Wednesday, September 11, 2013

Εσείς τι λέτε;


Ανώφελη ενασχόληση...

Δυστυχώς η μουσική ως μάθημα στα δημοτικά σχολεία είναι αρκετά υποβαθμισμένη με αποτέλεσμα τα παιδιά να στερούνται της υπέροχης αυτής ενασχόλησης.   
Υπάρχει εδώ ένα βαθύτερο πρόβλημα το οποίο έχει δημιουργηθεί στην βορειοαμερικανική κοινωνία που σχεδόν δεν υφίσταται σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Συχνά για τα αγόρια το μάθημα της μουσικής ή η ενασχόληση με αυτή γενικότερα αποτελεί ταμπού και "κίνδυνο" πως το αγοράκι εάν μάθει μουσική θα γίνει ευαίσθητο ή ακόμη και "αδελφή". Και με αυτό το σκεπτικό αρκετοί γονείς προτιμούν να το στείλουν να μάθει χόκεϋ!
Αυτή είναι μία λογική που δυστυχώς επικρατεί σε πολλούς γονείς, ανεξαρτήτου μορφωτικού επιπέδου. Μάλιστα το χόκεϋ παίζει τόσο πρωταρχικό ρόλο στην διαπαιδαγώγηση των αγοριών ώστε να χάνουν μαθήματα από το σχολείο προκειμένου να βρεθούν σε διάφορα απομακρυσμένα μέρη για να παίξουν χόκεϋ.
Συμφωνώ απόλυτα με την ενασχόληση των αγοριών αλλά και των κοριτσιών με τη γυμναστική και γενικότερα με τα αθλήματα. Εξ άλλου και στην αρχαία Ελλάδα ο αθλητισμός ήταν ισόβαθμος με τη μουσική, το θέατρο και τα μαθηματικά.
Όμως, με τον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε εδώ στην Βόρειο Αμερική δημιουργείται το εξής πρόβλημα. Τα αγόρια προστατεύονται ουσιαστικά από οτιδήποτε έχει να κάνει με την τέχνη με αποτέλεσμα να έχουν σαν κύρια ενασχόληση κυρίως το χόκεϋ, το οποίο τους διδάσκει - είτε το θέλουμε είτε όχι - την αντιπαράθεση και την λύση των προβλημάτων με την βία.     
Tι διαπαιδαγώγηση λοιπόν έχουν αυτά τα αγόρια όταν μεγαλώνουν και γίνονται πατέρες, γονείς και σύζυγοί; Που είναι η παλιά καλή εικόνα του άντρα ως τζέντλεμαν, όταν σαν μόνη του ενασχόληση κατά την παιδική ηλικία είχε το χόκεϋ και σκοπό της ζωής του πως να νικήσει και να πλακώσει στο ξύλο ένα άλλο παιδάκι;
Παρ όλες τις "προσπάθειες" που γίνονται από τις ομάδες των χόκεϋ προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή στο να μη καταλήγουν τα αγόρια στη βία, το άθλημα τους μαθαίνει ότι τα είδωλά τους, οι μεγάλοι επαγγελματίες παίχτες του χόκεϋ, είναι παράλληλα και επαγγελματίες πυγμάχοι! 

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

No comments: