Wednesday, October 16, 2019

Εσείς τι λέτε;


Ψήφος
Το ισχυρότερο «όπλο» του πολίτη…

Θα υπάρξει άραγε ενδιαφέρον στις επικείμενες ομοσπονδιακές εκλογές ή το εκλογικό σώμα για άλλη μία φορά θα αντιμετωπίσει με αδιαφορία το γεγονός;
Υπενθυμίζω ότι η αποχή των ψηφοφόρων στις εκλογές του 2015 άγγιξε περίπου το 35%...
Για ποιους λόγους όμως συμβαίνει αυτό και ποιος ευθύνεται για την ολοένα και μεγαλύτερη αποχή από τις κάλπες;
Εύλογες ερωτήσεις με εύκολες και ίσως οδυνηρές απαντήσεις για μία υποχρέωση, ένα προνόμιο που επιμένουμε να αγνοούμε.
Οι εκλογές είναι ένας θεσμός που δίνει στους πολίτες το δημοκρατικό δικαίωμα να επιλέγουν τους βουλευτές και το κόμμα που τους εκφράζει.
Οι πολίτες έχουν ένα ισχυρό όπλο: Την ψήφο τους. Ας την χρησιμοποιήσουν.
Η αδράνεια σημαίνει ανοχή και ανοχή σημαίνει αποδοχή και μαζί συνενοχή.
Η αδιαφορία, σε τελευταία ανάλυση, θεωρείται επικίνδυνη αφού τελικά την πληρώνουν όλοι...
Παρ’ όλο που οι τωρινές εκλογές περιέχουν συστατικά που υποκινούν το ενδιαφέρον των πολιτών (σκάνδαλα, απολύσεις, παραιτήσεις, αλληλοκατηγορίες) πολύ φοβάμαι πως θ’ ακουστούν και πάλι οι κλασικές δικαιολογίες των απεχόντων:
«Μας κούρασαν, απέχω, δεν πρόκειται να ξαναψηφίσω, δεν πρόκειται να παίξω το παιχνίδι τους...»
«Τους πολίτες τους θυμούνται μόνο στις εκλογές, ενώ θα έπρεπε οι πολίτες να ερωτώνται και να αποφασίζουν σε θέματα που τους αφορούν...»
«Όλο αυτό το γεγονός με αφήνει παντελώς αδιάφορο. Δεν θυμάμαι να έχει αλλάξει κάτι έως σήμερα. Λένε τα ίδια και τα ίδια, τάζουν στον κόσμο λαγούς με πετραχήλια και στο τέλος ανακαλούν τις υποσχέσεις τους… αρνούμαι να ψηφίσω..»
Ακούγοντας τις απόψεις που εκφράζονται, συνειδητοποιεί κανείς ότι σχεδόν όλοι έχουν κάποιο δίκιο σ’ ένα βαθμό.
Αυτό όμως που τελικά συμβαίνει είναι πως η αδιαφορία και το γενικόλογο «όλοι ίδιοι είναι», βγάζει μονίμως φταίχτες για όλα τα στραβά και ανάποδα που συμβαίνουν στη ζωή μας.
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι από όσους ψηφίζουν, οι περισσότεροι το κάνουν με γρήγορα και πρόχειρα κριτήρια, όπως π.χ. οικειότητα, κομματική επιταγή ή κατόπιν οικογενειακού συμβουλίου…
Ποιος αλήθεια προσέχει προγράμματα και εξαγγελίες; Ποιος ελέγχει την αξιοπιστία των προσώπων; Δυστυχώς, ελάχιστοι.
Για να αξιολογήσουμε, να κρίνουμε κάποιους υποψήφιους και να πάρουμε την τελική μας απόφαση θα πρέπει να αναρωτηθούμε:
Είναι ανιδιοτελείς, έντιμοι, ηθικοί, ικανοί και πετυχημένοι στην όποια δραστηριότητά τους;
Έχουν επιλύσει όλα τους τα επαγγελματικά προβλήματα ή βασίζονται μόνο στην πολιτική για την επιβίωσή τους;
Είναι καινοτόμοι και διαθέτουν το απαραίτητο πάθος και τον ενθουσιασμό, ώστε να κάνουν πράξη αυτά που υπόσχονται;
Αν είναι ήδη βουλευτές, ποιες ήταν οι προτάσεις τους στη Βουλή, πώς ψήφισαν σε νομοσχέδια που αφορούν την οικονομία, την απασχόληση, την υγεία, την παιδεία, τα συνταξιοδοτικά και γενικότερα τη ζωή των πολιτών;
Ας μη ξεχνάμε πως οι ομοσπονδιακές εκλογές είναι πολύ σημαντικές, αφού το αποτέλεσμά τους επηρεάζει άμεσα την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής και φυσικά τη ...τσέπη μας!
Ας το λάβουμε σοβαρά υπ όψιν

Thursday, October 10, 2019

Εσείς τι λέτε;


Εύκαμπτες πολιτικές ιδεολογίες…
Δεν έχουν όρια οι αλλεπάλληλες «μεταπηδήσεις» των αξιότιμων ταγών της εξουσίας, οίτινες εν ονόματι της πολυπόθητης καθέδρας, ευκόλως αναθεωρούν πιστεύω και  πολιτικές ιδεολογίες…
Δεν είναι διόλου ασυνήθες το φαινόμενο οι εντολοδόχοι της λαϊκής ετυμηγορίας να διαμορφώνουν την πολιτική τους άποψη στους κόλπους του αντιπολιτευόμενου στρατοπέδου... Κάπως έτσι πορεύονται οι πλείστοι των εξουσιαστών, ορισμένοι εκ των οποίων, υπό τοιαύτη τακτική, έμελλε να γράψουν τη δική τους ιστορία...
Ο Pierre Elliott Trudeau, ταγμένος σοσιαλδημοκράτης, κατέστη τελικά ο δημοφιλέστερος  Φιλελεύθερος πρωθυπουργός του Καναδά... Ο Stephen Harper  ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα με την οργάνωση Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος, μετεπήδησε στον συνασπισμό Canadian Alliance για να καταλήξει αρχηγός του  Συντηρητικού κόμματος και εν συνεχεία πρωθυπουργός... Ο Thomas Mulcair πριν μεταπηδήσει στο Νεοδημοκρατικό κόμμα χρημάτισε Υπουργός Περιβάλλοντος στην επαρχιακή Φιλελεύθερη κυβέρνηση Jean Charest...Ο Jack Layton, πρώην αρχηγός του NDP, είχε ηγηθεί της Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος... Η πρώην Συντηρητική πρωθυπουργός Kim Campbell, υπηρέτησε επί μακρόν το κόμμα των Social Credit…
O Ralph Klein, Συντηρητικός πρωθυπουργός της Alberta, άρχισε την πολιτική του καριέρα με το Φιλελεύθερο κόμμα... Ο Bob Rae, πρώην Νεοδημοκράτης πρωθυπουργός του Ontario, βρήκε καταφύγιο στους Φιλελεύθερους…
Ο Rene Levesque, τέως πρωθυπουργός του Κεμπέκ, αρχικά πολιτεύτηκε με το Φιλελεύθερο κόμμα, μετεπήδησε  στο Mouvement Souveraineté - Association για να ιδρύσει αργότερα το αυτονομιστικό Parti Quebecois...«Εύκαμπτη» ιδεολογία είχε και ο Lucien Bouchard, «βαπτισμένος» Συντηρητικός, ο οποίος αφού ίδρυσε το αποσχιστικό Bloc Quebecois, κατέληξε πρωθυπουργός στο «σίγουρο» τότε Parti Quebecois...
Ο Jean Charest υπηρέτησε τον Συντηρητικό χώρο ως αρχηγός και εν συνεχεία χρίστηκε πρωθυπουργός του Κεμπέκ με το Φιλελεύθερο κόμμα...
O Gilles Duceppe, δις αρχηγός του Bloc Quebecois, υπήρξε βασικό στέλεχος του Μαρξιστικού Λενινιστικού κόμματος και κατόπιν υποψήφιος αρχηγός του Parti Quebecois...Ο αρχηγός του Action Democratique Mario Dumond, είχε ηγηθεί της οργάνωσης Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος...
Όμως, δεν πάνε πίσω οι σημερινοί κομματικοί αρχηγοί που διεκδικούν την ψήφο μας στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές.
Ο Andrew Scheer συμμετείχε στο κόμμα των Canadian Alliance μέχρι τη συγχώνευση του με το Συντηρητικό ... Ο Maxime Bernier, πρώην Υπουργός, των Tories, ίδρυσε το People’s Party του οποίου και ηγείται... Η Elisabeth May, αρχηγός των «Πρασίνων», υπήρξε υποψήφια με το οικολογικό Small Party... Ο Yves-Francois Blanchet, πρώην Υπουργός του Parti Quebecois μετεπήδησε στο Ομοσπονδιακό Bloc Quebecois...
Ο Justin Trudeau τέλος, αν και παρέμεινε Φιλελεύθερος, στην αρχή της πολιτικής του καριέρας ταυτίστηκε απόλυτα με τις θέσεις των αποσχιστικών κομμάτων δηλώνοντας  ότι η ανεξαρτησία του Κεμπέκ θα μπορούσε να θεωρηθεί αποδεχτεί…
Έδρανα έχουν κατά καιρούς αλλάξει και πάμπολλοι άλλοι επώνυμοι βουλευτές και βουλευτίνες...
Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι αι πάλαι ποτέ ιδεολογικές δεσμεύσεις έχουν πλέον καταστεί εντελώς ανύπαρκτες. Η δίψα για εξουσία, η αναζήτηση πρόσκαιρων ευκαιριών και ο σκοπός που «αγιάζει» τα μέσα (και τα κόμματα) θεωρούνται συνήθη πλέον φαινόμενα στον σημερινό σκληρό και λίαν ανταγωνιστικό πολιτικό χώρο...

Wednesday, October 2, 2019

Εσείς τι λέτε;


Προσφυγικό - Μεταναστευτικό
Η μεγάλη πληγή του ανθρώπου…

Σκηνικό έκτακτης ανάγκης διαμορφώνεται γύρω από το προσφυγικό - μεταναστευτικό, το οποίο πυροδοτείται τόσο από τις ροές ανθρώπων προς την Ελλάδα από την Τουρκία όσο και από τα βίαια επεισόδια που ξέσπασαν πρόσφατα στη Μόρια της Λέσβου.
Το πρόβλημα παίρνει τρομακτικές διατάσεις καθώς ο αριθμός των ανθρώπων που διαφεύγουν από τον πόλεμο, τις διώξεις και τις συγκρούσεις ξεπέρασε τα 70 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Επέλεξα σήμερα να δημοσιεύσω τα χαρακτηριστικά στοιχεία που έδωσε πρόσφατα η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ και που καταδεικνύουν ότι μέσα στον 21ο αιώνα σχεδόν 70,8 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο έχουν εκτοπιστεί με τη βία. Συγκριτικά, αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των ξεριζωμένων είναι διπλάσιος σε σχέση με 20 χρόνια πριν και κατά 2,3 εκατομμύρια μεγαλύτερος σε σχέση με πέρυσι, ενώ αντιστοιχεί σε πληθυσμό μεγαλύτερο της Ταϋλάνδης.
Αυτοί οι αριθμοί, σύμφωνα με την έκθεση, επιβεβαιώνουν για μια ακόμη φορά την μακροπρόθεσμη αυξητική τάση του αριθμού των ανθρώπων που χρειάζονται προστασία εξαιτίας του πολέμου, των συγκρούσεων και των διώξεων. Ενώ η γλώσσα που χρησιμοποιείται για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες είναι συχνά διχαστική, παρατηρείται επίσης ένα μεγάλο κύμα γενναιοδωρίας και αλληλεγγύης, ιδίως από τις κοινότητες που υποδέχονται ήδη μεγάλους αριθμούς προσφύγων όπως η Ελλάδα. Βλέπουμε επίσης να αναλαμβάνουν μεγαλύτερη δράση νέοι φορείς, όπως φορείς ανάπτυξης, ιδιωτικές επιχειρήσεις και ιδιώτες.
Ανάμεσα στα 70,8 εκατομμύρια βρίσκονται τρεις βασικές ομάδες. Η πρώτη είναι οι πρόσφυγες, δηλαδή άνθρωποι που έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους λόγω του πολέμου, των διώξεων ή των συγκρούσεων. Το 2018, ο αριθμός των προσφύγων έφτασε τα 25,9 εκατομμύρια παγκοσμίως, δηλαδή 500.000 περισσότεροι από το 2017.
Η δεύτερη ομάδα είναι οι αιτούντες άσυλο - άνθρωποι που βρίσκονται εκτός της χώρας καταγωγής τους και λαμβάνουν διεθνή προστασία, αλλά περιμένουν να βγει η απόφαση του αιτήματος ασύλου τους. Στο τέλος του 2018, υπήρχαν 3,5 εκατομμύρια αιτούντες άσυλο παγκοσμίως.
Η τρίτη και μεγαλύτερη ομάδα, που ανέρχεται στα 41,3 εκατομμύρια, είναι άνθρωποι που έχουν εκτοπιστεί σε άλλες περιοχές εντός της χώρας καταγωγής τους, μια κατηγορία που είναι γνωστή ως «εσωτερικά εκτοπισμένοι».
Η συνολική αύξηση των εκτοπισμένων συνεχίζει να ξεπερνάει σε ρυθμό την εύρεση λύσεων για τους ανθρώπους αυτούς. Η καλύτερη λύση για οποιονδήποτε πρόσφυγα είναι να μπορεί να επιστρέψει στην πατρίδα του οικειοθελώς, σε συνθήκες ασφάλειας και αξιοπρέπειας.
Άλλες λύσεις, τις οποίες προτείνει ο ΟΗΕ, περιλαμβάνουν την ένταξη στην κοινότητα υποδοχής ή την επανεγκατάσταση σε μια τρίτη χώρα. Ωστόσο, μόνο 92.400 πρόσφυγες επανεγκαταστάθηκαν σε τρίτες χώρες που αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 7% όσων περιμένουν για επανεγκατάσταση. Περίπου 593.800 πρόσφυγες κατάφεραν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, ενώ 62.600 πολιτογραφήθηκαν.
Το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ στην Αθήνα, εκτιμά ότι περί τους 76.000 πρόσφυγες και μετανάστες εισήλθαν και παραμένουν στην Ελλάδα από το 2015 μέχρι τον Μάρτιο του 2019.
Ας ευχηθούμε για καλύτερες μέρες σ’ αυτόν τον κόσμο…

Wednesday, September 25, 2019

Εσείς τι λέτε;


Οι δημοσκοπήσεις και… η αλήθεια
Ένα σχεδόν μήνα πριν τις Ομοσπονδιακές εκλογές και οι δημοσκοπήσεις δίνουν και παίρνουν… Άλλες καταγράφουν προβάδισμα και ποσοστιαίες μονάδες και άλλες καθοδηγούν τους ψηφοφόρους.
Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις μου γύρω από τα γκάλοπ που μας πλασάρουν κάθε τόσο και λιγάκι οι διάφορες εταιρίες μετρήσεων κοινής γνώμης. Βέβαια, μέχρι την παρούσα χρονική στιγμή που γράφεται το άρθρο τα δύο επικρατέστερα κόμματα των Φιλελευθέρων και Συντηρητικών φαίνεται να ισοψηφούν. 
Με σημαντική διαφορά ακολουθούν τα κόμματα των Νεοδημοκρατών, Πρασίνων, Bloc Quebecois και Λαϊκών. Οι δημοσκοπήσεις πάντως αυτές δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να διαφοροποιηθούν ή και να διαψευστούν τελικά.
Αλήθεια, ποιοί άραγε είναι οι λόγοι για τους οποίους οι δημοσκοπήσεις δεν μπορούν να καταγράψουν επαρκώς την εκλογική συμπεριφορά των πολιτών; Γεγονός είναι ότι ένα μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων δεν απαντούν αποφεύγοντας συστηματικά να πουν τι και ποιούς θα ψηφίσουν. Επομένως, το εκάστοτε δείγμα σε καμία περίπτωση δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Εξ άλλου, πολλοί από αυτούς που απαντούν δηλώνουν αναποφάσιστοι, προφανώς για να αποφύγουν να απαντήσουν.
Ένας άλλος βασικός λόγος είναι ότι οι περισσότερες δημοσκοπήσεις είναι τηλεφωνικές και μάλιστα τα τηλεφωνήματα που γίνονται από τις εταιρίες είναι σε σταθερά. Όμως, πόσοι σήμερα βρίσκονται δίπλα σε σταθερά τηλέφωνα - τα οποία τείνουν τα εκλείψουν - για να απαντήσουν στους δημοσκόπους; Μάλλον ελάχιστοι και οι πιο μεγάλοι σε ηλικία, που σημαίνει ότι η νεανική άποψη ακούγεται στο ελάχιστο.
Επίσης, πόσο σαφείς είναι οι ερωτήσεις που τίθενται και ακόμη πόσο ειλικρινείς είναι οι απαντήσεις που δίδονται;
Θα πρέπει ακόμη να ληφθεί υπόψη ότι οι δημοσκοπήσεις αδυνατούν να σφυγμομετρήσουν τη γνώμη ορισμένων μειονοτικών ομάδων, οι οποίες θεωρούν ότι αποτελούν στόχο, με αποτέλεσμα να αποφεύγουν να λάβουν μέρος. Εν τω μεταξύ, πολλοί πολίτες δεν απαντούν φοβούμενοι μήπως καταγράφεται η προτίμησή τους σε σχέση με το τηλέφωνό τους.
 Όπως και να έχει, οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν την εικόνα μιας δεδομένης στιγμής και κατά τη γνώμη μου σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος. Περαιτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί και η σημασία του στατιστικού λάθους που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, κυμαίνεται ανάμεσα στους 3 έως και 6 βαθμούς και το ότι κατά πόσο θα ισχύσει εξαρτάται από διάφορους παράγοντες .
Κανείς πάντως δεν μπορεί να είναι βέβαιος για το εάν τελικά τα συμπεράσματα που εξάγονται από τις δημοσκοπήσεις θα αποτυπωθούν πραγματικά και στις κάλπες ή θα έχουμε εκπλήξεις...
Συνεπώς, εάν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων δεν εφαρμόσουν νέες μεθόδους (εκτός διαδικτυακές εννοείται) για να λαμβάνουν τα δείγματά τους, δεν πρόκειται ποτέ να ανακτήσουν την αξιοπιστία τους και μονίμως θα πέφτουν έξω. Ζωντανό παράδειγμα οι περσινές επαρχιακές δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου που έπεσαν παταγωδώς έξω.
Περιμένουμε λοιπόν να δούμε πόσο οι φετινές δημοσκοπήσεις, που διενεργούνται για τις Ομοσπονδιακές εκλογές του Οκτωβρίου, θα επαληθευτούν ή διαψευστούν...

Wednesday, September 18, 2019

Εσείς τι λέτε;


Εξωσχολικές δραστηριότητες
Ευχαρίστηση ή καταναγκασμός;
Η μόδα θέλει, οι μοντέρνοι γονείς να βάζουν τα παιδιά τους σε αμέτρητες εξωσχολικές δραστηριότητες. Αυτό βέβαια συμβαίνει σε χώρες όπως ο Καναδάς όπου υπάρχει ευημερία και τα απαιτούμενα χρήματα για να πληρωθούν τα δαπανηρά μαθήματα  μπαλέτου, μουσικής, χόκεϊ, καράτε κ.λπ.
Πάραυτα έχει διαπιστωθεί ότι οι πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες συχνά κάνουν τα παιδιά να μη μπορούν να ασχοληθούν σοβαρά με μία απ’ αυτές τις ενασχολήσεις με αποτέλεσμα να μη τους αρέσει τελικά καμία.
Βέβαια, η εύκολη λύση του γονέα είναι ύστερα από μερικά μαθήματα και αφού το παιδί ζοριστεί κάπως, να του διακόψουν την κάθε δραστηριότητα επειδή δεν του αρέσει και γι’ αυτό δεν θέλει να το πιέζει. Το πρόβλημα όμως που δημιουργείται από αυτού του είδους την αντιμετώπιση είναι ότι το παιδί ποτέ δεν μαθαίνει να δουλεύει και να κοπιάζει ώστε να ωφεληθεί από τις αθλητικές, καλλιτεχνικές ή άλλες εμπειρίες που αποκτά.
Μα, με οτιδήποτε και να ασχοληθείς, με εξαίρεση του να καθίσεις σ’ ένα δωμάτιο και να παίζεις βιντεοπαιχνίδια, χρειάζεται δουλειά, κόπος και αποφασιστικότητα. Και εδώ είναι το μεγάλο σφάλμα, το ότι πολλοί γονείς δίνουν στο παιδί να καταλάβει ότι όταν κάτι αρχίζει και δυσκολεύει, η εύκολη λύση είναι να τα παρατάει.
Οπωσδήποτε όλα τα παιδιά δεν είναι τα ίδια. Αλλά είναι δραστήρια από τη φύση τους και άλλα όχι. Άλλα προτιμούν να παίζουν την περισσότερη ώρα μόνα τους και άλλα επιδιώκουν τα ομαδικά παιχνίδια. Άλλα έχουν μία έκδηλη καλλιτεχνική κλίση και άλλα είναι «γεννημένοι» αθλητές.  Άλλα πάλι, δεν έχουν ακόμα ανακαλύψει τι τους αρέσει πραγματικά.
Η άλλη άποψη είναι, γιατί σώνει και καλά πρέπει όλα τα παιδιά να μπουν σε μία ομάδα (αθλητική, μουσική, χορευτική), αν δεν το ζητήσουν από μόνα τους; Ποιος ο λόγος να βιαστούν οι γονείς να γράψουν το παιδί τους κάπου που στην ουσία δεν το εκφράζει;
Οι εξωσχολικές δραστηριότητες σίγουρα έχουν πολλά να προσφέρουν στα παιδιά. Κοινωνικοποίηση, ομαδικότητα, νέες φιλίες και φυσικά εκτόνωση και έκφραση.
Για όλα όμως υπάρχει η κατάλληλη στιγμή.
Συχνά ζορίζουμε τα παιδί μας να διαπρέψει κάπου επειδή εμείς δεν είχαμε αυτή την ευκαιρία ή ακόμη επειδή μικροί θέλαμε να μοιάσουμε τα ινδάλματά μας, τον Δομάζο, τον Gretzky, την Κάλας, τη Φοντέιν, τον Chopin, κ.α.
Πιστεύω ότι καλό θα ήταν οι γονείς προτού βιαστούν ν’ αποφασίσουν για το είδος των δραστηριοτήτων των παιδιών τους, να συμβουλευτούν πρωτίστως τον σχολικό αρμόδιο  επαγγελματικού και ψυχαγωγικού προσανατολισμού για ένα σωστό ξεκίνημα.
Στην παροικία μας, ευτυχώς, έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα από μία ευρεία γκάμα εξωσχολικών δραστηριοτήτων.
Αθλητικές ομάδες, χορευτικά ομίλων, προσκοπισμό και μαθήματα μουσικής και τραγουδιού υψηλής ποιότητας, που προσφέρουν οι καταξιωμένοι καλλιτέχνες μας Δημήτρης Ηλίας και Μαρία Διαμαντή.
Με την ευκαιρία αυτή, η στήλη εύχεται καλή επιτυχία στην προσπάθεια όλων των παιδιών που συμμετέχουν στις διάφορες δραστηριότητες.
Καλή δύναμη και καλή συνέχεια…

Wednesday, September 11, 2019

Εσείς τι λέτε;


Ψηφιακή ενημέρωση
Κίνδυνοι και επιπτώσεις…

Αυτή την εβδομάδα η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεσμεύτηκε να διαθέσει 600 περίπου εκατομμύρια δολάρια για την υποστήριξη των Καναδικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Πρόσφατα εξάλλου, εκπρόσωποι των τοπικών εφημερίδων παρουσιάστηκαν ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής ζητώντας από την επαρχιακή κυβέρνηση να ενεργήσει επειγόντως  ώστε να διασωθεί η βιομηχανία του τύπου στο Κεμπέκ.
Γεγονός είναι ότι από το 2007 τα παραδοσιακά ΜΜΕ περνούν μία από τις χειρότερες κρίσεις της ιστορίας τους σε διεθνές επίπεδο, σημειώνοντας τεράστιες οικονομικές ζημιές. Στις παγκόσμιες αγορές η οικονομική δυσπραγία έφερε σημαντική μείωση της διαφημιστικής δαπάνης. Οι καθημερινές κυρίως εφημερίδες υποφέρουν από διαρκεί πτώση των πωλήσεων. Συνέπεια τούτου τα εκδοτικά συγκροτήματα βλέπουν ως μόνη σανίδα σωτηρίας τους το διαδίκτυο.
Βέβαια η ιδέα αυτή, που έχει αρχίσει να γίνεται αποδεκτή στην εφαρμογή της, έχει αποδειχτεί προβληματική τόσο από οικονομικής όσο και από κοινωνικής φύσης.
Το διαδίκτυο, όπως έχω και άλλοτε επισημάνει, παρ’ όλη την εύκολη και άμεση πρόσβαση που παρέχει, συχνά εγκυμονεί απρόβλεπτους και σοβαρούς κινδύνους.
Ως ανεξέλεγκτο, φιλοξενεί εκατομμύρια ιστότοπους αμφιβόλου εγκυρότητας να ανταγωνίζονται για την επισκεψιμότητα ενός μικρού ουσιαστικά κοινού. Το χαμηλό κόστος των καταχωρήσεων, λόγω του τεράστιου ανταγωνισμού, δεν αφήνει περιθώρια κέρδους στις σοβαρές διαδικτυακές εφημερίδες, οι οποίες έχουν να καλύψουν την κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητη μισθοδοσία των επαγγελματιών δημοσιογράφων.
Κλασσικό παράδειγμα η γαλλόφωνη La Presse, η οποία από τότε που πέρασε στην διαδικτυακή έκδοση χάνει ετησίως 30-50 εκατομμύρια... Και δεν είναι τυχαίο.
Τη μερίδα του λέοντος της διαφημιστικής υπεραξίας κρατούν για τον εαυτό τους οι   ενδιάμεσοι κολοσσοί Google, Apple, facebook, κ.α., από τους οποίους μοιραία πρέπει να διέλθει κάποιος για την οποιαδήποτε διαδικτυακή εξερεύνηση.
Το μοντέλο που φαίνεται να κερδίζει τελικά τη μάχη της επισκεψιμότητας είναι εκείνο των fake news, της σκανδαλολογίας και της αντιγραφής.
Ο σοβαρός αναγνώστης σε καμία περίπτωση δεν θα συμβουλευτεί το facebook π.χ., για να ενημερωθεί σωστά γύρω από τα καθημερινά γεγονότα.
Στα κοινωνικά δίκτυα, η «ενημέρωση» προέρχεται ως επί τω πλείστον από ερασιτέχνες  «αρθρογράφους - δημοσιογράφους» και όχι από στελέχη σοβαρών συγκροτημάτων επικοινωνίας.
Και αυτό βέβαια εις βάρος της ανεξάρτητης επαγγελματικής δημοσιογραφίας.
Στον σημερινό ψηφιακό κόσμο, η νέα μόδα θέλει τις εφημερίδες να φέρονται σε ηλεκτρονική μορφή με τις όποιες επιπτώσεις.
Πολλοί που κάποτε αγόραζαν και διάβαζαν την εφημερίδα τους με τον πρωινό καφέ, σήμερα διαβάζουν τις ειδήσεις στην ταμπλέτα τους.
Σαν επίλογο του παρόντος άρθρου, θα ήθελα να σας μεταφέρω τις εύλογες ανησυχίες του διακεκριμένου συγγραφέως - δημοσιογράφου Chip Scanlan του Ινστιτούτου Ερευνητικής Δημοσιογραφίας Poynter της Φλόριντας.
«Ο κόσμος προσαρμόζεται στους ραγδαίους ρυθμούς της τεχνολογίας χωρίς να σκέφτεται συνέπειες ή να ζυγίζει παρελθόν και παρόν και κάπως έτσι οι κίτρινες φυλλάδες κατέληξαν να είναι μία σειρά από λέξεις ενός ιστοτόπου και ένα κλικ στο πληκτρολόγιο. Κάθε εφημερίδα όμως, σε κάθε πολιτισμό, περιέχει ιστορικά γεγονότα αντικατοπτρίζοντας σαν αυθεντικό κειμήλιο την κληρονομιά κάθε λαού, κάτι που ο ψηφιακός κόσμος, δυστυχώς, δεν θα μπορεί να προσφέρει στο εγγύς μέλλον στην ανθρωπότητα...»

Wednesday, September 4, 2019

Εσείς τι λέτε;


Κλιματική αλλαγή
Φθάσαμε στο παρά 5;

Το φετινό καλοκαίρι ήταν όντως καυτό.
Χιλιάδες εκτάρια δασικών εκτάσεων στη Σιβηρία, Γροιλανδία, Αλάσκα και ειδικότερα στην Αμαζονία έγιναν στάχτη. Οι πάγοι στις πολικές περιοχές συρρικνώθηκαν δραματικά. Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατέρριψαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ. Η δραστική κλιματική αλλαγή είναι πλέον γεγονός  και το αποκαλυπτικό σενάριο που θέλαμε να πιστεύουμε ότι αφορούσε κάποιες επόμενες γενιές, ξετυλίγεται ήδη μπροστά μας…
Και ενώ η ανθρωπότητα αγωνιά για το αβέβαιο αύριο, οι αόρατοι πανίσχυροι της γης  που κινούν ουσιαστικά τα νήματα της εξουσίας, δια στόματος του πλανητάρχη     αποκαλούν «μύθευμα» την υπερθέρμανση του πλανήτη, στο όνομα του ασύστολου κέρδους και της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Στη σύγχρονη εποχή τα πάντα γίνονται για το κέρδος, χωρίς ίχνος ενδιαφέροντος για τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Ενώ διαβάζετε το παρόν άρθρο, ο πλανήτης  εξακολουθεί να φλέγεται και μαζί με τα δέντρα οδεύουν στην πλήρη εξαφάνιση πολλά είδη του φυτικού και ζωικού βασιλείου. Η κατάσταση, προειδοποιούν οι εμπειρογνώμονες, γίνεται πλέον μη ανατρέψιμη. Η πρόσφατη ανυπολόγιστη καταστροφή στις Μπαχάμες ίσως είναι προάγγελος του τι μέλλει γενέσθαι.
Γεγονός είναι ότι η ανθρώπινη φύση είναι ένοχη σε ένα μεγάλο ποσοστό και το φαινόμενο δεν είναι σημερινό. Ντοκιμαντέρ έδειξε αρχαιολογική σκαπάνη να αποκαλύπτει πως προ νεωτερικοί πολιτισμοί όπως της κεντρικής Αμερικής, της κοιλάδας του Ινδού και της νήσου του Πάσχα εκμεταλλεύτηκαν μέχρι εξάντλησης το περιβάλλον τους με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην πλήρη παρακμή.
Η διαφορά έγκειται στο ότι η ανθρωπότητα σήμερα διαθέτει απεριόριστες τεχνολογικές δυνατότητες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα έχουμε τα επόμενα χρόνια τα ίδια και χειρότερα σκηνικά εναντίον της ταλαίπωρης φύσης που ήδη πνίγεται στα χημικά απόβλητα, τα πλαστικά και στα κάθε είδους απορρίμματα. Η μόλυνση της ατμόσφαιρας με τις αναθυμιάσεις από τις βιομηχανίες, τα εργοστάσια και τα καυσαέρια από τα τροχοφόρα δηλητηριάζουν καθημερινά τη φύση και χειροτερεύουν τις συνθήκες ζωής όλων ανεξαιρέτως των όντων.
Περιβαλλοντική έρευνα αποδεικνύει ότι αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό σε τριάντα το πολύ χρόνια θα έρθει η αντίστροφη μέτρηση για το ανθρώπινο είδος.
Το παρήγορο ίσως είναι ότι το παγκόσμιο οικολογικό κίνημα γνωρίζει τα τελευταία χρόνια μία νέα άνθιση με τους λαούς του κόσμου να διαδηλώνουν έντονα κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάμεσα στους επώνυμους που ευαισθητοποιήθηκαν είναι ο διάσημος ποδοσφαιριστής Κριστιάνο Ρονάλντο, που δώρισε 44 εκατομμύρια ευρώ και τρία πυροσβεστικά αεροπλάνα (πολλά περισσότερα από όσα προσέφερε η πρόσφατη σύνοδος G7) και ο δημοφιλής ηθοποιός Λεονάρντο Ντι Κάπριο, συνιδρυτής της Earth Alliance, που διέθεσε 5 εκατομμύρια δολάρια για την Αμαζονία. Εξ άλλου, η «καυτή» ιστοσελίδα Pornhub ανακοίνωσε ότι θα φυτεύει ένα δέντρο για κάθε εκατό τσόντες που θα βλέπουμε. Έστω…
Ένα παλιό γνωμικό λέει: «Μέσα από τις στάχτες γεννιέται μια ελπιδοφόρα ζωή».
Ο άγνωστος εναπομείναντας χρόνος πάντως θα το δείξει…

Wednesday, August 28, 2019

Εσείς τι λέτε;




Ελληνικά σχολεία 
Προτεραιότητα υψίστης σημασίας…

Επιστροφή στα θρανία…
Μια νέα σχολική χρονιά αρχίζει και με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχηθώ στα παιδιά και ιδιαίτερα στα πρωτάκια καλή επιτυχία στις προσπάθειές τους και στους δασκάλους καλή εκπαιδευτική δουλειά.
Τα σχολεία γέμισαν και πάλι παιδικές φωνές και οι μαθητές ξεκινούν το νέο σχολικό έτος ξεκούραστα και με διάθεση να μάθουν καινούργια πράγματα.
Οι απαιτήσεις των σχολείων μας όμως παραμένουν και αρκετές οικογένειές  αντιμετωπίζουν προβλήματα, καθώς η οικονομική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπει να καλύψουν τις βασικές ανάγκες των παιδιών τους.
Η αγωνία είναι μεγάλη. Πως θα ανταποκριθούν στις σχολικές απαιτήσεις; Κάθε παιδί δικαιούται να συμμετέχει ισότιμα στην διαδικασία του μαθήματος και στις διάφορες δραστηριότητες.
Θα αφήσουμε μία μερίδα μαθητών να αισθανθούν μειονεκτικά απέναντι στα άλλα παιδιά ή θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί να τους εξασφαλίσουμε την ελληνοπρεπή εκπαίδευση  και τα απαραίτητα ώστε να πάνε στο σχολείο τους με κέφι και ενθουσιασμό;
Το Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Σωκράτης, κατά κοινή διαπίστωση, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, εν αντιθέσει θα έλεγα με τις ανεπιτυχείς τελευταίως ερανικές προσπάθειες οι οποίες λόγω λανθασμένων ιδεών και απειρίας των υπευθύνων δεν αποφέρουν ουσιαστικά αποτελέσματα. 
Τα ελάχιστα άτομα που συμμετέχουν, συχνά δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους, ενώ η  πλειοψηφία των συμπαροίκων απέχει για τους γνωστούς ευνόητους λόγους και ιδιαιτέρως λόγω έλλειψης φωτός εις το τέρμα του τούνελ…
Εξ άλλου, η προσφάτως επιβληθείσα πολιτική του «κεκλεισμένων των θυρών», εντελώς ασύμφωνη με τους κανονισμούς και τα κεκτημένα δικαιώματα των μελών και δη των ΜΜΕ, άρχισε ήδη να παρουσιάζει έντονα σημάδια αγανάκτησης και αποστροφής, με απροσδιόριστες συνέπειες. Το θέμα θα πρέπει να το κοιτάξει προσεκτικά η «καινοτόμος» νέα διοίκηση και να ανακαλέσει άμεσα την επιπόλαιη, αψυχολόγητη και αντιδημοκρατική αυτή ενέργεια.
Ολοκληρώνω με το επίκαιρο και σοβαρό θέμα των σχολείων μας.
Αρκετοί από τους νέους Συμβούλους προέρχονται από σχολικές Επιτροπές και ως  γνώστες των πολλαπλών και ποικίλων αναγκών, μπορούν ευκόλως να αναζητήσουν ουσιαστικές λύσεις στα συσσωρευμένα προβλήματα που έχουν ανακύψει.
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι τεράστια ποσά σπαταλούνται ετησίως άσκοπα σε υπερτιμημένα - συχνά περιττά - οικοδομικά έργα εις βάρος των σχολείων, τα οποία σχολεία θα πρέπει ασυζητητί να είναι ο κύριος σκοπός ύπαρξης της Κοινότητας.
Όπως έχω τονίσει πολλάκις, απαιτούνται εξειδικευμένες μελέτες, πρωτοποριακές ιδέες, κατάλληλες προσεγγίσεις και σωστός προγραμματισμός. Ευεργέτες υπάρχουν.
Το αποδεικνύουν καθημερινά ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα διαφόρων ερανικών προσπαθειών για νοσοκομεία, οίκους ευγηρίας, ξενόγλωσσα εκπαιδευτικά ιδρύματα κ.α., πλην πάντως των ημετέρων. Προφανώς λοιπόν κάτι φταίει…
Το μέλλον των ελληνικών μας σχολείων θα πρέπει επιτέλους να αποτελέσει ύψιστη προτεραιότητα των εκάστοτε διοικούντων. Δυστυχώς, η μέχρι προσφάτως επίδειξη θεσμικής απρέπειας, ανάρμοστης συμπεριφοράς και αλαζονικού ετσιθελισμού, εκ μέρους ορισμένων ταγών, έχει συσσωρεύσει πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα.
Ας το λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι νεοφώτιστοι αξιωματούχοι, ώστε ν’ αποφύγουν να ακολουθήσουν, έστω και άθελα, τα χνάρια προγενέστερων μοντέλων διοίκησης…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, August 21, 2019

Εσείς τι λέτε;


Αθάνατη ελληνική νοοτροπία…
Ξεκίνησε δειλά-δειλά η επιστροφή από τις καλοκαιρινές διακοπές και όσοι είχαν την τύχη να τις περάσουν στην Ελλάδα, εξυμνούν τις χίλιες ομορφιές της. 
Για πολλούς επιστρέψαντες πάντως, το θέμα συζήτησης είναι η νοοτροπία που διακατέχει τους περισσότερους Έλληνες και το πόσο εμείς που ζούμε εδώ στον Καναδά διαφέρουμε στον τρόπο σκέψης.
Με το θέμα έχω ασχοληθεί και παλαιότερα, μελετώντας άρθρα από ανθρώπους που υποστηρίζουν ότι για τα περισσότερα προβλήματα που έχουν σήμερα οι Έλληνες φταίει η λανθασμένη νοοτροπία τους και γι' αυτό το λόγο δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τίποτα στη χώρα.
Η αλήθεια είναι ότι το έχω σκεφτεί και ο ίδιος πολλές φορές. Η διαφορετική   προσέγγιση του Έλληνα σε διάφορα θέματα είναι προφανέστατα ένας απ' τους λόγους που οδηγήθηκε σε αυτή την κατάσταση.
Τι είναι όμως η νοοτροπία; Πως επιβλήθηκε και γιατί θεωρούμε ότι η νοοτροπία του Έλληνα είναι κάτι αμετάβλητο, κάτι απόλυτο και δε γίνεται ν' αλλάξει;
Σύμφωνα με τους κοινωνιολόγους, όταν κάποιος γεννιέται με λανθασμένη νοοτροπία  συχνά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να την αλλάξουμε. Τη νοοτροπία και τον τρόπο σκέψης μας τα διαμορφώνει κατά κανόνα το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε.
Συνεπώς, είναι πολύ δύσκολο για έναν άνθρωπο να κάνει κάτι το οποίο έρχεται σε απόλυτη σύγκρουση με το περιβάλλον στο οποίο ζει επειδή ο άνθρωπος από τη φύση του έχει την τάση να προσαρμόζεται και να επηρεάζεται από το ίδιο του το περιβάλλον. 
Το σημαντικό και το δύσκολο λοιπόν είναι ν’ αλλάξει νοοτροπία μία ολόκληρη κοινωνία. Ένας ολόκληρος λαός… Φανταστείτε πόσο δύσκολο είναι αυτό για ένα ολόκληρο έθνος. Για άτομα τα οποία έχουν γαλουχηθεί με αυτή τη νοοτροπία δεκαετίες τώρα.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ακόμη ότι πρέπει να αλλάξει ολόκληρη η κοινωνική δομή. Πρέπει ν' αλλάξει η θέσπιση και η τήρηση των νόμων. Πρέπει πρώτα ν' αλλάξει νοοτροπία το ίδιο κράτος και μετά οι πολίτες.
Ο πιο αποτελεσματικός  δρόμος για να γίνουν όλα αυτά, μας λένε, είναι μέσω της Παιδείας. Η σωστή Παιδεία είναι ο μόνος τρόπος που μας απομένει για ν' αλλάξουμε μαζικά. Αυτό είναι το κομμάτι που λείπει πραγματικά από τους Έλληνες σήμερα.
Η Παιδεία γεννά τη σκέψη. Η σκέψη γεννά τη σωστή νοοτροπία. Η σωστή νοοτροπία, τις σωστές αποφάσεις.
Ο Έλληνας πρέπει να διδαχτεί απ' την αρχή, από τις μικρότερες ηλικίες, πως να σκέφτεται σωστά. Πως να κρίνει αντικειμενικά. Πρέπει να ξεπεράσει τις γελοίες αντιλήψεις του, ότι είναι καλύτερος απ' όλους τους άλλους ή πως οι άλλοι λαοί συνωμοτούν συνέχεια εναντίον του.
Πρέπει να διδαχτεί, ότι είναι καλό να γνωρίζεις την ιστορία και το παρελθόν σου, χωρίς να μένεις προσκολλημένος σε αυτά.
Δυστυχώς είμαστε κολλημένοι στο παρελθόν το οποίο έχουμε την τάση να ωραιοποιούμε, ανεξάρτητα εάν δεν υπήρξε πάντοτε λαμπερό.
Συνεπώς, η αλλαγή νοοτροπίας απαιτεί πολύ δουλειά και χρειάζεται δύναμη και σθένος για να πετάξει ένας λαός από πάνω του τη λανθασμένη νοοτροπία που τον οδήγησε μέχρι εδώ…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Tuesday, August 13, 2019

Εσείς τι λέτε;


Facebook
Αυτολατρεία και ψηφιακός ναρκισσισμός…


Το κακό παράγινε…
Ουκ ολίγοι πλέον, εθισμένοι στη χρήση του Facebook, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να αναρτήουν τον καθημερινό τους βίο, κάνοντας τον δικό μας βίο… αβίωτο.
Μέσα από την οθόνη των κινητών, αναγκαστικά μαθαίνουμε ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται οι «φίλοι» μας, πως διασκεδάζουν, τι τρώνε, τι φοράνε, κ.λπ. κ.λπ. 
Μια ενοχλητική ομάδα συγκεκριμένων ατόμων αναρτά συστηματικά, με σχολαστική συνέπεια και με κάθε τρόπο το πόσο καλοζωιστές είναι εν συγκρίσει με όλους εμάς τους …δευτεροκλασάτους.
Κάθε μορφή επικοινωνίας μετατρέπεται στα χέρια τους σ’ έναν επίγειο παράδεισο, ο οποίος γίνεται ένας μόνιμος πονοκέφαλος για εμάς τους ανυποψίαστους χρήστες - φίλους που πέφτουμε συνεχώς πάνω σε βίντεο, φωτογραφίες, σελφις, γλυκανάλατα ποιήματα με προσωπικές αφιερώσεις και άλλα τέτοια γλαφυρά μηνύματα λατρείας μεταξύ των κολλητών…
Για τους τελευταίους, διάβασα πρόσφατα μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό περιοδικό «Personality and Individual Differences», η οποία συμπεραίνει πως ίσως τελικά να πρέπει να συμπονούμε αυτά τα άτομα παρά να εκνευριζόμαστε μαζί τους. Σας  μεταφέρω μέρος αυτής της έρευνας όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε.
Οι ερευνητές συνέλεξαν πληροφορίες από 555 χρήστες του Facebook, τους οποίους και ρώτησαν με ποιον τρόπο χρησιμοποιούν την κοινωνική πλατφόρμα δικτύωσης και  κυρίως την ενότητα του στάτους και με ποιες αφορμές το ανανεώνουν. Οι πληροφορίες που συγκέντρωσαν περιείχαν επίσης στοιχεία για την προσωπικότητα του κάθε συμμετέχοντα, όπως και τα επίπεδα ναρκισσισμού και αυτοπεποίθησης του κάθε ατόμου.
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως κάποια συγκεκριμένα στάτους στο Facebook συσχετίζονται με διαφορετικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας.
Για παράδειγμα, κάποιος που είναι ιδιαίτερα κοινωνικός ως άνθρωπος είναι πιο πιθανό να μοιραστεί προσωπικά στοιχεία από την καθημερινότητά του, όπως π.χ. σε ποια εκδήλωση θα πάει ή τι ετοίμασε για δείπνο.  Με την ίδια λογική, οι νάρκισσοι τείνουν να ποστάρουν πιο συχνά τις όποιες επιτυχίες τους.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ακόμη πως όσοι ανεβάζουν συχνότερα ενημερώσεις για την ιδιωτική τους ζωή, είναι και οι πιο ανασφαλείς.
Το πιο ενδιαφέρον πάντως ήταν πως όταν τα συγκεκριμένα άτομα ερωτήθηκαν για το λόγο που δημοσιεύουν κομμάτια, κυρίως της ερωτικής τους ζωής με τους συντρόφους τους, είπαν πως το κάνουν απλά για να εκφραστούν και να έχουν ένα «διαδικτυακό αρχείο» της σχέσης τους και όχι επειδή αποζητούν επιβεβαίωση.
Οι ερευνητές δημιούργησαν ακόμη έναν ειδικό αλγόριθμο που υπολογίζει τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας βάσει των «like» που κάνουμε στο Facebook. Το αποτέλεσμα ήταν ο εν λόγω αλγόριθμος να καταλαβαίνει την προσωπικότητα των ατόμων που πήραν μέρος στην έρευνα, καλύτερα και από τους δικούς τους...
Καλό θα ήταν λοιπόν, εσείς που ασχολείστε συστηματικά με το facebook να προσέχετε τι μοιράζεστε με τους «φίλους» σας καθώς, εκτός από το να τους εκνευρίζετε αποκαλύπτετε πολλά περισσότερα για την πραγματική σας προσωπικότητα από ότι ίσως νομίζετε…
Αυτά τα ολίγα περί φατσο-βιβλίου, με την υπόσχεση να επανέλθουμε…

Wednesday, August 7, 2019

Εσείς τι λέτε;


Μόντρεαλ
Η γνωστή - άγνωστη πόλη…

Το πανέμορφο καλοκαίρι συνεχίζεται…
Για όλους εσάς που δεν είχατε φέτος την ευκαιρία να αποδράσετε εκτός πόλεως, το κοσμοπολίτικο Μόντρεαλ σίγουρα προσφέρεται για ατέλειωτες ξεναγήσεις και εκδρομές, πολλές από τις οποίες μάλιστα αρκετά προσιτές.
Η στήλη σας προτείνει σήμερα μερικά από τα πιο αξιόλογα αξιοθέατα της γνωστής και συνάμα άγνωστης για πολλούς υπέροχης πόλης μας…
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τη νοερή τουριστική μας ξενάγηση από το παλιό λιμάνι Vieux-Port, μια αξιοσημείωτη συγκέντρωση κτιρίων, ορισμένα  από τα οποία χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα. Η περιοχή έχει την αίσθηση μια παριζιάνικης συνοικίας με πρωτότυπες μπουτίκ και κομψά γαστρονομικά εστιατόρια. Κοντά στο λιμάνι υπάρχει το σύγχρονο Μουσείο Επιστήμης και ο εξελιγμένης τεχνολογίας κινηματογράφος IMAX…
Ο λόφος Mont-Royal ανεβαίνει 233 μέτρα πάνω από την πόλη και είναι ο πράσινος πνεύμονάς της κοντά στο κέντρο. Μια βόλτα σε αυτό το υπέροχο πάρκο δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να δει μνημεία του Ζακ Καρτιέ, ενώ από την κορυφή ξετυλίγεται ένα υπέροχο πανόραμα με θέα που επεκτείνεται στα βουνά Adirondack των ΗΠΑ...
Ο Βοτανικός κήπος, κοντά στο Metro Pie IX, θα πρέπει να συμπεριληφθεί στις must επισκέψεις σας. Τα ποικίλα φυτά καλλιεργούνται σε θεματικούς κήπους και θερμοκήπια, ενώ οι υπαίθριοι κήποι περιλαμβάνουν τους μαγευτικούς κήπους της Ιαπωνίας και της Κίνας. Ακριβώς δίπλα βρίσκονται το Ινσέκταριουμ και το τεράστιο Arboretum...
Το Oratoire Saint-Joseph είναι αφιερωμένο στον πολιούχο του Καναδά. Πρόκειται για ένα mecca για τους προσκυνητές με την τεράστια βασιλική του...
Η Παναγία των Παρισίων, η παλαιότερη εκκλησία του Μόντρεαλ, ιδρύθηκε το 1656, με ένα περίπλοκο και λαμπρό εσωτερικό, με σκαλιστό άμβωνα, ένα όργανο 7.000 σωλήνων και παράθυρα από βιτρό που απεικονίζουν σκηνές από την ίδρυση της πόλης...
Το νησί Ile Sainte-Helene ήταν ο χώρος της Expo ’67 και σήμερα περιλαμβάνει το μουσείο Βιοσφαιρία, το ψυχαγωγικό πάρκο La Ronde και το ιστορικό πολεμικό μουσείο Stewart...
Το Musee des Beaux Arts, στο κέντρο του Μόντρεαλ, είναι το παλαιότερο μουσείο στον Καναδά και φιλοξενεί τεράστιες συλλογές του World Cultures με 10.000 αντικείμενα τέχνης…
Το Pointe-a-Calliere, ένα εντυπωσιακό μοντέρνο κτίριο στο παλιό Μόντρεαλ στεγάζει ένα εντυπωσιακό αρχαιολογικό και ιστορικό μουσείο…
Το συγκρότημα Place des Arts είναι αφιερωμένο στις οπτικές και παραστατικές τέχνες   και θεωρείται το σπίτι της Συμφωνικής Ορχήστρας, των Les Grands Ballets Canadiens και της Όπερας...
Το Canal Lachine, στη Νοτιοανατολική όχθη, αποτελεί μέρος ενός πάρκου και προσφέρει πολλές ευκαιρίες για περιπάτους, ποδηλατοδρομίες  και κρουαζιέρες στο κανάλι με βάρκα...
Οι αγορές Atwater και Jean Talon Market τέλος, είναι οι πιο πολυσύχναστες δημόσιες αγορές του Μόντρεαλ και αξίζει να τις επισκεφτείτε για την ατμόσφαιρα, τις τοπικές σπεσιαλιτέ και τα εκλεκτά προϊόντα τροφίμων...
Το οικείο Μόντρεαλ, άγνωστο ακόμη για πολλούς, προσφέρει πλούσιες δραστηριότητες για όλα τα γούστα και όλα τα βαλάντια.
Και αυτό το καλοκαίρι σας περιμένει να το απολαύσετε…

Wednesday, July 10, 2019

Εσείς τι λέτε;


«Oh My Greece»
Με το σύνθημα «Oh my Greece» και με στόχο την προώθηση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος διεθνώς, η νέα καμπάνια της Marketing Greece μοιράζεται φέτος με το ταξιδιωτικό κοινό, τη μοναδικότητα της χώρας μας και τονίζει την ταξιδιωτική εμπειρία που βιώνει ο επισκέπτης στην Ελλάδα.
Ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού παροτρύνει τους ταξιδιώτες να γνωρίσουν τη «Χώρα του φωτός» ενώ ταυτόχρονα θυμίζει στους απανταχού τουρίστες την Ελλάδα που ήδη γνώρισαν, επισκέφτηκαν, γεύτηκαν, αγάπησαν και την καθιέρωσαν, ως μία κλασική αξία επιλογής για τουρισμό.
Το νέο σύνθημα, κινείται στις αγορές του εξωτερικού όλο το 2019 με στόχο τη διεύρυνση της τουριστικής κίνησης αλλά και την καθιέρωση της Ελλάδας στον κατάλογο των μεγάλων δυνάμεων του τουρισμού.
Οι διακρίσεις που απέσπασε η χώρα μας, τόσο σε έρευνες έγκυρων ταξιδιωτικών περιοδικών τουρισμού, όσο και σε παγκόσμια δίκτυα τουριστικών πρακτόρων, που απευθύνονται σε ταξιδιωτικό κοινό αυξημένων απαιτήσεων και εισοδηματικών κριτηρίων, είναι σημαντικές.
Σύμφωνα με τα δίκτυα «Global Traveler» και «Virtuoso» η Σαντορίνη ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος προορισμός παγκοσμίως για το 2019 στην κατηγορία «Καλύτερο νησί στην Ευρώπη», ενώ στην πρώτη δεκάδα των καλύτερων νησιών περιλαμβάνονται η Μύκονος και η Κρήτη.
Τι άλλο θα μπορούσε να προσθέσει κανείς για την πατρίδα μας;
Μια χώρα που πραγματικά όμοιά της δεν υπάρχει σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Μια χώρα που συνδυάζει σε μια γωνιά της Γης όλα όσα συνδυάζουν άλλες κολοσσιαίες χώρες, όμως με ήπιο τρόπο και χωρίς να χρειάζεται να διανύσεις τεράστιες αποστάσεις.
Τα κολακευτικά σχόλια που δημοσιεύονται στα έντυπα του κόσμου διαδέχονται το ένα το άλλο. Μεταξύ άλλων διαβάζουμε…
-Σε ποια χώρα με τόσο υπέροχα καταγάλανα ζεστά νερά μπορεί κάποιος να κολυμπήσει ημέρα και νύχτα, σχεδόν όλο το χρόνο;
-Σε ποια χώρα τα χιόνια του Παρνασσού ή των Καλαβρύτων μετά από μια πορεία τριάντα λεπτών τα διαδέχεται η πανέμορφη γαλάζια θάλασσα του Γαλαξιδίου ή του Κορινθιακού;
-Ποια χώρα έχει Κυκλάδες;
-Ποια χώρα έχει Αρχιπέλαγος που η Ιστορία του είναι η ίδια η ιστορία του ανθρώπου από το 4.000 π.Χ. μέχρι σήμερα;
-Ποια χώρα έχει Κρήτη και Κρητικούς, Σπάρτη και Σπαρτιάτες, Μακεδονία και Μακεδόνες;
-Ποια χώρα έχει καταπράσινα νησιά με τόσο ήπιο και ξηρό τους περισσότερους μήνες κλίμα, όπως έχει το Ιόνιο;
-Ποια χώρα έχει τέτοια βουνά και τέτοια ήπια πανίδα, όπως η οροσειρά της Ροδόπης και η ανατολική Μακεδονία;
-Σε ποια πρωτεύουσα βρίσκεις ελάφια στα δάση σε απόσταση λεπτών από το κέντρο, όπως βρίσκεις στην Πάρνηθα;
-Σε ποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα μπορείς σε 20’-30’ να βρεθείς σε όμορφες παραλίες όπως ο Άλιμος, η Γλυφάδα, η Βούλα και η Βουλιαγμένη;
-Και πάνω απ' όλα, ποια χώρα έχει τέτοιους ανθρώπους, όπως οι Έλληνες;
«Oh My Greece». Ένα σύνθημα που έρχεται να τονίσει την παντοτινή κλασσική Ελλάδα που όλοι λίγο-πολύ ξέρουμε αλλά ίσως δεν εκτιμούμε. Κατέχουμε την ομορφότερη γωνιά και ταυτοχρόνως το πολυτιμότερο οικόπεδο του πλανήτη.
Ας γίνει και φέτος η πανέμορφη αυτή χώρα ο τουριστικός προορισμός μας.
Καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές στην υπέροχη Ελλάδα μας...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, July 3, 2019

Εσείς τι λέτε;


Σε πτώση η πίστη των Ελλήνων…
Τελέστηκε πρόσφατα στον Αρχιεπισκοπικό Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Μανχάταν, η ενθρόνιση του νέου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου και σχεδόν ταυτόχρονα αναβαθμίστηκε η Μητρόπολη Τορόντο Καναδά σε Αρχιεπισκοπή με Αρχιεπίσκοπο τον κ. Σωτήριο. 
Σε μια εποχή αμφισβήτησης των θρησκειών, διαπιστώνουμε ότι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία - στην Βόρειο Αμερική τουλάχιστον - καλά κρατεί.
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι η  θρησκεία έπαιζε, παίζει και θα συνεχίσει να παίζει έναν κεντρικό ρόλο στην οργάνωση της ζωής των πιστών απανταχού της Γης.
Σε ολόκληρο τον κόσμο υπάρχουν αναρίθμητες θρησκείες, με τις περισσότερες εξ αυτών να περιλαμβάνουν πλήθος υπο-αιρέσεων.
Πρόσφατη έρευνα καταγράφει αναλυτικά το πώς και πόσο κοντά στη θρησκεία προσδιορίζουν τον εαυτό τους οι κάτοικοι του πλανήτη μας. Τα δυο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού δηλώνουν πιστοί και κοντά στη θρησκεία.
Τι συμβαίνει όμως στη Ελλάδα;
Όπως φαίνεται από την έρευνα, οι περισσότεροι συμπατριώτες μας αυτοπροσδιορίζονται ως πιστοί ή κοντά στη θρησκεία. Λιγότεροι λένε πως δεν είναι κοντά στη θρησκεία, ενώ μόλις 6 στους 100 ερωτηθέντες δηλώνουν ως άθεοι.
Σχετικά µε άλλους λαούς του σύγχρονου κόσμου οι Έλληνες παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα πίστης και θρησκευτικής συνείδησης. Το 81,4% αισθάνονται Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ενώ πάνω από επτά στους δέκα δηλώνουν την πίστη τους στον Θεό. Όσον αφορά τις θρησκευτικές συνήθειες, 55,8% συνηθίζουν να κάνουν τον σταυρό τους όταν περνούν από εκκλησία.
Η πλειονότητα των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ της διατήρησης των θρησκευτικών συμβόλων στα σχολεία (51,3%) αλλά αυξάνεται προοδευτικά το ποσοστό εκείνων που προτιμούν να παραμείνει ως προαιρετικό και ως μάθημα επιλογής το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία.
Από 23,1%, πριν μερικά χρόνια, τάσσεται σήμερα υπέρ αυτής της άποψης το 40,8%, ενώ το 44,3% δηλώνει ότι προτιμά να παραμείνει υποχρεωτικό αλλά να διδάσκονται όλα τα δόγματα.  Σε σχέση µε δέκα χρόνια πριν η πίστη και οι θρησκευτικές συνήθειες των Ελλήνων δείχνουν να βρίσκονται σε γενική πτώση.
Συγκεκριμένα το ποσοστό εκείνων που δήλωναν Χριστιανοί Ορθόδοξοι το 2009 ήταν σημαντικά υψηλότερο σε σχέση µε σήμερα (96,9%), ενώ σημαντική άνοδος φαίνεται να υπάρχει στο ποσοστό εκείνων που δηλώνουν άθεοι (14,7% από μόλις 2% το 2009).    
Σε πτώση λοιπόν η πίστη των Ελλήνων.
Αποτέλεσμα της προηγμένης επιστήμης και τεχνολογίας ή της κοινωνικής διάστασης της παγκοσμιοποίησης;

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Tuesday, June 25, 2019

Εσείς τι λέτε;

 Καναδάς
Μια ευτυχισμένη χώρα

Η Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας του ΟΗΕ, δημοσίευσε πρόσφατα τις 10 πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο. Σύμφωνα με την 136 σελίδων έκθεση, η Φιλανδία κατέχει την 1η θέση, ο Καναδάς την 9η και η Ελλάδα την 82η…
Για άλλη μία φορά λοιπόν διαπιστώνουμε ότι η νέα μας πατρίδα τα πάει πολύ καλλίτερα από τη γενέτειρα αλλά και από πολλές άλλες ανεπτυγμένες - υποτίθεται - χώρες του πλανήτη.     
Ο Καναδάς, που σε λίγες μέρες σβήνει τα 152 κεράκια, αποτελείται από ένα κράμα φυλών. Η παρουσία των πρώτων Ελλήνων στην αχανή αυτή χώρα, ανάγεται στον 15ο αιώνα, προτού ακόμη συσταθεί σε κράτος.
Ως γνωστόν, η μαζική μετανάστευση Ελλήνων προς τον Καναδά άρχισε ουσιαστικά με το τέλος του 19ου αιώνα, έλαβε σημαντικές διαστάσεις μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο και κορυφώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 η μετανάστευση Ελλήνων προς τον Καναδά άρχισε να φθίνει και από το τέλος της δεκαετίας του 1980 έχει ουσιαστικά εκλείψει.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, στον Καναδά κατοικούν 215.000 άτομα ελληνικής καταγωγής.  Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει αναγκαστικά όλα τα άτομα των μεταγενέστερων γενεών ούτε τα άτομα ελληνικής καταγωγής που μετανάστευσαν   από χώρες εκτός Ελλάδας. Το 56% των Ελληνοκαναδών μιλάει ελληνικά και αυτό οφείλεται κυρίως στην ύπαρξη ελληνικών σχολείων.
Οι περισσότεροι ελληνόφωνοι βρίσκονται στην ευρύτερη περιφέρεια του Τορόντο (65.000 άτομα), στο Μόντρεαλ (40.000 άτομα) και το Βανκούβερ (5.200 άτομα). Μικρότερες ελληνόφωνες παροικίες υπάρχουν στην Οττάβα (2.300 άτομα), το Κάλγκαρι (1.300 άτομα), το Έντμοντον (1.000 άτομα) και το Χάλιφαξ (1.000 άτομα).
Πρέπει όντως να χαιρόμαστε που ζούμε σε αυτήν την υπέροχη δημοκρατική χώρα, η οποία και μετανάστες δέχεται και ανοιχτή είναι σε όλες τις κουλτούρες, εγγυάται περίθαλψη ιατροφαρμακευτική και εφαρμόζει ένα σύστημα οικονομικό το οποίο σίγουρα δεν είναι τέλειο, όμως τουλάχιστον αντέχει στα διεθνή προβλήματα και στις διεθνείς κρίσεις.
Θα πρέπει ακόμα να χαιρόμαστε που στην δεύτερη - για τους περισσότερούς μας - πατρίδα απολαμβάνουμε ασφάλεια, τάξη, ευκαιρίες εργασίας, τεράστιες δυνατότητες στον επιχειρηματικό τομέα και σίγουρα ένα υποδειγματικό και ταυτόχρονα προσιτό εκπαιδευτικό σύστημα.
Χιλιάδες ελληνόπουλα της δεύτερης και τρίτης γενιάς κατέχουν σήμερα υψηλές θέσεις σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς. Η παροικία μας μπορεί να καυχιέται για τους αξιόλογους επιστήμονες, άξιους πολιτικούς και επιτυχημένους επιχειρηματίες της.
Με αυτά τα δεδομένα, δεν θεωρείται πλέον ασυνήθιστη η τάση πολλών ελλαδιτών να επιδιώκουν να μεταναστεύσουν στον Καναδά για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην, μία σωστή εκπαίδευση και κατ επέκταση ένα λαμπρότερο μέλλον.
Και εάν θα μπορούσε να διαφοροποιηθεί η μεταναστευτική πολιτική του Κεμπέκ, σίγουρα θα βλέπαμε ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα από την Ελλάδα προς τον Καναδά παρόμοιο των δεκαετιών 50 και 60.
Με την ευκαιρία των γενεθλίων της Καναδικής Συνομοσπονδίας, ας ευχηθούμε στον Καναδά να τα χιλιάσει και του χρόνου… στην κορυφή!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

Wednesday, June 19, 2019

Εσείς τι λέτε;


Από πανηγύρια καλά πάμε…
Αφού μετονομάσαμε τη Μητρόπολη σε Αρχιεπισκοπή, αφού εκλέξαμε νέο Κοινοτικό Συμβούλιο, αφού τιμήσαμε άξιους και ευνοούμενους, καιρός να πάμε παρακάτω.
Στις φιέστες των "Νοτιοανατολικών" και "Βορειοδυτικών" προαστίων και πάσης της ενοριακής και μοναστηριακής επικράτειας, προς τέρψιν οφθαλμού και ουρανίσκου.
Να περάσουμε εμείς καλά κι’ αυτοί καλύτερα...
Τα πανηγύρια, μια και ο λόγος, κάποτε στα χωριά είχαν το πραγματικό τους νόημα. 
Ο κόσμος τα περίμενε πως και πως, να ξεκουραστεί, να καλοπεράσει, να διασκεδάσει. Η καθημερινή σκληρή δουλειά, το μεροκάματο, ο αγώνας επιβίωσης, δεν άφηναν κανένα περιθώριο ανάπαυσης. Το πανηγύρι του χωριού ήταν μία όαση μέσα στην ατέλειωτη έρημο του καθημερινού μόχθου και η συμμετοχή του κόσμου ήταν καθολική. Δεν έλειπε κανένας, ακόμα και άνθρωποι που όλο τον καιρό τους τον περνούσαν δουλεύοντας στην εξοχή. Βοσκοί, υλοτόμοι, ξωμάχοι κάθε λογής, τη μέρα του πανηγυριού κατέβαιναν στο χωριό, φόραγαν τα καλά τους και πήγαιναν στην εκκλησιά ν' ανάψουν το κεράκι τους, να κάνουν το σταυρό τους και να λειτουργηθούν.
Οι γυναίκες βρίσκανε την ευκαιρία να στολιστούν, να φορέσουν τα γιορτινά τους, να επιδειχτούν και να καμαρώσουν. Οι άντρες που είχαν όλο το βάρος της συντήρησης της οικογένειας, ήταν απόλυτα δικαιολογημένοι και κανένας δεν τους παρεξηγούσε αν έπιναν κανένα ποτηράκι παραπάνω κι' έριχναν καμιά βόλτα στη μουσική. Τα παιδιά οργίαζαν στους δρόμους και στην πλατεία του χωριού και ήταν αδύνατον να βρεθεί άνθρωπος να τα συμμαζέψει. Πανηγύριζαν με τον δικό τους αυθόρμητο τρόπο, παίζοντας, καυγαδίζοντας, φιλιώνοντας...
Το πανηγύρι άρχιζε από την παραμονή της γιορτής. Οι δρόμοι του χωριού γέμιζαν από μικροπωλητές κάθε λογής που έστηναν τους πάγκους τους και πουλούσαν τις κάθε λογής πραμάτειές τους. Εικόνες αγίων, φυλακτά, οικιακά σκεύη, υφάσματα, στολίδια, αρώματα, παιχνίδια για τα παιδιά, ζωντανά και ότι άλλο μπορούσε να βάλει ο νους του ανθρώπου. Το κάθε καφενείο είχε τη μουσική του. Έπρεπε να καπαρώσεις τραπέζι από νωρίς, να πάρεις σειρά για το χορό για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις ...
 Η κάθε νοικοκυρά έπρεπε να κουβαλήσει ταψιά και δίσκους γεμάτους με ότι καλύτερο είχε φτιάξει. Αξέχαστα, ανεπανάληπτα, τα πανηγύρια εκείνου του παλιού καλού καιρού στα χωριά...
Τα παραδοσιακά πανηγύρια στο Μόντρεαλ, τα αναβίωσε ο αείμνηστος Δημήτρης Γαλάνης σε πάρκα, σε προαύλια εκκλησιών και σε κοινοτικούς χώρους. Τέλεια οργανωμένα και με απόλυτη επιτυχία. Πανηγύρια που μάζεψαν τη νεολαία και ήταν η αφορμή για... ζευγαρώματα.
Με το χρόνο, τα πανηγύρια άλλαξαν χαρακτήρα και πολλά πήραν τη μορφή Φεστιβάλ, συγκεντρώνοντας μάλιστα και πολλούς ξένους, με σκοπό την οικονομική ενίσχυση των οργανωτών.
Όπως και ν’ άχει, το Πανηγύρι ή Φεστιβάλ, μας δίνει την ευκαιρία τώρα το καλοκαίρι να συνευρεθούμε, να διασκεδάσουμε, να φάμε ελληνικά, να κουτσομπολέψουμε, να περάσουμε λίγες ευχάριστες ώρες και, γιατί όχι, να ενισχύσουμε τους οργανισμούς μας.
Ας μη παραπονιόμαστε λοιπόν. Από πανηγύρια - τουλάχιστον -  καλά πάμε…

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, June 12, 2019

Εσείς τι λέτε;


Εκ μέσης καρδίας, ουχί υποκρισίας…
Κατ’ αρχάς συγχαρητήρια στους νεοεκλεγέντες Συμβούλους της ΕΚΜΜ.
Ωστόσο η χαμηλή προσέλευση των ψηφοφόρων ας προβληματίσει τη νέα Διοίκηση, πρωταρχικό μέλημα της οποίας - κατά τη γνώμη μου - θα πρέπει να είναι η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των συμπαροίκων, καθώς αυτή αποτελεί το θεμέλιο οποιασδήποτε πράξης μας. Εύχομαι στους εκλεγέντες και επιλαχόντες, κάθε επιτυχία στο ομολογουμένως δύσκολο έργο που αναλαμβάνουν.
Θέμα του παρόντος άρθρου είναι η επίκαιρη Γιορτή του Πατέρα και το νόημά της.
Αν και έχω ξαναασχοληθεί, προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξήγησης, οφείλω να διευκρινίσω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις γιορτές και τις κάθε είδους επετείους. Αντίθετα, πιστεύω ότι μας δίνουν την ευκαιρία να τιμήσουμε αυτούς που αγαπάμε και ακόμη να περάσουμε μαζί τους ευχάριστες στιγμές.
Εκείνο το οποίο βρίσκω ελαφρώς ενοχλητικό είναι το καθεαυτό «πνεύμα» ορισμένων    «Ημερών», όπου κάποιοι - άσκοπα ή εσκεμμένα - καθιέρωσαν και όλοι εμείς αισθανόμαστε εξαναγκασμένοι να τηρούμε πιστά...
Ημέρα του πατέρα η αυριανή. Λες και δεν αγαπάμε τον πατέρα μας και περιμένουμε αυτή τη συγκεκριμένη Ημέρα να του το δείξουμε.  
Λες και δεν νοιαζόμαστε γι αυτόν τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου.
Έχουμε βέβαια και άλλες, ουκ ολίγες, «σπέσιαλ» Ημέρες, από τον καρκίνο μέχρι το Parkinson, το κάπνισμα, το σεξ, το περιβάλλον κλπ.
Τώρα θα πείτε, μήπως και έχω πρόβλημα με τη συγκεκριμένη Ημέρα αλλά όχι με τις Ημέρες του AIDS, του Gay Pride, κ.α. Η Ημέρα του AIDS πάντως δεν είναι γιορτή.
Η παρέλαση «Υπερηφάνειας» πάλι είναι μια διαφορετική υπόθεση γιατί (παρότι με βρίσκει κάθετα αντίθετο) πρόκειται για εκδήλωση ένωσης μιας κοινότητας προς υπενθύμιση συγκεκριμένων σκοπών και κόντρα - υποτίθεται - στο φόβο. Και η εργατική Πρωτομαγιά Ημέρα υπενθύμισης είναι, άσχετα αν οι περισσότεροι τη χρησιμοποιούν για να πιάσουνε το Μάη στην εξοχή και όχι για να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους...
Σίγουρα, για πολλούς τέτοιες Ημέρες είναι πολύ σημαντικές γιατί έστω για μια φορά το χρόνο ο κόσμος υποθετικά αφυπνίζεται και όσοι έχουν χάσει ανθρώπους από τη ζωή, τιμάνε τη μνήμη τους κι’ εκφράζουν τον πόνο και την ελπίδα τους.
Βέβαια, ο κόσμος συνήθως αφυπνίζεται και ύστερα αδρανεί σαν να μη τρέχει τίποτα. Συχνά αναρωτιέμαι, μήπως το να δημιουργούμε ειδικές Ημέρες είναι το άλλοθι μας στην αδράνεια, την αδιαφορία και την άγνοια που μας χαρακτηρίζει τις επόμενες ημέρες του χρόνου;
Σέβομαι απόλυτα το γεγονός ότι ορισμένοι άνθρωποι έχουν ανάγκη αυτές τις ιδιαίτερες  Ημέρες μολονότι έχουν σκαρώσει τόσες πολλές που δεν τις προλαβαίνουμε...
Η αλήθεια είναι πως ο πατέρας μας και όλοι οι οικείοι μας χρειάζονται πολλά περισσότερα από μια συμβολική Ημέρα. Χρειάζονται την αγάπη, τη φροντίδα, τη μέριμνά μας, πολύ πιο πολύ από μια γραβάτα, ένα πουκάμισο, ένα γεύμα ίσως...
Οπωσδήποτε χρειάζονται και τη γιορτή, όμως γιορτή με αληθινό νόημα, γιορτή καθημερινή, γιορτή ολόκληρης ζωής...
Χρόνια Πολλά σε όλους τους πατέρες, εκ μέσης καρδίας, ουχί υποκρισίας…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, June 5, 2019

Εσείς τι λέτε;


Εκλογές ΕΚΜΜ 2019
Ουτοπικές υποσχέσεις και άτοπες δεσμεύσεις…

Κατ’ αρχήν, εύχομαι καλή επιτυχία σε όλους τους υποψηφίους Κοινοτικούς Συμβούλους.
Η ικανοποιητική συμμετοχή υποψηφίων επιτρέπει τελικά, ύστερα από μια αμφιλεγόμενη επταετή περίοδο, την διεξαγωγή κανονικών εκλογών. Ας ελπίσουμε η προσέλευση των ψηφοφόρων να είναι εξίσου υψηλή, την δύσκολη αυτή περίοδο που διάγει η Κοινότητά μας.
Ωστόσο, στην μακρόχρονη πορεία της η Κοινότητα πέρασε από πολλά και ποικίλα στάδια μέχρι την ενοποίησή της με τις περιφέρειες, οπότε και κατέστη ένας διευρυμένος εύπορος Οργανισμός με σημαντικά περιουσιακά στοιχεία. Πάραυτα, εμφανίζει σήμερα υπερβολικά ελλείμματα και ένα καθόλου ευκαταφρόνητο χρέος προς τις τράπεζες και το ελληνικό δημόσιο, σοβαρά εμπόδια για μελλοντικές αναχρηματοδοτήσεις και εκπληρώσεις ανειλημμένων υποχρεώσεων.
Τα περιορισμένα έσοδά της προέρχονται κυρίως από κρατικές επιδοτήσεις, αμφίβολης χρονικής διάρκειας, και από τα πενιχρά ταμεία των ναών.
Σύμφωνα με τους άτακτους οικονομικούς απολογισμούς, η Μεγαλώνυμη βρίσκεται σε εξαιρετικά δυσμενή οικονομική θέση, με αποτέλεσμα η ηγεσία της απερχόμενης  διοίκησης να θεωρεί ως μοναδική διέξοδο από την κρίση την πώληση του προνομιούχου οικοπέδου της Αγίας Τριάδος, μάλιστα πολύ κάτω από την αγοραία αξία του...
Εξ άλλου, η ιδιαίτερα ασύμφορη οικονομική διευθέτηση με τη Μητρόπολη, απέβη εις βάρος ουσιωδών υπηρεσιών του Οργανισμού, όπως π.χ. η υπολειτουργία των σχολικών εγκαταστάσεων. Και αν προσθέσουμε μισθούς ιερέων, ιερατικού προσωπικού, αποκατάσταση κατεστραμμένων ναών - όχι ασυνήθιστο φαινόμενο τα τελευταία χρόνια - τα έξοδα είναι αναλογικά τεράστια.
Οι προκλήσεις όμως δεν περιορίζονται στον οικονομικό τομέα. Η κοινότητα πάσχει από χρόνια έλλειψη έμψυχου υλικού. Τα μέλη, για ευνόητους λόγους, απομακρύνθηκαν ενώ τα εναπομείναντα (τρίτης κυρίως ηλικίας) είναι ανεπαρκή για την ύπαρξη απαρτίας σε Συμβούλια και Γενικές Συνελεύσεις.
Επί πλέον, οι ακατανόητες ανταγωνιστικές συμπεριφορές προς το Εθνικό και προς άλλων παρεμφερών Οργανισμών, επηρεάζουν δυσμενώς κάθε ενδεχόμενο ομαλής συνεργασίας και ταυτόχρονα αποτρέπουν οποιαδήποτε κοινή ουσιαστική δράση.
Η νέα Διοίκηση που θα εκλεγεί μεθαύριο, θα κληθεί να λάβει δραστικές αποφάσεις και   εκ των πραγμάτων θα υποχρεωθεί να προβεί άμεσα σε περικοπές εξόδων με τη μείωση αρχικά του υπαλληλικού προσωπικού.
Τα προβληματικά κτίρια, κατά τη γνώμη μου, επιβάλλεται να ρευστοποιηθούν και οι ιδιόκτητες εκκλησίες, μ’ έναν δίκαιο διακανονισμό και με την τόσο αναγκαία τροποποίηση του αναχρονιστικού καταστατικού, να ενταχθούν στους κόλπους της Μητρόπολης.
Θα πρέπει κάποτε η «αστική» Κοινότητα, να απαλλαγεί από τον δογματικό της μανδύα και να αγκαλιάσει όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτου θρησκεύματος, προέλευσης και πολιτικών πεποιθήσεων.
Για να επιτευχθούν όμως όλα αυτά χρειάζεται αταλάντευτη βούληση, καθαρό όραμα, σκληρές αποφάσεις και πάνω από όλα ισχυρή ηγεσία.
Διαπιστώνουμε, χωρίς έκπληξη δυστυχώς, ότι οι προγραμματικές δηλώσεις των υποψηφίων στο σύνολό τους περιορίζονται σε ουτοπικές υποσχέσεις και άτοπες δεσμεύσεις. Παρήγορη ωστόσο η συμμετοχή αξιόλογων νέων ενθουσιωδών ανθρώπων.
Ας ελπίσουμε ότι τα υψηλά προσόντα, η επαγγελματική κατάρτιση και οι «φρέσκιες» ιδέες των επίδοξων Συμβούλων, θα συμβάλλουν θετικά ώστε η ΕΚΜΜ να οδηγηθεί επιτέλους στον σωστό δρόμο της προόδου και ανάπτυξης.
Κάτι που μόνο ο χρόνος θα δείξει…

Tuesday, May 28, 2019

Εσείς τι λέτε;


Για τα σχολεία μας…
Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι για να συνεχίσουν να υπάρχουν τα ελληνικά μας σχολεία πρέπει όλοι να τα υποστηρίξουμε εμπράκτως.
Μια σύντομη ιστορική αναδρομή δείχνει καθαρά τις επίπονες προσπάθειες εκείνων που έβαλαν τα θεμέλια και ύψωσαν το εκπαιδευτικό οικοδόμημα τούτης της παροικίας. Ένα οικοδόμημα που πάση θυσία πρέπει να διατηρήσουμε.
Το 1909 άρχισε να λειτουργεί στο Μόντρεαλ το πρώτο ελληνικό Σχολείο «Πλάτων» που το 1910 οργανώθηκε σε κανονικό ημερήσιο Σχολείο, το πρώτο στο είδος του στην Βόρεια Αμερική.
Το 1925 μια ομάδα εθελοντών αγόρασε την Εκκλησία της Αγίας Τριάδος και ίδρυσε δεύτερο Σχολείο, το «Σωκράτης», το οποίο ακολούθησε το πρόγραμμα διδασκαλίας που Προτεσταντικού Σχολικού Συστήματος και η ελληνική γλώσσα διδάσκονταν επιπλέον των αγγλικών και γαλλικών μαθημάτων.
Όμως, η οικονομική κρίση της εποχής, ανάγκασε τους έλληνες να συσπειρωθούν σε μία Εκκλησία, την Αγία Τριάδα και να ενώσουν το Σχολείο «Πλάτων» με το Σχολείο «Σωκράτης» το 1931. Παρά τα οικονομικά προβλήματα, τα μέλη της Κοινότητας κατάφεραν να κρατήσουν το Σχολείο.
Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 νέοι μετανάστες έφθαναν κατά χιλιάδες και ο αριθμός των μαθητών αυξανόταν συνεχώς.
Το 1970 άλλαξε το όνομα σε «Δημοτικό Σχολείο Σωκράτης» και το 1972 η Κοινότητα υιοθέτησε το γαλλικό σύστημα εκπαίδευσης, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα για επιχορηγήσεις.
Το 1978 υπογράφτηκε συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα CECM, εξασφαλίζοντας καλύτερα εκπαιδευτικά εφόδια, ενώ η οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης του Κεμπέκ βοήθησε το Σχολείο να αναπτυχθεί και να επεκταθεί. Λίγα χρόνια αργότερα άρχισε να λειτουργεί και το ημερήσιο Σχολείο «Δημοσθένης» στο Λαβάλ.
Ταυτόχρονα, η Ελληνική Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων παρείχε Σαββατιανή εκπαίδευση σε μαθητές άλλων σχολικών Συστημάτων.
Χιλιάδες ελληνόπουλα απεφοίτησαν από τα ελληνικά μας Σχολεία και τα περισσότερα διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της Καναδικής - και όχι μόνο - κοινωνίας.
Τα Σχολεία μας σήμερα θεωρούνται «μοντέλο» και παράδειγμα προς μίμηση. Η σωστή τους όμως λειτουργία, ανάπτυξη και μακροζωία - ιδίως μετά τις κυβερνητικές περικοπές - εξαρτάται από μας και μόνο.
Η ερανική επιτροπή των Σχολείων «Σωκράτης», «Δημοσθένης», «Αριστοτέλης», «Πλάτων-Όμηρος» και «Άγιος Νικόλαος» ζητά για άλλη μία φορά από την παροικία να δείξει και έμπρακτα την αγάπη και υποστήριξή της ώστε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία και περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνικών μας Σχολείων.
Σε δύο εβδομάδες θα διεξαχθεί η «Λαχειοφόρος 2019», Επίτιμος Πρόεδρος της οποίας εφέτος είναι ο υποστηρικτής και ευεργέτης των σχολείων μας Βασίλης Αγγελόπουλος. Την Κυριακή 15 Ιουνίου 2019 μας δίνεται άλλη μία ευκαιρία να στηρίξουμε το μέλλον της ελληνικής εκπαίδευσης.
Κακά τα ψέματα. Τα σχολεία μας εμείς και μόνο εμείς μπορούμε να τα διατηρήσουμε με τον ταπεινό οβολό μας και τις φιλότιμες προσπάθειες των ακούραστων εθελοντών.
Ας συμμετέχουμε λοιπόν όλοι μαζί σε αυτή την προσπάθεια για τα παιδιά μας, για τη γλώσσα, τον πολιτισμό, τη θρησκεία, τις παραδόσεις μας...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, May 22, 2019

Εσείς τι λέτε;


Μη τα θέλουμε και όλα δικά μας…
Στην Ελλάδα της κρίσης, της λιτότητας και τις φθοράς, κάποιες νηφάλιες αποφάσεις, οι οποίες σε άλλες εποχές θα ξεσήκωναν το πανελλήνιο, σήμερα δυστυχώς περνούν στα ψιλά...
Πιο συγκεκριμένα αναφέρομαι στη συγκρότηση της Μεικτής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Ελλάδας και πΓΔΜ, σκοπός της οποίας είναι να εξετάσει αλλαγές στα σχολικά βιβλία των δύο χωρών.
Επικεφαλής της Μεικτής Διεπιστημονικής Επιτροπής, που συστάθηκε από αμφότερα τα Υπουργεία Εξωτερικών μετά την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι ο Έλληνας υφυπουργός Εξωτερικών Μάρκος Μπόλαρης, ενώ συμμετέχουν και άλλα επτά μέλη.
Η αποστολή της Επιτροπής, όπου βάσει του άρθρου 8 οι δύο χώρες είναι ισότιμες, είναι η αξιολόγηση των σχολικών εγχειριδίων αλλά και βοηθητικού υλικού (όπως χάρτες, άτλαντες και οδηγοί διδασκαλίας).
Το περασμένο Σαββατοκύριακο πραγματοποιήθηκε στην Αχρίδα η τέταρτη συνάντηση της ΜΔΕ. Η σχετική ανακοίνωση αναφέρει ότι οι δύο αντιπροσωπείες από Σκόπια και Ελλάδα, σε μια εποικοδομητική  ατμόσφαιρα πραγματοποίησαν μια λεπτομερή και πλήρη αναθεώρηση των αναλυτικών προγραμμάτων της ιστορίας στα εκπαιδευτήρια, στα σχολικά βιβλία και στα διδακτικά βοηθήματα για την ιστορία στη χρήση και στις δύο χώρες.
«Το συμφωνηθέν υλικό θα πρέπει να κυκλοφορήσει το συντομότερο δυνατόν, απαλλαγμένο  από οποιαδήποτε αλυτρωτική και ρεβιζιονιστική αναφορά», τονίζει η ανακοίνωση του Σκοπιανού Υπουργείου Εξωτερικών.
Με βάση λοιπόν τη Συμφωνία των Πρεσπών και σύμφωνα με τους σκοπούς και τις αρχές της UNESCO και του Συμβουλίου της Ευρώπης, εγκρίθηκε η μεθοδολογία που περιγράφεται στα συμπεράσματα, όσον αφορά την αναθεώρηση των αναλυτικών προγραμμάτων και των σχολικών βιβλίων.
Και οι δύο αντιπροσωπείες συμφώνησαν να ενθαρρύνουν τη συμπερίληψη περισσότερου περιεχομένου στον τομέα του πολιτισμού και της τέχνης, στην εκπαίδευση γενικότερα, προκειμένου να δημιουργηθεί μια θετική εικόνα για το άλλο μέρος.
Αντιπολιτευόμενοι κύκλοι στην Αθήνα έχουν κατά καιρούς σχολιάσει αρνητικά τα σχολικά εγχειρίδια της γειτονικής χώρας τα οποία, όπως υποστηρίζουν, παρουσιάζουν σημάδια αλυτρωτισμού και συγκαλύπτουν την ελληνικότητα της αρχαίας Μακεδονίας.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το μη τροποποιήσιμο άρθρο 8 της Συμφωνίας των Πρεσπών βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή.
Τις αλλαγές ωστόσο στα σχολικά βιβλία και στους χάρτες, είναι εύκολο να τις μαντέψει κανείς...
Ο Μέγας Αλέξανδρος  π.χ. από Μακεδόνας, θα μετονομαστεί - κατά πάσα πιθανότητα -σε… Σκοπιανογύφτος, η Μακεδονική διάλεκτος  από ελληνική  σε …Βουλγαροσέρβικη, το αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης από Μακεδονίας σε …Νίκος Γκάλης κ.ο.κ.  
Ότι τέλος πάντων μπορεί να χωρέσει η ανιστόρητη φαντασία των νυν κυβερνώντων της  Ελλάδας των θαυμάτων και τεράτων, σε πλήρη εφαρμογή...
Γη και ύδωρ λοιπόν στους ψευτομακεδόνες και μιας και πήραμε φόρα κατηφόρα ας μην   αδικήσουμε και τα εξ ανατολών γειτονάκια της ΕΛΛΗΝΟ-μογγολικής «φιλίας», «θύματα» (κατά τον σουλτάνο) της γενοκτονίας που τόσο τα έχουμε ταλαιπωρήσει με τις εισβολές, κατακτήσεις και διεκδικήσεις μας!
Να γλείψουν κι αυτά κανένα κοκαλάκι από τα πλούσια εδαφικά μας ελέη...
Μη τα θέλουμε όλα δικά μας, όπως λέει και ο ανεκδιήγητος Κατρούγκαλος…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Thursday, May 16, 2019

Εσείς τι λέτε;


Γενοκτονία των Ποντίων
100 Χρόνια Ανέσπερης Μνήμης

Συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τότε που ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ αποτελείωσε το «έργο» του που ήταν η εξόντωση των Χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολίας.
Οι Έλληνες του Πόντου βρέθηκαν στο στόχαστρο με βάση της εθνικότητά τους.
Η 19η Μαΐου είναι Ημέρα Μνήμης, απόδοσης τιμής και σεβασμού στον Ποντιακό Ελληνισμό. Είναι και Ημέρα ευθύνης.
Ο δρόμος προς την αναγνώριση υπήρξε μακρύς και βραχύς, όχι όμως ακατόρθωτος.
Ας δούμε όμως ποιές χώρες και πόλεις έχουν μέχρι στιγμής αναγνωρίσει την Γενοκτονία των 353.000 Ποντίων, από το 1914 έως το 1923 από τους Νεότουρκους και Κεμαλιστές.
Η Κύπρος ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη Γενοκτονία με απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 19 Μαΐου1994 και έκτοτε τιμά τη μνήμη των θυμάτων. Είχε προηγηθεί, ασφαλώς, η Ελλάδα, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, που καθιέρωσε την Ημέρα Μνήμης με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων.
Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, με βαρυσήμαντο ψήφισμά της στις 15 Δεκεμβρίου 2007 αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Σε αναγνώριση προχώρησε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2006.
Στις 11 Μαρτίου 2010 η Σουηδία, με τη σειρά της προχώρησε στην αναγνώριση των γενοκτονιών των χριστιανικών πληθυσμών Ελλήνων, Αρμενίων και Συροχαλδαίων. Πέντε χρόνια αργότερα, στις 24 Μαρτίου 2015, η Αρμενία έστειλε το μήνυμα, με αντίστοιχη απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενικής Δημοκρατίας. Στις 9 Απριλίου
2015 και η Ολλανδία αναγνώρισε τη Γενοκτονία.
Πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής που αναγνώρισαν τη Γενοκτονία:
• Νέα Υόρκη, 19 Μαΐου 2002
• Νιου Τζέρσεϊ, 2 Σεπτεμβρίου 2002
• Κολούμπια, 8 Δεκεμβρίου 2002
• Νότια Καρολίνα, 10 Ιανουαρίου 2003
• Τζόρτζια, 3 Φεβρουαρίου 2003
• Πενσιλβάνια, 12 Δεκεμβρίου 2003
• Φλόριντα, 20 Απριλίου 2005
• Κλήβελαντ, 11 Μαΐου 2005
• Ρόουντ Άιλαντ, 19 Μαΐου 2008
• Ιντιάνα,1η Δεκεμβρίου 2014
• Νότια Ντακότα, 26 Φεβρουαρίου 2015
• Δυτική Βιρτζίνια, 24 Απριλίου 2016 
Πολιτείες της Αυστραλίας που έχουν προβεί σε αναγνώριση:
• Νότια Αυστραλία, 30 Απριλίου 2009
• Νέα Νότια Ουαλία,1η  Μαΐου 2013 η Γερουσία και στις 12 Μαΐου η Βουλή. 
. Γουίλομπι  Σύδνεϋ,11 Μαΐου 2015
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας στις πόλεις του Καναδά:
Χάρη στις επίμονες και ακούραστες προσπάθειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, δεκατρείς Καναδικές πόλεις έχουν προχωρήσει στην αναγνώριση. Η Οτάβα, το Τορόντο, η ‘Οσαβα, το Λασάλ, το Λαβάλ, η Σαιντ Μισέλ- Βίλερει, η Κότ Σαιν Λίκ, το Μόντρεαλ, η Βάγκν, το Βανκούβερ, η Ρετζίνα, το Έντμοντον και το Κάλγκαρι.
Μεγάλη επιτυχία θεωρείται, εξ άλλου, η αναγνώριση από το Επαρχιακό Κοινοβούλιο του Οντάριο, κατόπιν της ομόφωνης εισήγησης του νομοσχεδίου 97.
Μόλις πρόσφατα κατατέθηκε νέο αίτημα στον Καναδό πρωθυπουργό Τζάστιν Τρυντώ, όπως ο Καναδάς αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων.
Η εκατονταετηρίδα, πιστεύω, δίνει μία νέα ευκαιρία και παρά τις όποιες προγενέστερες απορρίψεις, οι προσπάθειες της οργανωμένης παροικίας επιβάλλεται να συνεχιστούν…

Wednesday, May 8, 2019

Εσείς τι λέτε;


Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος
Μία αναμενόμενη προδιαγεγραμμένη παραίτηση…

Αποχώρησε, μετά από 20 συναπτά έτη παραμονής του στον Αρχιεπισκοπικό θώκο, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ύστερα από μία πολυετή διελκυστίνδα μεταξύ Φαναριού και της τοπικής Ορθόδοξης Ενορίας από τη μία και του ιδίου από την άλλη, καθώς είχε κατηγορηθεί για κακή διαχείριση εκατομμυρίων δολαρίων που προορίζονταν για την ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν της Νέας Υόρκης. 
Τα προβλήματα του Γέροντα Δημητρίου, όπως είχα επισημάνει σε άρθρο μου τον Σεπτέμβριο του 2017, άρχισαν να γίνονται αντιληπτά όταν αποκαλύφθηκε η κακοδιαχείριση των οικονομικών της Αρχιεπισκοπής, με αποτέλεσμα την παραίτηση του τότε οικονομικού διευθυντού Τζέρι Δημητρίου. 
Εκείνο που ενέτεινε την αρνητική εικόνα του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου προς το Φανάρι ήταν το γεγονός ότι καταγγέλθηκε κατάχρηση κάποιων κονδυλίων από αυτά που είχαν συγκεντρωθεί για την ανέγερση του Ναού του Αγίου Νικολάου της Αμερικάνικης Μητρόπολης.
Ύστερα από οικονομική έρευνα αποκαλύφθηκε πως 5 εκατομμύρια δολάρια χρησιμοποιήθηκαν για να καλύψουν τρέχοντα έξοδα της Αρχιεπισκοπής ενώ τα χρήματα ήταν προορισμένα αποκλειστικά για την ανέγερση του Αγίου Νικολάου.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος, που θεωρείται υπεύθυνος για την εκτόξευση του προϋπολογισμού της ανέγερσης του Ναού (από 25 εκατομμύρια που ήταν ο αρχικός προϋπολογισμός έχει ξεπεράσει τα 80 εκατομμύρια) έχει χρεωθεί από το Φανάρι αλλά και από τους ισχυρούς παράγοντες της ελληνοαμερικανικής ομογένειας. 
Οι Επίτροποι του εξωτερικού ανεξάρτητου ταμείου υπό το όνομα «Φίλοι του Αγίου Νικολάου» αρνούνται να προχωρήσουν στην προσπάθεια συγκέντρωσης χρημάτων για τη συνέχιση των εργασιών αν δεν αποχωρήσει ο Αρχιεπίσκοπος, καθώς διατείνονται πως έχει πλέον χαθεί η εμπιστοσύνη των ισχυρών οικονομικών επενδυτών στο πρόσωπό του.
Στη Σύνοδο που πραγματοποιείται από 9-11 Μαΐου αναμένεται να εκλεγεί ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής.
Η οικονομική δυσπραγία της Αρχιεπισκοπής Αμερικής ενδέχεται να έχει επιπτώσεις και στις Μητροπόλεις των ΗΠΑ, που αποτελούν ένα είδος μικρογραφίας με πρωτοσύγκελους, υπαλληλικό προσωπικό, γραμματείς, διακόνους, διευθυντές και λοιπούς υπαλλήλους.
Εν τω μεταξύ, σε αντίθεση με την Αρχιεπισκοπή Αμερικής, η οικονομική κατάσταση της Ιεράς Μητρόπολης Καναδά, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη κ. Σωτήριο, είναι υγιέστατη και σήμερα απολαμβάνει μία σεβαστή περιουσία αρκετών εκατομμυρίων.
Βέβαια, την κάλυψη των εκκλησιαστικών λειτουργικών εξόδων την επωμίζονται κυρίως οι μεγάλες Κοινότητες, οι οποίες παρότι βάση του καταστατικού τους θεωρούνται «αστικές», επέλεξαν να εκτελούν και θρησκευτικά χρέη (λογία, μισθοδοσία ιερέων και προσωπικού, πολυδάπανες ανακατασκευές ναών, κλπ.) ως τη μόνη σίγουρη οδό διασφάλισης της επιβίωσής τους.
Κατά την άποψή μου πάντως, εάν οι «αστικές» κοινότητες δεν διαφοροποιήσουν τελικά τον ρόλο τους και δεν περιοριστούν στα αυτά καθαυτά αστικά τους καθήκοντα, για τα οποία άλλωστε είναι ταγμένες, κινδυνεύουν να οδηγηθούν μοιραία σε οικονομικό μαρασμό.
Με αφορμή την αποπομπή του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Δημητρίου, ολοκληρώνω με μία εύλογη απορία. Πότε επιτέλους και σε ποίους θ’ αποδοθούν ηθικές και δη ποινικές ευθύνες για κακοδιαχείριση και υπερβολική υπερχρέωση της ημετέρας αποκατασταθείσης Παναγίτσας;

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, May 1, 2019

Εσείς τι λέτε;


Φυσικό περιβάλλον
Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας…

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχουν κηρυχτεί πολλές πόλεις του Καναδά, χτισμένες σε ποταμούς και λίμνες, μεταξύ των οποίων η Οττάβα και το Μόντρεαλ λόγω κινδύνου εκτεταμένων πλημμυρών. Οι αρχές κήρυξαν ήδη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, καθώς υπάρχει κίνδυνος να σημειωθούν νέες πλημμύρες που θα πλήξουν κατοικημένες περιοχές, λόγω των ασυνήθιστα σφοδρών για την εποχή βροχοπτώσεων.
Το επίπεδο των ποταμών έχει ήδη ξεπεράσει το επίπεδο στο οποίο είχαν φτάσει το 2017 όταν είχαν σημειωθεί καταστροφικές πλημμύρες στον Ανατολικό κυρίως Καναδά, οι χειρότερες της τελευταίας πεντηκονταετίας
Αρκετές τοπικές κοινότητες  βυθίστηκαν κάτω από τα νερά των φουσκωμένων ποταμιών και καναλιών, ειδικά των πόλεων Δυτικών Ακτών και Λαβάλ.
Στην επαρχία μας, μέχρι στιγμής, έχουν κινητοποιηθεί σχεδόν 1.000 στρατιωτικοί, καθώς 3.000 κατοικίες έχουν ήδη πλημμυρίσει και χιλιάδες κάτοικοι χρειάστηκε να απομακρυνθούν από τις εστίες τους, σύμφωνα με τον οργανισμό αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων.
Οι ανοιξιάτικες πλημμύρες στοίχισαν μέχρι στιγμής τη ζωή σε μία γυναίκα της οποίας το αυτοκίνητο παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά.
Οι προβλέψεις των μετεωρολόγων για ύφεση των φαινομένων δίνουν την ελπίδα στους κατοίκους ότι τα χειρότερα είναι «πίσω» τους.
Στο Ιράν, εξ άλλου,, έπειτα από τρείς εβδομάδες ισχυρών βροχοπτώσεων, που προκάλεσαν μεγάλες πλημμύρες, εκατοντάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ενώ εκκενώθηκαν 70 χωριά...
Είναι πλέον γεγονός αναμφισβήτητο ότι η κλιματική αλλαγή επηρεάζει, ως ένα βαθμό, όλες της περιοχές του κόσμου. Οι πάγοι στις πολικές περιοχές λιώνουν με ταχύτατο ρυθμό και η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει. Ορισμένες περιοχές πλήττονται συχνότερα από ακραία καιρικά φαινόμενα και βροχοπτώσεις, ενώ άλλες δοκιμάζονται από μεγάλης έντασης καύσωνες και ξηρασίες. Οι επιπτώσεις αυτές αναμένεται να ενταθούν στις επόμενες δεκαετίες.
Η κλιματική αλλαγή έχει ήδη επιπτώσεις στην υγεία. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί αύξηση του αριθμού των θανάτων που σχετίζονται με τον καύσωνα σε ορισμένες περιοχές και μείωση των θανάτων που σχετίζονται με το κρύο σε άλλες.
Οι υλικές ζημιές και οι ζημιές στις υποδομές, καθώς και στην ανθρώπινη υγεία, συνεπάγονται υψηλό κόστος για την κοινωνία και την οικονομία. Τομείς που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το επίπεδο της θερμοκρασίας και των βροχοπτώσεων, όπως η γεωργία, η δασοκομία, η ενέργεια και ο τουρισμός πλήττονται σε μεγάλο βαθμό. Πολλά ήδη φυτών και ζώων αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
Τι φταίει τελικά για όλα αυτά; Μπορούμε να κάνουμε κάτι για να βελτιώσουμε την κατάσταση; Πολλά ερωτήματα που ζητούν απάντηση.
Πάντως, στο χέρι μας είναι να βελτιώσουμε και ακόμη να γυρίσουμε την κατάσταση.
Για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος, ας τον δούμε σαν ένα τμήμα του εαυτού μας που θέλουμε να φροντίζουμε με τον πιο ασφαλή τρόπο. Άνθρωπος και περιβάλλον είναι δύο κρίκοι ενωμένοι στην αλυσίδα της ζωής και αν σπάσει ο ένας, αυτομάτως θα διαταραχθεί για πάντα η ισορροπία με απρόβλεπτες συνέπειες…

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Friday, April 26, 2019

Εσείς τι λέτε;



Πάσχα της αγάπης…
Όπου κι αν βρίσκονται οι Έλληνες, στις πόλεις και τα χωριά, στα βουνά, τους κάμπους και τα νησιά μας, στις χώρες της διασποράς, υποδέχονται με κατάνυξη το Άγιο Πάσχα, αυτή τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και του ελληνισμού.
Πάσχα των Ελλήνων. Πάσχα της αγάπης, της συναδέλφωσης, της χαράς και της προσμονής. Πάσχα του οικουμενικού ελληνισμού. Πάσχα της ανάστασης των ελπίδων για ένα καλύτερο αύριο, για ένα πιο φωτεινό μέλλον του έθνους των Ελλήνων, όπου κι αν αυτό βρίσκεται. Μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας ή στη διασπορά, όπου ζει και μεγαλουργεί η άλλη Ελλάδα της ομογένειας.
Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα οι απόδημοι Έλληνες, μαζί με τους υπόλοιπους χριστιανούς, τιμούν ευλαβικά και πανηγυρίζουν για τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή της χριστιανοσύνης, η οποία τόσο πολύ έχει δεθεί με τον ελληνισμό. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πιο λαμπρές εκδηλώσεις για το Πάσχα, τελούνται με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια στις οργανωμένες παροικίες. Ίσως γιατί εκτός ελληνικών συνόρων η Ανάσταση είναι συνυφασμένη περισσότερο με την έννοια της Ελευθερίας και τη φλόγα της γνώσης.
Η ομογενείς του Καναδά θα κατακλύσουν και πάλι της Εκκλησιές για να ανάψουν τις λαμπάδες με το Φώς της Αναστάσεως ψάλλοντας "Χριστός Ανέστη εκ νεκρών…."
Κι όπως υπενθυμίζει ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, ο ελληνισμός ήταν αυτός, που όχι μόνο δέχθηκε από τους πρώτους τον Σωτήρα, αλλά επίσης έγινε διαπρύσιος κήρυκας και προσέφερε αυτή την σωτηρία ως δώρο και θεμέλιο πολιτισμού, μαζί με τη γραφή και την επιστήμη στην οικουμένη.
Συνταιριάζοντας ακριβώς το νόημα Πάσχα με την έννοια της Ελευθερίας, ο λαός αλλά και οι ποιητές μας, ύμνησαν την λαμπρότητα της γιορτής, δίνοντας σε στίχους πλαστικούς, όλη την ομορφιά μέσα στην οποία συντελείται το θαύμα της Ανάστασης.
Χριστός Ανέστη! Καλό Πάσχα!
Αυτές οι ευχές δεσπόζουν τις ημέρες αυτές στα χείλη μας και φωτίζουν τα πρόσωπα και τις καρδιές μας. Συμπυκνώνουν δε οι ευχές αυτές το μεγαλύτερο γεγονός της Ιστορίας και τις συνέπειες που έχει για τον καθένα μας, το γεγονός αυτό.  Η ευχή "Καλό Πάσχα" δείχνει για τον καθένα μας, μία πορεία που πρέπει να πάρουμε, για να νοιώσουμε την ευλογία της Αναστάσεως του Χριστού στην προσωπική μας ζωή. 
Αν θέλουμε να γιορτάσουμε και μείς αληθινά το Πάσχα, δεν πρέπει να περιοριστούμε στο εξωτερικό σκηνικό της γιορτής - τα αυγά, τους χορούς, τα τραγούδια - αλλά χρειάζεται να αφομοιώσουμε με την ψυχή μας το βαθύτερο νόημά της.
Κάθε Πάσχα είναι μία έντονη κλήση του Θεού για ΕΞΟΔΟ, από την ατμόσφαιρα του φόβου και της αποκαρδίωσης, στην περιοχή της ελπίδας...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

 

Wednesday, April 17, 2019

Εσείς τι λέτε;


Προφητική προσφώνηση…
 Όσοι έχουν την τύχη να βρεθούν στο δρόμο από και προς το Κάιρο για την Αλεξάνδρεια, θα έρθουν αντιμέτωποι με μία φωτεινή επιγραφή γραμμένη στα ελληνικά. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ».
Η απόφαση ήρθε μετά από απαίτηση των Αιγυπτίων Δημάρχων της περιοχής για να τιμήσουν τον Μέγα Αλέξανδρο και βρίσκεται στην είσοδο της πρωτεύουσας της Αιγύπτου προσδίδοντας στην πόλη «άρωμα» ελληνικού πολιτισμού, κάτι βέβαια που δεν θα μπορούσε να αποτελεί τίποτα άλλο από μία αιχμηρή απάντηση όχι μόνο απέναντι στους Σκοπιανούς που χάρη της σημερινής προδοτικής ελληνικής κυβέρνησης κατάφεραν ν’ αποκτήσουν εκτός από το όνομα της γενέτειρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, «γλώσσα, εθνότητα και ταυτότητα». Δυστυχώς, πλείστοι των τριακοσίων της Βουλής των Ελλήνων, λόγω καρέκλας, αγνόησαν τις ρίζες, τον πολιτισμό και την πλούσια ιστορία μας...
Όταν το 332 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος πέρασε από την περιοχή της σημερινής Αλεξάνδρειας, γονάτισε στην αχανή παραλία και χάραξε στην άμμο το αμφιθεατρικό σχήμα της μελλοντικής πόλης η οποία θα γινόταν η πρωτεύουσα και θα έπαιρνε το όνομά του.
Οι Αιγύπτιοι εκτός από την απέραντη ευγνωμοσύνη που ένοιωσαν για τον Βασιλιά Ισκαντάρ, όπως τον αποκαλούν στην διάλεκτό τους, για την πανέμορφη πόλη που τους έχτισε, τον λάτρεψαν ως ελευθερωτή και τον ανακηρύξαν Φαραώ τους. Ουδέποτε τον διεκδίκησαν αλλά ούτε και διανοήθηκαν να παραχαράξουν την ιστορία με σκοπό την αποκομιδή οφελών.
Στην Αλεξάνδρεια τα ίχνη για την ελληνικότητα του Μέγα Στρατηλάτη και της ιδιαίτερης πατρίδας του της Μακεδονίας βρίσκονται αποτυπωμένα παντού. Σε αρχαία μνημεία,   νομίσματα, μουσεία…
Ατράνταχτα επιχειρήματα που δεν καταφέραμε να αξιοποιήσαμε ώστε να αποστομώσουμε τον νονό της σκοπιανής «Μακεδονίας» δικτάτορα Τίτο και τους   ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ απογόνους του.
Εντελώς αδικαιολόγητη και απαράδεκτη η παθητική στάση και οι συνεχείς παραχωρήσεις μας στα εθνικά θέματα.
Θα μου πείτε, στην σημερινή Ελλάδα της χαώδους κατάστασης, της οξείας οικονομικής κρίσης  και των απρόβλεπτων πολιτικών εξελίξεων, ποιος έχει χρόνο να ασχολείται με διεκδικήσεις ονομάτων και εδαφών, παραβιάσεις, παράνομες γεωτρήσεις…
Πόσο επίκαιρη είναι στ αλήθεια η «προφητική» εκείνη προσφώνηση της τότε προέδρου της Βουλής των Ελλήνων Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, όταν το 2005 με την ανοχή όλων των πολιτικών παρευρισκομένων ανήγγειλε στον Κάρολο Παπούλια, την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας.
 «Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις.
Tα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης…»
Τα περαιτέρω σχόλια περιττεύουν…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, April 10, 2019

Εσείς τι λέτε;


ΚΑΝΑΔΑΣ
Το πρώτο θύμα της κλιματικής αλλαγής…

Σύμφωνα με πρόσφατη κυβερνητική έρευνα, διπλάσιος παρουσιάζεται ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας του Καναδά σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο.
Οι επιπτώσεις αυτού του φαινομένου είναι πιο εμφανείς στο βόρειο τμήμα της χώρας κοντά στον Αρκτικό Κύκλο, όπου οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί κατά 1,7 βαθμό Κελσίου από το 1948, δηλαδή με ρυθμό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με αλλού όπου η μέση αύξηση της θερμοκρασίας είναι 0,8 βαθμός.
«Το κλίμα θα συνεχίσει να θερμαίνεται στο μέλλον υπό την ανθρώπινη επιρροή», τονίζει η έκθεση που συντάχθηκε έπειτα από αίτημα του Καναδικού Υπουργείου Περιβάλλοντος.
Εν τω μεταξύ, με κλιματικό χάος απειλείται ολόκληρος ο πλανήτης, προειδοποιούν επιστήμονες από όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τις προβλέψεις των οποίων η αύξηση της θερμοκρασίας ενδέχεται να φτάσει και τους έξι βαθμούς Κελσίου ως το τέλος του αιώνα. Οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης αυτής είναι πολλές: λιώσιμο των πάγων, αύξηση του επιπέδου της θάλασσας, πλημμύρες, ξηρασία, κύματα καύσωνα και πιο συχνές δασικές πυρκαγιές.
Η έκθεση δόθηκε στη δημοσιότητα την ώρα που η κυβέρνηση του Τζάστιν Τρουντό, η οποία έχει αναγάγει το περιβάλλον στις πρώτες του προτεραιότητες, επέβαλε από την 1η Απριλίου 2019 ειδικό φόρο για την εκπομπή αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου σε τέσσερις επαρχίες στις οποίες όμως δεν συμπεριλαμβάνεται το Κεμπέκ.
Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει λάβει ο Καναδάς βάσει της συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα μαζί με άλλες 200 χώρες, πλην των ΗΠΑ, η χώρα μας πρέπει να μειώσει κατά 30% την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου ως το 2030 σε σχέση με το 2005 ώστε να  αποφευχθεί μία δραματική κλιματική αλλαγή.
Είναι πλέον γεγονός ότι ο πλανήτης μας διατρέχει κίνδυνο να εισέλθει σε μια φάση συνθηκών «θερμοκηπίου» ακόμη κι αν οι στόχοι για τη μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη επιτευχθούν, προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Όμως δεν είναι σαφές εάν το κλίμα της γης μπορεί να παραμείνει σταθερό και ασφαλές   πάνω από τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής, ακόμη και σε περίπτωση που ο κόσμος φρενάρει ή σταματήσει τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Είναι εμφανές ότι οι ευσυνείδητοι πολίτες της Γης τα τελευταία χρόνια καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την διάσωση του πλανήτη.
Θα πρέπει πάντως να ομολογήσω πως πολύ φοβάμαι ότι οι προσωπικές γενναίες μου προσπάθειές να περιορίσω την κλιματική αλλαγή (κλείνοντας φώτα, περιορίζοντας στο ελάχιστο την κατανάλωση καυσίμων, ανακυκλώνοντας χαρτοπλαστικά, κ.α.) θα πάνε στράφι, όταν ανάμεσα στους ελάχιστους αμφισβητούντες, ο λίαν αμφιλεγόμενος αντι-περιβαλλοντικός πλανητάρχης Ντόναλντ Τράμπ σε κάθε συμφωνία που καλείται να υπογράψει για το κλίμα απαντά: YOU ARE FIRED!
Συχνά πυκνά αναρωτιέμαι: Με τέτοιες «ηγετικές» συμπεριφορές, μήπως θ’ άπρεπε να εγκαταλείψω κάθε προσπάθεια διάσωσης του - εκ των πραγμάτων - καταδικασμένου εις θάνατον ταλαίπωρου πλανήτη μας; Αναρωτιέμαι…

Tuesday, April 2, 2019

Εσείς τι λέτε;


Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Μόντρεαλ
Μία ανάσα γνήσιας 7ης τέχνης…
Το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Μόντρεαλ συμπληρώνει φέτος 7 χρόνια δυναμικής παρουσίας στη πόλη μας. Μια διοργάνωση που γρήγορα έγινε θεσμός με ελληνικές και διεθνείς συνεργασίες, με μετακλήσεις δημιουργών, με παράλληλες εκδηλώσεις, με αναγνώριση και αποδοχή.
Ένας κινηματογραφικός θεσμός που φιλοδοξεί πάντοτε να φιλοξενεί ότι καλύτερο από τον χώρο του κινηματογράφου, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό.
Ένας θεσμός δημιουργικός, παρεμβατικός και κυρίως ανήσυχος. Ένας τόπος συνάντησης ταινιών μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, animation. Μια γιορτή της 7ης τέχνης...
Το ΦΕΚΜ (MGFF) φέρνει σε επαφή το κοινό με τον ποιοτικό κινηματογράφο για ενήλικες, νέους και παιδιά, προβάλλοντας τις πιο αξιόλογες παραγωγές. 
Ιδρύθηκε ως πλατφόρμα για τους Έλληνες κινηματογραφιστές, παραγωγούς, συγγραφείς και  ηθοποιούς, με σκοπό να προβάλλουν το έργο τους εδώ στο Μόντρεαλ.
Με την πάροδο των χρόνων, οι ομογενείς εξέφρασαν το πραγματικό τους ενδιαφέρον για τις ποιοτικές ελληνικές ταινίες, με αποτέλεσμα το Φεστιβάλ να επεκταθεί και να αυξηθεί σε δημοτικότητα.
Κάθε χρόνο καταβάλλεται ιδιαίτερη προσπάθεια ώστε να μπορείτε ν’ απολαμβάνετε τις καλύτερες σύγχρονες ελληνικές ταινίες από εξαιρετικούς σκηνοθέτες και ταλαντούχους ηθοποιούς, οι οποίοι μεταφέρουν ιστορίες που ασχολούνται κυρίως με την καθημερινή ζωή αλλά και με τις ιστορικές στιγμές του παρελθόντος.
Το Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόντρεαλ επιστρέφει και πάλι φέτος πιο σύγχρονο και πιο δυναμικό από ποτέ.
Μία εκπληκτική εβδομάδα με κινηματογραφικές ταινίες υψηλής ποιότητας θα προβάλλονται από τις 7 έως και τις 14 Απριλίου και για πρώτη φορά σε πολλαπλές τοποθεσίες για την καλύτερη διευκόλυνση των συμπαροίκων και όχι μόνο αφού θα υπάρχουν υπότιτλοι στα Αγγλικά.
Η εναρκτήρια, όπως και η τελευταία παράσταση με κοκτέιλ, θα πραγματοποιηθούν στο ιστορικό κινηματοθέατρο Rialto, ενώ κατά τη διάρκεια της εβδομάδας διαφορετικές ταινίες θα προβάλλονται στις αίθουσες των γνωστών κινηματογράφων Guzzo Cote Vertu, Cinestarz CDN και Cinema du Parc.
Όπως κάθε χρόνο, θα υπάρχουν απογευματινές και matinée προβολές ταινιών μεγάλου και μικρού μήκους διαπρεπών Ελλήνων σκηνοθετών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι δύο από τούς σκηνοθέτες είναι ελληνοκαναδικής καταγωγής.
Πρόκειται για τον Παναγιώτη Γιαννίτσο από το Βανκούβερ, σκηνοθέτη της πολυβραβευμένης ταινίας  Freedom Besiged, και την Αθηνά Scotes από το Μόντρεαλ, σκηνοθέτρια του διακεκριμένου ντοκιμαντέρ Last song to xenitia.
Η σειρά, την οποία μπορείτε να βρείτε στο σημερινό φύλο των Ελληνοκαναδικών Νέων, περιλαμβάνει ταινίες που έχουν τραβήξει την προσοχή των θεατών σε όλο τον κόσμο όπου προβλήθηκαν και έλαβαν τιμητικές διακρίσεις αλλά και σημαντικά βραβεία σε Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Σε μια αποχή όπου η τέχνη τείνει να αλλοιωθεί και να χάσει το πραγματικό της νόημα, παρόμοιες θεαματικές εκδηλώσεις, όπως το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Μόντρεαλ, έρχονται να κάνουν όλη τη μεγάλη διαφορά στη ζωή μας.
Εύγε στους οργανωτές, οι οποίοι μη φειδόμενοι κόπων και εξόδων συμβάλλουν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο στην διατήρηση και προώθηση της γνήσιας 7ης τέχνης…
Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Wednesday, March 27, 2019

Εσείς τι λέτε;


1η Απριλίου 1955
Μια σχεδόν ξεχασμένη ημερομηνία…

Πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε τον Εθνικό ξεσηκωμό της  25ης Μαρτίου 1821.
Πέρα όμως από τις δύο μεγάλες Εθνικές μας Επετείους υπάρχουν και άλλοι Επέτειοι, εξ ίσου σημαντικοί, που δυστυχώς για κάποιους λόγους τείνουμε να ξεχάσουμε.
Μία από αυτές είναι η έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα της μαρτυρικής Κύπρου που ξεκίνησε την 1η Απριλίου 1955 και που έμελε να σημαδέψει την ιστορία της Μεγαλονήσου.
Η δίψα για απελευθέρωση από τον αγγλικό ζυγό και ένωση με την μητέρα πατρίδα Ελλάδα, ξεσήκωσε τον Κυπριακό λαό σε έναν αγώνα με στρατιωτικό ηγέτη τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή και πολιτικό ηγέτη τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Οι πρώτες επιθέσεις έγιναν σε εγκαταστάσεις της Αγγλοκρατίας. ενώ ταυτόχρονα κυκλοφόρησαν φυλλάδια με ένα κείμενο, υπό την μορφή προκήρυξης, που συνέταξε ο Γεώργιος Γρίβας με την οποία ενημέρωνε τον Κυπριακό λαό για το σκοπό του Αγώνα και καλούσε τους πολίτες να συμπράξουν, για να ελευθερωθεί η Κύπρος.
Οι αγωνιστές έδωσαν όρκο με τον οποίο δεσμεύτηκαν ότι θ’ αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις για την απελευθέρωση της Πατρίδας. Μετά τις εκρήξεις της 1ης Απριλίου οι  Αγγλικές δυνάμεις τέθηκαν σε επιφυλακή.
Δεν άργησαν οι συλλήψεις των αγωνιστών της ΕΟΚΑ και πρώτος νεκρός ήταν ο Μόδεστος Παντελή ο οποίος πέθανε από ηλεκτροπληξία στην προσπάθεια του να αποκόψει ηλεκτροφόρα καλώδια στη Δεκέλεια.
Οι Βρετανοί επικήρυξαν τον Γρηγόρη Αυξεντίου που ήταν και υπαρχηγός της ΕΟΚΑ   και ο οποίος κατά τη διάρκεια του αγώνα ήταν κυρίως γνωστός με το ψευδώνυμο Ζήδρος, ενώ αργότερα ονομάστηκε «Σταυραετός του Μαχαιρά».
Τον Μάρτιο του 1957, οι Άγγλοι, μετά από προδοσία, πληροφορήθηκαν που βρισκόταν το κρησφύγετο του Γρηγόρη Αυξεντίου κοντά στο Μαχαιρά. Το περικύκλωσαν και μετά από πολύωρη μάχη και αρκετούς νεκρούς Άγγλους έριξαν βενζίνη στο κρησφύγετο και τον έκαψαν ζωντανό.
Ηρωική μορφή του απελευθερωτικού αγώνα υπήρξε και ο Κυριάκος Μάτσης, το κρησφύγετο του οποίου περικυκλώθηκε  και ανατινάχθηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις.
Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ, εκατοντάδες ήταν οι αγωνιστές που έχασαν την ζωή τους σε μάχες, ενέδρες και βασανιστήρια. Κάποιοι οδηγήθηκαν από τους Βρετανούς στην αγχόνη.
Ανάμεσά τους, οι Μιχάλης Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου, Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Ανδρέας Παναγίδης, Στέλιος Μαυρομμάτης και Ευαγόρας Παλληκαρίδης….
Είναι οι εννέα ήρωες που αντίκρισαν την αγχόνη μα δεν λύγισαν.
Οι απαγχονισθέντες τάφηκαν στο χώρο των φυλακών που σήμερα έχουν γίνει τόπος προσκυνήματος, ως «Φυλακισμένα Μνήματα». Εκεί βρίσκονται θαμμένοι και άλλοι τέσσερις ήρωες της ΕΟΚΑ που έπεσαν μαχόμενοι. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Κυριάκος Μάτσης, ο Στυλιανός Λένας και ο Μάρκος Δράκος.
Όλοι τους πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων και ο Αγώνας τους για απελευθέρωση έγραψε αμέτρητες σελίδες δόξας στην κυπριακή ιστορία…
Ζήτω η 1η Απριλίου 1955!

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com