Εσείς τι λέτε;

Φέτος πάμε Ελλάδα...

Αυτό είναι το μήνυμα της φετινής εκστρατείας με σκοπό την προώθηση του ελληνικού τουρισμού.
Αυτό είναι το μήνυμα και της εφημερίδας μας. Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για την πατρίδα.
Μέσα σε μία περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας για την Ελλάδα, με την εικόνα της - στη δύση κυρίως - και σ όλα σχεδόν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να βρίσκεται στο ναδίρ, ενώνουμε και μείς τη φωνή και την πένα μας με μοναδικό γνώμονα την αγάπη μας για την πατρίδα μας. Και θα τη στηρίξουμε αυτές τις δύσκολες στιγμές ως χρέος προς τους συμπατριώτες μας που αναζητούν εναγωνίως τα τελευταία χρόνια κάποια αμυδρή ακτίνα φωτός. 
Επιδίωξή μας είναι να ακουστεί το σύνθημα της αλληλεγγύης προς την Ελλάδα.  
Θέλουμε και μπορούμε να βοηθήσουμε μιλώντας για τις μοναδικές ομορφιές της σε γνωστούς, φίλους, γείτονες, Καναδούς και μη, καλώντας τους να περάσουν εκεί τις διακοπές τους. Τους παροτρύνουμε να την επισκεφτούν φέτος ΜΑΖΙ μας.
Παροτρύνουμε ακόμη τους παράγοντες των ελληνικών κοινοτήτων, σωματείων και  οργανισμών, καθώς και τους φιλέλληνες, να ενώσουν τις φωνές τους με τη δική μας και να συνεχίζουν να στηρίζουν την Ελλάδα που το μεγαλύτερό της «πρόβλημα» είναι η ομορφιά της…
Η απανταχού ομογένεια ανέκαθεν στήριζε και θα στηρίζει με οποιοδήποτε τρόπο την γενέτειρα. Το ίδιο έπραξαν και πράττουν τα ΟΜΜΕ ακόμη και όταν σε περιόδους παχιών αγελάδων ο διαφημιστικός προϋπολογισμός του ΕΟΤ διατίθετο σχεδόν αποκλειστικά στα ξένα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, πολλά από τα οποία τελικά μας «αντάμειψαν» με αρνητικά προς την Ελλάδα δημοσιεύματα δυσφήμισης και κινδυνολογίας! Ας είναι…
Καλό καλοκαίρι. Χαρούμενες και ξεκούραστες διακοπές.
Στην πατρίδα…

Μιχάλης Τελλίδης

Ασπίδα της Αθηνάς

Αποστολή, όραμα και αξίες...

Η Ασπίδα της Αθηνάς ιδρύθηκε το 1991 για να προσφέρει στην ελληνική παροικία πληροφορίες πάνω στην οικογενειακή και συζυγική βία. Πριν από 20 χρόνια ξεκίνησε και προώθησε μια καμπάνια ευαισθητοποίησης με στόχο τα θύματα στη μητρική τους γλώσσα. Αυτή η πετυχημένη προσέγγιση ήταν και η περαιτέρω προώθηση της καμπάνιας και προς άλλες παροικίες. Η Ασπίδα άρχισε επίσης να προσφέρει δωρεάν επαγγελματικές ειδικευμένες υπηρεσίες μεσολάβησης, υποστήριξης, παραπομπής, πρόληψης και συνοδείας για γυναίκες και παιδιά θύματα οικογενειακής βίας και ειδικά σε όσους προέρχονται από εθνικές και αγγλόφωνες κοινότητες. Σήμερα αυτές οι υπηρεσίες προσφέρονται σε 12 γλώσσες στα δύο γραφεία της, στο Μόντρεαλ. Το 1997, σε συνεργασία με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση διά μέσου του προγράμματος της Εθνικής Στρατηγικής εναντίον της οικογενειακής βίας και των Μ.Μ.Ε. της περιφέρειας του Μόντρεαλ άρχισε το Πρόγραμμα Προσέγγισης διά μέσου των Εθνικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Η Ασπίδα δημιούργησε εκπομπές για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, έγραψε σχετικά με το θέμα άρθρα για τον τύπο και το 2002 δημιούργησε ένα πρόγραμμα με τίτλο Η ΒΙΑ ΜΑΣ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΟΛΟΥΣ που βραβεύθηκε από τις Δημόσιες Υπηρεσίες (PSA). Το πρόγραμμα αυτό προβλήθηκε σε 14 γλώσσες και εδόθη σε 30 εθνικούς ραδιοσταθμούς ανά τον Καναδά με ειδικευμένους στο εν λόγω θέμα εκφωνητές. Από το 1997 μέχρι το 2002 δημιούργησε τις πρώτες οπτικοακουστικές σειρές σε 15 γλώσσες, πάνω στις διάφορες μορφές της οικογενειακής βίας που ανταποκρίνονταν σε συγκεκριμένα αιτήματα από τις κοινότητες των διάφορων μειονοτήτων. Η Ασπίδα συνεχίζει να προσφέρει προγράμματα ευαισθητοποίησης του κοινού πάνω στην οικογενειακή βία, βασισμένα στην κάθε κουλτούρα των ενδιαφερόμενων μελών και στην μητρική τους γλώσσα. Βοηθά τις κοινότητες να αναλύσουν τις ανάγκες τους και να αντιμετωπίσουν τα θέματα που αφορούν τη βία πάντοτε βάσει των εμποδίων και ταμπού της κουλτούρας της κάθε κοινότητας και με μια θετική προσέγγιση δίνει τα μηνύματα για τη βία καθώς και πληροφορίες για την μεσολάβηση που μπορούν να ζητήσουν και να έχουν στις περιπτώσεις βίας. Το 2003 ετοίμασε μια δεύτερη σειρά οπτικοακουστικών μηνυμάτων σε συνεργασία με την Αστυνομία του Μόντρεαλ σχετικά με τις διαδικασίες της Αστυνομίας για τις υπάρχουσες πηγές βοήθειας για γυναίκες θύματα συζυγικής βίας. Τα μηνύματα αυτά έγιναν σε 14 γλώσσες. Ταυτόχρονα υπέγραψε επίσημο έγγραφο με την Αστυνομία, δίνοντας το δικαίωμα στην SPVM να μεταχειρίζεται τα πληροφοριακά αυτά σύνεργα όταν αντιμετωπίζει προβλήματα βίας στις διάφορες κοινότητες. Το 2004 εγκαινίασε και άνοιξε ένα καταφύγιο για άμεση ανάγκη. ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, όπου γυναίκες και τα παιδιά τους θύματα οικογενειακής και συζυγικής βίας μπορούν να μείνουν από 1 ημέρα μέχρι 2 μήνες. Το Σπίτι προσφέρει δωρεάν πολιτιστικά προσαρμοσμένες υπηρεσίες επέμβασης σε πολλές γλώσσες καθώς επίσης και οτιδήποτε αναγκαίο, μέσα σε ένα άνετο, παρηγορητικό και δυναμικό περιβάλλον. Από το 2007 άρχισε νέες υπηρεσίες όπως τις δύο "Multilingual Sexual Assault Referral & Help Lines" προσφέροντας πληροφορίες για τις υπάρχουσες πηγές βοήθειας στο Μόντρεαλ και Λαβάλ. Όσοι τηλεφωνούν μπορούν επίσης να αφήσουν μήνυμα και κάποιος που μιλά τη γλώσσα τους θα τους τηλεφωνήσει. 514-270-2900 και 450-688-2117 Τον Σεπτέμβρη 2009 η Ασπίδα ξεκίνησε μια μεγάλη καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού για τη σεξουαλική βία με τίτλο ΕΧΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΥΣΤΙΚΟ. Επιπλέον, εκτός από το πολύγλωσσο πρόγραμμα για την τηλεφωνική γραμμή βοήθειας και ενημέρωσης, η καμπάνια αυτή προσφέρει ένα βιβλιάριο τυπωμένο σε 15 γλώσσες και στο σύστημα Braille, ένα άρθρο μεταφρασμένο σε 14 γλώσσες, το οποίο εκτυπώνετε σε πολλές παροικιακές εφημερίδες, μεταδίδεται από συνεντεύξεις ραδιοφώνου και τηλεόρασης. Στις 16 Μαρτίου 2012 ο Καναδός πρωθυπουργός Stephen Harper, αναγνωρίζοντας τις πολύτιμες υπηρεσίες του Οργανισμού, ανέθεσε στην Ασπίδα της Αθηνάς την διαχείριση ενός ειδικού προγράμματος, προϋπολογισμού $ 348,150, με σκοπό την αποτροπή και αντιμετώπιση της οικογενειακής βίας.

Την Κρήτη έχω στην καρδιά...

Της …Κρήτης έγινε στο διήμερο υπαίθριο πανηγύρι του Συλλόγου Κρητών το Σαββατοκύριακο 23 και 24 Ιουνίου, 2012. Στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την ΟΚΠΜΕ (Εκατοντάχρονη Οργανωμένη Κρητική Παρουσία στο Μόντρεαλ) με πρωτοφανή επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Κρητικό πανηγύρι του Συλλόγου στο Howard Park με χορό και διασκέδαση (αφιλοκερδή προσφορά του Μανώλη Σγουράκη), με το συγκρότημα νεολαίας να τιμάει τις παραδόσεις μας, με ψυχαγωγικά παιχνίδια για τα παιδιά και με νόστιμους μεζέδες όπως τα γευστικότατα Ιεραπετρίτικα καλτσουνάκια και το παραδοσιακό Χανιώτικο πιλάφι με βραστή γίδα, παρασκευασμένα από τα μαγικά χέρια του Ευτύχη Μακρυμανωλάκη. Οι εορταστικές εκδηλώσεις για τα εκατό χρόνια ξεκίνησαν τον Ιανουάριο με την εναρκτήρια τελετή και έκθεση φωτογραφίας στο Κοινοτικό Κέντρο παρουσία επίσημων προσκεκλημένων από την Ελλάδα όπως την αντιπεριφερειάρχη Ρεθύμνου Μαρία Λιονή και τους περιφερειακούς συμβούλους Δημήτρη Γιαννουλάκη (Ηράκλειο), Όλγα Λεβάκη (Χανιά) και Κώστα Νικολαράκη (Λασίθι). Απερίγραπτη επιτυχία είχε και η ετήσια χοροεσπερίδα λίγους μήνες αργότερα. Ανεκτίμητη η συμβολή των Κρητών σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων. Τον περασμένο Οκτώβριο στην κατοικία του Γενικού Προξένου της Ελλάδας, κ. Θάνου Καφόπουλου υπεγράφη η Ιδρυτική Διακήρυξη του Παραρτήματος Μόντρεαλ του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών “Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος”. Πρόκειται για το πρώτο παράρτημα στο εξωτερικό που σκοπό έχει την ευρύτερη προβολή του έργου του Ιδρύματος και του Εθνάρχη μέσω διαλέξεων, εκθέσεων, εκδόσεων και άλλων δραστηριοτήτων. Νωρίτερα δόθηκε διάλεξη για τον παγκοσμίου φήμης μυθιστοριογράφο, ποιητή και θεατρικό συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη, με προσκεκλημένο ομιλητή τον Πρόεδρο της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, Γιώργο Στασινάκη και με την καλλιτεχνική παρουσία του Αντώνη Ξυλούρη (Ψαραντώνη). Στα πλαίσια, εξ άλλου, του Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου προβλήθηκε η ταινία El Greco που αναφέρεται στη ζωή του Κρητικού καλλιτέχνη Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, δίνοντας την ευκαιρία στους ξένους κυρίως θεατές να γνωρίσουν την καταγωγή και το έργο του κορυφαίου έλληνα ζωγράφου της Αναγέννησης. Οι εορταστικές εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν το φθινόπωρο με μεγάλη χοροεσπερίδα την οποία θα τιμήσουν με την παρουσία τους εκπρόσωποι του πολιτικού, λογοτεχνικού και καλλιτεχνικού κόσμου. Να τα χιλιάσετε Σύντεκνοι…

                                Καρφίτσα δεν χωρούσε στο Howard Park...

                     Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Μανώλης Ρεβελάκης, ο Γραμματέας
               Τάσσος Ξυπολιτάκης, η συντονίστρια Αγλαία Ρεβελάκη και εθελοντές.

                                           Τα κοπέλια χορεύουν Πεντοζάλη...

                  Μιχάλης Χριστοδουλάκης - Μανώλης Σγουράκης. Αβάντι μαέστρο!

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ 2012

                                      Τα καταφέραμε!

Η Επιτροπή Εράνου της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ με την υποστήριξη και την στενή συνεργασία των ελληνόφωνων ΜΜΕ πραγματοποίησε τον ετήσιο Μαραθώνιο 2012 το Σαββατοκύριακο 16 και 17 Ιουνίου, 2012. Ο έρανος - ο οποίος συνεχίζεται - ολοένα και πλησιάζει πιο κοντά στο στόχο που είναι η συγκέντρωση $150,000. Στην εξαιρετικά δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκονται τα σχολεία μας η παροικία μας για άλλη μία φορά ανταποκρίθηκε θετικά στο κάλεσμα της Ερανικής Επιτροπής. Στην αδιαμφισβήτητη επιτυχία του Μαραθωνίου συνέβαλαν αποτελεσματικά οι συντονιστές Δημήτρης Γιαντσούλης και Δημήτρης Ξένος, οι διευθυντές των τηλεοπτικών προγραμμάτων, Γιάννης Κόκκωνας (Hellas Spectrum) και Κώστας Καλαβρυζιώτης (Odyssey TV), οι εκδότες Γιώργος Γκιούσμας - Γιώργος Μπακογιάννης (Ελληνοκαναδικά Νέα) και Χρήστος Μανίκης (Ελληνοκαναδικό Βήμα), τα ελληνικά Προγράμματα του Radio Centreville και CKDG, ο Διευθυντής των Προγραμμάτων του CFMB Μιχάλης Τελλίδης και οι συνεργάτες του, Δημήτρης Ηλίας, Βρισηίς Μαύρου-Παιδούση, Δρ Αθανάσιος Κατσάρκας, Σούλα και Γιώργος Τελλίδης, Ρένα Παπαθανάκου, Γιώργος Καλυβρούσης και βέβαια οι δεκάδες ακούραστοι εθελοντές του Οργανισμού. Εάν δεν σας δόθηκε ακόμη η ευκαιρία να προσφέρετε, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Ερανική Επιτροπή της ΕΚΜΜ μέσω email:fundraisingcommittee@hcgm.org

Εσεις τι λέτε;

Λειτουργική γλώσσα

Ποικίλες αντιδράσεις προκάλεσε η καταφατική απάντηση του ιερέα Ζήση Ντερέκα σε ερώτηση εάν σε Ελληνορθόδοξες Εκκλησίες η Θεία Λειτουργία επιτρέπεται να γίνεται στα Αγγλικά.
Μεγαλωμένος στο Τορόντο του Καναδά, ο  Ιερατικώς Προϊστάμενος του Αγίου Διονυσίου θεωρεί εντελώς φυσιολογικό να κηρύττει τον λόγο του Θεού και στην Αγγλική γλώσσα.  
Οι γνώμες πάντως στο θέμα αυτό είναι διχασμένες.
Ορισμένοι ακροατές του σταθμού μας υποστηρίζουν ότι δεν είναι σωστό να γίνεται η λειτουργία στα Αγγλικά γιατί χάνει την αξία της.
Αυτό βέβαια χρειάζεται συζήτηση γιατί Ορθόδοξοι υπάρχουν σε όλο τον κόσμο οπότε θα πρέπει να μάθουν όλοι ελληνικά...
Ταξιδεύοντας στο χρόνο βλέπουμε πως η πρώτη Θεία Λειτουργία είναι του Αδελφοθέου Ιακώβου για του Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ. Μετά έχουμε την Λειτουργία του Ευαγγελιστή Μάρκου για τους Χριστιανούς της Αιγύπτου. Ακολουθεί η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου για τους Χριστιανούς της Μικράς Ασίας και τέλος έχουμε την Λειτουργία του Ιωάννου Χρυσοστόμου για τους Έλληνες Χριστιανούς. 
Κάθε ένας από τους αναφερόμενους Αγίους χρησιμοποίησε τη δική του διάλεκτο, όπως έγινε και με τα Ευαγγέλια, χωρίς να χαθεί η αξία τους
Στην Ιαπωνία το 1850 υπήρχαν 4 εκατομμύρια Ορθόδοξοι με αποτέλεσμα οι Λειτουργίες του Ιωάννου Χρισοστόμου και του Μεγάλου Βασιλείου να μεταφραστούν στα Ιαπωνικά.
Προσωπικά πιστεύω πως το καυτό θέμα στην προκειμένη περίπτωση είναι να φέρουμε τα παιδιά μας στις Εκκλησίες και να παρακολουθούν την Θεία Λειτουργία σε γλώσσα που την κατανοούν.
Συχνά προσπαθούμε να φορτώσουμε το φταίξιμο στα παιδιά μας που δεν καταλαβαίνουν τη Λειτουργία στα Ελληνικά, ενώ στην πραγματικότητα είναι όλο δικό μας που δεν μιλάμε Ελληνικά στα σπίτια μας!
Ιδανική - κατά τη γνώμη μου - λύση θα ήταν η Θεία Λειτουργία και τα Μυστήρια να γίνονται σε απλή και σαφή Ελληνική και Αγγλική (ή Γαλλική) γλώσσα ταυτόχρονα.
Με τον τρόπο αυτό θα μπορούμε να κατανοούμε ευκολότερα το Λόγο του Θεού και η Εκκλησία θα εκπληρώσει αποτελεσματικά την αποστολή της.

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

Εσεις τι λέτε;

Η «Ελπίδα» πεθαίνει πάντα...πρώτη.

Δεν εκπλήττει πλέον κανέναν η παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος για την ΕΚΜΜ.
Χωρίς κριτική διάθεση, η στήλη διατυπώνει ορισμένες σκέψεις και ανησυχίες για την πορεία και το μέλλον του άλλοτε «κέντρου αποφάσεων» της ελληνικής ομογένειας του Καναδά.
Θεωρώ αναγκαία την προσαρμογή στις εκάστοτε συνθήκες και απαιτήσεις των καιρών. Και βέβαια η κοινότητα δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα.
Με βάση λοιπόν τις τωρινές ανάγκες και προοπτικές, ο οργανισμός - εφόσον θέλει να παρέχει πολλαπλές υπηρεσίες - επιβάλλεται να ακολουθεί μία αναπτυξιακή πολιτική μαζί με έναν αποτελεσματικό κοινωνικό-οικονομικό προγραμματισμό.
Η δομή του οργανισμού, όπως έχει διαμορφωθεί, απαιτεί ικανότητες και δεξιότητες ώστε να επιτευχθεί η αποτελεσματική λειτουργία του.
Απαιτεί επί πλέον αφοσίωση, αποφασιστικότητα και φαντασία.
H έλευση του νέου αιώνα άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του οργανισμού με την ενεργή συμμετοχή της νεότερης γενιάς.
Μιας γενιάς γονέων που από την πρώτη κιόλας στιγμή έτυχε της καθολικής υποστήριξης της ευρύτερης παροικίας.
Οι μεγάλες προσδοκίες όμως σύντομα διαψεύστηκαν...
Η εκτός πραγματικότητας αντίληψη που εισήχθη στον οργανισμό, η ξενόφερτη νοοτροπία των νέο-διοικούντων, ο ανεύθυνος τρόπος αντιμετώπισης των ζωτικών θεμάτων και η έλλειψη επικοινωνίας, είχαν σαν αποτέλεσμα την δημιουργία ενός κλίματος πόλωσης και διχασμού.
Η λανθασμένη κοινοτική πολιτική που ακολουθήθηκε, η αδικαιολόγητη διαγραφή εθελοντών, οι άστοχοι χειρισμοί στην παιδεία, οι προστριβές με την εκκλησία, η ρευστοποίηση της κοινοτικής περιουσίας και η άσκοπη και δαπανηρή προσάρτηση του Λαβάλ - με όλα τα γνωστά επακόλουθα - θεωρούνται ορισμένα από τα «επιτεύγματα» της κάποτε πολλά υποσχόμενης «ελπιδοφόρας» γενιάς…
Η νέα διοίκηση - τελευταία ίσως των Μοϊκανών - ξαναπαίρνει μέσα από τις στάχτες της καμένης γης τη σκυτάλη και τον τραχύ δρόμο του νοικοκυρέματος...
Και μείς, οι ελάχιστοι εναπομείναντες επιβάτες ενός ακυβέρνητου πλοίου, αφού ακριβοπληρώσαμε τις λάθος επιλογές μας, μοιραία θα καταφύγουμε πάλι μια μέρα σε κάποιους άλλους φιλόδοξους νέους με την «Ελπίδα» πως θα την οδηγήσουν κάποτε σε ένα πιο δημιουργικό και ελπιδοφόρο αύριο…
Αναρωτιέμαι. Μήπως τελικά η «Ελπίδα» πεθαίνει πάντα… πρώτη;

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

«Προφητική» προσφώνηση…

 Όσοι έχουν την τύχη να βρεθούν στο δρόμο από και προς το Κάιρο για την Αλεξάνδρεια, θα έρθουν αντιμέτωποι με μία φωτεινή επιγραφή γραμμένη στα ελληνικά. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ».
Η απόφαση ήρθε μετά από απαίτηση των Αιγυπτίων δημάρχων της περιοχής για να τιμήσουν τον Μέγα Αλέξανδρο και βρίσκεται στην είσοδο της πρωτεύουσας της Αιγύπτου προσδίδοντας στην πόλη «άρωμα» ελληνικού πολιτισμού, κάτι βέβαια που δεν θα μπορούσε να αποτελεί τίποτα άλλο από μία αιχμηρή απάντηση όχι μόνο απέναντι στους Σκοπιανούς που θέτουν συνεχώς θέμα με την ονομασία της χώρας τους, αλλά και στους γηγενείς μας που τείνουν να ξεχάσουν τις ρίζες, τον πολιτισμό και την πλούσια ιστορία τους...
Όταν το 332 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος πέρασε από την περιοχή της σημερινής Αλεξάνδρειας, γονάτισε στην αχανή παραλία και χάραξε στην άμμο το αμφιθεατρικό σχήμα της μελλοντικής πόλης η οποία θα γινόταν η πρωτεύουσα και θα έπαιρνε το όνομά του.
Οι Αιγύπτιοι εκτός από την απέραντη ευγνωμοσύνη που ένοιωσαν για τον Βασιλιά Ισκαντάρ, για την πανέμορφη πόλη που τους έχτισε, τον λάτρεψαν ως ελευθερωτή και τον ανακηρύξαν Φαραώ τους. Ουδέποτε τον διεκδίκησαν αλλά ούτε και διανοήθηκαν να παραχαράξουν την ιστορία με σκοπό την αποκομιδή οφελών. 
Στην Αλεξάνδρεια τα ίχνη για την ελληνικότητα του Μέγα στρατηλάτη και της ιδιαίτερης πατρίδας του της Μακεδονίας βρίσκονται αποτυπωμένα παντού. Σε αρχαία μνημεία,  
νομίσματα, μουσεία…
Ατράνταχτα επιχειρήματα που δεν καταφέραμε να αξιοποιήσαμε ώστε να αποστομώσουμε τον νονό της σκοπιανής «Μακεδονίας» δικτάτορα Τίτο και τους ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ απογόνους του.  
Εντελώς αδικαιολόγητη η παθητική στάση και οι συνεχείς παραχωρήσεις μας στα εθνικά θέματα.
Θα μου πείτε, στην σημερινή Ελλάδα της χαώδους κατάστασης, της οξείας οικονομικής κρίσης  και των απρόβλεπτων πολιτικών εξελίξεων, ποιος έχει χρόνο να ασχολείται με διεκδικήσεις ονομάτων και εδαφών, παραβιάσεις, παράνομες γεωτρήσεις…
Πόσο επίκαιρη είναι στ αλήθεια η «προφητική» εκείνη προσφώνηση της Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, όταν το 2005 ανήγγειλε στον Κάρολο Παπούλια, την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. 

"Αναλαμβάνετε κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις.
Τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης  της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται απο αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμαστεί απο ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης..."

Τα περαιτέρω σχόλια περιττεύουν...

Εσείς τι λέτε;

"Ελαστικές" ιδεολογίες...

Η είδηση ήταν αναμενόμενη.
Η ελληνικής καταγωγής βουλευτής Niki Ashton διορίσθηκε σκιώδης υπουργός Γυναικείων Υποθέσεων στο νέο σχήμα του Ομοσπονδιακού Νεοδημοκρατικού κόμματος, την αξιωματική αντιπολίτευση του Καναδά.
Ο νέος ηγέτης του NDP Thomas Mulcair τοποθέτησε σε σκιώδη υπουργεία όλους τους πολιτικούς αντιπάλους του οι οποίοι διεκδίκησαν το χρίσμα στην πρόσφατη αναμέτρηση για την ηγεσία του κόμματος.
Η Niki Ashton, ως γνωστόν, είχε επίσης διεκδικήσει την ηγεσία.
Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο επίδοξοι πολιτικοί να «διαμορφώνουν» την πολιτική τους γνώμη στους κόλπους του αντιπολιτευόμενου στρατοπέδου.
Κάπως έτσι άρχισαν την καριέρα τους αρκετοί ηγέτες που έγραψαν ιστορία.
Ο Γέρος της Δημοκρατίας Γεώργιος Παπανδρέου, αφού «ψάχτηκε» μέσα από διάφορα κόμματα της εποχής, τελικά το παραδοσιακό κόμμα των Φιλελευθέρων (Ενώσεως Κέντρου)  ήταν εκείνο που τον «κέρδισε», τον προώθησε στην ηγεσία και κατ επέκταση στην πρωθυπουργία.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε από τα ιδρυτικά στελέχη της Ενώσεως Κέντρου, αργότερα ίδρυσε το κόμμα των Νέο Φιλελευθέρων και τελικά έγινε πρωθυπουργός όταν προσχώρησε στο κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Στον Καναδά, οι περισσότεροι ηγέτες έκαναν το πολιτικό τους ντεμπούτο μέσα από μικρότερα κόμματα ποικίλων ιδεολογικών στιγμάτων.
Ο Pierre Trudeau, οπαδός του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, κατέστη ο δημοφιλέστερος πρωθυπουργός του Καναδά όταν εισχώρησε στο εξουσιαστικό κόμμα των Φιλελευθέρων.
Ο Rene Levesque άρχισε την πολιτική του καριέρα με το Φιλελεύθερο κόμμα, μετεπήδησε στο Mouvement souveraineté-association για να συνιδρύσει το Parti Quebecois που αργότερα θα τον αναδείξει στο ανώτατο αξίωμα.
«Ελαστική» ιδεολογία είχε και ο Lucien Bouchard ο οποίος ξεκίνησε Συντηρητικός, κατόπιν ίδρυσε  το διαχωριστικό Μπλοκ και κατέληξε πρωθυπουργός στο «φαβορί» κόμμα Parti Quebecois.
Ο Thomas Mulcair πριν μεταπηδήσει στο NDP χρημάτισε υπουργός Περιβάλλοντος στην Φιλελεύθερη κυβέρνηση Charest.
Και ο νυν Φιλελεύθερος πρωθυπουργός της επαρχίας μας Jean Charest προέρχεται από τον Συντηρητικό χώρο, τον οποίον και υπηρέτησε ως αρχηγός του...   
Βέβαια σήμερα δεν υφίστανται πλέον σταθερές ιδεολογίες ούτε ισχύει το ρητό «Τέλος καλό, όλα καλά».
Η πολιτική ζωή είναι μία εξαιρετικά δύσκολη και περίπλοκη υπόθεση. 
Η δίψα για εξουσία, η αναζήτηση ευκαιριών και ο σκοπός που «αγιάζει τα μέσα» θεωρούνται πλέον συνηθισμένα φαινόμενα στον ανταγωνιστικό πολιτικό χώρο...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Για το χαμόγελο του παιδιού……

Αν γράφαμε πριν από λίγα χρόνια για υποσιτισμένα παιδιά στην Ελλάδα, κάποιοι θα μας χαρακτήριζαν γραφικούς ή ακόμα και υπερβολικούς. Κι όμως, στην Ελλάδα του μνημονίου, της οικονομικής κρίσης και της εξαθλίωσης, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, εκατοντάδες παιδιά λιποθυμούν στις σχολικές αίθουσες επειδή πεινάνε…
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, τα νούμερα είναι δραματικά και αποκαλύπτουν το μέγεθος του οικονομικού προβλήματος στις ελληνικές οικογένειες. Παιδιά που φοιτούν σε νηπιαγωγεία και δημοτικά της χώρας δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Ένα κουλούρι, ένα φρούτο, λίγο γάλα ή χυμό. Τα άκρως απαραίτητα για την επιβίωση και την ανάπτυξη ενός παιδιού έχουν πλέον γίνει είδη πολυτελείας. Και πώς να μην είναι άλλωστε όταν στις περισσότερες ελληνικές οικογένειες ο ένας ή και οι δύο γονείς βρίσκονται χωρίς δουλειά.
Οι κοινωφελείς οργανισμοί για το παιδί υπολειτουργούν λόγω σοβαρής έλλειψης δωρητών, μια και οι μέχρι προ τινός δωρητές σπανίζουν αφού παλεύουν οι ίδιοι να επιβιώσουν κάτω από τις δύσκολες συνθήκες που δημιούργησε η κρίση στην πατρίδα. Η απανταχού ομογένεια ξεκίνησε πρόσφατα μία συλλογική εκστρατεία με στόχο την ανακούφιση και ενίσχυση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων στην Ελλάδα.
Στο Κεμπέκ παρόμοιο έργο ανέλαβε η νεοσυσταθείσα «Επιτροπή Συμπαράστασης Παιδικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας». Με πρωτοβουλία της ακούραστης εθελόντριας κ. Βρισηίδας Μαύρου-Παιδούση και με την αρωγή του Ελληνικού Κογκρέσου του Κεμπέκ ξεκινά η δική μας εκστρατεία για την ενίσχυση τριών μεγάλων οργανισμών που ασχολούνται με τα παιδιά. Το «Χαμόγελο του παιδιού», η «Κιβωτός του κόσμου» και τα «Χωριά SOS».
Τα εν λόγω ιδρύματα φιλοξενούν χιλιάδες παιδιά προσφέροντας - ως επί το πλείστον - συσσίτια σε καθημερινή βάση. Και μείς καλούμαστε να τα ενισχύσουμε με λίγα τρόφιμα. Όσα μπορεί ο καθένας. Το Πάσχα θεωρείται ημέρα αγάπης για τον πλησίον μας. Ας δείξουμε λοιπόν έμπρακτα την αγάπη μας και ας βάλουμε ξανά το χαμόγελο στα χείλη κάποιων λιγότερο τυχερών παιδιών…

Καλή Ανάσταση

Μιχάλης Τελλίδης

Εσείς τι λέτε;

Ιστορική αλήθεια

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε μία προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία του έθνους μας με έναν τρόπο που υπηρετεί πολιτικές και ιδεολογικές σκοπιμότητες. Αρχικά κυκλοφόρησε το βιβλίο ιστορίας Στ’ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση το οποίο μιλούσε για τον «συνωστισμό» των ελλήνων στη Σμύρνη του 1922. Στη συνέχεια είδαμε τον πολιτικό ακτιβιστή György Schwartz (Τζορτζ Σόρο) να χρηματοδοτεί τετράτομη ιστορία των Βαλκανίων σύμφωνα με την οποία αγιοποιείται η οθωμανική περίοδος με έντονη προβολή των Σκοπιανών θέσεων. Ύστερα ακούσαμε από ομάδα «ιστορικών» ότι μέχρι το 1780 οι πρόγονοί μας δεν αισθάνονταν έλληνες έως ότου Γάλλοι διαφωτιστές της εποχής τους έπεισαν να δηλώσουν έλληνες! Πέρυσι προβλήθηκε η τηλεοπτική σειρά του ΣΚΑΙ για το 1821που πρόβαλε όλες τις «αλήθειες» για την Επανάσταση. Πρόσφατα ο Καναδάς, με άλλες 120 χώρες, αναγνώρισε τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Εν τω μεταξύ, παγκόσμιες εγκυκλοπαίδειες, χάρτες, και τουριστικά έντυπα προσάρμοσαν κείμενα και σύνορα στη νέα ιστορικο-γεωγραφική «πραγματικότητα». Μήπως άραγε βρέθηκαν νέα ιστορικά ντοκουμέντα, πηγές και αποδείξεις που καθιστούν απαραίτητη την αναθεώρηση των απόψεων και δημιουργείται η ανάγκη να ξαναγραφτεί η ιστορία μας; Στην σημερινή Ελλάδα, μερίδα του πολιτικού κόσμου υποστηρίζει πως θα βελτιωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις εάν περικόψουμε σημαντικά κεφάλαια της ιστορίας μας! Που θα οδηγήσει άραγε η ανοχή και υποχωρητικότητά μας; Με πρωτοβουλία του ΕΚΚ πραγματοποιείται αύριο η δεύτερη διάλεξη με θέμα «Μακεδονία: η Ιστορική αλήθεια» που απευθύνεται στους Γαλλόφωνους συμπατριώτες μας. Άξιοι συγχαρητηρίων το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ, το Κέντρο Νεοελληνικών Σπουδών, το Πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ και οι Μακεδονικοί Σύλλογοι για την πρωτοβουλία τους. Η επανάσταση του 1821 από ομογενείς ξεκίνησε. Σε όλες τις κρίσιμες φάσεις της πατρίδας μας, η ομογένεια ήταν παρούσα. Ανεξάρτητα από την υποχωρητική πολιτική που - δυστυχώς - ακολουθείται στην Ελλάδα, εμείς έχουμε καθήκον αλλά και υποχρέωση να φυλάξουμε την ιστορική αλήθεια σαν κόρη οφθαλμού και συγχρόνως να την προβάλουμε. Αν σήμερα απολαμβάνουμε το ύψιστο αγαθό που λέγεται ελευθερία, αυτό οφείλεται στις θυσίες των προγόνων μας. Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε λοιπόν είναι να τις σεβαστούμε…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

«Είμαστε όλοι έλληνες; »

Συγκινητική,  ομολογουμένως, η παγκόσμια διαδήλωση υπέρ της Ελλάδας σε πολλές πόλεις του κόσμου με το σύνθημα «Είμαστε όλοι έλληνες», όπου εκατομμύρια πολίτες συγκεντρώθηκαν να διαμαρτυρηθούν για την οικονομική κρίση και τη στάση που τηρεί η διεθνής κοινότητα απέναντι στην Ελλάδα.
Εντυπωσιακές  ήταν οι  συγκεντρώσεις αλληλεγγύης που έγιναν στην Κύπρο και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες όπως στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Γερμανία, αλλά και στη μακρινή Αυστραλία, στις γειτονικές ΗΠΑ και βέβαια στον Καναδά, με εξαίρεση το     Μόντρεαλ!
Έλαμψε κυριολεκτικά δια της απουσίας της η «οργανωμένη» παροικία μας από κάθε μορφή αλληλεγγύης.
Εντελώς απούσα από την παν-αμερικανική ερανική προσπάθεια υπέρ των δεινοπαθούντων ελλαδιτών αδελφών μας...  
Απούσα  και από την αποστολή ειδών βασικής διατροφής, του Ιδρύματος Ελληνικής Συμπαράστασης,  σε ευπαθείς ομάδες στην Ελλάδα …
Απούσα ακόμη και από την ανέξοδη ηθική συμπαράσταση…
Θα μου πείτε, άλλα «Μείζονος» σημασίας προβλήματα απασχολούν τη δική μας «οργανωμένη» - κατά τα άλλα - παροικία…
Τελευταία βαλθήκαμε να τα «βρούμε» με τον Μητροπολίτη (το έργο πολλάκις το έχουμε ξαναδεί) και όπως φαίνεται το επιτυχημένο σήριαλ που πρόσφατα έκανε πρεμιέρα, θα έχει πολλά (άπρακτα) επεισόδια!
Άλλο ένα «σοβαρό» πρόβλημα, που επί μακρόν μας απασχολούσε, ήταν ο εσωτερικός «ψυχοπλακωτικός»  διάκοσμος του Κοινοτικού Κέντρου. Ευτυχώς όμως που η «μητέρα» κατάφερε να το λύσει καταβάλλοντας αρκετές χιλιάδες δολάρια από το… υστέρημά της!
Πάντως, όπως  μας διαβεβαιώνουν οι  «εκτελεστικοί», χάριν της νέας γκάμας των παραβάν, στο εξής στην αίθουσα δεν θα πέφτει ούτε καρφίτσα!
Τι να πούμε και για τα σχολικά λαχεία; Αν δεν είχαμε τους γονείς και δασκάλους να τα παίρνουν σαν τα «hotcakes», θα αναβάλαμε την κλήρωση για την δεύτερη εκατονταετηρίδα!
Να μη ξεχάσουμε και το πρόβλημα των προβλημάτων. Τις επερχόμενες εκλογές…
Συμβουλή μας, για να μην απογοητευτείτε και χάσετε την «Ελπίδα» σας - λόγω του «ζωηρού» ενδιαφέροντος - φροντίστε να δηλώσετε εγκαίρως υποψηφιότητα.
Γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα και φέτος θα γίνει το «αδιαχώρητο» στις κάλπες!
Κατά τα άλλα στην «οργανωμένη» παροικία μας «Είμαστε όλοι έλληνες;»  

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσεις τι λέτε;

«Cash Greeks»

Με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο επιχειρούν ορισμένοι «προνομιούχοι» έλληνες να βγάλουν τα χρήματα τους από την Ελλάδα υπό τον φόβο της χρεοκοπίας. Πρόκειται για πολιτικούς, εφοπλιστές, εμπόρους, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους και καλλιτέχνες, που αγοράζουν σπίτια και εξοχικά στο εξωτερικό πληρώνοντας όσο όσο! Οι εν λόγω «επενδυτές κρίσης» αναζητούν την ασφάλεια και γι' αυτό προτιμούν ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ελβετία και η Μεγάλη Βρετανία, επενδύοντας εκατομμύρια σε πολυτελείς κατοικίες και πανάκριβα σαλέ. Εξ άλλου, εκατοντάδες βορειοελλαδίτες έχουν αποκτήσει σπίτια στη Βουλγαρία και τα Σκόπια. Η μεγαλύτερη όμως ζήτηση καταγράφεται στη γειτονική «σύμμαχο» Τουρκία. Βέβαια, πριν από λίγα χρόνια, η αγορά κατοικίας στην Τουρκία από έλληνες θα ακουγόταν μάλλον σαν ανέκδοτο. Σήμερα, αποτελεί γεγονός. Υπολογίζεται ότι τους τελευταίους 12 μήνες, περίπου 10,000 τουρκικά ακίνητα έχουν περάσει στα χέρια ελλήνων με τη ζήτηση να είναι αυξημένη κυρίως στα παράλια της Μικράς Ασίας όπου τα διαμερίσματα πωλούνται όπως τα ζεστά γλυκίσματα! Αναρίθμητοι «προνομιούχοι» έλληνες, σε πείσμα της ανέχειας και φτώχειας στην πατρίδα, προχωρούν σε μαζικές αγορές σπιτιών και επαγγελματικών ακινήτων έχοντας το προσωνύμιο «Nakit Yunanlilar» ή «Cash Greeks».Έλληνες δηλαδή που πληρώνουν σε ρευστό.
Θα μου πείτε, που τα βρήκαν οι «προνομιούχοι» τόσα χρήματα όταν σήμερα στην Ελλάδα πολύς κόσμος μένει άστεγος, χωρίς δουλειά, σπίτι, περίθαλψη και με άδειο στομάχι; Η απάντηση πιστεύω είναι ευνόητη… Πάντως, έχω την έντονη εντύπωση πως αρκετοί νεοέλληνες πάσχουν από αμνησία ή στην καλύτερη των περιπτώσεων, είναι εντελώς ανιστόρητοι. Όπως διαπιστώνεται, έχουν παντελή άγνοια για την τετρακοσάχρονη κατοχή και σκλαβιά, για την ανελέητη σφαγή και τον άγριο διωγμό των προγόνων από τον Πόντο, την Μικρά Ασία και άλλες ξεχασμένες πατρίδες, σίγουρα δεν έμαθαν για τα «Σεπτεμβριανά» και δεν πήραν καν χαμπάρι για το διπλό κτύπημα του Αττίλα στην μαρτυρική Κύπρο! Ας ευχηθούμε οι σύγχρονοι ατσίδες- κυνηγοί ακινήτων να μη χρειαστεί να «συνωστιστούν» κάποια μέρα στην παραλία της Σμύρνης (όπως ισχυρίζεται η «ιστορικός» Μαρία Ρεπούση), για να προλάβουν… το πλοίο της επιστροφής!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Πρωτοβουλία άξια επαίνου…

Η ελπιδοφόρα είδηση μας ήρθε από τις ΗΠΑ. Βοήθεια σε ευπαθείς ομάδες στην Ελλάδα προσφέρει το «Ίδρυμα Ελληνικής Συμπαράστασης», το οποίο ιδρύθηκε πρόσφατα στην Νέα Υόρκη.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του ομογενειακού αυτού φιλανθρωπικού φορέα, σκοπός του είναι η ανακούφιση ευπαθών ομάδων στην πατρίδα, που δοκιμάζονται από την πρωτοφανή οικονομική κρίση.
Όπως τονίζεται, το Ίδρυμα δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία ομογενών που ενδιαφέρονται να ανταποκριθούν έμπρακτα στις παρούσες ανάγκες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στους τομείς της διατροφής και της υγείας.
Εκπρόσωποι του Ιδρύματος επισκέπτονται με δικά τους έξοδα την Ελλάδα όπου παραδίδουν συσκευασμένα είδη βασικής διατροφής σε οικογένειες που έχουν ανάγκη, ενώ τα τρόφιμα ανταποκρίνονται στην κλασική μεσογειακή διατροφή.
Η συσκευασία και η διανομή γίνονται τοπικά από εθελοντές.
Στη συνέχεια επισημαίνεται ότι οι αποδέκτες της ομογενειακής συμπαράστασης επιλέγονται μέσω επικοινωνίας του Ιδρύματος με άτομα και οργανώσεις στην Ελλάδα, που επιτελούν κοινωφελές έργο.
Το «Ίδρυμα Ελληνικής Συμπαράστασης» είναι ανεξάρτητο και λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους της πολιτείας της Νέας Υόρκης.
Η όλη προσπάθεια βασίζεται σε εθελοντική εργασία, ούτως ώστε κάθε προσφορά να διατίθεται αποκλειστικά για το φιλανθρωπικό έργο του Ιδρύματος. Αξιέπαινη πράγματι η πρωτοβουλία της τρίτης και τέταρτης γενιάς νεοϋορκέζων ομογενών. Μια πρωτοβουλία που φαίνεται να βρίσκει μιμητές σε οργανωμένες παροικίες στα μεγάλα αστικά κέντρα των ΗΠΑ, του Καναδά, της Ευρώπης και της μακρινής Αυστραλίας. Και εδώ αναρωτιέται κανείς. Τι κάνει η δική μας οργανωμένη παροικία των 75 - 80 τόσων χιλιάδων για την ανακούφιση των ευπαθών αδελφών μας στην Ελλάδα;  Γιατί οι οργανισμοί μας δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν έστω και μία τράπεζα τροφίμων για τον συγκεκριμένο σκοπό; Γιατί εθελοτυφλούν οι επιχορηγούμενες κοινωνικές μας υπηρεσίες στο κάλεσμα της πατρίδας που ζει μια από τις κρισιμότερες περιόδους στην ιστορία της; Γιατί οι εταιρίες τροφίμων και τροφοδοσίας δεν σκέφτηκαν να διαθέσουν κάποια κιβώτια τυποποιημένων τροφίμων που θα ταΐσουν μερικά πεινασμένα στόματα; Γιατί η Εκκλησία των τέκνων του «αγαπάτε αλλήλους» και της ελεημοσύνης δεν κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση;

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

«Oh Mommy Blue...»

Πριν από έναν περίπου αιώνια, πριν κηρυχτεί ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, μια χούφτα έλληνες που έφθασαν εδώ αναζητώντας καλύτερη τύχη, αποφάσισαν να οργανωθούν με κύριο σκοπό την διατήρηση της θρησκείας, γλώσσας, ηθών και εθίμων τους.
Έτσι, γεννήθηκε η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ.
Οι νεοαφιχθέντες, με θυσίες, στερήσεις και πολύ κόπο, έφτιαξαν εκκλησιές, σχολεία και κοινωφελή ιδρύματα.
Με τα χρόνια, οι δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελλάδα, υποχρέωσαν πολλούς έλληνες να εγκαταλείψουν τον τόπο με αποτέλεσμα η συνεχής αύξηση των μεταναστών να αυξήσει δραματικά και τις ανάγκες της προπολεμικής ομογένειας.
Η Κοινότητα, στο στάδιο αυτό έπαιξε ηγετικό ρόλο.
Έκτισε και άλλες εκκλησιές, ίδρυσε ημερήσια σχολεία, κοινοτικά κέντρα και απέκτησε σημαντική ακίνητη περιουσία που - σύμφωνα με εκτιμήσεις - ξεπερνά τα εκατό εκατομμύρια δολάρια. Τεράστιο επίτευγμα αν αναλογιστεί κανείς πως όλα αυτά φτιάχτηκαν από χέρια εθελοντών.
Παρόλη όμως την πρόοδό και εξέλιξή της, η κοινότητα δεν κατάφερε να αποφύγει την «κατάρα» που κυνηγά τη φυλή (βλέπετε προηγούμενο άρθρο) και η κάποτε αξιοζήλευτη «Μητέρα» (όπως ορισμένοι την αποκαλούν) μετετράπη σε χώρο κομματικών και εκκλησιαστικών διενέξεων, ατομικών συμφερόντων και προσωπικών φιλοδοξιών.
Η φυσιολογική φθορά ήταν αναπόφευκτη…
Οι συνεχείς φιλονικίες, οι έντονες αντιπαραθέσεις, τα μικρο κοινοτικά συμφέροντα, το κυνηγητό της εξουσίας και η ματαιοδοξία, μετέβαλαν σιγά-σιγά την Κοινότητα σε μια κουρασμένη «Μητέρα» χωρίς ουσιαστική υποδομή, μακροχρόνιο προγραμματισμό, όραμα και φαντασία.
Μια «Μητέρα» αχάριστη και παιδοφάγο που στην πορεία αποθάρρυνε, κυνήγησε και (ακόμη) διέγραψε τα παιδιά της που την υπηρέτησαν!
Μια «Μητέρα», σχεδόν απομονωμένη σήμερα, που πληρώνει το βαρύ τίμημα των αδέξιων χειρισμών της που οδήγησαν σε υπέρογκα χρέη και σε επίπονες περικοπές των σχολικών επιχορηγήσεων.
Μια «Μητέρα» άνευ «Μείζονος» πλέον σημασίας για τα Νότιο- βορειοδυτικά προάστια.
Μια «Μητέρα» που με τα καπρίτσια της κατάφερε να χάσει τον ηγετικό ρόλο, τον οποίο μοιραία ανέλαβαν αποκολλημένα τμήματά της όπως κογκρέσα και ανεξάρτητα ιδρύματα όπως εκπαιδευτικά, κοινωνικών υπηρεσιών, κακοποιημένων γυναικών, τρίτης ηλικίας, υποτροφιών, ερανικών επιτροπών, κ.α. που - κατά ειρωνικό τρόπο - διευθύνουν, ως επί το πλείστον, (με απόλυτη επιτυχία) τα «κυνηγημένα» παιδιά της!
Μια «Μητέρα» με αμφίβολη διαδοχή, χωρίς ίχνος «Ελπίδας» και με αβέβαιο μέλλον.
Η Κοινότητα - κατά πλειοψηφική ομολογία - υπάγεται τη στιγμή αυτή στην κατηγορία ενός μετρίου σωματείου, εκφραστή 70 μόλις μελών!
Καλοδεχούμενη η απόφαση της σταδιακής εκποίησης των περιουσιακών της στοιχείων προτού είναι αργά.
Εκατό εκατομμύρια στα χέρια υπεύθυνων διαχειριστών και δημιουργικών εξωκοινοτικών οργανισμών, σίγουρα θα έπιαναν τόπο…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

«Βαριά κατάρα…»

Τι συμβαίνει μ’ εμάς τους «πατριώτες» έλληνες τέλος πάντων και από τη μια χτίζουμε Παρθενώνες και πεθαίνουμε για την πατρίδα και από την άλλη τόσα φιλελεύθερα πνεύματα τους οδηγήσαμε στην εξορία, τη φυλακή ή το θάνατο! Ας ταξιδέψουμε όμως για λίγο στο παρελθόν… Ο κορυφαίος φιλόσοφος Πυθαγόρας μετά από τους διωγμούς που υπέστη από τον κακόβουλο Κύλωνα, αποσύρθηκε στη νότια Ιταλία, όπου έθεσε ο ίδιος τέλος στη ζωή του! Ο στρατηγός Μιλτιάδης, που έσωσε την Αθήνα κατατροπώνοντας τους Πέρσες, τελικά κατηγορήθηκε για προδοσία από τον Ξάνθιππο και πέθανε στη φυλακή από γάγγραινα!. Ο Αριστείδης ο Δίκαιος, επιφανής στρατηγός και άρχοντας των Αθηνών, επειδή είχε αντιταχθεί στο ναυτικό πρόγραμμα του Θεμιστοκλή οι τότε κρατούντες τον εξόρισαν και τελικά πέθανε πάμπτωχος στην Αθήνα! Ούτε κι ο Θεμιστοκλής όμως γλύτωσε την κατάρα του εξοστρακισμού και παρ’ όλο που σ’ αυτόν οφειλόταν η νίκη της ναυμαχίας της Σαλαμίνας και ο ίδιος μετέτρεψε την Αθήνα σε ναυτική υπερδύναμη, εξορίστηκε καταλήγοντας στην Περσία. Εκεί διάλεξε και να αυτοκτονήσει! Επίσης στην εξορία πέθαναν ο Φειδίας, ο Αισχύλος, ο Ικτίνος, ο Ηρόδοτος, ο Αναξαγόρας, ο Θουκυδίδης, ο Αριστοφάνης, ο Σοφοκλής, ο Δημοσθένης ,ενώ ο ίδιος ο Περικλής, στον οποίο οφείλεται ο Χρυσός Αιώνας, καθαιρέθηκε από το αξίωμα του στρατηγού και κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση του δημοσίου χρήματος! Ο φιλόσοφος Σωκράτης, μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ελληνικού και παγκόσμιου πολιτισμού, καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία της ασέβειας προς τους θεούς και της διαφθοράς των νέων. Πέθανε πίνοντας το κώνειο! Φτάνοντας στα νεότερα χρόνια η αγνωμοσύνη των ελλήνων δεν φαίνεται να μειώνεται στο ελάχιστο. Ο «γέρος του Μοριά», ο Κολοκοτρώνης - πρωτεργάτης της ελευθερίας - φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Παρόμοια τύχη είχαν και άλλοι ήρωες απελευθερωτές του Έθνους! Τι να πει κανείς για τον Ελευθέριο Βενιζέλο; Δύο φορές έγινε απόπειρα δολοφονίας. Καταδικάστηκε ερήμην σε θάνατο κι αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι! Θύματα δολοφονίας υπήρξαν ακόμη: Ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, ο βασιλιάς Γεώργιος ο Α’, ο πρωθυπουργός Θεόδωρος Δεληγιάννης, ο συνταγματάρχης Στέφανος Σαράφης, ο καπετάνιος Άρης Βελουχιώτης, ο βουλευτής Γρηγόρης Λαμπράκης, ο ποιητής Αλέξανδρος Παναγούλης και αμέτρητοι άλλοι (τα ονόματα των οποίων δεν δημοσιεύουμε λόγω περιορισμένου χώρου της στήλης…) Τι να πούμε και μείς για την συκοφαντία και τον διωγμό αξιόλογων ηγετικών στελεχών της παροικίας μας! Ποια είναι άραγε αυτή η βαριά κατάρα που κουβαλά η Ελλάδα και σαν τον Κρόνο τρώει τα παιδιά της; Ή μήπως τελικά η διχόνοια, η λησμονιά κι η αχαριστία είναι το χαρακτηριστικό του λαού μας; Αρνούμαι πεισματικά να το πιστέψω…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Χρόνια Πολλά

Ευχόμαστε στους πολυάριθμους - πιστούς ακροατές ,αναγνώστες μας και σε όλους τους ομογενείς ανα τον κόσμο, Χαρούμενα Χριστούγεννα κι Ευτυχισμένο τον Καινούργιο Χρόνο 2012.

Γιώργος Γκιούσμας, Κώστας Δανιηλίδης, Ελένη Δρακοπούλου, Δημήτρης Ηλίας, Γιώργος Καλιβρούσης, Μαριλένα Καλογρίδη, Dr. Αθανάσιος Κατσάρκας, Dr.Guy Legault, Βρισηίς Μαύρου-Παιδούση,  Dr. Κυριάκος Ματζιωρίνης, Δημήτρης Μεταξάς, Dr. Ιωάννης Μπουγάς,  Νίκος Παγώνης, Ρένα Παπαθανάκου,  Κωνσταντίνα Πετροπούλου, π. Παναγιώτης Σαλατέλλης, Σούλα και Γιώργος Τελλίδης, Μιχάλης Τελλίδης, Ιωάννα Τσουμπλέκα, Ζαφείρης Φαφούτης.

Εσείς τι λέτε;

Γιορτή Αγάπης…

Έτσι τα αποκαλούμε τα Χριστούγεννα. Όμως αλήθεια, τι σημαίνει αυτό; Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή που προσφέρεται για να δείξουμε την αγάπη μας κάνοντας δώρα! Μόνο που η αγάπη δεν είναι φαίνεται μόνο στα δώρα…. Η αγάπη είναι αυτό το κάτι που μόνο να αισθανθείς μπορείς… Μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται, αποδεικνύεται με τα έργα και προορίζεται για ανταλλαγή μεταξύ ατόμων με στενούς δεσμούς. Δεσμούς αγάπης ή φιλίας.
Υπάρχει όμως και μια άλλη αγάπη. Είναι η αγάπη που δεν θα έπρεπε να κοιμάται έντεκα μήνες το χρόνο και να ξυπνάει τον δωδέκατο. Όμως συνήθως έτσι γίνεται. Βέβαια, είναι εύκολο να λέμε ότι η αγάπη για τον συνάνθρωπο, για τον άγνωστο, για τον λιγότερο προνομιούχο θα έπρεπε να λειτουργεί ως καθήκον κάθε μέρα της ζωής μας. Όλοι το ξέρουμε, λίγοι το πράττουμε.
Όμως - έστω και τώρα - τον δωδέκατο μήνα του χρόνου, με αφορμή τη Γιορτή της Αγάπης μπορούμε να κάνουμε πράξη την αγάπη προς τον συνάνθρωπο με κινήσεις απλές και μικρές που δεν κάνουν εμάς ανώτερους, ούτε θίγουν την αξιοπρέπεια αυτών για τους οποίους προορίζονται. Είναι οι πράξεις που γίνονται χωρίς άλλο κίνητρο από την προσφορά, από τον άνθρωπο… στον άνθρωπο.
Κάπου μέσα στη ντουλάπα υπάρχουν ρούχα που κάθονται και σκονίζονται! Καιρός να πιάσουν τόπο, ζεσταίνοντας και αγκαλιάζοντας κάποιον που του λείπουν. Μέσα στο ψυγείο μας υπάρχει και μπόλικο φαγητό που μπορεί να επισκεφθεί ένα άλλο σπιτικό, λιγότερο ζεστό και φιλόξενο, όπου όμως θα εκτιμηθεί δεόντως και θα καταναλωθεί με χαρά. Σκόρπια στο σπίτι υπάρχουν παιχνίδια που ίσως κακοπερνάνε στα χέρια παιδιών που τα έχουν βαρεθεί. Υπάρχουν άλλα παιδιά που δεν έχουν προλάβει να βαρεθούν κανένα παιχνίδι, επειδή δεν είχαν ποτέ κανένα Αυτές τις μέρες θα πρέπει όλοι να αναλογιστούμε ουσιαστικές προσφορές στους γύρω μας. Σε ανθρώπους λιγότερο τυχερούς, αυτό που πραγματικά έχουν ανάγκη και μαζί βέβαια την αγάπη μας… Εύχομαι σύνεση, υγεία, χαρά δημιουργίας, ειρήνη και ευτυχία. Ας δώσουμε όλοι ιδέες και ευχές για να μπουν τα Χριστούγεννα στην θέση που τους αρμόζει. Στην καρδιά μας…

Κ Α Λ Ε Σ  Γ Ι Ο Ρ Τ Ε Σ.....

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσεις τι λέτε;

Μόνο η αγάπη μπορεί…

Ο Μαραθώνιος Αγάπης 2011 αποτελεί πραγματικότητα. Οι μηχανές της αγάπης πήραν μπρος βάζοντας άλλο ένα στοίχημα. Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται τη βοήθειά μας να θριαμβεύσει. Γι’ άλλη μια φορά ενεργοποιούμε μαζικά τις δυνάμεις μας για να αποδείξουμε ότι μαζί μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι γιατί μόνο η αγάπη μπορεί…
Μαραθώνιος Αγάπης. Μια ακόμα κοινή ερανική προσπάθεια του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και τού Ραδιοσταθμού CFMB, μέσα από την οποία μας δίνεται η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας - υλικά και ηθικά - το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας στους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας. Μια ημέρα αφιερωμένη με ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά. Νοιώθω τυχερός που βρίσκομαι από τον πρώτο Ραδιομαραθώνιο ανάμεσα σε εκείνες τις ομάδες ακούραστων κυριών που δουλεύουν με αληθινή αγάπη και μπορώ να πω ότι ο Μαραθώνιος ήταν και θα είναι από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες της ζωής μου.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη .Κάθε νέος Μαραθώνιος συγκεντρώνει ακόμα περισσότερα χρήματα που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους. Είναι όμως αυτός μόνο ο στόχος Μαραθώνιου; Με την άλλη πτυχή - που για μένα τουλάχιστον είναι και η σπουδαιότερη - τι γίνεται; Και εννοώ βέβαια όλα τα άλλα δικαιώματα των άτυχων ανθρώπων. Δικαιώματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητά τους, με την επαγγελματική τους δραστηριοποίηση, με την κοινωνική τους ένταξη.
Η καθημερινή εμπειρία αποδεικνύει ότι τα άτομα αυτά που λαμβάνουν βοήθεια, κυρίως εκείνα με ειδικές ανάγκες, μπορεί να ευεργετούνται από τα έσοδα που αποφέρει ο Μαραθώνιος, ωστόσο κατά γενική ομολογία, ελάχιστα έχει βελτιωθεί η κοινωνική τους αναγνώριση και αποκατάσταση. Είναι αρκετό να σκεφτεί κανείς ότι, παρά την όλη εκστρατεία που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια στο πλαίσιο του Μαραθώνιου, δεν έχει εκλείψει η προκατάληψη κυρίως για τα ανήμπορα άτομα …
Ο Μαραθώνιος της αγάπης δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες - δυστυχώς - για τους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας είναι πλέον μόνιμες.
Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Άλλωστε η ικανοποίηση του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Καναδικό όνειρο…

Μια νεαρή κοπέλα, ελληνικής καταγωγής, σχεδόν άγνωστη μέχρι χθες, ήρθε να φέρει τα πάνω κάτω διεκδικώντας την αρχηγία του Νεοδημοκρατικού κόμματος και με όνειρο να γίνει μια μέρα πρωθυπουργός του Καναδά. Το όνομά της: Νίκη Αστον. Θα πείτε, «το έργο το έχουμε ξαναδεί». Στην περίπτωση όμως της Νίκης, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Η βουλευτής της Βόρειας Μανιτόμπα Niki Ashton είναι η νεότερη υποψήφια για την κούρσα της διαδοχής στο Νεοδημοκρατικό Κόμμα του Καναδά, το οποίο ως γνωστόν σάρωσε στις Ομοσπονδιακές εκλογές στο Κεμπέκ και τώρα βρίσκεται στην αξιωματική αντιπολίτευση. Είχα την ευκαιρία να γνωρίσω την Νίκη στον έρανο για τα ελληνικά μας σχολεία και πρέπει να ομολογήσω πως εντυπωσιάστηκα από την αποφασιστικότητα, τα άψογα ελληνικά της και ακόμη περισσότερο από την υπερηφάνειά που νοιώθει για την καταγωγή της. Η Νίκη Αστον, η οποία μιλάει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά, ελληνικά και Ισπανικά, δηλώνει ως μητρική της γλώσσα τα Ελληνικά ενώ μαθαίνει Κινέζικα, Ρωσικά και Τούρκικα. Στα 29 της χρόνια δοκιμάζει την τύχη της στον ευρύτερο πολιτικό στίβο του Καναδά φιλοδοξώντας να πάρει θέση στην κούρσα διαδοχής του Τζάκ Λέιτον, στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου - εδώ στο Μόντρεαλ - εντυπωσίασε τους δημοσιογράφους με την άνεσή της να κινείται ανάμεσα στις δύο επίσημες γλώσσες, ενώ δήλωσε ότι επέλεξε να ανακοινώσει την υποψηφιότητά της για την ηγεσία του κόμματος, στην πόλη που την θεωρεί όμορφη και ανήκει στην επαρχία του Κεμπέκ, όπου βέβαια αναδείχτηκε το κόμμα της στην αξιωματική αντιπολίτευση του Καναδά σαρώνοντας 50 έδρες. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Νίκη Αστον είναι κόρη του επαρχιακού υπουργού Πολυπολιτισμού της Μανιτόμπα, Στίβ Αστον και της ελληνίδας συζύγου του. Η Νίκη Αστον παντρεύτηκε το Σεπτέμβριο τον Ράιαν Μπάρκερ με ορθόδοξο γάμο σε ναό της Αλεξανδρούπολης στην Ελλάδα, απ' όπου κατάγεται η μητέρα της. Η υποψηφιότητα της Νίκης Αστον, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, έχει ιδιαίτερη σημασία για την ομογένεια του Καναδά. Στο πρόσωπό της το ελληνικό στοιχείο βρίσκει έναν ουσιαστικό υπερασπιστή των εθνικών θεμάτων ενώ ταυτόχρονα προασπίζεται την ισότητα των καναδών σε όλους τους τομείς, σε μια χώρα που σήμερα θεωρείται μοντέλο δημοκρατίας.. Η Νίκη Αστον με την απόφασή της αυτή, εκτός του ότι τοποθετεί την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη, κάνει έμμεσα ένα σημαντικό λόμπι υπέρ της Ελλάδος τόσο αναγκαίο τις δύσκολες αυτές στιγμές που διανύει. Συγχαρητήρια Νίκη. Και πρωθυπουργός, σου ευχόμαστε. Το αξίζεις!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Προκλητική στέρηση…

Σε μία εποχή όπου περισσότερο από ποτέ άλλοτε επιβάλλεται να διδάσκουμε τα παιδιά μας την ελληνική γλώσσα και ιστορία μας, το υπουργείο παιδείας πήρε την προκλητική και εξοργιστική απόφαση να κλείσει ελληνικά σχολεία του εξωτερικού και να καταργήσει δασκάλους σε χώρες που ζουν πολλοί ομογενείς, χωρίς καν να πληρώνει το ελληνικό δημόσιο για τη λειτουργία τους!
Το κακό βέβαια ξεκίνησε σταδιακά με την κυκλοφορία σχολικών ιστορικών βιβλίων που κυριολεκτικά παραχαράσσουν την ιστορία ή ακόμη παραβλέπουν τους αγώνες των ηρώων προγόνων μας.
Η υπουργός παιδείας - της μέχρι χθες εκλεγμένης κυβέρνησης - χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος - αποφάσισε να στερήσει την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας στα παιδιά των ελλήνων του εξωτερικού. Τη στιγμή που ολοένα και περισσότερα πανεπιστήμια βάζουν σαν μάθημά τους τα αρχαία ελληνικά, αφαιρεί το δικαίωμα στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από τα ίδια τα ελληνόπουλα!
Και ενώ εμείς πασχίζουμε με εράνους και λαχεία να διατηρήσουμε την γλώσσα και ελληνικότητά μας, η «Διαμαντένια» υπουργός πρότεινε στη Βουλή των Ελλήνων τη θέσπιση της αγγλικής γλώσσας ως επίσημης γλώσσας του ελληνικού κράτους! Ευτυχώς, η πρότασή της απορρίφθηκε…
Εξ άλλου, η κ. Άννα Διαμαντοπούλου διόρισε την κ.Θάλεια Δραγώνα στη θέση Γενικής Γραμματέως Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, καίρια θέση που καθορίζει τα προγράμματα των πρώτων εκπαιδευτικών βαθμίδων.
Έγραψε λοιπόν σε βιβλίο της η διορισθείσα κ.Δραγώνα ότι πριν την ελληνική επανάσταση στη Ελλάδα δεν υπήρχαν Έλληνες και ότι η πανσπερμία των κατοίκων ονομάστηκαν Έλληνες!
Ακόμη πως η Ελληνική Επανάσταση δεν έπρεπε ποτέ να γίνει, για να έχουν την ευκαιρία οι κάτοικοι αυτής της χώρας (λες και πρόκειται για ξένη χώρα) να επωφεληθούν από τον τουρκικό πολιτισμό, που είναι... «ανώτερος» από τον ελληνικό!
Και προσπάθησε, από θέση ισχύος (και πέτυχε) την απόλυση της δασκάλας εκείνης που αρνήθηκε να διδάσκει στα παιδιά των Πομάκων την τουρκική γλώσσα, όπως άλλωστε το ζήτησαν οι ίδιοι οι Πομάκοι κάτοικοι χωριών στη Θράκη.
Θα μου πείτε, αφού είμαστε πιο έλληνες - όπως συχνά μας αποκαλούν οι πολιτικοί «μουσαφίρηδές» μας - από τους Ελλαδίτες, τι τα χρειαζόμαστε τα ελληνικά!
Κατά τα άλλα, η πατρίδα μας καλεί όποτε μας έχει ανάγκη…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Τιμή και Δόξα...

Στις 28 Οκτώβρη 1940, ξεσηκώθηκε ολόκληρο το ελληνικό έθνος για να υπερασπίσει την πατρίδα του για να πει εκείνο το ιστορικό ΟΧΙ στο θρασύδειλο φασιστικό εισβολέα.
Ο στρατός μας βοηθούμενος από ολόκληρο τον ελληνικό λαό έγραψε τις ηρωικότερες σελίδες της ιστορίας των νεότερων χρόνων μετά το 1821. Και το πέτυχε μόνος του με ηγεσία ελληνική, με όπλα ελληνικά, με ψυχή ελληνική και με αίμα ελληνικό.
Ο ελληνικός λαός βρέθηκε ενωμένος και υπερασπίστηκε όχι μόνο τη δική του ακεραιότητα και την εθνική του ανεξαρτησία, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας.
Δε δέχτηκε να γίνει δορυφόρος ξένης δύναμης, αλλά και δε δέχτηκε να παραχωρήσει ούτε σπιθαμή του ελληνικού εδάφους.
Πώς και γιατί όμως ένα μικρό έθνος, μια μικρή χώρα όπως είναι η Ελλάδα, χωρίς επαρκή και σύγχρονο στρατιωτικό εξοπλισμό και με ελάχιστο στρατό δε φοβήθηκε και τα βαλε με δυο πανίσχυρες υτοκρατορίες, τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία με εκατομμύρια στρατιώτες άριστα εκπαιδευμένους και εξοπλισμένους με τα πιο σύγχρονα μέσα;
Την απάντηση στα εύλογα αυτά ερωτήματα τη δίνει η ίδια η Ιστορία μας. Τη δίνει ο κάθε Έλληνας. Τη δίνει ο ίδιος ο λαός μας, που είναι ολόιδιος από τα πανάρχαια χρόνια. Τη δίνει η ποιότητα της φυλής μας. Είναι αυτό που λέγεται ελληνική ψυχή. Κάτι το μυστηριώδες. Το άγνωστο. Κάτι που δεν αναλύεται, που αποτελεί τη βαθύτερη ουσία του ελληνικού μεγαλείου.
Το έπος του ʽ40 είναι ένας σταθμός, που άφησε ανεξίτηλα τη σφραγίδα του στην πορεία ολόκληρης της ανθρωπότητας και ακτινοβολεί σε όλα τα μήκη και πλάτη.
Η 28η Οκτωβρίου 1940 αποτελεί για μας σήμερα πηγή έμπνευσης, ομόνοιας, εθνικής ενότητας και αναβάπτισης στις πατροπαράδοτες ελληνικές μας ρίζες.
Η πατρίδα σήμερα περνάει δύσκολες στιγμές. Στην ιστορία μας περάσαμε και δυσκολότερες αν αναλογισθεί κανείς τις ιστορικές μας περιπέτειες. Πάντα όμως οι αστείρευτες δυνάμεις του απανταχού ελληνισμού υπερνίκησαν όλες τις δυσκολίες.
Ας είμαστε αισιόδοξοι ότι και τώρα κάνοντας όλοι τις υπερβάσεις μας θα ξεπεράσουμε και τα σημερινά μας προβλήματα.

Τιμή και Δόξα στους αθάνατους νεκρούς ήρωες του 1940.
Τιμή και Δόξα στον αδούλωτο ελληνικό λαό.

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

....

Εσείς τι λέτε;

«Για τα πανηγύρια…»

Μεγάλο τσεκούρι αναμένεται να πέσει στα κρατικά κονδύλια από τα οποία επιχορηγείται το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.
Αυτό μας είπε έμμεσα ο νέος υφυπουργός εξωτερικών αρμόδιος σε θέματα αποδήμων  κ. Δημήτρης Δόλλης, ο οποίος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Καναδά τόνισε την ανάγκη αναδιάρθρωσης του ΣΑΕ και παραδέχτηκε πως το «σχήμα» όπως έχει λειτουργήσει μέχρι τώρα δεν μπορεί να προχωρήσει. "Πρέπει να σταματήσουμε τα μεγάλα πανηγύρια...  Το μεγάλο γλέντι στη Θεσσαλονίκη δεν θα γίνει φέτος"… Κάλλιο αργά παρα ποτέ κ.Δόλλη... Τι  αναδιάρθρωση όμως μπορεί να γίνει σε έναν «αλειτούργητο» οργανισμό;  Το ΣΑΕ ουδέποτε έγινε αποδεκτό από του απόδημους καθολικά. Από την  ίδρυση του οι «δραστηριότητες» της ηγεσίας του είναι «συνεδριάσεις», «χαιρετισμοί», «εξαγγελίες» (που ποτέ βέβαια δεν υλοποιούνται), πληρωμένα ταξίδια, αργόσχολα πολυδάπανα γραφεία. Όπως άλλωστε ομολογεί και η περιφερειακή διοίκηση στο Τορόντο, δεν της δίνεται καν η πρωτοβουλία να προσφέρει κανένα έργο στους απόδημους. Και έπρεπε να χρεωθούν μέχρι σήμερα 80 εκατομμύρια ευρώ οι έλληνες φορολογούμενοι για τα άσκοπα πανηγύρια! 
Είπε ακόμη ο κ. Δόλλης πως από εδώ και στο εξής θα δίνεται έμφαση στις περιφέρειες όπου ζουν οι απόδημοι έλληνες, ενώ καταργούνται αμέσως τα περιφερειακά συνέδρια, τα οποία κόστιζαν δυσανάλογα πολλά χρήματα και πως θα ξεκινήσει ένας διάλογος για το σχήμα και τον τρόπο με τον οποίο θα υπάρξει το ΣΑΕ στο μέλλον.                 
Αναρωτιέμαι τι είδους διάλογος μπορεί να ξεκινήσει. Από ποιούς και με ποιούς;
Σε ποια γενιά αποδήμων απευθύνεται άραγε ο κ. υφυπουργός;
«Δεν μπορεί το ΣΑΕ, 16 χρόνια από την ίδρυση του, να είναι κρατικοδίαιτο και να εκφράζουν όλοι παράπονα για αυτό», κατέληξε ο κ. υφυπουργός, κάνοντας περιβόλι τις καρδιές των τζάμπα «τουριστών».   
Το 2003 που καλέστηκα στην Θεσσαλονίκη να συμμετέχω στις ημερίδες προώθησης της «Ολυμπιάδας 2004», με την ευκαιρία παρακολούθησα και κάποιες εργασίες του ΣΑΕ στο Συνεδριακό Κέντρο Ι. Βελλίδη.
Τι να πω. Η ασχετοσύνη των ασχεττοσυνέδρων ΣΑΕτζήδων σε όλο της το μεγαλείο!  Μία από τις ελάχιστες σοβαρές εισηγήσεις - πρέπει να ομολογήσω  - ήταν αυτή του Εργατικού Συλλόγου του Κεμπέκ. Πάλι καλά…
Ταβέρνες, μπαράκια, κέντρα και Clubs τίγκα τα βράδια από τους «εξουθενωμένους» αποδημοσυμβούλους!  Κάποιοι έστω ευνοήθηκαν…
Πάντως, καλό θα είναι κύριε υφυπουργέ να σταματήσετε τα «Μεγάλα Πανηγύρια». ..Αλλιώς, όπως πάμε, σε λίγο θα είμαστε όλοι...για τα πανηγύρια!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com