδεινώνεται η οικονομική κατάσταση να αυξάνεται η φιλανθρωπία και όχι να ακολουθείται το μοντέλο που προβάλλεται από τον τίτλο του σχετικού άρθρου της εφημερίδας.
Διότι απέναντι στην θέση αυτή περί της φιλανθρωπίας στέκεται μια αρχή ικανή να συνεχίσει να εμπνέει τον άνθρωπο στην κατεύθυνση της φιλανθρωπίας. Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν πως μια ορθή και αποτελεσματική φιλανθρωπική κατεύθυνση χρειάζεται πολύ διαθέσιμο χρήμα και έναν πολύ καλό σχεδιασμό και προγραμματισμό. Στην πραγματικότητα, αυτό που απουσιάζει είναι η ζωτική δύναμη της φιλανθρωπίας, δηλαδή οι φιλάνθρωποι. Το διαπιστώσαμε στους πρόσφατους Μαραθωνίους των φιλανθρωπικών οργανισμών της ιταλικής και ελληνικής παροικίας.
Μια θέση που έρχεται να μας βγάλει από την αμηχανία και το αδιέξοδο της έλλειψης χρήματος και να μας προσανατολίσει σε μια θεμελιώδη παράμετρο της φιλανθρωπίας, είναι το μοίρασμα. Στην έννοια του μοιράσματος δεν περιλαμβάνεται η διασπορά και το σκόρπισμα αγαθών αλλά η συμμετοχή και η πρόσβαση όσων το δυνατόν περισσότερων σε εκείνο που υπάρχει, πολύ ή λίγο. Για παράδειγμα, μοίρασμα δεν είναι να προσφέρουμε μια ποσότητα φαγητού σε πολλούς ανθρώπους, αλλά η συμμετοχή των πολλών ακόμη και σε ένα πιάτο φαγητό...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-11-09T16:14:00.003-05:00

Εθνικοί Ευεργέτες - Είδος υπό εξαφάνιση!

Όσοι ζήσαμε σε κάποια ελληνική μεγαλούπολη θα προσέξαμε τα ονόματα γνωστών κεντρικών δρόμων, κτιρίων, μνημείων, ιδρυμάτων και άλλων χώρων κοινής χρήσης και ωφέλειας. Όπως τις οδούς Συγγρού, Τοσίτσα, Αβέρωφ, Στουρνάρη, κ.α. Ακόμη το Ζάππειο Μέγαρο, το Αρσάκειο Εκπαιδευτήριο, το Μουσείο Μπενάκη, τη Βαρβάκειο Σχολή, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Θωρηκτό Αβέρωφ… Ονόματα στα οποία ίσως δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία επειδή τα προσπεράσαμε στην καθημερινή ρουτίνα και δεν φροντίσαμε να μάθουμε περισσότερα γι αυτούς τους ανθρώπους και το έργο τους για το οποίο η πολιτεία τους τίμησε. Τα ονόματα αυτά - όπως καταλαβαίνετε - καθώς και αρκετά άλλα ανήκουν σε Εθνικούς Ευεργέτες. Σε έλληνες που μεγαλούργησαν οικονομικά κατά τον 19ο και το πρώτο μισό του 20ου αιώνα - εκτός Ελλάδος - αφού στη χώρα μας την εποχή εκείνη δεν υπήρχαν οι συνθήκες για τέτοιες επιδόσεις. Και παρόλο που έζησαν και εργάστηκαν στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους εκτός γενέτειρας, η καρδιά τους ήταν πάντα δεμένη με την πατρίδα την οποία όχι μόνο δεν ξέχασαν αλλά διέθεσαν μεγάλο μέρος της περιουσίας τους για τις ανάγκες της ή την εκπλήρωση συγκεκριμένων επιθυμιών τους. Το κίνητρο για τα οικονομικώς ισχυρά αυτά μέλη της κοινωνίας να διαθέσουν σημαντικά για την εποχή ποσά για εθνικούς σκοπούς, ήταν η φιλοπατρία και το αίσθημα παροχής βοήθειας στους συμπατριώτες τους, χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας και υστεροβουλίας. Και φθάνουμε στην εποχή μας για να θέσουμε το εύλογο ερώτημα. Γιατί τον τελευταίο μισό αιώνα εξέλειπε οριστικά το είδος αυτό των ελλήνων; Μήπως ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν σήμερα τόσοι ισχυροί οικονομικά έλληνες; Όχι μόνο υπάρχουν αλλά είναι και πολύ περισσότεροι και πολύ πλουσιότεροι από τους τότε. Είναι πλέον φανερό πως η κοινωνία έχει επιστρέψει στις μεσαιωνικές εποχές της επικράτησης του ισχυρότερου και η φιλοπατρία έχει εξατμισθεί στον ξέφρενο ρυθμό της παγκοσμιοποίησης. Οι σύγχρονοι κροίσοι όχι μόνο δεν συμμετέχουν με τα χρήματά τους στην εθνική υπόθεση, ειδικά τώρα που η Ελλάδα και οι απανταχού παροικίες δοκιμάζονται από μεγάλη οικονομική κρίση, αλλά υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή λειτουργώντας με γνώμονα μόνο την αύξηση των δικών τους κερδών σε βάρος των αδυνάτων...

Εσείς τι λέτε;
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-10-29T15:36:00.004-04:00

«Οι αφίσες των δουλεμπόρων»

Επανέρχεται στο προσκήνιο το θέμα της μετανάστευσης και η στήλη δεν μπορεί να μείνει αμέτοχη στο φαινόμενο αυτό που τους τελευταίους μήνες παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις.
Διαφημίσεις παντού στην Ελλάδα και το εξωτερικό «τάζουν» στους έλληνες «Μετανάστευση σε Αυστραλία και Καναδά»(!)
Οι «αφίσες των δουλεμπόρων», όπως έχουν χαρακτηριστεί, φιγουράρουν στους κεντρικούς δρόμους των μεγαλουπόλεων.
Και βέβαια το Μόντρεαλ δεν θα αποτελέσει εξαίρεση...
Είναι πλέον γεγονός πως η σημερινή πολιτική που ακολουθείται «ανοίγει» επαγγέλματα και κλείνει σπίτια. Κόβει μισθούς και συντάξεις και προσθέτει φόβο, ανασφάλεια και δυστυχία. Με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τα νέα «επαγγέλματα» με απατεώνες που πουλούν «εξυπηρέτηση» στους νέους ανθρώπους για να πάρουν των ομματίων τους!
Η κυβέρνηση, με τα σκληρά οικονομικά μέτρα που θέσπισε, κατάφερε να γυρίσει το ρολόι έξι δεκαετίες πίσω όταν οι Έλληνες αναζητούσαν το «πικρό ψωμί» της ξενιτιάς! Έφερε τον τόπο στο σημείο τα νέα παιδιά να μην έχουν μέλλον. Οδήγησε τον ελληνικό λαό, να ψάχνει τρόπο απόδρασης!
Οι άθλιες «μπίζνες» των «αετονύχηδων», που «υπόσχονται» να στείλουν τα ελληνόπουλα μετανάστες είναι δημιούργημα της σημερινής «σοσιαλιστικής» αλλά και της προηγούμενης «γαλάζιας» κυβέρνησης.
Και εμφανίστηκαν τα «κοράκια» που παριστάνουν τα «αποδημητικά πουλιά» και οι «επενδυτές» να διαφημίζουν ως «επιχειρηματικό δαιμόνιο» την οικονομική προσφυγιά του ελληνικού λαού.
Αυτοί είναι οι σημερινοί «πατριώτες» που νεκρανάστησαν με την πολιτική τους τον ξενιτεμό…. Αυτοί είναι οι «τουρίστες» από το Χάρβαρντ που ήρθαν με τα «μνημόνια» τους για να εξασφαλίσουν εισιτήριο «λαντζέρη» για την Αυστραλία και τον Καναδά.
Δεν λένε όμως στα παιδιά την ωμή πραγματικότητα. Πως η ζωή στην ξενιτιά (εμείς το γνωρίζουμε πολύ καλά) είναι σκληρή και χρειάζεται κάποιος να δουλέψει αμέτρητες ώρες την ημέρα, να κάνει οικονομία, να θυσιάσει παλιές ελληνικές συνήθειες και να δώσει μάχη με την μοναξιά….

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-09-30T20:18:00.004-04:00

«Δώστε και σώστε…»

Το 1909 άρχισε να λειτουργεί στο Μόντρεαλ το πρώτο ελληνικό Σχολείο «Πλάτων» που το 1910 οργανώθηκε σε κανονικό ημερήσιο Σχολείο, το πρώτο στο είδος του στην Βόρεια Αμερική.
Το 1925 μια ομάδα εθελοντών από την Κοινότητα αγόρασε την εκκλησία της Αγίας Τριάδας και ίδρυσε δεύτερο Σχολείο, το «Αγγλο-Ελληνικό Σωκράτης», το οποίο ακολούθησε το πρόγραμμα διδασκαλίας που Προτεσταντικού Κεντρικού Σχολικού Συστήματος του Μόντρεαλ και η ελληνική γλώσσα και κουλτούρα διδάσκονταν επιπλέον των αγγλικών και γαλλικών μαθημάτων.
Όμως, η οικονομική κρίση που επακολούθησε, ανάγκασε τους έλληνες να συσπειρωθούν σε μία εκκλησία, την Αγία Τριάδα και να ενώσουν το Σχολείο «Πλάτων» με το Σχολείο «Σωκράτης» το 1931. Παρά τα οικονομικά προβλήματα της εποχής, τα μέλη της Κοινότητας κατάφεραν να κρατήσουν το Σχολείο και να σπουδάσουν τα παιδιά τους.
Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 νέοι μετανάστες έφθαναν κατά χιλιάδες και συνέχεια αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών που φοιτούσαν στο ελληνικό Σχολείο.
Το 1970 άλλαξε το όνομα σε «Δημοτικό Σχολείο Σωκράτης» και το 1972 η Κοινότητα υιοθέτησε το γαλλικό σύστημα εκπαίδευσης, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα για επιχορηγήσεις. Το 1978 υπογράφτηκε συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα CECM, εξασφαλίζοντας καλύτερα εκπαιδευτικά εφόδια, ενώ η οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης του Κεμπέκ βοήθησε το Σχολείο να αναπτυχθεί και να επεκταθεί. Την ίδια περίπου περίοδο άρχισε να λειτουργεί και το ημερήσιο Σχολείο «Δημοσθένης» στο Λαβάλ.
Χιλιάδες ελληνόπουλα αποφοίτησαν από τα ελληνικά μας Σχολεία και τα περισσότερα διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της Καναδικής κοινωνίας.
Σήμερα, έναν αιώνια αργότερα, τα Σχολεία μας θεωρούνται - κατά γενική ομολογία - «μοντέλο» και παράδειγμα προς μίμηση. Η σωστή τους όμως λειτουργία, πρόοδος και μακροζωία, ειδικά μετά τις κυβερνητικές περικοπές, εξαρτάται από μας και μόνο.
Η ερανική επιτροπή των Σχολείων «Σωκράτης» και «Δημοσθένης» ζητά για άλλη μία χρονιά από την παροικία να δείξει το ερχόμενο Σαββατοκύριακο 8, 9 και 10 Οκτωβρίου, 2010 και έμπρακτα την αγάπη και υποστήριξή της ώστε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία και περαιτέρω ανάπτυξη την ελληνικών μας Σχολείων.
Ας μην τους απογοητεύσουμε…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-09-17T22:42:00.003-04:00

«Χαρά στον έλληνα που ελληνοξεχνά…»

Είναι πράγματι οδυνηρό το συναίσθημα της ντροπής και της ταπείνωσης όταν μετά από δεκαετίες βασανιστικής ζωής στην ξενιτιά, επιστρέφεις στην πάτρια γη, στην Ελλάδα. Με τις τσέπες άδειες πολλές φορές από λεφτά, γιομάτος όμως κουράγιο κι ελπίδες, σπεύδεις να γραφτείς στον ΟΓΑ για να χεις την ιατρική σου περίθαλψη και το πενιχρό σου χαρτζιλίκι. Όλα τ’ αφήνεις πίσω σου στον Καναδά. Αγώνες, αποτυχίες, φαρμάκια και όνειρα…
Μου έλεγε πρόσφατα γνωστός συμπάροικος, που αφού τον «έπνιξε» η νοσταλγία αποφάσισε να επαναπατριστεί.
«Γύρισα στον τόπο μου ν’ ακούσω ελληνικά, να χορτάσω τη γλώσσα μου στις ρίζες της…
Βγήκα λοιπόν Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου, στήθηκα έξω από ένα Λύκειο και περίμενα να τελειώσουν οι μαθητές του. Κι όταν πια το μελίσσι ξεχύθηκε και κατηφόρισε για το δρόμο, μαζί τους κι εγώ ευτυχής και περίεργος άρχισα να αφουγκράζομαι τις φωνές τους και τις συνομιλίες τους, όταν ξαφνικά…
- Από δώ ρε μαλάκα, μη το ρισκάρεις από κει, έχει γκαντέμηδες μηχανάκιδες και θα σε κάνουν άγγελο!
- Ο.Κ. μωρή μαλάκω, ντάξει, μη μου κόβεις και το απετάιτ για χάψες!
Όταν έφτασα στο σπίτι απογοητευμένος από τα «νεοελληνικά» της νεολαίας μας (συνέχισε) άνοιξα την τηλεόραση για να ενημερωθώ και βέβαια να ξεχάσω…
Γνωστή τηλε-παρουσιάστρια έπαιρνε συνέντευξη από ανερχόμενη και πολλά υποσχόμενη «ντίβα» του ελαφρολαικού τραγουδιού.
-Εεεεε…, το Fame Story σε έκανε άσσο κούπα σταρ! Εεεεε… Πως θα σύγκρινες τις «Φειμστορίτισες» με τις «Εξφακτορίτισες»…
-Εεεεε…(μασώντας τσίχλα) Τι να σου πω Τατιάνα μου, εμείς οι «φειμστορίτισες» είχαμε κλας! Οι «εξφακτορίτισες» να, δηλαδή πολύ κυρελέ… Εεεεε… τόπιασες…
-Εεεεε….ας πούμε…
Εεεεε, έξη και ξερό σας και στους δύο.. Μάθατε βρέ παλιόπαιδα πέντε εγγλέζικα και ξεχάσατε τα ελληνικά; Βάλατε προφορά στη γλώσσα μας που ήταν αγνή και γλυκομίλητη;
-Γυναίκα, ετοίμασε τις βαλίτσες, φεύγουμε.
-Για που πάλι ;
-Για την Ελλάδα.
-Μα στην Ελλάδα είμαστε χριστιανέ μου.
-Για την άλλη Ελλάδα, του Μόντρεαλ, εκεί που μιλάνε ελληνικά χωρίς «…λάκα και …λάκω» και χωρίς Εεεεεε. Τ’ ακούς;
Τι γίνετε εδώ; (κατέληξε ο συμπάροικος) Πού πάμε; Τι κάνουν οι υπεύθυνοι; Εδώ ξεκληρίζονται τα ελληνικά και δεν ενδιαφέρεται κανείς; Γιατί δεν διώχνουν με τις κλωτσιές από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όλους αυτούς τους Εεεεεέδες και …λάκες; Γιατί δεν διαμαρτύρεται ο λαός μας; Ωχαδερφισμός κι εδώ; Να πάνε όλα στο διάβολο.
Νομίζω, πως χρειάζεται λίγη σκέψη. Κι ακόμα περισσότερο λίγη ντροπή!»
Αυτά μου έλεγε γνωστός συμπάροικος που επέστρεψε πρόσφατα από την πατρίδα.
Και αμέσως ήρθαν στη σκέψη μου τα σχολειά μας Σωκράτης και Δημοσθένης και η επιτακτική ανάγκη να τα διατηρήσουμε...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-09-04T14:36:00.003-04:00

Trash TV!

O λόγος και πάλι για την ελληνική TV που μπήκε για τα καλά στη ζωή μας.
Δεν υπάρχει σήμερα πλέον ελληνικό σπίτι που να μην διακοσμείται εξωτερικά από ένα ή και περισσότερα δορυφορικά πιάτα…
Θυμάμαι όταν ο φίλος μου ο Χρήστος ξεκίνησε να εγκαταστήνει τους πρώτους δορυφορικούς δίσκους, με τι λαχτάρα τρέξαμε να «μπάσουμε» την Ελλάδα στα σπίτια μας, να απολαύσουμε τις ομορφιές της, τα μεταφερθούμε στα πανηγύρια της, να γελάσουμε με τις κωμωδίες της. Έτσι τουλάχιστον πιστέψαμε.
Πόσο γελαστήκαμε… Σε χρόνο μηδέν βρεθήκαμε δορυφορικά σε μία άλλη Ελλάδα, τελείως άγνωστη για μας. Στην Ελλάδα των σκανδάλων, της αναρχίας, της ακυβερνησίας και της ξενομανίας!
Αυτή την εικόνα τουλάχιστον μας προβάλλει η ελληνική TV.
Και χαθήκαμε μέσα στην φλυαρία των τηλεπαρουσιαστών, τις ατέλειωτες και άγνωστες για μας πολιτικές συζητήσεις, τις ακαταλαβίστικες αντιπαραθέσεις των παραθύρων με τους καλεσμένους να «συναγωνίζονται» ποιος θα πει τα περισσότερα ταυτόχρονα με τους άλλους συνομιλητές… και βέβαια τον «δημοσιογράφο» που τον «πνίγει» το δίκιο και μεταβάλλεται σε τιμωρό εισαγγελέα!
Τελικά τι συμβαίνει με τα προγράμματα των ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών; Παρέχουν την κατά νόμο εφαρμογή της ενημέρωσης, επιμόρφωσης και σωστής ψυχαγωγίας; Ή έχουν μετατραπεί σε Trash TV; Μάλλον το δεύτερο.
Και μείς οι απόδημοι, κινούμενοι από αισθήματα νοσταλγίας, ακριβοπληρώνουμε για να βλέπουμε τα δορυφορικά αυτά κανάλια που ανακάλυψαν τούτη την διέξοδο της επικοινωνίας.
Δυστυχώς, η ελληνική TV εξακολουθεί να λειτουργεί άναρχα αφού καμιά κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν καθόρισε τους πρέποντες κανόνες στα ΜΜΕ.
Και τις δύσκολες στιγμές που διέρχεται σήμερα η Ελλάδα οι «δημοσιογράφοι» με μοναδικό σκοπό να κερδίσουν τις εντυπώσεις (και μόνο) των τηλεθεατών δεν διστάζουν να σπέρνουν τον πανικό και την κινδυνολογία χωρίς να λάβουν υπ όψιν τους τις καταστροφικές συνέπειες που επιφέρουν στον τόπο αλλά και την οικονομική ζημιά που υφίστανται τα ίδια κανάλια που υπηρετούν από την αναπόφευκτη μείωση των διαφημίσεων!
Στις σχετικές ακροάσεις του Καναδικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου
( CRTC) που προηγήθηκαν της δορυφορικής εισόδου, η οργανωμένη παροικία μας «έλαμψε» δια της απουσίας της, με αποτέλεσμα να πληρώνει σήμερα το βαρύ τίμημα της μαζικής αποχής από τα κοινά, που μοιραία επέφερε η ελληνική Trash TV!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-08-20T20:03:00.005-04:00

«Μάνα μου Ελλάς...»

Η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει σήμερα η πατρίδα υπερνικά τη νοσταλγία και την επιθυμία ελλήνων του εξωτερικού να επιστρέψουν στην πατρώα γη, την ίδια ώρα που η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα για το αύριο, ωθούν άλλους έλληνες σε φυγή από τη χώρα.

Οι ενδείξεις κάνουν ήδη λόγο για τάση μετανάστευσης νέων πτυχιούχων και επιστημόνων διαφόρων ειδικοτήτων προς χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, τάση που θα προσλάβει μορφή κύματος εάν στον ορίζοντα δεν εμφανισθούν έγκαιρα σημάδια ανάκαμψης. Χιλιάδες έλληνες, σύμφωνα με έρευνα, έχουν καταθέσει τα «βιογραφικά» τους σε διάφορες επιχειρήσεις και οργανισμούς του εξωτερικού . Είναι απλώς ενδεικτικό, ότι σχεδόν εννέα στους δέκα Έλληνες - απαντώντας στη σχετική έρευνα - δήλωσαν «ναι, μου έχει περάσει από το μυαλό το ενδεχόμενο να αναζητήσω αλλού την τύχη μου».

Εκτιμάται ότι την τελευταία δεκαετία έχουν φύγει από την Ελλάδα για να εργαστούν στο εξωτερικό ή έχουν παραμείνει εκεί μετά το πέρας των σπουδών τους, (γνωστό το φαινόμενο και στο Μόντρεαλ) περισσότεροι από 550.000 Έλληνες. Η δυσμενής οικονομική κατάσταση αναμένεται να οδηγήσει πολλούς ακόμα στην έξοδο. Αυτή τη στιγμή, στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο, βρίσκονται 7.849 «ελληνικά» βιογραφικά.

Ταυτόχρονα, από έρευνα της εταιρείας ανθρωπίνου δυναμικού Μanpower προκύπτει ότι 9 στους 10 Έλληνες (87,7%) έχουν σκεφθεί να μεταναστεύσουν για να βρουν αλλού δουλειά και βέβαια μια καλύτερη ζωή. Εξ άλλου, λιγοστεύουν οι ξένοι που διαλέγουν την Ελλάδα για να εργαστούν.

Εδώ και λίγο καιρό όμως, η τάση «φυγής» προς τα έξω είναι εντονότερη. Και φαίνεται από το γεγονός ότι είναι διατεθειμένοι να βγουν έξω για να εργαστούν ακόμη και εθελοντικά! Ένα σημαντικό ποσοστό δηλώνει πρόθυμο να παραμείνει μόνιμα στο εξωτερικό.

Και όταν ο τελευταίος θα κλείσει την πόρτα της επιστροφής οι απανταχού έλληνες θα συνεχίσουμε να ακούμε τα τραγούδια εκείνα που έρχονται από το παρελθόν για να μας θυμίσουν ότι η ζωή σ’ αυτή τη γωνιά του κόσμου κάνει κύκλους.

«Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα
μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα.
Μα τώρα που ξυπνήσανε τα φίδια
εσύ φοράς τα αρχαία σου στολίδια
και δε δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου Ελλάς
που τα παιδιά σου σκλάβους ξεπουλάς…»

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2010-07-07T13:35:00.002-04:00

Διαφυλάξτε τη γλώσσα μας, κύριε Παπανδρέου…

Η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για την παύση των πληρωμών στους 2000 έλληνες εκπαιδευτικούς που είναι αποσπασμένοι σε ελληνικά σχολεία του εξωτερικού από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, μόνο ως εθνοκτόνα μπορεί να χαρακτηριστεί.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας, οι έλληνες εκπαιδευτικοί μπορούν να παραμείνουν στις θέσεις τους, μόνο αν την καταβολή των μισθών τους αναλάβουν τα σχολεία όπου υπηρετούν.
Λιτότητα λοιπόν και λαβή στην σημερινή κυβέρνηση για αντεθνικά μέτρα.
Και όλα αυτά ξαφνικά, αφήνοντας τα σχολεία μετέωρα, χωρίς οι ελληνικές κοινότητες να έχουν το χρόνο να προγραμματίσουν το τι θα κάνουν.
Όπως είναι φυσικό, αρκετά σχολεία αναμένεται να κλείσουν, καθώς βασίζονται αποκλειστικά σε αποσπασμένους εκπαιδευτικούς και τα χρονικά περιθώρια για εξεύρεση εναλλακτικών λύσεων (σε κονδύλια αλλά και σε εκπαιδευτικό προσωπικό), είναι απελπιστικά στενά.
Πλέον, δημιουργείται σωρεία προβλημάτων, ενώ στους ομογενείς δίδεται η εντύπωση ότι το εθνικό κέντρο δεν δίνει δεκάρα για αυτούς.
Το πρόβλημα βέβαια στην παροικία μας, όπως έχουμε ήδη επισημάνει, γίνεται ακόμα μεγαλύτερο με τις κυβερνητικές περικοπές στα σχολεία Σωκράτης και Δημοσθένης.
Η απόφαση άφησε άφωνους χιλιάδες εκπαιδευτικούς, που μεταλαμπαδεύουν τα ιδανικά και τις αξίες του έθνους στα ελληνόπουλα του εξωτερικού. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, μη έχοντας άλλη επιλογή, επιστρέφουν πίσω στην Ελλάδα, απογοητευμένοι, αλλά και αναλογιζόμενοι τις επιπτώσεις της απόφασης της κυβέρνησης.
Που την ίδια ώρα διαθέτει τεράστια κονδύλια για αμυντικούς εξοπλισμούς, που χρηματοδοτεί αδρά τις «δράσεις» για την ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών, που δαπανά 5 περίπου εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για την συντήρηση των - αμφίβολης προσφοράς - περιφερειακών Συμβουλίων Απόδημου Ελληνισμού, που σπαταλά ασυλλόγιστα για να συμμετέχει η Ελλάδα στο «φεστιβάλ» Eurovision, κλπ
Τελειώνω το άρθρο με την παρατήρηση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικού Γλωσσολόγου κ. Γεωργίου Μπαμπινιώτη.
« Η γλώσσα είναι η έκφρασή μας, η πραγματικότητά μας, είναι η ιστορία μας, η ζωή μας με κάποιο τρόπο, είναι η νοοτροπία μας, είναι η ταυτότητά μας».
Κύριε Παπανδρέου, έχετε ιερό χρέος να διαφυλάξτε τη γλώσσα μας.
Τη γλώσσα των αρχαίων τραγικών, των φιλοσόφων, της γραφής, των υψηλών αξιών και νοημάτων.
Σε διαφορετική περίπτωση να είστε σίγουρος ότι η ιστορία δεν πρόκειται να σας κρίνει με επιείκεια…

Εσείς τi λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Καλό και ξεκούραστο καλοκαίρι!

Εσεις τι λέτε;

2010-06-23T12:50:00.002-04:00

«Η Ελλάδα αναπνέει»

Η νίκη της Ελλάδας έναντι της Νιγηρίας στο Μουντιάλ 2010 έχει πάρα πολλές επιπτώσεις.
Πρώτα απ όλα, τα ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία είχαν κατακεραυνώσει την Ελλάδα στο θέμα της ήττας της από την Κορέα, τώρα έβγαλαν καινούργιες επικεφαλίδες λέγοντας η «ηρωίδα Ελλάδα» η «Ελλάδα αναπνέει» η «Ελλάδα αντιστέκεται» κοκ.
Για τους έλληνες όμως που πετύχανε γκολ σε παγκόσμιο πρωτάθλημα τόσο σημαντικό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία γιατί όσο και αν ορισμένοι δεν θέλουν να το παραδεχτούν το ποδόσφαιρο δεν παύει να είναι ένα άθλημα. Και στην περίπτωση αυτή το πληγωμένο γόητρο της χώρας μας μετά τα αξεπέραστα οικονομικά προβλήματα, ίσως να δεχτεί μία ευνοϊκή αύρα έστω και από κάτι που ίσως να μην έχει σχέση με οικονομικά.
Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι ηθική συμπαράσταση. Το είπε άλλωστε πρόσφατα και η πρόξενός μας κυρία Μαρία Καρνούτσου,
Όμως αυτό είναι κάτι το οποίο όλοι μας πρέπει να γνωρίζουμε. Ναι, η ηθική συμπαράσταση από εμάς τους ομογενείς που στις συναλλαγές μας με τους ξένους πρέπει πάντοτε να εγκωμιάζουμε την Ελλάδα και τα προβλήματα τα οποία περνάει αυτή τη στιγμή να διαβεβαιώνουμε ότι θα λυθούν. Και θα λυθούν. Πρέπει όμως πρώτα εμείς οι ίδιοι να το πιστέψουμε.
Ύστερα, σε τέτοιες παγκόσμιες οργανώσεις, η Ελλάδα σε πολλές περιπτώσεις έχει δείξει την ανωτερότητα της. Και οι έλληνες παίκτες έχουν μία μετάλλαξη που συμβαίνει όταν ο έλληνας φύγει από την πατρίδα του και μεγαλουργεί. Το βλέπουμε εδώ στον Καναδά, το βλέπουμε σε όλες τις χώρες όπου υπάρχει ελληνική ομογένεια, το βλέπουμε στα σχολεία μας Σωκράτης και Δημοσθένης , το βλέπουμε παντού.
Έτσι λοιπόν, η Ελλάδα αναπνέει ακόμα και το ίδιο συμβαίνει με το οικονομικό θέμα κόντρα στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί τώρα που θέλουν την Ελλάδα να πτωχεύει. Όμως, η Ελλάδα θα αναπνέει για πάντα…

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-06-10T16:37:00.003-04:00

Πρωθυπουργικές ατασθαλίες

Με την αφόρητη δυσοσμία των πολιτικών σκανδάλων στην Ελλάδα, τα οποία κυριολεκτικά αποπροσανατολίζουν τους πολίτες δημιουργώντας νέα ανήθικα ήθη, θα πίστευε κανείς πως στο πολιτισμένο και εύνομο σύστημα του Καναδά δεν υπάρχουν ανάλογα σκάνδαλα.
Και όμως, ολόκληρος πρώην πρωθυπουργός, ο Μπράιαν Μαλρόνι, παραδέχτηκε ενώπιον ανακριτικής επιτροπής ότι έλαβε $225,000 μετρητά από Γερμανό επιχειρηματία για να «ψήσει» διεθνείς ηγέτες να αγοράσουν αρματαγωγά από την γερμανική εταιρία Thyssen.
Πριν λίγες μέρες ο δικαστής Όλιφαντ εξέδωσε καταδικαστικό πόρισμα σε επίπεδο ηθικής για τον Μπράιαν Μαλρόνι, διερευνώντας την υπόθεση δωροδοκίας του πρώην καναδού ηγέτη από τον γερμανό επιχειρηματία Καρλάιζ Σράιμπερ.
Σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ, ο Μαλρόνι παραδέχτηκε πως έλαβε $225,000 δολάρια σε μετρητά από τον Σράιμπερ αλλά ισχυρίστηκε πως δεν παραβίασε τον κώδικα ηθικής ή τον νόμο.
Υποστήριξε εξ άλλου, πως είχε προσληφθεί από τον γερμανό επιχειρηματία για να προσπαθήσει να δημιουργήσει γραμμή υποστήριξης από την Ρωσία, την Κίνα και την Γαλλία προκειμένου τα Ηνωμένα Έθνη να αγοράσουν αρματαγωγά από την γερμανική εταιρία Thyssen.
Ο Σράιμπερ που ήταν λομπίστας για την εν λόγω εταιρία, είχε καταθέσει στην επιτροπή πως έδωσε στον Μαλρόνι $300,000 δολάρια σε μετρητά και όχι $225,000 και επέμεινε πως είχε προσλάβει τον πρώην πρωθυπουργό για να επηρεάσει καναδούς αξιωματούχους σχετικά με την αγορά των αρματαγωγών και όχι ξένους ηγέτες.
Ο δικαστής έκρινε πως επειδή δεν υπήρχαν γραπτά ντοκουμέντα δεν είχε δικαίωμα να πιστέψει τη μια ή την άλλη πλευρά.
Σύμφωνα με τον δικαστή και οι δύο άντρες ήθελαν να κρύψουν τη συναλλαγή, γι αυτό η συναλλαγή έγινε σε μετρητά.
Ο Μπράιαν Μαλρόνι σχολιάζοντας το πόρισμα του δικαστή είπε πως χαίρεται που ο Ολιφαντ βρήκε ότι η συναλλαγή έγινε αφότου είχε εγκαταλείψει τον πρωθυπουργικό θώκο. Έτσι, ο πρώην πρωθυπουργός τρίβει τώρα τα χέρια του που το πόρισμα έβγαλε πως πήρε τη μίζα των μετρητών σε φακελάκια αμέσως μετά την πρωθυπουργία!
Αυτοί λοιπόν είναι οι σημερινοί πολιτικοί μας. Και είναι φανερό πως αν δεν υπάρξουν μηχανισμοί παραδειγματικής τιμωρίας όλων αυτών των λαμογιών που εκμεταλλεύονται τις δημόσιες θέσεις τους για να τσεπώσουν ιδιωτικό χρήμα, η πολιτική σκηνή του κόσμου δεν θα ξελεκιαστεί, δεν θα καθαρίσει…
Και ο φτωχός λαός θα συνεχίσει να καταβάλλει τους φουσκωμένους λογαριασμούς που διογκώνονται για να πληρώνεται η μίζα στους πολιτικούς!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-05-26T12:54:00.004-04:00

Σενάρια τρομολαγνίας

Το ξεφάντωμα της τρομολαγνίας που «απολαύσαμε» κατά την διάρκεια των πρόσφατων γεγονότων στην πατρίδα και οι αντιδράσεις του κόσμου για τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης, δημιούργησαν σοβαρές ανησυχίες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Τα χρηματιστήρια επηρεάστηκαν αρνητικά και γενικότερα ο τρελός αυτός χορός της τρομολαγνίας και του πανικού που στήθηκε για τα καλά είχε σαν αποτέλεσμα, τα τουριστικά έσοδα αυτό το καλοκαίρι να μειωθούν σημαντικά. Ήδη η Ένωση Ξενοδόχων της Αττικής ανέφερε ότι 20,000 δωμάτια ακυρώθηκαν.
Η μεγαλύτερη βιομηχανία της Ελλάδας που είναι ο τουρισμός επλήγει ανεπανόρθωτα.

Προσωπικά πιστεύω πως φέτος ο τόπος προορισμού των διακοπών όλων μας πρέπει να είναι η Ελλάδα.
Εάν πραγματικά αγαπάτε την πατρίδα από την οποία προέρχεστε, (και δεν έχω λόγους να πιστεύω το αντίθετο) εκεί θα πρέπει να πάτε να περάσετε τις διακοπές σας.
Θα πρέπει πρώτα - πρώτα να το κάνετε για ηθικούς λόγους, για να δείξετε σε όλους τους ξένους αλλά και σε αυτούς που «αγαπάνε» την τρομολαγνία, ότι η Ελλάδα είναι ένας ασφαλής τουριστικός προορισμός. Είναι ένας προορισμός ο οποίος δεν έχει κανέναν απολύτως κίνδυνο για μας τους ομογενείς που θέλουμε να ταξιδέψουμε εκεί.
Άλλα δεν θα το κάνετε μόνο για ηθικούς λόγους. Θα το κάνετε και για λόγους πολύ απλούς. Για να περάσετε ωραία.
Η Ελλάδα έχει γωνιές τις οποίες πολλοί από σας - είμαι σίγουρος - δεν έχετε εξερευνήσει ακόμη. Δεν είναι ανάγκη να πάτε μόνο στα μέρη από τα οποία προέρχεστε. Ανακαλύψτε τα πανέμορφα νησιά της. Μέρη στα οποία ίσως δεν έχετε πάει ποτέ και είμαι βέβαιος ότι θα σας καταπλήξουν, γιατί στην πατρίδα υπάρχουν μέρη που δεν έχουν ακόμη αλλοτριωθεί από τον τουρισμό, μέρη όπου μπορείτε να βρείτε ανθρώπους πραγματικά φιλόξενους και που η φυσική ομορφιά βέβαια θα σας εντυπωσιάσει.
Τέλος θα πάτε στην Ελλάδα γιατί τώρα είναι φτηνό το ευρώ .
Ευτυχώς, λόγω της εδώ σταθερής οικονομίας, το καναδικό νόμισμα αυτή τη στιγμή είναι ένα από τα ισχυρότερα στον κόσμο με αποτέλεσμα οι διακοπές μας εκεί να γίνονται πιο προσιτές.

Ευκαιρία λοιπόν για ταξίδι στην Ελλάδα φέτος.
Σύσσωμος ο ελληνισμός θα πρέπει να πάει για διακοπές στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι.
Το οφείλουμε στην πατρίδα αλλά θα περάσουμε και ωραία.

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-05-13T13:37:00.001-04:00

«Που οδεύουμε;»

Τα αξεπέραστα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα, μονοπωλούν τον τελευταίο καιρό το ενδιαφέρον όλων μας.
Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε να παραβλέπουμε τα «δικά» μας, παρότι - αναλογικά τουλάχιστον - θεωρούνται μεγαλύτερα από εκείνα της γενέτειρας....
Αναφέρομαι ασφαλώς στα πολλαπλά προβλήματα των μεγάλων μας Οργανισμών που - δυστυχώς - ολοένα και συσσωρεύονται....

Η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ, ο μεγαλύτερος Οργανισμός της παροικίας μας με ουσιαστικές υπηρεσίες, όπως παραδέχτηκε και ο πρόεδρός της αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή τεράστιες δυσκολίες.
Το χρέος της, που ανέρχεται σε κάμποσα διψήφια εκατομμύρια δολάρια, χρόνο με χρόνο μεγαλώνει και η πιθανή καταβολή του «πολιτικού» δανείου στο ελληνικό δημόσιο θα δυσχεράνει περαιτέρω την οικονομική της κατάσταση.
Οι περικοπές του Κεμπέκ προς τα ελληνικά μας σχολεία σύντομα θα τα καταστήσουν απρόσιτα, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει ακόμη και η ύπαρξή τους.
Η πρόσφατη συμφωνία Ένωσης των Κοινοτήτων Μόντρεαλ και Λαβάλ ( εάν τελικά καταφέρει να πάρει σάρκα και οστά) μοιραία θα «ενώσει» και τα χρέη της νέας «Μείζονος».
Το νέο Μέτρο των μυστηρίων που επιβάλλει η Μητρόπολης, πιθανότατα θα αναγκάσει τους πιστούς να τελούν τα μυστήρια τους στις εκκλησιαστικές ενορίες σε βάρος βέβαια της Κοινότητας η οποία και θα απολέσει ένα σημαντικό εισόδημα.
Αλλά και η έλλειψη σωστού και μακρόχρονου προγραμματισμού, η πολιτική της διατήρησης που εφαρμόζουν τα τελευταία χρόνια οι διοικήσεις και όχι της περαιτέρω ανάπτυξης του Οργανισμού, η «τιμωρία» κάποιων εθελοντών, η μη τακτική ενημέρωση των μελών όσον αφορά τις αποφάσεις του εκτελεστικού και οι σχεδόν ανύπαρκτες πολιτιστικές εκδηλώσεις, είχαν σαν αποτέλεσμα την απομάκρυνση πολλών συμπάροικων (κυρίως νέων) από την κοινοτική ζωή.
Απαισιόδοξος; Θα έλεγα, μάλλον ρεαλιστής…

Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν τις λεπτομέρειες της συμφωνίας Ένωσης των δύο Κοινοτήτων;
Πόσοι άραγε ήξεραν ότι δεν υπάρχει ουδεμία συμφωνία για τις οικονομικές υποχρεώσεις των Κοινοτήτων Μόντρεαλ και Λαβάλ με την Μητρόπολη; ( πριν την δημοσίευση της σχετικής επιστολής του Μητροπολίτη στα «Ελληνοκαναδικά Νέα» )
Πότε επί τέλους θα ανακοινωθεί η ημερομηνία των Κοινοτικών εκλογών, δεδομένου ότι η θητεία του παρόντος Διοικητικού Συμβουλίου λήγει τον ερχόμενο μήνα. (Στο Λαβάλ έχει ήδη λήξει)
Πώς και από ποιούς θα αντιπροσωπεύεται η νέα «Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μοντρεάλης;»
Μερικά από τα αναπάντητα μέχρι στιγμής ερωτήματα....

Η ψυχή της Κοινότητας και κάθε Οργανισμού είναι τα μέλη. Μόνο αυτά με την ενεργή συμμετοχή τους μπορούν να την καθοδηγήσουν και βέβαια να την αναπτύξουν.
Και για να αποκτήσει μέλη ένας Οργανισμός θα πρέπει πρωτίστως να τα πείσει για τον σκοπό, τους στόχους, την αποτελεσματικότητα και τις προοπτικές του.......

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσεις τι λετε;

2010-04-28T22:30:00.004-04:00

«Καναδάς - Η χώρα μοντέλο»

Για μας τους έλληνες που ζούμε εδώ και με λύπη παρακολουθούμε τα προβλήματα της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό και διεθνή οικονομικό στίβο, είναι προφανές ότι η νέα μας πατρίδα, ο Καναδάς, τα πάει πολύ καλλίτερα και συχνά ευλογούμε το χώμα που πατάμε για το σύστημα που έχει και το γεγονός ότι δεν έχουμε πέσει στα χάλια, όχι μόνο της γενέτειρας αλλά ακόμη και της γειτονικής Αμερικής.

Μάλιστα, η στατιστική υπηρεσία του Καναδά πρόσφατα εξέδωσε μία ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι στην γειτονική Αμερική το ακαθάριστο προϊόν της χώρας μεταξύ 2008 - 2009 έπεσε κατά 6% - που θεωρείται σημαντική ύφεση - ενώ στον Καναδά είχαμε μία πιο ήπια ύφεση της τάξης του 3,3% της μείωσης του εθνικού ακαθάριστου προϊόντος.
Αυτό θεωρείται πολύ μικρότερο και από τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις που είχε περάσει ο Καναδάς το 1980 το 1982 και βέβαια το 1991.
Έτσι λοιπόν, θα πρέπει να χαιρόμαστε που ζούμε σε αυτήν την υπέροχη χώρα, μία χώρα η οποία και μετανάστες δέχεται και ανοιχτή είναι σε όλες τις κουλτούρες, εγγυάται περίθαλψη ιατροφαρμακευτική και εφαρμόζει ένα σύστημα οικονομικό, το οποίο δεν είναι τέλειο, όμως τουλάχιστον αντέχει στα διεθνή προβλήματα και στην διεθνή κρίση.

Θα πρέπει ακόμα να χαιρόμαστε που εδώ, στην δεύτερή μας πατρίδα, απολαμβάνουμε ασφάλεια, τάξη, ηρεμία, ευκαιρίες εργασίας, τεράστιες δυνατότητες στον επιχειρηματικό τομέα και σίγουρα ένα υποδειγματικό αλλά και προσιτό εκπαιδευτικό σύστημα.

Χιλιάδες ελληνόπουλα της δεύτερης και τρίτης γενιάς κατέχουν σήμερα υψηλές θέσεις σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς. Ειδικά η παροικία μας μπορεί να καυχιέται για τους αξιόλογους επιστήμονες, άξιους πολιτικούς και επιτυχημένους επιχειρηματίες της.

Με αυτά τα δεδομένα, δεν θεωρείται πλέον ασυνήθιστη η τάση πολλών νέων Ελλήνων - κυρίως Αθηναίων - να επιδιώκουν τα τελευταία χρόνια να μεταναστεύσουν στον Καναδά για να εξασφαλίσουν μία σωστή εκπαίδευση και κατ επέκταση ένα λαμπρότερο μέλλον.

Και εάν μπορούσε να διαφοροποιηθεί η μεταναστευτική πολιτική του Κεμπέκ, σίγουρα θα βλέπαμε ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα από την Ελλάδα προς τον Καναδά παρόμοιο των δεκαετιών 50 και 60….

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-04-18T20:13:00.004-04:00

«Σωκράτης - Μας ακούτε;»

Με αφορμή την καλοστημένη τηλεοπτική εκπομπή του φίλου - συνάδελφου Γιάννη Κόκκωνα στο κανάλι Odyssey, που κάλυψε την μαθητική γιορτή της 25ης Μαρτίου 1821 στο ημερήσιο «Σωκράτης 4» της Νότιας Ακτής, είπα να ασχοληθώ σήμερα με το συγκεκριμένο σχολείο με το οποίο τόσο εγώ όσο και ο συνάδελφος Δημήτρης Ιλίας, τα «Ελληνοκαναδικά Νέα» και ορισμένες ελληνικές επιχειρήσεις, έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις καθώς οι εβδομαδιαίες ραδιοφωνικές εκπομπές «Σωκράτης - Μας ακούτε;» παράγονται εκεί χάρις στην εξαιρετική δουλειά των ακούραστων εκπαιδευτικών, Ελένης Δρακοπούλου και Καίτης Σάμπαλη.

Έτσι λοιπόν κάθε Σάββατο μεσημέρι από τα ραδιοκύματα του CFMB, σας έχουμε τους μαθητές, τις διάφορες εργασίες που κάνουν μέσα στην τάξη, τις εκθέσεις τους, συζητήσεις που έχουν με τις δασκάλες για διάφορα πολύ ενδιαφέροντα θέματα από την ελληνική ιστορία, μυθολογία, κλπ.
Ένα πράγμα όμως που ομολογώ δεν περίμενα - και που με χαροποιεί ιδιαίτερα - είναι το γεγονός ότι χάρις στην ραδιοφωνική αυτή εκπομπή πολλά από τα παιδιά βελτιώνουν τα ελληνικά τους με τρόπο αναπάντεχο.

Για παράδειγμα, προκειμένου να συμμετάσχουν στο ραδιόφωνο τα παιδάκια πρέπει να έχουν ένα επίπεδο στο διάβασμα της ελληνικής γλώσσας και γενικότερα στην κατανόησή της, πριν μπορέσει η δασκάλα να τους δώσει ένα βαθμό ούτως ώστε να μπει η εκπομπή στο ραδιόφωνο. Αυτό έχει δημιουργήσει ανάμεσα στα παιδάκια μία τάση μάθησης της ελληνικής γλώσσας και βελτίωσης των ελληνικών τους.
Αισθάνομαι ακόμη πολύ χαρούμενος, που εκτός από το γεγονός ότι ακούγονται τα σχολεία μας μέσω αυτής της εκπομπής έχουν και αυτήν την παράπλευρη ικανοποιητική επιρροή στα παιδάκια , ωθώντας τα να προχωρήσουν και να τελειοποιήσουν τις σπουδές τους στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας.

Και πάλι συγχαρητήρια στα σχολεία Σωκράτης και Δημοσθένης για την υπέροχη δουλειά που κάνουν ώστε να καταλάβει ο ελληνισμός του Κεμπέκ το σημαντικό έργο που επιτελείται εκεί.

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-04-07T16:27:00.004-04:00

«Πάσχα των Ελλήνων»

Όπου κι αν βρίσκονται οι Έλληνες, στις πόλεις και τα χωριά, στα βουνά, τους κάμπους και τα νησιά μας, όπως επίσης στις χώρες της διασποράς, υποδέχονται με κατάνυξη το Άγιο Πάσχα, αυτή τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και του ελληνισμού.

Πάσχα των Ελλήνων.
Πάσχα της αγάπης, της συναδέλφωσης, της χαράς και της προσμονής.
Πάσχα του οικουμενικού ελληνισμού.
Πάσχα της ανάστασης των ελπίδων για ένα καλύτερο αύριο, για ένα πιο φωτεινό μέλλον του έθνους των Ελλήνων, όπου κι αν αυτό βρίσκεται. Μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας ή στη διασπορά, όπου ζει και μεγαλουργεί η άλλη Ελλάδα της ομογένειας.

Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα οι απόδημοι Έλληνες, μαζί με τους υπόλοιπους χριστιανούς, τιμούν ευλαβικά και πανηγυρίζουν για τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή της χριστιανοσύνης, η οποία τόσο πολύ έχει δεθεί με τον ελληνισμό. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πιο λαμπρές εκδηλώσεις για το Πάσχα, τελούνται με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια στις οργανωμένες παροικίες. Ίσως γιατί εκτός ελληνικών συνόρων η Ανάσταση είναι συνυφασμένη περισσότερο με την έννοια της Ελευθερίας και τη φλόγα της γνώσης.

Η ομογενείς του Καναδά θα κατακλύσουν και πάλι της Εκκλησιές για να ανάψουν τις λαμπάδες με το Φώς της Αναστάσεως ψάλλοντας «Χριστός Ανέστη εκ νεκρών….»

Κι όπως πολύ σωστά υπενθυμίζει ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, ο ελληνισμός ήταν αυτός, που όχι μόνο δέχθηκε από τους πρώτους τον Σωτήρα, αλλά επίσης έγινε διαπρύσιος κήρυκας και προσέφερε αυτή την σωτηρία ως δώρο και θεμέλιο πολιτισμού, μαζί με τη γραφή και την επιστήμη στην οικουμένη.

Συνταιριάζοντας ακριβώς το νόημα Πάσχα με την έννοια της Ελευθερίας, ο λαός αλλά και οι ποιητές μας, ύμνησαν την λαμπρότητα της γιορτής.
Δίνοντας σε στίχους πλαστικούς, όλη την ομορφιά μέσα στην οποία συντελείται το θαύμα της Ανάστασης.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-03-25T20:55:00.004-04:00

«Οχι στην κατάργηση των παρελάσεων»

Τελευταία ακούμε τις θορυβώδεις διαμαρτυρίες μιας μικρής μειοψηφίας πολιτικών και διανοητών που ζητούν την κατάργηση των Εθνικών μας παρελάσεων με ανιστόρητα επιχειρήματα, ότι δηλαδή τις μαθητικές παρελάσεις καθιέρωσε για πρώτη φορά το 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς.
Η στήλη ερεύνησε το θέμα για να θυμηθούμε λίγο την Ιστορία και να γίνουμε πιο ακριβείς και τεκμηριωμένοι.

Μαθητικές παρελάσεις υπήρχαν πολύ πριν από το καθεστώς Μεταξά.
Στο βιβλίο του «Θράκη» και συγκεκριμένα στην σελίδα 374 ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος αναφέρεται στην ελληνική σχολή της Αδριανούπολης στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Εκεί περιγράφει παρελάσεις μαθητικές, παρουσιάζει δε και σχετικές φωτογραφίες όπου βλέπουμε αγόρια και κορίτσια να παρελαύνουν υπό το βλέμμα του Οθωμανικού καθεστώτος. Οι μελετητές της ιστορίας της Μικράς Ασίας περιγράφουν τις μαθητικές παρελάσεις που διοργάνωναν τα σχολεία της Σμύρνης από το 1919 έως και το 1922 στο γήπεδο του Πανιωνίου με τιμώμενο πρόσωπο τον μαρτυρικό Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο.
Ο μακεδονομάχος Δικώνυμος - Μακρής περιγράφει την απελευθέρωση της Σιάτιστας το 1912 από ανιχνευτές του Ελληνικού Στρατού και διηγείται ότι στην πανηγυρική εκδήλωση προπορεύονταν οι μαθητές κρατώντας εκκλησιαστικά λάβαρα. Εξ άλλου στην Κύπρο οι μαθητικές παρελάσεις καθιερώθηκαν πολύ πριν από το 1936 ως εκδήλωση πατριωτισμού των Ελλήνων που κατεπιέζοντο από τους Βρετανούς. Ένα θεσμό λοιπόν τον οποίο ανέχθηκαν οι Οθωμανοί κατακτητές και οι Βρετανοί αποικιοκράτες θέλουν να τον καταργήσουν σήμερα κάποιοι Έλληνες στο όνομα της «δημοκρατίας» και της «παγκοσμιοποίησης».

Οι παρελάσεις δεν ανήκουν στον εθνικισμό. Οι δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ παρήλαυναν στα χωριά τα οποία απελευθέρωναν το 1941-44.
Σε δυτικές δημοκρατίες , όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία, νεαρά παιδιά που ανήκουν στον Προσκοπισμό, παρελαύνουν ανενόχλητα με βήμα και με τύμπανα. Στην Γαλλία , εξ άλλου, κάθε χρόνο στις 14 Ιουλίου πραγματοποιείται μεγαλειώδης στρατιωτική παρέλαση στα Ηλύσια Πεδία.
Ας μην λέγονται λοιπόν υπερβολές και φαιδρότητες.

Έχω πάντως την εντύπωση ότι με πρόσχημα τις παρελάσεις οι πάσης φύσεως αποδομητές επιχειρούν να πλήξουν την συνέχεια του Ελληνισμού.
Συμμετέχοντας στην παρέλαση οι νέοι μας τιμούν τους διαχρονικούς αγώνες της ελληνικής νεολαίας. Ας τους ενθαρρύνουμε...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-03-04T23:07:00.003-05:00

Μειδιάστε γιατί χανόμαστε….

Συχνά με ρωτάνε αν κάνω καλά που «μπολιάζω» το χρονογράφημα με κάποια δόση χιούμορ και που δεν εννοώ να βγάλω από πάνω μου το κασκέτο της εφηβείας αν και πατημένος...ηντάρης (και δεν θέλω σχόλιο έπ’ αυτού!)
Η απάντηση μου σε αυτή την ερώτηση είναι απλή. Δεν τίθεται θέμα αν κάνω καλά, αλλά αν εγώ νιώθω καλά.

Γιατί κάποιοι εννοούν ότι πρέπει σώνει και καλά να φοράνε το σοβαρό προσωπείο μόνο και μόνο επειδή έτσι το επιβάλλει η κοινωνία, η παροικία και βέβαια η ηλικία! Τελικά τι είναι αυτό που σπρώχνει τους ανθρώπους να «σοβαρεύουν» και να μην αφήνουν το παιδί που έχουν μέσα τους να αναπνεύσει;

Κάποιοι βέβαια μπερδεύουν την σοβαρότητα με την σαχλότητα και δεν μπορούν να καταλάβουν ότι αυτός που κάνει χιούμορ ή που αυτοσαρκάζεται, δεν παύει να είναι σοβαρός σαν άνθρωπος. Κάποιοι άλλοι πάλι, ως επί το πλείστον «ταγμένοι», με μόνιμες παρωπίδες και με ανύπαρκτη την αίσθηση του χιούμορ αντιδρούν σπασμωδικά σε κάθε τι πού θα μπορούσε να προκαλέσει μειδίαμα!

Θεωρώ τον αυτοσαρκασμό, ως ένα από τα σημαντικότερα βήματα προς μια μορφή αυτογνωσίας. Θεωρώ επίσης, ότι το να εκφράζομαι μερικές φορές «στολίζοντας» τη στήλη με λίγο χιούμορ συντελώ ώστε να «ξεφύγουν» ορισμένοι έστω και προσωρινά από τις ανησυχίες το άγχος και την μόνιμη μιζέρια τους!

Η επιστήμη της ψυχολογίας θεωρεί το χιούμορ ως ένα από τα ισχυρότερα όπλα ενάντια στην κατάθλιψη και την απογοήτευση. Μαθαίνοντας τον «ασθενή» να βλέπει τη ζωή από την «καλή» της πλευρά, την εύθυμη αντί για τη δυσάρεστη. Γίνεται πιο δυνατός απέναντι στις δυσάρεστες καταστάσεις της ζωής και βρίσκει ευκολότερα λύσεις σε όποια προβλήματα και αν προκύψουν.

Μπορούμε να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες με το χιούμορ. Αυτό είναι βέβαιο, αρκεί να επιτρέπουμε στο παιδί μέσα μας, να επεμβαίνει ακαριαία στην κατάλληλη στιγμή.
Βάλτε λοιπόν το γέλιο στη ζωή σας ξεφυλλίζοντας έντυπα με ανέκδοτα, βλέποντας κωμωδίες, κάνοντας παρέα με χαμογελαστούς ανθρώπους και βέβαια διαβάζοντας αυτή τη στήλη....

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-02-24T00:42:00.002-05:00

«Γκρανταδόροι»

Στη σύγχρονη Αγγλο-ελληνική διάλεκτο λέγονται όσοι λαμβάνουν κρατικές επιχορηγήσεις για διάφορα «ερευνητικά» κυρίως προγράμματα. Και είναι ουκ ολίγοι…
Η διαδικασία για την απόκτηση Grant στον Καναδά, θεωρείται σχετικά απλή. Αρκεί ο ενδιαφερόμενος(η) να καταθέσει την σχετική «μελέτη» στην αρμόδια υπηρεσία και σε χρόνο-ρεκόρ το «τσεκάκι» θα του «χτυπήσει» την πόρτα!
Βέβαια, πιο παλιά, τέτοιου είδους επιχορηγήσεις ελάμβαναν (και δικαιολογημένα) μόνο μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, με σκοπό να βελτιώσουν ή και επεκτείνουν τις κοινωνικές τους υπηρεσίες.
Η μεγάλη «ανακάλυψη» των Grant στην παροικία μας έγινε τα τελευταία χρόνια από ορισμένους «διανοούμενους», ως επί το πλείστον νεοφερμένους, οι οποίοι αρνούμενοι να ενταχθούν με τον «νορμάλ» τρόπο στην Καναδική κοινωνία -περνώντας θα λέγαμε και αυτοί μέσα από τη «λάντσα» - ακολούθησαν την εύκολη οδό της κρατικής «ερευνο-επιχορήγησης!».
Ποιοι είναι οι «γκρανταδόροι»; Συνήθως δηλώνουν «ερευνητές» ή ακόμη και «λογοτέχνες» «καθηγητές», «ποιητές», «καλλιτέχνες», «σκηνοθέτες», «κινηματογραφιστές» και η λίστα ανάλογα με τις «παροικιακές ανάγκες» ολοένα και μεγαλώνει…
Που συχνάζουν; Συνήθως θα τους συναντήσετε σε διαλέξεις, εκθέσεις, γκαλερί, πρεμιέρες, φεστιβάλ, εκεί τέλος πάντων που με ανέξοδο τρόπο έχουν εύκολη πρόσβαση στους «αρμόδιους» που θα προωθήσουν το «project» τους. Ας είναι καλά το δημόσιο, ή καλύτερα οι τσέπες των φορολογουμένων. Δηλαδή οι …δικές μας!
Θα μου πείτε καλά και τι προσόντα χρειάζονται για να γίνει κάποιος υποψήφιος «γκρανταδόρος»;
Βασικά θα έλεγα μία «φαεινή» ιδέα, πλαισιωμένη με μεγάλη δόση «φαντασίας» που να πείσει τους αρμόδιους για την χρησιμότητα του ερευνητικού προγράμματος.
Η στήλη στην προσπάθειά της να βοηθήσει τους επίδοξους «γκρανταδόρους» παραθέτει μερικές «ζουμερές» ερευνητικές ιδέες...
* Έρευνα για τους λόγους μετατόπισης της ημερομηνίας διεξαγωγής της εθνικής μας παρέλασης!
*Έρευνα για τα κίνητρα του οδήγησαν την Ερευνητική Επιτροπή του Εργατικού στην διεξαγωγή ειδικής έρευνας!
* Έρευνα για τα αίτια που «φρικάρισαν» την Τ.Ο.Π. Μόντρεαλ!
*Έρευνα για την έλλειψη αντιδράσεων στην ενοποίηση των κοινοτήτων Μόντρεαλ – Λαβάλ!
* Έρευνα για την αιτία που απορρίφτηκε η αίτησή σας για να λάβετε Grant αφού περιείχε μία από τις ως άνω ερευνητικές ιδέες!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-02-04T23:56:00.004-05:00

Τα γραπτά μένουν...

Μετά λύπης μου πληροφορήθηκα τις προάλλες και συγκεκριμένα από το περιοδικό Concordian Magazine ότι όλο και περισσότερα έντυπα κλείνουν.
Για παράδειγμα, ένα έντυπο με μεγάλη ιστορία πολλών δεκαετιών, η γνωστή εφημερίδα «The Monitor» έκλεισε για πάντοτε τις πόρτες της, τουλάχιστον στην έντυπη έκδοσή της και διατίθεται μόνο στο διαδύκτιο.

Αναρωτιέμαι λοιπόν πόσο συνέχεια θα έχουνε οι έντυπες εκδόσεις. Ποιο είναι το μέλλον γενικότερα του έντυπου τύπου αλλά και του βιβλίου κατ’ επέκτασιν, όταν ο κόσμος έχει συνηθίσει ώρες ολόκληρες να περνάει μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και φευγαλέα να ρίχνει μία ματιά ή δύο σε κάποιες ειδήσεις ή κάποιες επικεφαλίδες χωρίς να μπαίνει να διαβάσει ολόκληρα άρθρα.

Όταν όλη μας η πληροφόρηση βασίζεται σε bullet form που εξηγεί μέσα σε μία φράση, ή σε πέντε λέξεις, τι μέλλον θα έχουν τα έντυπα. Πώς ο κόσμος δηλαδή θα εξακολουθήσει να πηγαίνει να παίρνει εφημερίδες.
Και μη νομίζετε βέβαια πως στην Ελλάδα τα πράγματα είναι καλύτερα. Και εκεί αντιμετωπίζουν μεγάλη κρίση και οι εφημερίδες και οι εκδοτικοί οίκοι . Βέβαια ο έλληνας ακόμη διαβάζει γι΄ αυτό και το πρόβλημα δεν έχει ακόμη μεγιστοποιηθεί.

Όμως εδώ στον Καναδά οι εφημερίδες μειώνονται και αντικαθίστανται από τις Online εκδόσεις τους όπου ο καθένας μπορεί να μπει και να διαβάσει.
Είναι πράγματι αυτό το μέλλον του τύπου; Ακόμη και από οικολογικής πλευράς, διότι η οικολογία ίσως να είναι ένας λόγος για τον οποίο στρεφόμαστε όλο και περισσότερο στο online;

Εγώ προσωπικά προτιμώ τις έντυπες εκδόσεις διότι τα γραπτά μένουν ενώ τα online είναι παροδικά. Ουσιαστικά βασίζονται σε δημοσιογραφικές πληροφορίες που μπαίνουν σ΄ έναν σκληρό μαγνητικό δίσκο που εάν δεν «σωθεί» κάποτε σβήνεται. Όμως, ένα γραπτό, μία εφημερίδα μένει για πάντα.

Και αναρωτιέμαι εάν είναι το καλύτερο να εξαφανιστούν οι εφημερίδες και να βρισκόμαστε μόνο με ηλεκτρονικές εκδόσεις που είναι πάντοτε φευγαλέες...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2010-01-20T01:29:00.005-05:00

Ψυχρή αλήθεια

Καθώς ο Καναδάς στέλνει συνέχεια οικονομική ενίσχυση προς την σεισμόπληκτη Αϊτή, ενίσχυση που αναμένεται να ξεπεράσει τα πενήντα εκατομμύρια δολάρια, ένα από τα ερωτήματα σχετικά με το που να δώσει κάποιος την βοήθειά του είναι εάν οι διάφορες οργανώσεις, όπως ο Ερυθρός Σταυρός π.χ., μπορούν πράγματι να συνεισφέρουν χρήματα και ανθρωπιστική βοήθεια σε χώρες που έχουν πληγεί από κάποια καταστροφή της φύσης.

Είναι σε θέση αλήθεια να δώσουν στο ακέραιο τα συγκεντρωθέντα χρήματα όταν έχουν τεράστιο υπαλληλικό προσωπικό και πρέπει πρωτίστως να πληρωθούν ένα σωρό έξοδα πριν καν φθάσει αυτή η βοήθεια στον προορισμό της;

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου πολλές από αυτές τις οργανώσεις χρησιμοποιούν 30% - 40% των δωρεών πού λαβαίνουν για να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα. Συνεπώς, πόσο αυτές οι οργανώσεις, όσο καλή θέληση και να έχουν, μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν κάποιες τέτοιες χώρες και πόσο γρήγορα μπορούν να το κάνουν;

Είναι ένα ερώτημα που έχει πάρα πολύς κόσμος, πρόθυμος να βοηθήσει. Και πολλές φορές οι δωρητές καταλήγουν να δίνουν τις προσφορές τους σε μικρότερες οργανώσεις ή ακόμα και σε ιδιώτες, όπως συνέβη και με τις φωτιές στην Ελλάδα όπου οι περισσότεροι ομογενείς προτίμησαν να προσφέρουν μέσω του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου ή κατ΄ ευθείαν στους πάσχοντες.

Οπωσδήποτε το γεγονός έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία και θα πρέπει να μελετηθεί με σοβαρότητα ούτως ώστε οι διάφοροι παγκόσμιοι οργανισμοί ναι μεν να υπάρχουν αλλά να μειώσουν σημαντικά τα λειτουργικά τους έξοδα με τέτοιο τρόπο - είτε με εθελοντισμό είτε με δραστικό περιορισμό των εξόδων – ώστε το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων να φτάνει στον προορισμό του.

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όσοι θέλουν να στείλουν χρήματα είναι η δυσπιστία ως προς τις κυβερνήσεις αυτών των κρατιδίων που συνήθως είναι απολυταρχικές και συχνά διεφθαρμένες με αποτέλεσμα τα χρήματα να μη πηγαίνουν στα σωστά χέρια.

Είναι μερικές από τις ερωτήσεις που πρέπει σοβαρά να σκεφτούμε και που ήδη σκέπτεται ο πολύς κόσμος πριν κάνει το βήμα να δώσει την δωρεά του.
Ψυχρή αλήθεια, δυστυχώς...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-12-23T13:08:00.008-05:00

Ο χρόνος της ζωής μας...

Γιορτάσαμε φέτος τα εκατοντάχρονα των ελληνικών μας σχολείων, πανηγυρίσαμε επετείους, ανατρέξαμε σε αναρίθμητα ιστορικά γεγονότα... Μεγαλώσαμε όλοι κατά ένα χρόνο, φθάνοντας αισίως στο 2010.

Άλλη μία δεκαετία τελειώνει ή αρχίζει …

Ti είναι όμως ο χρόνος; Ο χρόνος ρέει, προχωρεί σταθερά και ασταμάτητα και μόνο προς τα εμπρός ή έτσι είμαστε εμείς οι άνθρωποι φτιαγμένοι για να τον αντιλαμβανόμαστε;

Πόσες φορές δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να θέλουμε να σταματήσουμε το χρόνο σε κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή και πόσες πάλι να τον κάνουμε να τρέξει και το περίεργο είναι ότι όταν βιαζόμαστε να περάσει, αυτός αργεί και όταν πάλι τον θέλουμε στάσιμο, φεύγει βιαστικός ή έτσι τουλάχιστον είμαστε ικανοί να τον αντιληφθούμε.

Ποιά η ουσία άραγε αν χρόνος δεν υπήρχε; Πως θα μπορούσε η μέρα να διαδεχθεί τη νύχτα, η άνοιξη τον χειμώνα, το ουράνιο τόξο τη βροχή κλπ; Ότι κι αν ο χρόνος είναι, όσα ερωτήματα κι αν έχουμε γι’ αυτόν το σίγουρο -τουλάχιστον για την ανθρώπινη φύση - είναι πως κυλάει ασταμάτητα, σταθερά και μπροστά.

Ένα άλλο ερώτημα που γεννιέται είναι πως με την κίνηση του χρόνου προς τα μπροστά όλα τα υπόλοιπα που ζήσαμε κατά το παρελθόν και υπάρχουν μέσα μας μόνο μέσω των αναμνήσεών μας κι όλα αυτά που θα ‘ρθουν και θα γίνουν κι αυτά με τη σειρά τους παρόν και παρελθόν, βρίσκονται κάπου μέσα στο σύμπαν;

Κατά μία θεωρία, ο χρόνος είναι μια ακόμη διάσταση την οποία ο άνθρωπος δεν είναι ικανός να αντιληφθεί πλήρως παρά μόνο την κίνησή της προς τα εμπρός και ίσως αυτό είναι που κάνει τη συγκεκριμένη διάσταση μυστηριώδη και τον άνθρωπο από αιώνες να ψάχνει να βρει τρόπους να ταξιδέψει στο παρελθόν και στο μέλλον.

Σύμφωνα με τον κορυφαίο φυσικό καθηγητή Στίβεν Χόκινγκ, ο χρόνος ακολουθεί το σύμπαν το οποίον δεν υπήρχε ανέκαθεν. Υπολογίζεται πως η αρχή του σύμπαντος έγινε πριν 15 δισεκατομμύρια χρόνια περίπου.

Η αρχή λοιπόν και η προέλευση του σύμπαντος κρύβει το μυστικό στην επιστήμη του χρόνου.

Μήπως τελικά ο χρόνος δεν υπάρχει; όπως υπαινίσσεται ο Αϊνστάιν στη θεωρία του περί σχετικότητας πως στο σύμπαν χρόνος δεν υπάρχει.

Ο φυσικός Τζούλιαν Μπαρμπούρ υποστηρίζει: οι υπολογισμοί του σύμπαντος που έχουν πολλές πιθανότητες και άρα είναι πιθανόν να βιωθούν, έχουν μέσα τους μια έννοια ιστορίας, μια σειρά από «αρχεία» που υποδεικνύουν ότι έχουμε παρελθόν. Πρόκειται για υπολογισμούς τους οποίους ονομάζει «κάψουλες χρόνου».

Δεν υπάρχει ιστορία σε κανένα μονοπάτι, υπάρχουν μόνο «αρχεία» που βρίσκονται στο τώρα. Κι΄ αυτά είναι που μοιάζουν με «ιστορία».

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Μιχάλης Τελλίδης

michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-12-11T11:30:00.004-05:00

«Η ισχύς εν τη ενώσει»

Έτσι ξαφνικά, αποφασίσαμε να λύσουμε τα υπαρξιακά προβλήματα που συσσώρευσε η κοινοτική εκατονταετηρίδα, με την επισφράγιση της ενοποίησης των αστικών κοινοτήτων Μόντρεαλ – Λαβάλ.
Το έργο βέβαια το έχουμε ξαναδεί τα τελευταία 30 τόσα χρόνια σε πολλαπλές προβολές.

Μπροστάρηδες τούτης της προσπάθειας οι - εκτός διοικήσεων - υπηρετούντες τα κοινά, Νίκος Παγώνης και Βασίλης Αγγελόπουλος.
Κατά πόσο θα επιτύχουν στην αποστολή τους θα το δούμε στις Γενικές Συνελεύσεις των επόμενων ημερών.
Η στήλη τους εύχεται ειλικρινά, καλή επιτυχία.

Γεγονός είναι ότι πολλά έχουν αλλάξει στην κοινοτική ζωή της παροικίας μας τις τελευταίες δεκαετίες. Νέοι μετανάστες απ' την πατρίδα δεν έρχονται άλλο πια ώστε να διοχετεύσουν καινούριο «αίμα» στις κοινότητες και οι λιγοστοί «νέοι» που συμμετέχουν - όσο αυτό γίνεται εφικτό - προέρχονται κυρίως από τον χώρο των σχολικών επιτροπών.
Αρκετοί μάλιστα έχουν και οι ίδιοι περάσει από τα θρανία του Σωκράτη.

Όμως τα σχολεία είναι μία μόνο από τις βασικές υπηρεσίες που (πρέπει να) προσφέρουν οι κοινότητες και για να λειτουργήσουν σωστά τα υπάρχοντα services απαιτείται συστηματική δουλειά, πείρα, μεθοδικότητα και προ πάντων φαντασία.

Η ενοποίηση των δύο αστικών κοινοτήτων, εάν τελικά επιτευχθεί, θα χρειασθεί ταγμένα χέρια και ανασκούμπωμα των μανικιών. Θα απαιτήσει ακόμη στενή και ειλικρινή συνεργασία με όλα τα μέλη, τους τοπικούς φορείς και φυσικά με την εκκλησία, η οποία - σύμφωνα με κάποιες αντιλήψεις - (ελπίζουμε εσφαλμένες) αντιτίθεται σ΄ έναν τέτοιο «δεσμό».

Η μόνιμη γκρίνια μεταξύ κοινοτήτων και εκκλησίας οπωσδήποτε δεν ωφελεί καμία πλευρά και σίγουρα δεν οδηγεί πουθενά.
Γι αυτό, θα πρέπει επί τέλους να καταλάβουν οι διοικούντες ότι εφ όσον θέλουμε να ανήκουμε στο Ορθόδοξο Χριστιανικό Δόγμα, μην έχουμε μόνο απαιτήσεις ως πιστοί. Έχουμε και υποχρεώσεις έναντι της Μητρόπολης.
Ταυτόχρονα, να αντιληφθεί ή Μητρόπολης ότι είναι προς το απόλυτο συμφέρον της να συνεργάζεται με μία ενωμένη ισχυρή ελληνική κοινότητα.

Η ισχύς λοιπόν εν τη ενώσει. Διαφορετικά οι κοινότητες αναπόφευκτα θα οδηγηθούν σε μαρασμό και η εκκλησία μοιραία θα πνεύσει τα λοίσθια με την αποδημία της πρώτης γενιάς των μεταναστών…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2009-11-25T12:15:00.003-05:00

Ημέρα Αντικαταναλωτισμού...

Σαν μανιτάρια ξεπετάγονται τα τελευταία χρόνια οι Παγκόσμιες Ημέρες.
Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε τα Ηνωμένα Έθνη θα υποχρεωθούν σε λίγο να τις «τσιτώσουν» στο σχετικό εορτολόγιο!
Έτσι λοιπόν και Η Παγκόσμια Ημέρα Αγοραστικής Αποχής, που γιορτάζεται σήμερα, μπήκε και αυτή για τα καλά στη ζωή μας...

Επινόηση του Καναδού Κάλε Λασν, ο οποίος συνέλαβε την ιδέα μιας μέρας όπου οι καταναλωτές θα απείχαν από την πιο βασική τους ανάγκη.
Ο Λασν ξεκίνησε ως στέλεχος διαφημιστικής εταιρίας για να μεταστραφεί σε κήρυκα κατά του καταναλωτισμού.

«Η κατανάλωση από μόνη της δεν είναι κακό, αλλά το τι αγοράζουμε», υποστηρίζει. Και με τις ευλογίες του «ανεκτικού» ΟΗΕ, μας καλεί να αναλογισθούμε έστω και μία μέρα τη σχέση της κατανάλωσης με την καταστροφή του περιβάλλοντος και τη φτώχεια, τονίζοντας πως οι πλούσιες χώρες της Δύσης, που αποτελούν το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού, καταναλώνουν το 80% των πόρων της Γης, προκαλώντας δυσαναπλήρωτες καταστροφές στο περιβάλλον και άδικη διανομή του πλούτου.

Οι αντίπαλοι βέβαια της Ημέρας επισημαίνουν τη ματαιότητα του μηνύματος, καθώς η παροδική απομάκρυνση από τις αγορές δεν μπορεί να επιφέρει καμία αλλαγή στη συνείδηση του καταναλωτικού κοινού επειδή 364 μέρες κατάφασης δεν μπορούν να επισκιαστούν από μία μέρα άρνησης της κατανάλωσης.

Στην Βόρειο Αμερική και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, οι «εορτασμοί» γίνονται σε μεγάλα εμπορικά κέντρα, όπου οι ακτιβιστές καταστρέφουν πιστωτικές κάρτες, αναρτούν συνθήματα για την Ημέρα, αποθαρρύνουν τους καταναλωτές, χορεύουν, τραγουδούν και στήνουν θεατρικές παραστάσεις δρόμου, προκαλώντας φυσικά την οργή των καταστηματαρχών αλλά και σχετική ρύπανση!

Τα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα της Αμερικής, ABC, CBS και NBC, (εξαιρείται το CNN) αρνούνται να προβάλλουν διαφημιστικά της Παγκόσμια Ημέρας Αγοραστικής Αποχής, η οποία «συμπίπτει» με την περίοδο των εορτών.
Οι διοργανωτές, εξ άλλου, ξεκίνησαν μία νέα καμπάνια αντικαταναλωτισμού και μας προτρέπουν «Να μην αγοράζουμε τίποτα τα Χριστούγεννα». (Buy Nothing Christmas).

Οι καιροί όμως έχουν αλλάξει. Και αν πριν μερικά χρόνια ο εμπνευστής της Παγκόσμιας Ημέρας Αγοραστικής Αποχής, Κάλε Λασν, ισχυριζόταν πως η κατανάλωση ήταν η πιο βασική ανάγκη των ανθρώπων, σήμερα τείνει να εξελιχθεί σε πολυτέλεια...
Και αυτό σε μια εποχή που τα πάντα γύρω έχουν μια τιμή!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-11-12T17:21:00.002-05:00

Συμβούλιο «Απάρνησης» Ελληνισμού!

Όταν το 1995 γνωστοποιήθηκε η ίδρυση του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, (ΣΑΕ) σύσσωμη η ομογένεια πανηγύρισε. Ύστερα από δεκαετίες έλλειψης άμεσης επικοινωνίας με το ελληνικό κράτος, ιδρύθηκε ένα όργανο το οποίο -όπως τουλάχιστον πιστέψαμε - θα παρείχε στις παροικίες του κόσμου άμεση πρόσβαση στην ελληνική κυβέρνηση ώστε να ακουστούν οι προβληματισμοί και οι ανησυχίες του απόδημου ελληνισμού.

Παράλληλα, υπήρχε η αντίληψη ότι ο θεσμός αυτός θα είχε τη δυνατότητα να ενώσει τον απανταχού ελληνισμό σε ένα ενιαίο σύνολο εκμηδενίζοντας αποστάσεις και σύνορα όπου οι απανταχού έλληνες θα μπορούσαν όχι μόνο να μιλήσουν ανοιχτά για τα προβλήματά τους στους συμπατριώτες τους αλλά ακόμη να λάβουν συμβουλές και ιδέες για τη συνεχόμενη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας από τα ξενιτεμένα τους αδέλφια που βιώνουν ίδιες καταστάσεις και να παρέχουν αλληλοβοήθεια.

Τα συνηθισμένα παχιά λόγια περί συσπείρωσης των αποδήμων γύρω από τη μάνα Ελλάδα, μέχρι στιγμής δεν έχουν υλοποιηθεί. Και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του παγκόσμιου προέδρου, κ. Στέφανου Ταμβάκη, ο θεσμός του ΣΑΕ φαίνεται να λειτουργεί ως βιτρίνα της εκάστοτε κυβέρνησης προς τον απόδημο ελληνισμό...

Τα συνέδρια της «Ελλάδας του Κόσμου», που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο και συνεχίζονται, για άλλη μία φορά δεν φαίνεται να καταλήγουν πουθενά, ενώ η τακτική συνέλευση - παρωδία της Θεσσαλονίκης «εκπροσωπείται» μόνιμα και συστηματικά από πνέοντες τα λοίσθια συλλόγους, άλαλους ενορίτες και συχνά από ανύπαρκτους οργανισμούς! Η δε αναγκαία συμμετοχή των ΟΜΜΕ, όπως πολλάκις έχουμε επισημάνει, έχει προ πολλού αποκλειστεί για λόγους... οικονομίας!

Τα ζωτικά προβλήματα που μαστίζουν τον απόδημο, όπως η δυσκολία διατήρησης μιας ιδιαίτερης ταυτότητας - στο αμερικανικό κυρίως χωνευτήρι - η ανάγκη σωστής ελληνικής παιδείας, τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα και σε ορισμένες περιπτώσεις οι διωγμοί των ελλήνων, δεν συμπεριλαμβάνονται καν στην ατζέντα...

Θα πρέπει επί τέλους να γίνει αντιληπτό ότι η πολιτική σκοπιμότητα και τα προσωπικά οφέλη δεν έχουν θέση σε μία εποχή όπου η ραγδαία εξάπλωση της προπαγάνδας σαρώνει την ανά τη Γη ταυτότητα των ελλήνων.

Αναγκαία λοιπόν η αναθεώρηση προτεραιοτήτων. Δεν μας χρειάζονται παράγοντες και βιτρίνες, αλλά πράξεις. Διαφορετικά ας μετονομαστεί το ΣΑΕ σε Συμβούλιο «Απάρνησης» Ελληνισμού!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-10-29T14:23:00.004-04:00

«Αποχή σημαίνει Αποδοχή»

Θα υπάρξει άραγε ενδιαφέρον στις αυριανές δημοτικές εκλογές ή το εκλογικό σώμα για άλλη μία φορά θα αντιμετωπίσει με αδιαφορία το γεγονός;

Για ποιους λόγους όμως συμβαίνει αυτό και ποιος ευθύνεται για την ολοένα και μεγαλύτερη αποχή από τις κάλπες;
Εύλογες ερωτήσεις με εύκολες και ίσως οδυνηρές απαντήσεις, για μία υποχρέωση, ένα προνόμιο που επιμένουμε να αγνοούμε...

Οι δημοτικές εκλογές είναι ένας θεσμός που δίνει στους πολίτες το δημοκρατικό δικαίωμα να επιλέγουν τους τοπικούς δημοτικούς άρχοντες.
Οι πολίτες έχουν ένα όπλο: Την ψήφο τους. Ας την χρησιμοποιήσουν. Η αδράνεια σημαίνει ανοχή και ανοχή σημαίνει αποδοχή και μαζί συνενοχή. Η αδιαφορία, σε τελευταία ανάλυση, θεωρείται επικίνδυνη αφού τελικά την πληρώνουν όλοι...

Παρ΄ όλο που οι φετινές εκλογές περιέχουν συστατικά που υποκινούν το ενδιαφέρον των πολιτών ( σκάνδαλα, απολύσεις, παραιτήσεις, έντονες αντιπαραθέσεις) πολύ φοβάμαι πως θ΄ ακουστούν και πάλι οι κλασικές δικαιολογίες των απεχόντων:
«Μας κούρασαν, δεν πρόκειται να ξαναψηφίσω, δεν πρόκειται να παίξω το παιχνίδι τους...»
«Αποχή, για να μάθουν οι άχρηστοι ότι το Μόντρεαλ δεν είναι οικόπεδό τους και ότι οι πολίτες δεν είναι δούλοι τους...»
«Τους πολίτες τους θυμούνται μόνο στις εκλογές, ενώ θα έπρεπε οι πολίτες να ερωτώνται και να αποφασίζουν σε θέματα που τους αφορούν...»
«Όλο αυτό το γεγονός με αφήνει παντελώς αδιάφορο. Δεν θυμάμαι να έχει αλλάξει κάτι έως σήμερα. Λένε τα ίδια και τα ίδια, τάζουν στον κόσμο λαγούς με πετραχήλια και στο τέλος τσεπώνουν τα λεφτά του κοσμάκη...αρνούμαι να ψηφίσω..»

Ακούγοντας τις απόψεις που εκφράζονται, συνειδητοποιεί κανείς ότι (σχεδόν) όλοι έχουν κάποιο δίκιο στον ένα ή τον άλλο βαθμό.
Αυτό όμως που τελικά συμβαίνει είναι πως η αδιαφορία και το γενικόλογο «όλοι ίδιοι είναι», βγάζει μονίμως φταίχτες για όλα τα στραβά και ανάποδα που συμβαίνουν στη ζωή μας.

Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι από όσους ψηφίζουν, οι περισσότεροι το κάνουν με γρήγορα και πρόχειρα κριτήρια, π.χ. οικειότητα, κομματική επιταγή και συχνά με κριτήριο την δυνατότητα «πρόσβασης» για εξυπηρετήσεις.
Ποιος αλήθεια διαβάζει προγράμματα και εξαγγελίες; Ποιος ελέγχει την αξιοπιστία των προσώπων; Δυστυχώς, ελάχιστοι.

Ας μη ξεχνάμε πως οι δημοτικές εκλογές θεωρούνται οι πλέον σημαντικές, αφού το αποτέλεσμά τους επηρεάζει άμεσα την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής και φυσικά την ...τσέπη μας!

Ας το λάβουμε σοβαρά υπ όψιν...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2009-10-20T00:48:00.003-04:00

Ιστορική άγνοια...

Με αφορμή τα προεκλογικά σαρδάμια του Γιώργου Παπανδρέου, (δίχως καμία πρόθεση να θίξω την γλωσσική του αδυναμία) θ΄ ασχοληθώ εν μέρει σήμερα με την καταταλαίπωρή γλώσσα μας και την ιστορική ασχετοσύνη του νεοέλληνα, επειδή το φαινόμενο έχει πάρει τελευταία ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

Όσοι βλέπετε δορυφορική, θα συμφωνήσετε πιστεύω πως το κακό έχει παραγίνει με τους τηλεπαρουσιαστές, που στην προσπάθειά τους να επιδείξουν τα λεξιλογικά τους προσόντα, συχνά-πυκνά επινοούν νέες καινοτόμες λέξεις, ανύπαρκτες βέβαια στα επίσημα λεξικά.
Και το κερασάκι στην τούρτα: Οι ανιστόρητες ιστορικές αναφορές που συνοδεύονται...

Ξανά φέτος, παραμονές της εθνικής μας γιορτής, οι επίδοξοι ρεπόρτερ (μαθητές συνήθως δημοσιογραφικών τηλεοπτικών σχολών) θα πάρουν σβάρνα τα σοκάκια για να αποσπάσουν από τους νέους το νόημα της 28ης Οκτωβρίου και του Έπους του 40.
Το έργο βέβαια το έχουμε ξαναδεί, με τις κλασικές απαντήσεις:
«To 40 o Βενιζέλος έδιωξε τους Τούρκους», «Ο Λεωνίδας βροντοφώναξε το ιστορικό ΟΧΙ στις Θερμοπύλες», «Ο Κολοκοτρώνης ήπιε το κώνειο», «Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1821» κλπ, κλπ...

Ποιος ευθύνεται άραγε για την ιστορική άγνοια των νεοελλήνων;
Οι εταίροι μήπως, που μέσω του εκπαιδευτικού μας συστήματος κατόρθωσαν να μας αφελληνίσουν; Οι αόρατοι νονοί της παγκοσμιοποίησης, του διεθνούς εγκλήματος και της διαφθοράς και απεργάζονται την εξαφάνισή μας και κατ΄ επέκταση όλων των λαών;
Εύλογα τα ερωτήματα που θα μπορούσαν να απευθύνουν στο νεοελληνικό παρών οι νέοι που μάλλον δεν θα μπορέσουν να πάρουν καμιά πειστική απάντηση.

Πως όμως να γνωρίζουν μία ιστορία που έπαψε να διδάσκεται και πως να πιστέψουν τους πομπώδεις λόγους της πολιτικής ηγεσίας ότι αποτελούμε τη φυσική συνέχεια των Σαλαμινομάχων, του Λεωνίδα και του Κολοκοτρώνη, όταν βλέπουν καθημερινά γύρω τους την ποδοπάτηση της ιστορίας της πατρίδας και την μικροψυχία να κυριαρχεί έναντι της γενναιοδωρίας των προγόνων;

Και ενώ αυτά και άλλα ευτράπελα συμβαίνουν στην Ελλάδα, η φιλότιμη παροικία μας - πιστός τηλεθεατής της σημερινής κατάντιας - αγωνιά και αγωνίζεται να κρατήσει γλώσσα, πολιτισμό και κουλτούρα, μέσα από καθυστερημένα ανιστόρητα σχολικά βιβλία και «πετσοκομμένες» ώρες διδασκαλίας, των ολοένα πιο απρόσιτων ελληνικών μας σχολείων...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-10-02T15:16:00.012-04:00

Εκλογικό ενδιαφέρον...

Οι αυριανές εκλογές έχουν γίνει αντικείμενο συζήτησης από τα εκατομμύρια των ομογενών που βρίσκονται σκορπισμένοι σε ολόκληρο τον κόσμο. Και σύμφωνα με μετρήσεις οι έλληνες του εξωτερικού που απλώθηκαν παντού ξεπερνούν τα πέντε εκατομμύρια. Σε ορισμένες περιοχές μάλιστα η συγκέντρωση είναι ιδιαίτερα σημαντική. Στον Καναδά, για παράδειγμα, οι ομογενείς ανέρχονται σε 350,000.

Παρακολουθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και έχουν ενδιαφέρον για τα εκλογικά αποτελέσματα; Ένα μεγάλο ποσοστό, πιστεύω πως ναι. Οι στενοί οικογενειακοί δεσμοί που συνοδεύονται με συχνά ταξίδια και η ύπαρξη περιουσίας στην γενέτειρα θεωρούνται πολύ ισχυρά κίνητρα. Σ' αυτές τις περιπτώσεις οι ομογενείς ενδιαφέρονται γιατί οι αποφάσεις των ελληνικών κυβερνήσεων έχουν άμεσο αντίκτυπο στη ζωή και τα συμφέροντά τους.

Υπάρχουν ακόμα και κάποιοι πρώτης γενιάς μετανάστες που, παρά τις δεκαετίες που έχουν αναλώσει εδώ, δεν έχουν καταφέρει να ενταχθούν στην κοινωνία της νέας πατρίδας κυρίως λόγω του «γκέτο» και της δυσκολίας στις ξένες γλώσσες. Αυτοί οι άνθρωποι στρέφονται στην ελληνική πολιτική σκηνή γιατί την κατανοούν καλύτερα και συνήθως γνωρίζουν περισσότερα γι' αυτήν παρά για τις πολιτικές εξελίξεις του Καναδά.

Οπωσδήποτε υπάρχουν και οι κομματικά ενταγμένοι που στελεχώνουν τις τοπικές οργανώσεις εξωτερικού των ελληνικών κομμάτων και το ενδιαφέρον τους είναι άμεσο αλλά οπωσδήποτε δεν αντιπροσωπεύουν μεγάλο ποσοστό στο σύνολο των ομογενών.

Όσο προχωράμε στις νεότερες γενιές των μεταναστών τόσο το ενδιαφέρον μειώνεται και αρκετές φορές εξαφανίζεται.

Γεγονός αναμφισβήτητο είναι πως οι έλληνες του εξωτερικού, έχοντας αποκοπεί για πολλά χρόνια από την ελληνική πραγματικότητα, συνεχίζουν να κρίνουν τα γεγονότα με λογικές και πολιτικό λόγο προηγούμενων δεκαετιών.

Οι αυριανές εκλογές στην Ελλάδα για αρκετές μέρες θα αποτελέσουν το πρώτο θέμα συζήτησης στην παροικία μας, ώσπου το Halloween και οι πρώτες ψύχρες του φθινοπώρου θα μας επαναφέρουν στους ρυθμούς της καθημερινότητας και ενός ακόμα ατέλειωτου χειμώνα.

Ενός χειμώνα που άλλοτε μοιάζει τόσο ξένος και άλλοτε τόσο οικείος...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2009-09-18T15:21:00.004-04:00

Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων

Κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου εορτάζεται η «Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων», γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία».
Υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
θέμα της φετινής ημέρας είναι: «Βελτιώνοντας την Ποιότητα της Ζωής των Ηλικιωμένων Ανθρώπων».

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τους ηλικιωμένους, με την έναρξη του εικοστού πρώτου αιώνα ζούσαν σε όλο τον πλανήτη 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025 ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.

Στον Καναδά, το 2001, 3,92 εκατομμύρια Καναδοί ήσαν άνω των 65 ετών - δηλαδή ένας στους οκτώ - και αναμένεται πως το 2021 οι ηλικιωμένοι θα φθάσουν τα 6,7 εκατομμύρια, δηλαδή ένας στους πέντε Καναδούς.

Στην Ελλάδα, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία αναφέρει ότι ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 60 ετών ξεπερνούσε το 2004 τα 2,547,000 άτομα με τις γυναίκες να είναι περισσότερες από τους άνδρες.

Η «Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων» έχει στόχο να αναγνωριστεί η συμβολή των ανθρώπων αυτών στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη και τούτο διότι στη σύγχρονη εποχή οι ηλικιωμένοι παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που προσφέρουν στα παιδιά τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο μέσος χρόνος σε λεπτά που διαθέτουν οι ηλικιωμένοι για να προσφέρουν εθελοντική εργασία, κυμαίνεται από 200 έως 300 την ημέρα.
Βέβαια, αυτού του είδους η συμβολή στην σύγχρονη κοινωνία μπορεί να εξασφαλισθεί μόνον εάν οι ηλικιωμένοι διατηρούν ένα ικανοποιητικό επίπεδο υγείας και μια καλή ποιότητα ζωής.

Στο Κεμπέκ, η ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων συμπατριωτών μας έχει βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία 25 χρόνια, αφότου ιδρύθηκε ο Οργανισμός Τρίτης Ηλικίας «Η Φιλία» με διευθύντρια την ακούραστη εθελόντρια κυρία Ιωάννα Τσουμπλέκα, της οποίας οι πολύτιμες υπηρεσίες θα πρέπει κάποτε να αναγνωριστούν επίσημα και τιμητικά από την οργανωμένη παροικία.

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Φθινόπωρο στο "Westmount Park"

2009-09-12T22:38:00.030-04:00

Το γραφικό πάρκο Westmount

Πολύχρωμη αγριόπαπια

Πανοραμική άποψη του πάρκου Westmount

Τα δέντρα καθρεπτίζονται στα γαλήνια νερά

Γλάστρες στη μέση της λίμνης

Το φθινόπωρο σε όλο του το μεγαλείο...

Ο καταρράκτης Westmount

Λευκή πέτρα "διακοσμεί" τον καταρράκτη

Τα φύλλα "χαιδεύουν" τα νερά της λίμνης

Υπεφήφανο δέντρο δεσπόζει πάνω στο πάρκο

Ενα τελευταίο λουτρό πριν την αποδημία...

(Photo Michael)

Εσείς τι λέτε;

2009-09-07T21:08:00.004-04:00

Ελληνόγλωσση Εκπαίδευση: Ώρα Μηδέν

Η ιστορία των ημερήσιων ελληνικών σχολείων στον Καναδά άρχισε πριν έναν αιώνα με την δημιουργία του σχολείου «Σωκράτης» στο Μόντρεαλ, το οποίο σήμερα παρακολουθούν 1,300 περίπου μαθητές στα πέντε του παραρτήματα.
Αργότερα, ιδρύθηκε ο «Δημοσθένης» για να καλύψει τις ανάγκες των «μεταναστευόντων» στο Λαβάλ. Ο «Δημοσθένης» έχει 180 περίπου μαθητές.
Στο Τορόντο, λειτουργεί το ημερήσιο σχολείο της Ιεράς Μητρόπολης «Μεταμόρφωση», με 65 σήμερα μαθητές.

Τα ημερήσια σχολεία μας περιλαμβάνουν τάξεις Προ-νηπιαγωγείου, Νηπιαγωγείου και Δημοτικού. Ο «Σωκράτης» διαθέτει και το Γυμνάσιο /Λύκειο «Αριστοτέλης» ενώ η «Μεταμόρφωση» περιλαμβάνει και 2 τάξεις Γυμνασίου.
Χαρακτηριστικά και των τριών αυτών σχολείων είναι ότι ενώ ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα των επαρχιών, ακολουθούν επίσης και αυτό των σχολείων της Ελλάδας, όσον αφορά τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.
Στις περισσότερες επαρχίες, εξ άλλου, λειτουργούν απογευματινά και Σαββατιανά σχολεία.

Ένα από τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ελληνικά μας σχολεία είναι ότι οι γλωσσικές ικανότητες και ανάγκες των παιδιών μέσα σε μία τάξη διαφέρουν πολύ, εφ΄ όσον έχουμε παιδιά δεύτερης ή ακόμα και τρίτης γενιάς και παιδιά που προέρχονται από μεικτούς γάμους, όπου οι ευκαιρίες που έχουν για ακούσματα ή ομιλία της γλώσσας είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι οι έλληνες εκπαιδευτικοί αποσύρονται λόγω ηλικίας ο ένας μετά τον άλλο και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν.

Το μεγαλύτερο βέβαια πρόβλημα, όπως ήδη έχουμε επισημάνει, είναι οι περικοπές στις επιχορηγήσεις προς τα σχολεία μας εδώ στο Κεμπέκ, με αποτέλεσμα το έλλειμμα που θα δημιουργηθεί μόνο για τον «Σωκράτη» ανέρχεται της τάξης των 1,500,000,00 δολαρίων.

Αυτή τη σχολική στιγμή, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στον Καναδά και κυρίως στο Κεμπέκ, βρίσκεται σε δύσκολη καμπή.
Εν τω μεταξύ, δεν υπάρχει μεταναστευτική κίνηση από Ελλάδα ενώ παράλληλα γίνονται πολλοί μεικτοί γάμοι (ποσοστό 60%) μεταξύ ελλήνων και άλλων μειονοτικών ομάδων.

Για να διατηρηθούν συνεπώς τα ελληνικά μας σχολεία με τις σημερινές αντίξοες συνθήκες που επικρατούν, εκτός από την αναγκαία οικονομική υποστήριξη,
απαιτούνται σωστός προγραμματισμός, δραστικές και άμεσες αποφάσεις και πάνω απ΄ όλα ισχυρή βούληση εκ μέρους της ηγεσίας.

Κατευθύνσεις τις οποίες - όπως φαίνεται - δεν είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν οι σημερινές διοικήσεις...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-08-18T13:55:00.003-04:00

Αναπόληση παρελθόντος...

Μία σημαντική επέτειο γιορτάζουν φέτος οι ομογενείς στο Τορόντο. Τα εκατοντάχρονα της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο, της πολυπληθέστερης του Καναδά, με εγγεγραμμένα πάνω από 15.000 τακτικά μέλη.

Ο μεγαλύτερος σήμερα οργανισμός της ομογένειας, με τη συντριπτική πλειοψηφία των 240 εθνικο-τοπικών συλλόγων να εκπροσωπούνται μέσω αυτής.

Με προϋπολογισμό 4 εκατομμύρια δολάρια, η ΕΚΤ, προσφέρει προγράμματα και υπηρεσίες κοινωνικής ενσωμάτωσης, θρησκευτικές και κοινωνικές υπηρεσίες για ηλικιωμένους, τη νεολαία, ελληνόγλωσση παιδεία, αθλητισμό και πολιτιστικές δραστηριότητες, ενώ διαθέτει και δύο υποδειγματικά γηροκομεία, με συνολικό προϋπολογισμό 18 εκατομμύρια.

Το πιο σπουδαίο τμήμα είναι αυτό της εκπαίδευσης όπου διδάσκεται ελληνόγλωσση παιδεία καθώς και πολιτιστικά προγράμματα. Τα μαθήματα, εκτός από το χώρο της κοινότητας, διδάσκονται και σε 18 ημερήσια σχολεία της ευρύτερης περιοχής. Στις περίπου 110 τάξεις, στα απογευματινά και σαββατιανά σχολεία φοιτούν πάνω από 1.700 μαθητές, τους οποίους διδάσκουν 80 εκπαιδευτικοί, μεταξύ αυτών και πέντε αποσπασμένοι από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας. Στα δε χορευτικά συγκροτήματα της Κοινότητας συμμετέχουν πάνω από 1.500 παιδιά και νέοι.

Βασικός στόχος εξ άλλου της σημερινής διοίκησης είναι η ανέγερση του νέου Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου. Για τον σκοπό αυτό, η Κοινότητα προέβη στην αγορά μιας έκτασης τεσσάρων εκταρίων στο Τορόντο, με κυβερνητικές επιχορηγήσεις συνολικού ύψους 3 εκατομμυρίων δολαρίων, καθώς και 1 εκατομμυρίου δολαρίων από το Ίδρυμα Ελληνικής Κληρονομιάς για την ενίσχυση του σχεδίου. Η κατασκευή του κτηρίου, συνολικής έκτασης 80.000 τετραγωνικών ποδιών, έχει ήδη αποπερατωθεί κατά το 75%.

Πως τα καταφέρνουν; Η παροικία είναι φιλότιμη και βοηθάει γιατί βλέπει τη σοβαρότητα του έργου που επιτελείται και πως τα χρήματα «πιάνουν τόπο».

Η πορεία της οργανωμένης παροικίας του Τορόντο είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή. Οικονομικός και πολιτιστικός πόλος έλξης, η πρωτεύουσα του Οντάριο, κατάφερε να φιλοξενεί σήμερα τους σημαντικότερους ελληνικούς οργανισμούς. Όπως: Την Ιερά Μητρόπολη Καναδά με την Θεολογική Σχολή και το ημερήσιο σχολείο «Μεταμόρφωσης», το Γενικό Προξενείο της Κύπρου, το Ελληνοκαναδικό Εμπορικό Επιμελητήριο, το Περιφερειακό Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, τον Οργανισμό Ελληνικού Τουρισμού, την Ολυμπιακή Αεροπορία, την Τράπεζα Κύπρου, την Πανεπιστημιακή Έδρα Νέων Ελληνικών και Ιστορίας, την πασίγνωστη ελληνική συνοικία Danford, κ.α.

Γιορτάζουμε και εμείς φέτος, εδώ στο Μόντρεαλ, τα εκατοντάχρονα των ελληνικών μας σχολείων «Σωκράτης». Με ελπίδες και ταυτόχρονα με μεγάλη αγωνία...

Τα σχολεία μιας κοινότητας που κάποτε εθεωρείτο το κέντρο αποφάσεων ενώ σήμερα ζει με την αναπόληση ενός λαμπρού παρελθόντος...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-08-07T13:19:00.004-04:00

Ελληνικά σχολεία – S.O.S

Οι διαφημίσεις περί σχολικού εξοπλισμού ήρθαν για να υπενθυμίσουν δυναμικά ότι οι πόρτες των σχολείων είναι έτοιμες να ανοίξουν.
Μια νέα σχολική χρονιά αρχίζει σύντομα. Θέλω να ευχηθώ στα παιδιά και ιδιαίτερα στα πρωτάκια καλή επιτυχία στις προσπάθειές τους και στους εκπαιδευτικούς καλή δουλειά.

Τα σχολεία θα γεμίσουνε παιδικές φωνές και τα παιδιά θα ξεκινήσουν την νέα σχολική χρονιά ξεκούραστα και με διάθεση να μάθουν καινούργια πράγματα.
Οι απαιτήσεις των σχολείων μας όμως είναι πολλές και πολλά παιδιά και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, καθώς η οικονομική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπει να καλύψουν τις ανάγκες των παιδιών τους.
Εξ άλλου, η αναπόφευκτη – έστω και σταδιακή - αύξηση των διδάκτρων στα ιδιωτικά πλέον ελληνικά μας σχολεία, δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Η αγωνία είναι μεγάλη. Πως θα ανταποκριθούν όλα αυτά τα παιδιά στις απαιτήσεις του σχολείου τους; Κάθε παιδί δικαιούται να συμμετέχει ισότιμα στην διαδικασία του μαθήματος , στις διάφορες δραστηριότητες και να νοιώσει τη χαρά που δίνει η αγορά σχολικών ειδών.
Θα αφήσουμε μία μερίδα μαθητών να αισθανθούν μειονεκτικά απέναντι στα άλλα παιδιά ή θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί να τους εξασφαλίσουμε την ελληνοπρεπή εκπαίδευση και φυσικά τα απαραίτητα ώστε να πάνε στο σχολείο τους με κέφι και ενθουσιασμό;

Οι διάφορες ερανικές προσπάθειες , όπως του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Σωκράτης, κινούνται πιστεύω προς την σωστή κατεύθυνση.
Το πρόβλημα όμως παραμένει και σίγουρα δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Γεγονός είναι ότι η παροικία στην μεγάλη της πλειοψηφία δεν συμμετέχει (τους λόγους θα εξετάσουμε σε άλλο άρθρο) και οι διοικήσεις θα πρέπει να αναζητήσουν τους λόγους της αποχής.

Ευεργέτες υπάρχουν. Το απέδειξαν ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Προξένου, προσφέροντας απλόχερα για την διατήρηση της έδρας ελληνικών σπουδών του Mc Gill.

Το μέλλον των ελληνικών μας σχολείων θα πρέπει επιτέλους να αποτελέσει προτεραιότητα και για να διασφαλιστεί χρειάζεται ηγεσία, όραμα, φαντασία και πάνω από όλα σωστός προγραμματισμός.
Δυστυχώς, η μέχρι τώρα έλλειψη προγραμματισμού, εκτός από την στασιμότητα, έχει συσσωρεύσει πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα τόσο στα σχολεία όσο και στις κοινότητές μας.

Ας το λάβουμε σοβαρά υπ΄ όψιν προτού είναι πολύ αργά...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-07-07T12:53:00.007-04:00

TV και φυλετικά «γκέτο»

Τα γιγαντιαία οικονομικά προβλήματα, λόγω της παγκόσμιας ύφεσης, που αντιμετωπίζουν αρκετοί τηλεοπτικοί σταθμοί στον Καναδά έχουν ως αποτέλεσμα να διαγράφεται έντονος ο κίνδυνος «να βάλουν λουκέτο», σύμφωνα με το Καναδικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο (CRTC).

Με τα έξοδα να αυξάνονται, τα έσοδα να μειώνονται και το τηλεακροατήριο να συρρικνώνεται - καθώς στρέφεται όλο και περισσότερο σε κανάλια ειδικών ενδιαφερόντων - αρκετοί τοπικοί σταθμοί αντιμετωπίζουν μεγάλες λειτουργικές δυσκολίες.

Ήδη, τρεις τηλεοπτικοί σταθμοί, που ανήκουν στη μεγάλη καναδική εταιρεία CTV Globemedia και πέντε άλλοι, που ανήκουν στην Canwest, βρίσκονται στα πρόθυρα του λουκέτου.

«Κανείς δε γνωρίζει τι πρόκειται να συμβεί με τα παραδοσιακά ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τώρα που τα συνδρομητικά κανάλια, δορυφορικά και καλωδιακά, βρίσκονται στο παιχνίδι της αγοράς» υποστηρίζουν μέλη του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου του Καναδά.

Από την πλευρά τους, οι επικεφαλής των τοπικών σταθμών διαμαρτύρονται πως δεν πρέπει να χαθούν, διότι προσφέρουν τοπική ενημέρωση, αλλά και προγράμματα εθνικού ενδιαφέροντος.

Ωστόσο, το CRTC δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θα ανανεώσει τις άδειες κάποιων σταθμών πού λήγουν την ερχόμενη άνοιξη. Οι ιδιοκτήτες ζητούν να επεκταθεί το Ταμείο Ενίσχυσης Τοπικών Προγραμμάτων καθώς και να επιτραπεί συνδρομή ώστε να «κρατηθούν στη ζωή».

Η απόφαση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου του Καναδά θα εκδοθεί το φθινόπωρο και θα αποτελεί τη μακροπρόθεσμη στρατηγική του εθνικού φορέα για την τύχη των μικρών και των μεσαίων τηλεοπτικών σταθμών.

Συμπερασματικά, οι Καναδοί στην πλειοψηφία τους προτιμούν να παρακολουθούν τα επιλεγμένα κανάλια από τα παραδοσιακά, γεγονός που τους «αποξενώνει» από τον ρυθμό της καναδικής πραγματικότητας, με όλες τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις που συνεπάγονται.

Ένας από τους ρόλους του Καναδικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου είναι η προστασία των καναδικών ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Το CRTC - πιστεύω - αντί να προβληματίζεται εάν πρέπει ή όχι να ανανεώσει τις άδειες κάποιων τοπικών τηλεοπτικών σταθμών θα πρέπει να περιορίσει την είσοδο και λειτουργία των ξενόφερτων καναλιών. (συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών)

Όσον αφορά τους μετανάστες, της πρώτης κυρίως γενιάς, εκείνο τελικά που επιτυγχάνεται είναι η διαιώνιση των φυλετικών τους «γκέτο» …

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-06-30T12:45:00.001-04:00

Εκκλησία και γλώσσα

Ολοένα και περισσότεροι - κυρίως νέοι - συνηγορούν για τη μεγαλύτερη χρήση της αγγλικής γλώσσας στις ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ώστε να συμμετέχουν πληρέστερα στις λατρευτικές λειτουργίες μια και δεν έχουν την απαιτούμενη ευχέρεια στην ελληνική γλώσσα.
Σ΄ αυτούς ανήκουν όσοι έχουν ασπασθεί την ορθοδοξία καθώς και οι απόγονοι των ελλήνων που αποφάσισαν να εγκατασταθούν στον Καναδά.
Αρκετοί ιερείς ήδη τελούν λειτουργίες και μυστήρια στην Αγγλική ή Γαλλική γλώσσα.

Το θέμα αυτό έχει δημιουργήσει ποικίλα σχόλια και αντιδράσεις από παλιότερες κυρίως γενιές μεταναστών για να μην χάσουν - όπως πιστεύουν - την ταυτότητά τους. Είναι αυτοί που λένε ότι η ελληνική ήταν η μόνη γλώσσα των εκκλησιών και κοινοτήτων όταν δημιουργήθηκαν και θα πρέπει να μείνουν τα πράγματα όπως είναι.
Αισθάνονται, εξ΄ άλλου, ότι έφεραν μέρος της πατρικής τους χώρας μαζί τους.
Αυτές οι γενιές θέλουν να διατηρήσουν τη γλώσσα των εκκλησιαστικών λειτουργιών στα ελληνικά για να κρατήσουν τον δεσμό τους με την κουλτούρα τους.

Οι νεότερες γενιές που έχουν γεννηθεί εδώ όμως βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά. Μιλούν κυρίως αγγλικά αλλά εξακολουθούν να θεωρούν τον εαυτό τους έλληνες. Ένα μεγάλο ποσοστό έχουν παντρευτεί μη έλληνες και θέλουν οι σύζυγοι και τα παιδιά τους να είναι ευπρόσδεκτοι στην εκκλησία και τις κοινότητες.
Συνεπώς, εάν δεν χρησιμοποιηθεί περισσότερο η Αγγλική ή Γαλλική γλώσσα στις λειτουργίες, υπάρχει η πιθανότητα να απομακρυνθούν βαθμιαία και τότε ποιοι θα γεμίσουν τις εκκλησίες όταν οι παλαιότεροι φύγουν από τη ζωή;

Οι κοινότητες ιδρύθηκαν από έλληνες και θα συνεχίσουν να είναι ελληνικές ακόμη κι αν μιλιέται συχνά η Αγγλική, με την οποία - όπως είναι φυσιολογικό - συνεννοούνται σήμερα οι νέοι που αναλαμβάνουν τα ηνία.

Η εκκλησία υπάρχει για να πηγαίνει ο κόσμος να προσεύχεται, να λατρεύει και να γεμίζει με ειρήνη και ηρεμία. Και η γλώσσα, η κάθε γλώσσα – πιστεύω - σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αποτελεί αιτία διαίρεσης.

Εάν η γλώσσα γίνει η αιτία της απομάκρυνσης των παιδιών μας από τις εκκλησίες, η ευθύνη θα είναι όλη δική μας....

Εσείς τι λέτε;
michael@tellides.com

Εσεις τι λέτε;

2009-06-11T21:41:00.003-04:00

Αναθεώρηση προτεραιοτήτων

Όπου βρεθούν ξενιτεμένοι έλληνες θα φτιάξουν πρώτα εκκλησιά, κατόπιν θα ιδρύσουν κοινότητα και τέλος σχολείο για να διατηρήσουν τη θρησκεία, τη γλώσσα και τις πολιτιστικές τους αξίες.

Και βέβαια το Μόντρεαλ δεν απετέλεσε εξαίρεση. Οι πρώτοι μετανάστες το1906 ίδρυσαν την Κοινότητα και έχτισαν την εκκλησία του Ευαγγελισμού. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1910, άρχισε να λειτουργεί, το πρώτο στην Βόρεια Αμερική, ημερήσιο σχολείο με την επωνυμία «Πλάτων» με 25 μαθητές. Το 1925 ιδρύεται το δεύτερο «Άγγλο-Ελληνικό σχολείο Σωκράτης».

Η οικονομική κρίση της εποχής υποχρέωσε τους έλληνες να ενώσουν τα δύο σχολεία η λειτουργία των οποίων βασιζόταν κυρίως στο εκκλησιαστικό ταμείο και σε δωρεές ομογενών που τα «κρατούσαν με τα δόντια» για χάρη των παιδιών και της επιβίωσής τους. Συχνά οι μισθοί των δασκάλων και άλλα έξοδα πληρώνονταν από γενναιόδωρους ευεργέτες της παροικίας.

Οι κόποι δεν πήγαν χαμένοι. Οι απλοί άνθρωποι που είχαν έρθει από την πατρίδα με ελάχιστη μόρφωση, είδαν τα παιδιά τους να γίνονται επιστήμονες, επαγγελματίες και επιχειρηματίες και να συναγωνίζονται άριστα τους άλλους Καναδούς, ενώ στην καρδιά τους έμειναν πάντα έλληνες.

Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 νέοι μετανάστες έφταναν κατά χιλιάδες στο Μόντρεαλ και συνέχεια αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών.
Το 1972 μετά την εφαρμογή του νόμου 63, η ΕΚΜ άλλαξε το πρόγραμμα διδασκαλίας στα σχολεία της από Αγγλικό σε Γαλλικό. Ο «Σωκράτης»,σύμφωνα με τον νόμο ιδιωτικής εκπαίδευσης, απέκτησε το δικαίωμα για επιχορηγήσεις.
Το 1978 υπογράφτηκε μια συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα Εκπαίδευσης του Μόντρεαλ βάση της οποίας το σχολείο «Σωκράτης» αναδεικνύεται ως συνεργαζόμενο σχολικό σύστημα με αυτό και το πρόγραμμα διδασκαλίας ουσιαστικά αλλάζει από αγγλικά σε γαλλικά. Το ίδιο μέτρο εφαρμόστηκε και στο ημερήσιο σχολείο «Δημοσθένης».

Ακολούθησαν και άλλες συμφωνίες ώσπου «απροσδόκητα» η κυβέρνηση του Κεμπέκ αποφάσισε να καταργήσει τις επιχορηγήσεις προς τα ελληνικά σχολεία τα οποία σε επτά χρόνια θα θεωρούνται πλέον ιδιωτικά.
Έτσι ξαφνικά τα σχολεία μας βρέθηκαν μπροστά σε νέες προκλήσεις.

Η αφαίρεση των κρατικών επιχορηγήσεων τα καθιστά πλέον ανταγωνιστικά απέναντι στα υπάρχοντα οργανωμένα ιδιωτικά, η μείωση διδασκαλίας των ελληνικών θεωρητικά «μειώνει» την «ελληνικότητά» τους ενώ η φοίτηση σε αυτά κάθε άλλο παρά προσιτή καθίσταται. Το οικονομικό βάρος, το οποίο τελικά θα υπερβεί το ένα εκατομμύριο δολάρια ετησίως, πέφτει πλέον ολοκληρωτικά στους ώμους της παροικίας.
Μιας παροικίας, που - υπό τις καλύτερες συνθήκες - δεν καταφέρνει να συγκεντρώσει μέσω εράνων πάνω από εκατό χιλιάδες δολάρια!

Η κατανομή ευθυνών δεν έχει θέση στο παρών άρθρο. Όμως, πιστεύω πως κάποτε θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τους στόχους και τις προτεραιότητές μας...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-05-27T13:11:00.002-04:00

Στοιχεία «φωτιά» για το κάπνισμα...

Κάθε χρόνο στις 31 Μαίου, με απόφαση πού πήρε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος, για να μας υπενθυμίσει τις βλαβερές συνέπειές του.
Γνωρίζουμε πλέον ότι το τσιγάρο κάνει κακό. Το διαβάζουμε, το ακούμε και ακόμη το βλέπουμε γραμμένο στα πακέτα των τσιγάρων.
Οι καπνιστές δεν είναι ούτε ανόητοι αλλά και ούτε μαζοχιστές ώστε να συνεχίζουν μία συνήθεια που κάνει αποδεδειγμένα κακό. Πιθανόν έχουν τους λόγους τους να μην έχουν ακόμη πάρει την απόφαση ή να μην έχουν καταφέρει να κόψουν το τσιγάρο. Σε κάθε περίπτωση, δύο πράγματα είναι βέβαια: ότι μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο.

Αξίζει τον κόπο να ρίξουμε μια ματιά στα πρόσφατα στατιστικά στοιχεία και ίσως να δοθεί μία ακόμη ώθηση στους καπνιστές ώστε να πάρουν τη μεγάλη και σημαντική αυτή απόφαση.

*Το κάπνισμα προκαλεί τον θάνατο 3,5 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο.
* Το 25% των θανάτων από καρδιοπάθεια.
* Το 83% των θανάτων από χρόνια βρογχίτιδα και εμφύσημα.
* Το 90% των περιφερειακών αγγειακών νόσων που συχνά οδηγούν σε
ακρωτηριασμό.
* Το 82% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα.
*Οικονομική «αιμορραγία» 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο στους πάσχοντες από νόσους που σχετίζονται με το κάπνισμα σύμφωνα με μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Η Ελλάδα θεωρείται μία από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη σε κατανάλωση τσιγάρων με ποσοστό που πλησιάζει το 50%!
Αντίθετα στον Καναδά το ποσοστό συνεχώς μειώνεται και τη στιγμή αυτή κυμαίνεται γύρω στο 20%.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως εξ ίσου εκτεθειμένοι στον κίνδυνο βρίσκονται και οι παθητικοί καπνιστές.

Οι καπνιστές - μεταξύ άλλων - θα πρέπει να έχουν υπ όψιν τους ότι κόβοντας το τσιγάρο έχουν πολλαπλάσιες πιθανότητες να αποκτήσουν παιδιά, να μην πάθουν έμφραγμα, εγκεφαλικό, ρήξη ανευρύσματος, καρκίνο του πνεύμονα ή του λάρυγγα.
Και ακόμη κερδίζουν από 1 έως 5 χρόνια ζωής!

Τα νέα μέτρα κατά του καπνίσματος που έχουν εφαρμοσθεί στον Καναδά πριν μερικά χρόνια, έχουν αποδειχθεί ευεργετικά. Παρόμοια μέτρα εφήρμοσε πρόσφατα και η ελληνική κυβέρνηση το αποτέλεσμα των οποίων θα φανεί τους προσεχούς μήνες.

Ανεξάρτητα πάντως των επιβαλλόμενων μέτρων, οι καπνιστές θα πρέπει να αντιληφθούν ότι εκτός από την ζωή τους θέτουν σε κίνδυνο και εκείνη των οικείων τους και πως τα τεράστια έξοδα που χρεώνουν το σύστημα περίθαλψης θα μπορούσαν να είχαν σαν αποτέλεσμα ακόμη και την αναπόφευκτη κατάργησή του.

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-05-15T14:43:00.006-04:00

Λέσχη Μπίλντερμπεργκ - Ραντεβού στην Αθήνα

Βασιλείς, πολιτικοί, τραπεζίτες, ακαδημαϊκοί και επιχειρηματίες λαμβάνουν μέρος αυτό το Σαββατοκύριακο στην πολυσυζητημένη σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης.
Είναι η δεύτερη φορά ( η πρώτη ήταν το 1993 ) που η Ελλάδα φιλοξενεί την ετήσια συνάντηση του «κλειστού κλαμπ», στο οποίο κάθε χρόνο προσκαλούνται περίπου 130 προσωπικότητες από όλο τον κόσμο.

Ο κλειστός χαρακτήρας των όσων διαμείβονται στις συσκέψεις της Λέσχης εξάπτει τη φαντασία των επικριτών της που την κατηγορούν για μυστικοπάθεια και προώθηση του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης.
Ο «ύποπτος» διεθνής ρόλος της Λέσχης, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, αποτελεί προσφιλές θέμα για τα ενημερωτικά μέσα. Είναι δε απορίας άξιο πώς καταφέρνει να έχει πολέμιους τόσο στους κόλπους της Αριστεράς (ως εκπρόσωπος του ...συντηρητικού κατεστημένου) όσο και της Εκκλησίας (ως εκπρόσωπος του… εωσφόρου), ενώ λειτουργεί ως κόκκινο πανί για τα άκρα του πολιτικού φάσματος, συμπεριλαμβανομένων αριστερών και ακροδεξιών...
Όσο για τη φήμη που συνοδεύει τη Λέσχη ότι «ανεβάζει» τους πολιτικούς της αρεσκείας της στην εξουσία, αρκεί μία παράθεση των ελλήνων πολιτικών που έχουν συμμετάσχει στις συναντήσεις της για να βγάλει κανείς τα συμπεράσματά του. Προσκεκλημένοι του κλαμπ έχουν υπάρξει τόσο ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής όσο και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου. Και οι δύο έχουν προσκληθεί και φέτος, όπως άλλωστε και οι επίσης «γνώριμοι» του κλαμπ Γιώργος Αλογοσκούφης, Άννα Διαμαντοπούλου και Ντόρα Μπακογιάννη. Στο παρελθόν έχουν επίσης συμμετάσχει οι Κώστας Μητσοτάκης, Στέφανος Μάνος, Αντώνης Σαμαράς και Θεόδωρος Πάγκαλος. Εκτός από τους πολιτικούς, στις συναντήσεις αυτές λαμβάνουν μέρος και ακαδημαϊκοί, ενώ ειδικά εφέτος υπάρχουν επίσης αρκετά ονόματα από τον επιχειρηματικό κόσμο.
Για την ιστορία αναφέρουμε πως η περιβόητη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ (πήρε το όνομά της από το όνομα του ξενοδοχείου που τη φιλοξένησε για πρώτη φορά το 1954) είναι μία ελιτίστικη παρέα ισχυρών που σκέπτονται, σχεδιάζουν και προσπαθούν να επηρεάσουν τις παγκόσμιες εξελίξεις. Έχουν κατηγορηθεί ότι καθορίζουν το μέλλον της ανθρωπότητας.

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ Θεωρείται η πιο ισχυρή οργάνωση στον κόσμο.

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-04-30T13:04:00.002-04:00

Βίβα Βαβούρα!

Οι εκλογές του Εργατικού Συλλόγου, επιβεβαίωσαν για άλλη μία φορά τον «θετικό» ρόλο της «βαβούρας» στην παροικιακή δράση!

Παρ΄ ότι η στήλη δεν έχει την πρόθεση να «υμνήσει» τα όποια «πλεονεκτήματα» της εκάστοτε «βαβούρας», θα επιχειρήσει να αγγίξει απλά την «ευεργετική» της πλευρά...
Ξεκινώντας από τον Εργατικό Σύλλογο, που άλλωστε έδωσε και το έναυσμα για να γραφτεί το άρθρο, αξίζει να σημειωθεί πως το ποσοστό συμμετοχής στις πρόσφατες εκλογές ξεπέρασε το 70%! Κάτι που είχαμε να δούμε εδώ και πολλά χρόνια. Φυσικά χάριν της ...«βαβούρας!»

Το 1985 (εάν δεν με απατά η μνήμη μου) οι εκλογές της ΕΚΜ είχαν την μεγαλύτερη συμμετοχή που καταγράφηκε ποτέ με τρεις περίπου χιλιάδες μέλη να «μαυρίζουν» κυρίως λόγω του ιστορικού …«πτύσματος!»
Η «βαβούρα» αναμφισβήτητα εδώ έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο!

Την ίδια περίοδο, το ποτάμι (των στεναγμών) που χωρίζει το Μόντρεαλ από το Λαβάλ, χώρισε και τους ενορίτες σε «Μαρηκούς» και «Παπαδικούς».
Οι εκλογές της ΕΟΚΛ, «πλούσιες» σε «βαβούρα», έσπασαν κάθε ρεκόρ συμμετοχής!
(Ο Μαρής ακόμη δεν κατάφερε να το διασχίσει...)

Η «Νέα Τάξη Κοινοτικών Πραγμάτων» της μετα-Μαρηκής περιόδου, βρίσκει την «μητέρα» με εκατοντάδες νέα μέλη να ψηφίζουν. (πολλά ακόμη ψάχνουν να βρουν το Κοινοτικό Κέντρο!) Άλλο ένα «επίτευγμα» της κυρίαρχης «βαβούρας!»

Αλλά και στις περυσινές εκλογές της ΕΟΚΛ , 400 νέα μέλη ξαφνικά «ανακάλυψαν» την Κοινότητά τους!
Τα περισσότερα βέβαια έγιναν «λούηδες», όπως λέει και ο φίλος Νίκος Τεντόπουλος. Μήπως λόγω έλλειψης «βαβούρας;»

Ο Σύλλογος Ελλήνων Εστιατόρων έζησε στιγμές «δόξας» το ΄80 με χιλιάδες μέλη του να διαμαρτύρονται για το «χαράτσι» των «τυχερών». Η «βαβούρα» για άλλη μία φορά πέτυχε τον στόχο της. Το θέμα τελικά διευθετήθηκε και ο Σύλλογος... διαλύθηκε!

Γενικές Συνελεύσεις γέμιζαν κάποτε ασφυκτικά το Κοινοτικό Κέντρο
για θέματα διαχειριστικά, εκκλησιαστικά, αλλαγής κανονισμών, κ.α. Ακόμη και «κουμπουριές» έπεσαν! Βίβα «βαβούρα!».

Η «βαβούρα» ωφέλησε εξ άλλου και τα τοπικά σωματεία, οι λέσχες των οποίων κάποτε δεν χωρούσαν καρφίτσα. Το κογκρέσο, την εκκλησία, τα σχολεία, τα ενημερωτικά μέσα...

Οι καιροί όμως αλλάζουν. Σήμερα «ηρεμήσαμε» από την «καταστροφική βαβούρα». Και μαζί και από τον «συνωστισμό» στις εκδηλώσεις(!) την παρουσία των νέων, τα «αντίχριστα» προσκοπάκια, την αθρόα συμμετοχή στις εκλογές...

Εξαίρεση βέβαια αποτελεί ο Εργατικός Σύλλογος, ο οποίος απέδειξε πως συνεχίζει πιστά την «βαβουροπαράδοση!».

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-04-22T11:52:00.001-04:00

Περιορισμένες επιλογές...

Πολλοί δώσαμε στον νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ όλη μας την αγάπη και την υποστήριξη για το δύσκολο έργο που είχε μπροστά του αλλά και διότι για πρώτη φορά αποκτήσαμε μαύρο πλανητάρχη.
Πιστέψαμε ότι το γεγονός αυτό θα έλυνε όλα μας τα προβλήματα.
Δεν αργήσαμε όμως να διαπιστώσουμε πως ο Ομπάμα άρχισε ήδη να κάνει τα πρώτα μεγάλα λάθη,

Και το διαπιστώσαμε με την σθεναρή φιλοτουρκική πολιτική του, τουλάχιστον όσον αφορά την Ευρώπη, που κυριολεκτικά ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους Ευρωπαίους «φίλους» των Αμερικανών όπως είναι οι Γάλλοι, οι Αυστριακοί, οι Γερμανοί κλπ.
«Μη μπαίνετε στα χωράφια μας» του είπε η Αυστρία. «Εμείς θα αποφασίσουμε ποιος θα μπει στην Ευρώπη και ποιος δεν θα μπει».
Κάτι ψέλλισε ο Ομπάμα από την Κωνσταντινούπολη, πως «η Ευρώπη είναι και δική μας υπόθεση», όμως, τι τα θέλετε τι τα γυρεύετε, η υπέροχη αυτή εικόνα του νέου Προέδρου άρχισε να χαλάει.

Και αυτό κυρίως λόγω της πάγιας τακτικής των ΗΠΑ που δεν θα αλλάξει όποιος και να αναλάβει τα ηνία της, αφού όταν υπάρχει από πίσω ένα ολόκληρο λόμπι που του υποδεικνύει τι θα κάνει και ποια θα είναι η πολιτική του, οι επιλογές είναι περιορισμένες...
Βέβαια, αυτό το ξέραμε. Δηλαδή όποιος και να αναλάβει τα ηνία θα είναι απλώς ένα ανδρείκελο.

Ο Ομπάμα λοιπόν, στην συγκεκριμένη περίπτωση, μίλησε για «θαυματουργούς αγώνες» της Τουρκίας , για εντυπωσιακές «νίκες» (πετάξανε τους έλληνες στην θάλασσα!) προκαλώντας την αντίδραση και της Γαλλίας η οποία επανέλαβε ότι το θέμα έχει τελειώσει και η Τουρκία δεν είναι ευπρόσδεκτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τι πέτυχε λοιπόν ο Πρόεδρος Ομπάμα και η φιλοτουρκική του πολιτική; Μία ακόμη μεγαλύτερη άρνηση της Ευρώπης και προς το πρόσωπό του που άρχισε να χάνει την όμορφη αυτή εικόνα που είχε δημιουργήσει .
Αυτό τελικά που δεν έχει καταλάβει ο κύριος Ομπάμα είναι πως στην Ευρώπη επικρατεί διαφορετική νοοτροπία και διαφορετική σκέψη.

Καλά και Αγια λοιπόν τα όμορφα ενωτικά μηνύματα που αρχικά έφερε στο τραπέζι ο νέος πλανητάρχης, ίσως όμως οι Ευρωπαίοι τουλάχιστον να αρχίσουν να διαβλέπουν ότι τελικά ήταν όλα μία βιτρίνα...

Χριστός Ανέστη!

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Ελευθέριος Βενιζέλος

2009-04-03T00:39:00.007-04:00

Ο Πρώτος Εθνάρχης

Το όνομά του υπάρχει παντού. Σε λεωφόρους, πλατείες, ιδρύματα, σ ένα από τα μεγαλύτερα αεροδρόμια του κόσμου...
«Ελευθέριος Βενιζέλος». Ο Πρώτος Εθνάρχης, τη μνήμη του οποίου τιμά σήμερα η οργανωμένη παροικία.

Γεννήθηκε στις Μουρνιές Κυδωνίας το 1864 και ήταν το πέμπτο παιδί του Κυριάκου και της Στυλιανής. Όταν ήταν μόλις δύο ετών, η οικογένειά του καταφεύγει στα Κύθηρα διωκόμενη, εξαιτίας της επανάστασης του 1866. Μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα του και με την παρότρυνση του πατέρα του σπουδάζει νομικά και το 1886 παίρνει το πτυχίο από τη Νομική Σχολή Αθηνών. Στην πολιτική θα ασχοληθεί για πρώτη φορά το 1889 όπου και εκλέγεται μέλος της Κρητικής Βουλής.

Ανήσυχο πνεύμα, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, υπήρξε πρωτεργάτης στην Επανάσταση του 1897 και στη κήρυξη της Επανάστασης του Θερίσου τον Μάρτιο του 1905. Δημιουργεί το κόμμα των Φιλελευθέρων και το 1910 γίνεται για πρώτη φορά πρωθυπουργός της Ελλάδος. Σχεδόν ταυτόχρονα ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ καταργεί την Α΄ Αναθεωρητική Βουλή και προκηρύσσει εκλογές για την Διπλή Αναθεωρητική Βουλή. Τα παλιά κόμματα και νικητές των προηγούμενων εκλογών χαρακτηρίζουν πραξικοπηματική την απόφαση και απέχουν από τις εκλογές.Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου έρχεται σε ρίξει με το στέμμα και τίθεται επικεφαλής Επανάστασης με το Κίνημα Εθνικής Άμυνας.

Την ίδια περίοδο, η Ελλάδα εισέρχεται στο πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων και ανταμείβεται για τη συμβολή της με την παραχώρηση της Αρμοστείας της Σμύρνης (1919)
Η μεγάλη ήτα στις εκλογές του 1920 , λόγω Εθνικού διχασμού, τον απογοητεύει και αυτοεξορίζεται στο Παρίσι.Επανέρχεται στην Ελλάδα το 1922, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και υπογράφει στη Λοζάννη τη σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών Ελλάδας-Τουρκίας και τη Συνθήκη της Λοζάννης, που ορίζει τα νέα σύνορα με την Τουρκία.Η συμβολή του στην ανοικοδόμηση της νεώτερης Ελλάδας θεωρείται μεγάλης σημασίας.

Τα αποτελέσματα της πολιτικής ευφυΐας και διορατικότητας του Ελευθερίου Βενιζέλου είναι :Η νικηφόρα πορεία στους δυο Βαλκανικούς πολέμους. Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων.Ο διπλασιασμός του ελληνικού κράτους.Η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

Την τελευταία του πνοή ο Ελευθέριος Βενιζέλος την αφήνει στο Παρίσι στις 18 Μαρτίου του 1936 και περνάει στην αιωνιότητα αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο.

Ο Σύλλογος Κρητών Μόντρεαλ, με την συνεργασία του «Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Βενιζέλος» και της ΕΚΜ, πραγματοποιεί αυτή την εβδομάδα τριήμερες εκδηλώσεις μνήμης του Εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου.
Οι εκδηλώσεις έχουν παμπαροικιακή εμβέλεια και η συμμετοχή της παροικίας θεωρείται επιβεβλημένη.

Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

Realestate Forum

2009-03-27T22:51:00.012-04:00

Πρωτοφανής επιτυχία!

Πρωτοφανή επιτυχία σημείωσε το Φόρουμ Αγοραπωλησιών Ακινήτων στο Chateau Royal, την Κυριακή 22 Μαρτίου 2009, που χορήγησαν από κοινού η TD Canada Trust και οι κτηματομεσίτες της Re/Max 2000 Σούλα Τελλίδη, Γιώργος Σταθάκης, Κάρολ Ντέρος και Γιώργος Τελλίδης.

Χρήσιμα θέματα, αναφορικά με την αγορά ή πώληση ακινήτων, ανέπτυξαν οι διευθυντές της TD Canada Trust στο Laval, Ισμήνη Κυριακίδη, Angelo De Santis και Τέτα Φιλακουρίδη, η συμβολαιογράφος Ελένη Πράττα, ο ορκωτός λογιστής Γιώργος Καρύδης, η κτηματομεσίτης της Re/Max 2000 Σούλα Τελλίδη και η δημοτική σύμβουλος Μαίρη Ντέρος.

Η παρουσίαση του Φόρουμ έγινε από τον κτηματομεσίτη της Re/Max 2000 Γιώργο Σταθάκη. Κατά την περίοδο των ερωταπαντήσεων που ακολούθησε, οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν από τους ειδικούς εμπειρογνώμονες για τα διάφορα προγράμματα που προσφέρει η τράπεζα, το κυβερνητικό πρόγραμμα κατοίκησης και ανακαίνισης, την σπουδαιότητα της συμβολαιογραφικής διαθήκης, την αναγκαιότητα επιθεώρησης των κτιρίων, το πρόγραμμα Tranquilli-T, κ.α.

Η εκδήλωση έκλεισε με την κλήρωση πλουσίων δώρων.

Εσείς τι λέτε;

2009-03-19T00:13:00.008-04:00

Η Άλλη Ελλάδα

Πλησιάζει η ημέρα κατά την οποία ο απανταχού ελληνισμός θα εορτάσει την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας, της 25ης Μαρτίου 1821.
Και η οργανωμένη παροικία μας - όπως το συνηθίζει - θα δώσει το δυναμικό της παρών στις εορταστικές εκδηλώσεις, με αποκορύφωμά την καθιερωμένη μεγαλοπρεπή παρέλαση.

Και ενώ σύσσωμοι οι ανά τον κόσμο ομογενείς ετοιμάζονται να τιμήσουν το μεγάλο ξεσηκωμό του Γένους, στην γενέτειρα ολοένα και πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν με διάφορα επιχειρήματα την κατάργηση των παρελάσεων κατά τις εθνικές επετείους!
Η συγκεκριμένη πρόταση εντάσσεται βέβαια στο γενικότερο πλαίσιο της συντονισμένης προσπάθειας κατάργησης κάθε τι του εθνικού στην σημερινή Ελλάδα της συνεχούς «υποχώρησης».

Για τον κάθε συνειδητό έλληνα, η παρέλαση κατά τις εθνικές επετείους αποτελεί μία εκδήλωση εθνικής μνήμης και απότισης φόρου τιμής στους ένδοξους προγόνους μας αλλά και το κοινό παρελθόν μας. Και η κατάργησή της σημαίνει την αποκοπή με το παρελθόν και τις ρίζες μας.
Σημαίνει την κατάργηση ενός σημαντικού τμήματος μιας λαμπρής σελίδας της ιστορίας μας πού γιορτάζουμε και πανηγυρίζουμε τα μεγάλα έργα των ηρώων μας.

Η ανοχή της (εκάστοτε) ηγεσίας στις συστηματικές προκλήσεις εναντίον κάθε εθνικής εκδήλωσης και ιερού συμβόλου του έθνους μας δεν έχει όρια!
Οι σύγχρονοι έλληνες πολιτικοί, με ελάχιστες εξαιρέσεις, παρουσιάζονται τρομερά και αδικαιολόγητα ανεκτικοί στα αλλεπάλληλα πυρά της αμφισβήτησης όσον αφορά την ελληνικότητα της Κύπρου, της Μακεδονίας, του Μέγα Αλέξανδρου, των εδαφών και υδάτων μας...

Απαράδεκτη ακόμη η ανοχή και συνοχή του κράτους στις πεισματικές προσπάθειες παραχάραξης της ελληνικής ιστορίας μέσα από τα σχολικά μας βιβλία!

Ευτυχώς όμως που υπάρχει η Άλλη - εκτός συνόρων - Ελλάδα των έξι τόσο εκατομμυρίων αποδήμων που ξέρει να αντιστέκεται, να διαμαρτύρεται και να αγωνίζεται για την εθνική μας υπόσταση.

Η Άλλη Ελλάδα που θυμάται το παρελθόν και κρατάει τη Ρωμιοσύνη μες στην καρδιά της.

Η Άλλη Ελλάδα που πρωτοστάτησε στον μακρύ και δύσκολο αγώνα της ανεξαρτησίας.

Η Άλλη Ελλάδα που τα παιδιά της με καμάρι και υπερηφάνεια θα παρελάσουν πάλι στην φιλόξενη λεωφόρο της Jean Talon, βροντοφωνώντας: ΖΗΤΩ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ, ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ, ΖΗΤΩ Ο ΚΑΝΑΔΑΣ!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
Μιχάλης Τελλίδηςel@tellides.com

tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

2009-03-16T01:08:00.006-04:00

"Κρυφά σκολειά" πραγματικότητα ή μύθος;

Η αμφισβήτηση των κρυφών σχολείων τα χρόνια της τουρκοκρατίας εξακολουθεί να απασχολεί πολλούς σύγχρονους ιστορικούς.
Η στήλη, ερευνώντας το θέμα μέσα από έγκυρα έντυπα και σοβαρές αναφορές σας μεταφέρει - εν συντομία - και τις δύο απόψεις.
Σύμφωνα με μία παραδοσιακή αντίληψη, οι ποικίλες εντάσεις, οι διακρίσεις και οι κατατρεγμοί που υφίσταντο οι υπόδουλοι Έλληνες από τους Τούρκους, τους ανάγκαζαν συχνά να καταφεύγουν σε κρυφά σχολεία, προκειμένου να διδαχθούν τα παιδιά τους γραφή, ανάγνωση, αριθμητική, στοιχεία της ελληνικής ιστορίας.
Η επίσημη πολιτική των σουλτάνων κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας επέτρεπε την ελεύθερη ίδρυση και λειτουργία ελληνικών σχολείων κάθε βαθμίδας. Οι κατά τόπους πασάδες όμως, οι οποίοι διέθεταν μεγάλη αυτονομία στην άσκηση πολιτικής, ήταν συχνά απρόθυμοι να επιτρέψουν τη λειτουργία σχολείων σε μεγάλη κλίμακα.
Επίσημη απαγόρευση δεν υπήρξε ποτέ. Αλλά τα σχολικά κτίρια μπορούσαν να δημευτούν και οι μαθητές ως άτομα να υποβληθούν σε ταλαιπωρίες έτσι ώστε στο τέλος να μην αξίζει τον κόπο να διατηρούνται τα σχολεία ανοιχτά .
Η προφορική παράδοση για τα κρυφά σχολεία αναφέρει πως λειτουργούσαν κυρίως σε εκκλησίες και μοναστήρια, με δασκάλους ιερείς, φιλάνθρωπους ή εκπαιδευτικούς, χωρίς επαγγελματική κατάρτιση, χρησιμοποιώντας ως αναγνωστικό βοήθημα τα ιερά βιβλία της εκκλησίας.
Υπάρχουν μαρτυρίες για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι Ρωμιοί κατά την εκπαίδευσή τους, οι οποίες ανάγονται στους μεταπελευθερωτικούς χρόνους.
Επίσης ως μαρτυρία για το κρυφό σχολείο θεωρείται και το παιδικό τραγούδι:
"Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ,να πηγαίνω στο σκολειό..."
Γεγονός είναι πως ύπαρξη κρυφών σχολείων έχει αμφισβητηθεί από αρκετούς σύγχρονους ιστορικούς, καθώς πολλές αναφορές γι 'αυτά προέρχονται από τα μεταπελευθερωτικά χρόνια, από περιόδους δηλαδή όπου οι εθνικές κυβερνήσεις ήθελαν να τονώσουν το εθνικό αίσθημα.
Κύριο επιχείρημα είναι η έλλειψη πηγών σύγχρονων με τα κρυφά σχολεία. Φαίνεται ότι η πρώτη αναφορά σε κρυφό σχολείο γίνεται το 1825, μετά την Επανάσταση του 1821.
Επίσης, ως επιχείρημα κατά της ύπαρξής τους προβάλλεται και η φιλελεύθερη πολιτική των σουλτάνων στην εκπαίδευση των Ρωμιών, αφού αφθονούν οι πηγές για τη λειτουργία ελληνικών σχολείων σε πολλές περιοχές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Όσον αφορά το τραγουδάκι "Φεγγαράκι μου λαμπρό" και το συσχετισμό του με την ιδέα του κρυφού σχολείου, κάποιοι υποστηρίζουν ότι αποτελεί "έναν μικρό μύθο" που ήρθε να ενισχύσει ένα μεγάλο μύθο, "τα 400 χρόνια σκλαβιάς και φυλακής..."

Πραγματικότητα λοιπόν ή μύθος τα κρυφά σκολειά;

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael@tellides.com

"Τζόγος και συνέπειες"

2009-03-13T16:29:00.006-04:00

Ενα σοβαρό πρόβλημα, που δυστυχώς έχει αγγίξει και την παροικία μας με όλες τις γνωστές συνέπειες, είναι ό τζόγος.
Χιλιάδες συμπολίτες μας, σύμφωνα με διαπιστώσεις εμπειρογνωμόνων, έχουν την άμεση ανάγκη της ψυχιατρικής για να θεραπευτούν από τις κακές επιπτώσεις του τζόγου.
Οι παίκτες, που έχουν την ατυχία να κερδίζουν στα πρώτα τους βήματα, ποντάρουν στην συνέχεια περισσότερα χρήματα, αυξάνοντας τον κίνδυνο. Όταν χάσουν πια τα πάντα πέφτουν σε μία κατάσταση πλήρους απογοήτευσης και μελαγχολίας. Είναι πλέον θέμα χρόνου να οδηγηθούν στην οικονομική καταστροφή, ή ακόμη και να καταλήξουν σε ειδική κλινική για "αποτοξίνωση".
Σίγουρα, θα έχετε ακούσει ή δεί οικογένειες να δυαλύονται και επιχειρήσεις να κάνουν πτώχευση λόγω της «κακής» αυτής συνήθειας.
Οι τζογαδόροι είναι άνθρωποι επικίνδυνοι για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Αντίθετα, είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στα γραφεία που δανείζουν , τα οποία μάλιστα τα τελευταία χρόνια «ξεφυτρώνουν» σαν μανιτάρια , καθώς το πάθος του τζογαδόρου τα συντηρεί 100%. Να μη παραλείψουμε βέβαια τους «νονούς» της νύχτας που θυσαυρίζουν «ταίζοντας» το πάθος των θυμάτων τους. Ο τζόγος όμως πέρα απο το πάθος, είναι αρρώστια. Ο τζογαδόρος θα παίξει και την τελευταία του δεκάρα και στην συνέχεια θα ψάξει να βρει δανεικά χρήματα. Δεν παίζει για την νίκη, αλλά για τις συγκινήσεις που του προσφέρει το παιγνίδι.
Ακόμη κι αν, υποθέσουμε, γίνει πάμπλουτος, κινδυνεύει να ξαναβρεθεί στο χείλος της καταστροφής ανά πάσα στιγμή. Δεν τον ενδιαφέρει τόσο πολύ το πόσα χρήματα θα χάσει. Αυτό που τον τρομάζει είναι η πιθανότητα να μην μπορεί να ξαναπαίξει. Ο τζογαδόρος χρειάζεται την άμεση βοήθεια των δικών του ανθρώπων και των ειδικών.
Η ίδρυση του Casino εδώ στο Μόντρεαλ, αλλά και των γειτονικών «Loto-φρουτάκια» ήταν ότι το χειρότερο μπορούσε να μας συμβεί.
Συνήθως το κακό αρχίζει με την πρώτη «επίσκεψη» της παρέας στο Casino, για «πλάκα» . Τελικά η «πλάκα» για πολλούς γίνεται τρόπος ζωής. Βέβαια, το Casino , σαν κρατικό «ίδρυμα» που είναι, «νοιάζεται» για τους πελάτες του και φροντίζει να τους «συμβουλεύει» να είναι «εγκρατείς» ώστε το παιχνίδι να μη τους γίνει εξάρτηση. Μάλιστα, δίνει «εγγυήσεις» σε όσους υπογράφουν σχετική δήλωση πώς δέν θα τους επιτρέπεται η είσοδος!
Τώρα πώς γίνεται και οι φύλακες «παθαίνουν αμνησία» και τους αφήνουν να μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι, αυτό είναι μία άλλη ιστορία.
Όλα αυτά, λίγο πολύ, είναι γνωστά . Εκείνο που πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε είναι ότι για το κράτος δέν είμαστε τίποτε παραπάνω απο αριθμοί. Κατά τη γνώμη μου, ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε τον πειρασμό του τζόγου, είναι να μελετήσουμε τους πραγματικούς αριθμούς των πιθανοτήτων στα τυχερά παιχνίδια. Αν τους καταλάβουμε , τουλάχιστον θά είναι πλέον εις γνώσιν μας οι οποιεσδήποτε συνέπειες...

Μιχάλης Τελλίδης

michael@tellides.com

Εσείς τι λέτε;

2009-03-06T15:01:00.014-05:00

Γυναίκες και ιεροσύνη...

Στις 8 Μαρτίου 1857 οι εργαζόμενες γυναίκες στη Νέα Υόρκη κάνουν απεργία με αίτημα την ίση αμοιβή με τους άνδρες. Η συγκέντρωση πνίγηκε στο αίμα αλλά ο δρόμος για ίσα δικαιώματα ανδρών-γυναικών άνοιξε, τουλάχιστον στο δυτικό κόσμο.

Αργότερα, ο ΟΗΕ καθιέρωσε την 8η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Παρ΄ όλες όμως τις «επιτυχίες» των γυναικείων κινημάτων για πλήρη ισότητα των δύο φύλλων, πολλά επαγγέλματα αλλά και λειτουργήματα εξακολουθούν να θεωρούνται αποκλειστικό προνόμιο των ανδρών.
Τι κι αν η γυναικεία χειραφέτηση είναι πια μια πραγματικότητα; Τι κι αν οι γυναίκες είναι πια ίσες με τους άνδρες απέναντι στον νόμο; Για την ηγεσία των μεγάλων χριστιανικών δογμάτων - τουλάχιστον - οι γυναίκες έχουν περιορισμένα δικαιώματα.
Ο αποκλεισμός των γυναικών από τα ιερατικά καθήκοντα σε καμία περίπτωση δεν έχει να κάνει με λόγους θρησκευτικούς. Άλλωστε, στις αρχαίες θρησκείες οι ιέρειες ήταν πολύ συνηθισμένες και έχαιραν της εκτίμησης των πιστών. Συνεπώς πρόκειται για μια παράδοση.
Η κοινωνία όμως προχωρά μπροστά. Έτσι, πρώτη η Αγγλικανική Εκκλησία χειροτόνησε γυναίκες κληρικούς. Στην εβραϊκή θρησκεία οι γυναίκες ραβίνοι είναι πραγματικότητα εδώ και πολλά χρόνια. Μάλιστα, οι συντηρητικοί δέχθηκαν και τους ομοφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες στις ραβινικές τους σχολές.

Σχετικό ψήφισμα κατατέθηκε πρόσφατα και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Εκκλησία της Ελλάδας, που θεωρεί τον ρόλο της γυναίκας καθαρά βοηθητικό, υπέβαλε ένσταση εναντίον της πρότασης.
Το Καναδικό Ρωμαιοκαθολικό Κίνημα υπέρ της χειροτονίας γυναικών ιερειών με επικεφαλής την επίσκοπο Πατρίτσια Φρέζεν, αψηφώντας το Καθολικό δόγμα, προχώρησε στην χειροτονία πέντε γυναικών στο Τορόντο. Το Βατικανό όπως είναι φυσικό δεν αναγνώρισε την ενέργεια αυτή.
Η Φρέζεν, που χειροτονήθηκε σε μια μυστική τελετή, έθεσε ξεκάθαρα το ερώτημα: Τι είσαστε εσείς οι προνομιούχοι άνδρες, να θεωρείστε οι εκπρόσωποι του Θεού πάνω στη γη; Γιατί δεν μπορούν οι γυναίκες να είναι ιερείς και επίσκοποι; Με ποια λογική;
Το γεγονός ότι η Εκκλησία εξακολουθεί να λειτουργεί σαν φρένο σε αλλαγές που σκοπεύουν να ρυθμίσουν τον κοινωνικό ιστό με ένα καινούργιο, πιο φιλελεύθερο τρόπο, αλλά και τα απανωτά σκάνδαλα των κληρικών, ίσως να ευθύνονται εν μέρει για την δημιουργία φεμινιστικών κινημάτων τύπου Φρέζερ. Ίσως...
Οι αντιπαραθέσεις πάντως για το θέμα της διεκδίκησης του αξιώματος της ιεροσύνης από τις γυναίκες συνεχίζονται, με έντονο μάλιστα ρυθμό...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης