Wednesday, June 21, 2017

Εσείς τι λέτε;



Άγιος Ιωάννης ο …αποσχιστής
Ένα σημαντικό πρόβλημα που απασχολεί και ταλανίζει το Κεμπέκ, εδώ και χρόνια, είναι η πιθανή απόσχισή του από τον υπόλοιπο Καναδά.
Βέβαια το φαινόμενο δεν είναι πρωτόγνωρο και το συναντάμε σε διάφορες άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως στην Καταλονία, Σκωτία, Κριμαία, Κόσοβο και στο ψευδοκράτος της Βόρειας Κύπρου...
Αν και χιλιοειπωμένο το θέμα, για την ιστορία απλά αναφέρουμε ότι μια σημαντική μερίδα κατοίκων έφεραν στο προσκήνιο τον περασμένο αιώνα ένα σχέδιο απόσχισης και ανεξαρτητοποίησης του Κεμπέκ. Σε μια χώρα όπου όλα της τα προβλήματα είναι σχεδόν λυμένα, ήρθε η γαλλόφωνη ανατολική της επαρχία να ταράξει τα νερά του εξαιρετικά οργανωμένου και δομημένου αυτού κράτους.
Η επαρχία του Κεμπέκ αρχίζει να αποκτά γαλλική χροιά πριν από πέντε σχεδόν αιώνες όταν ο Γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ μετά την άφιξη του στην Βόρεια Αμερική ξεκίνησε να δημιουργεί τις πρώτες γαλλικές αποικίες. Το 1608 ο Γάλλος Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν ιδρύει την Πόλη του Κεμπέκ. Γύρω στον 18ο αιώνα οι γαλλικές αποικίες πέφτουν στα χέρια των Βρετανών ιμπεριαλιστών λίγο πριν ξεσπάσει η Αμερικανική Επανάσταση. Οι Βρετανοί  με τον φόβο μήπως οι Γάλλοι επαναστατήσουν με τους Αγγλοσάξονες αποίκους παραχώρησαν στους Κεμπεκουά σχετική αυτονομία. Τους επέτρεψαν να χρησιμοποιούν το φεουδαρχικό σύστημα ως σύστημα διοργάνωσης και αυτοδιοίκησης, τον Γαλλικό Αστικό Κώδικα ως άσκηση του νόμου και του δικαίου, επίσημη γλώσσα την γαλλική και ως θρήσκευμα το Χριστιανικό Καθολικό δόγμα.
Το 1841 μετά τις εξεγέρσεις των αγγλόφωνων και των γαλλόφωνων κοινοτήτων, οι Βρετανοί ένωσαν τις κτήσεις τους με τις γαλλικές αποικίες και δημιούργησαν το“Dominion of Canada”. Οι γαλλόφωνες κοινότητες πίστευαν πως ήταν πάντοτε παραγκωνισμένες και περιθωριοποιημένες από τους αγγλόφωνους κατοίκους του Καναδά με αποτέλεσμα κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου να έρθουν σε ρήξη οι αγγλόφωνοι με τους γαλλόφωνους, λόγω της άρνησης των τελευταίων να πάρουν μέρος στον πόλεμο.
Βέβαια η Καναδική κυβέρνηση για να εξομαλύνει την κατάσταση στο εσωτερικό της ενδοχώρας καθιέρωσε την γαλλική γλώσσα ισότιμη της αγγλικής στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα νοσοκομεία, τις αυτοδιοικήσεις και τις πινακίδες κάνοντας έτσι ένα μεγάλο βήμα για την έννοια της κοινής Καναδικής συνείδησης. Επιπλέον πριν από μισό αιώνα περίπου ιδρύονται στο Κεμπέκ το εξτρεμιστικό αυτονομιστικό κίνημα “Front de Liberation du Quebec” και το εθνικιστικό κόμμα Parti Quebecois. 
Το Κεμπέκ πλέον, σαν ανεξάρτητη επαρχία, έχει δικό της σύνταγμα λόγω του ότι δεν έχει υπογράψει το Καναδικό και οι αποφάσεις για την εκπαίδευση, την ασφάλεια, την υγεία και την αυτοδιοίκηση παίρνονται από την Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ. Η σημερινή επαρχιακή Φιλελεύθερη κυβέρνηση Couillard μόλις πρόσφατα πρότεινε στην Οτάβα σχέδιο επαναδιαπραγμάτευσης του Συντάγματος το οποίο πάντως απέρριψε ο Καναδός πρωθυπουργός.
Ας υπενθυμίσουμε ότι οι κάτοικοι του Κεμπέκ έχουν απορρίψει την απόσχιση στα δύο δημοψηφίσματα τα έτη 1980 και 1995.
To 1977 η 24η Ιουνίου, ημέρα του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, καθιερώθηκε επίσημα ως Εθνική γιορτή του Κεμπέκ…

Wednesday, June 14, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ο μιμητισμός του νεοέλληνα…

Ε λοιπόν, το κακό έχει παραγίνει. Ανοίγεις την ελληνική τηλεόραση και λες “Σε ποια χώρα βρίσκομαι”. Survivor, X-Factor, Daddy cool, τουρκικές σαπουνόπερες και δε συμμαζεύεται...Η ξενομανία του νεοέλληνα  σ’ όλο της το μεγαλείο! Το φαινόμενο τα τελευταία χρόνια έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και φαίνεται μάλιστα ότι η παγκοσμιοποίηση αλλά και η κρίση που διέρχεται η πατρίδα μας έχει οξύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα της ξενομανίας και του μιμητισμού των Ελλήνων. Βέβαια, δεν πρόκειται για ένα νέο “φρούτο” αφού υπήρχε και στην αρχαία Ελλάδα. Είναι ένα πανάρχαιο ελάττωμα της φυλής μας που επισημάνθηκε και πολεμήθηκε από τους αρχαίους φιλοσόφους και σατιρικούς  αλλά και στα κατοπινά χρόνια του βυζαντινού μας παρελθόντος. Είναι αξιοσημείωτο ότι σε κάθε περίοδο παρακμής η ξενομανία μας εμφανίζει σημαντική έξαρση. Θα μου πείτε, κάθε πολιτισμός σήμερα δέχεται ξενικές επιδράσεις που είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας και της επικοινωνίας μεταξύ των λαών. Όμως η ξενομανία σε μας τους Έλληνες, που έχουμε μοναδική ιστορία και ανώτερο πολιτισμό, είχε πάντοτε αρνητικές συνέπειες. Με την ξενομανία μας τελικά κινδυνεύουμε να αποκοπούμε από την παράδοσή μας και να χάσουμε την ιδιαιτερότητά μας.Μιμούμενοι τους ξένους που υιοθετούν κατώτερα ήθη και στοιχεία από τα δικά μας, αντί να επιτυγχάνουμε θετική εξέλιξη και πρόοδο, οπισθοδρομούμε πολιτιστικά και όχι μόνο. Δυστυχώς - και το βλέπουμε στην καθημερινότητα - οι νεοέλληνες αγνοούν την μεγάλη αξία της πολιτιστικής τους κληρονομιάς με συνέπεια να νοιώθουν αίσθημα κατωτερότητας απέναντι στον δυτικό πολιτισμό. Το φαινόμενο (πολλοί θα θυμούνται), ήταν ακόμη ιδιαίτερα αισθητό στους παλαιότερους μετανάστες, οι οποίοι με το που πατούσαν το πόδι τους εδώ “ξεχνούσαν” τη γλώσσα τους και μιλούσαν μια ασυνάρτητη διάλεκτο, ένα κράμα ελληνο-αγγλικών λέξεων και φράσεων… Ακόμη και τα παιδιά τους ντρεπόντουσαν για την καταγωγή τους. Σήμερα βέβαια τα πράγματα - στον Καναδά τουλάχιστον - έχουν κατά πολύ αλλάξει. Η μίμηση πάντως του καλύτερου με την έννοια της αναδημιουργίας και της προσαρμογής στα ελληνικά δεδομένα είναι θετική, όμως δυστυχώς δεν γίνεται μ’ αυτόν τον τρόπο από τον σύγχρονο Έλληνα. Κατά πρώτον, οι Έλληνες δείχνουν σαφέστατα την προτίμησή τους στα ξένα προϊόντα. Ακόμη και εν μέσω κρίσης, ο Έλληνας εισάγει και καταναλώνει τα πάντα αρκεί να προέρχονται  από το εξωτερικό. Ακούει ξένη μουσική ή στην καλύτερη περίπτωση ελληνικά συγκροτήματα  συνθέτουν και ερμηνεύουν σε ξένους ρυθμούς, γευματίζει στα φασφουτάδικα, χορεύει στις ντίσκο, περνάει την ώρα του στις παμπ και δε διστάζει να υιοθετήσει τον τρόπο ντυσίματος των Αμερικανών...Χρησιμοποιεί κατά κόρο ξένες λέξεις - με σπασμένη προφορά εννοείται - ενώ οι επιγραφές στα καταστήματα είναι σχεδόν πάντα γραμμένες σε κάποια ξένη γλώσσα. Κάποια μέρα νομίζω πως θα πρέπει να ληφθούν μέτρα (παρόμοια ίσως με τον γλωσσικό νόμο 101 του Κεμπέκ) για να περιοριστεί, αν όχι να σταματήσει τελείως το ανησυχητικό αυτό φαινόμενο της ξενομανίας και για να προστατευτεί η Ελληνική γλώσσα και οι παραδόσεις μας. Περισσότερο όμως από κάθε τι άλλο ο Έλληνας πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η στείρα ρηχή και άγονη μίμηση είναι χαρακτηριστικό πιθήκων…

Friday, June 9, 2017

Εσείς τι λέτε;


Νεκρή η Ιερή γλώσσα; 
Οι ποικιλότροπες αντιδράσεις αναγνωστών με υποχρεώνουν να επιστρέψω με το θέμα της Ελληνικής γλώσσας.  
Όπως διαπιστώνω, οι γνώμες για το αν κινδυνεύει ή όχι η Ελληνική γλώσσα είναι διχασμένες. Πάντως, το θέμα που κυριάρχησε στην ανταλλαγή απόψεων ήταν η Θεία Λειτουργία... Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι δεν είναι σωστό να γίνεται η λειτουργία στα αγγλικά γιατί χάνει την αξία της. Αυτό βέβαια χρειάζεται συζήτηση γιατί Ορθόδοξοι κάθε εθνικότητας υπάρχουν σε όλο τον κόσμο, οπότε θα πρέπει να μάθουν όλοι Ελληνικά...
Ταξιδεύοντας στο χρόνο βλέπουμε πως η πρώτη Θεία Λειτουργία είναι του Αδελφοθέου Ιακώβου για τους Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ. Μετά έχουμε την Λειτουργία του Ευαγγελιστή Μάρκου για τους Χριστιανούς της Αιγύπτου. Ακολουθεί η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου για τους Χριστιανούς της Μικράς Ασίας και τέλος έχουμε την Λειτουργία του Ιωάννου Χρυσοστόμου για τους Έλληνες Χριστιανούς. 
Κάθε ένας από τους αναφερόμενους Αγίους χρησιμοποίησε τη δική του διάλεκτο, όπως έγινε και με τα Ευαγγέλια, χωρίς να χαθεί η αξία τους.
Στην Ιαπωνία το 1850 υπήρχαν τέσσερα εκατομμύρια Ορθόδοξοι με αποτέλεσμα οι λειτουργίες του Ιωάννου Χρισοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου να μεταφραστούν στα Ιαπωνικά.
Οι παραδόσεις εμπλεκόμενες στην θρησκευτική τελετουργία και λειτουργική πολύ συχνά δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τη χρήση αρχαϊκών μορφών της γλώσσας, όπως συμβαίνει με την ελληνιστική Κοινή ή τη Λατινική στην οποία τελείται η Θεία Λειτουργία στην ανατολική και τη δυτική εκκλησία αντίστοιχα.
Η χρήση της λεγομένης Ιερής γλώσσας αντιπροσωπεύει μια επιπλέον ανάπτυξη αυτής της πρακτικής. Η καθομιλούμενη γλώσσα διαφέρει από τη γλώσσα των Ιερών Κειμένων ώστε η λειτουργία ουσιαστικά καθίσταται ακατανόητη.  
Οι ιεραποστολικές συνήθως θρησκείες διαδίδουν την αρχαία γλώσσα σε πληθυσμούς που ποτέ δεν τη μιλούσαν και για τους οποίους παραμένει ξένη γλώσσα. Η “Ιεροπρεπούσα” γλώσσα δημιουργεί χάσμα ανάμεσα στον κλήρο και τον ανεκπαίδευτο απλό λαό που δεν διαθέτει τις σχετικές γνώσεις ώστε να κατανοήσει το περιεχόμενο των Ιερών κειμένων. 
Προσωπικά πιστεύω πως το καυτό θέμα στην προκειμένη περίπτωση είναι να φέρουμε τα παιδιά μας στις εκκλησίες και να παρακολουθούν τη Θεία Λειτουργία σε γλώσσα που την κατανοούν. Συχνά προσπαθούμε να φορτώσουμε το φταίξιμο στα παιδιά μας που δεν καταλαβαίνουν τη Λειτουργία στα Ελληνικά ενώ στην πραγματικότητα είναι όλο δικό μας που δεν μιλάμε την μητρική μας γλώσσα στο σπίτι!  
Ιδανική - κατά τη γνώμη μου - λύση θα ήταν η Θεία Λειτουργία και τα Μυστήρια να γίνονται σε απλή και σαφή Ελληνική και αγγλική (ή γαλλική) γλώσσα ταυτόχρονα.
Με τον τρόπο αυτό θα μπορούμε να κατανοούμε ευκολότερα το Λόγο του Θεού και η εκκλησία θα εκπληρώσει αποτελεσματικά την αποστολή της...

Tuesday, May 30, 2017

Εσείς τι λέτε;



Κινδυνεύει η γλώσσα μας;
Την έντονη ανησυχία τους εκφράζουν κατά καιρούς διάφοροι γλωσσολόγοι για το μέλλον της ελληνικής γλώσσας.
Γεγονός είναι ότι μέσα από την αυξανόμενη τάση της παγκοσμιοποίησης, η γλώσσα μας δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα μέσω της παιδείας. Η διείσδυση ξενόφερτων λέξεων, η απουσία ορθής ελληνικής γραφής και η άγνοια γύρω από την ιστορία μας οδηγούν σε μια πρωτοφανή πολιτιστική παρακμή.
Η αρχαία ελληνική γλώσσα, που διαμόρφωσε κάθε έννοια πολιτισμού και επιστήμης με τη μοναδικότητα της, έχει περιέλθει στο περιθώριο μαζί με την διδασκαλία της ελληνικής Ιστορίας. Η παιδεία λοιπόν, όπως έχει διαμορφωθεί, δεν χωρεί πλέον αμφιβολία πως είναι μια απειλή ορατή απέναντι στην καταγωγή και το μέλλον μας ως Ελληνισμός.
Αυτά βέβαια εν Ελλάδι, όταν στον δυτικό κόσμο διδάσκεται συστηματικά η αυθεντική ελληνική γλώσσα, που αναγνωρισμένα τιμάται από άλλους πολιτισμούς και έχει αποτελέσει το γλωσσικό υπόβαθρο για όλες τις γλώσσες του δυτικού κυρίως κόσμου.  
Προσκολλημένοι στις ρίζες τους οι ανά τον κόσμο ομογενείς, αγωνίζονται να διατηρήσουν τη γλώσσα τους καθώς τη θεωρούν αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και, άρα, ως αναγκαίο στοιχείο για να διαφυλάξουν την εθνική τους ταυτότητα. Συνάμα, βέβαια, η καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας, που μπορεί να βεβαιωθεί με το αντίστοιχο πιστοποιητικό ελληνομάθειας, επιτρέπει στους ομογενείς νέους τόσο το να πραγματοποιήσουν τις σπουδές στους σ’ ένα ελληνικό πανεπιστήμιο, όσο και το να διεκδικήσουν μια θέση αξιόλογης εργασίας.
Η παροικία μας - συγκριτικά με άλλες παροικίες - έχει κάνει αρκετά βήματα μπροστά με την ίδρυση σχολείων, όπου τα παιδιά παράλληλα με τις δύο επίσημες γλώσσες, διδάσκονται και την ελληνική. Παρά το ελληνικό τους όνομα πάντως, τα σχολεία μας, βάσει της νομοθεσίας του Κεμπέκ, αν και ιδιωτικά δεν θεωρούνται Ελληνικά.
Με κύρια γλώσσα την Γαλλική, οι ώρες διδασκαλίας της ελληνικής είναι αισθητά περιορισμένες, ενώ τα τελευταία χρόνια, λόγω του χαρακτήρα τους, έχουν περαιτέρω μειωθεί. Στον χώρο, εξ’ άλλου των σχολείων, οι μαθητές υποχρεούνται να χρησιμοποιούν μόνο την Γαλλική, ενώ στο σπίτι, με τους γονείς και τα αδέλφια τους ομιλούν κυρίως την Αγγλική.
Δίχως λοιπόν ουσιαστικό κίνητρο αλλά και πρακτική εξάσκηση, μοιραίο είναι οι μαθητές με την αποφοίτησή τους να ξεχάσουν κάποτε τη γλώσσα ή στην καλύτερη περίπτωση να τη μιλούν “σπασμένα”. Ποίον το όφελος λοιπόν;
Ορισμένοι γονείς ομολογούν ότι το βασικό κίνητρο που γράφουν τα παιδιά τους εκεί    είναι το ελληνικό περιβάλλον το οποίο θεωρούν οικογενειακό και ασφαλές.
Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν; Εν όψει τοιαύτης πραγματικότητας, η διοίκηση του σχολείου - κατά τη γνώμη μου - θα πρέπει να αναζητήσει αποτελεσματικούς τρόπους ώστε οι αποφοιτήσαντες μαθητές ,πέρα από την γενικότερη ακαδημαϊκή μόρφωση, να έχουν αποκτήσει και επαρκή γνώση της ελληνικής. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός ύπαρξης των εν λόγω σχολείων. 
Πάντως, ως εναλλακτική λύση, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα η αναβίωση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων, στην οποία κάποτε φοίτησαν (με προσιτά μάλιστα δίδακτρα) χιλιάδες ελληνόπουλα, πολλά από τα οποία διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της επαγγελματικής τους ζωής.
Μια ιδέα, νομίζω, που αξίζει να λάβουμε σοβαρά υπόψη…
    

Sunday, May 28, 2017

Εσείς τι λέτε;



Αντί να βογγάει ο γάιδαρος, βογγάει το σαμάρι!
Δεν έχουν τελειωμό οι τουρκικές προκλήσεις . Μετά τις αλλεπάλληλες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου και υδάτινου χώρου μας, ακραίοι τουρκικοί κύκλοι και κάποιες “πατριωτικές” τουρκικές ιστοσελίδες διακινούν προκλητικά την “είδηση” επικείμενης μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς από μουσείο σε τζαμί...
Πριν ημέρες είχε δημοσιευθεί ότι ο Πρόεδρος της τουρκικής Βουλής σκόπευε να προσευχηθεί στην Αγιά Σοφιά στις 2 Ιουνίου.
Τώρα, η φημολογία υποστηρίζει ότι οι Τούρκοι σκοπεύουν να μετατρέψουν την Αγιά Σοφιά σε τζαμί στις 29 Μαΐου 2017, επέτειο της άλωσης της Κωνσταντινούπολης.
Για να δούμε… Σε πρόσφατο άρθρο της ακροδεξιάς φυλλάδας Yeni Çağ (Νέα Εποχή) με τίτλο “Η εξόρμηση της Αγίας Σοφίας”, ο αρθρογράφος αναφέρει επικαλούμενος “αξιόπιστες πηγές του σαραγιού”, ότι το ζήτημα της Αγίας Σοφίας έχει επανέλθει στους σχεδιασμούς  ως απάντηση στη “συμμαχία των σταυροφόρων”.
 Όπως προσθέτει, “γίνονται προσεκτικοί υπολογισμοί για τη χρονική συγκυρία” κατά την οποία θα εκδηλωθεί αυτή η “εξόρμηση”, ενώ παράλληλα επισημαίνει ότι δεν πρέπει να εκπλαγεί η τουρκική κοινή γνώμη εάν συντόμως ξεκινήσουν στα φιλοκυβερνητικά Μέσα συζητήσεις περί της “πλαστής” υπογραφής του Ατατούρκ στο διάταγμα που μετέτρεψε την Αγία Σοφία από τέμενος σε μουσείο...
Να σημειωθεί ότι αυτό το Σάββατο 27 Μαΐου ξεκινά η περίοδος της μουσουλμανικής νηστείας (ραμαζάνι) και οι δύο επέτειοι, της άλωσης και της πρώτης προσευχής του πορθητή εντάσσονται σε αυτήν και ότι πέρυσι κατά τη διάρκεια του ραμαζανιού το κρατικό τηλεοπτικό κανάλι TRT Diyanet (Το ίδρυμα Ντιγιανέτ είναι κάτι σαν υπουργείο μουσουλμανικών θρησκευτικών) είχε προβάλει σειρά εκπομπών με καθημερινή ανάγνωση κεφαλαίων του Κορανίου εντός της Αγίας Σοφίας.
Εξ άλλου, σύμφωνα με μερίδα του τουρκικού τύπου, τώρα που η Ελλάδα βρίσκεται στην πιο αδύναμη φάση της, oπου τα προγράμματα λιτότητας έχουν γονατίσει τον ελληνικό λαό, είναι η κατάλληλη στιγμή να σταματήσουν την ελληνική “προκλητικότητα” στο Αιγαίο και φυσικά να πάρουν πίσω τα… “τουρκικά” νησιά που κατέχουν “παράνομα” οι Έλληνες. Μάλιστα!
 Όπως επισημαίνουν τουρκικά ΜΜΕ, επί 15 χρόνια η Ελλάδα είχε εξαπολύσει μια μεγάλη εξοπλιστική κούρσα με τα F-16 και S-300, αλλά τώρα με τα μνημόνια τα ελληνικά εξοπλιστικά προγράμματα έχουν καταρρεύσει, ενώ ο ελληνικός στρατός βρίσκεται σε οικονομική αδυναμία που τον κάνει ευάλωτο.
Τα δημοσιεύματα κάνουν ευρέως λόγο για την ψήφιση των νέων μέτρων από το ελληνικό κοινοβούλιο και τις διαδηλώσεις διαμαρτίας που έγιναν έξω από την ελληνική βουλή. Και καταλήγουν με την αυστηρή προειδοποίηση: Να σταματήσουμε τα …νταηλίκια μας στον Αιγαίο!
Τι να πει κανείς. Αντί να βογγάει ο γάιδαρος, βογγάει το σαμάρι!

Wednesday, May 17, 2017

Εσείς τι λέτε;



Ενωμένοι μπορούμε…
Η γενοκτονία των Ποντίων (1916-1923) με 353.000 νεκρούς αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του 20ου αιώνα.
Πρόκειται για ένα προμελετημένο έγκλημα, το οποίο η κυβέρνηση των Νεότουρκων έφερε σε πέρας με συστηματικότητα. Οι μέθοδοι που χρησιμοποίησε ήταν ο ξεριζωμός, η εξάντληση στις κακουχίες, τα βασανιστήρια, η πείνα και η δίψα και τα στρατόπεδα θανάτου στην έρημο.
Η διεθνής βιβλιογραφία και τα κρατικά αρχεία πολλών χωρών αποδεικνύουν με τα πιο αδιάψευστα στοιχεία τα στυγερά εγκλήματα που διαπράχθηκαν την εποχή εκείνη εναντίον του Ελληνικού λαού.
Η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού πραγματοποιήθηκε παράλληλα με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.   Πρόκειται για ένα ιστορικό τεκμηριωμένο γεγονός και εντάσσεται στο σχέδιο εξόντωσης των μειονοτήτων που ζούσαν στην Μικρά Ασία.
Το σχέδιο ολοκληρώθηκε με την Μικρασιατική καταστροφή και την σφαγή της Σμύρνης.
Οι σφαγές κράτησαν έως το 1923, οι Νεότουρκοι του Μουσταφά Κεμάλ σκότωσαν περισσότερους από 350.000 Έλληνες κατοίκους του Πόντου και ανάγκασαν τούς υπόλοιπους να εγκαταλείψουν τα σπίτιά τους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών που έγινε με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, οι Πόντιοι εγκαταστάθηκαν στη Θράκη και στη Μακεδονία.
Η πορεία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν ήταν ούτε και είναι εύκολη.
Τον Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων, η οποία ωστόσο επί 75 χρόνια αποσιωπήθηκε και από το ελληνικό κράτος.
‘Εκτοτε, με τις εισηγήσεις προτάσεις των οργανωμένων παροικιών πολλές πόλεις του κόσμου προέβησαν στην αναγνώριση.
Στον  Καναδά, χάρη στις έντονες προσπάθειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, αρκετοί Δήμοι του Οντάριο και του Κεμπέκ, προχώρησαν ήδη στην αναγνώριση. 
Το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης του Μόντρεαλ την περασμένη Δευτέρα 15 Μαΐου αποφάσισε ομόφωνα για την αναγνώριση και όρισε την 19η Μάιου ως Ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, που μαζί με εκείνη των Αρμενίων και Ασσυρίων, υπήρξαν οι πρώτες γενοκτονίες του 20ου αιώνα. 
Εξ άλλου, οι ελληνικής καταγωγής Γερουσιαστές Παναγιώτα Merchant και Λεωνίδας Χουσάκος, προωθούν την αναγνώριση στο Καναδικό Κοινοβούλιο μέσω της Γερουσίας.
Για άλλη μία φορά αποδεικνύεται πως όταν είμαστε ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε πολλά …
 

Thursday, May 11, 2017

Εσείς τι λέτε;



Η Μητέρα του κόσμου…
Η Ημέρα της Μητέρας θεωρείται ένας καλός λόγος για εκδηλώσεις ειλικρίνειας για την αγάπη και την εκτίμηση που τρέφουμε προς το πρόσωπο που μας έφερε στη ζωή.
Η ιστορία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1850, όταν μια εθελοντική ομάδα γυναικών από τη δυτική Βιρτζίνια πρωτοστατούσε για την καλυτέρευση των συνθηκών υγιεινής, την προσπάθεια μείωσης της παιδικής θνησιμότητας και τον περιορισμό μόλυνσης του γάλακτος. Μέλημα των γυναικών ήταν παράλληλα η φροντίδα των τραυματισμένων στρατιωτών και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά τον πόλεμο, η ακτιβίστρια Anna Jarvis με άλλες γυναίκες οργάνωναν πικνίκ “Φιλίας” και πραγματοποιούσαν συμβολικές εκδηλώσεις με σκοπό την ενεργό πολιτική δράση του γυναικείου πληθυσμού για την προώθηση της ειρήνης και τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.
Με στόχο ακριβώς έναν ενεργό πολιτικό ρόλο από την πλευρά των γυναικών η Anna αγωνίστηκε για την καθιέρωση μιας Ημέρας αφιερωμένη στη Μητέρα, ορμώμενη από τους μακρόχρονους αγώνες της μητέρας της Ann Reeves Jarvis για ίσα δικαιώματα. Έτσι, οργάνωσε τον πρώτο εορτασμό της Ημέρα της Μητέρας το 1908. Στις 10 Μαΐου της ίδιας χρονιάς, είχαν προγραμματιστεί εκδηλώσεις στον τόπο όπου είχε γεννηθεί η Jarvis, στο Grafton της δυτικής Βιρτζίνια.
Μέσω των προσπαθειών της Anna Jarvis, η Ημέρα της Μητέρας άρχισε να γιορτάζεται σε περισσότερες πόλεις μέχρι που ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Woodrow Wilson το 1914 καθιέρωσε ως επίσημη ημέρα την δεύτερη Κυριακή του Μάη.
Όταν η επέτειος άρχισε να εμπορευματοποιείται, η μεγαλύτερη υποστηρίκτρια της ιδέας, Anna Jarvis εναντιώθηκε με όλα τα μέσα, καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και χωρίς χρήματα σε ένα σανατόριο.
Ωστόσο, η Γιορτή της Μητέρας, ημέρα εορτασμού της μητρότητας και ευχαριστιών προς τη μητέρα έχει αρχαιοελληνική προέλευση. Ήταν Γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας. Με τα χρόνια και καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη η Γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της "Μητέρας Εκκλησίας" αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την Mητέρα και την Eκκλησία. Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά και τα γλυκίσματα προσφέρονταν στη "Μητέρα Εκκλησία".
Θρησκευτική ή κοσμική γιορτή, όπως και να έχει, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις μητέρες όλου του κόσμου…

Thursday, May 4, 2017

Εσείς τι λέτε;



Μόντρεαλ: Η φιλάνθρωπος πόλη…
Στο πλαίσιο της διεθνούς δράσης, ο φιλανθρωπικός οργανισμός “Το χαμόγελο του παιδιού” πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ και στον Καναδά, με σκοπό την ευρύτερη ενημέρωση για τις αυξανόμενες ανάγκες των παιδιών και οικογενειών στην Ελλάδα. “Το Χαμόγελο του παιδιού” επισκέφτηκε ήδη την Νέα Υόρκη και τώρα βρίσκεται στη πόλη μας για σειρά συναντήσεων με διεθνείς του συνεργάτες και εταίρους στο πεδίο της παιδικής προστασίας. Στο επίκεντρο των συναντήσεων θα τεθούν ζητήματα της παιδικής προστασίας και της ανάγκης στενότερης συνεργασίας σε διεθνές επίπεδο για την αντιμετώπιση των πασχόντων, ενώ ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί και στην άνευ προηγουμένου προσφυγική και μεταναστευτική κρίση, η οποία πλήττει ιδιαίτερα τα παιδιά. Να σημειωθεί ότι μόνο στη διάρκεια του 2016 “Το Χαμόγελο του παιδιού” υποστήριξε περισσότερα από 100.000 παιδιά και τις οικογένειές τους στην Ελλάδα μέσα από ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών και δράσεων για παιδιά θύματα κακοποίησης, εξαφανισμένα παιδιά, παιδιά με σοβαρά προβλήματα υγείας και παιδιά που ζουν ή απειλούνται από φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό. Εξ άλλου, η Καναδική Πρωτοβουλία για τη Λέσβο ιδρύθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο με στόχο να υποστηρίξει το έργο του ελληνικού οργανισμού για τα παιδιά και τις οικογένειες στην Ελλάδα και συγκεκριμένα να συγκεντρώσει τους απαραίτητους πόρους για τη δημιουργία ενός Σπιτιού Φιλοξενίας στη Λέσβο για όλα τα παιδιά σε κίνδυνο καθώς και ενός Κέντρου Άμεσης Κοινωνικής Επέμβασης. Οι πρώτες δωρεές προήλθαν από τον Καναδά συμπεριλαμβανομένης της στήριξης του πρώην Πρέσβη του Καναδά στην Ελλάδα και φιλέλληνα, κ. Robert William Peck. Εν συνεχεία, πολλοί έλληνες, αλλά και φιλέλληνες, μέλη συλλόγων, τοπικών οργανισμών και κοινοτήτων, όπως και απλοί εθελοντές και υποστηρικτές εντός και εκτός του Καναδά ευαισθητοποιήθηκαν ενώνοντας τις δυνάμεις τους προς υποστήριξη της Καναδικής Πρωτοβουλίας.Με στόχο την ενίσχυση της προσπάθειας και διασφάλισης μεγαλύτερης υποστήριξης του οργανισμού “Το Χαμόγελο του Παιδιού”, τα μέλη της Καναδικής Πρωτοβουλίας διοργανώνουν αυτό το Σαββατοκύριακο 6 και 7 Μαΐου το Διήμερο Φεστιβάλ Ελληνικών Γεύσεων και Κρασιού. Ο Πρόεδρος του Οργανισμού, κ. Κώστας Γιαννόπουλος και ο Πρέσβης Marc Van den Reeck, συμμετέχουν στην εκδήλωση που πραγματοποιείται στο Ελληνικό Κοινοτικό Κέντρο. Το Φεστιβάλ “Γιορτή του κρασιού”, εκτός από το πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, θα φιλοξενήσει μια σειρά από δραστηριότητες, ανάμεσά τους και δύο καλλιτεχνικές εκθέσεις, του γνωστού καναδού καλλιτέχνη Jeff Maio και της συμπαροίκου μας Σοφίας Παλιοθεοδώρου. Πληροφορίες για την εκδήλωση του διήμερου Φεστιβάλ στο Μόντρεαλ μπορείτε να βρείτε στις σελίδες των “Ελληνοκαναδικών Νέων”.Το “Χαμόγελο του παιδιού” μας καλεί να δηλώσουμε έμπρακτα τη φιλανθρωπία μας. Και έχουμε καθήκον να ανταποκριθούμε με ανθρωπιά και αλληλεγγύη…




Monday, May 1, 2017

Εσείς τι λέτε;



Κανένα παιδί δεν πρέπει να πεινάει…

Αν γράφαμε πριν από λίγα χρόνια για υποσιτισμένα παιδιά στην Ελλάδα, κάποιοι θα μας χαρακτήριζαν υπερβολικούς. 
Κι όμως, στην Ελλάδα των μνημονίων, της βαθειάς οικονομικής κρίσης και της εξαθλίωσης, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, εκατοντάδες παιδιά λιποθυμούν καθημερινά στις σχολικές αίθουσες επειδή πεινάνε…
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, τα νούμερα είναι δραματικά και αποκαλύπτουν το μέγεθος του οικονομικο-κοινωνικού προβλήματος στις ελληνικές οικογένειες.
Παιδιά που φοιτούν σε νηπιαγωγεία και δημοτικά της χώρας δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Ένα κουλούρι ή φρούτο, λίγο γάλα ή χυμό.
Τα άκρως απαραίτητα για την επιβίωση και την ανάπτυξη ενός παιδιού έχουν πλέον γίνει είδη πολυτελείας. Και πώς να μην είναι άλλωστε όταν στις περισσότερες ελληνικές οικογένειες ο ένας ή και οι δύο γονείς βρίσκονται χωρίς δουλειά...
Οι κοινωφελείς οργανισμοί για το παιδί υπολειτουργούν λόγω σοβαρής έλλειψης δωρητών μια και οι μέχρι πρότινος δωρητές σπανίζουν αφού παλεύουν οι ίδιοι να επιβιώσουν κάτω από τις δύσκολες συνθήκες που δημιούργησε η κρίση στην πατρίδα. Η απανταχού ομογένεια πάντως συνεχίζει τη συστηματική εκστρατεία με στόχο την ανακούφιση και ενίσχυση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων.  
Παρόμοιο έργο ανέλαβε εδώ και μερικά χρόνια η “Μαγική Αποστολή” με σκοπό την συμπαράσταση των Παιδικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας. Με πρωτοβουλία της ακούραστης εμπνεύστριας κ. Βρισηίδας Μαύρου-Παιδούση και με δεκάδες φιλότιμους εθελοντές που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, συνεχίζεται η δική μας εκστρατεία για την ενίσχυση των μεγάλων ιδρυμάτων που ασχολούνται με τα παιδιά.
Τα εν λόγω ιδρύματα φιλοξενούν χιλιάδες παιδιά προσφέροντας, μεταξύ άλλων,   συσσίτια, περίθαλψη και πάνω απ’ όλα φροντίδα, θαλπωρή και προστασία σε καθημερινή βάση.
Καλούμαστε όλοι μας να τα ενισχύσουμε με κάποια τρόφιμα, είδη ρουχισμού, σχολικά είδη… Όσα μπορεί ο καθένας.
Την Κυριακή 30 Απριλίου 2017 η Επιτροπή Συμπαράστασης Παιδικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας “Magic Mission” σας προσκαλεί στη Μεγάλη Γιορτή της “Μακαρονάδας”, για τα παιδιά της πατρίδας μας.
Γιατί κανένα παιδί δεν πρέπει να πεινάει…
 

Friday, April 21, 2017

Εσείς τι λέτε;



Η πατρίδα μας χρειάζεται, δεν τη χρειαζόμαστε…
“Η Πατρίδα σας χρειάζεται. Βοηθήστε την Ελλάδα. Βάλτε πλάτη στην Ελλάδα. Σας ζητώ ότι μπορεί να συμβάλλει ο καθένας να το κάνει”.
Αυτό το μήνυμα εξέπεμψε πρόσφατα στον Ελληνισμό της Διασποράς ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης απευθυνόμενος στην ελληνική ομογένεια στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Νέα Υόρκη μετά από πρόσκληση της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, με αφορμή τις επετειακές εκδηλώσεις για την Εθνική Παλιγγενεσία.
Ο κ. Τριανταφυλλίδης σκιαγράφησε ρεαλιστικά την σημερινή πραγματικότητα στην πάσχουσα πατρίδα. Και βέβαια, δεν περιμέναμε να τ’ ακούσουμε από το στόμα του βουλευτή. Όλοι, λίγο-πολύ, γνωρίζουμε τι συμβαίνει στην σημερινή Ελλάδα της βαθειάς κρίσης. Πρόσφατη έρευνα εξ άλλου, κατέγραψε χιλιάδες νέες πτωχεύσεις επιχειρήσεων, αύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών, της παιδικής ανέχειας και θνησιμότητας και την ομαδική έξοδο νέων μυαλών…
Κατά ειρωνικό τρόπο, καθ’ ην στιγμήν ο απεσταλμένος της ελληνικής κυβέρνησης μετέφερε το θλιβερό μήνυμα στους αμερικανούς ομογενείς, ο πρόεδρος της ΕΚΜΜ     εξέπεμπε στη Μικρή Βουλή το δικό του SOS μήνυμα στον Δήμαρχο Αμαρουσίου και την δημοσιογραφική του συνοδεία, ζητώντας τους να καταστούν οι κήρυκες της διαγραφής του οφειλόμενου κοινοτικού χρέους προς το ελληνικό δημόσιο και προς αποφυγήν αντιποίνων…
Βέβαια, στην εισήγηση του δεν παρέλειψε να τονίσει την ευπορία της κοινότητάς, με τα περιουσιακά στοιχεία των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων και τις σεβαστές επιδοτήσεις των σχολείων μας... Οι δημοσιογράφοι κατανοώντας προφανώς το “πρόβλημά” μας και ανταποκρινόμενοι στην προεδρική έκκληση, έσπευσαν να δημοσιεύσουν την “ρεαλιστική” εικόνα της κοινότητας, με κάποια ανησυχητικά σχόλια, τονίζοντας ταυτόχρονα τον υπαρκτό - όπως τον αντελήφθησαν - κίνδυνο να κλείσουν τα σχολεία μας...     
Τα εν λόγω δημοσιεύματα είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο και τα συμπεράσματα και οι κρίσεις ανήκουν στους αναγνώστες. 
Πέρα πάντως από τα οποιαδήποτε δημοσιεύματα και σύμφωνα με τη λογική, εκατό εκατομμύρια δολάρια περιουσιακών στοιχείων δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητα ποσά. Τρομακτικά μάλλον θα έλεγα για τους επισκέπτες μας που ζουν και κινούνται σε καθεστώς σχεδόν πτώχευσης. Και είναι αμφίβολο εάν οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι εισπράττουν τον πενιχρό μισθό τους...
Θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί το πως προβάλλουμε τα του οίκου μας ώστε να μη δίνουμε δικαιώματα.   
Η κοινότητα είναι όντως εύπορη, οι αριθμοί άλλωστε μιλούν από μόνοι τους. Εκείνο που, κατά τη γνώμη πολλών, χρειάζεται ο οργανισμός είναι μία σοβαρή αξιολόγηση και έναν σωστό προγραμματισμό. Η παροχή πολλαπλών υπηρεσιών, (εκπαιδευτικών, θρησκευτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών, κ.α.) βάσει των μελών και υπαρχόντων εθελοντών, σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται ρεαλιστική. 
Ας επιλέξουμε τις υπηρεσίες που μας ταιριάζουν, ας ρευστοποιήσουμε επί τέλους τα παθητικά κτίρια και ας αξιοποιήσουμε στο έπακρο τα εισοδηματικά, ώστε να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας. Η άμεση τακτοποίηση του χρέους μας προς το πάσχον ελληνικό δημόσιο επιβάλλεται εδώ και τώρα.   
Η πατρίδα, όπως άλλωστε είπε και ο πρόεδρος της διακομματικής Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης μας χρειάζεται...


Thursday, April 13, 2017

Εσείς τι λέτε;


Καλό κοινό Πάσχα...

Όπου κι αν βρίσκονται οι Έλληνες, υποδέχονται με κατάνυξη το Άγιο Πάσχα, αυτή τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και του ελληνισμού.
Πάσχα των Ελλήνων, Πάσχα της αγάπης, της συναδέλφωσης, της χαράς και της προσμονής. Πάσχα του οικουμενικού ελληνισμού. Πάσχα της ανάστασης των ελπίδων για ένα καλύτερο αύριο, για ένα πιο φωτεινό μέλλον του έθνους των Ελλήνων, όπου κι αν αυτό βρίσκεται. Μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας ή στη διασπορά, όπου ζει και μεγαλουργεί η άλλη Ελλάδα της ομογένειας.
Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα οι απόδημοι Έλληνες, μαζί με τους υπόλοιπους χριστιανούς, τιμούν ευλαβικά και πανηγυρίζουν για τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή της χριστιανοσύνης, η οποία τόσο πολύ έχει δεθεί με τον ελληνισμό. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πιο λαμπρές εκδηλώσεις για το Πάσχα, τελούνται με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια στις οργανωμένες παροικίες, όπως είναι η δική μας. Οι ομογενείς του Καναδά θα κατακλύσουν και πάλι της Εκκλησιές για να ανάψουν τις λαμπάδες με το Φώς της Αναστάσεως ψάλλοντας "Χριστός Ανέστη εκ νεκρών…."
Ο λαός αλλά και οι ποιητές μας ύμνησαν την λαμπρότητα της γιορτής, δίνοντας σε στίχους πλαστικούς, όλη την ομορφιά μέσα στην οποία συντελείται το θαύμα της Ανάστασης. Χριστός Ανέστη! Καλό Πάσχα!
Αυτές οι ευχές δεσπόζουν τις ημέρες αυτές στα χείλη μας και φωτίζουν τα πρόσωπα και τις καρδιές μας. Συμπυκνώνουν δε οι ευχές αυτές το μεγαλύτερο γεγονός της Ιστορίας και τις συνέπειες που έχει για τον καθένα μας, το Γεγονός αυτό. Η ευχή "Καλό Πάσχα" δείχνει για τον καθένα μας μία πορεία που πρέπει να πάρουμε, για να νοιώσουμε την ευλογία της Αναστάσεως του Χριστού στην προσωπική μας ζωή. 
Αν θέλουμε να γιορτάσουμε και μείς αληθινά το Πάσχα, δεν πρέπει να περιοριστούμε στο εξωτερικό σκηνικό της γιορτής - τα αυγά, τους χορούς, τα τραγούδια - αλλά χρειάζεται να αφομοιώσουμε με την ψυχή μας το βαθύτερο νόημά της.
Φέτος το Πάσχα των Ορθοδόξων και των Καθολικών συμπίπτει στην ίδια ημερομηνία, στις 16 Απριλίου. Κοινός θα είναι ο εορτασμός και τα έτη 2025, 2028, 2031, 2034, 2037, 2038, 2041. Ωστόσο το τελευταίο κοινό Πάσχα υπολογίζεται ότι θα συμβεί το έτος 2698, καθώς μετά το 2700 - λόγω συσσώρευσης του σφάλματος της μέτρησης - δεν θα μπορούν να πέσουν ποτέ την ίδια εβδομάδα η Ιουλιανή και η Γρηγοριανή πανσέληνος...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
ΚΑΛΟ ΚΟΙΝΟ ΠΑΣΧΑ!

Wednesday, April 5, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ελληνικός Ιατρικός Τουρισμός
Το μεγάλο στοίχημα…


Η πρόσφατη είσοδος της Ελλάδας στην αγορά του Ιατρικού Τουρισμού αναμφισβήτητα  ήταν ένα απαραίτητο βήμα, αφού ως γενέτειρα της σύγχρονης ιατρικής μπορεί άνετα να υπερηφανεύεται για ένα από τα καλύτερα συστήματα στον κόσμο και για το υψηλής ποιότητας ιατρικό και επιστημονικό της προσωπικό το οποίο αξιολογείται διαρκώς από τους διεθνείς οργανισμούς ως ένα από τα πιο επιφανή, με άπειρες επιτυχίες στην Ιατρική Πρακτική και στην Έρευνα.
Η Ελλάδα αποτελεί πλέον μέλος της Goldair Health Tourism, μία οργάνωση που συνεργάζεται με κορυφαίους παρόχους υγείας όπου διαθέτουν υψηλές προδιαγραφές ποιότητας και τις απαραίτητες διεθνείς πιστοποιήσεις για την ουσιαστική και ολοκληρωμένη εξυπηρέτηση των διεθνών ασθενών.
Στην προσπάθεια ανάπτυξης του Ιατρικού Τουρισμού, με την αρωγή της πολιτείας και την ιδιωτική πρωτοβουλία, αναπτύσσονται μονάδες υγείας σε όλες τις περιοχές της χώρας, με στόχο να καλύψουν τις ανάγκες των διεθνών επισκεπτών. Βέβαια, τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας εντοπίζονται σήμερα στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Στα πλαίσια προώθησης του Ελληνικού Ιατρικού Τουρισμού, κλιμάκιο με επικεφαλής τον πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και της ΚΕΔΕ κ. Γιώργο Πατούλη, πραγματοποιεί διημερίδες σε διάφορες πόλεις του εξωτερικού όπου η παρουσία της ομογένειας είναι ιδιαίτερα ζωντανή. Τελευταίος σταθμός, μετά την Νέα Υόρκη και την Φιλαδέλφεια, ήταν το Μόντρεαλ. Πολύ πρόσφατα, ο Ιατρικός Σύλλογος και η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας πραγματοποίησαν εκδήλωση-διάλεξη στο Κοινοτικό Κέντρο με θέμα: «Τουρισμός Υγείας στην Ελλάδα».
Η ανάπτυξη του Ιατρικού Τουρισμού στην Ελλάδα και οι προσπάθειες προώθησής του στο εξωτερικό, θεωρώ ότι είναι ένα μεγάλο θετικό βήμα. 
Γεννάται όμως εύλογα η απορία. Προς τι οι πυκνές συστηματικές επαφές με το ομογενειακό στοιχείο; Οι ομογενείς που επισκέπτονται την Ελλάδα είναι στην  πλειοψηφία τους συνταξιούχοι και οι πλείστοι εξ αυτών απολαμβάνουν δωρεάν ποιοτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ οι πιο νέοι καλύπτονται στο έπακρο από τις ταξιδιωτικές ασφάλειες. Ο Καναδάς, εξ’ άλλου, παρέχει εξειδικευμένη ταύτη ιατρική φροντίδα. 
Η Κούβα, η Ουγγαρία, το Μεξικό και άλλες χώρες με ανεπτυγμένο κλάδο υγείας, δεν προωθούν ούτε προβάλλουν τον ιατρικό τουρισμό τους σε ομοεθνείς τους…
Άξιον παρατήρησης εξ άλλου ήταν η στρατιά των ιπποκόμων δημοσιογράφων που διέσχισαν τον Ατλαντικό για να καλύψουν το γεγονός στα …ελλαδικά μέσα ενημέρωσης! 
Δυστυχώς, στη σημερινή Ελλάδα της βαθιάς οικονομικής κρίσης, των μνημονίων και των σκληρών περικοπών, εκατομμύρια εξακολουθούν να σπαταλώνται εντελώς ασυλλόγιστα και απρογραμμάτιστα…
Η κοινότητα  πάλι, που για προωθητικούς προφανώς λόγους διορίστηκε «ιατρική πρέσβειρα», δεν διαθέτει την κατάλληλη υποδομή, ούτε και το έμψυχο δυναμικό ώστε να «πουλήσει» την ιδέα στους Καναδούς συμπολίτες μας.   
Το ίδιο και ο Ελληνικός Ιατρικός Σύλλογος του Κεμπέκ, ο οποίος πέρα από κάποιες ανούσιες κοσμικές συναθροίσεις και δη ανεπιτυχείς ερανικές απόπειρες, δεν κατάφερε μέχρι στιγμής να ανταποκριθεί στους σκοπούς για τους οποίους ιδρύθηκε.
Ο Ελληνικός Ιατρικός Τουρισμός, πέρα από την προσφορά και την ιατρική του επάρκεια, μπορεί να αποτελέσει την καλύτερη ευκαιρία για διαφημιστική προβολή του τόπου και ακόμη να καταστεί μία προσοδοφόρα πηγή εσόδων. Αρκεί οι στόχοι να είναι σε βάθος μελετημένοι και οι κινήσεις ιδιαίτερα προσεκτικές και συντονισμένες…

Wednesday, March 29, 2017

Εσείς τι λέτε;


«Δύο μέτρα και δύο σταθμά…»

Έφτασε η ώρα της αλήθειας. Την ερχόμενη Δευτέρα 3 Απριλίου, οι επαναληπτικές   ομοσπονδιακές εκλογές στην περιφέρεια Saint-Laurent θα αποφασίσουν εάν η Εμμανουέλλα Λαμπροπούλου καθίσει τελικά στα βουλευτικά έδρανα. 
Αν εκλεγεί, θα είναι το νεότερο σε ηλικία μέλος του Καναδικού Κοινοβουλίου και η μοναδική βουλευτίνα ελληνικής καταγωγής από το Κεμπέκ.
Το χρίσμα της Εμμανουέλλας ήταν μία αναπάντεχη έκπληξη αφού όλες σχεδόν οι προβλέψεις, μέχρι και την τελευταία στιγμή, έφεραν την κύρια αντίπαλό της, πρώην Υπουργό Μετανάστευσης Yolande James στην πρώτη θέση.
Το αναλυτικό ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Martin C. Barry στα «Ελληνοκαναδικά Νέα» περιγράφει με λεπτομέρειες το ιστορικό άλμα ανόδου της νεαρής ελληνίδας. 
Εάν κρίνουμε από την δημογραφική σύνθεση της περιοχής και τις ιδεολογικές αντιλήψεις των κατοίκων, οι πιθανότητες να κερδίσει είναι μάλλον υψηλές.
Θα πρέπει ωστόσο να ληφθεί υπόψη ότι η απόφαση της να διεκδικήσει την έδρα Saint-Laurent ήρθε σε ανύποπτο χρόνο και ελάχιστοι γνώριζαν τις πολιτικές φιλοδοξίες της μέχρι πρότινος άγνωστης 26χρονης καθηγήτριας γυμνασίου.
Βέβαια στην πολιτική τίποτα δεν είναι δεδομένο και χρειάζεται ακόμη πολύ δουλειά πριν την τελική νίκη, κάτι άλλωστε που γνωρίζει καλύτερα η ίδια η υποψήφια.
Εκείνο που θα πρέπει ιδιαίτερα να τονιστεί εδώ είναι ότι η Εμμανουέλλα Λαμπροπούλου ότι έχει κερδίσει μέχρι στιγμής το κέρδισε με το «σπαθί» της. Η ανοιχτή πρωτόγνωρη υποστήριξη των «πρωτοβάθμιων» οργανισμών μας, που κατά τη γνώμη μου στο ελάχιστο συνέβαλε στην επιτυχία της, μόνο επιλεκτική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.
Αναρωτιέμαι ειλικρινά, γιατί Κογκρέσο και Κοινότητα δεν στήριξαν προγενέστερες υποψηφιότητες, όπως του Παναγιώτη Παπαδάκη για το χρίσμα του υποψηφίου βουλευτή, του Αντώνη Μαύρου, υποψηφίου στις ομοσπονδιακές εκλογές  και τόσων άλλων υποψηφίων ελληνικής καταγωγής σε διάφορα πολιτικά επίπεδα;
Έχω ακόμη μεγάλη περιέργεια να μάθω, πόσα και ποια στελέχη της λεγόμενης «οργανωμένης» παροικίας  μας έδωσαν το παρών στη δημόσια συζήτηση των υποψηφίων αρχηγών του Νεοδημοκρατικού κόμματος  στο Μόντρεαλ την περασμένη Κυριακή, ώστε να ενθαρρύνουν - αν μη τι άλλο - την ελληνικής καταγωγής υποψήφια αρχηγό Niki Ashton;  Είναι ολοφάνερο ότι στις ως άνω περιπτώσεις ισχύει το γνωστό ρητό «Δύο μέτρα και δύο σταθμά…»
Στα εγκαίνια του πολιτικού γραφείου της Εμμανουέλλας Λαμπροπούλου είδαμε και πάλι   στην πρώτη γραμμή τους πανταχού παρόντες (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) να φορούν τον πλούσιο υποκριτικό μανδύα των «οπαδών» και να δηλώνουν απερίφραστα πιστοί Φιλελεύθεροι και φανατικοί υποστηρικτές… Και βέβαια δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία να απαθανατιστούν επιδεικτικά, σε άπειρα ενσταντανέ και σελφις…
Οι ίδιοι, που ενίοτε περιβάλλουν τον κάθε υποψήφιο, ασχέτου κόμματος, φυλής και προσόντων. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο. Ουδέν κρυπτόν όμως υπό τον ήλιο…
Πάντως, πέρα από τα χίλια μύρια γνωστά ευτράπελα, θα ήθελα να τελειώσω το άρθρο μου με μια νότα αισιοδοξίας, ευχόμενος ειλικρινά στην Εμμανουέλλα Λαμπροπούλου καλή επιτυχία στο πολιτικό της ξεκίνημα… 

Thursday, March 23, 2017

Εσείς τι λέτε;


Το άδοξο τέλος των αγωνιστών του ‘21

Κάθε χρόνο στις 25 Μαρτίου τιμούμε και γιορτάζουμε τον ξεσηκωμό των υπόδουλων Ελλήνων κατά του Οθωμανού δυνάστη για την ελευθερία.
Θυμόμαστε ακόμη τους ανθρώπους που μέσα σε μια νύχτα έγιναν ηγέτες της Επανάστασης του ’21, θυσιάζοντας τις περιουσίες και τη ζωή τους για την Ελευθερία της πατρίδας. Και μπορεί αυτοί να έδωσαν ότι είχαν για την Επανάσταση, όμως πολύ γρήγορα αγνοήθηκαν από την «ελεύθερη Ελλάδα» και οι περισσότεροι είχαν άδοξο τέλος. Ο λόγος για τους ΗΡΩΕΣ μας.
Επειδή η έρευνα με ενδιαφέρει ιδιαίτερα, θα ήθελα με την ευκαιρία της επετείου να μοιραστώ μαζί σας κάποια αδιάψευστα στοιχεία που συνέλεξα για να διαπιστώσετε πόσο αχάριστος μπορεί να είναι ένας λαός στους ανθρώπους που έδωσαν κυριολεκτικά το αίμα τους για τη μεγάλη ιδέα. 
Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, καταδικάστηκε σε φυλάκιση και εν συνεχεία σε θάνατο, που μετατράπηκε σε ισόβια, για τη στάση του εναντίον του βασιλέως. Πολύ αργότερα αφέθη ελεύθερος… 
Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης οδηγήθηκε σε δίκη, καταδικάσθηκε σε θάνατο που μετατράπηκε από τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε πλήρη στρατιωτική καθαίρεση πριν επανέλθει στα αξιώματά του. Δολοφονήθηκε καθώς επέστρεφε στο ελληνικό στρατόπεδο μετά το τέλος της μάχης...
Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος δολοφονήθηκε από πρωτοπαλίκαρα του Μαυροκορδάτου στις φυλακές της Ακρόπολης. Ο γενναίος πολεμιστής ήρθε σε σύγκρουση με σημαντικούς πολιτικούς της εποχής, γεγονός που οδήγησε σε συνεχείς προσπάθειες για την εξόντωσή του. Κατηγορήθηκε για συνεργασία με τον εχθρό, φυλακίστηκε και τελικά δολοφονήθηκε με βάναυσο τρόπο... 
Ο Αθανάσιος Διάκος μετά την άρνησή του να προσκυνήσει τους πασάδες κάηκε ζωντανός αφού πρώτα οι Τουρκαλβανοί τον σούβλισαν…
Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης μετά την ήττα του στο Δραγατσάνι φυλακίστηκε και αργότερα απελευθερώθηκε. Η κλονισμένη υγεία του δεν του επέτρεψε έκτοτε να βοηθήσει το επαναστατημένο έθνος. Δύο μήνες μετά την αποφυλάκισή του πέθανε στη Βιέν μέσα σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και μιζέριας...
Η Μαντώ Μαυρογένους απεβίωσε στην Πάρο από την πείνα και την εξαθλίωση και έχοντας δαπανήσει όλη της την περιουσία στον αγώνα…
Η Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα δολοφονήθηκε μέσα στο ίδιο της το σπίτι στις Σπέτσες   από Σπετσιώτες «πατριώτες» καθώς προσέβαλε την τιμή τους κι ενώ η Ελλάδα σπαράσσονταν από τον εμφύλιο! Η μεγάλη καπετάνισσα, έδωσε την περιουσία της για τον αγώνα και θρήνησε ένα γιο στην επανάσταση. Η ελληνική πολιτεία έκλεισε την υπόθεση και δεν αναζήτησε καν τους δράστες...
Ο Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς, για τις υπηρεσίες του στον αγώνα συνελήφθη με την κατηγορία της συνωμοσίας, βασανίστηκε φριχτά έως ότου έχασε το φως του. Έτσι τυφλός, πεινασμένος, άστεγος και ξεχασμένος από όλους θα πεθάνει από το κρύο και την πείνα χωρίς να δεχθεί ποτέ να λάβει κανένα βοήθημα από το κράτος...
Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης ήρθε σε αντίθεση με τους οπαδούς του Καποδίστρια, και με τον Όθωνα. Καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία ότι σχεδίαζε τη δολοφονία του βασιλιά…  
Ο Κόμης Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της Ελλάδας, αφού πούλησε την τεράστια περιουσία του και διέθεσε όλα του τα χρήματα για την ανόρθωση του Έθνους δολοφονήθηκε από τον αδελφό και το γιο του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη καθώς «τόλμησε» να τα βάλει με τα μεγάλα τζάκια...
Αμέτρητοι επώνυμοι και ανώνυμοι Ήρωες για την φιλοπατρία και αυτοθυσία τους εισέπραξαν αχαριστία, διωγμό, βασανιστήρια, ακόμη και τον θάνατο…
Λένε πως η ιστορία διδάσκει όταν τη γνωρίζεις.
Αν κρίνω από τον τρόπο σκέψης και διοίκησης της σύγχρονης πολιτικής και εκπαιδευτικής ηγεσίας, πολύ φοβάμαι πως η ιστορική της γνώση είναι δραματικά περιορισμένη, αν όχι ανύπαρκτη…

Wednesday, March 15, 2017

Εσείς τι λέτε;


Niki Ashton
Η ελληνίδα που εμπνέει


Η πολιτική γενικά, θεωρείται ένα προνόμιο των ανδρών. Πρόκειται για ένα στερεότυπο  το οποίο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα σε πολλές ακόμη χώρες. Όσο πιο ψηλά κοιτάζουμε στην ιεραρχία της εξουσίας, τόσο λιγότερα γυναικεία πρόσωπα βλέπουμε. Πάντως, ύστερα από χρόνια αγώνων, η κατάσταση αρχίζει σιγά σιγά να αλλάζει. Η είδηση έρχεται από τη Manitoba. Η Niki Ashton επιδιώκει να διαδεχτεί τον Tom Mulcair, διεκδικώντας  εκ νέου την αρχηγεία του Νεοδημοκρατικού κόμματος και με όνειρο να γίνει μια μέρα πρωθυπουργός του Καναδά. Η πρώτη απόπειρά της Niki Ashton, ως γνωστόν, έγινε το 2012, όταν δοκίμασε την τύχη της στον ευρύτερο πολιτικό στίβο του Καναδά φιλοδοξώντας να πάρει θέση στην κούρσα διαδοχής του Jack Layton, στο τότε κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αντίπαλοί της, τη φορά αυτή, είναι ο Peter Julian από την Βρετανική Κολομβία, ο Charlie Angus από το Οντάριο και ο Guy Caron από το Κεμπέκ. Η Niki Ashton, βουλευτής της περιοχής Churchill - Keewatinook Aski της βόρειας Manitoba ηλικίας 34 ετών, είναι ελληνικής καταγωγής και η νεώτερη υποψήφια για την κούρσα της διαδοχής στο Νεοδημοκρατικό κόμμα. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να φιλοξενήσω στον σταθμό τη Niki και πρέπει να ομολογήσω πως εντυπωσιάστηκα από την ευφράδεια λόγου, τα άψογα ελληνικά της και   περισσότερο από την υπηρηφάνεια που νοιώθει για την ελληνική καταγωγή της. Μιλάει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, ελληνικά και ισπανικά, δηλώνει ως μητρική της γλώσσα τα ελληνικά ενώ συνεννοείται άνετα στα ρωσικά, τούρκικα και κινέζικα. Σε συνέντευξη τύπου που παρεχώρησε εδώ στο Μόντρεαλ, εντυπωσίασε τους δημοσιογράφους με τον τρόπο σκέψης, την αποφασιστικότητα και την άνεσή που έχει  να κινείται ανάμεσα στις διάφορες γλώσσες που κατέχει.θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Niki Ashton είναι κόρη του πρώην επαρχιακού υπουργού Πολυπολιτισμού της Μανιτόμπα Steve Ashton και της Χαρίκλειας Δημητρακοπούλου. Στις πρόσφατες αμερικανικές προεδρικές εκλογές, υπήρξε ένθερμη υποστηρίκτρια του υποψηφίου για την προεδρία Bernie Sanders. Η Niki Ashton είναι παντρεμένη με τον Ryan Barker με ορθόδοξο γάμο σε ναό της Αλεξανδρούπολης στην Ελλάδα, απ' όπου κατάγεται η μητέρα της.Πιστεύω ότι η υποψηφιότητα της Niki Ashton, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, έχει ιδιαίτερη σημασία για την ομογένεια του Καναδά. Στο πρόσωπό της το ελληνικό στοιχείο βρίσκει έναν ουσιαστικό υπερασπιστή των εθνικών μας θεμάτων, ειδικότερα στην δύσκολη αυτή περίοδο των εδαφικών διεκδικήσεων και απρόοπτων εξελίξεων. Παράλληλα, προασπίζεται την ισότητα των καναδών σε όλους τους τομείς, σε μια χώρα που σήμερα θεωρείται μοντέλο της δημοκρατίας. Η Niki Ashton με την απόφασή της αυτή, εκτός του ότι τοποθετεί την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη, κάνει έμμεσα ένα σημαντικό λόμπι υπέρ της Ελλάδας, τόσο αναγκαίο στους δύσκολους και αβέβαιους σημερινούς καιρούς που διανύουμε. 
Η στήλη της εύχεται κάθε επιτυχία και μια μέρα πρωθυπουργός...

Tuesday, March 7, 2017

Εσείς τι λέτε;



Η πατρίδα στον βωμό του...τζόγου!

Μήπως τελικά είμαστε άξιοι της μοίρας μας; 
Ενώ σερφάριζα στο διαδίκτυο για να πληροφορηθώ τα τελευταία συμβάντα στην  "ταλαίπωρη" πατρίδα, έπεσα πάνω σε δύο απίστευτες αληθινές ειδήσεις, από αυτές που δυστυχώς περνούν στα ψιλά γράμματα της σημερινής επικαιρότητας...
"Εκατομμύρια στα καζίνο των κατεχομένων", τιτλοφορείται σχετικό άρθρο των  TOURISM CHRONICLES. "Εξωφρενικά είναι τα ποσά που αφήνουν οι Κύπριοι στα κατεχόμενα δοκιμάζοντας τη τύχη τους σε καζίνο, εν μέσω μάλιστα οικονομικής κρίσης. Τα τελευταία δέκα τουλάχιστον χρόνια, οπότε άρχισαν να τηρούνται στοιχεία, έγιναν συναλλαγές στα κατεχόμενα μέσω πιστωτικών καρτών που ξεπερνούν τα 34 εκατομμύρια ευρώ, για τυχερά παιχνίδια και για αγορές με πλαστικό χρήμα..."
Θυμάμαι, με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003 είχε γεννηθεί η ελπίδα της επανασύνδεσης και επιστροφής των προσφύγων. Πολλοί τότε είδαν την κίνηση αυτή ως την απαρχή της ενοποίησης του νησιού. Ορισμένοι πάλι παραδόξως την είδαν από άλλο φακό. Ως χώρο αναψυχής και δοκιμής της τύχης στην κατεχόμενη πατρίδα...
Τι να πει κανείς; Άλλοι εναπόθεσαν την ψυχή τους στα χώματα που γεννήθηκαν και κάποιοι άλλοι εναποθέτουν...τον οβολό τους και μάλιστα αδρά.
Μία άλλη εξωφρενική είδηση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, που και αυτή πέρασε στα "ψιλά" γράμματα, φέρει τον τίτλο: "Οι έλληνες τζογάρουν στα καζίνο των Σκοπίων". 
"Ημέρες ρεπό και τα Σκόπια έχουν την τιμητική τους. Οι δοκιμαζόμενοι από την ελληνική κρίση έλληνες σχηματίζουν ουρές στον μεθοριακό σταθμό των Ευζώνων για να δοκιμάσουν την τύχη τους σε ένα από τα φιλόξενα καζίνο...
Μία ατέλειωτη ουρά από ΙΧ αυτοκίνητα από το Κιλκίς, τη Θεσσαλονίκη αλλά και από την Έδεσσα, τη Βέροια και την Κατερίνη, συνωστίζονται στα σύνορα με προορισμό το “Λας Βέγκας” των Βαλκανίων.."
Όντως, τραγικό το γεγονός... πολλοί έλληνες σήμερα εν μέσω σοβαρής κρίσης, παίζουν τεράστια ποσά σε καζίνο και ακόμη τραγικότερο το ότι προτιμούν να παίζουν στα σκοπιανά και τουρκοκυπριακά καζίνο!
Οι έλληνες παίκτες, που για ακαταλαβίστικους λόγους προτιμούν τα γειτονικά αυτά καζίνο αντί τα ντόπια, στην ουσία χρηματοδοτούν την προπαγάνδα εναντίον των ελλήνων και της Ελλάδας. Εκατομμύρια εναποτίθενται στο παράνομο τουρκοκυπριακό καθεστώς κατοχής της βόρειας Κύπρου που τόσα προβλήματα έχει προκαλέσει στην μεγαλόνησο και στην FYROM η οποία προκλητικά καπηλεύεται την ελληνική ιστορία προκαλώντας σύγχυση στην διεθνή εικόνα της Ελλάδος.
Τα διαβάζω και η σκέψη μου ανατρέχει τους αγώνες των μαρτύρων και ηρώων που θυσιάστηκαν υπερασπιζόμενοι τα πάτρια εδάφη και τα ιδανικά της φυλής μας.
Και ακόμη, τους δικούς μας αγώνες εδώ στον Καναδά να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη και να αποτρέψουμε την αναγνώριση των ψευδοκρατών από τις εκάστοτε καναδικές κυβερνήσεις.  
Τα διαβάζω, τα βλέπω, τα ακούω και θλίβομαι αφάνταστα...
 

Wednesday, March 1, 2017

Εσείς τι λέτε;



8η Μαρτίου - Μία παρεξηγημένη Ημέρα...

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, όπως θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, καθιερώθηκε για να θυμίζει στις γυναίκες του κόσμου ότι ύστερα από πολλές θυσίες και άνισους αγώνες το γυναικείο φύλλο κατέκτησε ίσα δικαιώματα με τους άντρες, διεκδίκησε καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Σε ποιές όμως γυναίκες αναφερόμαστε; Σ' εκείνες που είχαν την τύχη και γεννηθούν στη πολιτισμένη δύση ή σ' αυτές που είχαν την ατυχία να δουν το φως του ήλιου σε κάποια μεσαιωνικού τύπου χώρα; Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι η ισότητα των δύο φύλλων είναι δυστυχώς ανύπαρκτη σε πολλές ακόμη χώρες όπου υπάρχουν παιδιά, κοπέλες, γυναίκες, ηλικιωμένες που δεν έχουν καμία αξία, καμία υπόσταση μέσα στην κοινωνία. Ακόμη και σήμερα στον 21ο αιώνα της "εξέλιξης," υπάρχουν γυναίκες που γεννιούνται σε καθεστώτα ομηρίας και εκπορνεύονται πριν ακόμη ενηλικιωθούν. Κοπέλες που πωλούνται σαν αντικείμενα για "όλες" τις δουλειές...Η 8η Μαρτίου πρέπει να είναι Ημέρα κινητοποιήσεων σε όλο τον κόσμο και όχι Ημέρα γιορτής. Ημέρα "θλίψης" μάλλον, για τα εκατομμύρια κορίτσια θύματα σωματικής, σεξουαλικής ή συναισθηματικής βίας, κορίτσια που υποβάλλονται σε ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων, που συχνά δολοφονούνται από συγγενείς τους για λόγους τιμής... Σ' ολόκληρο τον πλανήτη, υπό την ανοχή κρατών, θυσιάζονται στο βωμό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης και της ηδονής, εκατομμύρια ανήλικα κορίτσια. Πώς είναι δυνατόν να γιορτάζονται μάχες, που υποτίθεται ότι έχουν κερδηθεί, όταν υπάρχουν ακόμα ανοιχτές πληγές που αιμορραγούν; Πώς μπορούμε να μιλάμε για ελευθερία, ισότητα, ιδανικά και πάνω απ’ όλα, για ανθρώπινα δικαιώματα, σ’ έναν απάνθρωπο κόσμο; Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι εργάτριες στον τομέα της υφαντουργίας κινητοποιήθηκαν  πριν 160 χρόνια, στις 8 Μαρτίου 1857 στη Νέα Υόρκη, για τις άθλιες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Ήταν η έναρξη του εργατικού κινήματος. Δύο χρόνια αργότερα οργανώθηκε το πρώτο σωματείο γυναικών το οποίο συνέχισε τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους. Στις μέρες μας όμως, η Ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό και κοινωνικό της μήνυμα. Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου... Την Κυριακή 5 Μαρτίου, η Ομοσπονδία Ελληνίδων του Λαβάλ "Ηλέκτρα", θα γιορτάσει την Διεθνή Ημέρα Δικαιωμάτων των Γυναικών στο Chateau Royal, με ειδικές αναφορές και σχετικές με την Ημέρα ομιλίες. Εξάλλου την Πέμπτη 9 Μαρτίου, ο Οργανισμός τρίτης ηλικίας "ΦΙΛΙΑ", στα πλαίσια του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, διοργανώνει εκδήλωση στην αίθουσά του στο Μόντρεαλ, με ομιλητή της Ημέρας τον Γενικό Πρόξενο κ. Νικόλαο Σιγάλα. Δύο ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που πάντως αφορούν και τα δύο φύλλα...

Wednesday, February 22, 2017

Εσείς τι λέτε;


Από τα μικρά και ασήμαντα, μικρό το όφελος...

Θα ήθελα αυτήν την εβδομάδα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες επίμονες σκέψεις και έντονους προβληματισμούς μου...Επικρατεί η γενική αντίληψη ότι είμαστε αδιάφοροι για τα κοινά. Ότι πέρα από τη μύτη μας δεν θέλουμε να ασχολούμαστε με τίποτε και με κανέναν. Βλέπουμε π.χ.την αθρόα συμμετοχή των νέων μας σε κάθε είδους "ξένες" εκδηλώσεις, ενώ απέχουν συστηματικά από τις δικές μας. Η "πελατεία", την οποία τόσο ανάγκη έχουν οι οργανισμοί μας, σιγά-σιγα απομακρύνεται. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Καθίσαμε να κάνουμε την αυτοκριτική μας; Μήπως πάλι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι; Μήπως κατά βάθος οι νέοι μας νοιάζονται για τα συλλογικά όμως κάτι άλλο φταίει που αποφεύγουν να συμμετέχουν; Για να δικαιολογήσουν κάποιοι ενταγμένοι στο διαμορφωθέν "σύστημα" την μέγιστη  αποχή, απλά "σπέρνουν" ότι ο έλληνας είναι αδιάφορος για αυτό και για εκείνο. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω ριζικά. Ποιο πολιτικοποιημένο ον από τον έλληνα δεν νομίζω ότι υπάρχει. Ασχολείται με όλα και έχει πλήρη άποψη για όλα. Εάν απέχουμε από τις διαδικασίες, σίγουρα αυτό δεν συμβαίνει γιατί απαξιούμε να ασκήσουμε το καθήκον μας. Είναι γιατί έχουμε συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχουν ικανοί άνθρωποι να μας βγάλουν από το αδιέξοδο και να μας οδηγήσουν στον δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου. Είναι γιατί οι "μεγάλοι" οργανισμοί μας, με το έμψυχο παλιό υλικό που διαθέτουν, δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των καιρών...Είναι γιατί τα S.O.S. συνθήματα με τις ξεπερασμένες μορφές προσέγγισης και εράνων, έπαψαν προ πολλού να πείθουν για την φερεγγυότητα και την αποτελεσματικότητά τους... Είναι γιατί οι πάλαι ποτέ ζωντανοί οργανισμοί μας, όπως π.χ. Κοινότητα και Κογκρέσο, δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τις μεσαιωνικές προδιαγραφές στη σύγχρονη κοινωνία και επιμένουν να λειτουργούν μέσα σε ασφυκτικά στενά δογματικά πλαίσια, εκφράζοντας μία δραματικά περιορισμένη μερίδα μελών...Είναι γιατί επικρατεί ένας ιάσιμος ανταγωνισμός ανάμεσα στους "πρωτοβάθμιους"     οργανισμούς, η ηγεσία των οποίων αντί να τηρεί και να σέβεται τους σκοπούς για τους οποίους ιδρύθηκαν, βάλθηκε να ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τα ανούσια μικρά και ασήμαντα... Τα τακτικά "έκτακτα" δελτία τύπου στις τοπικές εφημερίδες μιλούν από μόνα τους... Εκλεγμένοι και διορισμένοι, εν όψει ταύτης πραγματικότητας και λόγω έλλειψης παντελούς συλλογικής δράσης και συνεργασίας, ζουν την μοναξιά τους... Ζωντανό παράδειγμα ο βουλευτής μας Γεράσιμος Σκλαβούνος, ο οποίος για το ενδιαφέρον, τις προσπάθειες και τα σχολικά του επιτεύγματά εισέπραξε την απόλυτη αγνωμοσύνη μας... Ακόμη, οι φιλότιμες προσπάθειες των γερουσιαστών μας στα εθνικά θέματα, δεν βρήκαν ουδεμία ανταπόκριση και συνεργασία από τη βάση, με αποτέλεσμα να καλούν   τον ελληνισμό από τα ερτζιανά να ενεργεί πλέον μεμονωμένα... Είναι πλέον οφθαλμοφανές ότι ως οργανωμένη παροικία τα επιτεύγματά μας περιορίζονται σε άψυχα τούβλα... Όσον αφορά την "αδιαφορία", την οποία θεωρώ ως αμυντική στάση, παρουσιάστε μας κύριοι "ταγοί" κάτι αξιόλογο και εποικοδομητικό και θα δείτε που θα πάει ο "ζαμανφουτισμός" μας. Εσείς πρώτοι δώστε το καλό παράδειγμα. Εμείς είμαστε σε επιφυλακή. Δυστυχώς όμως έχετε κολλήσει σαν βδέλλα στα ανούσια, άσκοπα και ασήμαντα... Όπως λέει και η σοφή παροιμιώδη φράση: Από τα μικρά και ασήμαντα μικρό το όφελος...


Wednesday, February 15, 2017

Εσείς τι λέτε;


Η ολισθηρή πορεία των γλωσσικών μας πραγμάτων...

Στις 21 Φεβρουαρίου εορτάζεται η Διεθνής Ημέρα Μητρικής Γλώσσας που καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στις 17 Νοεμβρίου 1999 και επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2000. Σκοπός της είναι η προώθηση της γλωσσικής πολυμορφίας και της πολύγλωσσης εκπαίδευσης καθώς και η διάσωση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών. Κίνητρο για την υιοθέτησή της στάθηκε η Σφαγή της Ντάκα στις 21 Φεβρουαρίου1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινού Μπανγκλαντές) ξεσηκώθηκαν, στα πλαίσια του "Γλωσσικού Κινήματος", για να εμποδίσουν την απαγόρευση της γλώσσας τους Μπενγκάλι και την υιοθέτηση της επίσημης γλώσσας του Πακιστάν Ουρντού. Η αστυνομία έπνιξε τη διαμαρτυρία τους στο αίμα με αποτέλεσμα τουλάχιστον τέσσερις νεκρούς. Η ημέρα ξεκίνησε να εορτάζεται στο Μπανγκλαντές για να αναγνωριστεί μετά από την UNESCO. Στο Μπανγκλαντές είναι επίσημη αργία. Σύμφωνα με έρευνες, από τις περίπου 6.000 γλώσσες που μιλιούνται σήμερα στον κόσμο, οι μισές από αυτές απειλούνται με εξαφάνιση. Μία από αυτές, όσο κι' αν ακούγεται παράδοξο, είναι και η ελληνική! Ένας από τους βασικούς λόγους που η γλώσσα μας απειλείται είναι διότι δεν διδάσκεται σωστά στα σχολεία, αφού η Ελλάδα ανέκαθεν διέθετε το μικρότερο ποσοστό του προϋπολογισμού της στην εκπαίδευση... Απειλείται ακόμη διότι οι ανελλήνιστες και οι ημιμαθείς που λυμαίνονται τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν προ πολλού ξεπεράσει κάθε ανεκτό όριο. Και η λεξιπενία των ελλήνων οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην αποβλακωτική επίδραση της τηλεόρασης. Επίδραση που - ας οψεται η δορυφορική - τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αισθητή και στην παροικία μας...Σύμφωνα με στοιχεία, ενώ ο μέσος Ευρωπαίος χρησιμοποιεί περίπου 2.500 λέξεις για να εκφραστεί, ο μέσος έλληνας τη "βολεύει" με 800, ενώ οι νέοι είναι ζήτημα να χρησιμοποιούν 100! Υπολογίζεται ότι εάν η σημερινή κατάσταση συνεχιστεί, με τα ελληνικά μας να γίνονται καθημερινά φτωχότερα και αθλιότερα, το μέλλον για τη μητρική μας γλώσσα θα έχει πλέον προδιαγραφεί αναπότρεπτα και αρνητικά. Και εάν η γλώσσα μας χαθεί, θα είναι σχεδόν αδύνατο να διατηρήσουμε την εθνική μας υπόσταση.Τα μαθήματα νεοελληνικών σπουδών, τα ελληνικά μας σχολεία, η εκκλησία, ο προσκοπισμός, τα παροικιακά ΜΜΕ και βέβαια οι γονείς εκείνοι που επιμένουν στην ελληνοπρεπή μόρφωση των παιδιών τους, μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της μητρικής γλώσσας και του πολιτισμού μας εδώ στον Καναδά.  Αρκεί να υπάρχει θέληση, σύμπνοια, ενότητα, ηγεσία και διάθεση συνεργασίας. Αξίες όντως, οι οποίες πάντως με μεγάλη λύπη και απογοήτευση διαπιστώνουμε, τείνουν να εξαφανιστούν...  

Wednesday, February 8, 2017

Εσείς τι λέτε;


Η κρίση του τύπου και η εναλλακτική ενημέρωση...

Το τέλος εποχής για τις ιστορικές εφημερίδες "Νέα" και "Βήμα" των Αθηνών φαίνεται πως μπορεί να είναι προ των πυλών, μετά τις συστηματικές απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων. Μετά λύπης βλέπουμε ότι όλο και περισσότερα έντυπα αναστέλλουν την κυκλοφορία τους για οικονομικούς κυρίως λόγους. Τελευταία, η μεγάλης κυκλοφορίας τοπική "La Presse" κατέστη εβδομαδιαία με την καθημερινή συνδρομητική έκδοση της να διατίθεται μόνο στο διαδίκτυο σε ηλεκτρονική μορφή. Ένα πείραμα με άγνωστες προς το παρών συνέπειες. Άλλες κύριες εφημερίδες, όπως η "Gazette" και "Le Devoir" υποσιτίζονται κυριολεκτικά τα τελευταία χρόνια λόγω της δραστικής μείωσης των διαφημίσεων... Το φαινόμενο φυσικά έχει πάρει παγκόσμιες διαστάσεις. Χιλιάδες Καναδοί δημοσιογράφοι, κάθε λογής εντύπων, απολύθηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια ενώ ο αριθμός συνεχώς αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Παρόμοιο περίπου πρόβλημα αντιμετωπίζουν και τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο, αφού τηλεθεατές και ακροατές έχουν πλέον εύκολη και άμεση πρόσβαση στην ενημέρωση μέσω των tablets και smartphones... Αναρωτιέται λοιπόν κανείς τι μέλλον έχουν τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης αφού με τις νέες τεχνολογίες οι συνήθειες των ανθρώπων αλλάζουν και όλο και περισσότεροι αφιερώνουν ώρες ολόκληρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή και φευγαλέα ρίχνουν μια ματιά στις κύριες ειδήσεις και επικεφαλίδες... Όταν όλη μας η πληροφόρηση βασίζεται σε bullet form, που "ενημερώνει" με μία φράση ή με πέντε λέξεις, που οδεύουν τα έντυπα τα οποία στο κάτω-κάτω αναλύουν και σχολιάζουν επώνυμα και με υπευθυνότητα τα γεγονότα; Είναι άραγε το μέλλον ψηφιακό; Ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα που δημιουργείται με την έλλειψη δημοσιογράφων είναι η ελλιπής πληροφόρηση και η συστηματική παραπληροφόρηση. Πλείστες ηλεκτρονικές εκδόσεις είναι ανεξέλεγκτες και δημοσιεύουν ανενόχλητα ότι τους εξυπηρετεί, χωρίς απαραίτητα το περιεχόμενο να ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Παρατηρούμε επιχειρηματικές, συλλογικές και κάθε είδους παρεμφερείς ιστοσελίδες να προβάλλουν την "θετική" μόνο πλευρά των υπηρεσιών και δραστηριοτήτων που παρέχουν. Συγκεκριμένα, στο προηγούμενο φύλλο των "Ελληνοκαναδικών Νέων" με έκπληξη διάβασα δύο διαφορετικές απόψεις για την εκδήλωση "Γεύση και Παράδοση". Το ηλεκτρονικό ένθετό της ΕΚΜΜ αναφέρει ότι η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε κάθε άλλη χρονιά ενώ στις "Ελευθεροστομίες" ο εκδότης Γιώργος Γκιούσμας, ο οποίος έτυχε να παρευρεθεί στην εκδήλωση, γράφει για μείωση συμμετοχής...Υπερβολικοί, όπως διαπιστώνουμε, είναι και οι αριθμοί που δίνουν τα "Νέα της ΕΚΜΜ" όσον αφορά τον τελευταίο έρανο των σχολείων. Ο κοινοτικός αρθρογράφος την επόμενη του εράνου μιλούσε για συγκέντρωση πλέον των $120.000, ενώ αν κρίνουμε από τις έως τώρα καταχωρημένες προσφορές το ποσόν δεν εκτιμάται ότι προσεγγίζει το 60%. Ελπίζουμε πάντως ο απολογισμός να μας διαψεύσει και να πρόκειται για απλή παράλειψη ή ακόμη για δαίμονα του τυπογραφείου. Εν πάση περιπτώσει, καθώς ανήκω στην παλιά καλή σχολή, προτιμώ τις έντυπες εκδόσεις, οι οποίες κατά γενικό κανόνα απαρτίζονται από επαγγελματίες δημοσιογράφους, καταρτισμένο προσωπικό και το σημαντικότερο, φέρουν την πλήρη ευθύνη των δημοσιευθέντων κειμένων. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο ανήκω στην συντακτική ομάδα των "Ελληνοκαναδικών Νέων" τα τελευταία 10 χρόνια. Ας μη ξεχνάμε άλλωστε ότι τα γραπτά μένουν ενώ τα online κείμενα είναι κατά κανόνα παροδικά και εύκολα τροποποιήσιμα...   

Wednesday, February 1, 2017

Εσείς τι λέτε;


Ο καρκίνος δεν κάνει διακρίσεις. Μας αφορά όλους...

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου καθιερώθηκε στις 4 Φεβρουαρίου με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης που εκπροσωπεί 280 οργανώσεις σε 90 χώρες του κόσμου. Στόχος, η ευαισθητοποίηση των κυβερνήσεων και των φορέων υγείας για τον έλεγχο των επιπτώσεων του καρκίνου.                                                                    
Τέτοιες δράσεις, κατά τη γνώμη μου, είναι σημαντικές, καθώς οι επιπτώσεις της ασθένειας σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο είναι τεράστιες και η πρόληψη και ο έλεγχος της κρίνονται αναγκαίες.                                                                                   
Με την ευκαιρία, σκέφτηκα να αφιερώσω το σημερινό άρθρο στην συγκεκριμένη - επίκαιρη λόγω της Ημέρας - ασθένεια  παραθέτοντας ορισμένες μελέτες και στοιχεία που συνέλεξα και που κατά καιρούς έχουν δει το φως της δημοσιότητας σε διάφορα έγκυρα επιστημονικά έντυπα.                                                                                          
Ο καρκίνος, όπως μαθαίνουμε, είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο, το οποίο τις τελευταίες δεκαετίες έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και πολλές προεκατάσεις. Πάντως δεν είναι ανίκητος, αρκεί να προληφθεί εγκαίρως. Αυτή την στιγμή υπάρχουν περισσότεροι από 12,3 εκατομμύρια καρκινοπαθείς στον πλανήτη...                                                               
Τι είναι όμως ο καρκίνος; Είναι η πάθηση κατά την οποία ο οργανισμός πολλαπλασιάζει τα κύτταρά του με αποτέλεσμα να επιτίθεται στον ίδιο του τον εαυτό. Το φάρμακο για την αντιμετώπισή του δεν έχει βρεθεί ακόμη αν και οι επιστήμονες είναι αισιόδοξοι πως πολύ σύντομα θα υπάρξει σημαντικό βήμα στην εξάλειψή του. Τα τελευταία στοιχεία βέβαια προκαλούν σοκ καθώς ένας στους δυο ανθρώπους παρουσιάζει πιθανότητες να νοσήσει από καρκίνο.                                                                                                          
Ο καρκίνος δεν κάνει διακρίσεις ούτε στο φύλο, ούτε στον τρόπο ζωής. Βάσει μελετών, ο υγιεινός τρόπος ζωής μειώνει τις πιθανότητες αλλά δεν τις εξαλείφει. Ο καρκίνος πέρα από τις επιπτώσεις που προκαλεί στην σωματική υγεία των ανθρώπων δημιουργεί και πολλά προβλήματα στην ψυχική υγεία. Σίγουρα όλοι μας, λίγο-πολύ από προσωπικές εμπειρίες γνωρίζουμε πως η ασθένεια του καρκίνου είναι μια επίπονη, δύσκολη και ψυχοφθόρα κατάσταση τόσο για τους ασθενείς όσο και για τις οικογένειες τους. Δυστυχώς, αποτελεί ένα πολύ συχνό φαινόμενο που χρόνο με το χρόνο αυξάνεται ραγδαία. Όμως, με την σωστή πρόληψη και τον τακτικό έλεγχο μπορούμε να προλάβουμε και να ελέγξουμε την πορεία και τελικά να φτάσουμε στην θεραπεία του. Ο καρκίνος δεν πρέπει να είναι κάτι που φοβόμαστε αλλά κάτι που μπορούμε να προλάβουμε!                                                                                                                       
Ο Ελληνικός Ιατρικός Σύλλογος του Κεμπέκ, παράλληλα με τις κοσμικές συγκεντρώσεις  που κατά καιρούς οργανώνει, θα μπορούσε πιστεύω να αναπτύξει τη δραστηριότητά του και στον ιδιαίτερα ευαίσθητο κοινωνικά χώρο, όπως είναι αυτός της υγείας, με μια σειρά σεμιναρίων και διαλέξεων πάνω σε εξειδικευμένα ιατρικά θέματα...   

Friday, January 27, 2017

Ο Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης στον ραδιοσταθμό CFMB


                                  Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης
                      40 χρόνια αδιάκοπη εθελοντική εργασία


   Αποκλειστική συνέντευξη στον Μιχάλη και τη Σούλα Τελλίδη

Πρότυπο ακούραστου ιδεολόγου εθελοντή, ο Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης υπηρετεί τα κοινά εδώ και τέσσερις δεκαετίες σε σημαντικές θέσεις ευθύνης. Βαθμοφόρος στην ομάδα προσκόπων Σωκράτης, Πρόεδρος του τμήματος νεολαίας του Συλλόγου Καστοριαίων, Πρόεδρος της Επιτροπής Γονέων του σχολείου Σωκράτης V, Σύμβουλος Εκπαίδευσης της ΕΚΜ, Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κογκρέσου Κεμπέκ, Πρόεδρος του Συλλόγου Καστοριαίων "Ομόνοια" και μόλις πρόσφατα Πρόεδρος του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου. Κατά καιρούς συνδιοργανώνει και παρουσιάζει σεμινάρια, εθνικού και πολιτιστικού περιεχομένου και συμμετέχει ενεργά σε διάφορες εκδηλώσεις ιδρυμάτων, κοινωνικού, μορφωτικού και ανθρωπιστικού χαρακτήρα.
Ο Δρ Θεόδωρος Χαλάτσης για τη συμβολή του στην επιστήμη, έλαβε επανειλημμένες διακρίσεις από την Ακαδημία Προηγμένης Οδοντιατρικής του Καναδά.  
Το 2014 τμήθηκε με το βραβείο του Έλληνα της χρονιάς.


Ερ: Δόκτορα Χαλάτση, όπως γνωρίζουμε η θητεία του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου είναι τριετής. Μιλήστε μας για τα άμεσα σχέδια σας.

Απ: Αναλάβαμε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2017 και έχουμε προγραμματίσει την πρώτη μας τηλεδιάσκεψη σε δύο περίπου εβδομάδες, οπότε και θα χαράξουμε το μέλλον του Κογκρέσου για τα επόμενα τρία χρόνια. Διαθέτουμε ικανά στελέχη με πολλές καλές ιδέες που θα βοηθήσουν στην κατάρτιση του βραχυπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου προγράμματός μας. Υπάρχουν ορισμένοι βασικοί στόχοι που θέλουμε να εκπληρώσουμε με πρωταρχικό την καλή συνεργασία με όλους τους οργανισμούς του Καναδά, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιακών κογκρέσων, κοινοτήτων και συλλόγων. Επιδιώκουμε συνεργασία, ομόνοια και ηρεμία.

Ερ: Πως θα μπορούσε να επιτευχθεί κάτι τέτοιο τη στιγμή που, σύμφωνα με πληροφορίες, μία από τις βασικές προϋποθέσεις πρωτοβάθμιου οργανισμού της παροικίας μας είναι να μη συμμετέχετε προσωπικά στο Κογκρέσο, του οποίου άλλωστε ηγείστε. Πιστεύετε πως με τέτοιου είδους προϋποθέσεις υπάρχει πεδίο συνεργασίας;

Απ: Εμείς πράττουμε το σωστό και μία από τις πρώτες μας ενέργειες ήταν να στείλουμε επιστολές στα επαρχιακά κογκρέσα της Βρετανικής Κολομβίας και του Κεμπέκ, όπου   γνωστοποιήσαμε το νέο μας Διοικητικό Συμβούλιο. Τούς είπαμε ότι θέλουμε να συνεργαστούμε και τους εξηγήσαμε ότι το μόνο που ζητάμε είναι να καταβάλλουν τις συνδρομές τους. Δυστυχώς, το ταμείο του Εθνικού Κογκρέσου είναι άδειο και όπως καταλαβαίνετε, για να κάνουμε λόμπυ και να παρουσιάζουμε τα αιτήματα των ελληνοκαναδών στην κυβέρνηση χρειαζόμαστε ορισμένα χρήματα για να κινηθούμε.
Οι φετινές συνδρομές, εάν μπορείτε να το πιστέψετε, είναι ελάχιστες και τα τελευταία χρόνια έχουν μειωθεί δραματικά. Παραπονιούνται ότι δεν έχουν χρήματα. Εμείς θέλουμε τα μέλη, έστω και με ελάχιστα χρήματα. Μαζί θα δουλέψουμε να ανεβάσουμε το Κογκρέσο σε σημείο που οι δωρητές και οι εθελοντές βλέποντας συνεργασία και ομόνοια θα έρθουν να συνεργαστούμε μαζί για να πάμε ψηλότερα. Δεν με πειράζει που δεν με θέλουν και ακόμη με βρίζουν. Εγώ θέλω να αρχίσουμε σωστά και εάν εκείνοι επιλέξουν να μη συνεργαστούν μαζί μας, είναι λυπηρό. Όμως εμείς θα κάνουμε το σωστό βήμα. Επανειλημμένα έχουμε καλέσει και την κοινότητα και το τοπικό κογκρέσο. Πριν το Συνέδριο στο Τορόντο στείλαμε τις επιστολές και τους καλούσαμε να έρθουν να μιλήσουμε στη Γενική Συνέλευση και βέβαια να πληρώσουν τη συνδρομή τους.
Στις εκλογές της κοινότητας, για παράδειγμα, πρέπει να είσαι μέλος για να ψηφίσεις ή να πας στη συνέλευση. Τη στιγμή που δεν είσαι μέλος δεν έχεις αυτό το δικαίωμα. Παρ' όλα αυτά, εμείς πάλι τους καλέσαμε. Θα μπορούσαν να έρθουν στο Συνέδριο έστω και ως παρατηρητές χωρίς να πληρώσουν. Να έρθουν να δουν τις εργασίες μας και να καταλάβουν που βαδίζουμε.

Ερ: Η αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού είναι ένα σοβαρό θέμα. Η γερουσιαστής, κ. Pana Merchant μας είπε ότι με δική της πρωτοβουλία προωθείται το θέμα στο Καναδικό Κοινοβούλιο.

Απ: Εμείς κάναμε την προεργασία και η κ. Merchant πήρε την σκυτάλη και την ευχαριστούμε πάρα πολύ καθώς και τον κ. Λεωνίδα Χουσάκο. Με την υποστήριξη των ποντιακών συλλόγων Μόντρεαλ και Τορόντο και τους δημοτικούς συμβούλους Δημήτρη Καρύγιαννη και Μαίρη Φραγκεδάκη, το Τορόντο και η Οττάβα ανεγνώρισαν τη Γενοκτονία. Τώρα θα σταλούν γράμματα στο Μόντρεαλ και στο Λαβάλ επειδή δυστυχώς υπήρξε καθυστερήσει λόγω του ότι το επαρχιακό κογκρέσο δεν είχε προωθήσει το θέμα στο Κεμπέκ. Εμείς ως νέο συμβούλιο το προωθούμε έγκαιρα και ελπίζουμε να έχουμε τη συμπαράσταση των ελλήνων δημοτικών συμβούλων. Είναι ντροπή να μη μπορούμε και εμείς εδώ να προχωρήσουμε στην αναγνώριση. Πήγανε να μας μπλοκάρουν, όμως δεν πειράζει, τώρα έχουμε τους γερουσιαστές. Φτάνει να γίνει. Πάντως είναι λυπηρό να μπαίνει ο ένας στο χωράφι του αλλουνού, διότι όλοι είμαστε άμισθοι εθελοντές, ο χρόνος μας είναι πολύτιμος και καλό θα ήταν να βάζουμε όλη μας την ενέργεια στον τομέα μας για να παρουσιάσουμε στο τέλος ένα εποικοδομητικό έργο. Όταν σπαταλάμε τον χρόνο μας χτυπώντας ο ένας τον άλλον στο τέλος τίποτα δεν γίνεται και τελικά χάνουμε την αξιοπιστία μας με τις κυβερνήσεις, με τους μη έλληνες, με τη νεολαία μας, με τους εθελοντές...

Ερ: Μπορεί το Εθνικό Κογκρέσο να λειτουργεί αποτελεσματικά χωρίς τη συμμετοχή των επαρχιακών;

Απ: Σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανονισμούς, σε περίπτωση που τα επαρχιακά δεν πληρώνουν τη συνδρομή τους και δεν είναι ενεργά μέλη, το Εθνικό Κογκρέσο έχει το δικαίωμα να σχηματίσει ένα περιφερειακό συμβούλιο που να κάνει την εργασία του Εθνικού σε αυτή την επαρχία. Μπορεί παραδείγματος χάριν ένας σύλλογος να γίνει μέλος απευθείας στο Εθνικό πληρώνοντας την συνδρομή των εκατό δολαρίων. 

Ερ: Έχει συμβεί κάτι τέτοιο;

Απ: Είχαμε ήδη ένα περιφερειακό συμβούλιο στο Κεμπέκ το οποίο μάλιστα ενήργησε στο θέμα της Γενοκτονίας, λόγω του ότι το επαρχιακό δεν έκανε καμία ενέργεια. Το έργο του Εθνικού δεν μπορεί να σταματήσει επειδή κάποιο επαρχιακό έχει δική του ατζέντα.

Ερ: Έχουν δικαίωμα τα μη ταμειακώς εντάξει επαρχιακά κογκρέσα να αυτοαποκαλούνται κογκρέσα τη στιγμή που βάσει των εσωτερικών κανονισμών δεν θεωρούνται πλέον μέλη στο Εθνικό;

Απ: Δικό τους θέμα. Πρέπει πάντως να πω ότι όταν το Εθνικό έχει κάποια εντολή που πρέπει να υλοποιηθεί στον Καναδά, έχει το δικαίωμα να την υλοποιήσει και στο Κεμπέκ ή αλλού. Οι πολίτες του Κεμπέκ έχουν δικαίωμα να ωφεληθούν από τις ενέργειες και έργα που κάνει το Εθνικό. Με λίγα λόγια, έχουμε το δικαίωμα ως Εθνικό να φτιάξουμε ένα περιφερειακό συμβούλιο που να κάνει αποκλειστικά το έργο του Εθνικού στις διάφορες επαρχίες.

Ερ: Ίσως, για το καλό των ελλήνων της διασποράς θα έπρεπε κάποτε να τα βρείτε...
 
Απ: Πρέπει να τα βρούμε, όμως να ξέρετε εμείς δεν έχουμε διώξει κανέναν, δεν αρνηθήκαμε τις συνδρομές, απαντάμε σε όλα τα αιτήματα άσχετα εάν αμέσως μετά προβάλλονται νέα αιτήματα. Οι προσπάθειές μας πάντως συνεχίζονται...
 
 

Wednesday, January 25, 2017

Εσείς τι λέτε;


Επαγγέλματα υπό εξαφάνιση...

Θυμάμαι όταν ακόμη φοιτούσα στο γυμνάσιο, τα μαθήματα που παρακολουθούσαμε ήταν όλα πρωτεύοντα και υποχρεωτικά. Δεν είχαμε τότε την πολυτέλεια της επιλογής, όπως συμβαίνει σήμερα. Στην ΣΤ’ τάξη είχε προστεθεί ένα πρωτοποριακό για την εποχή μάθημα επαγγελματικού προσανατολισμού το οποίο προσέφερε λύσεις σε θέματα που έχουν αντίκτυπο σ’ ολόκληρη την ενήλικη ζωή απαντώντας σε ερωτήματα όπως: σε ποιο κολλέγιο να πάμε, τι παιδεία να επιλέξουμε, ποια επαγγέλματα μας ταιριάζουν, σε ποια από αυτά θα βρούμε εργασία, κλπ. Το επάγγελμα που διάλεγε να ακολουθήσει ο καθένας μας ήταν κατά κανόνα ισόβιο και  διαρκούσε συνήθως μέχρι την συνταξιοδότηση. Οι πολύχρονες σπουδές και οι κόποι μας "έπιαναν" τελικά τόπο. Η σημερινή πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική και συγχρόνως και αβέβαιη. Όσο κι αν δε θέλουμε να το παραδεχτούμε οι νέες τεχνολογίες έχουν οδηγήσει μεν στην δημιουργία ορισμένων νέων επαγγελμάτων, συνετέλεσαν όμως στην δραστική μείωση της απασχόλησης, ανεξάρτητα από τις όποιες σπουδές, ακαδημαϊκές γνώσεις και εμπειρίες. Καθημερινά βλέπουμε παραδοσιακά επαγγέλματα αιώνων να καταργούνται ή να απειλούνται με πλήρη εξαφάνιση. Το επάγγελμα του ταχυδρόμου, παραδείγματος χάριν, είναι το πρώτο που απειλείται κυρίως λόγω της αύξησης της χρήσης των email... Αλλά και αμέτρητοι άλλοι διανομείς   διαφόρων παραγγελθέντων προϊόντων αργοσβήνουν, αφού τα καθήκοντα αναλαμβάνουν πλέον τα εναέρια drones, δηλαδή οι αερομεταφερόμενοι ρομποτικοί κηφήνες, που ήδη άρχισαν να χρησιμοποιούνται από εταιρίες όπως η Amazon και η Domino Pizza... Η τεχνολογική εξέλιξη και η αντικατάσταση των ανθρώπων από τις μηχανές μειώνει την ανάγκη πολλών εργατών στα χωράφια. Σε λίγα χρόνια ο αγρότης θα ανήκει στο παρελθόν… Οι υπεύθυνοι μέτρησης ρεύματος μειώθηκαν τα τελευταία χρόνια στον Καναδά μέχρι και 20%...Το ιντερνέτ γέμισε "δημοσιογράφους" με αποτέλεσμα οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι τείνουν μοιραία να εξαφανιστούν ... Ένα άλλο επάγγελμα που μειώνεται σταθερά είναι εκείνο του ταξιδιωτικού πράκτορα. Υπάρχουν πλέον τόσες εφαρμογές στο διαδίκτυο που σε βοηθάνε να επιλέξεις εύκολα, γρήγορα και ανέξοδα, ταξίδι, ξενοδοχείο, αυτοκίνητο κλπ… Με τις φορολογικές δηλώσεις να γίνονται πλέον ψηφιακά, το ποσοστό των υπαλλήλων που ελέγχουν και συλλέγουν τους φόρους έχει ήδη μειωθεί στο ελάχιστο…Οι μηχανουργοί θα αναγκαστούν να βάλουν σε λίγα χρόνια τα κατσαβίδια τους στο βαλιτσάκι, αφού η χρήση μηχανών έχει μειώσει τη ζήτησή τους… Αλλά επαγγέλματα που αναμένεται να εκλείψουν και μάλιστα στο κοντινό μέλλον είναι:  οι υπάλληλοι τραπεζών, λογιστές, συμβολαιογράφοι, μεσίτες, νομικοί σύμβουλοι, φαρμακοποιοί, νοσοκόμες, θυρωροί και επιστάτες, φύλακες, τροχονόμοι, ταξιτζήδες, σερβιτόροι, οι εργαζόμενοι σε εργοστάσια, σε τηλεφωνία, οι ηθοποιοί και τραγουδιστές, εκφωνητές και τηλεπαρουσιαστές, καντηλανάφτες (λόγω ηλεκτρονικών κεριών)… και τέλος οι ιερόδουλες και escorts όταν πλέον και επίσημα τα "καθήκοντα" θα αναλάβουν οι φουσκωτές πρόθυμες και υπάκουες κούκλες από σιλικόνη... Εάν αναζητάτε λοιπόν ένα σταθερό επάγγελμα μέγιστης διάρκειας, η συμβουλή μας είναι να αποφύγετε όσο γίνεται τα ως άνω αβέβαια πλέον επαγγέλματα.
Η λίστα πάντως μεγαλώνει, γι αυτό θα επανέλθουμε…
           

Wednesday, January 18, 2017

Εσείς τι λέτε;


Η Γενοκτονία των Ποντίων είναι υπόθεση όλων μας... 

"Το παρών άρθρο περιέχει στοιχεία από το βιβλίο του καθηγητή Κωνσταντίνου Φωτιάδη "Το Ποντιακό Ζήτημα και η 19η Μάιου εκείθεν και εντεύθεν του Αιγαίου".    

Αγωνιστική είναι τα τελευταία χρόνια η προσπάθεια των Ποντίων να αναδείξουν το δίκαιο του αιτήματος για αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Κάθε χρόνο σημειώνεται πρόοδος, αλλά μένει ακόμα πολλή δουλειά να γίνει, δεδομένου ότι η ελληνική πολιτεία, δυστυχώς, δεν έχει επίσημα διατυπώσει αίτημα για διεθνή αναγνώριση...Ποιες όμως είναι οι χώρες, οι πολιτείες των ΗΠΑ, διεθνείς θεσμοί και πόλεις που μέχρι στιγμής έχουν αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ποντίων; Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (IAGS, International Association of Genocide Scholars) με βαρυσήμαντο ψήφισμά της στις 15 Δεκεμβρίου 2007 αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Σε αναγνώριση προχώρησε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Κύπρος ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη Γενοκτονία με απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 19 Μαΐου 1994 και έκτοτε τιμά τη μνήμη των θυμάτων. Είχε προηγηθεί ασφαλώς η Ελλάδα στις 24 Φεβρουαρίου 1994, που καθιέρωσε την Ημέρα Μνήμης με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, η οποία έγινε νόμος του κράτους. Στις 11 Μαρτίου 2010, η Σουηδία προχώρησε στην αναγνώριση των Γενοκτονιών των χριστιανικών πληθυσμών Ελλήνων, Αρμενίων και Συροχαλδαίων, με απόφαση της Βουλής. Πέντε χρόνια αργότερα στις 24 Μαρτίου 2015, η Αρμενία έστειλε το μήνυμα με αντίστοιχη απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενικής Δημοκρατίας. Στις 9 Απριλίου 2015 και η Ολλανδία αναγνώρισε τη Γενοκτονία. Στις ΗΠΑ, οι Πολιτείες που αναγνώρισαν τη Γενοκτονία είναι οι εξής: Νέα Υόρκη 19 Μαΐου 2002,  Νιου Τζέρσεϊ 2 Σεπτεμβρίου 2002,  Κολούμπια 8 Δεκεμβρίου 2002,  Νότια Καρολίνα 10 Ιανουαρίου 2003, Τζόρτζια 3 Φεβρουαρίου 2003, Πενσιλβάνια 12 Δεκεμβρίου 2003, Φλόριντα 20 Απριλίου 2005, Κλήβελαντ 11 Μαΐου 2005, Ρόουντ Άιλαντ 19 Μάιου 2008, Ιντιάνα 15 Δεκεμβρίου 2014, Νότια Ντακότα 26 Φεβρουαρίου 2015, Δυτική Βιρτζίνια 24 Απριλίου 2016. Πολιτείες της Αυστραλίας που έχουν προβεί σε αναγνώριση: Νότια Αυστραλία και Νέα Νότια Ουαλία 30 Απριλίου 2009. Την 1η Μαΐου 2013 η Γερουσία, και στις 12 Μαΐου η Βουλή αναγνώρισαν τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Σε αναγνώριση με ψηφίσματά τους έχουν προβεί και θεσμικά όργανα νεολαιών, όπως αυτή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στα τέλη Μαΐου του 2015. Στις 4 Μαΐου 2016, ύστερα από πολύχρονες και εντατικές προσπάθειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου η πόλη του Τορόντο προχώρησε στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων και ακολούθησε η Οττάβα στις 7 Οκτωβρίου 2016, κάτι που   είχε πράξει και η Αυστραλιανή πόλη Γουίλομπι, στην επαρχία Σύδνεϋ στις 11 Μάιου 2015. Η πιο πρόσφατη ενέργεια προέρχεται από την Γερουσιαστή του Σασκάτσιουαν, Παναγιώτα Πάπας Μέρτσαντ, η οποία κάλεσε την κυβέρνηση του Καναδά να αναγνωρίσει την Γενοκτονία και ταυτόχρονα να καθιερώσει την19η Μάιου ως Ημέρα Μνήμης για την σφαγή και τον διωγμό 355.000 περίπου ελλήνων Ποντίων. Σε αυτή την τολμηρή προσπάθεια συμμετέχουν το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, η Αδελφότητα Ποντίων Τορόντο "Παναγία Σουμελά", ο Σύλλογος Ποντίων Μόντρεαλ "Εύξεινος Πόντος", ο Γερουσιαστής Λεωνίδας Χουσάκος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Μητροπολιτικού Τορόντο,  Δημήτρης Καρύγιαννης και Μαίρη Φραγκεδάκη. Προσωπικά πιστεύω πως η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου μας αφορά όλους ανεξαιρέτως, ανεξάρτητα από τις όποιες κομματικές τοποθετήσεις, διαφορετικές αντιλήψεις και αντικρουόμενα πολυποίκιλα συμφέροντα που, όπως διαπιστώνουμε, εξακολουθούν να επικρατούν στους κόλπους ορισμένων οργανισμών μας... 

         

Wednesday, December 28, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ο χρόνος στη ζωή μας...

Πάει κι αυτός ο χρόνος. Ο παλιός, αφού αισίως συμπλήρωσε τον δωδεκάμηνο κύκλο της ζωής του, παραχωρεί πλέον τη θέση του στον νέο, με πολλές ελπίδες, όνειρα και υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο... Αλήθεια, πότε πέρασε κιόλας ένας χρόνος; Σαν να ήταν χθες που τον προϋπαντήσαμε...Τι είναι τέλος πάντων ο χρόνος και πως σχετίζεται με την καθημερινότητά μας; Χρόνος, σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια, εννοείται η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρών και το μέλλον και μετράται σε μονάδες όπως το δευτερόλεπτο, η ώρα, ο μήνας, το έτος κλπ. Ποιό όμως είναι το πραγματικό μέτρημα του χρόνου; Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος περνά πιο αργά ή πιο γρήγορα.Παραδείγματος χάριν, περιμένοντας κάτι καρφώνοντας το βλέμμα στο ρολόι αισθανόμαστε ο χρόνος να κυλά αργά. Όταν είμαστε παρέα με πρόσωπα που μας ενδιαφέρουν μας κάνει εντύπωση στο τέλος "πώς πέρασε η ώρα τόσο γρήγορα".Πηγαίνοντας στον υπολογιστή υπολογίζουμε πως θα ανακαλέσουμε την πληροφορία που χρειαζόμαστε με δουλειά 5 λεπτών ενώ φεύγοντας έχουν περάσει 30 λεπτά...Οι παιδικές διακοπές μας ήταν ατέλειωτες ενώ στη μέση ηλικία ο χρόνος των διακοπών μας φαίνεται ελάχιστος.Για κάποιους ο χρόνος είναι πολύτιμος και επιδιώκουν να τον αξιοποιήσουν ανάλογα, ενώ για άλλους πάλι εντελώς ασήμαντος και προσπαθούν με κάθε τρόπο να τον σκοτώσουν...  Ο Άγιος Αυγουστίνος είχε πει για το χρόνο: Τι είναι, λοιπόν ο χρόνος; Αν δε με ρωτά κανείς, γνωρίζω. Αν όμως, θέλω να το εξηγήσω σε κάποιον που με ρωτά, δε γνωρίζω. Αλλά σε κάθε περίπτωση τολμώ να πω πως τούτο γνωρίζω. Αν τίποτε δεν τελείωνε, δε θα υπήρχε παρελθόν. Αν τίποτε δεν πλησίαζε, δε θα υπήρχε μέλλον. Αν τίποτε δεν υπήρχε, δε θα υπήρχε και παρόν. Όμως, πώς είναι δυνατόν να υπάρχει το παρελθόν και το μέλλον, αφού το παρελθόν πέρασε και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμη; Από την άλλη, αν το παρόν ήταν πάντα παρόν και δεν κυλούσε, το παρελθόν δε θα ήταν χρόνος αλλά αιωνιότητα. Αλλά, αν ήταν το παρόν μόνο χρόνος, γιατί κυλά στο παρελθόν, πώς μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει; Υπάρχει, μόνον γιατί κάποια στιγμή θα πάψει να υπάρχει. Το μόνο, λοιπόν, που μπορούμε να βεβαιώσουμε είναι ότι ο χρόνος οδηγεί στη μη-ύπαρξη...Η ζωή μας συνεπώς μπορεί να διαιρεθεί σε τρεις περιόδους. Στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον. Από αυτές εκείνη που ζούμε τώρα έχει κιόλας φύγει, εκείνη που θα ζήσουμε επαφίεται στο τυχαίο και η μόνη σίγουρη είναι εκείνη που έχουμε.Το πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος της ζωής τους το καταλαβαίνουν όλοι. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί άνθρωποι, για να δείξουν τη μεγάλη αγάπη τους σε κάποιους άλλους, δε διστάζουν να τους προσφέρουν ένα κομμάτι της ζωής τους. Όλοι πρέπει να ξέρουν και να μαθαίνουν από μικροί ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος και πρέπει να τον ξοδεύουν όπως πρέπει, για το καλό τους και προς όφελος της κοινωνίας. Ας είναι ο νέος χρόνος γεμάτος με μικρές κρυστάλλινες στιγμές γεμάτες ευτυχία και λάμψη, αγάπη και ειρήνη...

Tuesday, December 20, 2016

Εσείς τι λέτε;


Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα;

Φαίνεται πως το πραγματικό "νόημα" των Χριστουγέννων σιγά-σιγά χάνεται καθώς όλο και περισσότερα παιδιά αγνοούν τι γιορτάζουμε.
Σύμφωνα με νέα μελέτη που έπεσε στα χέρια μου, σε δείγμα 1.000 παιδιών, στο βρετανικό εμπορικό κέντρο Brent Cross Center, ένα στα πέντε παιδιά πιστεύει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι... ποδοσφαιριστής της Τσέλσι!
Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 52% των παιδιών, ηλικίας 5 έως 12 ετών, θεωρούν πως ανήμερα της 25ης Δεκεμβρίου γιορτάζουμε τα γενέθλια του Αη-Βασίλη...
Η ιστορία της γέννησης φαίνεται να προκαλεί σύγχυση στα περισσότερα παιδιά, καθώς το 35% πιστεύει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε στο Βόριο Πόλο, ενώ το 27% ισχυρίζεται πως η μητέρα του Ιησού τον γέννησε μέσα σε εκκλησία...
Εν τω μεταξύ, το 10% πιστεύει ότι ο Ρούντολφ το ελαφάκι βρισκόταν μέσα στο στάβλο τη στιγμή της γέννησης του Χριστού...
Όπως αποκαλύπτει η έρευνα, τα παιδιά έχουν μπερδέψει την πραγματική έννοια των Χριστουγέννων, με το να έχουν μάθει απλώς να περιμένουν δώρα από τον Αη Βασίλη.
Το 25% πιστεύει ότι οι βοσκοί βρήκαν τη φάτνη με τη χρήση Google Maps, ενώ το 15% θεωρεί πως οι Μάγοι του έδωσαν ως δώρα λαμπιόνια και στολίδια...
Ανάμεσα σε εκείνα που δεν πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι ποδοσφαιριστής - και μάλιστα επιθετικός - θεωρούν πως είναι αστροναύτης ή παίκτης στο X-Factor...
Τελικά, φαίνεται πως κάπου ξεχαστήκαμε στην πορεία της ζωής μας και ειδικότερα στη ζωή των παιδιών μας. Χάσαμε, μέσα σε όλα τα άλλα και το αληθινό νόημα της πιο χαρούμενης γιορτής. Δήθεν εκσυγχρονισμένοι και ολοκληρωτικά ξενο-επηρεασμένοι απορρίψαμε εκείνα που νιώθαμε και γνωρίζαμε και μετατρέψαμε τα Χριστούγεννα σε πάρτι με άφθονη ψυχική και σωματική κραιπάλη.
Η άγια γιορτή έγινε ρεβεγιόν, γεμιστή γαλοπούλα, τυπικές και ανούσιες ευχές, e-cards και SMS, bouzouki nights, περιττά δώρα χωρίς αγάπη και γλυκιά προσμονή.
Αλήθεια, που πήγε η μαγεία των Χριστουγέννων; όχι αυτή που προσπαθούμε κάθε χρόνο με το ζόρι να δημιουργήσουμε από υποχρέωση.   
Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα; Τη γέννηση του Χριστού ή τη βίζιτα του Σάντα Κλος με δώρα Made in China!   
Αλλά και στα σχολεία τι διδάσκονται σήμερα τα παιδιά; Σε βιβλίο Γλώσσα της Ε' τάξης βλέπουμε τον Χριστό σαν ένα απλό μωρό χωρίς φωτοστέφανο. Ένα παιδί μετανάστη να θέτει σε αμφιβολία για το αν υπάρχουν άγγελοι...Και όλο το κεφάλαιο για τα Χριστούγεννα αναφέρεται στη μάγισσα Φρικαντέλα... 
Ακόμη βλέπουμε τα Θεοφάνεια να είναι ένας απλός αγώνας κολύμβησης... Βάζουν τα παιδιά να φαντάζονται ότι είναι δέντρα και όχι νοήμονα όντα. Πλύση εγκεφάλου επίσης γίνεται ειδικά για τους εξωγήινους. Τι έχουμε να δούμε ακόμη...
Εμείς εδώ πάντως, σε πείσμα των σύγχρονων ιδεοληψιών, επιμένουμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα αυθεντικά, όπως μάθαμε και θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια.
Σας εύχομαι ολόψυχα Ευτυχισμένα παραδοσιακά Χριστούγεννα!