Εσείς τι λέτε;

Προ "βλέψεις" 2014!

Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις (δεν) είναι συμπτωματική...
Λαμπρά "ελπιδοφόρο" προδιαγράφεται για την παροικία μας το Νέον "Σωτήριον" έτος 2014, κατά το οποίο (με μπόλικη φαντασία) θα λυθούν όλα μας τα προβλήματα.
Αμφιβάλλετε; Δώστε προσοχή στις φετινές προ "βλέψεις" της στήλης... 
Ο Γενάρης λοιπόν ήρθε να μας φέρει τον πολυπόθητο πρωτοχρονιάτικο μποναμά. Πέντε φρεσκοκολαρισμένα  εκατομμυριάκια κουβαλούν στους σάκους τους Πρόεδρος και Γενικός από την "ευημερούσα" Γή της Τρόικας. Και μαζί δώρο μία πενταετή παράταση της θητείας του Προξένου μας στο Μόντρεαλ... (Κι' ύστερα, κάποιες κακές γλώσσες λένε πως στην παροικία μας δεν επιτελείται έργο!)
"Φλεβάρης ,κουτσοφλέβαρος, έρχεται κούτσα κούτσα, γιομάτος προσφορές και Λούτσα". Οι μεσίτες μας ρετουσάρουν και μοσχοπουλούν τα "vrais bijoux"σχολειά μας για να συνεχιστεί (...άστεγο )το μεγαλείο της γενιάς μας...
Η παιδεία "παίζει" και η ερανική μαζεύει... "Πετραδάκι - πετραδάκι για τον μεγαλοπρεπή "Τιμιο  Παρθενώνα", έστω και τον ...επόμενο αιώνα!
Μολών λαβέ...Οι 300 του Λεωνίδα "πέφτουν" υπέρ Λακωνικής...λέσχης!
Μάρτης. Λύνονται, τα "υπαρξιακά" μας προβλήματα. Το Κογκρέσο (με τα εναπομείναντα μέλη) και τη "σοφία" της "παρέας" χαράσσει την νέα κατευθυντήρια γραμμή που θα το οδηγήσει αλάνθαστα στην οδό της αιωνίας αναπαύσεως!
25 Μαρτίου, ανοίγει ο φάκελος. Και ο Έλληνας της χρονιάς ... (Ποθείτε τον τίτλο;   πουλάτε αβέρτα πετραδάκια! )
"Μάρτης  γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης..." Τέλος προθεσμίας. Κλειδαμπαρώνουν Άγιες πόρτες και παράθυρα! Δώστε και σώστε... Νέα υπερπροσφορά στον προκαθήμενο. Two for One... Παναγίτσα + Ευαγγελισμός και... σίγουρος πλειστηριασμός! (Μεγάλη η χάρη σου Μεγαλώνυμη!)
Απρίλης, Πάσχα των ταγών και των... λαγών μελών!   
Μάης. Ζήσε Μάη μου να φας τρίφυλλη. Παν-κοινοτική λιτότητα.... Στις υπηρεσίες (!), στο προσωπικό στις ...αποφάσεις! Η μείζονος το ρίχνει στη βοσκή!    
Ιούνης. Έκτακτη πρόσληψη του Sherlock Holmes προς εντοπισμό υποψηφίων για τις κοινοτικές εκλογές!
Ιούνης. Ακύρωση των εκλογών και η παροικία... "Παγώνη!" (oups! συγνώμη, ορθογραφικό λάθος λόγω βλάβης διορθωτή...)  
Ιούλης - Αύγουστος, καλοκαιράκι. Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες! Άφαντοι κοινοτάρχες, κογκρεσάρχες και τα μπίλια (πάλι) απλήρωτα!
Σεπτέμβρης και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Ασυνήθιστος ο "συνωστισμός" φέτος στους πάγκους! 
Οκτώβρης. "Που πάνε κείνα τα παιδιά της θύελλας και του Νοτιοβοριά που πέθαιναν για τα κοινοτικά, πού πάνε..."  Απομακρύνονται και οι τελευταίοι εναπομείναντες "νέοι" βολοντίερς. Την δόξαν πολλοί (δεινόσαυροι) εζήλεψαν!
Νοέμβρης. Οι επίπονες "προσπάθειες" του Κογκρέσου δικαιώνονται. Ο Οργανισμός ξαλαφρώνει από ένα μεγάλο βάρος. Παραιτείται και ο τελευταίος σύμβουλος! Από τούδε και στο εξής, Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει!
Δεκέμβρης. Καλήν εσπέραν άρχοντες
                   Στην παροικία τούτη των οραμάτων
                   Όπου η ηγεσία της συνέβαλε φιλότιμα
                   Εις το να πιάσουμε αισίως πάτον!

Εσείς τι λέτε;
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Γιορτή Αγάπης…

Έτσι αποκαλούμε τα Χριστούγεννα. Όμως αλήθεια, τι σημαίνει αυτό; Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή που προσφέρεται για να δείξουμε την αγάπη μας κάνοντας δώρα! Μόνο που η αγάπη δεν φαίνεται μόνο στα δώρα…. Η αγάπη είναι αυτό το κάτι που μόνο να αισθανθείς μπορείς…   Μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται, αποδεικνύεται με τα έργα και προορίζεται για ανταλλαγή μεταξύ ατόμων με στενούς δεσμούς. Δεσμούς αγάπης ή φιλίας.Υπάρχει όμως και μια άλλη αγάπη. Είναι η αγάπη που δεν θα έπρεπε να κοιμάται έντεκα μήνες το χρόνο και να ξυπνάει τον δωδέκατο. Όμως συνήθως έτσι γίνεται. Βέβαια, είναι εύκολο να λέμε ότι η αγάπη για τον συνάνθρωπο, για τον άγνωστο, για τον λιγότερο προνομιούχο θα έπρεπε να λειτουργεί ως καθήκον κάθε μέρα της ζωής μας. Όλοι το ξέρουμε, λίγοι το πράττουμε. Όμως - έστω και τώρα - τον δωδέκατο μήνα του χρόνου, με αφορμή τη Γιορτή της Αγάπης μπορούμε να κάνουμε πράξη την αγάπη προς τον συνάνθρωπο με κινήσεις απλές και μικρές που δεν κάνουν εμάς ανώτερους, ούτε θίγουν την αξιοπρέπεια αυτών για τους οποίους προορίζονται. Είναι οι πράξεις που γίνονται χωρίς άλλο κίνητρο από την προσφορά, από τον άνθρωπο… στον άνθρωπο.Κάπου μέσα στη ντουλάπα υπάρχουν ρούχα που κάθονται και σκονίζονται. Καιρός να πιάσουν τόπο, ζεσταίνοντας και αγκαλιάζοντας κάποιον που του λείπουν. Μέσα στο ψυγείο μας υπάρχει και μπόλικο φαγητό που μπορεί να επισκεφθεί ένα άλλο σπιτικό, λιγότερο ζεστό και φιλόξενο, όπου όμως θα εκτιμηθεί δεόντως. Σκόρπια στο σπίτι υπάρχουν παιχνίδια που ίσως κακοπερνάνε στα χέρια παιδιών που τα έχουν βαρεθεί. Υπάρχουν άλλα παιδιά που δεν έχουν προλάβει να βαρεθούν κανένα παιχνίδι, επειδή δεν είχαν ποτέ κανένα... Αυτές τις μέρες θα πρέπει όλοι να αναλογιστούμε ουσιαστικές προσφορές στους γύρω μας. Σε ανθρώπους λιγότερο τυχερούς και να τους προσφέρουμε γενναιόδωρα αυτό που πραγματικά έχουν ανάγκη και μαζί βέβαια την άπλετη αγάπη και φιλανθρωπία μας... που ετυμολογικά σημαίνει "αγάπη του ανθρώπου" με την έννοια της φροντίδας, για να θρέψει την ανάπτυξη και την ενίσχυση δεινοπαθούντων συνανθρώπων. Και βέβαια υπάρχουν πάμπολλοι φιλανθρωπικοί οργανισμοί στους οποίους μπορείτε να αποταθείτε. Ας μη ξεχάσουμε και τα δεινοπαθούντα παιδιά της Κιβωτού, του Χαμόγελου, της Αγκαλιάς, στην ιδιαίτερη πατρίδα μας...Εύχομαι σύνεση, υγεία, χαρά δημιουργίας, ειρήνη και ευτυχία. Ας δώσουμε όλοι ιδέες και ευχές για να μπουν τα Χριστούγεννα στην θέση που τους αρμόζει.  Στην καρδιά μας…

Κ ΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

"Ελπιδοφόρο χάιγουει..."

Μετά από χρόνια ψυχρών σχέσεων στις οποίες βρίσκονταν οι πόλεις του Quebec και του Montreal, τελικά οι δύο αυτές μεγαλουπόλεις αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να δημιουργήσουν έναν συνασπισμό ελπίζοντας πως θα τον σεβαστεί η επαρχιακή κυβέρνηση.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τη στιγμή αυτή οι δύο αυτές πόλεις, όπως προέκυψε από την πρόσφατη συνάντηση των Δημάρχων Denis Coderre και Regis Lebeaume, είναι οι συντάξεις των συνδικαλισμένων εργατοϋπαλλήλων που απορροφούν ένα μεγάλο ποσοστό του προϋπολογισμού των πόλεων.
Η νέα αυτή μεγάλη συμμαχία ουσιαστικά αντιπροσωπεύει 4,5 περίπου εκατομμύρια κατοίκους από τον συνολικό πληθυσμό των 7,9 εκατομμυρίων του Κεμπέκ.
Οι δύο Δήμαρχοι προσπαθούν να πείσουν την κυβέρνηση πως θα χρειαστούν  μεγαλύτερη υποστήριξη στο μέλλον αφού το Quebec παρουσιάζει έλλειμμα στον προϋπολογισμό του οκτακοσίων εκατομμυρίων δολαρίων και το Montreal έλλειμμα του ύψους των δυόμισι δισεκατομμυρίων. Και τα δύο ελλείμματα υπολογίζεται πως θα αυξηθούν τα επόμενα χρόνια καθώς το προσωπικό γηράσκει και αποσύρεται σταδιακά από το εργατικό δυναμικό. Γεγονός πάντως είναι πως ο Δήμος είναι υποχρεωμένος να καταβάλει για τις συντάξεις και τα συνταξιοδοτικά πλάνα το 10% του συνολικού προϋπολογισμού των πέντε δισεκατομμυρίων μόνο στην πόλη του Montreal, σύμφωνα με τον Denis Coderre.
Οι "απαιτήσεις" των πόλεων έρχονται σε μία περίοδο όπου το έλλειμμα της επαρχίας εξακολουθεί να καλπάζει με αχαλίνωτο ρυθμό. Σύμφωνα με την επίσημη οικονομική αναφορά του Υπουργείου Οικονομικών, παρότι η πρωθυπουργός Pauline Marois είχε δηλώσει πως το έλλειμμα βρίσκεται υπό πλήρη έλεγχο , μέχρι τις 31 Ιουλίου 2013 ανήρχετο στα 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Εννέα μόλις μήνες νωρίτερα, τον Σεπτέμβριο του 2012 βρισκόταν στα 1,8 δισεκατομμύρια... Κατά τους τέσσερις πρώτους μήνες του οικονομικού έτους τα έξοδα αυξηθήκαν κατά 4,3%. Μία αύξηση που αφορούσε κυρίως την υγεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες, την εκπαίδευση και την κουλτούρα. Εν τω μεταξύ, τον περασμένο Μάρτιο η κ. Marois είχε προβλέψει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό!
Θα δούμε τελικά εάν η επαρχιακή κυβέρνηση ενδώσει στις απαιτήσεις των Δημάρχων και αναλάβει να συμβάλλει περισσότερο. Βέβαια, θα έχουμε μία καλύτερη ιδέα των οικονομικών της επαρχίας όταν κατατεθεί ο οικονομικός προϋπολογισμός.  
Είναι πάντως οφθαλμοφανές πως η επαρχία μας τη στιγμή αυτή αντιμετωπίζει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να λύσει ο "δίκαιος" χάρτης αξιών, η κατάργηση των συμβόλων και της κελεμπίας , η "παράνομη" pasta  και τα τραγελαφικά... "hambourgeois".
Το πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο και πολύ φοβάμαι πως οι φορολογούμενοι για άλλη μία φορά θα κληθούν να βάλλουν βαθειά το χέρι στις τσέπες!
Ας ελπίζουμε πως σύντομα θα το αντιληφθούν οι ψηφοφόροι και περισσότερο η αντιπολίτευση, η οποία για ευνόητους ψηφοθηρικούς λόγους επιμένει να σιγοντάρει στο επικίνδυνο παιχνίδι των "καθαρόαιμων" γεγονός που μοιραία θα μας οδηγήσει στο "ελπιδοφόρο" χάιγουει 401!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

 

      

 

Εσείς τι λέτε;

Ακριβείς αριθμοί… ακρίβειας!

Με το νέο κύμα εξόδου, λόγω επανόδου του Παρτί Κεμπεκουά στην εξουσία, των νέων μέτρων «υπερπροστασίας» της διαλέκτου Joual τύπου «Pastagate», το πολυσυζητημένο επικείμενο «διαζύγιο» Québec - Canada και τον περιβόητο Χάρτη «Ισότητας», η στήλη συνέλεξε προς δημοσίευση κάποια συγκριτικά στοιχεία όσον αφορά το κόστος στέγασης στον υπόλοιπο Καναδά και αλλού. Ένας χρήσιμος οδηγός για σας που σκέφτεστε να την «κοπανίσετε» για μια «καλύτερη» ζωή… Μεταξύ άλλων, ενδιαφέρον παρουσιάζουν πρόσφατα στατιστικά στοιχεία που αφορούν τις δέκα ακριβότερες πόλεις στον Καναδά. Όπως θα φαντάζεστε ίσως, πρώτη σε ακρίβεια έρχεται η πόλη του Vancouver με μία μέση τιμή σπιτιού $ 748,000. Και παρότι τελευταία έπεσαν αισθητά οι τιμές, εξακολουθεί να παραμένει η πιο ακριβή Καναδική πόλη. Η δεύτερη ακριβότερη πόλη του Καναδά είναι το Τορόντο με μέση τιμή σπιτιού $ 482,648. Τρίτη είναι η Victoria, πάλι στην Βρετανική Κολομβία, με μέση τιμή περίπου $ 421,000. Η τέταρτη, όσο και αν φαίνεται παράξενο, είναι το Calgary με μέση τιμή σπιτιού $ 418,000. Ακολουθούν στην πέμπτη θέση το Burlington του Ontario με μέση τιμή $ 349,000 και αμέσως μετά η Ottawa  με $343,000. Στην έβδομη θέση βρίσκεται το Edmonton της Alberta με μέση τιμή $ 323,000, στην όγδοη θέση το Saskatoon της επαρχίας Saskatchewan, με $ 320,000, στην ένατη θέση το Μόντρεαλ με $ 318,982 και τέλος στην δέκατη θέση το Fort McMurray στην Alberta με μέση τιμή $ 177,000, που όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρείται σημαντική αύξηση εκεί λόγω των κοντινών ορυχείων άμμου πετρελαίου.  
Τώρα, εάν σκέπτεστε να εγκατασταθείτε στις ΗΠΑ, οι ευκαιρίες στα ακίνητα εκεί είναι μεγαλύτερες, ειδικά στην Φλόριντα, αφού η γείτονα ακόμη δεν μπορεί να συνέρθει από την οικονομική κρίση. Τέλος, εάν σκοπεύετε να επαναπατριστείτε, η πατρίδα θεωρείται σήμερα ο «παράδεισος» των ευκαιριών. Ένα διαμέρισμα στην Πατησίων που μόλις πριν τρία χρόνια είχε αξία 180,000 ευρώ σήμερα πωλείται (εάν φυσικά πουληθεί) μόλις 32,000, ενώ ένα ρετιρέ στην πλατεία Βικτωρίας, 86 τ.μ. με 2 υπνοδωμάτια, σαλόνι, κουζίνα και απέραντη βεράντα, από 300,000 ευρώ η τιμή έπεσε στις 53,000! Μοναδικές ευκαιρίες, εάν βέβαια η τσέπη σας αντέχει τους υπέρογκους «Σαμαρικούς» φόρους ιδιοκτησίας... Εάν πάλι έχετε την υπομονή να πέσουν και άλλο οι τιμές των ακινήτων, υπάρχει η εναλλακτική λύση να νοικιάσετε διαμέρισμα χωρίς να πληρώνετε… νοίκι. Ο ιδιοκτήτης θα σας κάνει τεμενάδες αρκεί να καλύψετε τα έξοδα της κατοικίας! Το ίδιο φυσικά ισχύει και με τους εμπορικούς χώρους…Εφόσον λοιπόν ανήκετε στην κατηγορία των αγανακτισμένων και είστε αποφασισμένοι να ακολουθήσετε το παράδειγμα των 17,000 Κεμπεκουά που έγιναν «Λούηδες» τους τελευταίους 12 μήνες, ιδού οι ακριβείς αριθμοί… ακρίβειας!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com 

Εσείς τι λέτε;

"Εθνικής" επιτεύγματα!

Πολλά ερωτήματα γεννά μια νέα μεγάλη επένδυση της Εθνικής Τράπεζας μέσω της θυγατρικής της Finansbank στην Τουρκία, την ίδια περίοδο που οι "βρύσες" της χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας από τις τράπεζες έχουν κλείσει και εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικές επιχειρήσεις ασφυκτιούν από ρευστότητα οδηγούμενες στην πλήρη χρεοκοπία με άμεσο επακόλουθο την αύξηση της ανεργίας και την μείωση των κρατικών εσόδων. Τα ερωτήματα αυτά μάλιστα γίνονται ακόμα μεγαλύτερα, καθώς η επένδυση αυτή έρχεται την ίδια περίοδο που η "φούσκα" της τουρκικής οικονομίας αρχίζει να ραγίζει, ενώ οι εξελίξεις στην αμερικανική οικονομία άρχισαν να έχουν δυσμενή για την Τουρκία αποτελέσματα. Συγκριμένα, η θυγατρική Finansbank της Εθνικής Τράπεζας προχώρησε στην αγορά ενός τεράστιου οικοπέδου 100 χιλιάδων τετραγωνικών στην Κωνσταντινούπολη για τη ανέγερση ενός ουρανοξύστη που θα στεγάσει γραφεία.Το κόστος αυτής της αγοράς, που είναι η αρχή της μεγάλης επένδυσης οικοδόμησης του ουρανοξύστη, ανέρχεται σύμφωνα με τις πληροφορίες του τουρκικού τύπου, σε 650 εκατομμύρια τουρκικές λίρες, δηλαδή περίπου 330 εκατομμύρια ευρώ.Το εν λόγω οικόπεδο είχε βγει προς πώληση από το 2005 επειδή όμως το τίμημα που ζητούσε η τουρκική ιδιοκτήτρια Soyak ήταν πολύ υψηλό δεν πουλιόταν μέχρι που βρέθηκαν οι "πρόθυμοι" Έλληνες (που μαστίζονται από την οικονομική κρίση) για να το αγοράσουν... Ο γυάλινος ουρανοξύστης θα έχει 40 ορόφους και ύψος 170 μέτρα.  Να σημειωθεί ότι όταν είχε γίνει η αγορά της τουρκικής Finansbank από την ελληνική Εθνική Τράπεζα το 2006 (αφότου εγκατέλειψε τον Καναδά λόγω "ζημιογόνας" λειτουργίας) είχε χαρακτηριστεί σαν σκάνδαλο και σαν μία τεράστια οικονομική χορηγία στον ισλαμιστή Ερντογάν, με στόχο την ενίσχυσή του απέναντι στο στρατό ιδιαίτερα ενόψει των εκλογών που θα γίνονταν στην Τουρκία το 2007. Η εξαγορά είχε γίνει με ένα τίμημα δυσβάσταχτο για την Εθνική Τράπεζα αφού ήταν συνολικά μεγαλύτερο από τα ίδια τα κεφάλαιά της... Το ενδιαφέρον είναι ότι η νέα αυτή "Εθνική" επένδυση γίνεται σε μια κρίσιμη φάση για την τουρκική οικονομία.Συγκεκριμένα το τουρκικό χρέος έχει αυξηθεί στα 127 δισεκατομμύρια δολάρια σημειώνοντας τον τελευταίο χρόνο αύξηση ρεκόρ 26,2%, ενώ η μεγάλη ζημιά από τον εμφύλιο στην Συρία υπολογίζεται σε πολλά δισεκατομμύρια δολάρια. Παράλληλα το άνοιγμα εισαγωγών - εξαγωγών αυξήθηκε εφέτος κατά 20,8% και το έλλειμμα ήταν της τάξης των 28 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Επί πλέον, πολλοί οικονομικοί παράγοντες στην Τουρκία φοβούνται ότι η φούσκα στην αμερικανική οικονομία θα σκάσει και στην Τουρκία, με σοβαρές συνέπειες ακόμα και για την πολιτική σταθερότητα.Για άλλη μια φορά, η τεράστια αυτή ελληνική "Εθνική" επένδυση έρχεται "λουκούμι" για τον Ερντογάν, ο οποίος εξακολουθεί να προκαλεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, την Θράκη και την Κύπρο και να ονειρεύεται την ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Εθνική ξευτίλα! 

Μετά "βασάνων" και "εμποδίων" κατατέθηκε προς ψήφιση από την μειοψηφική κυβέρνηση Parti Quebecois o περιβόητος Νόμος 60. Ένας Νόμος που "εξασφαλίζει" την ισότητα ανάμεσα στις γυναίκες και τους άνδρες καθώς και τη θρησκευτική ουδετερότητα της κυβέρνησης, σύμφωνα με τον Bernard Drainville, υπουργό Εσωτερικών Υποθέσεων και εισηγητή του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Ας δούμε όμως εν συντομία τι προβλέπει ο επίμαχος νόμος: "Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπάλληλοι δημοσίων υπηρεσιών δεν θα πρέπει να φορούν αξεσουάρ όπως μαντήλες, καπέλα και άλλα ρούχα ή εξαρτήματα που υποδηλώνουν τη θρησκευτική τους ταυτότητα". Όπου "αξεσουάρ", ο ...καινοτόμος υπουργός εννοεί σταυρούς, μισοφέγγαρα, κηροπήγια, κ.α. Θα απαγορεύει λοιπόν η κυβέρνηση P.Q. στους δημοσίους υπαλλήλους να φορούν σταυρό, μαντήλα, τουρμπάνι , κίπα, κελεμπία, βράκα, κλπ.Πρόκειται βεβαίως για μια ακόμη κίνηση προς την κατεύθυνση του θρησκευτικού αποχρωματισμού των δυτικών κοινωνιών και την παγκοσμιοποίηση που γίνεται με την βοήθεια των λεγόμενων "μειονοτήτων", δήθεν για την προστασία τους από διακρίσεις! Εν τω μεταξύ, πριν καλά-καλά προλάβουμε να μελετήσουμε τον "προστατευτικό" Νόμο, στην Ελλάδα έντονη αρχίζει να γίνεται τελευταία η φημολογία ότι η "νομοθετική εξουσία" έχει σκοπό να αλλάξει (πρώτα στην συνείδηση του λαού με την μέθοδο του μιθριδατισμού) την Ελληνική Σημαία!!! Σκέτες λουρίδες προτείνονται για τη "νέα" Σημαία ώστε να μην εμφανίζεται πλέον το θρησκευτικό σύμβολο του Σταυρού στο άνω αριστερό μέρος της, η οποία στο εξής θα εμφανίζεται μόνο με τις μπλε και άσπρες παράλληλες γραμμές! Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επίμονα προσπαθεί να συντονίσει τις ελληνικές "προσπάθειες" με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία. Ως γνωστό, μόνο 6 από τις 27 χώρες της ΕΕ έχουν το σύμβολο του Σταυρού στη σημαία τους: Η Φιλανδία, η Σουηδία, η Δανία, η Μεγάλη Βρετανία, η Μάλτα και βεβαίως η Ελλάδα. Και κάπου εδώ αναρωτιέμαι. Ποιά είναι τελικά η ταυτότητα του ελληνικού έθνους και ακόμη από τί καθορίζεται η ταυτότητα του κάθε λαού; Κόψε από δω, κόψε από κει, τί θα μείνει στο τέλος; Αλήθεια, σε τί θα ωφελήσει εμάς τους "ακόμη" έλληνες; Θα βγει ο Σταυρός, μετά δε θα μας αρέσει το χρώμα - μια και θα είναι μουντό σκέτο - και ύστερα θα πρέπει να αλλάξουμε όλη τη σημαία. Να την "εκσυγχρονίσουμε"... Ποιούς, τέλος πάντων, δουλεύουνε οι φωστήρες πολιτικοί "ηγέτες", εδώ και στην Ελλάδα; Επί τέλους, κάποιος να μας συντονίσει να δούμε πώς θα αμυνθούμε σ' αυτή την απόλυτη Εθνική ξευτίλα... στο μεγαλείο της!  

Εσείς τι λέτε; 
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                         

Εσείς τι λέτε;

Ραδιομαραθώνιος Αγάπης

Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2013 αποτελεί πραγματικότητα. Οι μηχανές της αγάπης πήραν μπρος βάζοντας άλλο ένα στοίχημα. Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται τη βοήθειά μας να θριαμβεύσει. Γι’ άλλη μια φορά ενεργοποιούμε μαζικά τις δυνάμεις μας για να αποδείξουμε ότι μαζί μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι γιατί μόνο η αγάπη μπορεί… Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2013. Μια ακόμα ερανική προσπάθεια του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και τού Ραδιοσταθμού CFMB μέσα από την οποία μας δίνεται η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας - υλικά και ηθικά - το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας στους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας. Μια ημέρα αφιερωμένη με ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά. Νοιώθω τυχερός που βρίσκομαι από τον πρώτο Ραδιομαραθώνιο Αγάπης ανάμεσα σε εκείνες τις ομάδες ακούραστων κυριών που δουλεύουν με αληθινή αγάπη και μπορώ να πω ότι ο Ραδιομαραθώνιος ήταν και θα είναι από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες της ζωής μου. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη. Κάθε νέος Ραδιομαραθώνιος συγκεντρώνει ακόμα περισσότερα χρήματα που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους. Είναι όμως αυτός μόνο ο στόχος του Ραδιομαραθώνιου; Με την άλλη πτυχή - που για μένα τουλάχιστον είναι και η σπουδαιότερη - τι γίνεται; Και εννοώ βέβαια όλα τα άλλα δικαιώματα των άτυχων ανθρώπων. Δικαιώματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητά τους, με την επαγγελματική τους δραστηριοποίηση, με την κοινωνική τους  ένταξη.Η καθημερινή εμπειρία αποδεικνύει ότι τα άτομα αυτά που λαμβάνουν βοήθεια, κυρίως εκείνα με ειδικές ανάγκες, μπορεί να ευεργετούνται  από τα έσοδα που αποφέρει ο Μαραθώνιος, ωστόσο κατά γενική ομολογία ελάχιστα έχει βελτιωθεί η κοινωνική τους αναγνώριση και αποκατάσταση. Είναι αρκετό να σκεφτεί κανείς ότι, παρά την όλη εκστρατεία που γίνεται όλα αυτά τα χρόνια στο πλαίσιο του Ραδιομαραθώνιου, δεν έχει εκλείψει η προκατάληψη κυρίως για τα ανήμπορα άτομα … Ο Ραδιομαραθώνιος της αγάπης δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες - δυστυχώς -  για τους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας είναι πλέον μόνιμες. Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Και ο ΦΟΕΚ είναι ο μόνος Οργανισμός που πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους στη νέα τους πατρίδα. Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους.  Άλλωστε η ικανοποίηση του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…
                         

Τιμή και Δόξα στους Βετεράνους...

Στις 11 Νοεμβρίου του 1918, ακριβώς στις 11 η ώρα το πρωί, ήρθε το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γερμανία παραδόθηκε στις Συμμαχικές Δυνάμεις. Μετά από 4 χρόνια αιματοχυσίας, η τελική ανακωχή υπογράφηκε...Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι γνωστός και ως "ο Μεγάλος Πόλεμος" και "ο Πόλεμος για να σταματήσουν όλοι οι πόλεμοι. Οι "Μεγάλες Δυνάμεις", οι χαμένοι του πολέμου, έχασαν πάνω από 3.500.000 στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Οι "Συμμαχικές Δυνάμεις", οι νικητές του πολέμου, έχασαν περισσότερους από 5.100.000 άνδρες. Κατά μέσο όρο περισσότεροι από 5.600 σκοτώνονταν καθημερινά κατά τη διάρκεια του πολέμου...Πάνω από 5.000.000 πολίτες, επίσης εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο, υπό κατοχή, βομβαρδισμούς, πείνα και ασθένειες. Μέσα σε 6 εβδομάδες από την έναρξη του πολέμου σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι είχαν προσφερθεί εθελοντικά να πολεμήσουν για το Θεό, τη χώρα και την ελευθερία του κόσμου.Σημαντικές θεωρούνται και οι απώλειες ελλήνων στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, 5,000 έλληνες στρατιώτες έπεσαν μαχόμενοι κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και 132,000 πολίτες, ήτοι ποσοστό 21,7%! Οι ανθρώπινες απώλειες κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 750,000, ήτοι ποσοστό 10% του συνολικού πληθυσμού! Στα δεδομένα έχουμε μόνο αριθμούς θανάτων, όχι απώλειες γενικά, δηλαδή δεν συμπεριλαμβάνονται οι τραυματίες και οι νεκροί από τις μετέπειτα εμφύλιες συγκρούσεις...Η 11η Νοεμβρίου είναι γνωστή ως "Ημέρα Ανακωχής" ή "Ημέρα Ανάμνησης" ή "Ημέρα Βετεράνων Πολέμου" όπως αποκαλείται στις χώρες της Κοινοπολιτείας και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλησιέστερη Κυριακή στην Ευρώπη έγινε γνωστή ως "Κυριακή Ανάμνησης". Στις 11 πμ την ημέρα αυτή  τηρούνται δύο λεπτά σιγής, για να δοθεί ευχαριστία στο Θεό, που τους έφερε μέσα από τον πόλεμο και τους έδωσε την νίκη και για να θυμούνται αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους. Στις 11πμ της 11ης Νοεμβρίου του 1920, η κηδεία και η ταφή του "Αγνώστου Στρατιώτη" έλαβε χώρα στο Λονδίνο. Στην πέτρα που ήταν πάνω από τον τάφο ήταν χαραγμένες οι λέξεις: "Για το Θεό, για τον Βασιλιά και τη χώρα, για τους αγαπημένους, το σπίτι, και την αυτοκρατορία, για την ιερή υπόθεση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας του κόσμου. Κάτω από αυτή τη πέτρα βρίσκεται το σώμα ενός Βρετανού πολεμιστή..." Φορώντας κόκκινη παπαρούνα στο πέτο, ας αποτίσουμε με ευπρέπεια φόρο τιμής στους Ήρωες Βετεράνους Πολέμων που χάρη σε αυτούς απολαμβάνουμε σήμερα το υπέρτατο αγαθό, την ελευθερία μας...

 

Εσείς τι λέτε;

 

 

                                                                                    

Εσείς τι λέτε;

Αποχή ΙΣΟΝ Αποδοχή...

Το δικαίωμα της ψήφου όλων των πολιτών είναι από τους πιο βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας. Γνωρίζοντας ότι η απεμπόληση σημαντικών δικαιωμάτων είναι πάντα εις βάρος του λαού και η απαξίωση τόσων λαϊκών αγώνων για τη θεμελίωση της Δημοκρατίας ώστε να έχουμε σήμερα το "εκλέγειν και το εκλέγεσθαι", η προοπτική της αποχής από κάθε εκλογική διαδικασία με βρίσκει τελείως αντίθετο.Πιστεύω ότι το σημαντικότερο όπλο του πολίτη να αλλάξει την κοινωνία του είναι η κυρίαρχη έκφραση της πολιτικής του βούλησης μέσω της ψήφου. Αν αυτή η κυρίαρχη πολιτική πράξη παραχωρηθεί στα χέρια των λίγων, γεγονός που βίωσαν το Μόντρεαλ και το Λαβάλ τα τελευταία χρόνια, τότε το δικαίωμα της πολιτικής λαϊκής έκφρασης είτε με την μορφή της αποδοχής και επιβράβευσης συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών είτε η απόρριψή τους, τότε η έκφραση της διαμαρτυρίας χάνεται...Και μαζί χάνεται και η προοπτική για καλυτέρευση της καθημερινότητας που ο καθένας μας ζει και βιώνει. Στις αυριανές Δημοτικές εκλογές, ας δώσουμε όλοι το παρών και ας στηρίξουμε ανθρώπους που έχουν Αρχές, Αξίες και Ιδανικά και ενδιαφέρονται για το κοινό συμφέρον. Ανθρώπους που η μέχρι τώρα πορεία της ζωής τους τα έχει δείξει αυτά.
Ας μην αφεθούμε στην οργή και στην απογοήτευση που προκάλεσαν οι τελευταίες δημοτικές εξελίξεις της κακής διοίκησης και διαχείρισης. Ας μην ισοπεδώνουμε τους πάντες με τη φράση "όλοι ίδιοι είναι". Ας βρούμε και ας επιλέξουμε τους - κατά την αντίληψή μας - καλύτερους. Άλλωστε, στο δημοκρατικό πλαίσιο αυτό ακριβώς είναι υποχρέωση του καθενός μας.Η αποχή από τις δημοτικές εκλογές - σύνηθες φαινόμενο στην παροικία μας - όχι μόνο δεν λύνει τα πολλαπλά καθημερινά αντίθετα τα επιδεινώνει. Απέχοντας από τις εκλογές στηρίζουμε τα συμφέροντα των ολίγων, αφού τα αποτελέσματα των εκλογών βγαίνουν με βάση αυτών που ψήφισαν και όχι των απεχόντων... 
Αρα, απέχοντας είμαστε όλοι υπεύθυνοι για αυτούς που τελικά θα εκλεγούν.
Τι θα γίνει τώρα αν οι απογοητευμένοι ψηφίσουν; Θα επιλέξουν τους αξιολογότερους που θα μπορέσουν να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους. Συνεπώς, είναι σημαντικό όλοι να ψηφίσουμε στις 3 Νοεμβρίου 2013. Η μη συμμετοχή σίγουρα δεν είναι η λύση για να αλλάξουν τα πράγματα.
Ας γίνουμε ενεργοί πολίτες που αποφασίζουν για το Μέλλον και τη Ζωή τους...

Εσείς τι λέτε; 
  
                                                                                              

Εσείς τι λέτε;

          "Πού πάν' εκείνα τα παιδιά..."                                                            

Για την Ελλάδα, ο Οκτώβριος είναι ο μήνας με τα ανάκατα γεγονότα που διαδραματίστηκαν, επτά τόσες δεκαετίες πίσω. Είναι ο μήνας που για μια ακόμη φορά, για πολλοστή από την αρχαιότητα και εντεύθεν μας ανέδειξε ήρωες, υπέρ-πατριώτες, σε περίπτωση που άδικοι εισβολείς διεκδικούν την εδαφική μας ακεραιότητα και τη στέρηση της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας μας. 28η Οκτωβρίου 1940.Ημερομηνία Ιστορική! Ημερομηνία που ο ελληνικός λαός είπε το ιστορικό "ΟΧΙ" που παραμένει και θα παραμείνει ορόσημο στην ελληνική ιστορία."ΟΧΙ" είπαν μια χούφτα Έλληνες με όπλα την παλικαριά, τον ηρωισμό και το σθένος σε μια πανστρατιά σύγχρονα εξοπλισμένη και δεν δίστασαν να δώσουν το αίμα τους και την ψυχή τους υπερασπιζόμενοι τα ιδανικά της χώρας τους.  Όλοι στον αγώνα. Μαχόμενος και άμαχος πληθυσμός. Οι γυναίκες της Πίνδου κουβαλώντας στη ράχη τους πυρομαχικά και οι αστές πλέκοντας με το φως του λυχναριού κάλτσες και φανέλες για τους μαχόμενους, που εκτός από τον εχθρό είχαν να αντιμετωπίσουν τον απειλητικό χειμώνα στα δύσβατα και απόκρημνα βουνά της Αλβανίας. Και όμως όλα τα αψηφούσαν και κέρδιζαν τις μάχες.Τα τραγούδια της αθάνατης "Βέμπο" τους εμψύχωναν. Εκείνες τις στιγμές μόνο την Ελλάδα είχαν στο νου και στην καρδιά τους.Το έπος του ’40 έμεινε ιστορικό. Ήταν όμως και η αρχή για μια πολύχρονη περιπέτεια για την πατρίδα με τη Γερμανική επέμβαση σ’ αυτό τον άδικο πόλεμο ο οποίος μας επέφερε μεγάλες καταστροφές.Δεν υπάρχει ελληνικό χωριό και πόλη από τον Έβρο ως την Κρήτη που να μην θρηνεί και να μην τελεί κάθε χρόνο επιμνημόσυνες δεήσεις για τους πεσόντες. Παντού στημένα μνημεία, τύμβοι για την τιμή αθώων ηρώων. Δίδαγμα που εξάγεται απ’ όλη αυτή την Ιστορία "Ποτέ πια πόλεμος .." Όταν γιορτάζουμε την επέτειο του 1940 γιορτάζουμε και τιμούμε τα γεγονότα αλλά και τα διδάγματά της. Τιμούμε τον ηρωισμό των αγωνιστών και τη θυσία τους, καθώς και τις αξίες και τα ιδανικά που τους ενέπνευσαν να αφιερώσουν στον αγώνα το υπέρτατο αγαθό, τη ζωή τους...Και όμως, οι αεικίνητοι σημερινοί "ηγέτες" για λόγους κατανοητούς ή και ακατανόητους, βάλθηκαν να περιθωριοποιήσουν τους αγωνιστές της ελευθερίας, την ένδοξη ιστορία μας και θρησκεία "προσαρμόζοντας" σχολικά βιβλία, μετονομάζοντας δρόμους και καταργώντας παρελάσεις, χαρακτηρίζοντας τες ως γελοίες και απαράδεκτες!  Αλήθεια, "Πού παν' εκείνα τα παιδιά της θύελλας και του βοριά που πέθαιναν για λευτεριά πού πάνε..."

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                            tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Χάρτης... "Ανάξιων"

Τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην άλλοτε "Belle Province" δεν έχουν προηγούμενο.
Υπό την ανοχή ή σύμπραξη όλου σχεδόν του πολιτικού κόσμου, η μειοψηφούσα   αποσχιστική κυβέρνηση του Κεμπέκ δεν έχει πλέον ούτε ιερό ούτε όσιο ούτε καν ίχνος ευαισθησίας. 
Μετά τη μαντίλα, το τουρμπάνι, την κίπα και τα "ξενόφερτα" σύμβολα ήρθε και η σειρά της ... αποκαθήλωσης!  
Και όλα αυτά συμβαίνουν την σήμερον ημέραν σαν "παράπλευρα" αποτελέσματα της υπέρμετρης προσήλωσης στα "εθνικά" ιδεώδη και του σοβινισμού που συναντά την φανατική εξύμνηση της εθνικής ζωής και υποτίμηση κάθε ξένου στοιχείου ως επικίνδυνου για το Κεμπεκιώτικο "Έθνος".
Κοινός τόπος βέβαια στην ερμηνεία αυτής της μορφής του φανατισμού είναι το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και η πνευματική ανωριμότητα που συρρικνώνουν τους πνευματικούς ορίζοντες και επιφέρουν την πνευματική μονολιθικότητα, την ακαμψία της κρίσης και της σκέψης και απογυμνώνουν τη συνείδηση από τις δημοκρατικές αρχές του σεβασμού της προσωπικότητας του άλλου...
Ο περιβόητος "Χάρτης Αξιών" καλλιεργεί στην ουσία και ενθαρρύνει τις ακραίες ιδεολογίες και προκαταλήψεις με βασικό σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από επίκαιρα σοβαρά προβλήματα της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής για την παραπλάνηση του εκλογικού σώματος, (γνωστό φαινόμενο λαϊκισμού και δημαγωγίας) το "γάντζωμα" στην εξουσία και την ικανοποίηση ιδιοτελών φιλοδοξιών... 
Ο δημοκρατικά σκεπτόμενος λαός θα πρέπει να προβληματιστεί και να απορρίψει τη γνωστή επικίνδυνη αυτή τακτική των "καθαρόαιμων" που ενόψει των εκλογών οργανώνουν και αξιοποιούν προπαγανδιστική και παραπλανητική καμπάνια προκειμένου να δικαιολογήσουν την παταγώδη αποτυχία τους πείθοντας τον λαό της αρμονικής τούτης πλουραλιστικής κοινωνίας για τις "αγαθές" τους προθέσεις.
Για τη διαμορφωθείσα δυσμενή κατάσταση που επικρατεί στο Κεμπέκ τις τελευταίες δεκαετίες οπωσδήποτε βαριά ευθύνη φέρουν όλοι σχεδόν οι πολιτικοί, ανεξαρτήτου κόμματος και ιδεολογίας, οι οποίοι φιλοδοξώντας να αναρριχηθούν στην εξουσία με οποιοδήποτε μέσο και τίμημα ,παίζουν σε διπλό ταμπλό το ίδιο επικίνδυνο παιχνίδι με απρόβλεπτες και καταστρεπτικές συνέπειες για τον τόπο και το μέλλον των παιδιών μας   που μοιραία θα αναζητήσουν αλλού ένα πιο σταθερό και ευοίωνο μέλλον...                       

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                       tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Η "Μεγάλη" δεύτερη Ελλάδα...

Οι Έλληνες αρέσκονται να κατασκευάζουν μύθους και να τους πιστεύουν ως αδιάσειστα γεγονότα. Ενας απο τους αγαπημένους μύθους που διακινείται επίμονα τελευταία λόγω βαθιάς ελληνικής κρίσης είναι αυτός που σχετίζεται με τον απόδημο ελληνισμό, τη "Μεγάλη" δεύτερη Ελλάδα. Ακόμη και ο πρωθυπουργός δεν απέφυγε την πεπατημένη αφού σε συνέντευξή του μεταξύ άλλων δήλωσε: "Είμαστε ένας εργατκός και ταλαντούχος λαός. Κοιτάξτε τους ομογενείς. Βρίσκονται παντού και είναι παντού επιτυχημένοι". Μία απο τις γνωστές "κορόνες" των ελλήνων πολιτικών στις οποίες μας έχουν συνηθίσει. Το ότι οι έλληνες "βρίσκονται" παντού δεν πρέπει να αποτελεί καύχημα και θριαμβολογία αλλά αδιάψευστη απόδειξη της διαχρονικά παταγώδους αποτυχίας της "μητριάς" πατρίδας να ζήσει τα παιδιά της. Οι Έλληνες δεν μεταναστεύουν απο επιλογή αλλά εξ ανάγκης. Επειδή στην γεννέτειρα δεν υπάρχει κανένα μέλλον γι' αυτούς, προπάντων όμως για τα παιδιά τους. Ακόμη το κατά κόρον επαναλαμβανόμενο "τροπάριο" ότι οι απόδημοι "είναι το εκλεκτότερο κομμάτι του ελληνσιμού" και ότι είναι παντού επιτυχημένοι είναι ανακριβές και ανυπόστατο. Το ότι υπάρχουν κάποιοι δισεκατομμυριούχοι ομογενείς αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι εκπατρισμένοι Έλληνες είναι μεγιστάνες! Δεκάδες χιλιάδες ομογενείς ανα την υφήλιο ζούν σήμερα με μειωμένη σύνταξη ή με επίδομα πρόνοιας... Οταν λοιπόν ένα τόσο  μεγάλο ποσοστό ζεί κάτω απο το όριο της φτώχειας και μάλιστα στις πλουσιώτερες χώρες του δυτικού κόσμου αναρωτιέται κανείς πόσο "επιτυχημένοι" μπορεί να είναι οι ομογενείς που δαβιούν σε λιγότερο "τυχερές" χώρες του πλανήτη... Καυχιόμαστε τέλος για την επαγγελματική και κοινωνική άνοδο των εκπατρισμένων Ελλήνων αλλά κανείς δεν κάνει τον κόπο να πεί λέξη για τα απίστευτα ποσοστά των περιθωριακών ομάδων ελληνικής καταγωγής απόρων, αλκοολικών, τοξικομανών, ψυχασθενών... 
Η αλήθεια είναι ότι οι Ελληνες της διασποράς δεν είναι ούτε καλύτεροι ούτε και χειρότεροι απο τους ελλαδίτες συμπατριώτες τους. Ο απανταχού ελληνισμός είναι τόσο ανεπανόρθωτα κατακερματισμένος και αλληλοσπαρασόμενος που όχι μόνο τη γενέτειρα δεν μπορεί να βοηθήσει αλλά συχνά ούτε καν τον ίδιο του τον εαυτό.
Η ταλαίπωρη πατρίδα μηδαμινά πράγματα μπορεί να περιμένει απο τα ξενητεμένα παιδιά της αφού και ο "δεύτερος πνεύμονάς" της είναι εξίσου ανεπανόρθωτα λαβωμένος όσο και ο πρώτος. Ούτε όμως και οι απόδημοι έχουν να προσδοκούν οτιδήποτε πλέον απο την χρεοκοπημένη "μητριά" πατρίδα.

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

One circle, 1000 stories...

                                           Mt. Kearsarge Indian Museum
                                      Warner New Hampshire

                                      A harmonious relationship with the earth...

                                                     Indian Chief costume

Traditional Indian costume 

American beliefs...

...as expressed through culture

  Archaeological artifacts

       

Mt. Kearsarge Indian Musuem was founded in 1990 as an educational and cultural...

                                 ...center to connect visitors with native culture

Εσείς τι λέτε;

Ψηφίζω  Ελληνικά ...

Πανσπερμία πολιτικών κομμάτων - κυρίως στο Μόντρεαλ και το Λαβάλ - για τις δημοτικές εκλογές, οι οποίες κυριολεκτικά έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον όχι μόνο του Καναδά αλλά και παγκοσμίως, λόγω των σκανδάλων - και όχι μόνο - που υπήρξαν σε αυτές τις δύο μεγαλουπόλεις...
Στο Λαβάλ έχουμε βέβαια και τους περισσότερους έλληνες υποψήφιους από οποιαδήποτε άλλη περιοχή. Το θέμα το οποίο θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι περισσότεροι επίδοξοι πολιτικοί είναι πρωτίστως να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη των  ψηφοφόρων και γενικότερα των κατοίκων του Λαβάλ, οι οποίοι ναι μεν μέχρι τώρα ζούσαν σε μία πόλη που πήγαινε σχετικά καλά με αποθεματικό στα ταμεία της, όμως οι πολιτικές κεφαλές ακόμη διώκονται για διαφθορά παρόλο που δεν έχει αποδειχτεί τίποτα συγκεκριμένο στα δικαστήρια. Οπωσδήποτε όμως έχουν παραιτηθεί για λόγους ευθιξίας που σημαίνει βέβαια κλονισμός εμπιστοσύνης.
Τόσοι πολιτικοί υποψήφιοι λοιπόν για τα δημοτικά πόστα πρώτη φορά στο Λαβάλ, που μέχρι πριν μερικούς μήνες, είχε ένα κόμμα το οποίο διοικούσε κυριολεκτικά χωρίς καμία σοβαρή αντιπολίτευση.
Υπάρχει όμως και ένας κίνδυνος σε αυτή την περίπτωση. Όποιοι εκλεγούν τη φορά αυτή θα πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν ακόμα καλύτερα τη δουλειά τους από ότι οι προηγούμενοι "διαφθορείς" και να διοικήσουν τον δήμο σωστά, κυρίως στα οικονομικά θέματα, διότι ας μη ξεχνάμε άλλες πόλεις (όπως για παράδειγμα το Dutroit των ΗΠΑ) να χτυπάνε κόκκινο και να λένε μοιρολατρικά "δυστυχώς επτωχεύσαμεν".
Κάτι άλλο, που κατά τη γνώμη μου έχει ενδιαφέρον είναι πως μετά τις εκλογές θα φανεί που θα κατασταλάξει ο κόσμος και σε πιο κόμμα θα αποφασίσει να δώσει μία μεγαλύτερη ψήφο. Θα δούμε βέβαια και τις στατιστικές που θα δημοσιευθούν εν καιρώ.
Για μας τους έλληνες λίγο-πολύ είναι γνωστή η γραμμή μας. Θα πάμε, όπως το συνηθίζουμε στους υποψηφίους ελληνικής καταγωγής και θα τους υποστηρίξουμε. Είναι πάρα πολλοί αυτή τη φορά ,σε διαφορετικές περιοχές του Λαβάλ και σε όλα τα μεγάλα κόμματα που έχουν δημιουργηθεί και διεκδικούν τη διοίκηση της δεύτερης μεγάλης πόλης. Το ίδιο βέβαια θα κάνουμε και στο Μόντρεαλ, το DDO και όπου αλλού κατεβαίνουν έλληνες.
Εγώ πάντως επιμένω να ψηφίζω Ελληνικά...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com                   

 

Εσείς τι λέτε;

Επιβεβλημένη αξιολόγηση...

Το Μόντρεαλ θεωρείται η Μέκκα των εστιατορίων. Και δικαιολογημένα.

Πράγματι, η πόλη μας είναι μία από τις ελάχιστες πού διαθέτει τα περισσότερα και  μοναδικά, θα έλεγε κανείς, εστιατόρια στον κόσμο.    
Εκείνο όμως που υστερεί το Μόντρεαλ είναι στο να δείχνουν τα εστιατόρια την αξιολόγηση του Υπουργείου Υγείας όσον αφορά την ποιότητα του φαγητού καθώς και την καθαριότητα της κουζίνας και του περιβάλλοντος του κάθε μαγαζιού.
Δηλαδή, ο πελάτης να γνωρίζει εκ των προτέρων το επίπεδο της καθαριότητας του κάθε χώρου. Ας μη ξεχνάμε ότι πόλεις όπως το Τορόντο και η Νέα Υόρκη έχουν εφαρμόσει ένα πρωτοποριακό σύστημα σύμφωνα με το οποίο ο ελεγκτής δίνει βαθμολογία μαζί με ένα χρώμα, τα οποία κατόπιν ο ιδιοκτήτης υποχρεούται να τοποθετεί έξω από την είσοδο του εστιατορίου.
Στο Τορόντο για παράδειγμα, όταν όλα είναι εν τάξει και ο επιθεωρητής δεν βρήκε ούτε ένα ψεγάδι τότε το εστιατόριο παίρνει ένα πράσινο σημαιάκι που αντιπροσωπεύει το υψηλό επίπεδο καθαριότητας και παράλληλα ειδοποιεί τον πελάτη ότι "Εάν γευματίσει στο συγκεκριμένο εστιατόριο, δεν κινδυνεύει η ζωή του..."
Ένα κίτρινο χρώμα, σε διαφορετική περίπτωση, δείχνει ότι έχουν επισημανθεί κάποια προβλήματα τα οποία πιθανόν να βλάψουν την υγεία του πελάτη. Σε αυτή την περίπτωση το μαγαζί μέσα σε 48 ώρες πρέπει να συμμορφωθεί μέχρι την επόμενη επίσκεψη του επιθεωρητή, αλλιώς θα δημιουργηθούν μεγαλύτερα προβλήματα.
Εάν έχει βέβαια το κόκκινο χρώμα τότε σημαίνει ότι η υγεία εκείνων που θα γευματίσουν σε αυτό το Restaurant όντως κινδυνεύει. Σε αυτή την περίπτωση ο εστιάτορας έχει στη διάθεσή του μόλις μερικές ώρες να συμμορφωθεί. Διαφορετικά το εστιατόριο θα υποχρεωθεί να κλείσει.   
Σε αυτές λοιπόν τις περιπτώσεις νομίζω ότι το σύστημα, που με απόλυτη επιτυχία λειτουργεί σε άλλες μεγαλουπόλεις, θα μπορούσε να ήταν εξ ίσου αποτελεσματικό και στο Μόντρεαλ και το Κεμπέκ γενικότερα, ώστε ο κάθε πελάτης να γνωρίζει την ποιότητα του φαγητού και την καθαριότητα του χώρου διαπιστευμένη από έγκυρο ελεγκτή του Υπουργείου Υγείας.          

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

 

Εθνικιστικές "επινοήσεις"                                          

Έκλεψε τελικά τις εντυπώσεις η Pauline Marois με τον προτεινόμενο Χάρτη Αξιών, πείθοντας ένα μεγάλο ποσοστό του λαού για το πως θα πρέπει να ντύνονται και τι θρησκευτικά σύμβολα επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται να φορούν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο.  
Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, οι μισοί σχεδόν Québécois προτιμούν να μην υπάρχουν εμφανή σύμβολα θρησκείας καθώς έτσι διατηρείται ο κοσμικός χαρακτήρας του Κεμπέκ.
Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάστηκε το άρθρο από την κυβέρνηση Parti Québécois είχε σαν αποτέλεσμα να ξεσηκωθούν και να διαδηλώσουν δεκάδες χιλιάδες μέλη των ορατών κυρίως μειονοτήτων. Πολλοί πιστεύουν πως η ενέργεια αυτή θα φέρει στο τέλος αρνητικά για το κόμμα αποτελέσματα.   
Η πρώτη που "τόλμησε" να αντιδράσει στην καινούργια αυτή πρακτική για τα θρησκευτικά σύμβολα ήταν η βουλευτίνα του Bloc Québécois Maria Mourani, η οποία λόγω του δικού της πολιτιστικού υπόβαθρου και των κατοίκων τους οποίους εκπροσωπεί στην περιφέρειά της, αντιστάθηκε σθεναρά λέγοντας ότι δεν συμφωνεί και πως ο Χάρτης Αξιών ήταν μεγάλο λάθος που τελικά θα βλάψει τον σκοπό ύπαρξης του κινήματος. Μετά την ανοιχτή αυτή θέση που πήρε, το Bloc Québécois την απέπεμψε από τους κόλπους του.
Τον αγώνα που ξεκίνησε η Maria Mourani ενάντια της εξάλειψης των θρησκευτικών συμβόλων στις δημόσιες υπηρεσίες προς όφελος ενός "κοσμικού δημοκρατικού έθνους" έσπευσαν να επικροτήσουν και άλλα επώνυμα πολιτικά στελέχη, όπως ο πρωθυπουργός Stephen Harper, οι  ηγέτες των αντιπολιτευόμενων κομμάτων Tom Mulcair και Justin Trudeau και οι αρχηγοί των επαρχιακών κομμάτων της αντιπολίτευσης Philippe Couillard και Francois Legault.
Το ενδιαφέρον πάντως σημείο είναι ότι αρκετοί Bloquistes και Pequistes δεν συμφωνούν με τις "Αξίες" του Χάρτη και αντιστέκονται στην προσπάθεια της Pauline Marois να τον περάσει με   τον ανορθόδοξο αυτό τρόπο. Ακόμη και η Lisette Lapointe, γυναίκα του "σκληροπυρηνικού"Jacques Parizeau, ήρθε σε ρήξη με το κόμμα, υποστηρίζοντας την θέση της διαφωνούσης βουλευτίνας. 
Προσωπικά πιστεύω πως η Maria Mourani διαφοροποιήθηκε από την επίσημη γραμμή του κόμματός της μάλλον για ευνόητους λόγους, λαμβανομένου υπ' όψιν ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων της περιοχής Ahuntsic είναι κυρίως βορειοαφρικανοί μετανάστες με έντονο το θρησκευτικό συναίσθημα...    
Εν πάση περιπτώσει, κάτω από αυτήν την προεκλογική ψηφοθηρική ενέργεια της μειοψηφικής κυβέρνησης, δεν χωρεί καμία αμφιβολία πως κρύβεται ένας βαθύτερος φανατικός εθνικισμός...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com 

Εσείς τι λέτε;

Ανώφελη ενασχόληση...

Δυστυχώς η μουσική ως μάθημα στα δημοτικά σχολεία είναι αρκετά υποβαθμισμένη με αποτέλεσμα τα παιδιά να στερούνται της υπέροχης αυτής ενασχόλησης.   

Υπάρχει εδώ ένα βαθύτερο πρόβλημα το οποίο έχει δημιουργηθεί στην βορειοαμερικανική κοινωνία που σχεδόν δεν υφίσταται σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Συχνά για τα αγόρια το μάθημα της μουσικής ή η ενασχόληση με αυτή γενικότερα αποτελεί ταμπού και "κίνδυνο" πως το αγοράκι εάν μάθει μουσική θα γίνει ευαίσθητο ή ακόμη και "αδελφή". Και με αυτό το σκεπτικό αρκετοί γονείς προτιμούν να το στείλουν να μάθει χόκεϋ!
Αυτή είναι μία λογική που δυστυχώς επικρατεί σε πολλούς γονείς, ανεξαρτήτου μορφωτικού επιπέδου. Μάλιστα το χόκεϋ παίζει τόσο πρωταρχικό ρόλο στην διαπαιδαγώγηση των αγοριών ώστε να χάνουν μαθήματα από το σχολείο προκειμένου να βρεθούν σε διάφορα απομακρυσμένα μέρη για να παίξουν χόκεϋ.
Συμφωνώ απόλυτα με την ενασχόληση των αγοριών αλλά και των κοριτσιών με τη γυμναστική και γενικότερα με τα αθλήματα. Εξ άλλου και στην αρχαία Ελλάδα ο αθλητισμός ήταν ισόβαθμος με τη μουσική, το θέατρο και τα μαθηματικά.
Όμως, με τον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε εδώ στην Βόρειο Αμερική δημιουργείται το εξής πρόβλημα. Τα αγόρια προστατεύονται ουσιαστικά από οτιδήποτε έχει να κάνει με την τέχνη με αποτέλεσμα να έχουν σαν κύρια ενασχόληση κυρίως το χόκεϋ, το οποίο τους διδάσκει - είτε το θέλουμε είτε όχι - την αντιπαράθεση και την λύση των προβλημάτων με την βία.     
Tι διαπαιδαγώγηση λοιπόν έχουν αυτά τα αγόρια όταν μεγαλώνουν και γίνονται πατέρες, γονείς και σύζυγοί; Που είναι η παλιά καλή εικόνα του άντρα ως τζέντλεμαν, όταν σαν μόνη του ενασχόληση κατά την παιδική ηλικία είχε το χόκεϋ και σκοπό της ζωής του πως να νικήσει και να πλακώσει στο ξύλο ένα άλλο παιδάκι;
Παρ όλες τις "προσπάθειες" που γίνονται από τις ομάδες των χόκεϋ προς αυτή την κατεύθυνση, δηλαδή στο να μη καταλήγουν τα αγόρια στη βία, το άθλημα τους μαθαίνει ότι τα είδωλά τους, οι μεγάλοι επαγγελματίες παίχτες του χόκεϋ, είναι παράλληλα και επαγγελματίες πυγμάχοι! 

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

Εσείς τι λέτε;

 

Τραπεζική απληστία...

Κάθε φορά που θέλετε να ψωνίσετε από κάποιο κατάστημα χρησιμοποιώντας τη μεγαλύτερη "εφεύρεση" του αιώνα την πιστωτική κάρτα, ή για την ακρίβεια το πλαστικό χρήμα, να έχετε υπόψη σας ότι η τράπεζες χρεώνουν τον έμπορα ένα ποσοστό.

Εκτός βέβαια από τους τόκους που προστίθενται εάν δεν εξοφλείτε κάθε μήνα όλο το υπόλοιπο, τα έξοδα παροχής υπηρεσιών (service charges) και ούτω καθεξής...
Το ποσοστό αυτό κυμαίνεται από 1έως 3% και εξαρτάται από το είδος της κάρτας που διαθέτετε. Εάν παραδείγματος χάριν έχετε μία πλατινένια ή μία χρυσή κάρτα με πίστωση αρκετών χιλιάδων δολαρίων και με διάφορα προνόμια, τότε βέβαια την πληρώνει ο έμπορας, που υποχρεούται να καταβάλει ένα μεγαλύτερο ποσοστό στις τράπεζες, στη Visa, Master Card, American Express και σε άλλους παρόμοιους οργανισμούς.
Πρόσφατα λοιπόν οι έμποροι προσπάθησαν να πείσουν το Σώμα για την Ανταγωνιστικότητα του Υπουργείου Οικονομικών του Καναδά πως θα πρέπει να τους δοθεί το δικαίωμα να χρεώνουν τους πελάτες - καταναλωτές με ένα προκαθορισμένο ποσοστό όταν χρησιμοποιούν την πιστωτική κάρτα. Με άλλα λόγια τη "νύφη' θα την πληρώναμε εμείς οι ταλαίπωροι καταναλωτές ...
Ευτυχώς, το ευχάριστο νέο είναι ότι αυτό δεν πέρασε, παρόλο που ο Υπουργός Οικονομικών Jim Flaherty, είπε ότι αυτή τη στιγμή εξετάζει το θέμα και θα δει πια θα είναι η αντίδραση των έμπορων οι οποίοι περιμένουν εναγωνίως την εξέλιξη της έφεσης στο δικαστήριο.
Βέβαια μέχρι στιγμής, ευτυχώς, είμαστε καλυμμένοι, όλοι εμείς που προτιμούμε - ή αναγκαζόμαστε - να χρησιμοποιούμε τις πιστωτικές μας κάρτες. Τουλάχιστον δεν έχουμε από πάνω και το "χαράτσι" που θα μας χρεώσει έξτρα ο έμπορας για να μειώσει το ποσοστό που εκείνος καταβάλει στις τράπεζες.
Πάντως να είστε σίγουροι πως κανένας, επ' ουδενί λόγω δεν θα πειράξει ούτε καν θα τολμήσει να ακουμπήσει τις τράπεζες οι οποίες συνολικά στον Καναδά βγάζουν από το ποσοστό 1 έως 3%, πέντε δισεκατομμύρια δολάρια!
Εμείς τι να πούμε; Η απληστία των τραπεζών σε όλο της το μεγαλείο!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης