Wednesday, March 28, 2018

Εσείς τι λέτε;


Περί Ηρώων…
Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκα στους Ήρωες της Επανάστασης του 21.
Με την ευκαιρία της επετείου έναρξης του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ, θα ήθελα σήμερα να αναφερθώ σε κάποιους άλλους, εξ ίσου σημαντικούς, Ήρωες της νεότερης ιστορίας της μαρτυρικής Κύπρου.
Η Κύπρος μας την 1η Απριλίου γιορτάζει την 63η επέτειο από την έναρξη του αντιαποικιακού αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών.
Η 1η Απριλίου 1955 ήταν η ημέρα που οι Βρετανοί κατακτητές της Μεγαλονήσου βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις αντάρτικες ομάδες που οργάνωσε ο Κύπριος συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας, γνωστότερος ως “Διγενής”. Το ιστορικό του αγώνα υπάρχει σε αναρίθμητα βιβλία και βέβαια άφθονο στο διαδίκτυο.
Ας σταθούμε λοιπόν σε κάποιους από τους επώνυμους  Ήρωες που θυσιάστηκαν για την μεγάλη ιδέα του αγώνα.
Στις ηρωικές πράξεις της 1ης Απριλίου 1955 η ΕΟΚΑ έχασε το πρώτο της παλληκάρι, τον μαθητή Μόδεστο Παντελή από το Λιοπέτρι. Πέθανε από ηλεκτροπληξία στην προσπάθειά του ν’ αποκόψει ηλεκτροφόρα σύρματα για να επέλθει συσκότιση και να δράσουν πιο αποτελεσματικά οι ομάδες της ΕΟΚΑ στην Αμμόχωστο...
Την ίδια μέρα καταζητήθηκε από την αστυνομία ο τομεάρχης Αμμοχώστου Γρηγόρης Αυξεντίου που ήταν επικεφαλής της ομάδας η οποία έδρασε στην Δεκέλεια. Στις 3 Μαρτίου του 1957 οι Άγγλοι, ύστερα από προδοσία πληροφορήθηκαν το κρησφύγετο του, έριξαν βενζίνη και τον έκαψαν ζωντανό…
Άλλος αγωνιστής κατά την περίοδο της Αγγλικής αποικιοκρατίας ήταν ο Κυριάκος Μάτσης. Για τη δράση του συνελήφθη στις 9 Ιανουαρίου 1956 όμως κατάφερε να δραπετεύσει. Μερικούς μήνες αργότερα, ύστερα από προδοσία, περικυκλώθηκε το κρησφύγετό του και ανατινάχτηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις με αποτέλεσμα να βρει το θάνατο…
Ο Μιχαλάκης Καραολής, ένας από τους πιο γνωστούς αγωνιστές, απαγχονίστηκε μαζί με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Δημητρίου στις 10 Μαΐου 1956…
Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης δικάστηκε για κατοχή οπλοπολυβόλου. Στις 14 Μαρτίου 1957 απαγχονίστηκε από τους Άγγλους σε ηλικία μόλις 19 ετών...
Ο Ανδρέας Παναγίδης, Έλληνας με Κυπριακή καταγωγή, απαγχονίστηκε από τις Αγγλικές δυνάμεις στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 μαζί με τους συναγωνιστές του, Μιχαήλ Κουτσόφτα και Στέλιο Μαυρομάτη…
Ήταν οι σκληροί καιροί. Οι Έλληνες της Κύπρου ονειρεύονταν τη λευτεριά τους από τον Αγγλικό ζυγό και την ένωση με την Μάνα Ελλάδα που όμως δεν έμελε να πραγματοποιηθεί λόγω του γνωστού φαινομένου της εμφύλιας διχόνοιας των Ελλήνων  από τα πανάρχαια χρόνια.
Σήμερα, πάνω από έξι δεκαετίες από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, ένα μεγάλο τμήμα του εδάφους της Κύπρου βρίσκεται υπό Τουρκική κατοχή, ο θαλάσσιος χώρος της Κυπριακής Δημοκρατίας παραβιάζεται συνεχώς ενώ οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού βρίσκονται σε αδιέξοδο.
Η Κύπρος είχε ακόμη την “ατυχία” να ανακαλυφθούν κοιτάσματα φυσικού αερίου     στον βυθό της ΑΟΖ της, γεγονός που άνοιξε την όρεξη του επιθετικού γείτονα αλλά και των “συμμάχων” με απρόβλεπτες συνέπειες.
Δυσκολεύομαι να βάλω τελεία στο παρών άρθρο λόγω των ραγδαίων εξελίξεων. 
Απαιτείται, στους δύσκολους αυτούς καιρούς, να διατηρήσουμε υψηλό το εθνικό μας φρόνημά .Η Κύπρος, η Ελλάδα, μας χρειάζονται περισσότερο από ποτέ.
Γι αυτό και θα πρέπει, πάνω από όλα, να είμαστε ενωμένοι. 
Όπως πολύ σωστά είπε ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. “Αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από εκείνα που μας χωρίζουν”.
Ας το καταλάβουν επιτέλους οι εδώ “ταγοί” μας, οι πράξεις και η συμπεριφορά των οποίων το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να μας διχάζουν και να μας απομακρύνουν ολοένα και περισσότερο από τα κοινά…

Thursday, March 22, 2018

Εσείς τι λέτε;


Τιμή και δόξα στους Αθάνατους Ήρωες του 1821!  
Κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου τιμούμε και γιορτάζουμε τον ξεσηκωμό των υπόδουλων Ελλήνων κατά του Τούρκου δυνάστη για ελευθερία και αυτοδιάθεση.
Και βέβαια η σκέψη μας στρέφεται στους ηγέτες της Επανάστασης, τους Ήρωες του ‘21 που θυσίασαν τη ζωή και τις περιουσίες τους για την ελευθερία της Ελλάδας.
Οι επιφανείς και αφανείς Ήρωες, που όμως δεν έτυχαν ανάλογης μεταχείρισης από το ελεύθερο κράτος και αγνοήθηκαν παντελώς για να επιστρέψει γρήγορα αυτή η ελεύθερη Ελλάδα σε μια νέα καταπίεση. 
Μελετώντας προσεκτικά τον βίο και τους αγώνες των Ηρώων προγόνων μας διαπιστώνει κανείς πόσο αχάριστος μπορεί να είναι ένας λαός στους ανθρώπους εκείνους που θυσιάστηκαν για την πατρίδα τους.    
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μοριά, καταδικάστηκε σε θάνατο από τον Μαυροκορδάτο, που τελικά μετατράπηκε σε ισόβια, για τη στάση του εναντίον του Οθωνα και κλείστηκε στη γνωστή ποντικότρυπα του Ναυπλίου. Αποφυλακίστηκε με εντολή του βασιλιά και πέθανε στις 4 Φλεβάρη 1843…
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης οδηγήθηκε σε δίκη από τον “πατριώτη” Μαυροκορδάτο και καταδικάστηκε σε θάνατο, που όμως μετετράπη σε πλήρη στρατιωτική καθαίρεση. Δολοφονήθηκε στις 23 Απρίλη 1827 στη Μάχη του Φαλήρου…
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος κατηγορήθηκε για συνεργασία με τον εχθρό και  δολοφονήθηκε  με βάναυσο τρόπο από “πρωτοπαλίκαρα” του Μαυροκορδάτου στις φυλακές της Ακρόπολης στις 5 Ιουνίου 1825. Ο γενναίος πολεμιστής είχε έρθει σε σύγκρουση με σημαντικούς πολιτικούς της εποχής…
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης φυλακίστηκε για προδοσία και δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του στις 31 Ιανουαρίου 1828 πέθανε στη Βιέννη μέσα σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και μιζέριας...
Η Μαντώ Μαυρογένους, η ευγενική και ρομαντική ηρωίδα της Επανάστασης, απεβίωσε στην Πάρο από την πείνα και την εξαθλίωση και έχοντας δαπανήσει όλη της την περιουσία στον αγώνα…
Ο Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς, συνελήφθη με την κατηγορία της συνωμοσίας και βασανίστηκε φρικτά έως ότου έχασε το φώς του. Έτσι, τυφλός, πεινασμένος, άστεγος και ξεχασμένος θα πεθάνει τον χειμώνα του 1849...
Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία ότι σχεδίαζε την δολοφονία του Οθωνα, όμως αφέθηκε ελεύθερος. Το μόνο πράγμα που του απέμεινε ήταν το φτωχικό του σπίτι κάτω από την Ακρόπολη…
Ο κυβερνήτης Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας, αφού πούλησε την τεράστια περιουσία του και διέθεσε όλα του τα χρήματα για την ανόρθωση της Ελλάδας δολοφονήθηκε από τον αδελφό και το γιό του Πετρομπέη Μαυρομιχάλη καθώς “τόλμησε” να τα βάλει με τα μεγάλα τζάκια…
Ο Αντώνης Οικονόμου, που ξεσήκωσε τον λαό της Ύδρας, δολοφονήθηκε από Υδραίους φονιάδες στις 16 Δεκεμβρίου του 1821…
Ο Παναγιώτης Καρατζάς, ο οποίος κήρυξε την Επανάσταση στη Πάτρα δολοφονήθηκε στις 4 Σεπτέμβρη 1821από τον συμπολίτη του Θάνο Κουμανιώτη ύστερα από άνωθεν εντολή…
Αυτά, δυστυχώς, συνέβησαν στη γη των Ηρώων μας. Η αγνωμοσύνη του κράτος σε όλο της το μεγαλείο…
Κι’ έπρεπε να περάσουν χρόνοι πολλοί μέχρι να έρθει η δικαίωση.
Τιμή και δόξα στους Αθάνατους Ήρωες του 1821. Χάρη σε όλους αυτούς ζούμε εμείς ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!

Wednesday, March 14, 2018

Εσείς τι λέτε;


Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας…
Λόγω του επικαιρικού χαρακτήρα, θα ήθελα σήμερα να δώσω συνέχεια στο άρθρο μου της περασμένης εβδομάδας.
Και βέβαια αναφέρομαι στο Συλλαλητήριο του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου έξω από το Ελληνικό Προξενείο που σκοπό είχε να δοθεί το μήνυμα στον πολιτικό κόσμο της Ελλάδας να μην αναγνωρίσει τον όρο “Μακεδονία” στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων.
Το Συλλαλητήριο λοιπόν, κατά γενική ομολογία, πέτυχε τον στόχο του. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην συμμετοχή των συμπάροικων, η οποία πάντως ήταν αθρόα.   (Συγκριτικά θεωρείται το μεγαλύτερο σε όγκο ομογενειακό συλλαλητήριο μετά της Αυστραλίας). Αναφέρομαι στην οργάνωση, στα μηνύματα, τα συνθήματα και στον παλμό των συμμετεχόντων.
Ήταν ένα συλλαλητήριο ειρηνικό αλλά και αποφασιστικό, με πρωταγωνιστές απλούς πολίτες που προσήλθαν κατά βάση με γνήσιες ανησυχίες και αγωνίες για την πατρίδα, για την εδαφική ακεραιότητα, την ιστορία και τον πολιτισμό μας.
Το “όνομα” υπήρξε για πολλούς η αφορμή για τη συμμετοχή τους σε αυτή την διαμαρτυρία για να εκφράσουν τον θυμό τους στο πολιτικό κατεστημένο και τα δεινά που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας. Το συλλαλητήριο σε καμία περίπτωση δεν είχε κομματικό χαρακτήρα, κάτι που δείχνει απόλυτη ωριμότητα.
Προβληματίζει η αποχή των “πρωτοβάθμιων” οργανισμών μας όπως της ΕΚΜΜ, αποκλειστική σχεδόν ενασχόληση της οποίας τα τελευταία χρόνια είναι η επισκευή και ανέγερση υψηλού κόστους ναών λατρείας, ανεξαρτήτως υποχρεώσεων και συνεπειών…
Για το τοπικό Κογκρέσο τα σχόλια περιττεύουν αφού εξακολουθεί να βρίσκεται σε πλήρη  ανυπαρξία. Όσο για την Παμμακεδονική, η οποία κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να είχε οργανώσει το συλλαλητήριο, όπως και σε άλλες πόλεις, αρκέστηκε σε ένα μήνυμα του προέδρου της που ανεγνώσθη μαζί με τα άλλα μηνύματα της ημέρας. Έστω…
Οι έντονες διαμαρτυρίες πάντως συνεχίζονται και από ότι φαίνεται δεν πρόκειται να σταματήσουν έως ότου η ελληνική ηγεσία απορρίψει τη σύνθετη ονομασία.
Μαθαίνουμε ότι ενωμένη η Ομογένεια θα συμμετάσχει στη διαδήλωση της Νέας Υόρκης για την Μακεδονία αυτή την Κυριακή 18 Μαρτίου με διοργανωτές την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, την Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ και το Ελληνοαμερικανικό Κογκρέσο. Μαθαίνουμε ακόμη ότι τελικά λύθηκαν οι παρεξηγήσεις και η ΑΧΕΠΑ  - προς τιμήν της - θα δώσει κι αυτή μαζικά το παρών.
Εξ άλλου, στο συλλαλητήριο θα παρευρεθεί και θα μιλήσει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ο οποίος κάλεσε τους ιερείς και τους πιστούς να συμμετάσχουν. 
Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΟΕΣ Νέας Υόρκης, το Συλλαλητήριο αναμένεται να ξεπεράσει κάθε προσδοκία από άποψη συμμετοχής…
Ας σταθούμε λοιπόν στα θετικά. Ας παραδειγματιστούμε από τις κινητοποιήσεως των ανά την υφήλιο ομογενειακών Οργανώσεων και ας αφήσουμε στην άκρη εγωισμούς και μικροπολιτικά. Η Ελλάδα μας ζει δύσκολες στιγμές και ως Έλληνες - πιστεύω - είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε το καθήκον μας ασκώντας την όποια επιρροή μας στα κέντρα λήψης των αποφάσεων.
Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας. Για την ιστορία, τον πολιτισμό, την θρησκεία,
την Ελλάδα μας…

Tuesday, March 6, 2018

Εσείς τι λέτε;


Γιατί θα πάω στο Συλλαλητήριο για την Μακεδονία
Σκοπός των συλλαλητηρίων για την Μακεδονία είναι να ενωθούν όλοι οι Έλληνες και φιλέλληνες και να δώσουν την απάντησή τους στην κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα, ζητώντας να μην υπάρχει ο όρος “Μακεδονία” στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων.
Θεωρείται αναμφισβήτητη πλέον η διαπίστωση ότι τα μεγάλα συλλαλητήρια στην Θεσσαλονίκη την Αθήνα και αλλού στέφτηκαν με απόλυτη επιτυχία.
Ως εκ τούτου, το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, σε συνεργασία με τοπικούς οργανισμούς και άλλους φορείς, προχωρούν προς την αυτή κατεύθυνση.
Την ερχόμενη Κυριακή 11 Μαρτίου 2018 το ΕΚΚ διοργανώνει συλλαλητήριο για την Μακεδονία έξω από το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στο Μόντρεαλ.
Βέβαια, για πολλούς το συλλαλητήριο είναι μία εξέγερση. Μια αντίδραση από έναν ταλαιπωρημένο λαό που νιώθει πως τον λεηλάτησαν, τον ταπεινώνουν και προσπαθούν να αλλοιώσουν την ιστορία του.
Είναι η έκφραση της αγωνίας και του φόβου να του πάρουν την Βόρεια Ελλάδα, την     κυριαρχία στο Αιγαίο, την Κύπρο… Είναι ένα STOP στο ξεπούλημα της πατρίδας μας. 
Είναι ακόμη ένα ξέσπασμα του ελληνικού λαού ενάντια στην προδοσία της Μακεδονίας μας.
Η Ελλάδα ζει σε δύσκολους καιρούς. Οικονομικά, επαγγελματικά, κοινωνικά, πολιτικά, χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει φώς στο τέλος του τούνελ. Ο ελληνικός λαός σήμερα πληρώνει βαρύ τίμημα για την κακοδιαχείριση, τις αμαρτίες και τις προδοσίες δεκαετιών.
Δυστυχώς, οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις ούτε τη διάθεση είχαν αλλά ούτε και τη δυνατότητα να πουν όχι στους ξένους ότι κι αν τους ζήτησαν. Δεν χωρεί καμία πλέον αμφιβολία ότι οι τωρινοί βουλευτές (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) θα μπορούσαν κάλλιστα να πουλήσουν τους Έλληνες προκειμένου να διατηρήσουν την καρέκλα και τον παχουλό “επιούσιο”.
Και όπως δείχνουν τα πράγματα, η μεγάλη πλειοψηφία της πολιτικής τάξης της χώρας έχει ήδη δώσει και το όνομα της Μακεδονίας και οτιδήποτε άλλο θέλουν να πάρουν από την πατρίδα μας. Τα διαβάζουμε, τα ακούμε και τα βλέπουμε καθημερινά...
Μέσα λοιπόν από τα μεγάλα συλλαλητήρια το καταπιεσμένο, ταπεινωμένο και ποδοπατημένο αίσθημα του ελληνικού λαού βρήκε τον τρόπο να ξεσπάσει μιας και το φιλότιμο, η ομοψυχία και η αποφασιστικότητα βρίσκονται βαθιά στο DNA των Ελλήνων.
Γι αυτούς τους λόγους λοιπόν και ανεξάρτητα από την επιτυχία και το αποτέλεσμα του αυριανού συλλαλητηρίου, θα βρίσκομαι κι εγώ εκεί να ενώσω τη φωνή μου με τη φωνή εκείνων που αγαπούν την πατρίδα και τη θέλουν ελεύθερη και ακέραια.
Θα πάω στο συλλαλητήριο γιατί τ’ αδέλφια μας στην Ελλάδα δεν έχουν πολλά περιθώρια να υποστούν μία ακόμα εθνική ήττα…
Θα πάω στο συλλαλητήριο γιατί αν δοθεί το όνομα Μακεδονία στους σκοπιανούς είμαι βέβαιος ότι θα ακολουθήσουν και άλλες υποχωρήσεις, στο Αιγαίο, τη Θράκη, την Κύπρο και ποιος ξέρει που αλλού ακόμα…
Θα πάω στο συλλαλητήριο επειδή είμαι βιολογικό παιδί της Κύπρου, του Αιγαίου και της Μακεδονίας...
Θα πάω ακόμη στο συλλαλητήριο επειδή οι παππούδες μου έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα και τη λευτεριά…
Ζήτω η Μακεδονία
Ζήτω η Κύπρος
Ζήτω η Ελλάδα μας!