Wednesday, March 15, 2017

Εσείς τι λέτε;


Niki Ashton
Η ελληνίδα που εμπνέει


Η πολιτική γενικά, θεωρείται ένα προνόμιο των ανδρών. Πρόκειται για ένα στερεότυπο  το οποίο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα σε πολλές ακόμη χώρες. Όσο πιο ψηλά κοιτάζουμε στην ιεραρχία της εξουσίας, τόσο λιγότερα γυναικεία πρόσωπα βλέπουμε. Πάντως, ύστερα από χρόνια αγώνων, η κατάσταση αρχίζει σιγά σιγά να αλλάζει. Η είδηση έρχεται από τη Manitoba. Η Niki Ashton επιδιώκει να διαδεχτεί τον Tom Mulcair, διεκδικώντας  εκ νέου την αρχηγεία του Νεοδημοκρατικού κόμματος και με όνειρο να γίνει μια μέρα πρωθυπουργός του Καναδά. Η πρώτη απόπειρά της Niki Ashton, ως γνωστόν, έγινε το 2012, όταν δοκίμασε την τύχη της στον ευρύτερο πολιτικό στίβο του Καναδά φιλοδοξώντας να πάρει θέση στην κούρσα διαδοχής του Jack Layton, στο τότε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αντίπαλοί της, τη φορά αυτή, είναι ο Peter Julian από την Βρετανική Κολομβία, ο Charlie Angus από το Οντάριο και ο Guy Caron από το Κεμπέκ. Η Niki Ashton, βουλευτής της περιοχής Churchill - Keewatinook Aski της βόρειας Manitoba ηλικίας 34 ετών, είναι ελληνικής καταγωγής και η νεώτερη υποψήφια για την κούρσα της διαδοχής στο Νεοδημοκρατικό κόμμα. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να φιλοξενήσω στον σταθμό τη Niki και πρέπει να ομολογήσω πως εντυπωσιάστηκα από την ευφράδεια λόγου, τα άψογα ελληνικά της και   περισσότερο από την υπηρηφάνεια που νοιώθει για την ελληνική καταγωγή της. Μιλάει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, ελληνικά και ισπανικά, δηλώνει ως μητρική της γλώσσα τα ελληνικά ενώ συνεννοείται άνετα στα ρωσικά, τούρκικα και κινέζικα. Σε συνέντευξη τύπου που παρεχώρησε εδώ στο Μόντρεαλ, εντυπωσίασε τους δημοσιογράφους με τον τρόπο σκέψης, την αποφασιστικότητα και την άνεσή που έχει  να κινείται ανάμεσα στις διάφορες γλώσσες που κατέχει.θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Niki Ashton είναι κόρη του πρώην επαρχιακού υπουργού Πολυπολιτισμού της Μανιτόμπα Steve Ashton και της Χαρίκλειας Δημητρακοπούλου. Στις πρόσφατες αμερικανικές προεδρικές εκλογές, υπήρξε ένθερμη υποστηρίκτρια του υποψηφίου για την προεδρία Bernie Sanders. Η Niki Ashton είναι παντρεμένη με τον Ryan Barker με ορθόδοξο γάμο σε ναό της Αλεξανδρούπολης στην Ελλάδα, απ' όπου κατάγεται η μητέρα της.Πιστεύω ότι η υποψηφιότητα της Niki Ashton, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, έχει ιδιαίτερη σημασία για την ομογένεια του Καναδά. Στο πρόσωπό της το ελληνικό στοιχείο βρίσκει έναν ουσιαστικό υπερασπιστή των εθνικών μας θεμάτων, ειδικότερα στην δύσκολη αυτή περίοδο των εδαφικών διεκδικήσεων και απρόοπτων εξελίξεων. Παράλληλα, προασπίζεται την ισότητα των καναδών σε όλους τους τομείς, σε μια χώρα που σήμερα θεωρείται μοντέλο της δημοκρατίας. Η Niki Ashton με την απόφασή της αυτή, εκτός του ότι τοποθετεί την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη, κάνει έμμεσα ένα σημαντικό λόμπι υπέρ της Ελλάδας, τόσο αναγκαίο στους δύσκολους και αβέβαιους σημερινούς καιρούς που διανύουμε. 
Η στήλη της εύχεται κάθε επιτυχία και μια μέρα πρωθυπουργός...

Tuesday, March 7, 2017

Εσείς τι λέτε;



Η πατρίδα στον βωμό του...τζόγου!

Μήπως τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας; 
Ενώ σερφάριζα στο διαδίκτυο για να πληροφορηθώ τα τελευταία συμβάντα στην  "ταλαίπωρη" πατρίδα, έπεσα πάνω σε δύο απίστευτες αληθινές ειδήσεις, από αυτές που δυστυχώς περνούν στα ψιλά γράμματα της σημερινής επικαιρότητας...
"Εκατομμύρια στα καζίνο των κατεχομένων", τιτλοφορείται σχετικό άρθρο των  TOURISM CHRONICLES. "Εξωφρενικά είναι τα ποσά που αφήνουν οι Κύπριοι στα κατεχόμενα δοκιμάζοντας τη τύχη τους σε καζίνο, εν μέσω μάλιστα οικονομικής κρίσης. Τα τελευταία δέκα τουλάχιστον χρόνια, οπότε άρχισαν να τηρούνται στοιχεία, έγιναν συναλλαγές στα κατεχόμενα μέσω πιστωτικών καρτών που ξεπερνούν τα 34 εκατομμύρια ευρώ, για τυχερά παιχνίδια και για αγορές με πλαστικό χρήμα..."
Θυμάμαι, με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 είχε γεννηθεί η ελπίδα της επανασύνδεσης και επιστροφής των προσφύγων. Πολλοί τότε είδαν την κίνηση αυτή ως την απαρχή της ενοποίησης του νησιού. Ορισμένοι πάλι παραδόξως την είδαν από άλλο φακό. Ως χώρο αναψυχής και δοκιμής της τύχης στην κατεχόμενη πατρίδα...
Τι να πει κανείς; Άλλοι εναπόθεσαν την ψυχή τους στα χώματα που γεννήθηκαν και κάποιοι άλλοι εναποθέτουν...τον οβολό τους και μάλιστα αδρά.
Μία άλλη εξωφρενική είδηση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, που και αυτή πέρασε στα "ψιλά" γράμματα, φέρει τον τίτλο: "Οι έλληνες τζογάρουν στα καζίνο των Σκοπίων". 
"Ημέρες ρεπό και τα Σκόπια έχουν την τιμητική τους. Οι δοκιμαζόμενοι από την ελληνική κρίση έλληνες σχηματίζουν ουρές στον μεθοριακό σταθμό των Ευζώνων για να δοκιμάσουν την τύχη τους σε ένα από τα φιλόξενα καζίνο...
Μία ατέλειωτη ουρά από ΙΧ αυτοκίνητα από το Κιλκίς, τη Θεσσαλονίκη αλλά και από την Έδεσσα, τη Βέροια και την Κατερίνη, συνωστίζονται στα σύνορα με προορισμό το “Λας Βέγκας” των Βαλκανίων.."
Όντως, τραγικό το γεγονός... πολλοί έλληνες σήμερα εν μέσω σοβαρής κρίσης, παίζουν τεράστια ποσά σε καζίνο και ακόμη τραγικότερο το ότι προτιμούν να παίζουν στα σκοπιανά και τουρκοκυπριακά καζίνο!
Οι έλληνες παίκτες, που για ακαταλαβίστικους λόγους προτιμούν τα γειτονικά αυτά καζίνο αντί τα ντόπια, στην ουσία χρηματοδοτούν την προπαγάνδα εναντίον των ελλήνων και της Ελλάδας. Εκατομμύρια εναποτίθενται στο παράνομο τουρκοκυπριακό καθεστώς κατοχής της βόρειας Κύπρου που τόσα προβλήματα έχει προκαλέσει στην μεγαλόνησο και στην FYROM η οποία προκλητικά καπηλεύεται την ελληνική ιστορία προκαλώντας σύγχυση στην διεθνή εικόνα της Ελλάδος.
Τα διαβάζω και η σκέψη μου ανατρέχει τους αγώνες των μαρτύρων και ηρώων που θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι τα πάτρια εδάφη και τα ιδανικά της φυλής μας.
Και ακόμη, τους δικούς μας αγώνες εδώ στον Καναδά να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη και να αποτρέψουμε την αναγνώριση των ψευδοκρατών από τις εκάστοτε καναδικές κυβερνήσεις.  
Τα διαβάζω, τα βλέπω, τα ακούω και θλίβομαι αφάνταστα...
 

Wednesday, March 1, 2017

Εσείς τι λέτε;



8η Μαρτίου - Μία παρεξηγημένη Ημέρα...

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, όπως θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, καθιερώθηκε για να θυμίζει στις γυναίκες του κόσμου ότι ύστερα από πολλές θυσίες και άνισους αγώνες το γυναικείο φύλλο κατέκτησε ίσα δικαιώματα με τους άντρες, διεκδίκησε καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Σε ποιές όμως γυναίκες αναφερόμαστε; Σ' εκείνες που είχαν την τύχη και γεννηθούν στη πολιτισμένη δύση ή σ' αυτές που είχαν την ατυχία να δουν το φως του ήλιου σε κάποια μεσαιωνικού τύπου χώρα; Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι η ισότητα των δύο φύλλων είναι δυστυχώς ανύπαρκτη σε πολλές ακόμη χώρες όπου υπάρχουν παιδιά, κοπέλες, γυναίκες, ηλικιωμένες που δεν έχουν καμία αξία, καμία υπόσταση μέσα στην κοινωνία. Ακόμη και σήμερα στον 21ο αιώνα της "εξέλιξης," υπάρχουν γυναίκες που γεννιούνται σε καθεστώτα ομηρίας και εκπορνεύονται πριν ακόμη ενηλικιωθούν. Κοπέλες που πωλούνται σαν αντικείμενα για "όλες" τις δουλειές...Η 8η Μαρτίου πρέπει να είναι Ημέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο και όχι Ημέρα γιορτής. Ημέρα "θλίψης" μάλλον, για τα εκατομμύρια κορίτσια θύματα σωματικής, σεξουαλικής ή συναισθηματικής βίας, κορίτσια που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, που συχνά δολοφονούνται από συγγενείς τους για λόγους τιμής... Σ' ολόκληρο τον πλανήτη, υπό την ανοχή κρατών, θυσιάζονται στο βωμό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και της ηδονής, εκατομμύρια ανήλικα κορίτσια. Πώς είναι δυνατόν να γιορτάζονται μάχες, που υποτίθεται ότι έχουν κερδηθεί, όταν υπάρχουν ακόμα ανοιχτές πληγές που αιμορραγούν; Πώς μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία, ισότητα, ιδανικά και πάνω απ’ όλα, για ανθρώπινα δικαιώματα, σ’ έναν απάνθρωπο κόσμο; Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας κινητοποιήθηκαν  πριν 160 χρόνια, στις 8 Μαρτίου 1857 στη Νέα Υόρκη, για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Ήταν η έναρξη του εργατικού κινήματος. Δύο χρόνια αργότερα οργανώθηκε το πρώτο σωματείο γυναικών το οποίο συνέχισε τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Στις μέρες μας όμως, η Ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό και κοινωνικό της μήνυμα. Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου... Την Κυριακή 5 Μαρτίου, η Ομοσπονδία Ελληνίδων του Λαβάλ "Ηλέκτρα", θα γιορτάσει την Διεθνή Ημέρα Δικαιωμάτων των Γυναικών στο Chateau Royal, με ειδικές αναφορές και σχετικές με την Ημέρα ομιλίες. Εξάλλου την Πέμπτη 9 Μαρτίου, ο Οργανισμός τρίτης ηλικίας "ΦΙΛΙΑ", στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, διοργανώνει εκδήλωση στην αίθουσά του στο Μόντρεαλ, με ομιλητή της Ημέρας τον Γενικό Πρόξενο κ. Νικόλαο Σιγάλα. Δύο ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που πάντως αφορούν και τα δύο φύλλα...

Wednesday, February 22, 2017

Εσείς τι λέτε;


Από τα μικρά και ασήμαντα, μικρό το όφελος...

Θα ήθελα αυτήν την εβδομάδα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες επίμονες σκέψεις και έντονους προβληματισμούς μου...Επικρατεί η γενική αντίληψη ότι είμαστε αδιάφοροι για τα κοινά. Ότι πέρα από τη μύτη μας δεν θέλουμε να ασχολούμαστε με τίποτε και με κανέναν. Βλέπουμε π.χ.την αθρόα συμμετοχή των νέων μας σε κάθε είδους "ξένες" εκδηλώσεις, ενώ απέχουν συστηματικά από τις δικές μας. Η "πελατεία", την οποία τόσο ανάγκη έχουν οι οργανισμοί μας, σιγά-σιγα απομακρύνεται. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Καθίσαμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας; Μήπως πάλι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι; Μήπως κατά βάθος οι νέοι μας νοιάζονται για τα συλλογικά όμως κάτι άλλο φταίει που αποφεύγουν να συμμετέχουν; Για να δικαιολογήσουν κάποιοι ενταγμένοι στο διαμορφωθέν "σύστημα" την μέγιστη  αποχή, απλά "σπέρνουν" ότι ο έλληνας είναι αδιάφορος για αυτό και για εκείνο. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω ριζικά. Ποιο πολιτικοποιημένο ον από τον έλληνα δεν νομίζω ότι υπάρχει. Ασχολείται με όλα και έχει πλήρη άποψη για όλα. Εάν απέχουμε από τις διαδικασίες, σίγουρα αυτό δεν συμβαίνει γιατί απαξιούμε να ασκήσουμε το καθήκον μας. Είναι γιατί έχουμε συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχουν ικανοί άνθρωποι να μας βγάλουν από το αδιέξοδο και να μας οδηγήσουν στον δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου. Είναι γιατί οι "μεγάλοι" οργανισμοί μας, με το έμψυχο παλιό υλικό που διαθέτουν, δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των καιρών...Είναι γιατί τα S.O.S. συνθήματα με τις ξεπερασμένες μορφές προσέγγισης και εράνων, έπαψαν προ πολλού να πείθουν για την φερεγγυότητα και την αποτελεσματικότητά τους... Είναι γιατί οι πάλαι ποτέ ζωντανοί οργανισμοί μας, όπως π.χ. Κοινότητα και Κογκρέσο, δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τις μεσαιωνικές προδιαγραφές στη σύγχρονη κοινωνία και επιμένουν να λειτουργούν μέσα σε ασφυκτικά στενά δογματικά πλαίσια, εκφράζοντας μία δραματικά περιορισμένη μερίδα μελών...Είναι γιατί επικρατεί ένας ιάσιμος ανταγωνισμός ανάμεσα στους "πρωτοβάθμιους"     οργανισμούς, η ηγεσία των οποίων αντί να τηρεί και να σέβεται τους σκοπούς για τους οποίους ιδρύθηκαν, βάλθηκε να ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τα ανούσια μικρά και ασήμαντα... Τα τακτικά "έκτακτα" δελτία τύπου στις τοπικές εφημερίδες μιλούν από μόνα τους... Εκλεγμένοι και διορισμένοι, εν όψει ταύτης πραγματικότητας και λόγω έλλειψης παντελούς συλλογικής δράσης και συνεργασίας, ζουν την μοναξιά τους... Ζωντανό παράδειγμα ο βουλευτής μας Γεράσιμος Σκλαβούνος, ο οποίος για το ενδιαφέρον, τις προσπάθειες και τα σχολικά του επιτεύγματά εισέπραξε την απόλυτη αγνωμοσύνη μας... Ακόμη, οι φιλότιμες προσπάθειες των γερουσιαστών μας στα εθνικά θέματα, δεν βρήκαν ουδεμία ανταπόκριση και συνεργασία από τη βάση, με αποτέλεσμα να καλούν   τον ελληνισμό από τα ερτζιανά να ενεργεί πλέον μεμονωμένα... Είναι πλέον οφθαλμοφανές ότι ως οργανωμένη παροικία τα επιτεύγματά μας περιορίζονται σε άψυχα τούβλα... Όσον αφορά την "αδιαφορία", την οποία θεωρώ ως αμυντική στάση, παρουσιάστε μας κύριοι "ταγοί" κάτι αξιόλογο και εποικοδομητικό και θα δείτε που θα πάει ο "ζαμανφουτισμός" μας. Εσείς πρώτοι δώστε το καλό παράδειγμα. Εμείς είμαστε σε επιφυλακή. Δυστυχώς όμως έχετε κολλήσει σαν βδέλλα στα ανούσια, άσκοπα και ασήμαντα... Όπως λέει και η σοφή παροιμιώδη φράση: Από τα μικρά και ασήμαντα μικρό το όφελος...


Wednesday, February 15, 2017

Εσείς τι λέτε;


Η ολισθηρή πορεία των γλωσσικών μας πραγμάτων...

Στις 21 Φεβρουαρίου εορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας που καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 17 Νοεμβρίου 1999 και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2000. Σκοπός της είναι η προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας και της πολύγλωσσης εκπαίδευσης καθώς και η διάσωση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών. Κίνητρο για την υιοθέτησή της στάθηκε η Σφαγή της Ντάκα στις 21 Φεβρουαρίου1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινού Μπανγκλαντές) ξεσηκώθηκαν, στα πλαίσια του "Γλωσσικού Κινήματος", για να εμποδίσουν την απαγόρευση της γλώσσας τους Μπενγκάλι και την υιοθέτηση της επίσημης γλώσσας του Πακιστάν Ουρντού. Η αστυνομία έπνιξε τη διαμαρτυρία τους στο αίμα με αποτέλεσμα τουλάχιστον τέσσερις νεκρούς. Η ημέρα ξεκίνησε να εορτάζεται στο Μπανγκλαντές για να αναγνωριστεί μετά από την UNESCO. Στο Μπανγκλαντές είναι επίσημη αργία. Σύμφωνα με έρευνες, από τις περίπου 6.000 γλώσσες που μιλιούνται σήμερα στον κόσμο, οι μισές από αυτές απειλούνται με εξαφάνιση. Μία από αυτές, όσο κι' αν ακούγεται παράδοξο, είναι και η ελληνική! Ένας από τους βασικούς λόγους που η γλώσσα μας απειλείται είναι διότι δεν διδάσκεται σωστά στα σχολεία, αφού η Ελλάδα ανέκαθεν διέθετε το μικρότερο ποσοστό του προϋπολογισμού της στην εκπαίδευση... Απειλείται ακόμη διότι οι ανελλήνιστες και οι ημιμαθείς που λυμαίνονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν προ πολλού ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο. Και η λεξιπενία των ελλήνων οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην αποβλακωτική επίδραση της τηλεόρασης. Επίδραση που - ας οψεται η δορυφορική - τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αισθητή και στην παροικία μας...Σύμφωνα με στοιχεία, ενώ ο μέσος Ευρωπαίος χρησιμοποιεί περίπου 2.500 λέξεις για να εκφραστεί, ο μέσος έλληνας τη "βολεύει" με 800, ενώ οι νέοι είναι ζήτημα να χρησιμοποιούν 100! Υπολογίζεται ότι εάν η σημερινή κατάσταση συνεχιστεί, με τα ελληνικά μας να γίνονται καθημερινά φτωχότερα και αθλιότερα, το μέλλον για τη μητρική μας γλώσσα θα έχει πλέον προδιαγραφεί αναπότρεπτα και αρνητικά. Και εάν η γλώσσα μας χαθεί, θα είναι σχεδόν αδύνατο να διατηρήσουμε την εθνική μας υπόσταση.Τα μαθήματα νεοελληνικών σπουδών, τα ελληνικά μας σχολεία, η εκκλησία, ο προσκοπισμός, τα παροικιακά ΜΜΕ και βέβαια οι γονείς εκείνοι που επιμένουν στην ελληνοπρεπή μόρφωση των παιδιών τους, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της μητρικής γλώσσας και του πολιτισμού μας εδώ στον Καναδά.  Αρκεί να υπάρχει θέληση, σύμπνοια, ενότητα, ηγεσία και διάθεση συνεργασίας. Αξίες όντως, οι οποίες πάντως με μεγάλη λύπη και απογοήτευση διαπιστώνουμε, τείνουν να εξαφανιστούν...  

Wednesday, February 8, 2017

Εσείς τι λέτε;


Η κρίση του τύπου και η εναλλακτική ενημέρωση...

Το τέλος εποχής για τις ιστορικές εφημερίδες "Νέα" και "Βήμα" των Αθηνών φαίνεται πως μπορεί να είναι προ των πυλών, μετά τις συστηματικές απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Μετά λύπης βλέπουμε ότι όλο και περισσότερα έντυπα αναστέλλουν την κυκλοφορία τους για οικονομικούς κυρίως λόγους. Τελευταία, η μεγάλης κυκλοφορίας τοπική "La Presse" κατέστη εβδομαδιαία με την καθημερινή συνδρομητική έκδοση της να διατίθεται μόνο στο διαδίκτυο σε ηλεκτρονική μορφή. Ένα πείραμα με άγνωστες προς το παρών συνέπειες. Άλλες κύριες εφημερίδες, όπως η "Gazette" και "Le Devoir" υποσιτίζονται κυριολεκτικά τα τελευταία χρόνια λόγω της δραστικής μείωσης των διαφημίσεων... Το φαινόμενο φυσικά έχει πάρει παγκόσμιες διαστάσεις. Χιλιάδες Καναδοί δημοσιογράφοι, κάθε λογής εντύπων, απολύθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια ενώ ο αριθμός συνεχώς αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Παρόμοιο περίπου πρόβλημα αντιμετωπίζουν και τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο, αφού τηλεθεατές και ακροατές έχουν πλέον εύκολη και άμεση πρόσβαση στην ενημέρωση μέσω των tablets και smartphones... Αναρωτιέται λοιπόν κανείς τι μέλλον έχουν τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης αφού με τις νέες τεχνολογίες οι συνήθειες των ανθρώπων αλλάζουν και όλο και περισσότεροι αφιερώνουν ώρες ολόκληρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και φευγαλέα ρίχνουν μια ματιά στις κύριες ειδήσεις και επικεφαλίδες... Όταν όλη μας η πληροφόρηση βασίζεται σε bullet form, που "ενημερώνει" με μία φράση ή με πέντε λέξεις, που οδεύουν τα έντυπα τα οποία στο κάτω-κάτω αναλύουν και σχολιάζουν επώνυμα και με υπευθυνότητα τα γεγονότα; Είναι άραγε το μέλλον ψηφιακό; Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που δημιουργείται με την έλλειψη δημοσιογράφων είναι η ελλιπής πληροφόρηση και η συστηματική παραπληροφόρηση. Πλείστες ηλεκτρονικές εκδόσεις είναι ανεξέλεγκτες και δημοσιεύουν ανενόχλητα ότι τους εξυπηρετεί, χωρίς απαραίτητα το περιεχόμενο να ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Παρατηρούμε επιχειρηματικές, συλλογικές και κάθε είδους παρεμφερείς ιστοσελίδες να προβάλλουν την "θετική" μόνο πλευρά των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που παρέχουν. Συγκεκριμένα, στο προηγούμενο φύλλο των "Ελληνοκαναδικών Νέων" με έκπληξη διάβασα δύο διαφορετικές απόψεις για την εκδήλωση "Γεύση και Παράδοση". Το ηλεκτρονικό ένθετό της ΕΚΜΜ αναφέρει ότι η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε κάθε άλλη χρονιά ενώ στις "Ελευθεροστομίες" ο εκδότης Γιώργος Γκιούσμας, ο οποίος έτυχε να παρευρεθεί στην εκδήλωση, γράφει για μείωση συμμετοχής...Υπερβολικοί, όπως διαπιστώνουμε, είναι και οι αριθμοί που δίνουν τα "Νέα της ΕΚΜΜ" όσον αφορά τον τελευταίο έρανο των σχολείων. Ο κοινοτικός αρθρογράφος την επόμενη του εράνου μιλούσε για συγκέντρωση πλέον των $120.000, ενώ αν κρίνουμε από τις έως τώρα καταχωρημένες προσφορές το ποσόν δεν εκτιμάται ότι προσεγγίζει το 60%. Ελπίζουμε πάντως ο απολογισμός να μας διαψεύσει και να πρόκειται για απλή παράλειψη ή ακόμη για δαίμονα του τυπογραφείου. Εν πάση περιπτώσει, καθώς ανήκω στην παλιά καλή σχολή, προτιμώ τις έντυπες εκδόσεις, οι οποίες κατά γενικό κανόνα απαρτίζονται από επαγγελματίες δημοσιογράφους, καταρτισμένο προσωπικό και το σημαντικότερο, φέρουν την πλήρη ευθύνη των δημοσιευθέντων κειμένων. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο ανήκω στην συντακτική ομάδα των "Ελληνοκαναδικών Νέων" τα τελευταία 10 χρόνια. Ας μη ξεχνάμε άλλωστε ότι τα γραπτά μένουν ενώ τα online κείμενα είναι κατά κανόνα παροδικά και εύκολα τροποποιήσιμα...   

Wednesday, February 1, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ο καρκίνος δεν κάνει διακρίσεις. Μας αφορά όλους...

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου καθιερώθηκε στις 4 Φεβρουαρίου με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης που εκπροσωπεί 280 οργανώσεις σε 90 χώρες του κόσμου. Στόχος, η ευαισθητοποίηση των κυβερνήσεων και των φορέων υγείας για τον έλεγχο των επιπτώσεων του καρκίνου.                                                                    
Τέτοιες δράσεις, κατά τη γνώμη μου, είναι σημαντικές, καθώς οι επιπτώσεις της ασθένειας σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο είναι τεράστιες και η πρόληψη και ο έλεγχος της κρίνονται αναγκαίες.                                                                                   
Με την ευκαιρία, σκέφτηκα να αφιερώσω το σημερινό άρθρο στην συγκεκριμένη - επίκαιρη λόγω της Ημέρας - ασθένεια  παραθέτοντας ορισμένες μελέτες και στοιχεία που συνέλεξα και που κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας σε διάφορα έγκυρα επιστημονικά έντυπα.                                                                                          
Ο καρκίνος, όπως μαθαίνουμε, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, το οποίο τις τελευταίες δεκαετίες έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και πολλές προεκατάσεις. Πάντως δεν είναι ανίκητος, αρκεί να προληφθεί εγκαίρως. Αυτή την στιγμή υπάρχουν περισσότεροι από 12,3 εκατομμύρια καρκινοπαθείς στον πλανήτη...                                                               
Τι είναι όμως ο καρκίνος; Είναι η πάθηση κατά την οποία ο οργανισμός πολλαπλασιάζει τα κύτταρά του με αποτέλεσμα να επιτίθεται στον ίδιο του τον εαυτό. Το φάρμακο για την αντιμετώπισή του δεν έχει βρεθεί ακόμη αν και οι επιστήμονες είναι αισιόδοξοι πως πολύ σύντομα θα υπάρξει σημαντικό βήμα στην εξάλειψή του. Τα τελευταία στοιχεία βέβαια προκαλούν σοκ καθώς ένας στους δυο ανθρώπους παρουσιάζει πιθανότητες να νοσήσει από καρκίνο.                                                                                                          
Ο καρκίνος δεν κάνει διακρίσεις ούτε στο φύλο, ούτε στον τρόπο ζωής. Βάσει μελετών, ο υγιεινός τρόπος ζωής μειώνει τις πιθανότητες αλλά δεν τις εξαλείφει. Ο καρκίνος πέρα από τις επιπτώσεις που προκαλεί στην σωματική υγεία των ανθρώπων δημιουργεί και πολλά προβλήματα στην ψυχική υγεία. Σίγουρα όλοι μας, λίγο-πολύ από προσωπικές εμπειρίες γνωρίζουμε πως η ασθένεια του καρκίνου είναι μια επίπονη, δύσκολη και ψυχοφθόρα κατάσταση τόσο για τους ασθενείς όσο και για τις οικογένειες τους. Δυστυχώς, αποτελεί ένα πολύ συχνό φαινόμενο που χρόνο με το χρόνο αυξάνεται ραγδαία. Όμως, με την σωστή πρόληψη και τον τακτικό έλεγχο μπορούμε να προλάβουμε και να ελέγξουμε την πορεία και τελικά να φτάσουμε στην θεραπεία του. Ο καρκίνος δεν πρέπει να είναι κάτι που φοβόμαστε αλλά κάτι που μπορούμε να προλάβουμε!                                                                                                                       
Ο Ελληνικός Ιατρικός Σύλλογος του Κεμπέκ, παράλληλα με τις κοσμικές συγκεντρώσεις  που κατά καιρούς οργανώνει, θα μπορούσε πιστεύω να αναπτύξει τη δραστηριότητά του και στον ιδιαίτερα ευαίσθητο κοινωνικά χώρο, όπως είναι αυτός της υγείας, με μια σειρά σεμιναρίων και διαλέξεων πάνω σε εξειδικευμένα ιατρικά θέματα...   

Friday, January 27, 2017

Ο Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης στον ραδιοσταθμό CFMB


                                  Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης
                      40 χρόνια αδιάκοπη εθελοντική εργασία


   Αποκλειστική συνέντευξη στον Μιχάλη και τη Σούλα Τελλίδη

Πρότυπο ακούραστου ιδεολόγου εθελοντή, ο Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης υπηρετεί τα κοινά εδώ και τέσσερις δεκαετίες σε σημαντικές θέσεις ευθύνης. Βαθμοφόρος στην ομάδα προσκόπων Σωκράτης, Πρόεδρος του τμήματος νεολαίας του Συλλόγου Καστοριαίων, Πρόεδρος της Επιτροπής Γονέων του σχολείου Σωκράτης V, Σύμβουλος Εκπαίδευσης της ΕΚΜ, Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κογκρέσου Κεμπέκ, Πρόεδρος του Συλλόγου Καστοριαίων "Ομόνοια" και μόλις πρόσφατα Πρόεδρος του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου. Κατά καιρούς συνδιοργανώνει και παρουσιάζει σεμινάρια, εθνικού και πολιτιστικού περιεχομένου και συμμετέχει ενεργά σε διάφορες εκδηλώσεις ιδρυμάτων, κοινωνικού, μορφωτικού και ανθρωπιστικού χαρακτήρα.
Ο Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης για τη συμβολή του στην επιστήμη, έλαβε επανειλημμένες διακρίσεις από την Ακαδημία Προηγμένης Οδοντιατρικής του Καναδά.  
Το 2014 τμήθηκε με το βραβείο του Έλληνα της χρονιάς.


Ερ: Δόκτορα Χαλάτση, όπως γνωρίζουμε η θητεία του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου είναι τριετής. Μιλήστε μας για τα άμεσα σχέδια σας.

Απ: Αναλάβαμε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2017 και έχουμε προγραμματίσει την πρώτη μας τηλεδιάσκεψη σε δύο περίπου εβδομάδες, οπότε και θα χαράξουμε το μέλλον του Κογκρέσου για τα επόμενα τρία χρόνια. Διαθέτουμε ικανά στελέχη με πολλές καλές ιδέες που θα βοηθήσουν στην κατάρτιση του βραχυπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου προγράμματός μας. Υπάρχουν ορισμένοι βασικοί στόχοι που θέλουμε να εκπληρώσουμε με πρωταρχικό την καλή συνεργασία με όλους τους οργανισμούς του Καναδά, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιακών κογκρέσων, κοινοτήτων και συλλόγων. Επιδιώκουμε συνεργασία, ομόνοια και ηρεμία.

Ερ: Πως θα μπορούσε να επιτευχθεί κάτι τέτοιο τη στιγμή που, σύμφωνα με πληροφορίες, μία από τις βασικές προϋποθέσεις πρωτοβάθμιου οργανισμού της παροικίας μας είναι να μη συμμετέχετε προσωπικά στο Κογκρέσο, του οποίου άλλωστε ηγείστε. Πιστεύετε πως με τέτοιου είδους προϋποθέσεις υπάρχει πεδίο συνεργασίας;

Απ: Εμείς πράττουμε το σωστό και μία από τις πρώτες μας ενέργειες ήταν να στείλουμε επιστολές στα επαρχιακά κογκρέσα της Βρετανικής Κολομβίας και του Κεμπέκ, όπου   γνωστοποιήσαμε το νέο μας Διοικητικό Συμβούλιο. Τούς είπαμε ότι θέλουμε να συνεργαστούμε και τους εξηγήσαμε ότι το μόνο που ζητάμε είναι να καταβάλλουν τις συνδρομές τους. Δυστυχώς, το ταμείο του Εθνικού Κογκρέσου είναι άδειο και όπως καταλαβαίνετε, για να κάνουμε λόμπυ και να παρουσιάζουμε τα αιτήματα των ελληνοκαναδών στην κυβέρνηση χρειαζόμαστε ορισμένα χρήματα για να κινηθούμε.
Οι φετινές συνδρομές, εάν μπορείτε να το πιστέψετε, είναι ελάχιστες και τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί δραματικά. Παραπονιούνται ότι δεν έχουν χρήματα. Εμείς θέλουμε τα μέλη, έστω και με ελάχιστα χρήματα. Μαζί θα δουλέψουμε να ανεβάσουμε το Κογκρέσο σε σημείο που οι δωρητές και οι εθελοντές βλέποντας συνεργασία και ομόνοια θα έρθουν να συνεργαστούμε μαζί για να πάμε ψηλότερα. Δεν με πειράζει που δεν με θέλουν και ακόμη με βρίζουν. Εγώ θέλω να αρχίσουμε σωστά και εάν εκείνοι επιλέξουν να μη συνεργαστούν μαζί μας, είναι λυπηρό. Όμως εμείς θα κάνουμε το σωστό βήμα. Επανειλημμένα έχουμε καλέσει και την κοινότητα και το τοπικό κογκρέσο. Πριν το Συνέδριο στο Τορόντο στείλαμε τις επιστολές και τους καλούσαμε να έρθουν να μιλήσουμε στη Γενική Συνέλευση και βέβαια να πληρώσουν τη συνδρομή τους.
Στις εκλογές της κοινότητας, για παράδειγμα, πρέπει να είσαι μέλος για να ψηφίσεις ή να πας στη συνέλευση. Τη στιγμή που δεν είσαι μέλος δεν έχεις αυτό το δικαίωμα. Παρ' όλα αυτά, εμείς πάλι τους καλέσαμε. Θα μπορούσαν να έρθουν στο Συνέδριο έστω και ως παρατηρητές χωρίς να πληρώσουν. Να έρθουν να δουν τις εργασίες μας και να καταλάβουν που βαδίζουμε.

Ερ: Η αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού είναι ένα σοβαρό θέμα. Η γερουσιαστής, κ. Pana Merchant μας είπε ότι με δική της πρωτοβουλία προωθείται το θέμα στο Καναδικό Κοινοβούλιο.

Απ: Εμείς κάναμε την προεργασία και η κ. Merchant πήρε την σκυτάλη και την ευχαριστούμε πάρα πολύ καθώς και τον κ. Λεωνίδα Χουσάκο. Με την υποστήριξη των ποντιακών συλλόγων Μόντρεαλ και Τορόντο και τους δημοτικούς συμβούλους Δημήτρη Καρύγιαννη και Μαίρη Φραγκεδάκη, το Τορόντο και η Οττάβα ανεγνώρισαν τη Γενοκτονία. Τώρα θα σταλούν γράμματα στο Μόντρεαλ και στο Λαβάλ επειδή δυστυχώς υπήρξε καθυστερήσει λόγω του ότι το επαρχιακό κογκρέσο δεν είχε προωθήσει το θέμα στο Κεμπέκ. Εμείς ως νέο συμβούλιο το προωθούμε έγκαιρα και ελπίζουμε να έχουμε τη συμπαράσταση των ελλήνων δημοτικών συμβούλων. Είναι ντροπή να μη μπορούμε και εμείς εδώ να προχωρήσουμε στην αναγνώριση. Πήγανε να μας μπλοκάρουν, όμως δεν πειράζει, τώρα έχουμε τους γερουσιαστές. Φτάνει να γίνει. Πάντως είναι λυπηρό να μπαίνει ο ένας στο χωράφι του αλλουνού, διότι όλοι είμαστε άμισθοι εθελοντές, ο χρόνος μας είναι πολύτιμος και καλό θα ήταν να βάζουμε όλη μας την ενέργεια στον τομέα μας για να παρουσιάσουμε στο τέλος ένα εποικοδομητικό έργο. Όταν σπαταλάμε τον χρόνο μας χτυπώντας ο ένας τον άλλον στο τέλος τίποτα δεν γίνεται και τελικά χάνουμε την αξιοπιστία μας με τις κυβερνήσεις, με τους μη έλληνες, με τη νεολαία μας, με τους εθελοντές...

Ερ: Μπορεί το Εθνικό Κογκρέσο να λειτουργεί αποτελεσματικά χωρίς τη συμμετοχή των επαρχιακών;

Απ: Σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανονισμούς, σε περίπτωση που τα επαρχιακά δεν πληρώνουν τη συνδρομή τους και δεν είναι ενεργά μέλη, το Εθνικό Κογκρέσο έχει το δικαίωμα να σχηματίσει ένα περιφερειακό συμβούλιο που να κάνει την εργασία του Εθνικού σε αυτή την επαρχία. Μπορεί παραδείγματος χάριν ένας σύλλογος να γίνει μέλος απευθείας στο Εθνικό πληρώνοντας την συνδρομή των εκατό δολαρίων. 

Ερ: Έχει συμβεί κάτι τέτοιο;

Απ: Είχαμε ήδη ένα περιφερειακό συμβούλιο στο Κεμπέκ το οποίο μάλιστα ενήργησε στο θέμα της Γενοκτονίας, λόγω του ότι το επαρχιακό δεν έκανε καμία ενέργεια. Το έργο του Εθνικού δεν μπορεί να σταματήσει επειδή κάποιο επαρχιακό έχει δική του ατζέντα.

Ερ: Έχουν δικαίωμα τα μη ταμειακώς εντάξει επαρχιακά κογκρέσα να αυτοαποκαλούνται κογκρέσα τη στιγμή που βάσει των εσωτερικών κανονισμών δεν θεωρούνται πλέον μέλη στο Εθνικό;

Απ: Δικό τους θέμα. Πρέπει πάντως να πω ότι όταν το Εθνικό έχει κάποια εντολή που πρέπει να υλοποιηθεί στον Καναδά, έχει το δικαίωμα να την υλοποιήσει και στο Κεμπέκ ή αλλού. Οι πολίτες του Κεμπέκ έχουν δικαίωμα να ωφεληθούν από τις ενέργειες και έργα που κάνει το Εθνικό. Με λίγα λόγια, έχουμε το δικαίωμα ως Εθνικό να φτιάξουμε ένα περιφερειακό συμβούλιο που να κάνει αποκλειστικά το έργο του Εθνικού στις διάφορες επαρχίες.

Ερ: Ίσως, για το καλό των ελλήνων της διασποράς θα έπρεπε κάποτε να τα βρείτε...
 
Απ: Πρέπει να τα βρούμε, όμως να ξέρετε εμείς δεν έχουμε διώξει κανέναν, δεν αρνηθήκαμε τις συνδρομές, απαντάμε σε όλα τα αιτήματα άσχετα εάν αμέσως μετά προβάλλονται νέα αιτήματα. Οι προσπάθειές μας πάντως συνεχίζονται...
 
 

Wednesday, January 25, 2017

Εσείς τι λέτε;


Επαγγέλματα υπό εξαφάνιση...

Θυμάμαι όταν ακόμη φοιτούσα στο γυμνάσιο, τα μαθήματα που παρακολουθούσαμε ήταν όλα πρωτεύοντα και υποχρεωτικά. Δεν είχαμε τότε την πολυτέλεια της επιλογής, όπως συμβαίνει σήμερα. Στην ΣΤ’ τάξη είχε προστεθεί ένα πρωτοποριακό για την εποχή μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού το οποίο προσέφερε λύσεις σε θέματα που έχουν αντίκτυπο σ’ ολόκληρη την ενήλικη ζωή απαντώντας σε ερωτήματα όπως: σε ποιο κολλέγιο να πάμε, τι παιδεία να επιλέξουμε, ποια επαγγέλματα μας ταιριάζουν, σε ποια από αυτά θα βρούμε εργασία, κλπ. Το επάγγελμα που διάλεγε να ακολουθήσει ο καθένας μας ήταν κατά κανόνα ισόβιο και  διαρκούσε συνήθως μέχρι την συνταξιοδότηση. Οι πολύχρονες σπουδές και οι κόποι μας "έπιαναν" τελικά τόπο. Η σημερινή πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική και συγχρόνως και αβέβαιη. Όσο κι αν δε θέλουμε να το παραδεχτούμε οι νέες τεχνολογίες έχουν οδηγήσει μεν στην δημιουργία ορισμένων νέων επαγγελμάτων, συνετέλεσαν όμως στην δραστική μείωση της απασχόλησης, ανεξάρτητα από τις όποιες σπουδές, ακαδημαϊκές γνώσεις και εμπειρίες. Καθημερινά βλέπουμε παραδοσιακά επαγγέλματα αιώνων να καταργούνται ή να απειλούνται με πλήρη εξαφάνιση. Το επάγγελμα του ταχυδρόμου, παραδείγματος χάριν, είναι το πρώτο που απειλείται κυρίως λόγω της αύξησης της χρήσης των email... Αλλά και αμέτρητοι άλλοι διανομείς   διαφόρων παραγγελθέντων προϊόντων αργοσβήνουν, αφού τα καθήκοντα αναλαμβάνουν πλέον τα εναέρια drones, δηλαδή οι αερομεταφερόμενοι ρομποτικοί κηφήνες, που ήδη άρχισαν να χρησιμοποιούνται από εταιρίες όπως η Amazon και η Domino Pizza... Η τεχνολογική εξέλιξη και η αντικατάσταση των ανθρώπων από τις μηχανές μειώνει την ανάγκη πολλών εργατών στα χωράφια. Σε λίγα χρόνια ο αγρότης θα ανήκει στο παρελθόν… Οι υπεύθυνοι μέτρησης ρεύματος μειώθηκαν τα τελευταία χρόνια στον Καναδά μέχρι και 20%...Το ιντερνέτ γέμισε "δημοσιογράφους" με αποτέλεσμα οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι τείνουν μοιραία να εξαφανιστούν ... Ένα άλλο επάγγελμα που μειώνεται σταθερά είναι εκείνο του ταξιδιωτικού πράκτορα. Υπάρχουν πλέον τόσες εφαρμογές στο διαδίκτυο που σε βοηθάνε να επιλέξεις εύκολα, γρήγορα και ανέξοδα, ταξίδι, ξενοδοχείο, αυτοκίνητο κλπ… Με τις φορολογικές δηλώσεις να γίνονται πλέον ψηφιακά, το ποσοστό των υπαλλήλων που ελέγχουν και συλλέγουν τους φόρους έχει ήδη μειωθεί στο ελάχιστο…Οι μηχανουργοί θα αναγκαστούν να βάλουν σε λίγα χρόνια τα κατσαβίδια τους στο βαλιτσάκι, αφού η χρήση μηχανών έχει μειώσει τη ζήτησή τους… Αλλά επαγγέλματα που αναμένεται να εκλείψουν και μάλιστα στο κοντινό μέλλον είναι:  οι υπάλληλοι τραπεζών, λογιστές, συμβολαιογράφοι, μεσίτες, νομικοί σύμβουλοι, φαρμακοποιοί, νοσοκόμες, θυρωροί και επιστάτες, φύλακες, τροχονόμοι, ταξιτζήδες, σερβιτόροι, οι εργαζόμενοι σε εργοστάσια, σε τηλεφωνία, οι ηθοποιοί και τραγουδιστές, εκφωνητές και τηλεπαρουσιαστές, καντηλανάφτες (λόγω ηλεκτρονικών κεριών)… και τέλος οι ιερόδουλες και escorts όταν πλέον και επίσημα τα "καθήκοντα" θα αναλάβουν οι φουσκωτές πρόθυμες και υπάκουες κούκλες από σιλικόνη... Εάν αναζητάτε λοιπόν ένα σταθερό επάγγελμα μέγιστης διάρκειας, η συμβουλή μας είναι να αποφύγετε όσο γίνεται τα ως άνω αβέβαια πλέον επαγγέλματα.
Η λίστα πάντως μεγαλώνει, γι αυτό θα επανέλθουμε…
           

Wednesday, January 18, 2017

Εσείς τι λέτε;


Η Γενοκτονία των Ποντίων είναι υπόθεση όλων μας... 

"Το παρών άρθρο περιέχει στοιχεία από το βιβλίο του καθηγητή Κωνσταντίνου Φωτιάδη "Το Ποντιακό Ζήτημα και η 19η Μάιου εκείθεν και εντεύθεν του Αιγαίου".    

Αγωνιστική είναι τα τελευταία χρόνια η προσπάθεια των Ποντίων να αναδείξουν το δίκαιο του αιτήματος για αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Κάθε χρόνο σημειώνεται πρόοδος, αλλά μένει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει, δεδομένου ότι η ελληνική πολιτεία, δυστυχώς, δεν έχει επίσημα διατυπώσει αίτημα για διεθνή αναγνώριση...Ποιες όμως είναι οι χώρες, οι πολιτείες των ΗΠΑ, διεθνείς θεσμοί και πόλεις που μέχρι στιγμής έχουν αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων; Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS, International Association of Genocide Scholars) με βαρυσήμαντο ψήφισμά της στις 15 Δεκεμβρίου 2007 αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Σε αναγνώριση προχώρησε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Κύπρος ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη Γενοκτονία με απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 19 Μαΐου 1994 και έκτοτε τιμά τη μνήμη των θυμάτων. Είχε προηγηθεί ασφαλώς η Ελλάδα στις 24 Φεβρουαρίου 1994, που καθιέρωσε την Ημέρα Μνήμης με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, η οποία έγινε νόμος του κράτους. Στις 11 Μαρτίου 2010, η Σουηδία προχώρησε στην αναγνώριση των Γενοκτονιών των χριστιανικών πληθυσμών Ελλήνων, Αρμενίων και Συροχαλδαίων, με απόφαση της Βουλής. Πέντε χρόνια αργότερα στις 24 Μαρτίου 2015, η Αρμενία έστειλε το μήνυμα με αντίστοιχη απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενικής Δημοκρατίας. Στις 9 Απριλίου 2015 και η Ολλανδία αναγνώρισε τη Γενοκτονία. Στις ΗΠΑ, οι Πολιτείες που αναγνώρισαν τη Γενοκτονία είναι οι εξής: Νέα Υόρκη 19 Μαΐου 2002,  Νιου Τζέρσεϊ 2 Σεπτεμβρίου 2002,  Κολούμπια 8 Δεκεμβρίου 2002,  Νότια Καρολίνα 10 Ιανουαρίου 2003, Τζόρτζια 3 Φεβρουαρίου 2003, Πενσιλβάνια 12 Δεκεμβρίου 2003, Φλόριντα 20 Απριλίου 2005, Κλήβελαντ 11 Μαΐου 2005, Ρόουντ Άιλαντ 19 Μάιου 2008, Ιντιάνα 15 Δεκεμβρίου 2014, Νότια Ντακότα 26 Φεβρουαρίου 2015, Δυτική Βιρτζίνια 24 Απριλίου 2016. Πολιτείες της Αυστραλίας που έχουν προβεί σε αναγνώριση: Νότια Αυστραλία και Νέα Νότια Ουαλία 30 Απριλίου 2009. Την 1η Μαΐου 2013 η Γερουσία, και στις 12 Μαΐου η Βουλή αναγνώρισαν τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Σε αναγνώριση με ψηφίσματά τους έχουν προβεί και θεσμικά όργανα νεολαιών, όπως αυτή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στα τέλη Μαΐου του 2015. Στις 4 Μαΐου 2016, ύστερα από πολύχρονες και εντατικές προσπάθειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου η πόλη του Τορόντο προχώρησε στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων και ακολούθησε η Οττάβα στις 7 Οκτωβρίου 2016, κάτι που   είχε πράξει και η Αυστραλιανή πόλη Γουίλομπι, στην επαρχία Σύδνεϋ στις 11 Μάιου 2015. Η πιο πρόσφατη ενέργεια προέρχεται από την Γερουσιαστή του Σασκάτσιουαν, Παναγιώτα Πάπας Μέρτσαντ, η οποία κάλεσε την κυβέρνηση του Καναδά να αναγνωρίσει την Γενοκτονία και ταυτόχρονα να καθιερώσει την19η Μάιου ως Ημέρα Μνήμης για την σφαγή και τον διωγμό 355.000 περίπου ελλήνων Ποντίων. Σε αυτή την τολμηρή προσπάθεια συμμετέχουν το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, η Αδελφότητα Ποντίων Τορόντο "Παναγία Σουμελά", ο Σύλλογος Ποντίων Μόντρεαλ "Εύξεινος Πόντος", ο Γερουσιαστής Λεωνίδας Χουσάκος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Μητροπολιτικού Τορόντο,  Δημήτρης Καρύγιαννης και Μαίρη Φραγκεδάκη. Προσωπικά πιστεύω πως η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου μας αφορά όλους ανεξαιρέτως, ανεξάρτητα από τις όποιες κομματικές τοποθετήσεις, διαφορετικές αντιλήψεις και αντικρουόμενα πολυποίκιλα συμφέροντα που, όπως διαπιστώνουμε, εξακολουθούν να επικρατούν στους κόλπους ορισμένων οργανισμών μας... 

         

Wednesday, December 28, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ο χρόνος στη ζωή μας...

Πάει κι αυτός ο χρόνος. Ο παλιός, αφού αισίως συμπλήρωσε τον δωδεκάμηνο κύκλο της ζωής του, παραχωρεί πλέον τη θέση του στον νέο, με πολλές ελπίδες, όνειρα και υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο... Αλήθεια, πότε πέρασε κιόλας ένας χρόνος; Σαν να ήταν χθες που τον προϋπαντήσαμε...Τι είναι τέλος πάντων ο χρόνος και πως σχετίζεται με την καθημερινότητά μας; Χρόνος, σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, εννοείται η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρών και το μέλλον και μετράται σε μονάδες όπως το δευτερόλεπτο, η ώρα, ο μήνας, το έτος κλπ. Ποιό όμως είναι το πραγματικό μέτρημα του χρόνου; Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος περνά πιο αργά ή πιο γρήγορα.Παραδείγματος χάριν, περιμένοντας κάτι καρφώνοντας το βλέμμα στο ρολόι αισθανόμαστε ο χρόνος να κυλά αργά. Όταν είμαστε παρέα με πρόσωπα που μας ενδιαφέρουν μας κάνει εντύπωση στο τέλος "πώς πέρασε η ώρα τόσο γρήγορα".Πηγαίνοντας στον υπολογιστή υπολογίζουμε πως θα ανακαλέσουμε την πληροφορία που χρειαζόμαστε με δουλειά 5 λεπτών ενώ φεύγοντας έχουν περάσει 30 λεπτά...Οι παιδικές διακοπές μας ήταν ατέλειωτες ενώ στη μέση ηλικία ο χρόνος των διακοπών μας φαίνεται ελάχιστος.Για κάποιους ο χρόνος είναι πολύτιμος και επιδιώκουν να τον αξιοποιήσουν ανάλογα, ενώ για άλλους πάλι εντελώς ασήμαντος και προσπαθούν με κάθε τρόπο να τον σκοτώσουν...  Ο Άγιος Αυγουστίνος είχε πει για το χρόνο: Τι είναι, λοιπόν ο χρόνος; Αν δε με ρωτά κανείς, γνωρίζω. Αν όμως, θέλω να το εξηγήσω σε κάποιον που με ρωτά, δε γνωρίζω. Αλλά σε κάθε περίπτωση τολμώ να πω πως τούτο γνωρίζω. Αν τίποτε δεν τελείωνε, δε θα υπήρχε παρελθόν. Αν τίποτε δεν πλησίαζε, δε θα υπήρχε μέλλον. Αν τίποτε δεν υπήρχε, δε θα υπήρχε και παρόν. Όμως, πώς είναι δυνατόν να υπάρχει το παρελθόν και το μέλλον, αφού το παρελθόν πέρασε και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμη; Από την άλλη, αν το παρόν ήταν πάντα παρόν και δεν κυλούσε, το παρελθόν δε θα ήταν χρόνος αλλά αιωνιότητα. Αλλά, αν ήταν το παρόν μόνο χρόνος, γιατί κυλά στο παρελθόν, πώς μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει; Υπάρχει, μόνον γιατί κάποια στιγμή θα πάψει να υπάρχει. Το μόνο, λοιπόν, που μπορούμε να βεβαιώσουμε είναι ότι ο χρόνος οδηγεί στη μη-ύπαρξη...Η ζωή μας συνεπώς μπορεί να διαιρεθεί σε τρεις περιόδους. Στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Από αυτές εκείνη που ζούμε τώρα έχει κιόλας φύγει, εκείνη που θα ζήσουμε επαφίεται στο τυχαίο και η μόνη σίγουρη είναι εκείνη που έχουμε.Το πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος της ζωής τους το καταλαβαίνουν όλοι. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί άνθρωποι, για να δείξουν τη μεγάλη αγάπη τους σε κάποιους άλλους, δε διστάζουν να τους προσφέρουν ένα κομμάτι της ζωής τους. Όλοι πρέπει να ξέρουν και να μαθαίνουν από μικροί ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος και πρέπει να τον ξοδεύουν όπως πρέπει, για το καλό τους και προς όφελος της κοινωνίας. Ας είναι ο νέος χρόνος γεμάτος με μικρές κρυστάλλινες στιγμές γεμάτες ευτυχία και λάμψη, αγάπη και ειρήνη...

Tuesday, December 20, 2016

Εσείς τι λέτε;


Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα;

Φαίνεται πως το πραγματικό "νόημα" των Χριστουγέννων σιγά-σιγά χάνεται καθώς όλο και περισσότερα παιδιά αγνοούν τι γιορτάζουμε.
Σύμφωνα με νέα μελέτη που έπεσε στα χέρια μου, σε δείγμα 1.000 παιδιών, στο βρετανικό εμπορικό κέντρο Brent Cross Center, ένα στα πέντε παιδιά πιστεύει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι... ποδοσφαιριστής της Τσέλσι!
Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 52% των παιδιών, ηλικίας 5 έως 12 ετών, θεωρούν πως ανήμερα της 25ης Δεκεμβρίου γιορτάζουμε τα γενέθλια του Αη-Βασίλη...
Η ιστορία της γέννησης φαίνεται να προκαλεί σύγχυση στα περισσότερα παιδιά, καθώς το 35% πιστεύει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε στο Βόριο Πόλο, ενώ το 27% ισχυρίζεται πως η μητέρα του Ιησού τον γέννησε μέσα σε εκκλησία...
Εν τω μεταξύ, το 10% πιστεύει ότι ο Ρούντολφ το ελαφάκι βρισκόταν μέσα στο στάβλο τη στιγμή της γέννησης του Χριστού...
Όπως αποκαλύπτει η έρευνα, τα παιδιά έχουν μπερδέψει την πραγματική έννοια των Χριστουγέννων, με το να έχουν μάθει απλώς να περιμένουν δώρα από τον Αη Βασίλη.
Το 25% πιστεύει ότι οι βοσκοί βρήκαν τη φάτνη με τη χρήση Google Maps, ενώ το 15% θεωρεί πως οι Μάγοι του έδωσαν ως δώρα λαμπιόνια και στολίδια...
Ανάμεσα σε εκείνα που δεν πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι ποδοσφαιριστής - και μάλιστα επιθετικός - θεωρούν πως είναι αστροναύτης ή παίκτης στο X-Factor...
Τελικά, φαίνεται πως κάπου ξεχαστήκαμε στην πορεία της ζωής μας και ειδικότερα στη ζωή των παιδιών μας. Χάσαμε, μέσα σε όλα τα άλλα και το αληθινό νόημα της πιο χαρούμενης γιορτής. Δήθεν εκσυγχρονισμένοι και ολοκληρωτικά ξενο-επηρεασμένοι απορρίψαμε εκείνα που νιώθαμε και γνωρίζαμε και μετατρέψαμε τα Χριστούγεννα σε πάρτι με άφθονη ψυχική και σωματική κραιπάλη.
Η άγια γιορτή έγινε ρεβεγιόν, γεμιστή γαλοπούλα, τυπικές και ανούσιες ευχές, e-cards και SMS, bouzouki nights, περιττά δώρα χωρίς αγάπη και γλυκιά προσμονή.
Αλήθεια, που πήγε η μαγεία των Χριστουγέννων; όχι αυτή που προσπαθούμε κάθε χρόνο με το ζόρι να δημιουργήσουμε από υποχρέωση.   
Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα; Τη γέννηση του Χριστού ή τη βίζιτα του Σάντα Κλος με δώρα Made in China!   
Αλλά και στα σχολεία τι διδάσκονται σήμερα τα παιδιά; Σε βιβλίο Γλώσσα της Ε' τάξης βλέπουμε τον Χριστό σαν ένα απλό μωρό χωρίς φωτοστέφανο. Ένα παιδί μετανάστη να θέτει σε αμφιβολία για το αν υπάρχουν άγγελοι...Και όλο το κεφάλαιο για τα Χριστούγεννα αναφέρεται στη μάγισσα Φρικαντέλα... 
Ακόμη βλέπουμε τα Θεοφάνεια να είναι ένας απλός αγώνας κολύμβησης... Βάζουν τα παιδιά να φαντάζονται ότι είναι δέντρα και όχι νοήμονα όντα. Πλύση εγκεφάλου επίσης γίνεται ειδικά για τους εξωγήινους. Τι έχουμε να δούμε ακόμη...
Εμείς εδώ πάντως, σε πείσμα των σύγχρονων ιδεοληψιών, επιμένουμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα αυθεντικά, όπως μάθαμε και θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια.
Σας εύχομαι ολόψυχα Ευτυχισμένα παραδοσιακά Χριστούγεννα! 

Wednesday, December 14, 2016

Εσείς τι λέτε;


Το Χριστουγεννιάτικο πνεύμα της...υπερκατανάλωσης

Είναι γεγονός πως τα Χριστούγεννα, θεωρούνται από τις πλέον εμπορικές γιορτές, ειδικά στην Βόρεια Αμερική. Η πολυπόθητη αυτή γιορτή μάλιστα έχει και ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Κάθε χρόνο έρχεται όλο και νωρίτερα...
Συνηθίσαμε πλέον να βλέπουμε δέντρα, στολίδια και Αϊ Βασίληδες σε πολλά καταστήματα από τον Αύγουστο! Εν πάση περιπτώσει, όλος ο επιχειρηματικός κόσμος περιμένει πως και πως αυτές τις μέρες προκειμένου να αυξήσει το τζίρο του, να φέρει κόσμο στο μαγαζί του, να πουλήσει περισσότερα προϊόντα και υπηρεσίες ή ότι άλλο τέλος πάντων διαθέτει.
Στην Ελλάδα, αντίθετα με άλλες δυτικές χώρες, οι έλληνες συνηθίζουν να γιορτάζουν τις ονομαστικές γιορτές, τιμώντας ταυτόχρονα και ένα τεράστιο και περίπλοκο εορτολόγιο Αγίων και Οσίων, 365 + ημέρες το χρόνο...
Τα Χριστούγεννα είναι ουσιαστικά η γιορτή των γενεθλίων του Χριστού. Ένα περίπλοκο σύνολο μυστικιστικών και ιερών αφηγήσεων περιβάλλει την 25η Δεκεμβρίου, όμως κατά βάση πρόκειται για μία γέννηση, μία ελπιδοφόρα  φωτεινή στιγμή θρησκευτικής σημασίας, η οποία συνεχίζει πάνω από 2000 χρόνια να γαληνεύει τη φαντασία μας.
Δυστυχώς, η κουλτούρα μας καθώς και το σύνολο των πολιτισμικών αναφορών μας, έχει κυριολεκτικά εξοκείλει προς την υπερκατανάλωση. Η αξία μας, η ταυτότητά μας, η ύπαρξή μας, μέσα στο κοινωνικό σύνολο είναι συνάρτηση αυτών που έχουμε και όχι αυτού που είμαστε. Καταναλωτικά αγαθά δηλαδή. Πράγματα εφήμερα και φθαρτά.     Μοιραία λοιπόν, αναρωτιέται σήμερα κανείς μήπως και οι τρεις μάγοι αγόρασαν τα δώρα τους στις εκπτώσεις των καταστημάτων ή μέσω Cyber!
Στον δρόμο προς τη Βηθλεέμ μήπως είχαν οδηγό το GPS και σύμβουλο το ipad;
Υπάρχει έστω και μία μικρή διασύνδεση μεταξύ Χριστουγέννων και αυτού του υπερβολικού παζαριού που βλέπουμε να συμβαίνει κάθε χρόνο όλο και πιο έντονα; Κάθε χρόνο, σε διάφορους τομείς παραγωγής και κατανάλωσης, καταλήγουμε να σπαταλάμε και να πετάμε τεράστιες ποσότητες φαγητού στα σκουπίδια, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με "λιγότερα απ’ τα λίγα" και παιδιά που υποσιτίζονται και λιποθυμάνε απ’ την πείνα στα σχολεία...
Το βλέπουμε στη σημερινή Ελλάδα της κρίσης. Δυστυχία, θλίψη και απόγνωση έχει χαριστεί απλόχερα σε πολλούς συνανθρώπους μας, ειδικά κατά τα τελευταία χρόνια.
Η βία και η αδικία είναι πλέον δύο μεγέθη πολύ υπολογίσιμα σε ολόκληρο τον κόσμο. Ναι στα δώρα, που θεωρούνται πράξη προσφοράς και αγάπης. Ναι όμως και στην αλληλεγγύη και αγάπη προς τον πάσχοντα πλησίον μας. Πιστεύω πως η κάθε μέρα είναι καλή για να ελέγξουμε τις προτεραιότητές μας και τα Χριστούγεννα σίγουρα δεν είναι εξαίρεση.
Έτσι για αλλαγή, ας προσπαθήσουμε να βρούμε μία φορά τη χαρά όχι μόνο στα υλικά αγαθά, αλλά στη συμπαράσταση, στην παρουσία, στην αφοσίωση προς τον συνάνθρωπο και σε μία υπόσχεση που θα τηρήσουμε, για ένα καλύτερο αύριο για όλον ανεξαιρέτως τον κόσμο...

Wednesday, December 7, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ελληνική γλώσσα και διασπορά

Αρέσκομαι στο να παρακολουθώ και να αποτυπώνω την διαδρομή των ελληνικών ανά τον κόσμο παροικιών. Και μέσα από την ερευνητική μου αυτή προσπάθεια   διαπιστώνω - δυστυχώς - την σταδιακή αλλά σταθερή συρρίκνωση της ελληνικής ομογένειας. Ο Καναδάς βέβαια δεν αποτελεί εξαίρεση.
Με τον σημερινό αφομοιωτικό ρυθμό αναρωτιέται κανείς που οδηγούμεθα εν τέλει. Ζωντανό παράδειγμα οι έλληνες της Αμερικής. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής των ΗΠΑ, οι ομιλούντες την ελληνική στο σπίτι είναι 325.747 άτομα, ενώ δήλωσαν ως ελληνικής καταγωγής 1.390.000 άτομα. Σε σύγκριση με την προηγούμενη απογραφή, ο αριθμός των ομιλούντων την ελληνική στο σπίτι μειώθηκε αισθητά σε ποσοστό 21% και αυτή θεωρείται η μεγαλύτερη μείωση σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική ομάδα στη γείτονα χώρα. 
Και εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα. Την τελευταία πενταετία τέσσερα ελληνικά ημερήσια σχολεία στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης, όπου και ο μεγαλύτερος αριθμός ομογενών, έκλεισαν. Αλλά και σε άλλες δραστήριες πολιτείες, σχολεία και νηπιαγωγεία σχεδόν εξαφανίστηκαν...
Εν τω μεταξύ, τα αποτελέσματα της πρόσφατης απογραφής του Καναδά δεν αναμένεται να διαφέρουν κατά πολύ. Πολύ φοβάμαι πως εάν δεν λάβουμε εγκαίρως τα απαραίτητα μέτρα το ίδιο μάλλον θα συμβεί και εδώ.  
Λέγεται ότι "πρέπει" να μιλάμε μόνο ελληνικά με τα παιδιά στο σπίτι. Συμφωνώ, όμως ο σημερινός τρόπος ζωής και οι διαμορφωθείσες ανάγκες σίγουρα δεν ευνοούν. Παλιότερα τα γλωσσικά καθήκοντα αναλάμβαναν η γιαγιά και ο παππούς, μετανάστες πρώτης γενιάς. Οι τωρινές γενιές των ελληνοκαναδών γιαγιάδων και παππούδων δεν μιλούν καν τα ελληνικά και σπάνια θ' ακούσετε γονείς ,που έτυχε να φοιτήσουν σε ελληνόφωνα σχολεία, να μιλάνε στα παιδιά τους ελληνικά, έστω και σπασμένα...
Πιστεύουμε ακόμη ότι πηγαίνοντας τα παιδιά στις εκκλησίες μας παραμένουν έλληνες. Μα, στις περισσότερες εκκλησίες η λειτουργία γίνεται πλέον στην Αγγλική. Μπορεί μεν να γίνονται ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί στο θρήσκευμα, αλλά όχι Έλληνες.
Το ίδιο συμβαίνει και στα σχολεία μας τα οποία, αν και γαλλικά, για κάποιους λόγους επιμένουμε να τα ονομάζουμε ελληνικά. Ακόμη και σ' αυτά, τα παιδιά μεταξύ τους μιλάνε αγγλικά, παρουσία μάλιστα των δασκάλων τους και συχνά κατά την ώρα διδασκαλίας των ελληνικών...
Παραδοσιακά ως λαός δημιουργούμε μύθους για να καλύπτουμε τις παραλείψεις μας. Και πάντα έχουμε έτοιμες δικαιολογίες αρνούμενοι να δούμε την ωμη πραγματικότητα,    να την εξετάσουμε και να βρούμε λύσεις στα υπαρκτά προβλήματα.
Η ελληνική γλώσσα αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο που διαθέτει ο ελληνισμός και αδιαμφισβήτητα συνέβαλε στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου άλλων γλωσσών.
Η δύναμη του Έλληνα είναι η γλώσσα του και ο ρόλος των ελληνικών οργανώσεων στο σοβαρό αυτό θέμα θα πρέπει να είναι ενεργός και ουσιαστικός.
Παρά ταύτα, οι "μεγάλοι" οργανισμοί μας, όπως κοινότητες και κογκρέσα, που βασικά θα έπρεπε να παίξουν έναν ενεργότερο ρόλο στον συγκεκριμένο τομέα, όπως διαπιστώνουμε έχουν σοβαρότερα "προβλήματα" να επιλύσουν.
Και δεν χρειάζεται να σας τα ονομάσω. Τα διαβάζετε στις εφημερίδες και τ' ακούτε στα ραδιόφωνα...
 
           

Thursday, December 1, 2016

Εσείς τι λέτε;


Κινδυνεύει το ανθρώπινο είδος;
Σε πρόσφατη ομιλία του ο διασημότερος ίσως εν ζωή επιστήμονας στον κόσμο Στιβεν Χόκινγκ μίλησε για την απειλή που δέχεται η ανθρωπότητα στις μέρες μας από την υπερθέρμανση του πλανήτη, ένα πιθανό πυρηνικό πόλεμο, την τρομερή πρόοδο της τεχνητής νοημοσύνης ή έναν ιό που μπορεί να δημιουργηθεί με την γενετική μηχανική. Ανέφερε ακόμη πως αν η ανθρωπότητα δεν λάβει δραστικά μέτρα, η εξαφάνιση του ανθρώπινου είδους από τον πλανήτη Γη σε 1000 χρόνια θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.Ίσως οι ανησυχίες του Χόκινγκ να είναι κάπως υπερβολικές, πάντως τα τελευταία ευρήματα της περιβαλλοντικής οργάνωσης για την άγρια ζωή και φύση, δείχνουν ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός τείνει να μειωθεί κατά δύο τρίτα μέχρι το 2020, ενώ η φυσική γη υπολογίζεται ότι χάνεται με παγκόσμιο ρυθμό κατά 38% από το 1970. Όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση η άγρια ζωή είναι πιθανό να καταρρεύσει κατά 67% εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων μέχρι το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε.Εξ άλλου, ο παγκόσμιος πληθυσμός των ψαριών, πουλιών, θηλαστικών, αμφιβίων και ερπετών έχει ήδη μειωθεί κατά 58% μεταξύ 1970 και 2012... Όπως επισημαίνεται ωστόσο, το 2020 είναι επίσης μια πολλά υποσχόμενη χρονιά: οι δεσμεύσεις με βάση τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή θα τεθούν σε εφαρμογή και θα ξεκινήσει η εφαρμογή των πρώτων περιβαλλοντικών δράσεων υπό το πρίσμα της Ατζέντας 2030 του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη, η οποία θέτει υπό ισότιμη πολιτική μοίρα τις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές προτεραιότητες. Εάν οι συμφωνίες αυτές εφαρμοστούν και ταυτόχρονα επιτευχθούν οι παγκόσμιοι στόχοι διατήρησης της βιοποικιλότητας, θα είναι δυνατή η αναμόρφωση των ενεργειακών και διατροφικών συστημάτων, ώστε να προστατευθεί η ζωή στη Γη.Το Καναδικό Υπουργείο περιβάλλοντος τα τελευταία χρόνια έχει εφαρμόσει αποτελεσματικά μία σειρά από προστατευτικά μέτρα όπως την στενή παρακολούθηση της ποιότητας του αέρα και των υδάτων και τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, τον έλεγχο του επιπέδου των τοξικών ουσιών σε εμπορικά προϊόντα, την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις καιρικές συνθήκες, την έρευνα και προστασία των οικοτόπων των αποδημητικών πτηνών και των ειδών που κινδυνεύουν, κ.α.Στις ΗΠΑ εν τω μεταξύ, το περιβάλλον δεν φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητα του νεοεκλεγέντα προέδρου Τραμπ. Όσον αφορά την Ελλάδα, τα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι οπισθοδρομικά. Στην παγκόσμια πρόκληση για απεξάρτηση από τον άνθρακα, η Ελλάδα απαντά με νέες ρυπογόνες μονάδες. Στον αγώνα για προστασία πολύτιμης φυσικής γης που χάνεται με σημαντικό παγκόσμιο ρυθμό, απαντά με νομιμοποιήσεις παράνομης καταστροφής δασικών και παράκτιων εκτάσεων... Δυστυχώς, η ανθρώπινη συμπεριφορά συνεχίζει να οδηγεί σε μείωση των πληθυσμών της άγριας ζωής σε παγκόσμιο επίπεδο, με ιδιαίτερη επίπτωση στα ενδιαιτήματα του γλυκού νερού. Είναι σημαντικό ωστόσο, ότι αναφέρονται μειώσεις και όχι εξαφανίσεις  και αυτό θα πρέπει να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη συγκέντρωση των προσπαθειών στην προώθηση της ανάκτησης αυτών των πληθυσμών. Γενικά, τα ευρήματα της έκθεσης αποδεικνύουν ότι ο πλανήτης εισέρχεται σε εντελώς αχαρτογράφητα ύδατα για πρώτη φορά στην ιστορία του, όπου η ανθρωπότητα διαμορφώνει τις αλλαγές στη Γη, με πιθανή μία έκτη μαζική εξαφάνιση ειδών...
 

Wednesday, November 23, 2016

Εσείς τι λέτε;


Black Friday α λα ελληνικά...

Όσοι από εσάς είχατε τη "ευκαιρία" να ζήσετε τη "Μαύρη Παρασκευή" στη γείτονα,   μάλλον σας συνεπήραν οι εικόνες χάους και πανζουρλισμού, με καταναλωτές να έρχονται στα χέρια και πελάτισσες να...μαλλιοτραβιούνται προκειμένου να αρπάξουν το τελευταίο κομμάτι της υπερπροσφοράς της περιβόητης Black Friday...
Πρόκειται για γεγονός που ισχύει εδώ και χρόνια στην Αμερική, την τελευταία Παρασκευή του Νοεμβρίου μετά την Ημέρα των Ευχαριστιών και σηματοδοτεί την έναρξη της εορταστικής περιόδου ενόψει των Χριστουγέννων.
Είναι μια μέρα μεγάλης γιορτής αλλά και σφοδρής μάχης... Χιλιάδες καταναλωτές,  στήνονται από το προηγούμενο βράδυ με σκηνές έξω από τα πολυκαταστήματα, περιμένοντας να ανοίξουν την επόμενη μέρα οι πόρτες για να αγοράσουν "κοψοχρονιά"   τα προσφερόμενα προϊόντα. Οι διαπληκτισμοί είναι έντονοι ενώ συχνά σημειώνονται και περιστατικά βίας, με ξυλοφορτώματα ακόμη και για ένα μπουφανάκι!
Πώς ξεκίνησε όμως το Black Friday; Ξεφυλλίζοντας τις σελίδες της ιστορίας βλέπουμε ότι ο όρος Black Friday έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του 1960 και σηματοδοτεί την αρχή της Χριστουγεννιάτικης περιόδου αγορών στις ΗΠΑ. Πώς προέκυψε η ονομασία;
Τότε, τα λογιστικά φύλλα και οι αποδείξεις γράφονταν στο χέρι και τα καταστήματα είχαν δύο χρώματα μελανιού για να καταγράφουν τα στοιχεία. Με κόκκινο γράφονταν οι ημέρες με αρνητικό ισολογισμό πωλήσεων και με μαύρο οι ημέρες με θετικό απολογισμό. Εξελικτικά, καθιερώθηκε ως η πρώτη ημέρα των πωλήσεων της Χριστουγεννιάτικης περιόδου, με σημαντικά αυξημένους τζίρους.
Σύμφωνα με μιαν άλλη εκδοχή ο όρος Black Friday χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τροχονόμους στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, προκειμένου να περιγράψουν τη φριχτή κίνηση που είχε στους δρόμους εκείνη την ημέρα λόγω των εκπτώσεων και της έναρξης της γιορτινής περιόδου.
Μάλιστα, αν και δεν αποτελεί επίσημη αργία, σε ορισμένες Πολιτείες, όπως στην California, δίνεται άδεια στους εργαζομένους στην τοπική κυβέρνηση εκείνη την ημέρα.
Τα τελευταία χρόνια, η Black Friday εξελίσσεται σε πολυήμερο εκπτώσεων, αφού συχνά τα καταστήματα ανοίγουν από το χάραμα της Παρασκευής και λειτουργούν ολόκληρο το Σαββατοκύριακο.
Ο θεσμός τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και κάθε χρονιά συμμετέχουν όλο και περισσότεροι λιανέμποροι. Από το 2008 η Black Friday ξεκίνησε "πανηγυρικά" και στον Καναδά, προκειμένου να μην ταξιδεύουν οι Καναδοί καταναλωτές στις ΗΠΑ για να ψωνίζουν, κάτι πάντως που τα τελευταία χρόνια δεν συμβαίνει λόγω της χαμηλής τιμής του Καναδικού δολαρίου.
Η Ελλάδα, έστω και καθυστερημένα , μπήκε κι' αυτή στο χορό. Η ανάγκη για την καθιέρωση Black Friday δεν προέκυψε λόγω μαϊμουδισμού, όπως συνέβη με άλλα ξενόφερτα έθιμα (Halloween, Valentine, κλπ) αλλά λόγω πενίας!
Οι εντυπωσιακοί τζίροι που καταγράφουν σήμερα τα καταστήματα παγκοσμίως, έβαλαν σε σκέψη τους Έλληνες εμπόρους που αναζητούν τρόπους να γεμίσουν τα άδεια ταμεία τους. Έτσι, για πρώτη φορά πέρυσι τα μεγάλα εμπορικό κέντρα γιόρτασαν τη Black Friday με πολύ μεγάλες προσφορές. Σχεδόν όλα τα καταστήματα σε όλη την ελληνική επικράτεια, στο πλαίσιο της "Μαύρης Παρασκευής", προσφέρουν σε πολλές κατηγορίες προϊόντα σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές.
Όπως αναφέρουν εμπορικά στελέχη, κάθε πρωτοβουλία που θα τονώσει την υποτονική αγορά είναι καλοδεχούμενη ακόμη και αν δεν διεκδικείται η...πατρότητά του εθίμου! 

Wednesday, November 16, 2016

Εσείς τι λέτε;




Εθελοντής
Ένας ρόλος βαθιά παρεξηγημένος...


Παρατηρώντας τις πολυποίκιλες εκδηλώσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται κατά καιρούς στη παροικία μας, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς την παντελή έλλειψη συντονισμού μεταξύ των ιθυνόντων. Κραυγαλέα περίπτωση παντελούς έλλειψης συντονισμού, προγραμματισμού και επικοινωνίας είναι οι "ανταγωνιστικές" ερανικές καμπάνιες, που συχνά γίνονται την ίδια περίοδο, με αποτέλεσμα  να μην επιτυγχάνονται συνήθως οι αντικειμενικοί στόχοι. Συνέπεια τούτου, οι δωρητές παθαίνουν σύγχυση και δεν προσφέρουν απαραίτητα προς τον σκοπό της αρχικής τους επιλογής.
Ζωντανό παράδειγμα, ο "Μαραθώνιος της Αγάπης", ο οποίος καθιερώθηκε το 1969 από τον Φιλανθρωπικό Οργανισμό  Ελληνίδων Κυριών με τη στενή συνεργασία του ραδιοσταθμού CFMB για τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας. Στη μακρόχρονη δημιουργική πορεία του, ως απεδείχθη, απέκτησε χίλιους μύριους μιμητές... Ατυχώς, ο όρος "Μαραθώνιος", με κάποιες λεκτικές παραλλαγές, χρησιμοποιείται σήμερα κατά κόρον από ορισμένα - κοινωνικά υποτίθεται - ιδρύματα και κάθε λογής ερανικές επιτροπές, αμφιβόλου χρησιμότητας, προκειμένου να πετύχουν τούς όποιους σκοπούς... Έλλειψη φαντασίας μήπως ή εσκεμμένη αντιγραφή; Η ασυνεννοησία πάντως επεκτείνεται και σε διάφορες άλλες εκδηλώσεις, που απερίσκεπτα διεξάγονται ταυτόχρονα, με μισοάδειες, εννοείται, αίθουσες... Θα πουν κάποιοι, "εθελοντές είναι πράττουν το κατά δύναμιν". Δεν μπορώ παρά να διαφωνήσω ριζικά. Είναι αναγκαίο και επιβαλλόμενο οι εθελοντές να επιλέγονται προσεκτικά και με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια, είτε μετά από πολυετή προσφορά σε διάφορους τομείς των οργανισμών τους οποίους υπηρετούν ή να έχουν καταξιωθεί στον πολιτισμό και στον χώρο όπου διάλεξαν να υπηρετήσουν. Όταν ένας οργανισμός, ο οποίος στοχεύει στην ευρεία κοινωνική αποδοχή, δεν καταφέρνει να ελκύσει ικανούς εθελοντές, τότε το λιγότερο που έχει να κάνει είναι να αναθεωρήσει την ύπαρξή του. Διαφορετικά, δεν καθίσταται μόνο αναποτελεσματικός  αλλά συγχρόνως και επιβλαβής για το γενικό σύνολο. Και στην προκειμένη περίπτωση, θα πρέπει να αναζητηθούν τα βαθύτερα αίτια της αποχής ικανών στελεχών. Ας μη ξεχνάμε πως ο εθελοντισμός είναι μια μορφή δράσης και έκφρασης των ανθρωπίνων αξιών, οι οποίες σχετίζονται με την βαθειά και ώριμη κατανόηση και μετουσίωση σε συνειδητή επιλογή της δημιουργικής συνύπαρξης, της αλληλεγγύης και αλληλεξάρτησης για τη λειτουργία βιώσιμων κοινοτήτων,  με δυναμική ανάπτυξης και συμμετοχής όλων. Ο εθελοντής  θα πρέπει να σέβεται απόλυτα την ευθύνη της εθελοντικής εργασίας που παρέχει το έργο του, να συνεργάζεται με τα αρμόδια όργανα, να τηρεί τις αρχές και τους κανόνες δεοντολογίας και πάνω απ' όλα να είναι ενήμερος και πρόθυμος να υποστηρίξει και να προωθήσει τους στόχους που έχει θέσει και εκτός του οργανισμού που υπηρετεί. Κάτι που θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη οι υπηρετούντες αλλά και οι υποψήφιοι ενδιαφερόμενοι εθελοντές...

Friday, November 11, 2016

Εσείς τι λέτε;


                               


Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2016

Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2016 για τους πάσχοντες συνανθρώπους μας αποτελεί πραγματικότητα.
Κύριος σκοπός του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και του Rαδιοσταθμού CFMB, που από κοινού διενεργούν τον καθιερωμένο πλέον έρανο που ξεκίνησε πριν 47 χρόνια, είναι μέσα από τη φετινή οργάνωση και πέρα από τη συγκέντρωση  χρημάτων και ειδών πρώτης ανάγκης, να ξαναζωντανέψουν την έννοια της αλληλεγγύης και της αγάπης. 
Ο Ραδιομαραθώνιος της Αγάπης, έχοντας πλήρη επίγνωση των προτεραιοτήτων της παροικίας, έδωσε εξετάσεις και πέτυχε γιατί πάνω απ' όλα ενεργεί με γνώμονα την αγάπη και την αλληλεγγύη προς τον πλησίον.
Την αγάπη για τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται τη βοήθειά μας. Γι’ άλλη μια φορά ενεργοποιούμε μαζικά τις δυνάμεις μας για να αποδείξουμε ότι μαζί μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι γιατί μόνο η αγάπη μπορεί…
Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2016. Μια ακόμα ερανική προσπάθεια μέσα από την οποία μας δίνεται η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας - υλικά και ηθικά - το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας στους φτωχούς συμπαροίκους μας. Μια ημέρα αφιερωμένη με ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά.
Αισθάνομαι προνομιούχος που βρίσκομαι από τον πρώτο Ραδιομαραθώνιο ανάμεσα σε εκείνες τις ομάδες ακούραστων κυριών που δουλεύουν με αληθινή αγάπη και μπορώ να πω ότι ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης ήταν και θα είναι από τις πιο σημαντικές εμπειρίες της ζωής μου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη. Κάθε νέος Ραδιομαραθώνιος συγκεντρώνει ακόμα περισσότερα χρήματα που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους.
Είναι όμως αυτός μόνο ο στόχος του Ραδιομαραθώνιου; Με την άλλη πτυχή - που για μένα είναι εξ ίσου σημαντική - τι γίνεται; Και εννοώ βέβαια όλα τα άλλα δικαιώματα των άτυχων ανθρώπων. Δικαιώματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητά τους, με την επαγγελματική τους δραστηριοποίηση, με την κοινωνική τους ένταξη.
Η καθημερινή εμπειρία αποδεικνύει ότι τα άτομα αυτά που λαμβάνουν βοήθεια, κυρίως εκείνα με ειδικές ανάγκες, μπορεί να ευεργετούνται  από τα έσοδα που αποφέρει ο έρανος, ωστόσο κατά γενική ομολογία ελάχιστα έχει βελτιωθεί η κοινωνική τους αναγνώριση και αποκατάσταση. Είναι αρκετό να σκεφτεί κανείς ότι παρά την όλη εκστρατεία που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει εκλείψει η προκατάληψη κυρίως για τα ανήμπορα άτομα.
Ο Ραδιομαραθώνιος της Αγάπης σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες, δυστυχώς, για τους πάσχοντες συνανθρώπους μας είναι πλέον μόνιμες. Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και των νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Και ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους στη νέα τους πατρίδα.
Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Άλλωστε η ικανοποίηση του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…
 

Wednesday, November 2, 2016

Εσείς τι λέτε;


Πέφτει η αυλαία στο σίριαλ Κλίντον-Τραμπ
Έφτασε η ώρα της αλήθειας...


Οι πιο συζητημένες προεδρικές εκλογές στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών διεξάγονται την ερχόμενη Τρίτη, με υποψήφιους για το ανώτερο αξίωμα την Χίλαρι Κλίντον, πρώην υπουργό εξωτερικών με το κόμμα των Δημοκρατικών και τον Ντόναλντ Τραμπ, επιχειρηματία με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Μετά από μία εντονότατη προεκλογική εκστρατεία και ύστερα από τρείς τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις "προσωπικού χαρακτήρα", που δεν είχαν να επιδείξουν ούτε πολιτικό πρόγραμμα για το μέλλον της χώρας από κάθε υποψήφιο, αλλά ούτε και το ιδεολογικό ανάστημα του καθενός, αμφιβάλλω αν ο μέσος αμερικανός ψηφοφόρος είναι σε θέση να αναγνωρίσει ποιόν θέλει πραγματικά να ψηφίσει για πρόεδρο της χώρας του ή αν τελικά θα πάει με το ρεύμα του καλύτερου ή χειρότερου. Θα πρέπει όμως να δούμε πως έχουν τα πράγματα στη γείτονα χώρα πολιτικά και οικονομικά. Έχει την πολυτέλεια ο αμερικανός ψηφοφόρος να αγνοήσει την δυσάρεστη πραγματικότητα και να ψηφίσει με κριτήρια καθαρά επικοινωνιακά; Τα σημερινά προβλήματα που έρχονται αντιμέτωπες οι ΗΠΑ, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του διεθνούς νομισματικού ταμείου, είναι η γήρανση του πληθυσμού, η έλλειψη υποδομών και η οικονομική και κοινωνική συμπίεση της μεσαίας τάξης, προϊόν της συρρίκνωσης των εισοδημάτων. Για όλα αυτά όμως, σιγή ιχθύος και από τα δύο μεγάλα στρατόπεδα, τα οποία μεταφέρουν την εικόνα αλλού και αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα αληθινά προβλήματα, προσπαθώντας να θεραπεύσουν τον ετοιμοθάνατο με ασπιρίνη...Η επιλογή δύσκολη και προβληματική. Εάν εξαιρέσουμε κάποια "δυνατά" σημεία των υποψηφίων τα αδύνατα υπερτερούν κατά πολύ. Η Χίλαρι Κλίντον γενικά θεωρείται αναξιόπιστη, κυρίως λόγω του Email Gate και του αναμφίβολου "φιλανθρωπικού" Ιδρύματος Κλίντον, δεν έχει συγκεκριμένο όραμα και πρόγραμμα για τη χώρα, δεν αναμιγνύεται με τον λαό, ακολουθεί την αυστηρή γραμμή του κόμματος, ακόμη και όταν δεν πρόκειται για την ωφέλεια του λαού, ενώ τα μη ρεαλιστικά κοινωνικά προγράμματα που θέλει να εφαρμόσει εξαπλώνουν τη φτώχεια στη μεσαία κυρίως τάξη. Ο γραφικός δισεκατομμυριούχος Ντόναλντ Τραμπ, θεωρείται από πολλούς ακραίος ρατσιστής, μισογύνης, αντιμουσουλμάνος και λαϊκιστής. Το FBI εξάλλου ερευνά πιθανή σύνδεση Τραμπ - Ρωσίας. Ούτε αυτός έχει όραμα και πρόγραμμα, δείχνει αλαζονεία προς την εξουσία, το όνομά του είναι συνδεδεμένο με οικονομικά και προσωπικά σκάνδαλα και παρουσιάζει έλλειψη εμπειρίας και γνώσεων στην άσκηση πολιτικής. Και στις δύο περιπτώσεις, τα πιθανά "προσόντα" τους είναι άσχετα με την πραγματική άσκηση πολιτικής που θα βγάλει τη χώρα από τα αδιέξοδα και θα την οδηγήσει στον δρόμο της ανάπτυξης.Ύστερα από ένα πολύμηνο αγωνιώδες σίριαλ Κλίντον-Τραμπ και πολύ κοντά πλέον στην ώρα της αλήθειας, εκτιμώ πως την επόμενη μέρα ο αμερικανικός λαός θα κληθεί να αντιμετωπίσει τα ίδια τεράστια άλυτα προβλήματα, το πανύψηλο έλλειμμα, την παρατεταμένη εξαθλίωση και την στυγνή πραγματικότητα ενός ακόμη χαμένου αμερικανικού ονείρου...

Wednesday, October 26, 2016

Εσείς τι λέτε;


Τόπο στους νέους...

Εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες - υπολογίζεται περίπου 600 χιλιάδες - έφυγαν τα τελευταία χρόνια από την Ελλάδα. Φυσικά είναι πρόβλημα για την Ελλάδα, ένα μεγάλο κομμάτι των νέων μορφωμένων ανθρώπων που θα μπορούσαν να αλλάξουν την χώρα, την εγκαταλείπει χωρίς να υπάρχει κανένας σχεδιασμός και δημόσιος διάλογος για να σταματήσει η φυγή στο εξωτερικό. Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς πως σε μια χώρα που οι κάτοικοί της την εγκαταλείπουν μαζικά, μισθοί, συντάξεις και δικαιώματα εξαφανίζονται, όσο περνά ο καιρός τα πράγματα φαίνεται πως θα γίνονται όλο και χειρότερα και σίγουρα ο τόπος δεν θα είναι ο ιδανικότερος για να ζει κανείς. Η μαζική φυγή αφήνει να φανεί ξεκάθαρα το σημερινό πρόσωπο της Ελλάδας. Αυτοί οι Έλληνες δεν είναι πια πρόβλημα για την Ελλάδα. Στην ουσία δεν ήταν ποτέ πρόβλημα, γι’ αυτό έφυγαν. Και τα καταφέρνουν μια χαρά στο εξωτερικό. Εξ άλλου, ένα μεγάλο κομμάτι των επαναπατριζόμενων, που κάποια στιγμή αποφάσισαν να γυρίσουν στην γενέτειρα, επιστρέφουν στον Καναδά λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και της πολιτικής αστάθειας, αρχίζοντας από το μηδέν. Τους συναντάμε καθημερινά στον Εργατικό Σύλλογο, στην Κοινότητα και στις διάφορες Κοινωνικές Υπηρεσίες.
Ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών, ο οποίος με την συνεργασία του ραδιοσταθμού CFMB πραγματοποιεί σε δύο εβδομάδες τον ετήσιο "Μαραθώνιο της Αγάπης", κάνει έκκληση για την άμεση βοήθεια αυτής της κατηγορίας των ανθρώπων που προσπαθούν να ορθοποδήσουν. Ας θυμηθούμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε όταν πρωτοήρθαμε εδώ και ας τους δώσουμε ένα χέρι βοηθείας με κάποια οικονομική προσφορά ή με είδη πρώτης ανάγκης. Πολλοί, αναμφίβολα θα ανταποδώσουν μια μέρα την αγάπη και συμπαράστασή μας με την πολύτιμη συμμετοχή τους στα κοινά που είναι τόσο απαραίτητη στο στάδιο που φτάσαμε. Ας είμαστε ρεαλιστές. Ένα μεγάλο μέρος της παροικίας μας γέρασε, κουράστηκε, με αποτέλεσμα οι οργανισμοί μας να συρρικνώνονται, πολλά από τα παλιά μέλη να αποσύρονται ενώ άλλα φεύγουν για το μακρινό ταξίδι. Οι εναπομείναντες  εθελοντές, τρίτης κυρίως ηλικίας, παρ' όλη την καλή θέληση και αγαθή διάθεση, δεν δύνανται πλέον να αποδώσουν αποτελεσματικά και το βλέπουμε στις συχνά μη επιτυχημένες εκδηλώσεις και στις αναποτελεσματικές ερανικές προσπάθειες. Η σκυτάλη, δυστυχώς, δεν πέρασε στα παιδιά μας γιατί απλά δεν τους τη δώσαμε. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Χρειαζόμαστε συνεπώς νέο αίμα. Η λύση θα μπορούσε να βρίσκεται στους νεοφερμένους μετανάστες, όπως υπήρξαμε κάποτε και μείς στην φιλόξενη αυτή χώρα. Όσο για τους συνταξιούχους εθελοντές μας, που σαφώς περιμένουν καρτερικά την πολυπόθητη αναγνώριση, καιρός είναι να τους τιμήσουμε με μία ομαδική τελετή για τις μέχρι τώρα προσπάθειές τους και ας δώσουμε το τιμόνι σε νέους προσοντούχους ανθρώπους με γνώση, όραμα και σωστή οργάνωση. Το οφείλουμε στην συνέχιση του ιδιαίτερου πολιτισμού και των υψηλών αξιών μας ως Έλληνες εδώ στην ξένη. Και το οφείλουμε ακόμη στους πρωτοπόρους εκείνους μετανάστες που με κόπους, θυσίες και στερήσεις οικοδόμησαν την αξιοζήλευτη αυτή παροικία με διαυγές όραμα την διατήρηση, πρόοδο και ανάπτυξη της. Τόπο στους νέους, για να πάμε μπροστά...


Thursday, October 20, 2016

Εσείς τι λέτε;


ΟΧΙ στην κατάργηση του Σταυρού από την ελληνική σημαία...

Πλησιάζει η Επέτειος του ΟΧΙ και η γιορτή της Εθνικής μας σημαίας που τιμάται στις 27 Οκτωβρίου. Για την ιστορία, η σημαία υπό τη σημερινή της μορφή χρησιμοποιήθηκε από τον στόλο με αρχηγό τον Γιάννη Σταθά το 1807 λίγα χρόνια πριν την έναρξη της ελληνικής επανάστασης και περιέχει εννέα οριζόντιες λευκές και κυανές παράλληλες λωρίδες και στο επάνω αριστερό μέρος τον λευκό  Σταυρό. Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης "Ελευθερία ή Θάνατος", ο δε Σταυρός συμβολίζει τον Σταυρό του χριστιανισμού και της ορθόδοξης πίστης.
Σήμερα, δύο και πλέον αιώνες αργότερα, η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με την ρεφορμιστική Ευρώπη την αλλαγή της ελληνικής σημαίας ώστε να μην εμφανίζεται πλέον το θρησκευτικό σύμβολο του Σταυρού. Μια σύνθετη και εξαιρετικά ευαίσθητη διαπραγμάτευση η οποία αποσκοπεί στην "ανόρθωση" της εικόνας της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό και διεθνή χώρο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να συντονίσει τις ελληνικές προσπάθειες με τις υπόλοιπες χώρες που εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία, οι οποίες δηλαδή έχουν το σύμβολο του Σταυρού στη σημαία τους, όπως η Φιλανδία, η Σουηδία, η Δανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Μάλτα, η Ελλάδα και άλλες. Στα πλαίσια των νέων αντιλήψεων που επικρατούν για τον λεγόμενο "διάλογο των πολιτισμών" και την θρησκευτική ουδετερότητα των κρατών, η Ε.Ε. ενθαρρύνει τις εν λόγω χώρες να ευθυγραμμιστούν με τις υπόλοιπες τροποποιώντας τις εθνικές τους σημαίες. Εν τω μεταξύ, έντονη αρχίζει να γίνεται η παρουσία σε εορταστικές; εκδηλώσεις της σημαίας μας χωρίς το Σταυρό με πολλούς δήμους της Ελλάδας να την αντικαθιστούν με πανάκια και σκέτες λουρίδες. Η  Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει γεμίσει αλλοδαπούς, πρόσφυγες και κυρίως Μουσουλμάνους. Πάνω από 100.000 έχουν εγκλωβιστεί και σύντομα αρκετοί από αυτούς θα αποκτήσουν όλα τα νόμιμα δικαιώματα των ελλήνων πολιτών αφού θα ενσωματωθούν στην ελληνική κοινωνία. Ποιές ομάδες άραγε θα εκπροσωπεί μία παραποιημένη και ασαφής σημαία σε μία πολυπολιτισμική Ελλάδα; Σίγουρα όχι την πλειοψηφική. Οι αλλαγές έρχονται με ταχύ ρυθμό και είναι πλέον ορατές. Τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός θα εμπλουτισθεί με νέες δυνάμεις που έχουν άλλη καταγωγή από τη δική μας και είναι γνωστές οι φανατικές θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις αυτών των πληθυσμών. Κλασικό παράδειγμα τα τζαμιά που με την απόλυτη και ανεξάντλητη ανοχή μας αναγείρονται σαν μανιτάρια σε ολόκληρη την επικράτεια. Αποδεικνύεται περίτρανα πως το τίμημα να ανήκουμε στην Ευρωπαϊκή "οικογένεια" είναι βαρύτατο και το πληρώνουμε με απανωτά μνημόνια, χρεωκοπίες, φτώχεια και το χείριστο με την σταδιακή αλλά σταθερή απώλεια της εθνικής και θρησκευτικής μας ταυτότητας...

Thursday, October 13, 2016

Εσείς τι λέτε;


Φιλοζωία και βασανιστική αγάπη...

Θα θυμάστε ίσως τον αρκουδιάρη που γυρνούσε τις γειτονιές με μια αιχμάλωτη αρκούδα, η οποία έκανε διάφορα κόλπα ψυχαγωγώντας τους περαστικούς. Σήμερα βέβαια, στον υποτιθέμενο πολιτισμένο κόσμο, δεν βλέπουμε τέτοιες εικόνες όμως παραμένουν τα αιχμάλωτα ζώα μέσα στους ζωολογικούς κήπους. Κύρια πηγή εσόδων είναι τα παιδιά, η αγάπη των οποίων και η περιέργεια τους καλλιεργεί και διαιωνίζει τη δημιουργία και συντήρησή τους. Στην ουσία, οι κήποι αυτοί αποτελούν εκθετήρια αγρίων ζώων που στερούνται το φυσικό τους περιβάλλον. Το ίδιο σχεδόν συμβαίνει και με τα κατοικίδια ζώα τα οποία, εν ονόματι της "προστασίας" και "συντροφιάς", φυλακίζουμε σε τέσσερις τοίχους,  ευνουχίζουμε και σαν κυρίαρχοι πλέον αφέντες διαμορφώνουμε τη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής τους...Τελικά όμως τι επιτυγχάνουμε; Κατά πόσο ένα αιχμάλωτο ζώο μπορεί να αντιπροσωπεύσει ένα ελεύθερο; Ειδικά όταν η φυσική του συμπεριφορά έχει εκλείψει; Και τι γίνεται όταν το ζώο αυτό παύει να εξυπηρετεί το σκοπό της αιχμαλωσίας του, γεράσει ή τραυματιστεί; Σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες, είναι αμφισβητήσιμο το κατά πόσο η έκθεση των αιχμάλωτων ζώων έξω από το φυσικό τους περιβάλλον καλλιεργεί μια ιδιαίτερη σχέση και αγάπη με τον άνθρωπο. Επίσης, τα περισσότερα από τα ζώα που θα βρεθούν σε αιχμαλωσία για ολόκληρη τη ζωή τους δεν μπορούν πλέον να επιστρέψουν στη φύση τους γιατί δεν θα επιζήσουν, έχοντας χάσει κατά ένα μεγάλο βαθμό τα ένστικτα και τον τρόπο να επιβιώσουν μόνα τους. Γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους και με γνώμονα πάντα την ευζωία των ζώων, έχουμε χρέος να προστατεύουμε ολόκληρα τα σύνθετα, φυσικά οικοσυστήματα, τα οποία και αποτελούν το φυσικό χώρο και το πραγματικό τους βασίλειο. Οι ζωολογικοί κήποι στην πλειοψηφία τους αποτελούν εκθετήρια και όχι μέσα για τη διάσωση της άγριας ζωής. Πρόκειται για επιχειρήσεις που σκέφτονται το κέρδος που μπορούν να έχουν από αυτά τα ζώα. Άλλωστε, ο τρόπος που καταλήγουν σε αυτούς τους χώρους είναι αμφίβολος και σκοτεινός και η διακίνησή τους γίνεται κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Άρα, καταλαβαίνουμε ότι τα επιχειρήματα περί προστασίας των ζώων δεν ευσταθούν. Πολλά ζώα σε αιχμαλωσία δεν ολοκληρώνουν το προσδόκιμο της ζωής τους καθώς δεν μπορούν να ζήσουν σε συνθήκες διαφορετικές με το περιβάλλον στο οποίο είναι προορισμένα να ζουν. Μάλιστα, συχνά-πυκνά, τα εκτελούμε εν ψυχρώ παρουσία αυτόπτων μαρτύρων, όπως συνέβη με τον γορίλλα Harambe και το λιοντάρι Majo, όταν τα θεωρούμε "επικίνδυνα" ακόμη και μέσα στα κλουβιά τους.Άπειρα παραδείγματα έχουμε και με κατοικίδια ζώα όταν ξαφνικά συνειδητοποιούν την αιχμαλωσία τους, παύουν να υπακούουν και "αγριεύουν", όπως τα Πιτμπουλς τα οποία - κατά τη γνώμη μου - δικαιολογημένα ο Δήμος του Μόντρεαλ προσπαθεί να απαγορεύσει. Γιορτάσαμε πρόσφατα την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Ας δείξουμε επί τέλους την πραγματική μας αγάπη στα τετράποδα. Καιρός είναι όλα τα ζώα, ακόμη και τα λεγόμενα κατοικίδια, να αφεθούν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον, εκεί όπου πραγματικά ανήκουν. Η τεχνολογία άλλωστε των ιστοτόπων και YouTube μας επιτρέπει να τα έχουμε ανά πάσα στιγμή κοντά μας χωρίς τα ταλαίπωρα να είναι υποχρεωμένα να επωμίζονται τις θλιβερές συνέπειες της βασανιστικής μας αγάπης...

Wednesday, October 5, 2016

Εσείς τι λέτε;


Χίλαρι Κλίντον vs Ντόναλντ Τραμπ
Ανούσιες αντιπαραθέσεις...


Την Κυριακή 9 Οκτωβρίου καλούμαστε να παρακολουθήσουμε την δεύτερη τηλεοπτική αντιπαράθεση μεταξύ των επίδοξων υποψηφίων αμερικανών προέδρων Χίλαρυ Κλίντον και Ντόναλντ Τραμπ. Και δεν χωρεί καμία αμφιβολία πως για άλλη μία φορά θα γίνουμε μάρτυρες ενός χαμηλού επιπέδου ντιμπέιτ βασισμένο σε έντονους λεκτικούς διαξιφισμούς.
Γεγονός πάντως είναι πως το κύριο χαρακτηριστικό των επικείμενων εκλογών δεν είναι τόσο το καθ' εαυτό πρόγραμμα των υποψηφίων όσο είναι τα ίδια τα πρόσωπα.
Ο εκκεντρικός Ντόναλντ Τραμπ με την ακραία ρητορική και η γνωστή στην αμερικανική και διεθνή κοινότητα Χίλαρι Κλίντον, με την εμπειρία αλλά και τα πολλά τρωτά.
Είναι σαφές ότι οι δύο αντίπαλοι ενθουσιάζουν κάποιους, εκνευρίζουν άλλους και η μεταξύ τους μάχη είναι σκληρή, μετωπική και με ξεκάθαρα ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Προτείνουν ένα εντελώς διαφορετικό μέλλον για την Αμερική, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό και στις οικονομικές και διπλωματικές σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο.
Ωστόσο, κρίνοντας από τις δημοσκοπήσεις, το μήνυμα που στέλνουν οι αμερικανοί ψηφοφόροι είναι μια δυσφορία με το κατεστημένο που απλώνεται σε ολόκληρο το ιδεολογικό φάσμα.
Το βλέπουμε βέβαια και στην Ευρώπη, από το Εθνικό Μέτωπο της Γαλλίας και την Ηγετική Γερμανία, μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και το Λαϊκό κόμμα στην Ισπανίας, όπου πολιτικοί εκμεταλλεύονται τη δυσαρέσκεια των σημερινών κοινωνιών με τις αδικίες, τα σκάνδαλα και τις δυσλειτουργίες του "συστήματος" και κυρίως με τη δράση των πολιτικών, πνευματικών και επιχειρηματικών που οραματίζονται δρόμους, τους ανοίγουν και τους ακολουθούν εις βάρος των απλών ανθρώπων. Ψηφίζουν και στηρίζουν δημαγωγούς που μιλούν πειστικά, δίνουν απλουστευτικές απαντήσεις σε πολύπλοκα ερωτήματα και υπόσχονται εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα.
Η περίπτωση του Τραμπ είναι χαρακτηριστική για πολλούς και διάφορους λόγους. Εδώ και χρόνια είναι μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα που προσελκύει τα φώτα της δημοσιότητας, λόγω των ριάλιτι και της πολυτάραχης προσωπικής του ζωής, αλλά και των σκοτεινών επαγγελματικών δραστηριοτήτων του. Παντρεύεται το ένα φωτομοντέλο μετά το άλλο και στο επιχειρηματικό πεδίο κατασκευάζει πολυτελείς, πανύψηλους ουρανοξύστες και αρέσκεται να βλέπει το όνομά του να "φιγουράρει" στα πιο ψηλά κτίρια του Μανχάταν. Είναι ακατανόητο για κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο πώς η προκλητική ρητορική του έχει τέτοια απήχηση στα ευρύτερα λαϊκά στρώματα.
 Ίσως απαντά στην ενόχληση πολλών ρατσιστών αμερικανών για την ανάδειξη στην προεδρία ενός Αφροαμερικανού. Ίσως επειδή καταγγέλλει ευθέως την πολεμοχαρή Κλίντον και τα σφάλματά της στην εξωτερική πολιτική. Ίσως πάλι είναι και η δυσφορία μεγάλου μέρους της κοινωνίας στο διστακτικό στυλ του προέδρου Ομπάμα.
Οι μισοί σχεδόν αμερικανοί, χωρίς βασική στοιχειώδη εκπαίδευση, επιθυμούν μια "ισχυρή" προεδρία και μια Αμερική που να πατάξει αποτελεσματικά την τρομοκρατία και να κάνει χρήση της οικονομικής και στρατιωτικής της ισχύος. Η αγανάκτηση και οργή για το διαφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο και η ψήφος διαμαρτυρίας είναι παγκόσμια φαινόμενα. Στην υπερδύναμη και στην "πειστική" προσωπικότητα του Τραμπ παίρνουν την πιο έντονη μορφή.
Εκτιμώ ότι και η μεθαυριανή δεύτερη αντιπαράθεση στο ελάχιστο θα επηρεάσει την απόφαση των αποφασισμένων ψηφοφόρων, πολλοί εκ των οποίων εξακολουθούν να πιστεύουν στο άπιαστο αμερικανικό όνειρο...    

Thursday, September 29, 2016

Εσείς τι λέτε;


Smartphone: Η "έξυπνη" μοναξιά...

Επιτέλους, κυκλοφόρησε το "πολυπόθητο" iphone 7 της Apple, το οποίο όπως ήταν αναμενόμενο, έγινε ανάρπαστο. Οι ανταγωνιστικές εταιρίες πέρασαν ήδη στην αντεπίθεση με βελτιωμένα κινητά πολλαπλών εφαρμογών, αυξημένη μνήμη, ελκυστική εμφάνιση κ.λπ. προς τέρψιν των ενθουσιωδών οπαδών της "έξυπνης" συσκευής συνδιάλεξης.  
Με αφορμή λοιπόν το πανηγυρικό λανσάρισμα, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες συνηθισμένες καθημερινές εικόνες τις οποίες συναντάμε πλέον παντού. Εικόνες νέων κυρίως ανθρώπων βαριά εθισμένων στη σύγχρονη ηλεκτρονική τεχνολογία. Το φαινόμενο βέβαια έχει πάρει παγκόσμιες διαστάσεις. Στιγμή δεν αποχωρίζονται οι νέοι μας ταμπλέτες και κινητά όπου βρεθούν και όπου σταθούν. Χαζεύουν με τις ώρες, βγάζουν φωτογραφίες, σέλφις και σπεύδουν να τα ανεβάζουν άρον άρον στα κοινωνικά δίκτυα.    
Στις καφετέριες με τις παρέες τους τεξτάρουν διαρκώς, χωρίς βέβαια να ανταλλάσσουν κουβέντα! Στο ένα χέρι ο cappuccino, στο άλλο το κινητό... Στο ένα χέρι το βολάν, στο άλλο το κινητό... Δεν κουνάνε ρούπι χωρίς το "έξυπνό" τους και κανείς δεν περνάει πλέον καλά τις ελεύθερες ώρες του χωρίς τη συντροφιά της μικρο-χαζοοθόνης.
Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος θεωρεί πια πως το Ιντερνέτ είναι δημόσιο αγαθό όπως το νερό και το ρεύμα. Σε πρόσφατη έρευνα, το 65% των ερωτηθέντων απάντησαν πως δεν θα μπορούσαν να ζήσουν πια χωρίς την "έξυπνη" συντροφιά τους! Και σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, ένας μέσος άνθρωπος χρησιμοποιεί τουλάχιστον 100 φορές την ημέρα το κινητό του! Από αυτές, ελάχιστες φορές για κάποια κλήση. Αποκλειστικά για μηνύματα και "κοινωνική ενημέρωση" (κοινώς κουτσομπολιό) μέσω του φατσοβιβλίου και άλλων παρεμφερών μέσων κοινωνικής δικτύωσης...
Εργαλείο "ελευθερίας" σκέψης και λόγου χαρακτηρίζουν οι κατασκευάστριες εταιρίες τις κινητές ηλεκτρονικές συσκευές, όπως έχουν εξελιχθεί. Βέβαια, ναι μεν υπάρχει απεριόριστη, ελεύθερη και καθαρή πρόσβαση στην πληροφορία, όμως ο χρήστης είναι και από μόνος του σε θέση να παράγει ανά πάσα στιγμή τις δικές του - κάθε λογής  - πληροφορίες και να τις διαμοιράζει ανεξέλεγκτα. Το ίδιο το άτομο είναι σήμερα η πληροφορία. Όλοι είμαστε όλα... Ότι δηλώσουμε... Και όσοι έχουμε πρόσβαση στην τεχνολογία είμαστε ίσοι απέναντί της και μεταξύ μας. Όπως εγώ πχ, χρησιμοποιώ το Smartphone και το διαδίκτυο, ταυτόχρονα το χρησιμοποιούν ο Ομπάμα, o Trudeau , ο Τράμπ, ο Πάπας, ο Erdogan, η Kardashian και ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι που έχουν αυτήν τη στιγμή ενεργοποιημένο το "έξυπνο" τηλέφωνο.  
Χωρίς αμφιβολία, η απόλυτη και αδιάβλητη ισότητα συνεισφέρει πάντα σε όλους τους παγκόσμιους εθισμούς. Είναι πλέον αποδεδειγμένο πως η εικονική πραγματικότητα που ζούμε μέσα από τα smartπhones και ipads περιορίζει στο ελάχιστο τη σκέψη μας και επιδεινώνει δραματικά την ψυχική μας υγεία. Και είναι σίγουρο πως έχει προσθέσει άλλο ένα άγχος στην καθημερινότητά μας, δίνοντάς μας την ψευδαίσθηση μιας "υπέροχης ζωής", μέσα στην απόλυτη μοναξιά μας...

Wednesday, September 21, 2016

Εσείς τι λέτε;


Έρχεται η βασιλεία στην Ελλάδα;

Με αφορμή την προβολή της τελετής των γάμων του τέως βασιλικού ζεύγους Κωνσταντίνου και Άννας Μαρίας από το τηλεοπτικό πρόγραμμα του Γιάννη Κόκκωνα, είπα αυτή την εβδομάδα ν' αγγίξω ένα "ευαίσθητο" θέμα το οποίο απασχολεί τελευταία τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Την πιθανή επιστροφή της βασιλείας στην Ελλάδα.
Πριν χαρείτε ή λυπηθείτε φίλοι αναγνώστες, θα πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι όταν μία χώρα όπως η Ελλάδα είναι προτεκτοράτο, δεν έχει στ' αλήθεια πολύ σημασία τι πολίτευμα έχει. Το μόνο σίγουρο είναι ότι την βασιλεία την ξερίζωσε η δύση μέσα από τα όργανά της, Γ. Παπαδόπουλο και Κ. Καραμανλή και σήμερα - όπως δείχνουν τα πράγματα - πάλι η δύση πάει να την ξαναφέρει.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι η πρώην βασιλική οικογένεια επέστρεψε και ζει   μόνιμα στην Ελλάδα, με την αποδοχή μάλιστα όλου του πολιτικού κόσμου.
Με τον ερχομό του Κωνσταντίνου και της οικογένειάς του, ένα ολόκληρο επιτελείο τεχνοκρατών κινεί τα νήματα παρακολουθώντας από πολύ κοντά τις εξελίξεις αλλά και τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού.
Το ζήτημα επιστροφής της βασιλείας στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό αποτελεί πρώτο θέμα σε πολλές εφημερίδες. Η αυτοβιογραφία του Κωνσταντίνου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, γρήγορα έγινε best seller ενώ η αποκλειστική συνέντευξη που παρεχώρησε ο τέως στον ΣΚΑΙ έσπασε κάθε ρεκόρ τηλεθέασης. Εξ 'άλλου, στην εκδήλωση της Ολυμπιακής Επιτροπής προς τιμήν της ελληνικής ομάδας που αγωνίστηκε στην Ολυμπιάδα του ΡΙΟ, ο Κωνσταντίνος εισέπραξε το χειροκρότημα των παρευρισκομένων αλλά και του Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου.
Εν τω μεταξύ, με την απόλυτη συνεργασία των αρχών πολλά εμπόδια ξεπεράστηκαν, ο Κωνσταντίνος απέκτησε νέο όνομα "Κωνσταντίνος τέως βασιλεύς Παύλου", με το οποίο συστήνεται πλέον, ενώ το Υπουργείο Εργασίας ξεκαθάρισε ότι ο έκπτωτος βασιλιάς μπορεί να χρησιμοποιεί το παραπάνω όνομα προκειμένου να του χορηγηθεί αριθμός μητρώου κοινωνικής ασφάλισης. Και με την απόκτηση του ΑΜΚΑ μπορεί εύκολα να ανακτήσει και την ελληνική ιθαγένεια που του αφαιρέθηκε το 1994 με όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του έλληνα πολίτη.
Τι σημαίνει όμως για την Ελλάδα μία πιθανή επιστροφή της βασιλείας; Τι σκοπούς θα μπορούσε να εξυπηρετήσει; Ποιές θα είναι οι εξουσίες του νέου μονάρχη; Θα έχει - όπως άλλοτε - ο βασιλιάς το δικαίωμα να παρεμβαίνει στις κρατικές αποφάσεις ή απλά θα αποτελεί για τη χώρα ένα καθαρά διακοσμητικό στοιχείο; Και ακόμη, πόσο θα στοίχιζε στον έλληνα φορολογούμενο η συντήρηση της βασιλικής οικογένειας; Ερωτήματα που θα πρέπει πρωτίστως να απαντηθούν.
Γεγονός πάντως αναμφισβήτητο είναι ότι το επείγον και πλέον σοβαρό θέμα που απασχολεί αυτή τη στιγμή τον έλληνα είναι η επιβίωσή του. Και σ' αυτή του την προσπάθεια αναζητά απεγνωσμένα σανίδα σωτηρίας μέσα από ακραία κόμματα, ψεύτικες υποσχέσεις, απατηλά όνειρα και απραγματοποίητες ελπίδες.
Η επαναφορά της βασιλείας στην Ελλάδα την συγκεκριμένη αυτή χρονική περίοδο - εφόσον πραγματοποιηθεί - εκτιμώ πως δεν θα προκαλέσει ιδιαίτερη θύελλα αντιδράσεων ούτε και πρόκειται να αποτελέσει αντικείμενο οξείας κριτικής...

Thursday, September 15, 2016

Εσείς τι λέτε;


Θέμα προτεραιοτήτων...

Ο λόγος και πάλι για την ψήφο των αποδήμων. Μετά τη σύσταση Κυριάκου Μητσοτάκη και Νέας Δημοκρατίας την περασμένη άνοιξη το Ποτάμι επανέφερε πρόσφατα τη σχετικη πρόταση στη Βουλή των Ελλήνων.
Δρόμος μετ' εμποδίων το "πολυπόθητο" δικαίωμα ψήφου των αποδήμων απο την εκάστοτε χώρα διαμονής των. Οι διαφωνίες στο αρμόδιο Υπουργείο όσον αφορά τον τρόπο που πρέπει να ψηφίζουν οι απόδημοι εξακολουθούν να βρίσκονται στο καθημερινό μενού.
Κατα την τελευταία ευρεία σύσκεψη για το συγκεκριμένο θέμα η διαφωνία εστιάστηκε σε δύο βασικά σημεία. Απο το προσχέδιο δίδεται εξουσιοδότηση να καθορίζεται με Προεδρικό διάταγμα ο χρόνος διενέργειας εκλογών για τους αποδήμους πολύ νωρίτερα σε σχέση με την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών στην Ελλάδα.
Το δεύτερο σημείο στο οποίο επικεντρώνεται η διαφωνία, είναι η πρόβλεψη στο νομοσχέδιο να προσμετρούνται οι ψήφοι των αποδήμων στην πρώτη καταμέτρηση με την οποία γίνεται η κατανομή εδρών. Εν τω μεταξύ απο το Υπουργείο εξωτερικών επισημαίνεται ότι τελικά προτείνεται οι απόδημοι να μη ψηφίζουν για την Επικράτεια.
Αυτά εν ολίγοις με το προσχέδιο τις εκάστοτε προτάσεις και τις μόνιμες (γιά αυνόητους λόγους) διαφωνίες των κομμάτων. Ας έρθουμε όμως στην ουσία. Η δική μας ψήφος σε   σε τι θα ωφελήσει; Πόσο σωστό και δίκαιο είναι να επηρεάσει τα πολιτικά πράγματα η ψήφος ανθρώπων ξεκομμένων απο τη ζωή μιας χώρας; Και με ποιά κριτήρια θα ψηφίζουμε άραγε; Μήπως με τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα ή με οδηγό μας τα "παράθυρα" της δορυφορικής;
Ας σοβαρευτούμε. Οσοι απο τους αποδήμους διατηρούν ακόμη στενούς δεσμούς με τη γενέτειρα μπορούν κάλλιστα, εφ' όσον το επιθυμούν, να μεταβούν στην Ελλάδα να ψηφίσουν. Όσο για τους υπόλοιπους που απλώς θέλουν να διεκδικήσουν κάποια αιτήματά τους μπορούν κάλλιστα να τα καταθέσουν στην Πρεσβεία ή στις κατα τόπους προξενικές αρχές, που άλλωστε εκπροσωπούν τους αποδήμους τις διασποράς, χωρίς να χρειαστεί να μπούν στη διαδικασία να ψηφίσουν.
Πρός το παρών ας ασχοληθούμε με τα "του οίκου μας". Την δεύτερη όπως συνηθίζουμε να λέμε πατρίδα μας, που ουσιαστικά όμως θεωρείται πρώτη. Τον Καναδά, την χώρα που ζούμε και κινούμαστε, εργαζόμαστε, καταβάλουμε φόρους και έχουμε υποχρεώσεις αλλά και κεκτημένα δικαιώματα. Και ένα απο αυτά είναι να ψηφίζουμε στις Ομοσπονδιακές, Επαρχιακές και Δημοτικές εκλογές.
Αυτη θα πρέπει να είναι και η πρώτη μας προτεραιότητα...