Wednesday, February 14, 2018

Εσείς τι λέτε;


Ούθ’ ύεται ούθ’ ηλιούται…
Οι ομογενείς της Αμερικής, τέταρτης και πέμπτης πλέον γενιάς, καταρρίπτουν για άλλη μία φορά τον μύθο της πλήρους αφομοίωσης και του Μέλτινγκ Ποτ, με την ξεκάθαρη πατριωτική θέση που παίρνουν στα εθνικά μας θέματα. 
Ελληνοαμερικανοί και φιλέλληνες είναι αποφασισμένοι να φωνάξουν για άλλη μία φορά “Η Μακεδονία είναι Ελληνική” στην μεγάλη παρέλαση της Νέας Υόρκης τον Μάρτιο, όπου εφέτος προβλέπεται το αδιαχώρητο.
Μαθαίνουμε ότι οι εκπρόσωποι των ομογενειακών ομοσπονδιών στις ΗΠΑ   συναντώνται την ερχόμενη εβδομάδα για να συζητήσουν τη διοργάνωση ενός παναμερικανικού συλλαλητηρίου. Μάλιστα, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, Πέτρος Γαλάτουλας που εκπροσωπεί 204 οργανώσεις και χιλιάδες μέλη, εκτιμά ότι πολλοί από τα 4.000.000 ελληνικής καταγωγής που ζουν σήμερα στις ΗΠΑ θα σπεύσουν να δώσουν το παρών από όλες τις Πολιτείες.
Οι παράγοντες της οργανωμένης ομογένειας είναι μάλιστα αποφασισμένοι να επισκεφτούν τον Λευκό Οίκο προκειμένου να μη γίνει αποδεκτή από την αμερικανική ηγεσία μία σύνθετη ονομασία που θα περιλαμβάνει τον όρο “Μακεδονία”.
Μεγάλα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, ως γνωστόν, έχουν ήδη διοργανωθεί με   πλήρη επιτυχία από τον ελληνισμό της ομογένειας. Στην Στουτγάρδη χιλιάδες Έλληνες της περιοχής συγκεντρώθηκαν στο δημαρχείο της πόλης και πραγματοποίησαν πορεία στους δρόμους. Στην Αγγλία, Έλληνες σε κεντρικά σημεία του Λονδίνου και του Μάντσεστερ πραγματοποίησαν πορείες φωνάζοντας συνθήματα για τη Μακεδονία και έψαλλαν τον εθνικό ύμνο. Το δικό τους μήνυμα έστειλαν ομογενείς της Αυστραλίας για τις διαπραγματεύσεις της ονομασίας των Σκοπίων εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη χρήση του όρου Μακεδονία ή κάποιου παραγώγου. Στο Τορόντο, εκατοντάδες Έλληνες αψηφώντας το τσουχτερό κρύο συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και διαδήλωσαν υπέρ της ελληνικότητας της Μακεδονίας και έπεται συνέχεια… Εύγε τους!
Οπτικοακουστικό υλικό σχετικό με τις ενέργειες των απανταχού ομογενών υπάρχει άφθονο στο διαδίκτυο.
Εν τω μεταξύ στην “ζωντανή”, κατά τα άλλα, παροικία μας, της υποδειγματικής υποτίθεται οργάνωσης και των υπηρεσιών υψηλού κύρους, των μεγαλεπήβολων κτιρίων και επιβλητικών ναών, των ζηλευτών σχολείων και οργανώσεων, σ’ αυτή την παροικία της τεράστιας κινητής και ακίνητης περιουσίας, κάπου φαίνεται πως πάγωσε ο πατριωτικός χρόνος.    
Το Εθνικό ακόμη “τεστάρει τα νερά” ενώπιον ολίγων ταγμένων οπαδών…
Η Παμμακεδονική με το τοπικό “συσκέπτονται” ενώπιον των υπολοίπων ολίγων ταγμένων οπαδών…  
Η ταλαίπωρη “Μείζονος” τρέχει και δεν προφταίνει να συγυρίσει τα ασυγύριστα…
Και τα εναπομείναντα απολλωλά μέλη δεν ξέρουν πλέον με ποιους να πάνε και ποιους ν’ αφήσουν…
Αλήθεια, που είναι εκείνοι οι γνήσιοι ελληνάρες που οργάνωναν τα ανεπανάληπτα ογκώδη συλλαλητήρια για το Κυπριακό το 1974 και για το Μακεδονικό το 1992, π.χ.; Που “στρίμωχναν” κυβερνήσεις, καλούσαν πολυήμερα σεμινάρια και συνέδρια, ανοιχτές συζητήσεις, φόρουμ… Οι τόσοι αγωνιζόμενοι συμπατριώτες, επώνυμοι και ανώνυμοι; 
Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι Τούρκοι, με την πλήρη ανοχή των συμμάχων στο ΝΑΤΟ και στην Ευρώπη, απειλούν ότι θα εισβάλουν στο Αιγαίο, αλωνίζουν στα Ίμια, παρενοχλούν εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και “λιμπίζονται” τη Θράκη…
Οι ψευτομακεδόνες των Σκοπίων πάλι διεκδικούν ως Македонија ελληνικά μας εδάφη,  τη Θεσσαλονίκη ακόμη και τα παράλια της Λάρισας!
Ποιος ξέρει τι άλλο ήθελε προκύψει έως ότου η εφημερίδα οδηγηθεί στο πιεστήριο. 
Τι να πούμε; Εδώ κόσμος χάνεται και οι ταγοί ημών Ούθ’ ύεται ούθ’ ηλιούται…

Wednesday, February 7, 2018

Εσείς τι λέτε;


St. Valentine
Ο Άγιος του έρωτα και της… κατανάλωσης

Του Αγίου Βαλεντίνου και οι απανταχού ερωτευμένοι έχουν και πάλι την τιμητική τους.
Η 14η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί από την Καθολική εκκλησία ως η μέρα των ερωτευμένων, αφού σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση ο συγκεκριμένος άγιος είναι ο προστάτης των ζευγαριών.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Βαλεντίνος ήταν ιερωμένος που έζησε τον 3ο αιώνα και παράνομα πάντρευε ερωτευμένα ζευγάρια Χριστιανών. Για την πράξη του αυτή συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο δια λιθοβολισμού. Αφού παραδόξως  κατάφερε να επιζήσει, τον αποκεφάλισαν στις 14 Φεβρουαρίου του 169.
Την ιδιαίτερη σημασία που έχει σήμερα η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου την απέκτησε τον 14ο αιώνα, όπου συνδέθηκε με την έννοια της ευγενούς αγάπης και την πρώτη γραπτή αναφορά του ως αγίου την συναντάμε στο ποίημα “Το Κοινοβούλιο των πτηνών” του Τζέφρι Τσόσερ. Αυτά τα λίγα για την ιστορία…
Μια γιορτή λοιπόν γεμάτη έρωτα και αγάπη, πάθος, λουλούδια, δώρα. Μια γιορτή που άλλοι την γιορτάζουν, άλλοι την απεχθάνονται και άλλοι είναι αδιάφοροι.
Από θρησκευτικής άποψης, η εκκλησία μας δεν αναγνωρίζει τον ξενόφερτο καθολικό άγιο, όμως όπως και να το κάνουμε, η γιορτή των ερωτευμένων δεν γνωρίζει θρησκευτικά σύνορα.
Από συναισθηματικής πλευράς, τι παραπάνω έχει η συγκεκριμένη μέρα όπου σώνει και καλά πρέπει να εκφράζει τον ερωτισμό και την αγάπη; Όταν αγαπάς κάποιον του το δείχνεις κάθε μέρα, κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Δεν περιμένεις να έρθει ο Άγιος Βαλεντίνος για να γιορτάσεις ομαδικά…
Από εμπορικής πλευράς, οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους.
Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά. Τα περισσότερα είναι ντυμένα στα κόκκινα. Καρδούλες,   λουλούδια, κάρτες, κόκκινα σέξι εσώρουχα, λούτρινα ζωάκια. Και όλα αυτά για να  παρακινήσουν τον καταναλωτή να κάνει δώρα. Σκεφτείτε μόνο τα ανθοπωλεία πόσα χρήματα θα μαζέψουν αυτές τις μέρες, πόσα κόκκινα τριαντάφυλλα θα πωληθούν και πόσα πανάκριβα δώρα, για όσους φυσικά αντέχουν… δαχτυλίδια, ρολόγια, μπιζού, gadgets, καλλυντικά και ότι άλλο τραβάει η όρεξη σας. Όλα στοχεύουν στο συναίσθημα και στην αγαθότητα του ερωτισμού ανάμεσα στους ευαίσθητους ανθρώπους. 
Κι’ επειδή η έρευνα με ενδιαφέρει, βρήκα και σας μεταφέρω ορισμένα στοιχεία που συγκέντρωσε ειδικά για τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου το History Channel και που αφορούν τη γείτονα. Ιδού τα στοιχεία…
20 δισεκατομμύρια ξοδεύονται την ημέρα του St Valentine...
23% των ενηλίκων αγοράζουν λουλούδια. Το 61% άνδρες και το 39% γυναίκες...
220 εκατομμύρια τριαντάφυλλα παράγονται αποκλειστικά για τη γιορτή...
448 εκατομμύρια ξοδεύονται σε γλυκά...
150 εκατομμύρια κάρτες και δώρα στέλνονται κάθε χρόνο...
Μέχρι και 150 δολάρια δίνουν οι άντρες για δώρα…
Μέχρι και 74 δολάρια δίνουν οι γυναίκες για δώρα...
Πάνω από 18.9 δισεκατομμύρια υπολογίζεται ο τζίρος των εστιατορίων...
Εξ άλλου, ελλείψει αγαπημένου συντρόφου, τουλάχιστον 9 εκατομμύρια άνθρωποι αγοράζουν δώρα αυτή την ημέρα για τα κατοικίδια τους θέλοντας ,με τον τρόπο αυτό να   εκφράσουν τα θερμά τους αισθήματα…
Χαπι Βαλεντινομέρα…

Thursday, February 1, 2018

Εσείς τι λέτε;


Σύγχρονοι ψευδοπροφήτες...
Ενδιαφέρον παρουσιάζει τον τελευταίο καιρό η ευκολία με την οποία επινοούνται και ερμηνεύονται οι διάφορες ερμηνείες σύγχρονων αυτοαποκαλούμενων “προφητών”.
Κάθε φορά που συμβαίνει κάποιο σημαντικό γεγονός, διαβάζουμε ότι το είχε προβλέψει ο τάδε χαρισματικός προφήτης.
Η Εκκλησία διδάσκει ξεκάθαρα ότι κανένας δεν μπορεί να γνωρίζει το μέλλον πλην του ιδίου του Θεού και ότι οι προφήτες αρχίζουν από τον Αβραάμ και φθάνουν έως τον Ιωάννη τον Πρόδρομο. Μετά την έλευση του Χριστού στον κόσμο δεν υπάρχουν ούτε προφήτες ούτε προφητείες αφού ο σκοπός τους εκπληρώθηκε.
Οποιοσδήποτε μετά τον Χριστό, κληρικός ή λαϊκός, ομιλεί “προφητεύοντας” μελλοντικά γεγονότα θεωρείται από την Εκκλησία ψευδοπροφήτης.
Πρωταγωνιστής στις διάφορες προφητείες, που καθημερινά βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι ο γέροντας Παίσιος ο αγιορείτης, ο οποίος για το αγαθοεργές έργο του ανακηρύχτηκε πολύ πρόσφατα  Άγιος.
Εκτοτε, αρκετοί πιστοί προτιμούν, από προσηλωμένο ασκητή, να τον βλέπουν σαν σύγχρονο Νοστράδαμο για τις προφητικές του ιδιότητες. 
Αφορμή για το παρών άρθρο στάθηκαν ορισμένα γεγονότα, όπως το “Μακεδονικό”, οι τουρκικές προκλήσεις, η ανάφλεξη στην ανατολική Ευρώπη, ο ηγετικός ρόλος της Ρωσίας, κ.α. Γεγονότα που όντως μας απασχολούν αυτό το διάστημα και τα σενάρια που ξαναφούντωσαν γι αυτά είναι βασισμένα σε αποσπασματικές φράσεις του γέροντα Παισίου.
Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, όπως διαβάζουμε, πρώτος είχε κάνει αναφορές στους Ρώσους και Τούρκους, όμως εκείνη την περίοδο οι συνθήκες ήταν εντελώς διαφορετικές και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συγχέονται. Ο Ελλαδικός χώρος βρισκόταν επί Οθωμανικής κυριαρχίας, η θρησκεία και η γλώσσα ήταν το μόνο που κρατούσε όρθιο τον Ελληνισμό επί 400 χρόνια σκλαβιάς αλλά απαιτούταν και ένα όραμα ελπίδας και ελευθερίας το οποίο θα ενδυνάμωνε τη εθνική συνείδηση και πίστη.
Η Ρωσία βρισκόταν συχνά σε πολεμική διαμάχη με τους Οθωμανούς, ήταν ορθόδοξη χώρα και δεδομένων των συνθηκών, ο Κοσμάς ο Αιτωλός οραματίστηκε τους Ρώσους ως σωτήρες της Ελλάδος και ικανούς να διαλύσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Μερίδα των ΜΜΕ και των διαδικτυακών ιστοτόπων παρουσιάζει τον γέροντα Παίσιο ως τον προφήτη του μέλλοντος. “Το ξανθό γένος” θα μας σώσει, ακούμε και ξανακούμε και θα μας δώσει και την Κωνσταντινούπολη πίσω. Η βαθιά μας πίστη στην ορθοδοξία μας ωθεί να παραδεχόμαστε ενδόμυχα πως μόνο ένα ορθόδοξο χριστιανικό κράτος, όπως η Ρωσία,  μπορεί να ενδιαφερθεί πραγματικά για την Ελλάδα. Ηχούν λοιπόν χαρμόσυνα στ αυτιά μας οι ρήσεις του γέροντα Παίσιου για την Τουρκία.
Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο κοντινό παρελθόν, θα διαπιστώσουμε πως η ευρεία διάδοση των προφητειών του γέροντα Παισίου συνέπεσε με την άνοδο του Πούτιν και την αδιαλλαξία του Ερντογάν. Η σημερινή Ρωσία του Πούτιν πάντως, έχει θεωρητικά ξεχάσει την ορθοδοξία και τα έχει βρει σε όλα με την Τουρκία του Ερντογάν. Που είναι λοιπόν το ξανθό γένος που θα πολεμήσει με την Τουρκία και θα την κατακερματίσει, δίνοντας ταυτόχρονα την Κωνσταντινούπολη των 15 εκατομμυρίων ψυχών στην Ελλάδα;
Παρά ταύτα, ένας άνθρωπος που έκανε δεκάδες αντικρουόμενες και συχνά ασαφείς προφητείες, λατρεύεται ως μέγας σύγχρονος προφήτης και επηρεάζει μέρος του λαού πού ελπίζει να γίνει όντως πόλεμος με απώτερο σκοπό να μας δώσει ο Πούτιν την Πόλη.
Και ελπίζει στις στερήσεις, τις κακουχίες, στους θανάτους αθώων και στο αιματοκύλισμα μόνο και μόνο επειδή το είπε κάποιος θρησκευόμενος μοναστηριακός καλόγηρος…

Thursday, January 25, 2018

Εσείς τι λέτε;


Υπό μία άλλη… ΣΚΟΠΙΑ

Διαβάζω τελευταία - χωρίς ωστόσο να εκπλήσσομαι - ορισμένα άρθρα και σχόλια, τα οποία προσπαθούν να μας πείσουν γιατί η Ελλάδα πρέπει να συναινέσει σε μία λύση σύνθετης ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων που θα συμπεριλαμβάνει τον όρο “Μακεδονία” ή παράγωγό του.
Οι αρθρογράφοι υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, πως το διεθνές status quo, όπως έχει διαμορφωθεί , είναι αρνητικό για την πατρίδα μας και ο μόνος τρόπος να βελτιώσει η Ελλάδα τα δεδομένα αυτά είναι να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να προωθήσει μία “ρεαλιστική” και βιώσιμη πρόταση.
Οι, κατά πάσα πιθανότητα, πληρωμένοι κονδυλοφόροι “δημοσιογράφοι” μας παραπέμπουν στο τετριμμένο πλέον, ότι δηλαδή πάνω από 130 χώρες έχουν αναγνωρίσει επίσημα την γείτονα χώρα με την συνταγματική της ονομασία “Δημοκρατία της Μακεδονίας” και ότι οι διεθνείς οργανισμοί χρησιμοποιούν την ονομασία FYROM και εξακολουθούν να αναφέρονται στους πολίτες των Σκοπίων ως “Μακεδόνες”, ενώ αποκαλούν τη γλώσσα τους “Μακεδονική”.
Υποστηρίζουν ακόμη ότι ένα τόσο μικρό κράτος δεν μπορεί να έχει επεκτατικές βλέψεις κατά της Ελλάδος και πως η εμμονή μας στην “ακραία” θέση για καμία χρήση του όρου Μακεδονία βλάπτει την ελληνική πλευρά καθότι δημιουργεί ανέφικτες προσδοκίες και αποπροσανατολίζει τις προσπάθειες επίτευξης ενός “ρεαλιστικού” συμβιβασμού.
Όλα αυτά, που μάλλον προκαλούν τον γέλωτα, δεν τα βλέπουμε μόνο σε ανεύθυνα blogs ή σε αμφιβόλου εγκυρότητας ιστοσελίδες. Υπάρχουν σε πρωτοσέλιδες δημοσιεύσεις σε έντυπα ευρείας κυκλοφορίας.
Δεν θα ασχοληθώ ιδιαίτερα με τα ιστορικά στοιχεία περί Μακεδονίας και τις εκατέρωθεν απόψεις Ελλήνων και Σκοπιανών γιατί έχουν γραφτεί ήδη αρκετά. Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή τη στιγμή είναι το τι πρέπει να επιδιώξουμε εμείς οι Έλληνες και ποιες θα πρέπει να είναι οι σωστές θέσεις μας.
Ο Σύριζα, η ΝΔ και άλλα κόμματα, μιλάνε εμμέσως για σύνθετες ονομασίες που περιέχουν τον όρο Μακεδονία και όλα τα παρεμφερή. Οι πολιτικοί (οι πλείστοι των οποίων καρεκλομανείς) δεν αντιλαμβάνονται που μπορεί πιθανότατα να οδηγήσει αυτό. Οι Σκοπιανοί κυρίως, αλλά και πολλοί ξένοι λένε χάριν συντομίας την χώρα των Σκοπιανών σκέτο “Μακεδονία” και την δική μας Μακεδονία με την ίδια λογική, αλλά και για διάκριση από την Σκοπιανή, Κάτω ή Νότια Μακεδονία.
Γεγονός είναι ότι από το 1992, οπότε και άρχισαν προκλητικά πλέον οι ονοματικές  ιστορικές και εδαφικές διεκδικήσεις των γειτόνων μας, η Ελλάδα απώλεσε ευνοϊκές ευκαιρίες οριστικής επίλυσης του προβλήματος. 
Εν τούτοις, το θέμα θα μπορούσε κανείς να το δει και υπό μία άλλη ΣΚΟΠΙΑ.
Μεταξύ σοβαρού και αστείου, γνωρίζοντας βέβαια πως δύσκολα θα γινόταν αποδεκτή από την πλειοψηφία Ελλήνων και Σκοπιανών και πολύ περισσότερο από τους πολιτικούς ένθεν και εκείθεν μία τέτοια λύση, θα έλεγα:
Αφού οι γείτονές μας θέλουν σώνει και καλά να νιώθουν Μακεδόνες, ας προσαρτήσει επιτέλους η Ελλάδα τα Σκόπια, όπως έκανε τότε με την Παιονία ο βασιλιάς του αρχαίου ελληνικού βασιλείου της Μακεδονίας Φίλιππος ο Β’. Αυτό θα φαινόταν μάλλον αποδεκτό από τους σύγχρονους κατοίκους της εν λόγω περιοχής, δεδομένου ότι ισχυρίζονται πως είναι ελληνική, ενστερνιζόμενοι το όνομα της Μακεδονίας και το πλέον διάσημο τέκνο της, τον Μέγα Αλέξανδρο…

Wednesday, January 17, 2018

Εσείς τι λέτε;


Σεξουαλική παρενόχληση
Αλήθειες και παρερμηνείες…

Τα απανωτά σκάνδαλα σεξουαλικών παρενοχλήσεων που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας έχουν ομολογουμένως διχάσει την κοινή γνώμη.
Αναμφισβήτητα πρόκειται για μία παγιωμένη πραγματικότητα την οποία ωστόσο ορισμένοι επιμένουν να παραβλέπουν. Το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα σκάνδαλα -κυρίως στον χώρο του Χόλυγουντ - αφορούν επώνυμους, έχουν δώσει μεγαλύτερη έκταση σε ένα ήδη φλέγον ζήτημα.
Σε ένα λαβύρινθο χιλιάδων απόψεων, με το θύμα συχνά να αμφισβητείται, είναι δύσκολο να αναγνωρίσει κάποιος τα σημάδια, να μιλήσει ανοιχτά και φυσικά να αναζητήσει βοήθεια.
Σύμφωνα με το άρθρο XV.1, παράγραφος ΙΙΙ του Καναδικού Κώδικα Εργασίας,   σεξουαλική παρενόχληση θεωρείται οποιαδήποτε ανεπιθύμητη λεκτική, μη λεκτική ή σωματική συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα που αποσκοπεί ή έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.
Όσο πιο σαφής και σοβαρή είναι μια παρόμοια συμπεριφορά, τόσο πιθανότερο είναι να θεωρηθεί και από τα δύο φύλα σεξουαλική παρενόχληση.
Το θέμα, τους τελευταίους μήνες, έχει πάρει πολυποίκιλες διαστάσεις και οπωσδήποτε κάποιοι έχουν παρεξηγήσει ή παρερμηνεύσει την αυτή καθεαυτή λέξη
Ποικίλα σχόλια προκάλεσε πρόσφατο άρθρο της Γαλλίδας ηθοποιού Κατρίν Ντενέβ, με το οποίο επιχείρησε να κρατήσει αποστάσεις από την “παρενοχλητική” μανία που έκανε την εμφάνισή της στην Αμερική, με τους μισούς να καταγγέλλουν τους άλλους μισούς για σεξουαλική παρενόχληση.
“Ο βιασμός είναι ένα έγκλημα. Όμως το επίμονο ή αδέξιο “φλερτ” ή κομπλιμέντο δεν θεωρείται αδίκημα, έγραψε η Ντενέβ στην εφημερίδα Le Monde.
“Ακούγεται σαν τον κουραστικό θείο σε οικογενειακό τραπέζι”, σχολίασαν Γαλλίδες φεμινίστριες, σπεύδοντας να αποδώσουν χαρακτηρισμούς σε όσους εξέφρασαν αντίθετη άποψη, όπως η διάσημη ηθοποιός.
Εκτός όμως από αρνητικά σχόλια, υπήρχαν και αρκετοί οι οποίοι συνεχάρησαν την Κατρίν Ντενέβ για το θάρρος της να πει τη γνώμη της και μάλιστα όταν αυτή πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα των ημερών και του σκανδάλου Γουάινστιν. Εξάλλου, το άρθρο της Κατρίν Ντενέβ συνυπέγραφαν άλλες 99 Γαλλίδες.
Μετά τις αποκαλύψεις στην Αμερική, γνωστές Ελληνίδες έσπασαν τη σιωπή τους και  μίλησαν βιωματικά για τη σεξουαλική παρενόχληση. Όμως πού τελειώνει το αθώο φλερτ και σε ποιο σημείο αρχίζει η παρενόχληση; Πότε το ενδιαφέρον ενός άνδρα προς μια γυναίκα παύει να είναι γοητευτικό και μετατρέπεται σε ενοχλητικό;
Γεγονός πάντως είναι, πως σχεδόν με την ίδια συχνότητα όσο και οι γυναίκες, πέφτουν θύματα παρενόχλησης, ακόμη και βίας, οι άνδρες σύμφωνα με τις διεθνείς μελέτες, με συμπεριφορές που έχουν ως σκοπό να τους ταπεινώσουν, να τους εξευτελίσουν, να τους ντροπιάσουν, να τους κάνουν να νιώσουν άχρηστοι, ανίκανοι ή ένοχοι και να μειώσουν το αυτό-συναίσυημά τους. Η διαφορά ωστόσο έγκειται στο ότι οι γυναίκες υφίστανται κυρίως σωματική και σεξουαλική κακοποίηση, ενώ οι άντρες συναισθηματική και ψυχολογική.
Το συγκεκριμένο θέμα, εκτός του ότι είναι περίπλοκο, είναι ταυτόχρονα και έντονα πολιτικό  και πέρα από τους όποιους ισχυρισμούς των ενίοτε θυμάτων θα πρέπει πιστεύω ή κάθε περίπτωση να εξετάζεται προσεκτικά και να αναζητούνται τα απαραίτητα αδιάψευστα στοιχεία πριν την όποια ενοχή…

Thursday, January 11, 2018

Εσείς τι λέτε;


Εν αναμονή καλύτερων ημερών…
Μια νέα χρονιά αρχίζει, ένας νέος κύκλος ξεκινά…
Τα “Ελληνοκαναδικά Νέα” στέλνουν τις θερμότερες ευχές τους για το 2018!
Ξεχάστε - έστω για λίγο - τις δύσκολες στιγμές, αφήστε στην άκρη το άγχος και τις “μαύρες” σκέψεις και διώξτε κάθε αρνητικό συναίσθημα.
Οπωσδήποτε, το 2017 δεν ήταν και το καλύτερό μας...
Κατ’ αρχήν - σε παγκόσμιο επίπεδο - η ατμόσφαιρα ήταν (και είναι) τεταμένη εξαιτίας της μεγαλύτερης πυρηνικής δοκιμής, με μία βόμβα υδρογόνου, που πραγματοποίησε η Βόρεια Κορέα με τον καθεστώς του Κιμ Γιονγκ Ουν να απειλεί τις ΗΠΑ και τον Ντόναλντ Τραμπ να απαντάει στις προκλήσεις...
Την ίδια ώρα, συνεχίστηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις σε Λονδίνο, Μάντσεστερ, Κωνσταντινούπολη, Λας Βέγκας, Τέξας, Αγία Πετρούπολη, Στοκχόλμη, Μαδρίτη, Βόρειο Σινά…
Είχαμε βέβαια και τις φυσικές καταστροφές. Στην Κίνα εκατοντάδες άτομα έχασαν τη ζωή τους από πλημμύρες και κατολισθήσεις. Ο τυφώνας Χάρβεϊ ήταν ο πιο ισχυρός που έπληξε την Πολιτεία Τέξας τα τελευταία 50 χρόνια. Το ίδιο και οι άλλοι δύο ισχυροί τυφώνες στα νησιά της Καραϊβικής και Πόρτο Ρίκο, που άφησαν χιλιάδες νεκρούς και εκατομμύρια ανθρώπους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα... Σεισμοί στην Ιταλία, το Μεξικό, το Ιράν και το νησί Ισκια με απολογισμό εκατοντάδες νεκρούς…
Ανεξέλεγκτες πυρκαγιές στην Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία και Βόρεια Καλιφόρνια κατέκαψαν χιλιάδες στρέμματα δασών, οδήγησαν στο θάνατο δεκάδες ανθρώπους, ενώ χιλιάδες εγκατέλειψαν τις εστίες τους…
Οι μεγάλες τραγωδίες που στιγμάτισαν το 2017 στην Ελλάδα ήταν μεταξύ άλλων ο φονικός σεισμός στην Κω αλλά και οι πλημμύρες στην Μάνδρα Αττικής…
Σε πολιτικό επίπεδο η Γαλλία απέκτησε νέο πρόεδρο, η Καταλονία διεξήγαγε δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της ενώ η Γερμανία δυσκολεύεται ακόμη να αποκτήσει κυβέρνηση...
Αρκετοί ήταν οι επώνυμοι που έφυγαν από τη ζωή τη χρονιά που μας πέρασε.
Στην Ελλάδα, οι: Μίνως Κυριακού, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Νίκος Κούνδουρος, Ζωή Λάσκαρη, Μπέμπα Μπλανς, Ζωή Φυτούση, Σοφία Ολυμπίου, Αρλέτα, Λεονάρδος Μπουρνέλης, Γιάννης Καλατζής, Καίτη Παπανίκα, Στάθης Ψάλτης, Λουκιανός Κηλαϊδόνης…
Στον υπόλοιπο κόσμο, οι Johnny  Hallyday, Fats Domino, Hugh Hefner, Roger Moor, Jerry Lewis, Della Reese, Glen Campbell, Adam West, Mary Tyler Moore, Rose Marie, Jim Nabors, Jeanne Moreau, Don Rickles, David Cassidy,Chuck Berry, Marcel Prudhomme,  για να αναφέρουμε τους πιο γνωστούς…
Οι περισσότερες ειδήσεις που είδαμε, ακούσαμε και καταγράψαμε δεν μας επέτρεψαν να ονειρευτούμε ένα καλύτερο μέλλον ή να ελπίζουμε σε μία καλύτερη ζωή.
Γι’ αυτό και η ομάδα του Newsfirst εύχεται σε όλους το 2018 να ξαναβρούμε την χαμένη ελπίδα που τόσο στερηθήκαμε τα τελευταία χρόνια.
Ας υποδεχθούμε το νέο έτος με την αισιοδοξία και την ελπίδα πως θα έρθουν καλύτερες ημέρες και ας αντλήσουμε περίσσια δύναμη απ’ όπου μπορούμε.
Είθε τη νέα χρονιά να ανάψει η φλόγα της ελπίδας για όλους…

Tuesday, December 19, 2017

Εσείς τι λέτε;


Αληθινά Χριστούγεννα…
Η γιορτή των Χριστουγέννων, έστω και για λίγες μέρες, μας δίνει μια νότα χαράς στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Μιας χαράς που όμως δεν έχει καμία σχέση με τη χαρά εκείνη που παίρναμε, εμείς οι μεγαλύτεροι, όταν ήμασταν παιδιά.
Σε κάθε περίπτωση όμως, ο κάθε ένας από μας βιώνει τις Άγιες αυτές ημέρες με τον δικό του τρόπο, έχοντας στο μυαλό και την ψυχή του βιώματα, σκέψεις και αναμνήσεις.
Έφτασαν λοιπόν τα Χριστούγεννα. Η γέννηση του Χριστού. Η γέννηση της ελπίδας, της χαράς και της αισιοδοξίας, για κάθε Χριστιανό, για κάθε άνθρωπο.
Μια βόλτα στα εμπορικά κέντρα και στους πολυσύχναστους δρόμους που είναι στολισμένοι με στολίδια, αλλά που κατά βάθος δείχνουν κάτι το ψεύτικο και το απρόσωπο, μας κάνει να αντιληφθούμε ότι όσο περνάνε τα χρόνια τα Χριστούγεννα του σήμερα δεν είναι τα Χριστούγεννα που κάποτε βιώναμε...
Το θρησκευτικό, το μεταφυσικό στοιχείο των Χριστουγέννων δείχνει να μειώνεται ολοένα και περισσότερο. Παντού κυριαρχεί μια στημένη υλιστική γιορτή μακριά από το αληθινό πνεύμα και νόημα της γέννησης του Θεανθρώπου.
Λείπει το στοιχείο της πίστης, λείπει η ζεστασιά που θα έπρεπε οι ημέρες αυτές να φέρουν στις ψυχές των ανθρώπων. Και βέβαια οι δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, οι δυνάμεις που ισοπεδώνουν τους πολιτισμούς, τις αξίες και συνειδήσεις, μεθοδικά ετοιμάζουν το επόμενο βήμα τους.
Σταδιακά έχει αρχίσει μία συζήτηση για το αν θα πρέπει να υπάρχουν έντονα τα στοιχεία μιας καθαρά Χριστιανικής γιορτής, δεδομένου του ότι μπορεί να δημιουργηθεί ζήτημα σε ανθρώπους με άλλες πολιτισμικές ή θρησκευτικές απόψεις.
Φαινόμενο εντονότατο στην σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης.
Μη τρέφουμε αυταπάτες. Ένα από τα επόμενα βήματα θα είναι, ανάμεσα σε άλλα άσχημα για τους πιστούς που θα έρθουν και η σταδιακή κατάργηση της γιορτής των Χριστουγέννων.
Ίσως φαντάζει σενάριο τραβηγμένο, ίσως επιστημονικής φαντασίας, αλλά δυστυχώς προς τα εκεί πάνε τα πράγματα. Στις πέντε ηπείρους, ο Santa Claus με τα δώρα του έχουν προ πολλού κυριαρχήσει... τα κάλαντα υμνούν χιονάνθρωπους και κοκκινομύτικα ελάφια… και τα Ευτυχισμένα Χριστούγεννα έγιναν «Χαρούμενες διακοπές!»
Εμείς, οι Έλληνες του Καναδά, ας γιορτάσουμε τη γέννηση του Θεανθρώπου με θρησκευτική κατάνυξη. Ας γιορτάσουμε, όπως το συνηθίζουμε, τα Χριστούγεννα των παραδόσεων, των θρύλων και των δοξασιών. Τα δικά μας όμορφα λευκά Χριστούγεννα που σηματοδοτούν το ξεκίνημα της νέας ζωής.
Τα Χριστούγεννα για τον νέο Άνθρωπο που θα έρθει…

Wednesday, December 13, 2017

Εσείς τι λέτε;


Τούρκοι «αγοράζουν» την Ελλάδα…

Ήρθε, είδε, απήλθε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Και μπορεί η επίσκεψή του Τούρκου προέδρου να απέβη άκαρπη και αναποτελεσματική, όμως το επενδυτικό ενδιαφέρον του λαού του για την πατρίδα μας παραμένει εντονότατο.   
Όλο και περισσότεροι Τούρκοι τα τελευταία χρόνια ενδιαφέρονται για ελληνικά ακίνητα.
Οι λόγοι ποικίλουν. Είτε οφείλονται στην πολιτική αστάθεια στην Τουρκία είτε στις ανησυχίες για την σταθερότητα της τουρκικής λίρας, είτε απλά στο γεγονός ότι η Ελλάδα αρέσει πολύ στους γείτονές μας.
Έλληνες κτηματομεσίτες εκτιμούν ότι οι Τούρκοι είναι καλοί πελάτες. Προτεραιότητα γι αυτούς είναι η ίδια η επένδυση επειδή πιστεύουν ότι στην Ελλάδα τα χρήματά τους είναι ασφαλή. Το ζητούμενο γι αυτούς είναι τα κεφάλαιά τους να πιάσουν τόπο.
Οι εύποροι Τούρκοι δεν επενδύουν μόνο σε κοντινά προς την χώρα τους νησιά, όπως η Ρόδος π.χ. Έχουν ιδιαίτερη προτίμηση στη Μύκονο και στην ανατολική Αττική.
Σύμφωνα με μεσιτικά γραφεία στην Αθήνα, υπάρχουν πολλοί Τούρκοι επαγγελματίες, γιατροί, δικηγόροι καθώς και επιχειρηματίες που αγοράζουν ακίνητα σε προάστια της Αττικής.
Ενδιαφερόμενοι από τα Μικρασιατικά κυρίως παράλια επενδύουν στη χώρα μας επειδή φοβούνται να συνεχίσουν τις επενδύσεις στην Τουρκία. Συχνά αναζητούν μικρά ξενοδοχεία και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Η Ρόδος πάντως έχει και άλλα πλεονεκτήματα για τους Τούρκους επενδυτές εκτός από τη γεωγραφική της θέση. Όπως και τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα διαθέτει κτηματολόγιο. Ακόμα και η έγκριση του ελληνικού Υπουργείου Άμυνας που απαιτείται για ορισμένες αγοραπωλησίες δεν αποτελεί πρόβλημα. Επειδή η Ρόδος βρίσκεται κοντά στα Τουρκικά παράλια χρειάζεται ειδική άδεια από το Υπουργείο Άμυνας που υπολογίζεται περίπου σε δύο μήνες. Η διαδικασία ωστόσο είναι τυπική. Μέχρι στιγμής οι επενδυτές δεν είχαν αρνητική απάντηση που σημαίνει ότι οι Τούρκοι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επενδύσουν χωρίς κανένα πρόβλημα.
Εξάλλου, τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία του Ελληνοτουρκικού Επιμελητηρίου Βόρειας Ελλάδας, εκατοντάδες σπίτια Ελλήνων στη Θεσσαλονίκη «πέρασαν» σε χέρια Τούρκων.
Όμως το ποιο σημαντικό στοιχείο είναι πως υπάρχουν πολλές επενδύσεις των Τούρκων που τις πραγματοποιούν μέσω των εταιριών τους που βρίσκονται σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κατά κάποιες πληροφορίες, όχι πάντως επιβεβαιωμένες, οι επενδύσεις αυτές ξεπερνούν το ένα δις ευρώ.      
Βάσει του Ελληνικού Δικαίου, κάθε ξένος που αγοράζει ακίνητο διακοσίων πενήντα εκατομμυρίων ευρώ και πάνω αποκτά άδεια παραμονής.
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πήγε στην Ελλάδα, προκάλεσε παγωμένα χαμόγελα και τα εθνικά θέματα βρέθηκαν ψηλά στην ατζέντα. Αυτό που πέρασε στα… ψιλά είναι οι επενδύσεις.
Ωστόσο οι Τούρκοι κάνουν χρυσές δουλειές στην Yunanistan.
Μεγάλες επενδύσεις ή μικρότερες, φανερές ή μυστικές βρίσκονται σε εξέλιξη…

Sunday, December 10, 2017

Εσείς τι λέτε;


Το τεράστιο κόστος της μετανάστευσης…

Επανέρχομαι στο σοβαρό θέμα της μαζικής μετανάστευσης νεοελλήνων σε χώρες του εξωτερικού. Θέμα που αναπτύξαμε πρόσφατα μέσω ραδιοφώνου με τον δημοσιογράφο-συνεργάτη  Αντώνη Μπότσικα.
Τα στοιχεία σοκάρουν. Κατά πληροφορίες, υπολογίζεται ότι μισό εκατομμύριο Έλληνες με υψηλά προσόντα εκπαίδευσης και εξειδίκευσης μετανάστευσαν τα τελευταία χρόνια στο εξωτερικό. Σύμφωνα με επίσημες έρευνες, τα ελληνόπουλα που εγκατέλειψαν την χώρα στην πλειοψηφία τους είναι κάτοχοι πολλαπλών πτυχίων, μεταπτυχιακών και διδακτορικών.
Η μακροχρόνια υψηλή ανεργία που επιμένει να μαστίζει την Ελλάδα αλλά και η έλλειψη πόρων αναγκάζει μια σημαντική μερίδα Ελλήνων επιστημόνων να κυνηγήσει τα όνειρα της και μια καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση σε άλλες χώρες, κυρίως της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εμείς εδώ γνωρίζουμε καλύτερα ότι ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Σε μεγάλο ποσοστό πάντως, οι σημερινοί Έλληνες μετανάστες βρίσκουν σχετικά εύκολα δουλειά στο αντικείμενο σπουδών τους ενώ ένα μικρότερο ποσοστό ασχολείται επαγγελματικά ακόμη και σε δουλειές κατώτερες του μορφωτικού του επιπέδου.
Βέβαια, πέρα από την τεράστια πληγή, η μετανάστευση αποτελεί ένα μεγάλο εχθρό στην ίδια την ελληνική επικράτεια αλλά και στην οικονομία της χώρας. 
Από οικονομικής άποψης, η μετανάστευση των Ελλήνων στο εξωτερικό στοιχίζει πανάκριβα στην ίδια την χώρα. Οι εισφορές μειώνονται ενώ παρατηρείται και έντονη ετήσια απώλεια φόρων.
Μαθαίνουμε πως ένα Ελληνόπουλο για να σπουδάσει σε ελληνικό πανεπιστήμιο της επαρχίας χρειάζεται περίπου 1000 ευρώ το μήνα, δηλαδή 12.000 το χρόνο, που σημαίνει ότι στα τέσσερα  χρόνια που θα πάρει το πτυχίο του θα χρειαστεί 48.000 ευρώ.   Επί μισό εκατομμύριο αποφοιτησάντων είναι 24δις που φεύγουν από την χώρα και δεν επιστρέφουν. Μυαλά μορφωμένα, καλλιεργημένα, με στόχο και όραμα.
Και δεν είναι μόνο αυτά τα χρήματα που χάνει η Ελλάδα. Πόσα ακόμα έχουν χαθεί για να κτισθούν τα πανεπιστημιακά κτίρια, οι εγκαταστάσεις αλλά και να πληρωθεί το πανεπιστημιακό προσωπικό, καθηγητές, βοηθοί καθηγητών, κλπ. Χρήματα που οι ελληνικές οικογένειες συνεισέφεραν στο κράτος και χρήματα που δεν πρόκειται να τους επιστραφούν, αφού το υψηλό ποσοστό ανεργίας, η έλλειψη θέσεων, υποχρεώνει τα ελληνόπουλα να μεταναστεύουν. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι το Ελληνόπουλο από την πρώτη μέρα που θα πατήσει το πόδι του στο ελληνικό πανεπιστήμιο έχει ήδη επιλέξει και την χώρα στο εξωτερικό που θα εξασκήσει την ειδικότητα των σπουδών του.
Μόλις πριν μερικές δεκαετίες η Ελλάδα έστελνε στο εξωτερικό μόνο εργατικό δυναμικό, με στόχο και όραμα την συγκέντρωση χρημάτων και την γρήγορη επιστροφή στην πατρίδα. Χρήματα που αποτελούσαν σημαντικό αρωγό για τη δημιουργία επιχειρήσεων και νέων θέσεων εργασίας στον ίδιο τον ελλαδικό χώρο.
Αλλά ακόμα και εκείνοι που παρέμεναν στο εξωτερικό, όπως εμείς φέρ’ ειπείν, δεν ήταν λίγα τα χρήματα που έστελναν στις οικογένειές τους. Αντιθέτως σήμερα το παιδί φεύγει στο εξωτερικό και σιγά- σιγά μεταναστεύει ολόκληρη οικογένεια, εγκαταλείποντας και τεράστια ακίνητη περιουσία…
Σύμφωνα με υπολογισμούς εξειδικευμένων γραφείων ευρέσεως εργασίας, μέχρι το τέλος του 2017 το ποσοστό των Ελλήνων που θα έχει εγκαταλείψει τη χώρα, θα αγγίξει το 1.000.000. Και βέβαια όσοι παραμείνουν εκεί θα πληρώνουν τα “σπασμένα” μιας αλλοιωμένης πολιτικά και οικονομικά κοινωνίας. Η μερίδα εκείνη του λαού που εξακολουθεί πεισματικά να πιστεύει στο όραμα ενός καλύτερου αύριο στην ίδια του την χώρα...

Tuesday, November 28, 2017

Εσείς τι λέτε;


Εύγε “ΦΙΛΙΑ”…
Ο Οργανισμός Τρίτης Ηλικίας “ΦΙΛΙΑ” γιόρτασε ξανά και φέτος πανηγυρικά της “Ημέρα” του με πλούσιο γεύμα και με ένα εξαιρετικό καλλιτεχνικό πρόγραμμα, στην κατάμεστη αίθουσα του κέντρου δεξιώσεων Chateau Royal.  
Η “Ημέρα” της Φιλίας γιορτάζεται σχεδόν ταυτόχρονα με την Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία.
Η Ημέρα αυτή υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ζουν σε όλο τον πλανήτη πάνω από 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025 ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.
Ο πληθυσμός του Καναδά δεν αποτελεί εξαίρεση. Γερνά όλο και περισσότερο ενώ παράλληλα αποκτά μεγαλύτερη πολιτισμική πολυμορφία σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το 2016 η Απογραφική Υπηρεσία της χώρας.
Και για πρώτη φορά οι ηλικιωμένοι ξεπέρασαν σε αριθμό τους νέους. Η μέση ηλικία των Καναδών αυξήθηκε σε πανεθνικό επίπεδο κυρίως λόγω της γήρανσης της γενιάς των baby boomers.
Στην Ελλάδα, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία αναφέρει ότι ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 60 ετών ξεπερνούσε το 2011 τα δυόμιση εκατομμύρια, με τις γυναίκες να είναι περισσότερες από τους άνδρες.
Γεγονός είναι ότι οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας. Παρά το ότι συνηθίζουμε να αναφερόμαστε σε αυτούς με τον όρο: “οι απόμαχοι της ζωής”, οι ηλικιωμένοι σήμερα συμβάλλουν αποφασιστικά στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, αφού στην εποχή μας παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.
Η Κοινωνία μας έχει βαθύτατη υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, όχι μόνο για τη συνεχιζόμενη προσφορά τους, αλλά και για λόγους ευαισθησίας απέναντι σε μια ομάδα πολιτών που καθίστανται όλο και πιο αδύναμοι.
Γεγονός είναι ότι οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί μας, των πνευματικών κυρίως ενασχολήσεων, δεν έδωσαν την πρέπουσα σημασία στo καυτό αυτό κοινωνικό  θέμα και ουδέποτε φρόντισαν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες  υποδομές για τη δημιουργία ανάλογων ιδρυμάτων (οίκων ευγηρίας, νοσοκομείων, κ.α.) για την ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωσή των ηλικιωμένων μας.
Εξαίρεση αποτελεί ο Οργανισμός Τρίτης Ηλικίας “Η ΦΙΛΙΑ”, με ιδρύτρια-διευθύντρια την ακούραστη εθελόντρια  κ. Ιωάννα Τσουμπλέκα, που από το 1984 βρίσκεται στο πλευρό της Τρίτης Ηλικίας, οργανώνοντας κάθε χρόνο ένα πλήθος δραστηριοτήτων, (όπως την “Ημέρα” της ΦΙΛΙΑΣ, κ.α.) η πλειονότητα των οποίων έχει φιλανθρωπικό πρόσημο.
Θλιβερό γεγονός είναι ότι σήμερα, πολλά άτομα της Τρίτης Ηλικίας, βιώνουν τη χειρότερη  εποχή τους. Η  σύνταξή τους δεν τους καλύπτει το μήνα. Δεν υπάρχουν δομές φιλοξενίας για μοναχικούς ηλικιωμένους ή είναι ελάχιστες.
Οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι μας, χρειάζονται πάνω από όλα σεβασμό. Σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους για να μπορούν χωρίς άγχος να γιορτάζουν αυτήν την “Ημέρα” που τους είναι αφιερωμένη. Για να μπορούν με ελπίδα να βλέπουν την επόμενη μέρα. Για να μην νοιώθουν ότι είναι βάρος στα παιδιά τους.
Για να μπορούν να ζουν…

Tuesday, November 21, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ελληνικής γραφειοκρατίας το ανάγνωσμα…
Ένα από τα πλέον διαχρονικά άλυτα προβλήματα στην Ελλάδα είναι αυτό της γραφειοκρατίας, το οποίο παραμένει πεισματικά στη ζωή όλων των ελλήνων και με κανέναν τρόπο δεν λέει να λυθεί. Πρόβλημα που λίγο-πολύ το αντιμετωπίζουμε και μείς όποτε χρειαστεί να διεκπεραιώσουμε υποθέσεις μας σε ελληνικές Δημόσιες υπηρεσίες.
Το λίαν ενοχλητικό αυτό πρόβλημα, που πάντως έχει πάρει κωμικές διαστάσεις, αποτέλεσε πρόσφατα θέμα συζήτησης στον ραδιοσταθμό CFMB με τον συνεργάτη-δημοσιογράφο Αντώνη Μπότσικα.
Βέβαια, το συγκεκριμένο πρόβλημα δεν είναι σημερινό. Όσες κυβερνήσεις κι αν άλλαξαν, απέτυχαν πανηγυρικά να επιλυθούν του θέματος, κάνοντας εμφανή τα ζητήματα δυσλειτουργίας που αφορούν την δομή και την οργάνωση του ελληνικού κράτους.
Τι κι αν οι Δημόσιες υπηρεσίες έχουν όλες εκσυγχρονιστεί και εξοπλιστεί με ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Τι κι αν τα στοιχεία μας υπάρχουν καταχωρημένα στο κεντρικό ηλεκτρονικό αρχείο, εμείς υποχρεούμαστε να προσκομίσουμε πολλάκις τα   απαραίτητα (και συχνά περιττά) έγγραφα, ακόμη και όταν μια συναλλαγή ολοκληρωθεί.        
Από ότι φαίνεται, οι υπολογιστές στο Δημόσιο εκτίθενται ως διακοσμητικά στοιχεία… 
Το περασμένο καλοκαίρι χρειάστηκε να μεταβώ στην τοπική εφορία και παρόλο που ήμουν εξοπλισμένος με όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά η υπόθεσή μου τελικά “κόλλησε” στο όνομα!  
Μου πήρε κάμποσες ημέρες να αποδείξω ότι το Μιχαήλ που αναγράφεται στο πιστοποιητικό γεννήσεως με το Μιχάλης που υπάρχει στην ταυτότητα είναι ένα και το αυτό. Ύστερα από τρείς ημέρες απίστευτης ταλαιπωρίας και αφού το θέμα κάπως τακτοποιήθηκε, φτου κι’ από την αρχή. Ο πατέρας μου έτυχε κι’ εκείνος να έχει “δύο” ονόματα, Γεώργιος και Γιώργος!
Το γεγονός ότι χρειάστηκε να υπογράψω υπεύθυνη δήλωση ότι δεν έκανα φορολογική δήλωση τα τελευταία χρόνια, ενώ την ίδια στιγμή ο υπάλληλος το έβλεπε στον υπολογιστή του, δεν το σχολιάζω. Το γεγονός όμως ότι ενώ είχα στα χέρια μου καμιά δεκαριά έγγραφα και εν τέλει δεν εξυπηρετήθηκα διότι μου ζητούσαν άλλα τόσα τα οποία είχα προσκομίσει παλαιότερα αυτό με ξεπερνάει.
Όπως με ξεπερνάει και η απάντηση της υπαλλήλου με την τσίχλα, όταν την ενημέρωσα ότι τα έγγραφα που απαιτούνται τα έχω καταθέσει μερικά χρόνια πριν. Αφού άνοιξε μια απαρχαιωμένη ντουλάπα με άπειρα βιβλία της υπηρεσίας, που αμφιβάλλω εάν μπορεί να βρει κανείς το οτιδήποτε εκεί μέσα, με ενημέρωσε πως αυτά δεν βρίσκονται με τίποτα, πρέπει να τα ξαναφέρω…
Όπως καταλαβαίνετε, αφού σπατάλησα  το μεγαλύτερο μέρος των πολύτιμων διακοπών μου στις Δημόσιες υπηρεσίες επέστρεφα στον Καναδά άπρακτος.
Το ραντεβού με την εφορία ανανεώθηκε για το ερχόμενο καλοκαίρι…
 Όπου και να πας, ένα και το αυτό. Το ελληνικό Δημόσιο μοιάζει ξεχασμένο σε μια άλλη εποχή και σίγουρα δεν συμβαδίζει με την σημερινή της ψηφιοποίησης. Σε πλήρη αντίθεση με τον Καναδά και άλλες ανεπτυγμένες χώρες που χρησιμοποιούν την τεχνολογία  για την απλοποίηση των διαδικασιών και την άμεση εξυπηρέτηση των πολιτών.
Η Ελλάδα για κάποιο λόγο παραμένει κολλημένη σε παρωχημένες πρακτικές και φαίνεται να αδυνατεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς εξέλιξης. 
Αυτά προς υπ’ όψιν σας…

Wednesday, November 15, 2017

Εσείς τι λέτε;


Black Friday
Ο ξενόφερτος θεσμός…

Έρχεται ολοταχώς η περιβόητη Black Friday.
Επιχειρήσεις και καταστήματα θα διαθέσουν και πάλι ελκυστικές - όπως διατυμπανίζουν - προσφορές στο πλαίσιο της “Μαύρης Παρασκευής”.
Το εγχείρημα που υιοθετήθηκε επιτυχώς σε όλες σχεδόν τις δυτικές χώρες (η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση) θα πραγματοποιηθεί στις 24 Νοεμβρίου.
Ο όρος Black Friday, κατά το “έθιμο”, έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του1960 όταν τα λογιστικά φύλλα και οι αποδείξεις ήταν ακόμη χειρόγραφα και τα καταστήματα είχαν δύο χρώματα μελανιού για να καταγράφουν τα στοιχεία. Με κόκκινο γράφονταν οι ημέρες με αρνητικό ισολογισμό πωλήσεων και με μαύρο οι ημέρες με θετικό απολογισμό.
Η “Μαύρη Παρασκευή”, τελευταία Παρασκευή του Νοεμβρίου όπως έχει καθιερωθεί, είναι ένας καθαρά γιάνκηκος θεσμός, ο οποίος κηρύσσει την έναρξη των Χριστουγεννιάτικων αγορών και προκαλεί υστερία στους καταναλωτές, κυρίως χαμηλής αγοραστικής δύναμης, με τις πολυδιαφημισμένες “μαύρες” προσφορές.
Στην ουσία, στοιβάζει αξημέρωτα έξω από τα καταστήματα πλήθος κόσμου, που στο τέλος ποδοπατούνται μεταξύ τους για να αγοράσουν το περίσσευμα μάλλον των εμπορευμάτων, ενώ οι εργαζόμενοι βρίσκονται να είναι ακόμα μια φορά τα εξιλαστήρια θύματα της εργασιακής δουλείας.
Όλα αυτά βέβαια στο βωμό του κέρδους και του ανταγωνισμού των μεγάλων εμπόρων, οι οποίοι θέλουν να συγκεντρώσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο τζίρο.
Βέβαια, για να πούμε και του στραβού (της στραβής) το δίκιο, στις ΗΠΑ όταν μιλάμε για προσφορές, δεν εννοούμε αυτές που έχουμε συνηθίσει εδώ της τάξεως των 30 με 50%. Εννοούμε τιμές κάτω του κόστους αγοράς, στους ελάχιστους πάντως πελάτες που θα προλάβουν …
Δεν λείπουν, εν τω μεταξύ, και τα γεγονότα βίας όπως ξυλοδαρμοί, μαχαιρώματα ακόμη και πυροβολισμοί, με θύματα άτυχους πελάτες που “ευνοήθηκαν” να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή...
Ο θεσμός τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και κάθε χρονιά συμμετέχουν όλο και περισσότεροι λιανέμποροι. Στον Καναδά η ”Μαύρη Παρασκευή” έκανε την εμφάνισή της το 2011 και θωρείται επινόηση των εμπορικών συλλόγων στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν τους Καναδούς καταναλωτές να ταξιδεύουν για ψώνια στις γειτονικές ΗΠΑ. Μία καλή ευκαιρία για τους τοπικούς εμπόρους να ξεφορτωθούν το παλιό κυρίως εμπόρευμα πριν τις γιορτές.
Το online shopping, έχει κι’ αυτό διευκολύνει κατά πολύ την αύξηση των πωλήσεων καταναλωτικών αγαθών.
Πιστεύω πως κάθε προσπάθεια που αποβλέπει στην εξοικονόμηση χρημάτων των καταναλωτών, ειδικά σε δύσκολους καιρούς, είναι πάντοτε καλοδεχούμενη.
Τα αίτια όμως του συγκεκριμένου θεσμού είναι βαθύτερα και πέρα από τις όποιες υπερπροσφορές έχουν να κάνει κυρίως με το φρούτο της ξενομανίας. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διεθνώς το εντονότατο φαινόμενο υιοθέτησης όλων των δυτικών εμπορικών εθίμων.
Ημέρες όπως του Αγίου Βαλεντίνου, των Ευχαριστιών, του Σάντα Κλος, της Μητέρας,  του Πατέρα, της Λευκής Νύχτας, για να αναφέρω τις πιο γνωστές, μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας, προς τέρψιν του ταλαίπωρου λαού, με οδυνηρό αποτέλεσμα το άδειασμα του ισχνού… πορτοφολιού!

Tuesday, November 7, 2017

Εσείς τι λέτε;



Remembrance Day - Ημέρα ιδιαίτερης σημασίας…
11η Νοεμβρίου - Ημέρα Ανάμνησης. Μια ημέρα που όμως στις περισσότερες χώρες δεν έχει επισημανθεί ιδιαίτερα η αξιομνημόνευτη θέση της. Σίγουρα, ωστόσο, αφορά κάθε άνθρωπο και κάθε λαό.
Τι είναι όμως η Ημέρα Ανάμνησης ή Ανακωχής ή των Παλαιμάχων, όπως αλλιώς ονομάζεται και γιατί φοράμε κόκκινες παπαρούνες; Ουσιαστικά είναι η Ημέρα λήξης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος διένυσε τέσσερα χρόνια ακατάπαυστης αιματοχυσίας.
Στις δυτικές χώρες γιορτάζεται στις11 Νοεμβρίου ενώ σε ορισμένες από αυτές αποτελεί επίσημη αργία. Στην συγκεκριμένη επέτειο έχουν δοθεί ποικίλες ονομασίες από πολλές χώρες της Κοινοπολιτείας ανά τον κόσμο. Στη Μεγάλη Βρετανία, συναντάται με το όνομα “Remembrance Day”. Εδώ στον Καναδά, καλείται ως “Jour du Souvenir” και στην Πολωνία ως “Ημέρα Πολωνικής Ανεξαρτησίας”. Στην Αμερική είναι ευρέως γνωστή με το όνομα “Veterans Day”.
Για την ιστορία, την ενδέκατη ώρα, της ενδέκατης μέρας, του ενδέκατου μήνα” (11:00 π.μ.,11 Νοεμβρίου 1918) σηματοδοτείται η υπογραφή της συνθήκης ανακωχής μεταξύ των συμμάχων με τη Γερμανία της Κομπιέν και παράλληλα λήγει επίσημα ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος γνωστός και ως ο “Μεγάλος Πόλεμος” .
Οι “Μεγάλες Δυνάμεις”, οι χαμένοι του πολέμου, έχασαν πάνω από 3.500.000 στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Οι “Συμμαχικές Δυνάμεις”, οι νικητές του πολέμου, έχασαν περισσότερους από 5.100.000 άνδρες. Πάνω από 5.000.000 πολίτες επίσης εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, υπό κατοχή, βομβαρδισμούς, πείνα και ασθένειες. Μέσα σε 6 εβδομάδες από την έναρξη του πολέμου σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι είχαν προσφερθεί εθελοντικά να πολεμήσουν για το Θεό, τη χώρα και την ελευθερία του κόσμου. 
Σημαντικές θεωρούνται και οι απώλειες Ελλήνων στρατιωτών και συμμαχικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, 5.000 Έλληνες στρατιώτες θυσιάστηκαν μαχόμενοι καθώς και 132.000 πολίτες, ήτοι ποσοστό 21.7%. Οι ανθρώπινες απώλειες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 750.000, ήτοι ποσοστό 10% του συνολικού πληθυσμού.
Κάθε χρόνο την ίδια μέρα, οι ανώτατοι εκπρόσωποι των αρχών κάθε χώρας κάνουν κατάθεση στεφάνου στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.
Η υιοθέτηση της παπαρούνας αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο του χρόνου, ως απόδοση για τα θύματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν είναι πρόσφατη. Τον Νοέμβριο του  1918 ένα ποίημα του Καναδού στρατιωτικού γιατρού Τζων Μακ Κρε που περιγράφει την πρώτη ένδειξη ζωής μετά τον θάνατο στα πεδία της Φλάνδρας (τις παπαρούνες που φυτρώνουν στους τάφους των στρατιωτών) ενέπνευσε την Μόινα Μίκαελ, που ασχολιόταν με φιλανθρωπικά έργα, να φορέσει και να μοιράσει παπαρούνες προς τιμήν των νεκρών στρατιωτών. Εκτοτε, το έμβλημα της παπαρούνας είναι άμεσα  συνδεδεμένο με την Ημέρα των Βετεράνων.
Η σημερινή Ημέρα Ανάμνησης έχει για μένα ιδιαίτερη σημασία. Πριν από 100 χρόνια
Γερμανικό υποβρύχιο τύπου UB-47 απροειδοποίητα τορπίλισε και βύθισε το Βρετανικό πολεμικό GEORGIAN. Ανάμεσα στους πέντε που αγνοήθηκε η τύχη τους ήταν και ο παππούς μου Μάρκος Τελλίδης, ο οποίος υπηρετούσε εθελοντικά στο συμμαχικό πολεμικό ναυτικό. Ήταν μόλις 29 ετών.
Το όνομά του συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πεσόντες ήρωες, τιμηθέντες από τον τότε πρωθυπουργό της Ελλάδος Ελευθέριο Βενιζέλο.

Thursday, November 2, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ανδρείκελα εντός εδράνων…
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών αδιαφορούν για τις δημοτικές εκλογές επειδή δεν τις θεωρούν και τόσο σημαντικές ή πιστεύουν πως δεν τους αφορούν. Νοοτροπία η οποία καλλιεργήθηκε όταν ακόμη οι αναπτυσσόμενες πόλεις θεωρούνταν ανίσχυρες και ασήμαντες.
Η παρουσία των πολιτών στις δημοτικές εκλογές πάντως είναι μεγίστης σημασίας.
Για ένα κύριο λόγο, οι δημοτικές κυβερνήσεις μεριμνούν για την διαχείριση, την ασφάλεια και την καθαριότητα των πόλεων, ρυθμίζουν τους φόρους ιδιοκτησίας ακινήτων και γενικά αποβλέπουν στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής.
Οι δήμοι αποτελούν αυτοδιοικούμενα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και αποτελούν ακόμη τον πρώτο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Ένας δήμος διοικείται από το δημοτικό συμβούλιο, την οικονομική επιτροπή, την επιτροπή ποιότητας ζωής και τον Δήμαρχο.
Ο Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι εκλέγονται από τους δημότες κάθε τέσσερα χρόνια.
Με δεδομένη λοιπόν την σοβαρότητα των καθηκόντων των εκλεγμένων, η αποχή από την εκλογική διαδικασία είναι εντελώς αδικαιολόγητη. Οι δραστηριότητες των υπηρεσιών των δήμων θα πρέπει να επιτηρούνται και να ελέγχονται προσεκτικά από τους ίδιους τους κατοίκους. Προσωπικά πιστεύω πως μέσα από την συμβολή του καθενός είναι ανάγκη να δημιουργηθεί ένα νέο είδος “πολιτικής” που θα καταφέρει να μας συγκινήσει, να μας εμπνεύσει και να μας κάνει από αντικείμενα διαχείρισης στα χέρια των δήμων ενεργούς πολίτες που αποφασίζουν για την πόλη τους, το μέλλον και την ίδια τη ζωή τους.
Είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε το πρόγραμμα των διαφόρων κομμάτων, την πορεία, την προσφορά και τα προσόντα των υποψηφίων.
Το Κεμπέκ, με την αυξανόμενη εισροή μεταναστών και προσφύγων έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε μία “πολυεθνική” επαρχία με ορατότατη την παρουσία αλλοδαπών. Πολλά από τα ονόματα που δεσπόζουν στις προεκλογικές αφίσες δεν είναι πλέον γαλλοαγγλικής προέλευσης. Βεβαίως, η ενεργή συμμετοχή όλων των πολιτών - ανεξαρτήτου καταγωγής - στην πολιτική ζωή του τόπου είναι απολύτως φυσιολογική και εκφράζει στο ακέραιο τον σημερινό Καναδά.
Εν τω μεταξύ, οι λεγόμενοι αλλόφωνοι υποψήφιοι, όπως είναι ευνόητο, έχουν εξασφαλισμένο τον σταυρό προτίμησης των ομοεθνών τους, φαινόμενο εντονότατο  στις μεταναστευτικές ομάδες.
Εδώ όμως υπάρχει και η αρνητική πλευρά του φαινομένου. Μέσα στον ενθουσιασμό μας να τοποθετήσουμε “δικούς” μας ανθρώπους στα διάφορα πολιτικά αξιώματα - για πατριωτικούς, συγγενικούς, ή άλλους λόγους - παραβλέπουμε τα όποια ανεπαρκή προσόντα των επιλεγμένων υποψηφίων, με αποτέλεσμα να στέλνουμε συχνά στις Βουλές ανδρείκελα εντός εδράνων.
Το έργο το έχουμε ξαναδεί πολλάκις και σε όλες τις πολιτισμικές οθόνες.
Την Κυριακή καλούμαστε να εκλέξουμε τους δημοτικούς μας εκπροσώπους για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Και θα πρέπει, πιστεύω, να ψηφίσουμε ικανούς ανθρώπους, ασχέτως καταγωγής, χρώματος και θρησκεύματος.
Τους πλέον κατάλληλους που θα ενδιαφερθούν ειλικρινά να προωθήσουν τα δίκαια αιτήματά μας, εξασφαλίζοντάς μας μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος, δεν είναι υποχρεωτική. Ωστόσο είναι ένα αναφαίρετο δικαίωμα και ταυτόχρονα μία υποχρέωση.
Σαν επίλογο να αναφέρω πως η παροικία μας διαθέτει αρκετούς αξιόλογους και ικανούς υποψηφίους.
Γεγονός που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν…

Tuesday, October 24, 2017

Εσείς τι λέτε;



28η Οκτωβρίου 1940 - Ένα Έπος αρχίζει…
Ανέκαθεν είχα την περιέργεια να μάθω γιατί η Ελλάδα γιορτάζει την είσοδό της στους πολέμους ενώ άλλες χώρες συνηθίζουν να γιορτάζουν την λήξη των πολέμων τους και την έλευση της ειρήνης.
Ομολογώ πως ποτέ δεν μπόρεσα να βρω μία εξήγηση που να με ικανοποιεί.
Σήμερα γιορτάζουμε την είσοδό μας στον πόλεμο του ’40. 
Στην πραγματικότητα ο εορτασμός αφορά όλο το έπος του1940 και τις επιτυχίες της χώρας μας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά ουσιαστικά η ημερομηνία αυτή είναι η ημέρα που η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο.
Πως έγινε αυτό; Με το ιστορικό ΟΧΙ στις αξιώσεις των Ιταλών.  
Τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου1940 η Ιταλία, μέσω του πρέσβη της στην Αθήνα, επέδωσε τελεσίγραφο στον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά με το οποίο ζητούσε ελεύθερη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων από τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Παράλληλα απαιτούσε να της παραχωρηθούν κάποια σημεία στρατηγικής σημασίας που θα βοηθούσαν τις επιχειρήσεις της στην γύρω περιοχή.
Ο Ιωάννης Μεταξάς απάντησε ένα ηχηρό ΟΧΙ, το οποίο αντανακλούσε και την θέληση του μεγαλύτερου μέρους του λαού. Ήταν κάτι σαν λαϊκή απαίτηση.
Τα ακριβή λόγια του Μεταξά ήταν: "Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο", όμως οι εφημερίδες της εποχής δεν άργησαν να γράψουν για το περίφημο "ΟΧΙ" του πρωθυπουργού στους Ιταλούς. Η κίνηση αυτή σηματοδότησε την είσοδο της, ουδέτερης μέχρι τότε, χώρας μας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια μέρα ο πρωθυπουργός εξέδωσε το παρακάτω διάγγελμα.
Προς τον ελληνικόν λαόν:
Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν διά την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι επεδείξαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην, προς όλους, η Ιταλία μη αναγνωρίζουσα εις ημας το δικαίωμα να ζώμεν ως ελεύθεροι Έλληνες μου εζήτησεν σήμερον την 3ην πρωινήν ώραν, την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν ότι προς κατάληψιν αυτών η κίνησις των στρατευμάτων της. θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Έλληνες, τώρα θα αποδείξωμεν εάν είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας, την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον, αγωνισθήτε διά την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας, και τας ιεράς μας παραδόσεις.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών
Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως
Ιωάννης Μεταξάς
Η επέτειος του ΟΧΙ ξεκίνησε να γιορτάζεται από την πρώτη κιόλας χρονιά παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα τελούσε υπό Ιταλο-γερμανική κατοχή.
Ο πρώτος επίσημος εορτασμός έγινε στις 28 Οκτωβρίου του1944 οπότε έγινε και η πρώτη παρέλαση παρουσία του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Από τότε ο εορτασμός επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.
Τελικά συνειδητοποίησα ότι δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία το πότε γιορτάζουμε την Εθνική μας Επέτειο, αλλά το τι γιορτάζουμε…
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!

Wednesday, October 18, 2017

Εσείς τι λέτε;



Σεξουαλικά σκάνδαλα εν μέσω κρίσεων...
Είναι πλέον παρατηρημένο ότι όποτε παρουσιάζονται σοβαρές αρρυθμίες,
κάποιες άλλες “κρίσεις” έρχονται στην επικαιρότητα με “βήμα ταχύ” να τις επισκιάσουν.
Άπειρα τα παραδείγματα στη ροή της ιστορίας…
Την ημέρα του μεγάλου κραχ των χρηματιστηρίων, στις 29 Οκτωβρίου 1929, “καυτά” δημοσιεύματα στις εφημερίδες μιλούσαν για το σκάνδαλο που είχε ξεσπάσει με το σύμβολο του σεξ Κλάρα Μπάου, η οποία είχε μπλεχτεί σε πολλές ερωτικές συμπεριφορές και κατηγορήθηκε   από το δικαστήριο ότι είχε κάνει σεξ ακόμη και με ζώα! Τα έντυπα της εποχής έγιναν ανάρπαστα και το σοκ του κραχ κάπως απαλύνθηκε…
Όταν ξέσπασε η πετρελαϊκή κρίση το 1973 και το βαρέλι ανέβηκε από 3 σε 36 δολάρια, με αποτέλεσμα να ταρακουνηθούν οι παγκόσμιες αγορές, έλαβε χώρα ένα από τα μεγαλύτερα σεξουαλικά σκάνδαλα όλων των εποχών στον αθλητικό χώρο και στις τάξεις της διασημότερης ομάδας μπέιζμπολ του κόσμου των Yankees.
Οι συμπαίκτες Γριτζ Πέτερσον και Μάικ Κέκιτς για να ξυπνήσουν την ερωτική τους διάθεση  αντάλλαξαν συζύγους. Ο κόσμος ήταν τόσο πολύ απορροφημένος από την υπόθεση ανταλλαγής παρτενέρ ώστε ξέχασε τα πετροδολάρια… Οι οπαδοί των Yankees το φέρουν βαρέως μέχρι σήμερα…
Τον Οκτώβριο του 1987 σημειώθηκε η μεγαλύτερη πτώση στην αγορά μετοχών μετά το κραχ του 1929, χάνοντας το 10% της αξίας τους. Την ίδια περίοδο πρώτο θέμα  στα ταμπλόιντ ήταν η δήλωση - βόμβα του Μάικλ Τζάκσον όταν αποκάλυψε ότι του άρεσε να κοιμάται με ανήλικα αγόρια. Η εικόνα του σουπερ σταρ δέχτηκε ισχυρό πλήγμα και ελάχιστοι μιλούσαν πλέον για την πτώση των μετοχών…
Λίγα χρόνια αργότερα προκλήθηκε πάλι σημαντική πτώση στα χρηματιστήρια και στις τιμές των ανθηρών μέχρι τότε οικοδομικών επιχειρήσεων. Στα Βαλκάνια, εξ άλλου, η Βοσνία μαινόταν με σφοδρές πολεμικές συγκρούσεις σε όλα τα μέτωπα. Ολόκληρη η υφήλιος, την άσχημη εκείνη περίοδο, συζητούσε για το διασημότερο ροζ σκάνδαλο της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής με πρωταγωνιστή τον πλανητάρχη Μπιλ Κλίντον και την υπάλληλο του Λευκού Οίκου Μόνικα Λεβίνσκι…
Το 1962, την εποχή της μεγάλης κρίσης των πυραύλων της Κούβας, που έφερε τις δύο υπερδυνάμεις πολύ κοντά σε έναν πυρηνικό πόλεμο, δύο σεξουαλικά σκάνδαλα ήρθαν να “κλέψουν” την παράσταση. Ο ερωτικός δεσμός που διατηρούσε η Μέριλιν Μονρόε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζον Κέννεντι και τον αδελφό του Ρόμπερτ και το ροζ πολιτικό σκάνδαλο στο οποίο ήταν αναμεμειγμένοι ο Βρετανός υπουργός πολέμου Τζον Προφούμο και το μοντέλο Κριστίνα Κέλερ που παραλίγο να έριχνε την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου...
Η ιστορία ωστόσο επαναλαμβάνεται και στις ημέρες μας. Ενόψει σοβαρών πολιτικοοικονομικών κρίσεων, καταστροφικών συγκρούσεων και πολέμων, βιβλικών οικολογικών καταστροφών και με ορατή την απειλή ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου, τα σεξουαλικά σκάνδαλα για άλλη μία φορά παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή μας ζωή.
Σε πρώτο πλάνο, οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις στο Χόλυγουντ για τον διάσημο 65χρονο παραγωγό Χάρβει Γουάινστάιν, ο οποίος κατηγορείται πως έχει βιάσει ή παρενοχλήσει σεξουαλικά δεκάδες γυναίκες του χώρου...
Σεξουαλικά σκάνδαλα εν μέσω βαθιών κρίσεων. Απλή σύμπτωση ή εσκεμμένη προσπάθεια μεταστροφής της προσοχής της κοινής γνώμης μακριά από τα μείζονα προβλήματα;
Πολύ αμφιβάλλω αν θα το μάθουμε ποτέ… 

Wednesday, October 11, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ραδιομαραθώνιος "Αγάπη" 


Άνοιξ’ την καρδιά σου εγώ είμαι εδώ
Στα προβλήματά σου για να σου σταθώ
Στη νυχτιά, στο σκοτάδι, θα’ μαι φώς και σημάδι
Θα’ ρθω να σε βρω.
Θα σου πω μη φοβάσαι και μονάχος δεν θα’ σαι
Σ’ αγαπώ…
Στέφανος Βαρελάς


Με το σύνθημα αγάπης  “Άνοιξ’ την καρδιά σου” ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών και ο Ραδιοσταθμός CFMB συνδιοργανώνουν αυτό το Σάββατο 14  Οκτωβρίου 2017 τον 48ο “Ραδιομαραθώνιο της Αγάπης” με στόχο την οικονομική ενίσχυση των πασχόντων συμπαροίκων μας.
Πρόκειται για μια εκδήλωση συνένωσης δυνάμεων για ένα ευγενικό ανθρωπιστικό σκοπό. Μια εκδήλωση προσφοράς, ανθρωπιάς κι’ ελπίδας που ενημερώνει και ευαισθητοποιεί παράλληλα για τα θέματα των οικογενειών που βιώνουν δυσκολίες.  
Από το 1922 ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών προσφέρει το φιλανθρωπικό του έργο σε ελληνικές οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, δίνοντας χρηματική και ηθική υποστήριξη καθώς και ελπίδα για καλύτερες μέρες.
Ο “Ραδιομαραθώνιος της Αγάπης” δεν είναι “ένας ακόμη έρανος”, αλλά υπηρετεί πολύ μεγαλύτερες αξίες. Tης αγάπης, της ανθρωπιάς και της στήριξης...
Όλες οι οικογένειες, έχουν το δικαίωμα της αγάπης, συμπόνιας και προστασίας. Αυτό το δικαίωμα υπερασπίζοντα οι ακούραστες εθελόντριες του ΦΟΕΚ επί 95 ολόκληρα χρόνια. 
Το Σάββατο μας δίνεται για άλλη μία φορά η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας, υλικά και ηθικά, το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας στους φτωχούς συνανθρώπους μας. Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη με ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά.
Ο “Ραδιομαραθώνιος της Αγάπης” όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες, δυστυχώς, για τους πάσχοντες συνανθρώπους μας είναι μόνιμες. 
Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και των νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια  και ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους στο νέο τους ξεκίνημα στη νέα τους πατρίδα.
Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Η πιο μικρή προσφορά είναι μεγάλη. Η ικανοποίηση άλλωστε του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…
Το Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017από τις 10:00 έως τις14:00 μπορείτε να δώσετε την προσφορά σας δια τηλεφώνου στο (514) 483-2600 ή προσωπικά στους Ιερούς Ναούς Αγίου Νικολάου (Laval), Αρχαγγέλων (VSL), Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Park-Ex), Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού (South Shore), Αγίου Διονυσίου (LaSalle) και Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (West Island).
Ανοίξτε την καρδιά σας και προσφέρετε απλόχερα στους πάσχοντες συνανθρώπους μας.
Μη ξεχνάτε, η γενναιοδωρία, όπως και η αγάπη, πάντα αντέχει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει

Wednesday, October 4, 2017

Εσείς τι λέτε;





Ανώφελες και επιζήμιες αντιπαραθέσεις…
Οι επικείμενες εκλογές του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ μου δίνουν το έναυσμα να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις για τον διαδραματιζόμενο ρόλο και την πορεία που - κατά τη γνώμη μου – θα πρέπει ν’ ακολουθούν οι οργανισμοί των μακροπρόθεσμων προοπτικών. 
Η ανάγκη δημιουργίας του τοπικού Κογκρέσου ήταν το αποτέλεσμα της εθνικιστικής πολιτικής της, προ ετών, αυτονομιστικής κυβέρνησης, πολιτική που σκόπευε στην προστασία της Γαλλικής ταυτότητας και γλώσσας. 
Οι νέες διατάξεις προκάλεσαν έντονες ανησυχίες στις παραδοσιακά “αγγλόφωνες” πολιτισμικές μειονότητες, όπως θεωρείτο και η δική μας.    
Οι σχετικές ενέργειες του ΕΚΚ, παρότι δεν καρποφόρησαν, αφύπνισαν τους ανά τον Καναδά ομογενείς με αποτέλεσμα να συσταθούν τοπικά Κογκρέσα στις μεγάλες επαρχίες και να δημιουργηθεί το Εθνικό Κογκρέσο.
Δεν άργησε να συσταθεί και ο συνασπισμός των τριών μεγάλων Κογκρέσων (Ελληνικού, Ιταλικού, Εβραϊκού) για την αντιμετώπιση των κοινών ζωτικών προβλημάτων της εποχής.
Τα τρία Κογκρέσα, συνεργαζόμενα αρμονικά, κατάφεραν να “τρενάρουν” ορισμένα κυβερνητικά νομοσχέδια τα οποία, σύμφωνα με τις αντιλήψεις της εποχής, θα είχαν αρνητικές επιπτώσεις στις μη γαλλόφωνες μειονότητες. Δυστυχώς, ο βίος του συνασπισμού ήταν βραχύς.                   
Εν τω μεταξύ, Εθνικό και Επαρχιακά Κογκρέσα σημείωσαν αξιόλογες επιτυχίες, στα εθνικά μας κυρίως θέματα (Κυπριακό, Μακεδονικό, κ.α.), πιέζοντας τις ομοσπονδιακές κυβερνήσεις να αναθεωρήσουν - έστω και προσωρινά - την εξωτερική  τους πολιτική. Το Κοινοτικό Κέντρο έσφυζε κυριολεκτικά από ζωή με ημερίδες και κατατοπιστικές διαλέξεις, κοινωνικού και εθνικού περιεχομένου, παρουσία εκπροσώπων όλων των πολιτικών κομμάτων. Το ελληνικό λόμπι έκανε τα πρώτα του νηπιακά βήματα…
Με τις από κοινού σοβαρές ενέργειες, εξ άλλου, εκατομμύρια ομογενειακά δολάρια εστάλησαν στην πατρίδα για την ανακούφιση των πληγέντων συμπατριωτών μας από τις φυσικές καταστροφές (σεισμοί, πυρκαγιές, κλπ). Ήταν οι “χρυσές ημέρες” της αμοιβαίας συνεργασίας και συναδελφοσύνης.
Το σκηνικό όμως δεν άργησε να μετατραπεί. Η αλλαγή σκυτάλης στις ηγεσίες έμελλε
ν’ αλλάξει εντελώς την πορεία των οργανισμών. Τα Κογκρέσα άρχισαν να διαφοροποιούν τον αντικειμενικό τους ρόλο και δεν άργησαν να εξελιχθούν σε   οργανισμούς προσωπικών στόχων, με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η ταυτότητα και ο εθνικός τους χαρακτήρας. Η τακτική αυτή, οδήγησε σταδιακά στην αναπόφευκτη συρρίκνωσή τους… 
Τη θέση της σύμπνοιας και της συμπόρευσης πήρε η αντιπαλότητα. Οι λεκτικοί διαξιφισμοί και το απαράδεκτο λεξιλόγιο στα δημοσιευμένα “δελτία τύπου” αντικατοπτρίζουν τη σημερινή θλιβερή πραγματικότητα και το αρνητικό πνεύμα που επικρατεί στους “πρωτοβάθμιους” οργανισμούς μας. Η γέφυρα της επικοινωνίας έχει πλέον χαθεί... Η κατανομή ευθυνών στο παρόν στάδιο δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία.
Οι ανώφελες και επιζήμιες αντιπαραθέσεις δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν τους ήδη συρρικνωμένους οργανισμούς μας σε πλήρη εξαφάνιση.
Η ελπίδα ενός καλύτερου αύριο εναπόκειται πλέον και πλήρως στη νέα γενιά... 
      

Thursday, September 28, 2017

Εσείς τι λέτε;



“Επιδημία” πτωχεύσεων στις επιχειρήσεις…
Μετά την κολοσσιαία εταιρία λιανικού εμπορίου Roebuck & Company, γνωστή ως Sears, άλλη μία τεράστια αλυσίδα εμπορικών καταστημάτων, η Toys “R” Us, ζήτησε δικαστική προστασία από τους πιστωτές για να μην κηρυχτεί σε πτώχευση. 
Το 2017 αναμφισβήτητα θεωρείται η χρονιά με τις περισσότερες πτωχεύσεις και το κλείσιμο υπερκαταστημάτων στην βόρεια Αμερική. Μερικά γνωστά καταστήματα που έβαλαν ήδη λουκέτο η μείωσαν δραστικά την δραστηριότητά τους είναι:  
K-Mart, Future Shop, Target, Guess, Chapters/Indigo, Gap, Mexx, Radio Shack, J.C. Penney, Staples, Payless κ.α. Εξ άλλου, δεκάδες χιλιάδες άλλες λιγότερο γνωστές εμπορικές επιχειρήσεις εξαφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια.
Μία από τις βασικότερες αιτίες βέβαια είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο ή όπως είναι ευρύτερα γνωστό ως e-commerce. Το εμπόριο δηλαδή παροχής αγαθών και υπηρεσιών που πραγματοποιείται εξ αποστάσεως με ηλεκτρονικά μέσα χωρίς να καθίσταται αναγκαία η φυσική παρουσία των ενδιαφερομένων μερών, δηλαδή του πωλητή - αγοραστή.
Ο σχετικά νέος αυτός τρόπος συναλλαγής πάντως παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα και μαζί αμέτρητα μειονεκτήματα. Σημαντικά πλεονεκτήματα είναι πώς τα ηλεκτρονικά καταστήματα είναι ανοιχτά 24 ώρες το 24ωρο, το κόστος των προϊόντων που πωλούνται μέσω διαδικτύου είναι κατά γενικό κανόνα πολύ χαμηλότερο από τις τιμές του εμπορίου και γενικά απαιτεί πολύ λιγότερο υπαλληλικό προσωπικό.
Η αγορά εξ άλλου είναι παγκόσμια, η συναλλαγή ακόμη είναι γρήγορη και άμεση.
Κάθε εταιρία που έχει ηλεκτρονική παρουσία μπορεί να διευρύνει τον κύκλο εργασιών της επεκτείνοντας τα γεωγραφικά όρια των συναλλαγών της που σημαίνει πως κάθε επιχείρηση που διαθέτει προϊόντα online μπορεί και αποκτά πελάτες σε περιοχές που βρίσκονται μακριά από την έδρα της. 
Παρόλα όμως τα όποια πλεονεκτήματα, όλο και περισσότεροι καταναλωτές διατυπώνουν έντονο προβληματισμό τόσο για την ποιότητα των ειδών, την εγγύηση και βέβαια την ασφάλειά και ησυχία τους δεδομένου ότι υποχρεούνται να δώσουν προσωπικά στοιχεία και πληροφορίες με αποτέλεσμα να γίνονται εύκολος στόχος άλλων παρεμφερών e-επιχειρήσεων που την επόμενη κιόλας αρχίζουν να βομβαρδίζονται με ατέλειωτες e-προσφορές.
Πολλοί καταναλωτές  ακόμα δεν εμπιστεύονται για τις συναλλαγές τους το internet και κυρίως διστάζουν να αποστείλουν τον αριθμό της πιστωτικής τους κάρτας. Το ηλεκτρονικό εμπόριο ελλοχεύει κινδύνους για τον ανυποψίαστο χρήστη. Πολλά θέματα άλλωστε που σχετίζονται με εθνικούς και διεθνείς νόμους και κανονισμούς παραμένουν ανεπίλυτα. Η εργασία στο ηλεκτρονικό εμπόριο είναι πιθανό να μην προστατεύεται όπως συμβαίνει με την παραδοσιακή απασχόληση που ρυθμίζεται από την εργατική νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις καθώς δεν είναι εφικτό να ελέγχονται οι εργαζόμενοι όταν δεν θα υπάρχει η φυσική παρουσία τους. Ορισμένα είδη e-επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα ενδύματα, τρόφιμα, κοσμήματα, κ.α. είναι σχεδόν αδύνατον, προς το παρών τουλάχιστον, να ελεγχθούν επαρκώς για την ποιότητα που προσφέρουν.
Γεγονός είναι πως το ηλεκτρονικό εμπόριο άρχισε να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα βιωσιμότητας σε πολλές εμπορικές επιχειρήσεις, όπως προανέφερα. Εκλείπει έτσι σταδιακά η παραδοσιακή μορφή πώλησης σε καταστήματα και παρατηρούνται μαζικές απολύσεις εργαζομένων. 
Οι αρνητικές επιπτώσεις του ηλεκτρονικού εμπορίου στην οικονομία άρχισαν ήδη να γίνονται ορατές. Το κλείσιμο των καταστημάτων σημαίνει απώλεια κρατικών εσόδων που απέφερε η φορολογία, πτώση της αξίας των κενών κτιρίων, μείωση του προσωπικού συντήρησής (ηλεκτρολόγων, υδραυλικών, καθαριστών) κλπ.
Το σοβαρότερο βέβαια πρόβλημα είναι η αύξηση των άνεργων καταναλωτών, οι οποίοι ουσιαστικά κινούν την οικονομία...

Wednesday, September 27, 2017

Εσείς τι λέτε;



Τρίτη Ηλικία
Όχι απαραίτητα “Χρυσή”
 
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία, γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ζουν σε όλο τον πλανήτη πάνω από 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025 ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.
Ο πληθυσμός του Καναδά δεν αποτελεί εξαίρεση. Γερνά όλο και περισσότερο ενώ παράλληλα αποκτά μεγαλύτερη πολιτισμική πολυμορφία σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το 2016 η Απογραφική Υπηρεσία της χώρας.
Και για πρώτη φορά οι ηλικιωμένοι ξεπέρασαν σε αριθμό τους νέους. Η μέση ηλικία των Καναδών αυξήθηκε σε πανεθνικό επίπεδο κυρίως λόγω της γήρανσης της γενιάς των baby boomers.
Στην Ελλάδα, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία αναφέρει ότι ο πληθυσμός ηλικίας άνω των 60 ετών ξεπερνούσε το 2011 τα δυόμιση εκατομμύρια, με τις γυναίκες να είναι περισσότερες από τους άνδρες.
Γεγονός είναι ότι οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας. Παρά το ότι συνηθίζουμε να αναφερόμαστε σε αυτούς με τον όρο: “οι απόμαχοι της ζωής”, οι ηλικιωμένοι σήμερα συμβάλλουν αποφασιστικά στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, αφού στην εποχή μας παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.
Η Κοινωνία μας έχει βαθύτατη υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, όχι μόνο για τη συνεχιζόμενη προσφορά τους, αλλά και για λόγους ευαισθησίας απέναντι σε μια ομάδα πολιτών που καθίστανται όλο και πιο αδύναμοι.
Οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί μας, των πνευματικών κυρίως ενασχολήσεων, δεν έδωσαν την πρέπουσα σημασία στo καυτό αυτό κοινωνικό  θέμα και ουδέποτε φρόντισαν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες  υποδομές για τη δημιουργία ανάλογων ιδρυμάτων (οίκων ευγηρίας, νοσοκομείων, κ.α.) για την ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωσή των ηλικιωμένων μας.
Εξαίρεση αποτελεί ο Οργανισμός Τρίτης Ηλικίας “Η Φιλία”, με ιδρύτρια-διευθύντρια την ακούραστη εθελόντρια  κ. Ιωάννα Τσουμπλέκα, που από το 1984 βρίσκεται στο πλευρό της Τρίτης Ηλικίας, οργανώνοντας κάθε χρόνο ένα πλήθος δραστηριοτήτων η πλειονότητα των οποίων έχει φιλανθρωπικό πρόσημο.
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι πως σήμερα, πολλά άτομα της Τρίτης Ηλικίας, βιώνουν τη χειρότερη  εποχή τους. Η  σύνταξή τους δεν τους καλύπτει το μήνα. Δεν υπάρχουν δομές φιλοξενίας για μοναχικούς ηλικιωμένους ή είναι ελάχιστες.
Οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι μας, χρειάζονται πάνω από όλα σεβασμό. Σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους για να μπορούν χωρίς άγχος να γιορτάζουν αυτήν την μέρα που τους είναι αφιερωμένη. Για να μπορούν με ελπίδα να βλέπουν την επόμενη μέρα. Για να μην νοιώθουν ότι είναι βάρος στα παιδιά τους. Για να μπορούν να ζουν…

Wednesday, September 20, 2017

Εσείς τι λέτε;



23 Σεπτεμβρίου 2017  
Το τέλος του κόσμου!
 
Κατά καιρούς ακούμε και διαβάζουμε πως έφτασε το τέλος του κόσμου και ότι ο πλανήτης Γη θα καταστραφεί. Τώρα, οι συνωμοσιολόγοι ήρθαν να προσθέσουν άλλη μία ημερομηνία της συντέλειας του κόσμου. Την 23η Σεπτεμβρίου 2017. Δηλαδή αυτό το Σάββατο!
Και για να επιβεβαιώσουν τη θεωρία τους υποστηρίζουν πως το φαινόμενο της πρόσφατης ολικής έκλειψης ηλίου είναι σημάδι του ουρανού για τη συντέλεια του κόσμου. Το όλο θέμα το προχωρούν και ένα βήμα παρακάτω αφού ισχυρίζονται πως ο θρυλικός πλανήτης των αρχαίων Σουμέριων Nibiru πρόκειται σύντομα να περάσει πολύ κοντά από τη Γη και θα φέρει την Αποκάλυψη και κατά συνέπεια την καταστροφή του κόσμου...
Οι προφητείες για το τέλος του κόσμου χάνονται στα βάθη των αιώνων και οι πιστοί οπαδοί εξακολουθούν να τις πιστεύουν ευλαβικά όσο και αν αυτές αποδεικνύονται λανθασμένες.
Τον 19ο αιώνα ο αγρότης Γουίλιαμ Μίλερ που είχε πάθος με την Αγία Γραφή, διαβάζοντάς την ξανά και ξανά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ημερομηνία που θα ερχόταν το τέλος του κόσμου θα ήταν η 23η Απριλίου του 1843.  Ο παροξυσμός και ο πανικός που επικράτησε ήταν μεγάλος και πολλές οικογένειες πούλησαν ή χάρισαν όλα τα υπάρχοντά τους...
Το 1881 ο Αυστραλός αστρονόμος John Tebbutt, αφού μελέτησε προσεκτικά τους κομήτες, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κομήτης του Χάλεϋ θα περνούσε τόσο κοντά στη Γη που ενδεχομένως η ουρά του θα την ακουμπούσε! Δημοσιεύματα στις μεγαλύτερες εφημερίδες του πλανήτη, πέρα από τον πανικό, οδήγησαν και σε πολλές αυτοκτονίες... 
Το 1997 όταν ο ίδιος κομήτης έγινε ορατός από τη Γη άρχισαν οι φήμες ότι εξωγήινοι που τον ακολουθούσαν κατέβηκαν στον πλανήτη μας για να τον καταστρέφουν.
Στις 26 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς πολλά μέλη της αίρεσης Heaven’s Gate, που πίστευαν στα UFO, αυτοκτόνησαν μαζί με τον αρχηγό τους Μάρσαλ Απλγουάτ…
Συγκεκριμένη προφητεία του πιο διάσημου προφήτη της ανθρωπότητας Μισέλ ντε Νοστρεντάμ ήταν ότι το τέλος του κόσμου θα ερχόταν το 1732. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν συνέβη και αποδείχτηκε ότι ο Νοστράδαμος μπορεί να έχει κάνει μερικές πετυχημένες προβλέψεις, αλλά σε ότι αφορά τον Αρμαγγεδώνα έπεσε έξω...
Με την αλλαγή της χιλιετίας επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι   υπολογιστές δεν θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη διαφορά ανάμεσα στις χρονολογίες 1900 και του 2000. Πολλοί άρχισαν τις θεωρίες του χάους με τα κομπιούτερ να τρελαίνονται και τον πλανήτη να καταστρέφεται. Το κόστος για να φτιαχτεί το   “πρόβλημα” ξεπέρασε τα 600 δισεκατομμύρια δολάρια…
Όπως και να έχει, εάν το τέλος του κόσμου δεν έρθει στις 23 Σεπτεμβρίου 2017 μην ανησυχείτε. Υπάρχουν κι’ άλλες πιθανές ημερομηνίες θανάτου των πάντων.
2018 μ.Χ. Το τέλος του κόσμου, όπως διαδίδεται από τον Ορθόδοξο μοναχό Μάξιμο… 2060 μ.Χ. Το τέλος του κόσμου, σύμφωνα με τον πατέρα της φυσικής Νεύτωνα…
2068 μ.Χ. Ο αστεροειδής Απόφις, κατά τον επιστήμονα Πόλ Χόδα, θα χτυπήσει τη Γη…
Οπότε, εάν δεν τελειώσει ο κόσμος αυτό το Σάββατο, δεν χάλασε δα κι’ ο κόσμος.
Έχουμε άλλες τρείς “ευκαιρίες”…
  

Thursday, September 14, 2017

Εσείς τι λέτε;



Κινδυνεύει με πτώχευση η εκκλησία;
“Ξεφυλλίζοντας” τον ηλεκτρονικό “Εθνικό Κήρυκα” της Νέας Υόρκης, το μάτι μου έπεσε σε μία σημαντική είδηση, η οποία όμως όπως διαπίστωσα πέρασε στα “ψιλά”.
“Σε κατάσταση πτώχευσης η Αρχιεπισκοπή Αμερικής - ομαδικές απολύσεις και δραστικές περικοπές”.
Η Αρχιεπισκοπή Αμερικής, άρχισε ήδη τις απολύσεις υπαλληλικού προσωπικού της, οι οποίες αρχικά αναμένεται να ανέλθουν μεταξύ 28 και 30. Ήδη απολύθηκαν στελέχη της εφημερίδας “Ορθόδοξος Παρατηρητής”, τον οποίον δεν έχει χρήματα να τον εκδώσει στην έντυπη μορφή του. 
Στους απολυθέντες περιλαμβάνονται ο επί 13 χρόνια συντάκτης κ. Ελευθέριος Πισαλίδης  και ο κ. Ιερώνυμος Δημητρίου, ο οποίος ήταν κατά τα περασμένα 19 έτη διευθυντής Διοίκησης και Οικονομικών της Αρχιεπισκοπής, ενώ είχε υπό την εποπτεία του και την ανέγερση του ναού του Αγίου Νικολάου στο “Σημείο Μηδέν”.
Η  Αρχιεπισκοπή, σύμφωνα με το άρθρο, έχει περιέλθει ουσιαστικά σε κατάσταση πτώχευσης και το οικονομικό της έλλειμμα ανέρχεται στα 8,5 εκατομμύρια δολάρια. 
O Αρχιεπίσκοπος Γέρων Αμερικής κ. Δημήτριος κατά την τελευταία επίσκεψή του στο Φανάρι, ανακοίνωσε στα μέλη της Ιεράς Συνόδου πως υπάρχει έλλειμμα πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Κατόπιν τούτου, ο Επίσκοπος κ. Αντώνιος έδωσε εντολή στους επικεφαλής διαφόρων τμημάτων να προβούν σε δραστικές περικοπές των προϋπολογισμών τους, να απολύσουν προσωπικό και να μειώσουν τα έξοδά τους στο ελάχιστο. 
Οικονομικό πρόβλημα, εξ άλλου, έχει προκύψει και στη Θεολογική Σχολή, καθότι η Αρχιεπισκοπή έχει έξι μήνες να στείλει την μηνιαία συνεισφορά της για τα λειτουργικά έξοδα της Σχολής. Τα έξοδά της Θεολογικής ανέρχονται στα 12 εκατομμύρια δολάρια κατ’ έτος, ενώ ο αριθμός των φοιτητών σε αμφότερα τα σχολεία, Ελληνικό Κολέγιο και Θεολογική Σχολή, κατά το περασμένο έτος δεν υπερέβαινε τους 180.
Αξίζει να σημειωθεί πως έχουν σπαταληθεί πάνω από 2,5 εκατομμύρια δολάρια από τη Σχολή στην δικαστική αντιπαλότητα που υφίσταται επί χρόνια ανάμεσα στη Σχολή και το Μαλιώτειο Πολιτιστικό Κέντρο. Ο προϋπολογισμός της Αρχιεπισκοπής υπερδιπλασιάσθηκε κατά την Αρχιεπισκοπία του κ. Δημητρίου από τα 13 εκατομμύρια στα  30 εκατομμύρια.  Η οικονομική “πτώχευση” της Αρχιεπισκοπής αναμένεται να έχει επιπτώσεις και στις Μητροπόλεις, οι οποίες αποτελούν η κάθε μία ένα είδος σμικρογραφίας της Αρχιεπισκοπής με πρωτοσύγκελους, υπαλληλικό προσωπικό, γραμματείς, διακόνους, γραφείς ληξιαρχείων, διευθυντές νεολαίας και λοιπούς υπαλλήλους.
Το εκκλησίασμα, όπως έχει διαπιστωθεί, έχει μειωθεί κατακόρυφα σε πολλές περιπτώσεις και μάλιστα σε αριθμητικά μεγάλες κοινότητες και ναούς. Μερικές εξ αυτών βρίσκονται σε κατάσταση προχωρημένης αποσύνθεσης.
Σε αντίθεση πάντως με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οικονομική κατάσταση της Μητρόπολης Καναδά, σύμφωνα με επανειλημμένες δηλώσεις του Μητροπολίτη κ. κ. Σωτηρίου, είναι υγιέστατη και σήμερα απολαμβάνει μία σεβαστή ακίνητη περιουσία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.
Την κάλυψη των αυξανόμενων εκκλησιαστικών λειτουργικών εξόδων την επωμίζονται   τελικά οι μεγάλες κοινότητες, οι οποίες, παρότι βάση του καταστατικού τους θεωρούνται “αστικές”, επέλεξαν να εκτελούν και θρησκευτικά χρέη (λογία, μισθοδοσία ιερέων και προσωπικού, πολυδάπανες ανακατασκευές ναών, κλπ).
Πολύ φοβάμαι πως εάν οι “αστικές” κοινότητες  δεν διαφοροποιήσουν τον ρόλο τους και δεν περιοριστούν στα καθ’ εαυτά υπηρεσιακά τους καθήκοντα, κινδυνεύουν κάποτε να οδηγηθούν σε αναπόφευκτο οικονομικό μαρασμό...

Friday, September 8, 2017

Εσείς τι λέτε;



Όχι στην διπλή ιθαγένεια… 
Η είδηση έρχεται από την μακρινή Αυστραλία.
“Το θέμα της κατοχής διπλής υπηκοότητας και ιθαγένειας κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα το πολιτικό σκηνικό στην Αυστραλία…”
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της χώρας, απαγορεύεται ο βουλευτής που εκλέγεται στις εθνικές εκλογές να είναι κάτοχος διπλής υπηκοότητας ή ιθαγένειας. Παραδείγματος χάριν της Αυστραλιανής και της Ελληνικής, γεγονός που μέχρι σήμερα κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την λεπτομέρεια μέχρι που δύο βουλευτές ανακοίνωσαν την παραίτησή τους γι αυτόν ακριβώς τον λόγο.
Ακολούθησε βροχή αποκαλύψεων για βουλευτές, γερουσιαστές, υπουργούς μέχρι και τον αντιπρόεδρο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης καθώς και ερωτηματικά για άλλους της αντιπολίτευσης του Εργατικού κόμματος.
Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του Εθνικού κόμματος μάλιστα, προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστραλίας σε μια προσπάθεια να δοθεί ευνοϊκή ερμηνεία της σχετικής διάταξης, καθώς όπως έγινε γνωστό από τα μέσα ενημέρωσης είναι κάτοχος διπλής υπηκοότητας, έχοντας εκτός από την Αυστραλιανή και την ιθαγένεια της Νέας Ζηλανδίας.
Το ίδιο έπραξε η γερουσιαστής Larissa Waters, κάτοχος και της Καναδικής υπηκοότητας καθώς και ο Υπουργός Πόρων και Βόρειας Αυστραλίας, ο οποίος τελικά παραιτήθηκε από το αξίωμά του.
Εν τω μεταξύ, όπως μαθαίνουμε, σε “αναμμένα κάρβουνα” κάθονται οι ελληνικής καταγωγής βουλευτές Τζούλια Μπανκς και Άρθουρ Συνοδινός από τον κυβερνητικό Συνασπισμό, ο Στηβ Γεωργανάς και η Μαρία Βαμβακινού από το Εργατικό κόμμα και ο ανεξάρτητος γερουσιαστής Νίκος Ξενοφών. Και παρότι δηλώνουν ότι δεν έχουν δεύτερη υπηκοότητα, αποφεύγουν να δώσουν στην δημοσιότητα κάποια σχετικά επίσημα έγγραφα.    
Πολιτικοί παρατηρητές, συνταγματολόγοι αλλά και πολιτικοί δηλώνουν ότι πλέον έφθασε η ώρα για να γίνει δημόσια συζήτηση και στη συνέχεια να γίνει αναθεώρηση της  αναχρονιστικής’ διάταξης του Συντάγματος, που εξυπηρετούσε τα εθνικά συμφέροντα της Αυστραλίας κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα.
Παρόμοιο θέμα είχε προκύψει και στον Καναδά πριν από δέκα περίπου χρόνια όταν είχε αποκαλυφθεί ότι ο τότε αρχηγός του Φιλελεύθερου κόμματος Stephane Dion ήταν κάτοχος και της Γαλλικής υπηκοότητας, επειδή η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Γαλλία. 41 από τους 308 τότε βουλευτές του Καναδικού Κοινοβουλίου ήταν γεννημένοι εκτός Καναδά και κατείχαν και δεύτερη υπηκοότητα. Μεταξύ αυτών δικαίωμα δεύτερης υπηκοότητας είχαν οι ελληνικής καταγωγής βουλευτές Γιάννης Κάνης, Δημήτρης Καρύγιαννης, Ελένη Μπακοπάνου και Tony Clement. Η βουλευτίνα του Block Quebecois Maria Mourani μάλιστα είχε το δικαίωμα να κατέχει τρείς υπηκοότητες.
Σήμερα, με την νέα σύνθεση της κυβέρνησης Τρυντώ, η οποία περιλαμβάνει περισσότερα  στελέχη προερχόμενα από διαφορετικές εθνικές μειονότητες, ο αριθμός είναι αισθητά υψηλότερος. Το ίδιο παρατηρείται και στα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Γνώμη μου: Όσοι πολιτικοί αποφασίζουν να υπηρετήσουν τον Καναδά θα πρέπει να είναι κάτοχοι μιας και μόνο υπηκοότητας, της Καναδικής. Η διπλή υπηκοότητα μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε σύγκρουση συμφερόντων και όχι μόνο.
Ας μη ξεχνάμε, όπως έχει  διαμορφωθεί σήμερα η παγκόσμια πολιτικοοικονομική κατάσταση, οι ενέργειες και αποφάσεις του πολιτικού κόσμου θα πρέπει να λαμβάνονται με μοναδικό γνώμονα τα συμφέροντα του Καναδά, τον οποίο οι εκάστοτε εκπρόσωποί του καλούνται να υπηρετήσουν…




Wednesday, August 30, 2017

Εσείς τι λέτε;



Φύση vs Τεχνολογία
Εμείς, εδώ στον Καναδά αντιμετωπίζουμε πολύ πιο συχνά το τεχνολογικό αυτό φαινόμενο που μοιραία έχει εμφανιστεί και στην Ελλάδα. Ο λόγος για τη μαγεία, τη λάμψη, το τεχνικό φώς από τις ταμπλέτες, τα κομπιούτερ και τα “έξυπνα’ κινητά που κυριολεκτικά έχουν κυριέψει τον κόσμο. 
Εδώ τουλάχιστον, τον χειμώνα, οι νέοι μας έχουν την δικαιολογία ότι βαριούνται να ατενίζουν το συνεχές χιόνι ή να μένουν μέσα με τα υπερβολικά κρύα, με αποτέλεσμα να μπαίνουν όλο και περισσότερο στο μπλε της οθόνης της ταμπλέτας. Όμως στην Ελλάδα…
Ο βασικός λόγος που η δωδεκάχρονη κόρη ενός γείτονά μου στην Καλαμάτα που αναθεμάτιζε φέτος το καλοκαίρι τις διακοπές, είναι ότι στο εξοχικό δεν υπάρχει σταθερή σύνδεση με το Ιντερνέτ, οπότε ο μοναδικός λώρος με το προσωπικό της σύμπαν (κυρίως οι φίλοι στο Facebook ) είναι το κινητό τηλέφωνο, με το οποίο ζει, κοιμάται και αναπνέει. Είναι ακόμα αρκετά μικρή για να έχει τη δική της παρέα στο χωριό όπου παραθερίζει κάθε καλοκαίρι. Το καθημερινό της πρόγραμμα καθορίζεται από τις επιλογές των μεγάλων.
Η θάλασσα, το θερινό σινεμά και οι βόλτες της αρέσουν βέβαια, αλλά εν αντιθέσει με εμένα όταν ήμουν στην ηλικία της, δεν τα βρίσκει καθόλου συναρπαστικά. Είναι απλώς ευχάριστες διέξοδοι μέχρι να βυθιστεί και πάλι στην οθόνη.
Δεν είναι η μόνη. Στην παραλία παρατηρούσα μια παρέα παιδιών που πέρασαν ολόκληρη την ημέρα στη θάλασσα με τα tablets ανά χείρας, χωρίς να βρέξουν ούτε τους αστραγάλους τους...
Το γεγονός ότι μια ολόκληρη γενιά γυρίζει την πλάτη στο φυσικό περιβάλλον και στις προσλαμβάνουσες που αυτό δημιουργεί δεν είναι μόνον αποτέλεσμα της εξάρτησης από τα gadgets και την τεχνολογία. Γεγονός είναι ότι οι νεοέλληνες ποτέ δεν υπήρξαν πραγματικά φυσιολάτρες, παρότι ζουν στην ομορφότερη χώρα του κόσμου. Ακόμη και σήμερα, εν καιρώ κρίσης, που η εύκολη λύση της ταβέρνας είναι μια δαπανηρή επιλογή, προτιμούν να κάθονται στον καναπέ ή να περιορίζουν την έξοδό στο κόστος ενός φρέντο, από το να πεζοπορούν ή να αθλούνται.
Θυμάμαι σε μια επίσκεψή μου στη Βαρκελώνη, εδώ και μερικά χρόνια, μου έκανε τρομερή εντύπωση ότι οι Ισπανοί όλων των ηλικιών έκαναν τζόκινγκ, γέμιζαν γήπεδα του τένις και του μπάσκετ, σκαρφάλωναν στους γύρω λόφους και έκαναν θαλάσσια σπορ.
Μία λύση θα έλεγα, προτού οι μικρότεροι σε ηλικία Έλληνες απορροφηθούν εντελώς από τη δύνη της τεχνολογίας, θα ήταν τα προαιρετικά μαθήματα στα σχολεία ιστιοπλοΐας, ορειβασίας κλπ ούτως ώστε ένα μέρος των περιβαλλοντολογικών γνώσεων   να διδάσκεται στα παιδιά, από τις πρώτες βοήθειες μέχρι την διαχείριση κρίσεων, τον τρόπο να διαβάζουν τη θάλασσα, τη στεριά και τον ουρανό.
Με τον τρόπο αυτό οι νεαροί μαθαίνουν να σέβονται την ιεραρχία, να έχουν πειθαρχία και προνοητικότητα, να αγαπάνε τη φύση, να είναι πρακτικοί και συνεργατικοί και να παίρνουν γρήγορες αποφάσεις. 
Η επαφή με τη φύση, είναι ο πλέον ιδανικός τρόπος να αφυπνίσουν τη δημιουργικότητά τους, να γεννήσουν νέες ιδέες και βεβαίως να ηρεμήσουν.
Μικροί και μεγάλοι πρέπει να απομακρυνθούμε λιγάκι από τα social media και τα   κινητά μας. Να αφεθούμε όσο γίνεται, στο καθαρό αεράκι, στη βουνίσια ατμόσφαιρα, το κελάηδισμα των πουλιών.
Να επιστρέψουμε επί τέλους στο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον μας…

Wednesday, August 23, 2017

Εσείς τι λέτε;



Οικογένεια
Ένας παρεξηγημένος θεσμός…
Χαζεύοντας τα βιβλία κεντρικού βιβλιοπωλείου της Καλαμάτας ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ένα εικονογραφημένο βιβλίο πρόσφατης κυκλοφορίας για ομοφυλόφιλα ζευγάρια το οποίο απευθύνεται σε ελληνόπουλα.
Όπως με πληροφόρησε ο βιβλιοπώλης, μετά από πολλές πιέσεις διαφόρων ομάδων αλλά και με αφορμή την κυβέρνηση Σύριζα και τη γνωστή θέση της για τα ομόφυλα ζευγάρια, οι εκδόσεις Ίκαρος προχώρησαν στην έκδοση του εν λόγω βιβλίου που όμως έχει φέρει πολυποίκιλες αντιδράσεις.
Με τίτλο “Το πιο μεγάλο βιβλίο για τις οικογένειες”, το έντυπο περιλαμβάνει σκηνές με δύο ομόφυλα ζευγάρια και παρουσιάζει τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Το συγκεκριμένο βιβλίο, όπως έμαθα, κέρδισε το βραβείο School Library Information Book Award στην κατηγορία κάτω των 7 ετών...
Άλλο εικονογραφημένο βιβλίο με παραμύθια που τιτλοφορείται “Η Αλίκη κοιτάζει τον καθρέπτη” απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας.
Το παραμύθι μιλάει για μια μικρούλα που βρίσκει την αγάπη, τη χαρά και την ασφάλεια, βρίσκει δηλαδή την οικογένειά της σε ένα ζευγάρι gay ανδρών που την αγαπούν “άνευ όρων”. 
Ένα τρίτο βιβλίο έχει σαν γενικό τίτλο “Μικρές Οικογενειακές Ιστορίες” και απευθύνεται σε εφήβους και ενήλικες. Πρόκειται για μια επίσης ιστορία μιας μικρούλας που μεγαλώνει σε μια οικογενειακή “κολεκτίβα” και ήρθε στον κόσμο ως το παιδί δύο λεσβιών και δύο gay ανδρών.
Άλλο, τέλος, παραμύθι για μικρά παιδιά που προωθεί την ομοφυλοφιλία (υπό την αιγίδα μάλιστα του Υπουργείου Πολιτισμού) πωλείται ήδη από την Ταινιοθήκη της Ελλάδος η οποία από το 2012 επιχορηγείται με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως... 
Βιβλία ομολογουμένως πρωτόγνωρα για την ελληνική κοινωνία στο σύνολό της.
Εκείνο πάντως που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι όσο κι’ αν έψαξα     στο βιβλιοπωλείο δεν βρήκα ούτε ένα βιβλίο που να αναφέρεται στον ρόλο και την αξία της παραδοσιακής οικογένειας.
Η οικογένεια που είναι για τον καθένα μας οι γονείς, η μάνα, ο πατέρας, τα αδέλφια.    
Η οικογένεια εκείνη που μας φέρνει στον κόσμο, η μάνα που μας δίνει το δικαίωμα και την ευκαιρία στη ζωή, που μας κυοφορεί εννέα μήνες, μας νιώθει μέσα της να μεγαλώνουμε, τρέφεται για να τραφούμε, ζει για να ζήσουμε και ζούμε μέσα από αυτήν. Και ύστερα έρχεται και ο ρόλος του πατέρα, διόλου ευκαταφρόνητος και όχι λιγότερο σημαντικός.
Από τη στιγμή που η μάνα αποφασίζει συνειδητά για εμάς και μαζί με τον πατέρα γίνονται  βιολογικοί γονείς που μας φέρνουν σε αυτό τον κόσμο και αυτή τη ζωή, είναι οι μόνοι αυστηρά υπεύθυνοι για εμάς και οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι. Είμαστε αίμα τους, σάρκα από τη σάρκα τους.
Πολύ φοβάμαι ότι η σημερινή κοινωνία είναι στο έλεος μιας επιβαλλόμενης ιδεολογίας μεταμφιεσμένη ως ”προοδευτική” που επιχειρεί να αναδιοργανώσει την ανθρώπινη φυλή και κοινωνία για να υπηρετήσει την νέα τάξη πραγμάτων.
Ο θεσμός και η αξία της αληθινής οικογένειας είναι ότι μας έχει απομείνει.
Ας μην αφήσουμε κι αυτό να χαθεί…

Saturday, August 19, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ικανοί εθελοντές
Είδος υπό εξαφάνιση…

Οι τελευταίες εξελίξεις στον κοινοτικό χώρο με θλιβερό αποτέλεσμα την ματαίωση του καθιερωμένου πανηγυριού “Ελληνική φλόγα” (προφανώς λόγω έλλειψης ικανών εθελοντικών χεριών) με υποχρεώνουν να επανέλθω στο θέμα του παροικιακού εθελοντισμού.
Παρατηρώντας τις πολυποίκιλες εκδηλώσεις, που πραγματοποιούνται κατά καιρούς, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς την παντελή έλλειψη συντονισμού μεταξύ των ιθυνόντων.
Κραυγαλέα περίπτωση παντελούς έλλειψης συντονισμού, προγραμματισμού και επικοινωνίας είναι οι "ανταγωνιστικές" ερανικές καμπάνιες, που συχνά γίνονται ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα  να μην επιτυγχάνονται, όπως έχει διαπιστωθεί, οι αντικειμενικοί στόχοι. Συνέπεια τούτου, οι δωρητές παθαίνουν σύγχυση και δεν προσφέρουν απαραίτητα προς τον σκοπό της αρχικής τους επιλογής.
Μαθαίνουμε ότι και φέτος οι δύο έρανοι “Μαραθώνιος της Αγάπης” και “Telethon for schools” θα διεξαχθούν σε απόσταση αναπνοής…
Η ασυνεννοησία πάντως επεκτείνεται και σε διάφορες άλλες εκδηλώσεις, που απερίσκεπτα διεξάγονται ταυτόχρονα, με μισοάδειες, εννοείται, αίθουσες και πάρκα...
Θα πουν κάποιοι, "εθελοντές είναι πράττουν το κατά δύναμιν". Δεν μπορώ παρά να διαφωνήσω ριζικά. Είναι αναγκαίο και επιβαλλόμενο οι εθελοντές να επιλέγονται προσεκτικά και με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια, είτε μετά από πολυετή προσφορά σε διάφορους τομείς των οργανισμών τους οποίους υπηρετούν ή να έχουν καταξιωθεί στον πολιτισμό και στον χώρο όπου διάλεξαν να υπηρετήσουν.
Όταν ένας οργανισμός, ο οποίος στοχεύει στην ευρεία κοινωνική αποδοχή, δεν καταφέρνει να ελκύσει ικανούς εθελοντές, τότε το λιγότερο που έχει να κάνει είναι να αναθεωρήσει την ύπαρξή του. Διαφορετικά, δεν καθίσταται μόνο αναποτελεσματικός  αλλά συγχρόνως και επιβλαβής για το γενικό σύνολο. Και στην προκειμένη περίπτωση, θα πρέπει να αναζητηθούν τα βαθύτερα αίτια της αποχής ικανών στελεχών.
Ας μη ξεχνάμε ότι ο εθελοντισμός είναι μια μορφή δράσης και έκφρασης των ανθρωπίνων αξιών, οι οποίες σχετίζονται με την βαθειά και ώριμη κατανόηση και μετουσίωση σε συνειδητή επιλογή της δημιουργικής συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και αλληλεξάρτησης για τη λειτουργία βιώσιμων κοινοτήτων,  με δυναμική ανάπτυξης και συμμετοχής όλων.
Ο εθελοντής  θα πρέπει να σέβεται απόλυτα την ευθύνη της εθελοντικής εργασίας που παρέχει το έργο του, να συνεργάζεται με τα αρμόδια όργανα, να τηρεί τις αρχές και τους κανόνες δεοντολογίας και πάνω απ' όλα να είναι ενήμερος και πρόθυμος να υποστηρίξει και να προωθήσει τους στόχους που έχει θέσει και εκτός του οργανισμού που υπηρετεί.
Κάτι που θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη οι υπηρετούντες αλλά και οι υποψήφιοι ενδιαφερόμενοι εθελοντές...
Οι πρωτοβάθμιοι οργανισμοί μας, όπως η ΕΚΜΜ, αντιμετωπίζουν τελευταία εντονότατα το σοβαρό πρόβλημα της έλλειψης ικανών εθελοντικών χεριών. Η υποβάθμιση της γαστρονομικής εκδήλωσης “Γεύση και Παράδοση”, η οποία από τις πολυτελείς αίθουσες του Chateau επιστρέφει στην απρόσιτη αίθουσα του κοινοτικού κέντρου, οι κατά γενική ομολογία ανεπιτυχείς πλέον ερανικές προσπάθειες (λαχειοφόρος, τηλεμαραθώνιος κ.α.) και η πρόσφατη ματαίωση του μεγάλου πανηγυριού του δεκαπενταύγουστου θα πρέπει νομίζω να προβληματίσουν σοβαρά τους ιθύνοντες για την πορεία και το μέλλον του οργανισμού...

Tuesday, August 15, 2017

Εσείς τι λέτε;



Δεκαπενταύγουστος
Η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού

Σε όποια γωνιά της Ελλάδας κι αν βρεθείτε τον Δεκαπενταύγουστο, σίγουρα θα υπάρχει κάποια εκκλησία που γιορτάζει την Παναγία.
Η εν λόγω ημέρα, που είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, αποτελεί ημέρα θρησκευτικής κατάνυξης, αλλά και αφορμή για γλέντι με μουσική, χορό, εκλεκτούς μεζέδες και άφθονο κρασί, σε αντίθεση με τις πρώτες 15 ημέρες του Αυγούστου που αποτελούν ημέρες νηστείας και περισυλλογής για τους πιστούς, που προετοιμάζονται για τη μεγάλη γιορτή.
Ανήμερα της γιορτής, χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν με κατάνυξη να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας, ακολουθούν τις λιτανείες της εικόνας και προσεύχονται.
Ο Δεκαπενταύγουστος θεωρείται η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή του καλοκαιριού για τους Έλληνες και εορτάζεται με εκδηλώσεις και πανηγύρια τα οποία στήνονται στις πλατείες των στολισμένων χωριών και στα προαύλια των εκκλησιών που γιορτάζουν, ενώ ντόπιοι και ξένοι συμμετέχουν με χαρά και ενθουσιασμό στις εκδηλώσεις αυτές.
Στην όμορφη Τήνο χιλιάδες πιστοί καταφθάνουν κάθε χρόνο τέτοια μέρα για να προσκυνήσουν τη θαυματουργή εικόνα της Μεγαλόχαρης, στο Ναό της Ευαγγελίστριας. Η Παναγία της Τήνου θεωρείται το μεγαλύτερο θρησκευτικό προσκύνημα όλης της Ελλάδας.
Ένας άλλος σημαντικός πόλος έλξης χιλιάδων προσκυνητών τον Δεκαπενταύγουστο είναι η Πάρος, που ξεχωρίζει χάρη στην εντυπωσιακή εκκλησία της Εκατονταπυλιανής στο λιμάνι. Μετά την περιφορά του επιταφίου της Παναγίας, ακολουθεί παραδοσιακό πανηγύρι με μουσική, χορό και άφθονο ντόπιο κρασί. 
Μερικά από τα πιο γνωστά πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου σε όλη την Ελλάδα γίνονται στη γιορτή των εξής εκκλησιών: Παναγία Αγιασώτισσα στην Αγιάσο της Λέσβου, Κοίμηση της Θεοτόκου στην Όλυμπο της Καρπάθου, Παναγία Σπηλιανή στη Νίσυρο, Επιτάφιος Παναγίας στην Πάτμο, Μοναστήρι Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς, Κοίμηση της Θεοτόκου στη Θάσο, Κοίμηση της Θεοτόκου στην Κάσο, Iερά Mονή της Παναγιάς της Φιδούς στην περιοχή Mαρκόπουλου Kεφαλονιάς, Παναγία Φανερωμένη και Παναγιά τη Θαλασσινή στην Άνδρο, Παναγία Κρεμαστή στη Ρόδο, Παναγία στη Σκιάθο, Παναγιά Καστριανή στην Τζια, Παναγιά Πανοχωριανή στην Αμοργό, Παναγία στη Σέριφο και στο Φιλότι της Νάξου, Πορταΐτισσα στην Αστυπάλαια κ.α.
Με κατανυκτικές λειτουργίες και λαμπρό πανηγύρι, σε κατάφυτο περιβάλλον, γιορτάζει τον Δεκαπενταύγουστο και η Μονή της Παναγίας των Κλειστών, στα βόρεια της Φυλής. 
Εξ ‘άλλου, στην πανέμορφη περιοχή της Τροιζηνίας, στο παραθαλάσσιο Βίδι,       βρίσκεται ο Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου που προσφέρει μαγευτική θέα στον Πόρο. Εδώ κάθε χρόνο το Δεκαπενταύγουστο γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι με τη συμμετοχή ντόπιων αλλά και επισκεπτών.
Στη Μονή Φανερωμένης, στην όμορφη Σαλαμίνα, οργανώνεται το πιο λαμπρό πανηγύρι του νησιού, από τις 19 έως τις 25 Αυγούστου. Αυτές τις ημέρες, πλήθος προσκυνητών καταφθάνει στη Σαλαμίνα για να προσκυνήσει, να παρακολουθήσει τις κατανυκτικές λειτουργίες και να ακολουθήσει την περιφορά της εικόνας, που γίνεται το πρωί της 23ης Αυγούστου, με τη συνοδεία του Λιμενικού Σώματος.
Στο Μόντρεαλ αναμένεται να γιορτάσει και πάλι φέτος ο ανοικοδομημένος Ιερός Ναός Κοίμησης της Θεοτόκου “Παναγίτσα”.
Χρόνια Πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν…