Thursday, September 30, 2010

Εσείς τι λέτε;

«Δώστε και σώστε…»

Το 1909 άρχισε να λειτουργεί στο Μόντρεαλ το πρώτο ελληνικό Σχολείο «Πλάτων» που το 1910 οργανώθηκε σε κανονικό ημερήσιο Σχολείο, το πρώτο στο είδος του στην Βόρεια Αμερική.
Το 1925 μια ομάδα εθελοντών από την Κοινότητα αγόρασε την εκκλησία της Αγίας Τριάδας και ίδρυσε δεύτερο Σχολείο, το «Αγγλο-Ελληνικό Σωκράτης», το οποίο ακολούθησε το πρόγραμμα διδασκαλίας που Προτεσταντικού Κεντρικού Σχολικού Συστήματος του Μόντρεαλ και η ελληνική γλώσσα και κουλτούρα διδάσκονταν επιπλέον των αγγλικών και γαλλικών μαθημάτων.
Όμως, η οικονομική κρίση που επακολούθησε, ανάγκασε τους έλληνες να συσπειρωθούν σε μία εκκλησία, την Αγία Τριάδα και να ενώσουν το Σχολείο «Πλάτων» με το Σχολείο «Σωκράτης» το 1931. Παρά τα οικονομικά προβλήματα της εποχής, τα μέλη της Κοινότητας κατάφεραν να κρατήσουν το Σχολείο και να σπουδάσουν τα παιδιά τους.
Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 νέοι μετανάστες έφθαναν κατά χιλιάδες και συνέχεια αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών που φοιτούσαν στο ελληνικό Σχολείο.
Το 1970 άλλαξε το όνομα σε «Δημοτικό Σχολείο Σωκράτης» και το 1972 η Κοινότητα υιοθέτησε το γαλλικό σύστημα εκπαίδευσης, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα για επιχορηγήσεις. Το 1978 υπογράφτηκε συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα CECM, εξασφαλίζοντας καλύτερα εκπαιδευτικά εφόδια, ενώ η οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης του Κεμπέκ βοήθησε το Σχολείο να αναπτυχθεί και να επεκταθεί. Την ίδια περίπου περίοδο άρχισε να λειτουργεί και το ημερήσιο Σχολείο «Δημοσθένης» στο Λαβάλ.
Χιλιάδες ελληνόπουλα αποφοίτησαν από τα ελληνικά μας Σχολεία και τα περισσότερα διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της Καναδικής κοινωνίας.
Σήμερα, έναν αιώνια αργότερα, τα Σχολεία μας θεωρούνται - κατά γενική ομολογία - «μοντέλο» και παράδειγμα προς μίμηση. Η σωστή τους όμως λειτουργία, πρόοδος και μακροζωία, ειδικά μετά τις κυβερνητικές περικοπές, εξαρτάται από μας και μόνο.
Η ερανική επιτροπή των Σχολείων «Σωκράτης» και «Δημοσθένης» ζητά για άλλη μία χρονιά από την παροικία να δείξει το ερχόμενο Σαββατοκύριακο 8, 9 και 10 Οκτωβρίου, 2010 και έμπρακτα την αγάπη και υποστήριξή της ώστε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία και περαιτέρω ανάπτυξη την ελληνικών μας Σχολείων.
Ας μην τους απογοητεύσουμε…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Friday, September 17, 2010

Εσείς τι λέτε;


«Χαρά στον έλληνα που ελληνοξεχνά…»

Είναι πράγματι οδυνηρό το συναίσθημα της ντροπής και της ταπείνωσης όταν μετά από δεκαετίες βασανιστικής ζωής στην ξενιτιά, επιστρέφεις στην πάτρια γη, στην Ελλάδα. Με τις τσέπες άδειες πολλές φορές από λεφτά, γιομάτος όμως κουράγιο κι ελπίδες, σπεύδεις να γραφτείς στον ΟΓΑ για να χεις την ιατρική σου περίθαλψη και το πενιχρό σου χαρτζιλίκι. Όλα τ’ αφήνεις πίσω σου στον Καναδά. Αγώνες, αποτυχίες, φαρμάκια και όνειρα…
Μου έλεγε πρόσφατα γνωστός συμπάροικος, που αφού τον «έπνιξε» η νοσταλγία αποφάσισε να επαναπατριστεί.
«Γύρισα στον τόπο μου ν’ ακούσω ελληνικά, να χορτάσω τη γλώσσα μου στις ρίζες της…
Βγήκα λοιπόν Πλατεία Ηρώων Πολυτεχνείου, στήθηκα έξω από ένα Λύκειο και περίμενα να τελειώσουν οι μαθητές του. Κι όταν πια το μελίσσι ξεχύθηκε και κατηφόρισε για το δρόμο, μαζί τους κι εγώ ευτυχής και περίεργος άρχισα να αφουγκράζομαι τις φωνές τους και τις συνομιλίες τους, όταν ξαφνικά…
- Από δώ ρε μαλάκα, μη το ρισκάρεις από κει, έχει γκαντέμηδες μηχανάκιδες και θα σε κάνουν άγγελο!
- Ο.Κ. μωρή μαλάκω, ντάξει, μη μου κόβεις και το απετάιτ για χάψες!
Όταν έφτασα στο σπίτι απογοητευμένος από τα «νεοελληνικά» της νεολαίας μας (συνέχισε) άνοιξα την τηλεόραση για να ενημερωθώ και βέβαια να ξεχάσω…
Γνωστή τηλε-παρουσιάστρια έπαιρνε συνέντευξη από ανερχόμενη και πολλά υποσχόμενη «ντίβα» του ελαφρολαικού τραγουδιού.
-Εεεεε…, το Fame Story σε έκανε άσσο κούπα σταρ! Εεεεε… Πως θα σύγκρινες τις «Φειμστορίτισες» με τις «Εξφακτορίτισες»…
-Εεεεε…(μασώντας τσίχλα) Τι να σου πω Τατιάνα μου, εμείς οι «φειμστορίτισες» είχαμε κλας! Οι «εξφακτορίτισες» να, δηλαδή πολύ κυρελέ… Εεεεε… τόπιασες…
-Εεεεε….ας πούμε…
Εεεεε, έξη και ξερό σας και στους δύο.. Μάθατε βρέ παλιόπαιδα πέντε εγγλέζικα και ξεχάσατε τα ελληνικά; Βάλατε προφορά στη γλώσσα μας που ήταν αγνή και γλυκομίλητη;
-Γυναίκα, ετοίμασε τις βαλίτσες, φεύγουμε.
-Για που πάλι ;
-Για την Ελλάδα.
-Μα στην Ελλάδα είμαστε χριστιανέ μου.
-Για την άλλη Ελλάδα, του Μόντρεαλ, εκεί που μιλάνε ελληνικά χωρίς «…λάκα και …λάκω» και χωρίς Εεεεεε. Τ’ ακούς;
Τι γίνετε εδώ; (κατέληξε ο συμπάροικος) Πού πάμε; Τι κάνουν οι υπεύθυνοι; Εδώ ξεκληρίζονται τα ελληνικά και δεν ενδιαφέρεται κανείς; Γιατί δεν διώχνουν με τις κλωτσιές από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όλους αυτούς τους Εεεεεέδες και …λάκες; Γιατί δεν διαμαρτύρεται ο λαός μας; Ωχαδερφισμός κι εδώ; Να πάνε όλα στο διάβολο.
Νομίζω, πως χρειάζεται λίγη σκέψη. Κι ακόμα περισσότερο λίγη ντροπή!»
Αυτά μου έλεγε γνωστός συμπάροικος που επέστρεψε πρόσφατα από την πατρίδα.
Και αμέσως ήρθαν στη σκέψη μου τα σχολειά μας Σωκράτης και Δημοσθένης και η επιτακτική ανάγκη να τα διατηρήσουμε...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Saturday, September 4, 2010

Εσείς τι λέτε;

Trash TV!

O λόγος και πάλι για την ελληνική TV που μπήκε για τα καλά στη ζωή μας.
Δεν υπάρχει σήμερα πλέον ελληνικό σπίτι που να μην διακοσμείται εξωτερικά από ένα ή και περισσότερα δορυφορικά πιάτα…
Θυμάμαι όταν ο φίλος μου ο Χρήστος ξεκίνησε να εγκαταστήνει τους πρώτους δορυφορικούς δίσκους, με τι λαχτάρα τρέξαμε να «μπάσουμε» την Ελλάδα στα σπίτια μας, να απολαύσουμε τις ομορφιές της, τα μεταφερθούμε στα πανηγύρια της, να γελάσουμε με τις κωμωδίες της. Έτσι τουλάχιστον πιστέψαμε.
Πόσο γελαστήκαμε… Σε χρόνο μηδέν βρεθήκαμε δορυφορικά σε μία άλλη Ελλάδα, τελείως άγνωστη για μας. Στην Ελλάδα των σκανδάλων, της αναρχίας, της ακυβερνησίας και της ξενομανίας!
Αυτή την εικόνα τουλάχιστον μας προβάλλει η ελληνική TV.
Και χαθήκαμε μέσα στην φλυαρία των τηλεπαρουσιαστών, τις ατέλειωτες και άγνωστες για μας πολιτικές συζητήσεις, τις ακαταλαβίστικες αντιπαραθέσεις των παραθύρων με τους καλεσμένους να «συναγωνίζονται» ποιος θα πει τα περισσότερα ταυτόχρονα με τους άλλους συνομιλητές… και βέβαια τον «δημοσιογράφο» που τον «πνίγει» το δίκιο και μεταβάλλεται σε τιμωρό εισαγγελέα!
Τελικά τι συμβαίνει με τα προγράμματα των ελληνικών τηλεοπτικών σταθμών; Παρέχουν την κατά νόμο εφαρμογή της ενημέρωσης, επιμόρφωσης και σωστής ψυχαγωγίας; Ή έχουν μετατραπεί σε Trash TV; Μάλλον το δεύτερο.
Και μείς οι απόδημοι, κινούμενοι από αισθήματα νοσταλγίας, ακριβοπληρώνουμε για να βλέπουμε τα δορυφορικά αυτά κανάλια που ανακάλυψαν τούτη την διέξοδο της επικοινωνίας.
Δυστυχώς, η ελληνική TV εξακολουθεί να λειτουργεί άναρχα αφού καμιά κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν καθόρισε τους πρέποντες κανόνες στα ΜΜΕ.
Και τις δύσκολες στιγμές που διέρχεται σήμερα η Ελλάδα οι «δημοσιογράφοι» με μοναδικό σκοπό να κερδίσουν τις εντυπώσεις (και μόνο) των τηλεθεατών δεν διστάζουν να σπέρνουν τον πανικό και την κινδυνολογία χωρίς να λάβουν υπ όψιν τους τις καταστροφικές συνέπειες που επιφέρουν στον τόπο αλλά και την οικονομική ζημιά που υφίστανται τα ίδια κανάλια που υπηρετούν από την αναπόφευκτη μείωση των διαφημίσεων!
Στις σχετικές ακροάσεις του Καναδικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου
( CRTC) που προηγήθηκαν της δορυφορικής εισόδου, η οργανωμένη παροικία μας «έλαμψε» δια της απουσίας της, με αποτέλεσμα να πληρώνει σήμερα το βαρύ τίμημα της μαζικής αποχής από τα κοινά, που μοιραία επέφερε η ελληνική Trash TV!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com