Total Pageviews

Thursday, September 1, 2016

'Αδωνις Γεωργιάδης: Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είναι στην καλύτερή της περίοδο...


Από την επίσκεψη του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας Άδωνι Γεωργιάδη στα στούντιο του CFMB. Από αριστερά: Άδωνις Γεωργιάδης, Μιχάλης Τελλίδης, Κώστας Καρζής, Περσέας Γεωργιάδης, Σούλα Τελλίδη, Δόκτωρ Αθανάσιος Κατσάρκας   

Αποκλειστική συνέντευξη στα "Ελληνοκαναδικά Νέα" και στον ραδιοσταθμό CFMB1280
παρεχώρησε κατά την πρόσφατη παραμονή του στο Μόντρεαλ ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Άδωνις Γεωργιάδης.

M.T: Κύριε Γεωργιάδη καλώς ήρθατε στη πόλη μας. Μιλήστε μας για τις εντυπώσεις σας από την παραμονή σας στο Μόντρεαλ και τις εκδηλώσεις όπου συμμετείχατε.
A.Γ: Πραγματικά ήταν πολύ συγκινητική η τελετή στην Κοινότητα για τα εγκαίνια του Γυμνασίου. Είχα επισκεφτεί τον Σωκράτη - Δημοσθένη ως πρόεδρος της Επιτροπής του Ελληνισμού της Διασποράς της Βουλής των Ελλήνων πριν μερικά χρόνια και είχα εντυπωσιαστεί, διότι πράγματι είναι ένα σχολείο που παρόμοιό του δεν υπάρχει στον κόσμο. Τρίγλωσσο σχολείο που παρέχει εκπαίδευση με τέτοια υψηλή ποιότητα και  τόσα πολλά παιδιά δεν υπάρχει. Από τότε μου είχε κάνει εντύπωση και είχα ρωτήσει γιατί δεν έχουν γυμνάσιο. Και όταν μου ήρθε η πρόσκληση από την ΕΚΜΜ να σας επισκεφτώ για τα εγκαίνια του γυμνασίου είπα του γιού μου Περσέα, θα σε πάρω μαζί μου να δεις ένα πολύ ωραίο σχολείο. Ειλικρινά ήταν μία πολύ συγκινητική εκδήλωση.  Θα πρέπει ακόμη να σας πω ότι αυτό που για μένα είναι το πιο εντυπωσιακό με τον ελληνισμό του Καναδά και που δυστυχώς δεν συμβαίνει αλλού, είναι ότι με το σύστημα των ελληνικών σχολείων που έχετε φτιάξει συναντάς έλληνες δεύτερης και τρίτης γενιάς και ακόμη έλληνες από μικτούς γάμους οι οποίοι μιλούν κανονικά ελληνικά, ενώ στις ΗΠΑ ο ελληνισμός έχει σχεδόν πλήρως αφομοιωθεί. Αυτό είναι πολύ εντυπωσιακό για τον Καναδά και εάν αυτό ίσχυε σε όλη την υφήλιο θα είχαμε μικρότερη ανησυχία για το μέλλον του ελληνισμού της διασποράς.
Μ.Τ: Έχετε παίξει έναν ιδιαίτερα ενεργό ρόλο στο θέμα της διαγραφής του Κοινοτικού χρέους προς το ελληνικό δημόσιο...
Α.Γ: Κατά την διάρκεια της θητείας μου ως πρόεδρος της επιτροπής ΕΕΔ είχα προκαλέσει μία συζήτηση για το θέμα του δανείου και του χρέους της ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ προς το ελληνικό δημόσιο. Η ιστορία είναι ένα δάνειο που πήρατε από την ελληνική τράπεζα, αλλά στην πραγματικότητα από την αρχή το δάνειο αυτό είχε δοθεί από την τότε ελληνική κυβέρνηση ως χρήματα που θα εδίδοντο προς την κοινότητα. Γι' αυτό και μπήκε εγγυητής το ελληνικό δημόσιο. Απλώς είχε επιλεγεί η οδός της Εθνικής Τραπέζης που ήταν τότε κρατική και μπορούσε το ελληνικό κράτος να ασκεί πολιτική. Δεν είχαν δοθεί αυτά τα χρήματα με σκοπό να αποπληρωθούν από την κοινότητα. Είχαν δοθεί από την αρχή με σκοπό να ενισχυθεί η κοινότητα. Εν πάση περιπτώσει, τα πράγματα ήρθαν στραβά για την Ελλάδα, η Εθνική Τράπεζα έκλεισε από το Μόντρεαλ, άλλαξαν τα πράγματα και το δάνειο έχει μείνει σε εκκρεμότητα. Το ελληνικό κράτος ούτως ή αλλιώς δεν απαιτεί την αποπληρωμή του δανείου. Καμία κυβέρνηση δεν απαιτεί από την κοινότητα να δώσει αυτά τα 15 εκατομμύρια. Όμως, η ύπαρξη του χρέους λογιστικά επιβαρύνει την κοινότητα και της δημιουργεί πολύ μεγάλα προβλήματα, κυρίως στις σχέσεις με την επαρχία του Κεμπέκ. Με λίγα λόγια, φαίνεται στα χαρτιά ως αναξιόχρεη. Στη δική μου τη θητεία είχαμε βγάλει σχετικό ψήφισμα, είχα καλέσει τον κ. Παγώνη, είχε έρθει στην Βουλή με τον κ. Καφόπουλο, είχα ενημερώσει τα κόμματα και πήραμε ομόφωνο ψήφισμα και των οκτώ τότε κομμάτων υπέρ της διαγραφής αυτού του χρέους. Ψηφίσαμε μια σχετική διάταξη η οποία όμως όπως γράφτηκε τελικά μετά από μερικούς μήνες όταν προσπάθησαν να την ενεργοποιήσουν οι υπηρεσίες διαπίστωσαν ότι ήταν ατελής. Και τώρα είμαστε στην φάση όπου με την παρούσα κυβέρνηση του κυρίου Τσίπρα, με τον υπουργό κύριο Αμανατίδη και με την προσωπική μου επαφή προσπαθούμε να περάσουμε την νομοτεχνική εκείνη βελτίωση που θα επιτρέψει την διαγραφή του χρέους. Νομίζω ότι είναι κάτι που τελικά θα λυθεί. Τα κόμματα και η κυβέρνηση όπως ξέρω συμφωνούν. Η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει εννοείται αυτή την κίνηση ως ένα έμπρακτο δείγμα της δικής μας διάθεσης ώστε τα σχολεία σας να προχωρήσουν.
Μ.Τ: Κύριε Γεωργιάδη, συμμετείχατε και στην έναρξη των εργασιών της ανοικοδόμησης της Κοίμησης της Θεοτόκου...
Α.Γ: Θα πρέπει να σας πω ότι πέρυσι όταν κάηκε η εκκλησία είχε γίνει μεγάλο θέμα στην Ελλάδα. Είχαμε στενοχωρηθεί να βλέπουμε μία εκκλησία στο εξωτερικό να καίγεται ολοσχερώς. Ήταν χαρά για μένα να βρεθώ στην διαδικασία θεμελιώσεως  του νέου Ναού. Γενικά είναι πολύ καλό που η παλιά διαμάχη που υπήρχε μεταξύ της ελληνικής κοινότητας και της Μητρόπολης του Καναδά έχει σταματήσει. Είναι ένα βήμα μπρός, χαίρομαι πάρα πολύ γι αυτό και θέλω να ευχαριστήσω δημοσίως όλους όσους συνέβαλαν σ' αυτή την διευθέτηση.       
Μ.Τ: Εμείς οι απόδημοι έχουμε κάποιες ευαισθησίες στα εθνικά μας θέματα και βλέποντας τελευταία τις διάφορες κινητοποιήσεις , συνασπισμούς και συμμαχίες στην ευρύτερη περιοχή ανησυχούμε ιδιαίτερα... 
Α.Γ: Εάν έχετε ανησυχίες εσείς εδώ στο Μόντρεαλ φανταστείτε τις δικές μας ανησυχίες στην Αθήνα... Η Ελλάδα ξέρετε είναι μία υπέροχη χώρα, πανέμορφη. Όλα τα ωραία πράγματα δυστυχώς ο Θεός δεν τα δίνει μόνο με τα ωραία, τα δίνει και με τη ζημιά. Η γεωγραφία μας λοιπόν είναι δύσκολο πράγμα. Εδώ στον Καναδά δεν έχετε εθνικές απειλές από τους γείτονές σας, με την έννοια της πολεμικής αναταραχής. Εμείς είμαστε μια γειτονιά στην οποία όλα είναι ρευστά. Η Τουρκία, ειδικά μετά το πραξικόπημα,   ρέπει προς ένα ισλαμικό κράτος, με ότι αυτό σημαίνει για το μέλλον το δικό μας στην περιοχή αυτή. Το Συριακό πρόβλημα είναι ο πιο μπλεγμένος πόλεμος που έχει συμβεί. Αυτό που γίνεται σήμερα στη Συρία δεν το έχω ξαναδεί. Τόσο μπλεγμένος όπου υπάρχουν τόσα διαφορετικά εμπλεκόμενα μέρη, με τόσα διαφορικά συμφέροντα και συμμαχίες που αλλάζουν ανά 24ωρο. Άρα, κανείς δεν ξέρει που θα οδηγήσει αυτή η κατάσταση. Έχουμε μπροστά μας μια μακρόχρονη αναταραχή. Στα βόρια σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας έχει μαζευτεί σχεδόν το σύνολο του Ρωσικού στρατού και όλοι φοβούνται ότι μπορούμε να έχουμε εισβολή τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο θα έχουμε μία νέα ένταση στις σχέσεις Δύσης-Ρωσίας. Είμαστε σε μία πάρα πολύ δύσκολη στιγμή. Δυστυχώς η Ελλάδα δεν είναι στην καλύτερή της περίοδο...
Μ.Τ: Κύριε Γεωργιάδη, σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε καλή επάνοδο στην πατρίδα.
Α.Γ: Κι' εγώ σας ευχαριστώ κ.Τελλίδη. Να είστε καλά.

Thursday, August 25, 2016

Εσείς τι λέτε;



Οι εκκλησίες θα πρέπει ν' ανήκουν στην Μητρόπολη
Πνευματικά, διοικητικά και ιδιοκτησιακά...


Από την ίδρυσή της η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ έθεσε ως βασικό σκοπό την απόκτηση ακίνητης περιουσίας, ώστε να στεγάσει τα ιδρύματα και τις υπηρεσίες της,  αποτέλεσμα της φυσιολογικής ανάπτυξης, στη νέα πατρίδα. Με το θέμα η στήλη έχει ασχοληθεί σε παλαιότερα άρθρα. Για την ιστορία, η πρώτη ιδιοκτησία υπήρξε η Αγγλικανική εκκλησία επί της οδού Sherbrooke και St. Lawrence, γνωστή  αργότερα ως Αγία Τριάδα, στο υπόγειο της οποίας στεγάστηκαν τα γραφεία της κοινότητας, το πρώτο ελληνικό σχολείο και το προξενείο. Οι μεταναστευτικές δεκαετίες 50-70 δημιούργησαν νέες ανάγκες, αποτέλεσμα των οποίων ήταν η αγορά και ανοικοδόμηση νέων ναών, σχολείων και κοινοτικών κέντρων. Η κοινότητα ως ιδιοκτήτρια, δεν έχει μόνο την υποχρέωση της συντήρησης και του καλλωπισμού των κτιρίων αλλά επί πλέον και την μισθοδοσία των υπαλλήλων, του εκπαιδευτικού προσωπικού και των ιερέων. Η ακίνητη περιουσία της ΕΚΜΜ κυμαίνεται σήμερα γύρω στα εκατό εκατομμύρια δολάρια και το απασχολούμενο προσωπικό στα τριακόσια άτομα. Ο οργανισμός τις τελευταίες δεκαετίες, χάριν της υπεραξίας των ακινήτων, βρέθηκε με μία σεβαστή περιουσία. Υπάρχει όμως και η άλλη πραγματικότητα. Σήμερα, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της επερχόμενης συρρίκνωσης, εάν εξαιρέσει κανείς το κοινοτικά κέντρο του Μόντρεαλ και τις εκκλησίες, που αποφέρουν κάποια εισοδήματα - τα οποία πάντως δεν επαρκούν για να καλυφθούν οι πολλαπλές ανάγκες - τα περισσότερα ακίνητά λειτουργούν με παθητικό. Ο οργανισμός αντιμετωπίζει ακόμη απρόβλεπτα έξοδα άμεσης συντήρησης των παλαιών κτιρίων λόγω φθοράς, σε μία πληθωριστική περίοδο κατά την οποία τα έσοδα μειώνονται δραματικά τόσο από τις συνεχιζόμενες κυβερνητικές περικοπές όσο και από την έλλειψη ή αποχή των μελών. Πρόσφατα, η διοίκηση σε μία προσπάθεια εξομάλυνσης των τεταμένων σχέσεών της με την Μητρόπολη, ευελπιστώντας να κερδίσει την εύνοιά της, συμφώνησε σε μία (κατ' ορισμένους) μη ρεαλιστική αύξηση της λογίας. Το αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας είναι κάτι που ο χρόνος θα δείξει. Η πυρκαγιά της Κοίμησης της Θεοτόκου ήταν άλλο ένα κτύπημα, δεδομένου ότι η "Παναγίτσα" απέφερε τα περισσότερα έσοδα στα ταμεία της κοινότητας. Όπως μαθαίνουμε, η αποζημίωση της ασφάλειας δεν επαρκεί για την πλήρη ανοικοδόμηση του ναού και όπως φαίνεται η κοινότητα θα υποχρεωθεί να καταβάλλει την διαφορά των τετρακοσίων και πλέον χιλιάδων δολαρίων. Εκτός των άλλων, υπάρχει και η εκκρεμότητα του δανείου προς το ελληνικό δημόσιο, η οποία αργά ή γρήγορα θα πρέπει να τακτοποιηθεί. Και δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαία η παρουσία του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, κ. Άδωνη Γεωργιάδη στα εγκαίνια του ελληνικού γυμνασίου, με τη μεσολάβηση του οποίου η κοινότητα  ελπίζει στην μείωση ή και πλήρη διαγραφή του χρέους, αφού οι επανειλημμένες επαφές της με κυβερνητικούς παράγοντες δεν καρποφόρησαν. Κανείς βέβαια δεν θέλει να αμφιβάλλει για τις προσπάθειες και τις καλές προθέσεις των εθελοντών. Αυτές όμως από μόνες τους δεν επαρκούν. Μία σωστή μελέτη και ένας αποτελεσματικός προγραμματισμός με άμεσες συνετές αποφάσεις επιβάλλονται ώστε να εξασφαλιστεί η ομαλή ρεαλιστική πορεία του οργανισμού προς το μέλλον. Καλή είναι η φιλοσοφική θεμελίωση της ιδιοκτησίας, όμως υπάρχει και η κτηματομεσιτική λογική βάση της οποίας παν παθητικό ακίνητο πρέπει να ακολουθεί την φυσιολογική οδό της ρευστοποίησης. Οι ιδιόκτητες εκκλησίες της ΕΚΜΜ, πνευματικά, διοικητικά και ιδιοκτησιακά, θα πρέπει να ανήκουν στην Ιερά Μητρόπολη. Και με αυτό το σκεπτικό, μία σωστή και δίκαιη διαπραγμάτευση με τον Μητροπολίτη, θα έλυνε ένα μακροχρόνιο οικονομικό και ανταγωνιστικό πρόβλημα και θα επέτρεπε στην κοινότητα να ασχοληθεί πλέον σοβαρά με τις υπόλοιπες, τόσο αναγκαίες για την παροικία, υπηρεσίες που καλείται να προσφέρει...
       

Thursday, August 18, 2016

Εσείς τι λέτε;


Καλοκαιρινές "καυτές" ειδήσεις...

Το "καυτό" καλοκαίρι συνεχίζεται με την τεχνολογία να μη μας αφήνει να απολαύσουμε, έστω και για λίγο τις, κατά τα άλλα, "ξέγνοιαστες" διακοπές μας. Τα "έξυπνα" κινητά και   οι τάμπλετς, αχώριστοι πλέον σύντροφοί, μας "ενημερώνουν" κάθε δευτερόλεπτο για τις αρνητικές ειδήσεις που η μία διαδέχεται την άλλη... Από που να ξεκινήσει κανείς... Από τις γειτονικές μας ΗΠΑ όπου η προεκλογική εκστρατεία  έχει καταντήσει reality show με τους δύο αντιπάλους να αλληλοσπαράσσονται με σκοπό να κερδίσουν τις εντυπώσεις των ψηφοφόρων, οι οποίοι μη έχοντας εναλλακτικές λύσεις βρίσκονται στο στόχαστρο των - κατά γενική ομολογία - μη αρεστών υποψηφίων, που το μόνο που δεν έχουν προτείνει είναι η βελτίωση της  ζωής των ταλαίπωρων αμερικανών... Η Βρετανία αποφάσισε να εγκαταλείψει την καταρρέουσα ευρωπαϊκή ένωση και να οδηγήσει τους ευρωπαίους σε αχαρτογράφητα χαρτιά... Η Τουρκία βιώνει την "απολύμανση" του σουλτάνου Ερντογάν, με διώξεις αξιωματικών, κλείσιμο ΜΜΕ, καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ολόκληρη ανθρωπότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις σπασμωδικές κινήσεις και τις απρόσμενες "συμμαχίες" που θα μπορούσαν να ανατρέψουν τις ισορροπίες στην περιοχή και να οδηγήσουν σε παγκόσμιες συρράξεις με απρόβλεπτες συνέπειες... Οι τρομοκρατικές επιθέσεις, στο καθημερινό πλέον μενού, κυρίως των ευρωπαίων, με τους τρομοκράτες να χτυπούν εκεί που διατελείτε ο καθημερινός βίος. Σε συναυλίες, επετείους, ακόμη και σε ιερούς χώρους... Οι τρομοκράτες, "εν ονόματι του Αλλάχ", προκαλούν και προσπαθούν να πείσουν ότι πρόκειται για σύγκρουση πολιτισμών και ιερό πόλεμο θρησκειών... Η "αριστερή" Ελλάδα, ανήμπορη αλλά και απρόθυμη να αντιδράσει στις καθημερινές προκλήσεις και απειλές των "συμμάχων" της, συνεχίζει την υποχωρητική πολιτική που χάραξαν οι μεταεπαναστατικές κυβερνήσεις. Το άλλοτε "ελπιδοφόρο" ΣΥΡΙΖΑ αγνόησε ακόμη και τα ίδια του τα συνθήματα "Μόνο μπροστά - Η ελπίδα έρχεται - Η Ελλάδα με αξιοπρέπεια" και βάλθηκε να εξαλείψει την κατώτερη και μεσαία τάξη επιβάλλοντας αβάσταχτους φόρους, μειώνοντας συντάξεις , καταργώντας υπηρεσίες και επιδόματα κοινωνικής και παιδικής πρόνοιας...Δεν χωρά καμιά αμφιβολία πως οι κυβερνητικοί συνασπισμοί φθίνουν και τροφοδοτούν τα ακραία κόμματα στα οποία μοιραία στρέφονται οι αγανακτισμένοι πολίτες, ελπίζοντας στο καλύτερο αύριο που τους υπόσχονται...Οι ομοιότητες της σημερινής παγκόσμιας κατάστασης με τις προπολεμικές είναι οφθαλμοφανείς. Δυστυχώς, η ανθρώπινη αυτοκαταστροφικότητα διαπερνά σαν κόκκινο νήμα και βλέπουμε σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας από τον πύργο της Βαβέλ, την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το Βυζάντιο μέχρι την σημερινή κοινωνική και οικονομική κρίση, να επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη, οι ίδιες συμφορές, τα ίδια αδιέξοδα, διακρίσεις και ανισότητες, οι νόμοι του ισχυρού κ.α. Σε πρόσφατο μήνυμά του, ο βρετανός επιστήμονας Στίβεν Χόκινγκ προειδοποιεί πως το ανθρώπινο είδος κινδυνεύει να χαθεί εάν δεν αλλάξει νοοτροπία.
Παρόλο που οι γενικότερες  απόψεις μας δεν συμπίπτουν απόλυτα, για να είμαι ειλικρινής, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μαζί του...
      
 

Saturday, August 13, 2016

Εσείς τι λέτε;


Η Ολυμπιάδα των πολυεθνικών...

Μία εβδομάδα πέρασε από την Τελετή Έναρξης της 31ης Θερινής Ολυμπιάδας στο Ρίο Ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας και ολόκληρη η υφήλιος παρακολουθεί ανελλιπώς σε καθημερινή βάση το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός του κόσμου. Ομολογώ ότι δεν παρακολούθησα ολόκληρη την Τελετή αλλά από αυτά που είδα μου φάνηκε ότι οι Βραζιλιάνοι προσπάθησαν να αναδείξουν τα λάθος στοιχεία τους...
Ήταν σίγουρα ένα υπερθέαμα αλλά και μία Τελετή δικαιολογημένης διαμαρτυρίας. Οι τεράστιες αντιθέσεις σε όλο τους το μεγαλείο. Γεγονός είναι ότι στην φετινή Ολυμπιάδα, όπως και στις προηγούμενες, λείπει κάτι βασικό. Η αληθινή πνευματική ουσία. Η πολιτισμική αξία και ο πολιτισμός γενικότερα δεν υφίσταται μονάχα από τα κατορθώματα των προγόνων μας, που εμείς οι Έλληνες πρώτοι και καλύτεροι ξέρουμε να προβάλλουμε και να περηφανευόμαστε. Υφίσταται από τα ήθη, τα έθιμα, τις αξίες και τις συμπεριφορές που κουβαλάμε όλοι σα λαοί. Αυτά που μεταβλήθηκαν, μετεξελίχθηκαν, αλλοιώθηκαν και ενσωματώθηκαν στις ζωές μας με το πέρασμα των αιώνων. Ο Πολιτισμός δεν καθορίζεται από την εμπορική επιτυχία, όπως λανθασμένα πιστεύουν σήμερα οι περισσότεροι λαοί - προβάλλοντας μόνο τα επιφανειακά αυτά στοιχεία - που στοχεύουν αποκλειστικά στην εξασφάλιση των κερδών. Αυτό που λείπει στους σύγχρονους Ολυμπιακούς δεν είναι τίποτε άλλο από το αληθινό Ολυμπιακό Ιδεώδες. Αυτό που ονομάζεται "Ολυμπιακό Πνεύμα" δεν υφίσταται στην πραγματικότητα. Από την αρχή της αναβίωσής των Ολυμπιακών Αγώνων, στοιχεία όπως το ήθος, η περηφάνια, η αγάπη για την ειρήνη, ο σεβασμός, η δύναμη και η συμφιλίωση των κρατών ήταν ανύπαρκτα. Συγκεκριμένα, στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906 στο Λονδίνο, υπήρχαν διαφωνίες σε πολλά θέματα όπως τη σημαία που θα έφεραν ορισμένα κράτη, ενώ καταγράφηκαν περιπτώσεις μεροληψίας κριτών σε αποτελέσματα αθλητών ακόμη και κατηγορίες για άπατες και αλλοιώσεις αποτελεσμάτων. Ας μη ξεχνάμε την υποκριτική εκεχειρία μεταξύ των κρατών όλα αυτά τα χρόνια. Το Ολυμπιακό Πνεύμα είχε πεθάνει προ πολλού και η αναβίωσή του δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ με επιτυχία. Συνεπώς, είναι ειρωνικό να μιλάμε για Ολυμπιακά ιδεώδη όταν η ουσία των σύγχρονων αγώνων και οι επιδόσεις των αθλητών βασίζονται στο ντοπάρισμα και κάθε Παγκόσμιο ρεκόρ είναι αποτέλεσμα "καλών" αναβολικών. Γιατί είναι αφύσικο και αδύνατο το ανθρώπινο σώμα να εκτελεί τέτοιες επιδόσεις. Κανείς όμως δεν ενοχλείται, κανείς δεν αντιδρά, εκτός και αν τα ντοπαρίσματα προέρχονται από "ανεπιθύμητες" χώρες, όπως η Ρωσία π.χ., οπότε και επιδεικτικά αποκλείονται... Αφού στον σημερινό κόσμο οι πολυεθνικές και οι τράπεζες κυβερνούν, έτσι και οι αθλητές δρουν με βάση τα συμφέροντα της κάθε εταιρίας που διαφημίζουν, γεγονός που τους επιτρέπει να ντοπάρονται με "νόμιμες" ουσίες. Ο Πρωταθλητισμός έχει καταντήσει να είναι εμπόριο. Η αλήθεια είναι ότι από τις εποχές της Αρχαίας Ολυμπίας, όπου το μόνο απτό έπαθλο ήταν το στεφάνι από κλαδί ελιάς, η νίκη και η δόξα με κάθε κόστος ήταν το παν.
Ιδανικά που ενυπάρχουν όπως η ευγενής άμιλλα, η καλλιέργεια του σώματος, της ψυχής, του πνεύματος, η αγωνιστικότητα, η πειθαρχία, η επιμονή και η υπομονή, αλλοιώνονται μέσα σε έναν κόσμο όπου η "βρώμικη" ανταγωνιστικότητα και τα λανθασμένα κίνητρα έχουν εξοντώσει κάθε είδους ειρηνικού και αρμονικού συναγωνισμού. Αλλά θα μου πείτε έτσι δεν έχει καταντήσει ο σύγχρονος αθλητισμός;

Saturday, July 16, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ελλάδα: Ο ασφαλέστερος τουριστικός προορισμός 

Μπήκαμε για τα καλά στο καλοκαίρι και στην περίοδο των θερινών διακοπών. Ο σχεδιασμός των διακοπών είναι σίγουρα μία από τις πιο ευχάριστες διαδικασίες, όμως υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που το όνειρο μπορεί να μετατραπεί σε εφιάλτη. Ιδίως αν επιλεγεί ένας προορισμός που κρύβει άπειρους κινδύνους για τον ταξιδιώτη.Τα κριτήρια που κάνουν έναν τόπο αφιλόξενο για τον επισκέπτη ποικίλουν κατά περίπτωση και δεν έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την πολιτική αστάθεια ή την πληθώρα των ασθενειών που ενδημούν στον τόπο επιλογής του. Οι παράγοντες πολλοί, με τον κυριότερο να είναι η προσωπική ασφάλεια του ταξιδιώτη. Τον κατάλογο με μερικούς από τους πιο επικίνδυνους προορισμούς στον κόσμο που ακολουθεί συνέταξαν ειδικοί οργανισμοί και περιλαμβάνει σημεία αυτού του πλανήτη που καλό θα ήταν να αποφύγουν όσοι σκέπτονται να τα επισκεφτούν φέτος το καλοκαίρι.
Τουρκία: Στόχος τρομοκρατικών χτυπημάτων, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες...
Αφγανιστάν: Οι συστάσεις περιττές. Εκτός αν είστε μέλος της αποστολής του ΟΗΕ (και πάλι με επιφυλάξεις)...
Ονδούρα: Υψηλή εγκληματικότητα και πολλές ασθένειες...
Ιράκ: Η "δημοκρατική" πλέον χώρα κρίνεται άκρως επικίνδυνη για οποιονδήποτε επισκέπτη...
Αίγυπτος: Η πολιτική αστάθεια και η δράση των φονταμενταλιστών την φέρνει πολύ ψηλά στον κατάλογο των απαγορευμένων χωρών...
Ινδία: Όσο κι' αν φαίνεται παράξενο, ένας τόσο σημαντικός τουριστικός προορισμός ταλανίζεται από τα πολύ υψηλά επίπεδα βιασμών γυναικών. Οπωσδήποτε απαγορευτικό για μοναχικά γυναικεία ταξίδια...
Μάλι: Η πανέμορφη χώρα στην καρδιά της Σαχάρας ταλανίζεται από εμφύλιο πόλεμο...
Ντιτρόιτ ΗΠΑ: Η πόλη φάντασμα του "αμερικάνικου ονείρου" πλήττεται από εξαιρετικά υψηλά επίπεδα εγκληματικότητας...
Ορλάντο ΗΠΑ: Σίγουρα όχι ο ιδανικότερος προορισμός για ομοφυλόφιλους...
Ντάλας ΗΠΑ: Οι αστυνομικοί επισκέπτες ας φροντίσουν, για καλό και για κακό, να κυκλοφορούν με κράνη και πανοπλίες...
Σομαλία: Πειρατές στις παραλίες και αρρώστιες σε συνδυασμό με εγκληματικότητα στο εσωτερικό, δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ...
Βόρεια Κορέα: Αν και εφ' όσον καταφέρει κανείς να βρει τον τρόπο να μπει στην χώρα, θα έχει να αντιμετωπίσει την διαρκή επιτήρηση από τις αρχές και το πολύ χαμηλό βιοτικό επίπεδο...
Συρία: Το άλλοτε "διαμάντι" της Μέσης Ανατολής έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί έναν τουριστικό προορισμό. Ο εμφύλιος έχει αποτρέψει κάθε σκέψη για επίσκεψη στα υπέροχα μνημεία της...
Καράκας Βενεζουέλα: Υψηλή εγκληματικότητα και μεγάλες πιθανότητες για απαγωγή...
Νότιο Σουδάν: Οι αφρικανικοί εμφύλιοι του χειρίστου είδους το καθιστούν επικίνδυνο ακόμα και για τις φιλανθρωπικές οργανώσεις...
Γουατεμάλα: Εξωτικός προορισμός, όχι όμως για γυναίκες. Μεγάλη εγκληματικότητα σχετιζόμενη με ναρκωτικά...
Ρίο ντε Τζανέιρο Βραζιλία: Στην Ολυμπιακή πόλη των 13.5 εκατομμυρίων ψυχών, απ' όλα έχει το μενού. Δολοφονίες, κλοπές, ληστείες, απάτες, βιασμοί...
Νιγηρία: Πόλεμοι, πόλεμοι και άλλοι πόλεμοι. Μόνο για πολεμικούς ανταποκριτές...
Ουκρανία (ανατολική): Εμπόλεμη ζώνη για "ζόρικα" νεύρα και πολλούς γεωπολιτικούς γρίφους...
Αυτοί είναι μερικοί επικίνδυνοι προορισμοί, σύμφωνα με δυτικές κρατικές υπηρεσίες και διεθνείς τουριστικούς οργανισμούς.
Η Ελλάδα πάντως θεωρείται ως ο ασφαλέστερος προορισμός στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, που αξίζει να επισκεφθούν οι παραθεριστές. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης περισσότεροι από το ένα τρίτο των ερωτηθέντων, δήλωσαν ότι θα ήθελαν να επισκεφθούν την Ελλάδα εφέτος, με το 80% να θεωρεί πως η χώρα μας είναι ένας ασφαλής προορισμός διακοπών.
Η στήλη σας εύχεται χαρούμενες, ξεκούραστες και ασφαλείς διακοπές...

Thursday, July 7, 2016

Εσείς τι λέτε;



 
Τάδε Έφη πατριωτισμός...

Τις δύο τελευταίες εβδομάδες ασχολήθηκα με τις Εθνικές Ημέρες του Κεμπέκ και του Καναδά. Στις γειτονικές μας ΗΠΑ, η 4η Ιουλίου θεωρείται ομοσπονδιακή αργία για τον εορτασμό της υιοθέτησης της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Για την ιστορία, η Αμερικανική Επανάσταση ήταν ουσιαστικά ο πόλεμος μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και των13 αποικιών της στην αμερικανική ήπειρο που διήρκησε από το 1775 μέχρι το 1783. Αφορμή για τον πόλεμο αυτό ήταν η βαριά φορολογία που επέβαλλαν οι βρετανοί στις αποικίες τους και προκαλούσε τη δυσφορία των κατοίκων οι οποίοι ήθελαν να ξεφύγουν από την οικονομική κηδεμονία της Μεγάλης Βρετανίας. Σε αντίδραση για την βαριά φορολογία του τσαγιού, οι αμερικανοί σταμάτησαν να αγοράζουν τσάι και μάλιστα πέταξαν τεράστια φορτία τσαγιού στο λιμάνι της Βοστώνης στις 16 Δεκεμβρίου 1773. Η αντίδραση των βρετανών ήταν άμεση, αφού έστειλαν 4.000 στρατιώτες να καταλάβουν τη Βοστώνη. Όταν όμως το 1775 οι αγγλικές δυνάμεις επιχείρησαν να πάρουν στρατιωτικό υλικό από την πόλη Κόνκορντ της Μασαχουσέτης, συνάντησαν αντίσταση από την πολιτοφυλακή της Μασαχουσέτης στο Λέξινγκτον και έπειτα στο Κόνκορντ, στέλνοντας τον Βρετανικό στρατό κυνηγημένο στη Βοστώνη και με βαριές απώλειες. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή για τον Αμερικανο-βρετανικό πόλεμο που κράτησε οκτώ χρόνια μέχρι που τελικά στις 4 Ιουλίου 1776 συγκλήθηκε συνέλευση των αμερικανών στη Φιλαδέλφεια, όπου ψηφίστηκε η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Πρωταγωνιστές στη σύνταξη της Διακήρυξης υπήρξαν ο Τόμας Τζέφερσον, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος και ο Τζον Άνταμς. Ωστόσο αυτό δεν σταμάτησε τον πόλεμο, αφού οι Άγγλοι έστελναν συνεχώς ενισχύσεις και οι Αμερικανοί προσπαθούσαν να κρατήσουν την επανάσταση ζωντανή. Η Γαλλία έστειλε οικονομική ενίσχυση στους επαναστατημένους Αμερικανούς καθώς και στρατεύματα και τελικά ο αγγλικός στρατός, υπό την ηγεσία του στρατηγού Κορνουάλις, παραδόθηκε στο Γιόρκταουν της Βιρτζίνια στις 19 Οκτωβρίου 1781. Ο πόλεμος έληξε επίσημα με την συνθήκη του Παρισιού στις 3 Σεπτεμβρίου 1783, με την οποία η Αγγλία παραχωρούσε τα εδάφη της στις ΗΠΑ. Πλέον στις ΗΠΑ η 4η Ιουλίου θεωρείται εθνική αργία και γιορτάζεται με εντυπωσιακά πυροτεχνήματα, παρελάσεις, ψησταριές, καρναβάλια, πανηγύρια, πικ-νικ, συναυλίες, παιχνίδια μπέιζμπολ, καθώς και πολιτικές ομιλίες και τελετές.Οι εκδηλώσεις είναι τόσο εντυπωσιακές ώστε τα τελευταία χρόνια φροντίζω την Ημέρα της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας να βρίσκομαι στις ΗΠΑ και να συμμετέχω σ' αυτές. Δεν είναι εύκολο να σας περιγράψω το έντονο πατριωτικό συναίσθημα που νοιώθουν οι αμερικανοί την ξεχωριστή αυτή Ημέρα.  Η Ημέρα Ανεξαρτησίας είναι η Μεγάλη Ημέρα του χρόνου για τα πάνω από τριακόσια  εκατομμύρια αμερικανών κάθε προέλευσης. Εν τω μεταξύ, οι Εθνικές Ημέρες του Κεμπέκ και του Καναδά, που γιορτάσαμε πρόσφατα, δεν έχουν απολύτως τίποτα κοινό με την αμερικανική Ημέρα Ανεξαρτησίας αλλά ούτε και μεταξύ τους. Στο Κεμπέκ, κάθε 24 του Ιούνη, ο Ιωάννης ο βαπτιστής  παίρνει διαζύγιο - με το έτσι θέλω - από τον Καναδά (αν και στις μέρες του το    κυβερνούσαν οι αρκούδες!) ενώ κάθε1η του Ιούλη ο άλλος Ιωάννης, ο Macdonald τόχει βάλει άχτι να μας ...μουβάρει!
Τάδε Έφη πατριωτισμός...

Thursday, June 30, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ο Καναδάς στο πέρασμα των αιώνων...

Γιορτάζουμε σήμερα την Εθνική Ημέρα του Καναδά, την δημιουργία δηλαδή της Καναδικής Συνομοσπονδίας που τέθηκε σε ισχύ την1η Ιουλίου 1867. Η ιστορία του Καναδά ουσιαστικά ξεκινά τον17ο αιώνα. Κατά μία εκδοχή ο γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ εξέλαβε λανθασμένα την λέξη "kanata" ως τοπωνύμιο της περιοχής γύρω από την σημερινή Πόλη του Κεμπέκ. Πριν από την έλευση των ευρωπαίων αποίκων, ο σημερινός Καναδάς κατοικούνταν αποκλειστικά από αυτόχθονες φυλές. Οι πρώτοι ευρωπαίοι που πάτησαν το πόδι τους σε καναδικό έδαφος ήταν θαλασσοπόροι Βίκινγκ ενώ οι πρώτες βρετανικές αξιώσεις σε καναδικά εδάφη χρονολογούνται από το 1497. Το 1534, ο γάλλος εξερευνητής Ζακ Καρτιέ πραγματοποίησε τρεις αποστολές για να εξερευνήσει τις εκβολές του Αγίου Λαυρεντίου  και το 1583, ο Χάμφρεϋ Γκίλμπερτ κήρυξε την Νέα Γη "υπερπόντια αποικία" του βρετανικού στέμματος. Η πρώτη απόπειρα εποικισμού του Καναδά έγινε το 1604 με πρωτοβουλία του γάλλου θαλασσοπόρου Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν στην σημερινή Νήσο Dochet Island. Το 1608 οι Γάλλοι ίδρυσαν την Πόλη του Κεμπέκ και έτσι άρχισε να σχηματίζεται η αποικία της Νέας Γαλλίας, που αποτελούνταν από τις παρόχθιες περιοχές του ποταμού Αγίου Λαυρεντίου και την Ακαδία. Τον ίδιο καιρό που οι γάλλοι άρχιζαν την εποίκιση στην Νέα Γαλλία, οι Βρετανοί άρχισαν να ιδρύουν αποικίες στα παράλια του Ατλαντικού νοτίως της Νέας Σκωτίας και τριγύρω από τον κόλπο του Χάντσον. Η επέκταση των εποικισμών, αλλά και ο ανταγωνισμός των ευρωπαϊκών μητροπολιτικών κρατών, οδήγησε τελικά σε συγκρούσεις μεταξύ των βρετανών και των γάλλων εποίκων. Το 1713, με την συνθήκη της Ουτρέχτης, η Γαλλία παραχώρησε την Νέα Γη, τον Κόλπο του Χάντσον και την μισή Ακαδία. Λίγα χρόνια αργότερα οι βρετανοί εκδίωξαν διά της βίας τους γαλλόφωνους εποίκους, επειδή οι τελευταίοι αρνήθηκαν να ορκιστούν υποταγή στο βρετανικό στέμμα.Το 1759, οι βρετανοί άρχισαν την πολιορκία της Πόλης του Κεμπέκ, ενώ η μητροπολιτική Γαλλία παρακολουθούσε μάλλον αδιάφορα τις εξελίξεις. Τελικά ο γαλλικός στρατός ηττήθηκε και έτσι όλος ο γαλλικός Καναδάς έπεσε στα χέρια των βρετανών. Η υποταγή της Νέας Γαλλίας στην Βρετανία επισημοποιήθηκε το1763 με την συνθήκη των Παρισίων. Εντούτοις, το 1774 το Βρετανικό Κοινοβούλιο, με ειδική νομοθετική πράξη (The Quebec Act), αναγνώρισε ορισμένα θρησκευτικά, γλωσσικά και άλλα δικαιώματα στους καθολικούς γάλλους εποίκους.Το 1784 η Βρετανία ίδρυσε την αποικία του Νιου Μπράνσγουικ ενώ το 1791 διαίρεσε το Κεμπέκ σε Ανώτερο (σημερινό Οντάριο) και Κατώτερο Καναδά (σημερινό Κεμπέκ). Το 1812, οι ΗΠΑ προσπάθησαν με πόλεμο να προσαρτήσουν στα εδάφη τους τις βρετανικές αποικίες του Καναδά. Ο πόλεμος έληξε χωρίς νικητές και ηττημένους με την Συνθήκη της Γάνδης. Στα μέσα του 19ου αιώνα η Βρετανία δημιούργησε μία αυτόνομη συνομοσπονδία των βρετανικών αποικιών υπό την κηδεμονία του βρετανικού στέμματος. Έτσι, την 1η Ιουλίου του 1867, οι αποικίες Οντάριο, Κεμπέκ, Νέα Σκωτία και Νιου Μπράνσγουικ συνενώθηκαν σε μία συνομοσπονδία υπό την ονομασία "Κτήση του Καναδά" (Dominion of Canada) και πρώτο πρωθυπουργό τον Τζων Μακντόναλντ. Στην συνομοσπονδία προστέθηκαν αργότερα οι υπόλοιπες επαρχίες και ομοσπονδιακά εδάφη που συνθέτουν τον σημερινό Καναδά. Η τελευταία επαρχία που προσαρτήθηκε στον Καναδά ήταν η Νέα Γη, η οποία παρέμεινε βρετανική αποικία έως το 1949. Ο Καναδάς γιορτάζει σήμερα τα 149 χρόνια της Καναδικής Συνομοσπονδίας...

Thursday, June 23, 2016

Εσείς τι λέτε;


Θρησκεία και Εθνικισμός

Ο ρόλος της θρησκείας στην διαμόρφωση του εθνικισμού δεν αμφισβητείται από κανέναν. Στην αρχαία Ελλάδα π.χ. κάθε θεός είχε κάποια σχέση με τον πόλεμο. Στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού γένους η Θεοτόκος έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στην μεγάλη επανάσταση του 1821 ενώ πλείστα άλλα έθνη ανέκαθεν χρησιμοποιούν θρησκευτικά σύμβολα και αγίους προκειμένου να πετύχουν ιδεολογικούς ή πολιτικούς σκοπούς. Στο Κεμπέκ ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής έμελλε να ταυτιστεί με το εθνικιστικό κίνημα. Ανατρέχοντας στην ιστορία, στα χρόνια πριν την άφιξη των Ευρωπαίων, στα εδάφη της επαρχίας μας κατοικούσαν διάφορες αυτόχθονες φυλές. Η σύγχρονη ιστορία του Κεμπέκ ουσιαστικά ξεκινάει με την άφιξη του γάλλου εξερευνητή Ζακ Καρτιέ το 1534 και την δημιουργία των πρώτων γαλλικών αποικιών στις αρχές του 17ου αιώνα. Ο Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν ίδρυσε την Πόλη του Κεμπέκ το 1608 και από τότε ξεκίνησε μία συστηματική προσπάθεια για τον γαλλικό εποικισμό της. Στα μέσα του 18ου αιώνα, οι γαλλικές αποικίες έπεσαν στα χέρια των Βρετανών. Λίγο πριν την Αμερικανική Επανάσταση οι Βρετανοί παραχώρησαν μία σχετική αυτονομία στους γάλλους αποίκους που είχαν εγκατασταθεί εδώ. Το 1774 με την Πράξη του Κεμπέκ, το Κοινοβούλιο της Βρετανίας αναγνώρισε στους γαλλόφωνους το δικαίωμα να χρησιμοποιούν την γαλλική γλώσσα σε επίσημα έγγραφα, να ασκούν την θρησκεία της επιλογής τους και να διατηρήσουν τον γαλλικό Αστικό Κώδικα. Με το τέλος της Επανάστασης το 1783, πολλοί από τους αγγλοσάξονες αποίκους που παρέμειναν πιστοί στο βρετανικό στέμμα μετακινήθηκαν από τις ΗΠΑ προς τα εδάφη του Κεμπέκ. Έτσι, το 1791 με συνταγματική πράξη, οι Βρετανοί διαίρεσαν το Κεμπέκ σε Ανώτερο Καναδά (Οντάριο) και Κατώτερο Καναδά (Κεμπέκ), με ξεχωριστά τοπικά κοινοβούλια. Η συνύπαρξη Γάλλων και Άγγλων δεν ήταν πάντα ειρηνική. Το 1837 οι γαλλόφωνοι Κεμπεκιώτες υπό τον Λουί-Ζοζέφ Παπινώ, αλλά και οι αγγλόφωνοι άποικοι υπό τον Ρόμπερτ Νέλσον, ξεσηκώθηκαν εναντίον της βρετανικής διοίκησης, χωρίς όμως επιτυχία. Το αποτέλεσμα ήταν οι Βρετανοί να ενώσουν τις δύο αποικίες σε μία ενιαία διοίκηση με το όνομα "Επαρχία του Καναδά". Το 1867 με βρετανικό διάταγμα, η Επαρχία του Καναδά διαιρέθηκε ξανά σε δύο επαρχίες, το Κεμπέκ και το Οντάριο, οι οποίες μαζί με τις επαρχίες της Νέας Βρουνσβίκης και Νέας Σκωτίας, ενώθηκαν για να δημιουργηθεί η "Κτήση του Καναδά" (Dominion of Canada). Στα χρόνια που ακολούθησαν την δημιουργία της Καναδικής Συνομοσπονδίας, η πολιτική και οικονομική εξουσία στο Κεμπέκ περιήλθε σχεδόν αποκλειστικά στα χέρια των Αγγλόφωνων. Οι Γαλλόφωνοι, περιχαρακωμένοι σε μία συντηρητική κοινωνία που την όριζε η Καθολική Εκκλησία, βρέθηκαν να αποτελούν την μεγάλη, αλλά φτωχή και ανίσχυρη εργατική τάξη. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γαλλόφωνοι αντιτάχθηκαν στην επιστράτευση και στην συγκέντρωση εξουσιών από την πλευρά της Καναδικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης, προκαλώντας έτσι μία πρώτη σημαντική ρήξη στην ενότητα του Καναδά. Κατά τις δεκαετίες του 1960 και1970, στο Κεμπέκ συνέβη η λεγόμενη "Ήσυχη Επανάσταση", η οποία χαρακτηρίστηκε από την εγκατάλειψη της προσκόλλησης στον καθολικισμό, την ενίσχυση των συνδικάτων, την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος σε κοσμικά πρότυπα και την άνοδο του εθνικισμού. Η κεντρική Καναδική κυβέρνηση προσπάθησε να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τους γαλλόφωνους καθιερώνοντας την γαλλική γλώσσα ως επίσημη και ισοδύναμη της αγγλικής σε όλες τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες. Όμως οι συγκρούσεις μεταξύ Κεμπέκ και Ομοσπονδιακής κυβέρνησης κορυφώθηκαν στην δεκαετία του1970, οπότε έκανε και την εμφάνισή του το εθνικιστικό Κόμμα Παρτί Κεμπεκουά. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1976, το Π.Κ. με ηγέτη τον Ρενέ Λεβέκ, ανέλαβε την εξουσία θέτοντας ως άμεσο στόχο του την απόσχιση της επαρχίας από την Καναδική Συνομοσπονδία. Σε δύο δημοψηφίσματα (1980 και1995) οι κάτοικοι του Κεμπέκ απέρριψαν την απόσχιση, αλλά το εθνικιστικό κίνημα των γαλλόφωνων παραμένει ισχυρό.Το Κεμπέκ είναι η μόνη Καναδική επαρχία που δεν έχει υπογράψει την τελευταία τροποποίηση του Καναδικού συντάγματος το1982. Δύο προσπάθειες για την επανένταξη του Κεμπέκ στο Καναδικό σύνταγμα, η συμφωνία της Meech Lake Accord, το 1987 και η συμφωνία της Charlottetown Accord το1992 κατέληξαν σε αποτυχία.To 1977 η 24η Ιουνίου ανακηρύχτηκε εθνική γιορτή του Κεμπέκ με σύμβολο τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή...

Thursday, June 16, 2016

Εσείς τι λέτε;

     
Happy Father's Day 
Every Day...


Προτού διαβάσετε αυτό το άρθρο, προς αποφυγή οποιασδήποτε παρεξήγησης, θα πρέπει να διευκρινίσω ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις γιορτές και τις κάθε είδους επετείους. Αντίθετα, πιστεύω ότι μας δίνουν την ευκαιρία να τιμήσουμε αυτούς που αγαπάμε και ακόμη να περάσουμε μαζί τους ευχάριστες στιγμές.Το πρόβλημά μου είναι το καθεαυτό "πνεύμα" των Ημερών, όπου ορισμένοι - άσκοπα ή εσκεμμένα - καθιέρωσαν και όλοι εμείς αισθανόμαστε εξαναγκασμένοι να ακολουθούμε πιστά... Ο λόγος σήμερα για την αυριανή "Ημέρα" του πατέρα. Λες και δεν αγαπάς τον πατέρα ή την μητέρα σου και περιμένεις αυτή τη συγκεκριμένη μέρα να τους το δείξεις... Λες και δεν αγαπάς τον πατέρα σου τις υπόλοιπες 364 ημέρες του χρόνου και πρέπει να έρθει το Father's Day για να τον θυμηθείς... Και ακόμη να χαίρονται τα μαγαζιά, τα εστιατόρια, οι κάβες, τα ζαχαροπλαστεία... Δε νομίζω ότι υπάρχει κάτι πιο συναισθηματικά εκμεταλλευτικό από αυτό. Έχουμε βέβαια και τις άλλες, ουκ ολίγες  "ειδικές Ημέρες", από τον καρκίνο μέχρι το Parkinson, το κάπνισμα, το σεξ κλπ. Τώρα θα μου πείτε, έχεις πρόβλημα με την "Ημέρα" του πατέρα και της μητέρας αλλά όχι με την "Ημέρα" του AIDS ή του Gay Pride; Κατ’ αρχάς η "Ημέρα" του AIDS δεν είναι γιορτή. Η παρέλαση "Υπερηφάνειας" πάλι είναι μια διαφορετική υπόθεση γιατί (παρότι δεν με βρίσκει σύμφωνο) πρόκειται για γιορτή και ένωση μιας κοινότητας προς υπενθύμιση συγκεκριμένων σκοπών και κόντρα στο φόβο. Και η εργατική Πρωτομαγιά μέρα υπενθύμισης είναι αλλά οι περισσότεροι τη χρησιμοποιούν για να πιάσουνε το Μάη (στην Ελλάδα εννοείται) και να φάμε κοψίδια κι όχι να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους... Για πολλούς τέτοιες "Ημέρες" είναι πολύ σημαντικές γιατί έστω για μια φορά το χρόνο ο κόσμος υποθετικά αφυπνίζεται και όσοι έχουν χάσει ανθρώπους από τη ζωή, τιμάνε τη μνήμη τους και εκφράζουν τον πόνο και την ελπίδα τους. Βέβαια ο κόσμος συνήθως αφυπνίζεται και ύστερα ξανακοιμάται σαν να μη τρέχει τίποτα. Συχνά αναρωτιέμαι, μήπως το να δημιουργούμε ειδικές "Ημέρες" είναι το άλλοθι μας στην αδράνεια, την αδιαφορία και την άγνοια που μας χαρακτηρίζει τις επόμενες ημέρες του χρόνου; "Γεια σου γέρο, χρόνια σου πολλά, sorry που άργησα να έρθω στο γηροκομείο (που σε πέταξα), γιατί όπως καταλαβαίνεις πρέπει να δουλέψουμε και δεν έχουμε καιρό να σε κοιτάξουμε..." Η προσωποποίηση της υποκρισίας σε όλο της το μεγαλείο...Υποθέτω και το σέβομαι  πως κάποιοι άνθρωποι έχουν ανάγκη αυτές τις ιδιαίτερες "Ημέρες" μολονότι έχουν σκαρώσει τόσες πολλές... Το θέμα είναι πως ο πατέρας μας και όλοι οι οικείοι μας χρειάζονται πολλά περισσότερα από μια μέρα. Χρειάζονται την αγάπη, τη φροντίδα ,τη μέριμνά μας, πολύ πιο πολύ από μια γραβάτα , ένα πουκάμισο, ένα γεύμα... Σίγουρα χρειάζονται γιορτή, όμως γιορτή με αληθινό νόημα, γιορτή καθημερινή, γιορτή ολόκληρης ζωής...
Happy Father's Day, Everyday...  

Wednesday, June 8, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ελλάδα και πάλι Ελλάδα Like No Other...

Παρά το γεγονός ότι ορισμένα διεθνή ΜΜΕ αφιερώνουν πρωτοσέλιδα για να τονίσουν τα μελανά σημεία της Ελλάδας, κυρίως λόγω των δυσμενών οικονομικών εξελίξεων, κάποια άλλα προτιμούν να προβάλλουν τα θετικά και την ομορφιά της χώρας μας. Ένα από αυτά, το ευρείας κυκλοφορίας περιοδικό Forbes προβάλει τις καλές πλευρές της Ελλάδας και συνιστά στους αναγνώστες του να κάνουν τις διακοπές τους εκεί. Τα ταξιδιωτικά άρθρα, που κατά καιρούς δημοσιεύει, παροτρύνουν το αναγνωστικό κοινό να επισκεφθεί και αυτό το καλοκαίρι την Ελλάδα. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο συντάκτης, "παρά την κρίση η χώρα παραμένει ανοιχτή στον τουρισμό, μια πανέμορφη σειρήνα που αξίζει και επισκεφθεί κανείς..." Μέρη που προτείνει φέτος το Forbes είναι η Κρήτη, η Σαντορίνη, η Ρόδος, η Νάξος, οι Σπέτσες και το αγαπημένο πλέον "στέκι" των διάσημων Costa Navarino, όπως διαβάσατε και στο περασμένο φύλλο των "Ελληνοκαναδικών Νέων" με αφορμή την ραγδαία τουριστική ανάπτυξη της Καλαμάτας. Εξ άλλου, τα μεγάλα ευρωπαϊκά ταξιδιωτικά γραφεία και οι ιστοσελίδες που ασχολούνται με τον τουρισμό, όπως το Travel Europe, ParadiseTravel, Tripadvisor κ.α., υμνούν τις ελληνικές ομορφιές και προσφέρουν στους τουρίστες δελεαστικά πακέτα. Εν τω μεταξύ, στην απέναντι πλευρά του ωκεανού, στις γειτονικές μας ΗΠΑ η ανθελληνικότητα κάποιων ειδησεογραφικών μέσων, όπως του CNN παραδείγματος χάριν, δεν έχει όρια. Το Cable News Network δεν χάνει ευκαιρία να "προβληματίζει" τους υποψήφιους τουρίστες με τίτλους όπως "Μήπως ήρθε η ώρα να ακυρώσετε τις διακοπές σας στην Ελλάδα;", προκαλώντας έτσι ανησυχία στους ξένους τουρίστες που έχουν ήδη κανονίσει να επισκεφτούν τη χώρα μας για να χαρούν το ελληνικό καλοκαίρι. Από τη μία οι Αμερικανοί θέλουν να πάνε στην Ελλάδα για τις διακοπές τους, ωστόσο τα αρνητικά σχόλια αναφορικά με την επέλαση των προσφύγων και την παρατεταμένη κρίση τους γεμίζει αμφιβολίες για την οικονομική κατάσταση με την οποία θα έρθουν αντιμέτωποι. Μόλις πρόσφατα το CNN τόνιζε πως η απειλή ενός Grexit όπου η Ελλάδα ενδέχεται να φύγει από την Ευρωζώνη και να επανέρθει στο παλιό της νόμισμα την δραχμή είναι ένα σενάριο που εγείρει ερωτήματα σχετικά με το πώς θα επηρεαστούν τα εκατομμύρια των παραθεριστών... Είναι πάντως απορίας άξιον το γεγονός ότι το ίδιο ειδησεογραφικό μέσο δεν χάνει ευκαιρία να εξυμνεί τα "κάλλη" της Τουρκίας και των άλλων γειτονικών προβληματικών χωρών, ενώ δεν κάνει καμιά μνεία για την ανασφάλεια των ανθρώπων και τις τρομοκρατικές επιθέσεις (όπως η προχθεσινή έκρηξη σε λεωφορείο στην Κωνσταντινούπολη με δεκάδες νεκρούς) που αποτελούν πλέον καθημερινή ρουτίνα σ' αυτά τα μέρη του πλανήτη... Από την πλευρά της η Ελλάδα που έχει φέτος αυξημένες προσδοκίες σχετικά με την τουριστική κίνηση στη χώρα διαβεβαιώνει πως δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα για τους επισκέπτες. Όσο για μάς εδώ, δεν το συζητάμε."Ελλάδα και πάλι Ελλάδα, Like No Other...  

Monday, June 6, 2016

Εσείς τι λέτε;



Μόνο τα έργα μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια...

Είναι να θλίβεται κανείς και να γελά μαζί με τη κατάντια ορισμένων παραγοντίσκων οι οποίοι τελευταία βάλθηκαν να μας πείσουν ότι παράγουν "αξιοθαύμαστο έργο" και πως   για την οικτρή τους αποτυχία ευθύνονται όλοι οι άλλοι... Αμφιλεγόμενα άτομα άνευ ουσιαστικών προσόντων, αερολόγοι με ανύπαρκτη προσφορά, άγνωστοι μέχρι πρότινος, μπήκαν στο "καφενείο της χαράς" από την όπισθεν πόρτα για να "ασχοληθούν" τάχα με τα κοινά, ικανοποιώντας έτσι την φιλοδοξία και ματαιοδοξία τους.. Έσπευσαν να καταλάβουν τα ερειπωμένα πόστα και να στρογγυλοκαθίσουν στις άδειες καρέκλες, θλιβερό αποτέλεσμα της συστηματικής και δικαιολογημένης (δυστυχώς) αδιαφορίας των συμπαροίκων, για την οποία και φέρουν την κύρια ευθύνη... Οργανισμοί που με κόπους και θυσίες δημιουργήθηκαν για να προβάλλουν τον πολιτισμό και τις αξίες μας και ακόμη να διεκδικήσουν τα δίκαια αιτήματά μας, παραδόθηκαν στα πλέον ακατάλληλα χέρια για να τους υποβαθμίσουν και οδηγήσουν τελικά σε πλήρη μαρασμό και μοιραία εξαφάνιση... Η παροικία μας σήμερα ζει κωμικοτραγικές στιγμές σε μια κρίσιμη περίοδο όπου οι  κοινωνικές αλλαγές και η οικονομικοπολιτική αστάθεια κοντεύουν κυριολεκτικά να μας γονατίσουν. Και την δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε οι "διοικούντες" ασχολούνται με κάθε είδους μικροπολιτική, τεχνάσματα εκ του πονηρού, καταπιάνονται και σπαταλούν πολύτιμο χρόνο με ΑΝΟΥΣΙΑ θέματα και ΑΧΡΗΣΤΕΣ ασχολίες... Γεγονός είναι πως οι Οργανισμοί μας τελευταία πάσχουν από εθελοντές και τρομάζουν να έχουν απαρτία με φυσικό αποτέλεσμα να υπολειτουργούν. Τα κογκρέσα μας, εν τω μεταξύ, το έριξαν τελευταία σε ανταγωνισμό απειλών και φραστικής οξύτητας και ο σκοπός ύπαρξής τους πλέον θεωρείται το ποιός έχει τα περισσότερα (λιγότερα μάλλον) μέλη, πόσα δεν πλήρωσαν συνδρομή, ποιοί εκλέχτηκαν ή διορίστηκαν, κλπ... Και εν μέσω αυτών των θλιβερών κωμωδιών, κάργα εκβιασμοί, συκοφαντίες,   πολυσέλιδα άνευ νοήματος και ουσιαστικού περιεχομένου άρθρα και "υπαγορευμένες" ακαταλαβίστικες  εμπαθείς επιστολές αναγνωστών! Εν ολίγοις, τα παιδία παίζει... Ουσιαστικό κίνητρο η κατοχύρωση της καρέκλας και του πολυπόθητου προεδρικού "τίτλου"... "Το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα ουδείς", κατά το κοινώς λεγόμενο γνωμικό. Η ματαιοδοξία σε όλο της το μεγαλείο... Όμως, στο τέλος της ημέρας μόνο τα έργα μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια. Δείξτε μας κύριοι το έργο σας και εμείς πρώτοι θα το επικροτήσουμε. Διαφορετικά παραδώστε εδώ και τώρα τη σκυτάλη στους πιο ικανούς όσο είναι ακόμη καιρός. Τα περιθώρια στενεύουν, oι καιροί που διανύουμε είναι εξαιρετικά δύσκολοι και πονηροί και η ευθύνη για οτιδήποτε θέλει συμβεί θα είναι ολόκληρη δική σας...          
 
  

Saturday, June 4, 2016

Εσείς τι λέτε;


Κάπνισμα, ο σιωπηρός θάνατος...

Από την περασμένη εβδομάδα οι θαμώνες των εστιατορίων και μπαρ στο Κεμπέκ απαγορεύεται να καπνίζουν και σε υπαίθριες βεράντες.Το νέο αυστηρό μέτρο της κυβέρνησης Couillard, που αποτελεί μέρος του νόμου 44 έχει στόχο να πατάξει τη βλάβη που προκαλείται από το παθητικό κάπνισμα. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε ομόφωνα στην Εθνοσυνέλευση του Κεμπέκ τον περασμένο Νοέμβριο. Η απαγόρευση συνέπεσε με την παγκόσμια ημέρα κατά του καπνίσματος στις 31 Μάιου. Οι αντιδράσεις, όπως ανεμένετο, υπήρξαν ποικίλες και έντονες. Παρόλα όμως τα αυστηρά μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση για την καταπολέμηση του καπνίσματος, η εφαρμογή τους θεωρείται καθυστερημένη συγκριτικά με άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Οι περισσότερες Πολιτείες των ΗΠΑ, με πρώτη την Νέα Υόρκη, έχουν ανακηρυχτεί αντικαπνιστικές εδώ και αρκετά χρόνια και οι κυρώσεις για τους παραβάτες είναι μεγάλες και τσουχτερές. Αυστηροί νόμοι κατά του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους έχουν εφαρμοσθεί και στην Ελλάδα, που πάντως δεν γίνονται απαραίτητα σεβαστοί. Μπορεί εκεί ο αντικαπνιστικός νόμος να ισχύει από το 2009 αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει επίσημα εφαρμοσθεί ακόμη και από τους πολιτικούς πολλοί εκ των οποίων εξακολουθούν να καπνίζουν μέσα στην Βουλή των Ελλήνων! Η Ελλάδα παρουσιάζει την υψηλότερη αναλογία καπνιστών μεταξύ των δυτικοευρωπαϊκών χωρών (37.6%) με τον υψηλότερο αριθμό καταναλισκόμενων τσιγάρων κατ' άτομο στην δυτική Ευρώπη. Συγκεκριμένα, ο μέσος ετήσιος κατά κεφαλή αριθμός τσιγάρων είναι διπλάσιος από ότι στην Γερμανία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία.
Στον Καναδά τα ποσοστά ποικίλουν από επαρχία σε επαρχία. Το χαμηλότερο ποσοστό (15.8%) το συναντάμε στην Βρετανική Κολομβία και το μεγαλύτερο στην περιφέρεια NUNAVUT (59.7%). Στο Κεμπέκ το 21% του ενήλικου πληθυσμού είναι καπνιστές. Παγκοσμίως, υπάρχουν σήμερα 1.1 δισεκατομμύριο καπνιστές, σχεδόν 22% του πληθυσμού. Το 80% περίπου ζουν σε χώρες κατώτατου και μεσαίου εισοδήματος. Έρευνες δείχνουν πως το κάπνισμα έχει 50 τρόπους να σου καταστρέψει τη ζωή μέσω μιας ασθένειας και περισσότερους από 20 τρόπους για να σε οδηγήσει πρόωρα στο θάνατο. Είναι θλιβερό το γεγονός ότι έως το 2025 θα έχουν πεθάνει 100.000.000 άνθρωποι με αιτία το κάπνισμα. Υπολογίζεται ότι 10.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα (3.500.000 το χρόνο) εξαιτίας του καπνίσματος...Το κάπνισμα ενεργητικά ή παθητικά ενοχοποιείται για τον καρκίνο του πνεύμονα, του λάρυγγα, του οισοφάγου και της ουροδόχου κύστεως. Το κάπνισμα εξ' άλλου ευθύνεται και για άλλες σοβαρές ασθένειες όπως εμφύσημα, καρδιοαγγειακές παθήσεις, μειωμένη γονιμότητα, ανικανότητα, κ.α...

Εσείς τι λέτε;



Νυχτοκάματα στην ξενιτειά
Η έσχατη λύση για τις "φίρμες"...


Μετά το χρηματιστήριο, τον χρυσό και το πετρέλαιο, ισχυρή διόρθωση και στην βαριά πάσχουσα ελληνική σόου μπιζ... Ρέμος, Βανδή, Μαζωνάκης, Κοκκίνου, Μακεδόνας, αστέρια κι' αστεράκια, σε πείσμα της κρίσης και της ανασφάλειας, άνοιξαν πανιά κι' έβαλαν πλώρη για τη διψασμένη από λαϊκά άσματα υφήλιο... Συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, πρόζες κάθε λογής, μας έρχονται εν αφθονία,   αναζητώντας το χαμένο νυχτοκάματο στην σημερινή Ελλάδα της ανέχειας και απαισιοδοξίας. Μέχρι και ο κυρίαρχος του χαζοκουτίου Σπύρος Παπαδόπουλος το'ριξε τελευταία σε τουρνέ, για την "Υγειά μας ρε παιδιά..." Mπουλούκια οι φίρμες περιοδεύουν στις πέντε ηπείρους προς εξασφάλιση του επιούσιου. Χίλιες και μια νύχτες με αύρα ελληνικής μουσικής σε χώρες κραυγαλέας πολυτέλειας. Στο εκκεντρικό Άμπου Ντάμπι και στο κοσμοπολίτικο Ντουμπάι του πλούτου και της χλιδής, "εμιγκρέδες" καλλιτέχνες αναζητούν τη χαμένη δόξα και το ανύπαρκτο στην πατρίδα χρήμα, μακριά από την κρίση που έχει "προσγειώσει" τα κάποτε παχυλά μεροκάματα της νύχτας. Πρώτης τάξης προορισμοί, εκεί που ακόμη περνάει η "μπογιά" των αστέρων, για θαμώνες υψηλών εισοδημάτων, πόλεις μεγάλων αντιφάσεων που επενδύουν σε ατελείωτες εναλλακτικές προτάσεις έχουν γίνει πόλος έλξης για δεκάδες έλληνες καλλιτέχνες που κάνουν το μεγάλο αλλά και ιδιαιτέρως κερδοφόρο επαγγελματικό βήμα, μη έχοντας να περιμένουν τίποτα στην Ελλάδα, καθώς η "αξία" τους έπαψε να αναγνωρίζεται. "Φίρμες" του ελληνικού καλλιτεχνικού στερεώματος έχουν αφήσει πίσω ανεπιστρεπτί τις πάλαι ποτέ πολυψήφιες επιταγές και τα υψηλά κασέ "ξορκίζοντας" την κρίση με έξτρα εισοδήματα σε πόλεις των Αραβικών Εμιράτων όπου οι καψούρηδες θαμώνες στο τσακίρ κέφι "λατρεύουν" να λικνίζονται στα γνωστά ακούσματα των εξευγενισμένων "τουρκογύφτικων" ήχων... Μαθαίνουμε πως έλληνες που ζουν στα δύο εμιράτα και τουρίστες συνωστίζονται για να απολαύσουν τους καλλιτέχνες σε ειδικά διαμορφωμένες πίστες ξενοδοχείων πέντε αστέρων, μπαρ και εστιατορίων όπου συχνάζουν Εμίρηδες, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, καθώς μόνο εκεί επιτρέπεται η κατανάλωση αλκοόλ πάσης φύσεως και η έξαλλη ζωή... Και οι μαρτυρίες κάνουν λόγο για "χρυσά" νυχτοκάματα που κάνουν την "ξενιτιά" να μην είναι τόσο… πικρή. Και βέβαια δεν λείπουν από τα σχήματα οι πρόθυμες για όλα ντιζέζ, με πλούσια τα ελέη, που καλύπτουν τα όποια φωνητικά κενά.. "Στεγνό" πάντως προβλέπεται το φετινό καλλιτεχνικό καλοκαίρι στην γενέτειρα με τους εναπομείναντες ντόπιους αοιδούς να περιοδεύουν τις επαρχίες για το όσα έχετε ευχαρίστηση... Οι πιο προνομιούχοι πάντως "βάρδοι" και "αηδόνια" θα αλωνίσουν, όπως το συνηθίζουν, εν μέσω έαρος τας εύπορους παροικίας για να καταθέσουν ως συνήθως, τον "σκληρό" ομογενειακό οβολό στις "ασφαλέστερες" ξένες τράπεζες...    
      

Thursday, May 26, 2016

Εσείς τι λέτε;


Διχόνοια, το μεγάλο διαχρονικό πάθος της φυλής μας...

Συμπληρώνονται πεντακόσια εξήντα τρία χρόνια από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η 29η Μαΐου 1453 σήμαινε και τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τους Οθωμανούς. Άπειροι θρύλοι και παραδόσεις συνόδευσαν την πτώση της Κωνσταντινούπολης, ενώ αντικείμενο θρύλων και μύθων έγινε ο τελευταίος αυτοκράτοράς της ο Κωνσταντίνος Δραγάσης Παλαιολόγος. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση η Άλωση ήταν "θέλημα Θεού", αλλά σύμφωνα με τους ιστορικούς η πτώση της Κωνσταντινούπολης και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που διήρκεσε για χίλια περίπου χρόνια, ήταν θέμα χρόνου καθώς τότε το Βυζάντιο βρισκόταν σε πλήρη οικονομική, πολιτική και πολιτισμική παρακμή και ήταν η σκιά της άλλοτε πανίσχυρης Αυτοκρατορίας. Ο ιστορικός Γεώργιος Φραντζής, έμπιστος σύμβουλος του τελευταίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, στο χρονικό της άλωσης αναφέρει λεπτομερέστατα πως ολόκληρο το Οθωμανικό στράτευμα μαζί με τον σουλτάνο έφτασαν σταδιακά έξω από τα τείχη της πόλης στις αρχές Απριλίου και αμέσως απέκλεισαν την πόλη από στεριά και θάλασσα. Στις 6 Απριλίου, ο Τούρκος Σουλτάνος Μωάμεθ ο Πορθητής κήρυξε και επίσημα την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης, αφού πρώτα πρότεινε στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο να εγκαταλείψει την Πόλη, υποσχόμενος ότι θα σεβαστεί τη ζωή των κατοίκων. Ο Παλαιολόγος αρνήθηκε με αποτέλεσμα να αρχίσει η πολιορκία. Η μάχη ήταν σφοδρή, με τον βυζαντινό στρατό, ενισχυμένο από Γενουάτες μισθοφόρους, να αμύνεται με επιτυχία για αρκετό καιρό εναντίον του τεράστιου όγκου του οθωμανικού στρατού. Στις 21 Μαΐου ο σουλτάνος έστειλε πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη ζητώντας την παράδοση της πόλης με την υπόσχεση να επιτρέψει στον Αυτοκράτορα και σε όσους το επιθυμούσαν να φύγουν με τα υπάρχοντά τους. Επίσης, θα αναγνώριζε τον Κωνσταντίνο ως ηγεμόνα της Πελοποννήσου. Εγγυόταν ακόμη για την ασφάλεια του πληθυσμού που θα παρέμενε στην πόλη, πρόταση που ο Παλαιολόγος εκ νέου απέρριψε. Στις 29 Μαΐου έγινε η τελική επίθεση. Οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην Κωνσταντινούπολη, η οποία επί της ουσίας ήταν πλέον δικιά τους. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος παράλληλα, βρήκε τον θάνατο πολεμώντας σαν απλός στρατιώτης. Δυστυχώς, παρά την επικείμενη καταστροφή, η διχόνοια δεν εγκατέλειψε τον τόπο. Μέχρι τις τελευταίες στιγμές κάποιοι προτιμούσαν το τουρκικό φακιόλι αντί της λατινικής τιάρας. Η πόλη έπεσε, η διχόνοια έμεινε... Το 1821, οι έλληνες ξεσηκώθηκαν και πάλι. Νίκησαν όμως ακολούθησαν οι εμφύλιοι και η ελευθερία που κερδήθηκε με αίμα χάθηκε... Το 1943, με τη χώρα να βρίσκεται υπό στυγνή ξενική κατοχή και πάλι οι έλληνες δεν ομονόησαν και πολέμησαν μεταξύ τους, σε έναν πόλεμο που κατέστρεψε τη χώρα... Σήμερα η Ελλάδα είναι και πάλι βαθειά διχασμένη. Η ανικανότητα, η διαφθορά και η απύθμενη ανοησία, την έχουν φέρει στη θέση που βρισκόταν η ετοιμοθάνατη Βυζαντινή αυτοκρατορία τον 14ο αιώνα. Η πατρίδα αντιμετωπίζει μια τεράστια πρόκληση για το μέλλον της που θα καθορίσει την τύχη του ελληνισμού. Ας το καταλάβουν οι κυβερνόντες, όποιοι κι' αν είναι, ας το καταλάβουν οι Έλληνες, αν θέλουν να έχουν μέλλον, στο εξαιρετικά πολύπλοκο σύγχρονο διεθνές σύστημα...

Thursday, May 19, 2016

Εσείς τι λέτε;


Και θέλουμε και μπορούμε...

Οι λίαν ευχάριστες ειδήσεις μας ήρθαν από την Επαρχία του Οντάριο.Ο Δήμαρχος του Τορόντο John Tory και ο Δήμαρχος της Οτάβας Jim Watson διακήρυξαν την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Η επίσημη αναγνώριση έγινε ομόφωνα από τα Διοικητικά Συμβούλια των δύο Δήμων κατόπιν εισήγησης των ελληνικής καταγωγής Δημοτικών Συμβούλων, Δημήτρη Καρύγιαννη και Μαρίας Φραγκιαδάκη και ύστερα από επίσημο αίτημα του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου στους μεγάλους Δήμους του Καναδά. Για την ιστορία και σύμφωνα με τα υπάρχοντα ιστορικά στοιχεία, το Κεμαλικό καθεστώς και οι Νεότουρκοι,  από το 1914 έως το 1923 μεθόδευσαν και πέτυχαν την εξόντωση και την εξαφάνιση των μειονοτήτων της γεωγραφικής επικράτειας της σημερινής Τουρκίας. 1.134 εκκλησίες λεηλατήθηκαν, 960 σχολεία καταστράφηκαν, 815 κοινότητες εξαφανίστηκαν, 353.000 ζωές Ελλήνων χάθηκαν από την ευρύτερη περιοχή του Πόντου. Ο δρόμος πάντως προς την αναγνώριση δεν ήταν εύκολος και επετεύχθη ύστερα από πολύχρονες και επίπονες προσπάθειες ενός περίπου αιώνα. Στην Ελλάδα και την Κύπρο, με ομόφωνη απόφαση, η ολομέλεια της Ελληνικής και Κυπριακής Βουλής το 1994 όρισαν την 19η Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.Ακολούθησαν επτά Πολιτείες των Η.Π.Α. όπου από το 2002 μέχρι το 2008 αναγνώρισαν τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Η Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσεϊ, η Κολούμπια, η Νότια Καρολίνα, η Γεωργία, η Πενσυλβανία, το Κλήβελαντ και το Ρόουντ Άιλαντ. Το 2007 η Διεθνής Ένωση Επιστημόνων Μελέτης της Γενοκτονίας (IAGS) αναγνώρισε επίσημα την γενοκτονία των Ποντίων.Η τοπική βουλή της Νότιας Αυστραλίας προέβη στην αναγνώριση το 2009.Ένα χρόνο αργότερα, το Σουηδικό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της γενοκτονίας των Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυροχαλδαίων.Το 2013 η Γερουσία της Πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας καθώς και η Βουλή στην Αυστραλία αναγνώρισε τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μ. Ασίας, Αρμενίων και Ασσυρίων. Η Αρμενία με τη σειρά της αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων και Ασσυρίων το 2015.Εδώ, αξίζει να τονίσουμε ότι μέχρι σήμερα 25 συνολικά χώρες έχουν αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Αρμενίων, μεταξύ των οποίων ο Καναδάς, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Ρωσία και 43 από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ.Το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, παρ' όλες τις δυσκολίες, αντιξοότητες  και εμπόδια που αντιμετωπίζει, έκανε ένα μεγάλο βήμα προς την πανκαναδική αναγνώριση.Το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο, που απέδειξε περίτρανα ότι και θέλει και μπορεί, εκπροσωπείται επάξια στο Κεμπέκ από τον αντιπρόεδρο ιατρό Θεόδωρο Χαλάτση, με την παρότρυνση και καθοδήγηση του οποίου στις 8 Μαΐου 2016 πάνω από 10.000 άτομα έλαβαν μέρος στην ετήσια πορεία αλληλεγγύης στην μνήμη της γενοκτονίας των Αρμενίων και όλων των θυμάτων γενοκτονίας του 20ου αιώνα...
 
    

Thursday, May 12, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ας χαρίσουμε ένα χαμόγελο...

Πριν λίγες μέρες είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο CFMB τον πρώην Πρέσβη του Βελγίου στη Ελλάδα Marc Van den Reeck και την Συντονίστρια Πηγή Πρωτοψάλτη, δύο ακούραστους εθελοντές του Φιλανθρωπικού Οργανισμού "ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ". Μας επισκέφτηκαν στα πλαίσια περιοδείας τους στον Καναδά, που σκοπό είχε την ευαισθητοποίηση του κόσμου για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα παιδιά στην Ελλάδα. Οι αριθμοί είναι σοκαριστικοί. Σε 100.000 περίπου ανέρχονται τα παιδιά που ζουν σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας. Τα νούμερα είναι δραματικά και αποκαλύπτουν το μέγεθος του οικονομικού προβλήματος στις ελληνικές οικογένειες. Αν μιλούσαμε πριν μερικά χρόνια για άστεγα ή υποσιτισμένα παιδιά κάποιοι θα μας χαρακτήριζαν γραφικούς ή ακόμα και υπερβολικούς. Κι όμως, στην Ελλάδα των μνημονίων, της οικονομικής κρίσης και της εξαθλίωσης,στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, χιλιάδες παιδιά λιποθυμούν στις σχολικές αίθουσες επειδή πεινάνε, ενώ άλλα κοιμούνται σε δρόμους και πάρκα… Κάποια άλλα, κάπως πιο "τυχερά", που φοιτούν σε νηπιαγωγεία και δημοτικά της χώρας την περνάνε  με ένα κουλούρι, ένα φρούτο, λίγο γάλα ή χυμό... Τα άκρως απαραίτητα για την επιβίωση και την ανάπτυξη ενός παιδιού έχουν πλέον γίνει είδη πολυτελείας. Και πώς να μην είναι άλλωστε όταν στις περισσότερες ελληνικές οικογένειες ο ένας ή και οι δύο γονείς βρίσκονται χωρίς δουλειά ή αμείβονται με μισθούς πείνας.Οι κοινωφελείς οργανισμοί για το παιδί υπολειτουργούν λόγω σοβαρής έλλειψης δωρητών μια και οι μέχρι προ τινός ευεργέτες σπανίζουν αφού παλεύουν οι ίδιοι να επιβιώσουν κάτω από τις δύσκολες συνθήκες που δημιούργησε η κρίση. "ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ" είναι ένας εθελοντικός οργανισμός, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που στηρίζεται στο συναίσθημα αλλά δε μένει σ' αυτό και στα λόγια. Έχει κάνει πράξη την αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων των παιδιών. Κύριο μέλημά του είναι να προασπίσει τα δικαιώματα των παιδιών όχι μόνο στη θεωρία αλλά στην πράξη, 24 ώρες την ημέρα, 365 ημέρες το χρόνο. Να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για τη σωματική, ψυχική και πνευματική ισορροπία τους. Βασίζεται στις υπηρεσίες του κράτους όπου υπάρχουν άνθρωποι ευαισθητοποιημένοι που συμβάλουν στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των παιδιών. Ως καθαρά εθελοντικός  Οργανισμός στηρίζει τους θεσμούς, ώστε να γίνουν αποδοτικότεροι σε θέματα παιδιών "ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ" μας χτύπησε την πόρτα και ζητά τη στήριξη όλων. Εάν και σεις θέλετε να χαρίσετε ένα ΧΑΜΟΓΕΛΟ στα παιδιά της Ελλάδας,   επικοινωνήσετε τηλεφωνικά στον αριθμό 210 33 06 140, μέσω e-mail: info@hamogelo.gr  ή επισκεφτείτε την Ιστοσελίδα : www.hamogelo.gr για να δείτε αναλυτικά το κοινωνικό έργο που προσφέρει ο Οργανισμός. Θερμός υποστηρικτής του "ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ" είναι και η τοπική Επιτροπή MAGIC MISSION. Ας χαρίσουμε όλοι μαζί ένα χαμόγελο ελπίδας...Μπορούμε!

Thursday, May 5, 2016

Εσείς τι λέτε;



Χρόνια σου πολλά μητέρα...

Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου είναι μια ευκαιρία να δείξουμε, με όποιο τρόπο μπορούμε, την αγάπη στη μητέρα μας. Τούτη τη μέρα γιορτάζουν οι μητέρες όλου του κόσμου. Για την ιστορία, η γιορτή της μητέρας εγκαθιδρύθηκε τον 20ό αιώνα και προέρχεται από το αγγλικό και αμερικανικό κίνημα των γυναικών. Η αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis οργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με την ονομασία Mothers Friendships Day και πραγματοποιούσε τις τακτικές συναντήσεις Mothers Day Meetings, κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες.Το 1870 η ακτιβίστρια Julia Ward Howe πήρε την πρωτοβουλία και διοργάνωσε μια   φιλειρηνική  συγκέντρωση μητέρων με το σλόγκαν Peace and Motherhood, σκοπός της οποίας ήταν να μην στέλνονται πλέον τα παιδιά στον πόλεμο. Η γιορτή πάντως έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα. Στην Θεά Γαία (Μητέρα Γη) ήταν αφιερωμένη μια γιορτή των αρχαίων ελλήνων, παρόμοιας σημασίας, που λάμβανε χώρα την άνοιξη. Αυτή ήταν και η πρώτη μορφή εορτασμού της μητέρας. Την γιορτή αυτή διαδέχθηκε η γιορτή αφιερωμένη στην κόρη της Γαίας την Ρέα. Η Ρέα ήταν μητέρα του Δία και συνεπώς όλων των Θεών της αρχαίας Ελλάδας. Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία συναντάμε μια γιορτή αφιερωμένη στην Θεά Κυβέλη που γινόταν κάθε Μάρτιο. Συνεχίζοντας το ταξίδι στον χρόνο, φτάνουμε στην Αγγλία του 15ου με 16ου αιώνα μ.Χ  όπου η τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής είναι αφιερωμένη στις μητέρες και ονομάζεται Κυριακή της Μητέρας. Στην Ελλάδα γιορτάστηκε για πρώτη φορά η γιορτή της μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου του 1929. Τοποθετήθηκε την ημέρα εκείνη θέλοντας να συνδυάσει την γιορτή της μητέρας με την χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής.Τελικά, κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 60 η γιορτή μεταφέρθηκε από τις 2 Φεβρουαρίου στην δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, όπως γιορτάζεται στις περισσότερες δυτικές χώρες. Αν και πολλές χώρες έχουν δικές τους ημερομηνίες όπως και δικούς τους λόγους για να γιορτάζουν μια τέτοια μέρα, η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου έχει επικρατήσει διεθνώς.Πολύ γρήγορα όμως, το εμπόριο και η διαφήμιση ανακάλυψαν μια νέα πηγή εσόδων και έτσι τα πρώτα συμβολικά λουλούδια της γιορτής έγιναν ανθοδέσμες και γλάστρες ώστε στις μέρες μας η γιορτή της μητέρας να θεωρείται η πιο εμπορική γιορτή για τα εποχιακά φυτά διεθνώς μετά τα Χριστούγεννα. Σύμφωνα με έρευνες η γιορτή της μητέρας κατέχει τα τελευταία χρόνια μερίδιο 26% στο συνολικό τζίρο των ετήσιων πωλήσεων λουλουδιών και φυτών που γίνονται κατά την διάρκεια των διάφορων εορτών. Εξ άλλου, το 40% των Καναδών υπολογίζεται ότι θα γιορτάσει την αυριανή Ημέρα σε κάποιο εστιατόριο.Όπως και να έχει, η γιορτή της μητέρας είναι άλλη μία ευκαιρία να δείξουμε στη μητέρα  την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας και - γιατί όχι - να ξεφύγουμε λίγο από την μονότονη ρουτίνα και τη μελαγχολία που προκαλεί ο μακρύς Καναδικός  χειμώνας που επιμένει. Χρόνια σου πολλά μητέρα...                                                                                                                   

Thursday, April 28, 2016

Εσείς τι λέτε;


Θρησκευτικό συναίσθημα...

Η παγκόσμια προβολή από τα ΜΜΕ της πρόσφατης επίσκεψης του πάπα Φραγκίσκου στην Ελλάδα είναι πράγματι αξιοπερίεργη. Αναρωτιέται κανείς, πως συμβαίνει ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας να βρίσκεται συνεχώς στο κέντρο της προσοχής, ενώ ο δικός μας Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος να περνά σχεδόν απαρατήρητος; Ερευνώντας κάπως το θέμα διαπίστωσα πως η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία είναι σήμερα η πολυπληθέστερη χριστιανική εκκλησία στον κόσμο με πάνω από ενάμιση δισεκατομμύριο πιστούς! Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία, που συμπεριλαμβάνει και τις σχηματικές, έχει μόλις 250 εκατομμύρια. Ωστόσο, το δραματικό ενδιαφέρον της έρευνας είναι πως υπάρχουν αυτή τη στιγμή στον πλανήτη 4.300 καταγεγραμμένες θρησκείες! Εκκλησίες, δόγματα ή θρησκευτικές οργανώσεις που καλύπτουν τα σχεδόν επτά δισεκατομμύρια ανθρώπων. Βέβαια, δεν γνωρίζουμε πόσες θρησκείες υπήρξαν από την αρχαιότητα επειδή πολλές εξαφανίστηκαν με την πάροδο του χρόνου γιατί δεν είχαν το πολεμικό σθένος έναντι των άλλων θρησκειών. Η θρησκεία αναμφισβήτητα αποτελεί μία πολύ σημαντική πτυχή της παγκόσμιας κοινωνίας.Ο Χριστιανισμός πάντως είναι η θρησκεία που συγκεντρώνει τους περισσότερους πιστούς. Πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ δείχνει ότι εκείνοι που προσδοκούν να δουν τον Θεό μέσω του Χριστιανισμού είναι 2.262.448.731 πιστοί, δηλαδή καλύπτουν το 33,2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Δεύτερη μεγάλη πληθυσμιακή ομάδα είναι οι πιστοί του Ισλάμ. Ο Ισλαμισμός έχει καταγεγραμμένους 1.426.592.072 πιστούς, δηλαδή το 21,01% του παγκόσμιου πληθυσμού. Την τρίτη θέση καταλαμβάνει ο Ινδουισμός με 900.362.250 πιστούς και είναι εξαπλωμένος κυρίως στο Νεπάλ σε ποσοστό 86,5% και την Ινδία σε ποσοστό 82 %.Την τέταρτη θέση καταλαμβάνει ο λεγόμενος Αγνωστικισμός (αθεϊσμός) με σχεδόν 800 εκατομμύρια ανθρώπους (11,7%) και σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, εξαπλώνεται τελευταία πολύ γρήγορα κυρίως στην Ευρώπη και την Ιαπωνία και οι προσκείμενοι σε αυτόν ανέρχονται περί τα 158 εκατομμύρια άτομα.
Ο Βουδισμός και άλλες σχετικές θρησκείες, σύμφωνα με την καταγραφή, κυριαρχούν στην Καμπότζη σε ποσοστό 96%, την Ταϊλάνδη σε ποσοστό 94,6% και σε άλλα μικρότερα ποσοστά σε γειτονικές χώρες. Όλα δείχνουν πως η κατάσταση μπορεί να αλλάξει δραματικά στο εγγύς μέλλον. Εν μέσω του αυξανόμενου παγκόσμιου πληθυσμού, ο Χριστιανισμός φαίνεται να χάνει ολοένα και περισσότερο έδαφος, ενώ υπάρχει άνοδος του Ισλάμ, με το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης του αριθμού των οπαδών, κατά 1,84 τοις εκατό ανά έτος. Σύμφωνα με μια έκθεση, περίπου οκτώ δισεκατομμύρια άνθρωποι που θα υπάρχουν στη γη σε 20 χρόνια, πάνω από το 25 % θα είναι μουσουλμάνοι. Γεγονός είναι ότι η ιστορία και ίσως όλοι οι ανθρώπινοι πολιτισμοί έχουν βαθιά επηρεαστεί από το θρησκευτικό συναίσθημα, είτε αυτό καλλιεργήθηκε από τον φόβο του ανθρώπου για το άγνωστο είτε αυτό είναι έμφυτο και σχετίζεται με την ίδια την φύση του. Το μόνο πάντως που έχει αποδεχθεί είναι ότι ο άνθρωπος έχει μια προδιάθεση για ένα θρησκευτικό αίσθημα. Σε τελική ανάλυση καθένας είναι ελεύθερος να πιστεύει και να λέει ότι θέλει, αρκεί να σέβεται - κι ας μην αποδέχεται - την πίστη ή τη γνώμη του άλλου. Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα στους Ορθόδοξους Χριστιανούς του κόσμου.
 

Wednesday, April 20, 2016

Εσείς τι λέτε;


Βρετανική μοναρχία
Πόσο θα αντέξει;


Η Βασίλισσα Ελισάβετ γιόρτασε τα 90α της γενέθλια και πολλοί αναρωτιούνται τι θα συμβεί όταν η μονάρχης φθάσει στο φυσικό της τέλος .
Οι Βρετανοί τρίτης ηλικίας δεν έχουν γνωρίσει άλλο μονάρχη λόγω της μακροζωίας της σημερινής Βασίλισσας. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη πριν μερικά χρόνια, η δημοτικότητα της Βασίλισσας έφθανε το 80%, ένα ποσοστό που οι ηγέτες του κόσμου μόνο να ονειρεύονται μπορούν.
Ωστόσο, θα ήταν λάθος για την βασιλική οικογένεια να παραμείνει ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα εκείνης της έρευνας το οποίο σε καμία περίπτωση δεν ερμηνεύεται ως μακροπρόθεσμη ασφάλεια του θρόνου.
Η δημοτικότητά της πιστεύεται πως οφείλεται κυρίως λόγω του σεβασμού τόσο προς την αξιοσημείωτη αίσθηση καθήκοντος όσο και προς το γεγονός ότι βρίσκεται προς τη δύση της βασιλείας της. Για δεκαετίες αποτελεί μέρος της ζωής των Βρετανών ως μία ήρεμη καθησυχαστική παρουσία που πάντως δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε υποστήριξη του θεσμού.  
Η αποχώρηση της Βασίλισσας Ελισάβετ θα μπορούσε εύκολα να αποτελέσει την αφορμή για ένα δημόσιο διάλογο γύρω από τον ίδιο το θεσμό και για πιθανές σημαντικές αλλαγές στην διακυβέρνηση της χώρας, ιδιαίτερα όταν τόσες άλλες πτυχές του συντάγματος βρίσκονται υπό αμφισβήτηση. 
Ένας από τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη έχει να κάνει με την καχυποψία σχετικά με την νομιμότητα μιας μη εκλεγμένης  ασύδοτης εξουσίας της οποίας τα προνόμια που προσφέρει η ανώτερη αυτή θέση βασίζονται μόνο και μόνο στην τύχη της γέννησης. Επί πλέον, παγκοσμίως καλλιεργείται μια βαθιά αντιπάθεια γύρω από κυβερνήσεις ελίτ οι οποίες ενεργούν για τα δικά τους συμφέροντα. Το συναίσθημα αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο μεταξύ των νέων οι οποίοι έχουν ανατραφεί με την έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης και δεν αναγνωρίζουν την έννοια του κληρονομικού προνομίου. 
Υπάρχει ακόμη το ζήτημα της προσωπικότητας των κληρονόμων της. Το πρόβλημα με τον πρίγκιπα Κάρολο είναι ότι η ταραγμένη προσωπική του ζωή και η ιδιαίτερα δύσκολη σχέση του με την πριγκίπισσα Νταιάνα έχουν επισκιάσει πολλές πτυχές της προσωπικότητάς του και ώθησαν πολλούς να ζητούν η διαδοχή να περάσει κατευθείαν στον γιό του πρίγκιπα Γουίλιαμ.
Ο Γουίλιαμ και η Κέιτ, εν τω μεταξύ, μπορεί μεν να είναι δημοφιλείς όμως δεν έχουν ακόμη αποδείξει την αξία τους και πως είναι έτοιμοι για τη δουλειά,  αφού αφιερώνουν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε κοσμικές εκδηλώσεις και περιοδείες χωρίς να έχουν αναλάβει ουσιώδη δημόσια καθήκοντα.
 Όλα αυτά δείχνουν πόσο δύσκολο είναι να διατηρηθεί ένα κληρονομικό σύστημα σε μια εποχή που ο θεσμός γίνεται όλο και λιγότερο αποδεκτός.
Αναλυτές κρίνουν πως η μακροπρόθεσμη επιβίωση της μοναρχίας στην Βρετανία μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα δύσκολη...            .       
 
 

Wednesday, April 13, 2016

Εσείς τι λέτε;


Καταστατικό ΕΚΜΜ
Έγκυρο ή αμφισβητήσιμο;

Η διοίκηση της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ δεν εννοεί να αντιληφθεί τα μηνύματα των καιρών και εξακολουθεί να ζει σ' ένα δικό της ουτοπιστικό κόσμο.  
Η μία εξ αναβολής συνέλευση διαδέχεται την άλλη, ακόμη και όταν τα θέματα είναι ζωτικής σημασίας και καθοριστικά για την περαιτέρω πορεία της.
Δεν χρειάζεται να "διαβάσει" κανείς την γυάλινη σφαίρα για να δει το απώτερο μέλλον     και δεν είναι απορίας άξιο ότι έπαψε προ πολλού να ελκύει το ενδιαφέρον και να θεωρείται πόλος έλξης για τους νέους.
Τα αίτια βέβαια γνωστά και πολυποίκιλα. Οι ασφυκτικά αναχρονιστικοί κανονισμοί - τους οποίους πεισματικά επιμένει να τηρεί - έχουν περιορίσει στο έπακρο τον ενθουσιασμό και την εγγραφή πιθανών νέων μελών. Ελάχιστο παράδειγμα, το αυστηρό κριτήριο που θέτει για την ένταξη παραμένει το δόγμα, σε μια εποχή μάλιστα όπου οι μικτοί γάμοι μεταξύ ορθοδόξων και ετεροδόξων αποτελούν πλέον την πλειονότητα.  Έτσι, η πόρτα είναι ορθάνοιχτη σε αδιακρίτως οποιονδήποτε θελήσει να γίνει μέλος, αρκεί να ανήκει στο ορθόδοξο δόγμα.
Αντίθετα, απορρίπτεται κατηγορηματικά ο κάθε έτερος έλληνας, ασχέτως αν με επάρκεια και ευσυνειδησία υπηρέτησε την πατρίδα ή πάλι με την επαγγελματική και επιστημονική του κατάρτιση συνέβαλε στην πρόοδο και ανάπτυξη της γενέτειρας και της εδώ κοινωνίας (πιθανότατα και της κοινότητας), επειδή στο γενεαλογικό του δέντρο διαφαίνεται διαφορετικό θρήσκευμα ή δόγμα από το ορθόδοξο.
Θα πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα ότι σύμφωνα με το Καναδικό Σύνταγμα (Section 2 Fundamental Freedoms: everyone has the freedom of conscience and religion... κάθε πολίτης έχει την θεμελιώδη ελευθερία της συνείδησης και θρησκείας...) και σύμφωνα με το άρθρο 13 του Συντάγματος της Ελλάδος (Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις κανενός. Κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη      υπό την προστασία των νόμων...)           
Ας σημειωθεί ακόμη ότι οι γηγενείς έλληνες καθολικοί είναι γύρω στους 50.000 και άλλοι τόσοι περίπου είναι οι προτεστάντες, αντβεντιστές, γνήσιοι Χριστιανοί, κ.α., οι οποίοι   απολαμβάνουν πλήρη και ίσα δικαιώματα.    
Η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ, βάση του ιδιωτικού νόμου του Κεμπέκ 231/982, θεωρείται καθαρά αστική - όχι θρησκευτική - οπότε τα σχετικά με το θρήσκευμα άρθρα των εσωτερικών κανονισμών, εφόσον αυτά περιορίζουν τις ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες - σύμφωνα πάντοτε με το Σύνταγμα - κρίνονται αμφισβητήσιμα.           
Οι καθ' εαυτό θρησκευτικοί οργανισμοί, όπως η Μητρόπολη μας, έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να επιλέγουν τα μέλη τους βάση του δόγματος το οποίο εκπροσωπούν.
Όσον αφορά την έλκυση ενδιαφέροντος προς τον οργανισμό, η πάλαι ποτέ Μεγαλώνυμη προκειμένου να απαρτίζεται από μία ελάχιστη χούφτα μελών - όπως συμβαίνει - θα μπορούσε κάλλιστα να καθιερώσει ατελή συνδρομή σε όλους ανεξαιρέτως τους έλληνες, ανεξαρτήτου θρησκεύματος και πεποιθήσεων.   
Η λαχειοφόρος της Ε.Ε. παρουσιάζει ίσως μία άριστη ευκαιρία για την υλοποίηση αυτής της ρεαλιστικής σκέψης. Κάθε λαχείο να συμπεριλαμβάνει και μία δωρεάν εγγραφή μέλους. 
Οι έλληνες έχουν φιλότιμο. Θα το ανταποδώσουν με το παραπάνω... 

Thursday, April 7, 2016

Εσείς τι λέτε;


Μαριχουάνα: Χρήση και αποποινικοποίηση...

Ο Καναδάς άνοιξε διάπλατα την πόρτα στη μαριχουάνα το 2001 και έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που επέτρεψε τη χρήση ινδικής κάνναβης σε ανθρώπους που πάσχουν από ανίατες ή χρόνιες ασθένειες. Όσοι θέλουν να τους χορηγηθεί η ουσία για ιατρικούς λόγους θα πρέπει είτε να έχουν γνωμάτευση ότι θα πεθάνουν εντός ενός έτους είτε να εμφανίζουν συμπτώματα που να συνδέονται με συγκεκριμένες σοβαρές χρόνιες ασθένειες. Απαραίτητη για τη χορήγηση είναι η έγγραφη συναίνεση του γιατρού. Ωστόσο, ο Καναδικός Ιατρικός Σύλλογος ανέκαθεν ήταν αντίθετος με αυτή τη νομοθεσία υποστηρίζοντας ότι δεν έχει υπάρξει ακόμα επαρκής έρευνα για τα αποτελέσματα της κάνναβης (μαριχουάνα και χασίς) στον ανθρώπινο οργανισμό ώστε να μπορούν οι γιατροί να δίνουν τις σωστές δοσολογίες στους ασθενείς τους.15 χρόνια αργότερα η πλήρης αποποινικοποίηση της ινδικής κάνναβης έγινε προεκλογική υπόσχεση του Justin Trudeau, αφού απεκάλυψε ότι υπήρξε χρήστης μαριχουάνας. Με την εκλογή του, οι διαδικασίες έχουν ήδη ξεκινήσει παρά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι η χρήση έχει περισσότερες αρνητικές συνέπειες παρά οφέλη. Εμπειρογνώμονες τονίζουν ότι χρειάζεται μία μεγάλη και εκτεταμένη εκστρατεία δημόσιας εκπαίδευσης που να διαλευκάνει πολλούς από τους μύθους που περιβάλλουν τις "ελαφριές" αυτές ουσίες. Η κάνναβης, σύμφωνα με διάφορες έρευνες και μελέτες, μπορεί να είναι επιβλαβής και εύκολα μπορεί να οδηγήσει στη χρήση "σκληρότερων" ουσιών. Παρότι όμως το κράτος κινείται προς τη νομιμοποίηση της χρήσης του συγκεκριμένου "φαρμάκου", σε καμία περίπτωση δεν το καθιστά ασφαλές να καταναλώνεται σε οποιαδήποτε ποσότητα, όπως για παράδειγμα το αλκοόλ.Υπάρχει ακόμη και η νομική πλευρά του θέματος. Ειδικοί νόμοι θα πρέπει να ρυθμίζουν το πότε και κάτω υπό ποίες συνθήκες η μαριχουάνα θα θεωρείται νόμιμη και σε ποιό βαθμό ένα άτομο θα μπορεί να τη χρησιμοποιεί ώστε να μη γίνεται επιρρεπές. Και βέβαια ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι θα χρησιμοποιούν το ναρκωτικό. Θα επιτρέπεται να το καταπιούν ή απλά να το καπνίζουν; Σε ιδιωτικούς ή και σε δημόσιους χώρους;Τι θα γίνει με τα άτομα που έχουν συλληφθεί και φυλακιστεί στο παρελθόν για αδικήματα που σχετίζονται με τη μαριχουάνα όταν θα νομιμοποιηθεί;Υφίστανται και τα πρακτικότερα ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν, όπως οι τιμές π.χ. Εάν η τιμή είναι πολύ υψηλή οι χρήστες πιθανότατα θα κοιτάξουν αλλού για πιο προσιτή (και παράνομη) τιμή του προϊόντος... Θέματα ουσίας που θα πρέπει πρωτίστως να ρυθμιστούν.Υπάρχει βέβαια και η άλλη άποψη. Η αποποινικοποίηση του ναρκωτικού μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη χρήση από ορισμένους ναρκομανείς, αλλά μπορεί να ωφελήσει τον υπόλοιπο κόσμο κατά το ότι θα σταματήσουν οι ληστείες, οι φόνοι και οι υπόλοιπες βιαιότητες που πραγματοποιούνται τόσο από απεγνωσμένους ναρκομανείς όσο και από τους αδίστακτους λαθρεμπόρους ναρκωτικών.Η κυβέρνηση, εν τω μεταξύ, παρά την έναρξη των σχετικών διαδικασιών, δεν φαίνεται να βιάζεται να υλοποιήσει την υπόσχεσή της αφού, εκτός των άλλων, θα χρειαστεί να συμμορφωθεί με τρείς διεθνείς συνθήκες βάση των οποίων η κατοχή και παραγωγή της μαριχουάνας είναι άκρως ποινικοποιημένη. Στο εσωτερικό μέτωπο, εξ άλλου, τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο περίπλοκα μια και απαιτείται η απόλυτη συνεργασία και συμφωνία όλων των επαρχιών η οποία, προς το παρών τουλάχιστον, κάθε άλλο παρά βιώσιμη φαίνεται να είναι...       
                                                                                                              

Thursday, March 31, 2016

Εσείς τι λέτε;


  
Ελλάδα 
Σε τροχιά συρρίκνωσης...

Η μαζική έξοδος μορφωμένων ελλήνων από την Ελλάδα έχει απασχολήσει επανειλημμένα τη στήλη. Τα πρόσφατα όμως αποκαρδιωτικά στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας με ωθούν να επανέλθω για άλλη μία φορά στο συγκεκριμένο ανησυχητικό θέμα.Η απελπιστική οικονομική κατάσταση την τελευταία πενταετία υποχρεώνει πολλούς νέους από 25 έως 39 ετών να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους στην πιο δημιουργική φάση της ζωής τους. Τα φαινόμενα δεν απατούν αλλά δυστυχώς αποδεικνύονται με αριθμούς που δεν διαψεύδονται.Πρόσφατη μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνει ότι περίπου 223.000 διπλωματούχοι νέοι εγκατέλειψαν την Ελλάδα από το 2009 σε αναζήτηση καλύτερων προοπτικών σε Ευρωπαϊκές κυρίως χώρες. Εάν το φαινόμενο συνεχιστεί, η Ελλάδα κινδυνεύει να μείνει με ανθρώπινο δυναμικό χαμηλότερης ποιότητας και να καταστεί κράτος ανειδίκευτων, ηλικιωμένων, αλλογενών αλλοδαπών προσφύγων και λαθρομεταναστών.Γιατροί, δικηγόροι, οικονομολόγοι, ακαδημαϊκοί, μηχανικοί, ερευνητές, επιλέγουν κατά χιλιάδες να ξεκινήσουν από την αρχή σε μια άλλη χώρα, λόγω του οικονομικού αδιεξόδου των τελευταίων ετών. Μαθαίνουμε πως το Υπουργείο Έρευνας και Καινοτομίας αποφάσισε να λάβει μέτρα για τη δημιουργία ευκαιριών για τους νέους επιστήμονες, διαθέτοντας για τον σκοπό αυτό ενάμιση δισεκατομμύριο ευρώ. Καλή η πρωτοβουλία, έστω και καθυστερημένη, όμως   τον τελευταίο λόγο - ως γνωστόν - τον έχουν οι κηδεμόνες...Στον τομέα ης υγείας η κατάσταση είναι άκρως δραματική. Με βάση τα πιστοποιητικά που έχουν εκδοθεί από τον Ιατρικό Σύλλογο, τουλάχιστον 8.000 γιατροί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα από το 2010 με αποτέλεσμα ένας στους τρείς έλληνες γιατρούς να είναι άνεργος ή να υποαπασχολείται... Δικαίωμα επιδόματος ανεργίας έχουν οι μισοί σχεδόν από τους εναπομείναντες οι οποίοι λαμβάνουν περίπου 360 ευρώ τον μήνα! Οι περισσότεροι ειδικευμένοι γιατροί που φεύγουν είναι χειρούργοι, καρδιολόγοι, γυναικολόγοι και αναισθησιολόγοι. Στον κλάδο των δικηγόρων έχει καταγραφεί ότι περίπου 9.000 νομικοί δεν είχαν ούτε μία παράσταση σε δικαστήριο τους τελευταίους 12 μήνες, ενώ πολλοί δεν έχουν καταβάλει τη συνδρομή τους για ανανέωση της ταυτότητάς τους! Αξίζει να σημειωθεί πως οι περισσότεροι επαγγελματίες που επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα στο εξωτερικό είναι υποχρεωμένοι να αποκτήσουν εξειδίκευση στις νέες τους πατρίδες λόγω των διαφορετικών νομοθεσιών.Η φυγή σε καμία περίπτωση δεν είναι πάντα η καλύτερη λύση. Πιστεύω πως για να καταφέρει ο ελληνικός λαός να ξεπεράσει την κρίση χρειάζεται, μεταξύ άλλων, να πεισθεί ότι η πολιτική του ηγεσία έχει όραμα για ένα καλύτερο μέλλον. Να πεισθεί ότι η κυβέρνηση έχει σχέδιο και ότι στοχεύει σε κάτι μεγαλύτερο από το άμεσο επόμενο βήμα. Να πεισθεί ακόμη  πως οι θυσίες του γίνονται για κάτι ανώτερο από την κάλυψη του ελλείμματος... Διαφορετικά η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να οδηγηθεί σε συρρίκνωση και σε μοιραίο μαρασμό...      

Wednesday, March 23, 2016

Εσείς τι λέτε;

Το άδοξο τέλος των Ηρώων του 1821

Τούτες τις μέρες τιμούμε και γιορτάζουμε την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Η επανάσταση του 1821 σήμανε την αναγέννηση του ελληνικού έθνους και την απαλλαγή του από τον τουρκικό ζυγό που κράτησε τέσσερις ολόκληρους αιώνες. Η 25η Μαρτίου1821 σηματοδότησε την απαρχή μιας νέας πορείας για τους Έλληνες και τον ελληνικό πολιτισμό. Οι Έλληνες αγωνίστηκαν και έδωσαν το αίμα τους για τη λευτεριά, τις πανανθρώπινες αξίες και ιδέες. Τιμή και δόξα στους επιφανείς και αφανείς ήρωες που με τις θυσίες τους έπλασαν το θαύμα του Εικοσιένα. Σήμερα δεν θα σταθώ στα γνωστά και άλλα τετριμμένα, ούτε στη δεδομένη δόξα των αγωνιστών, αλλά στο άδοξο τέλος τους μετά την απελευθέρωση του Έθνους.Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ πέθανε πικραμένος αφού πρόλαβε πρώτα να θάψει τον δευτερότοκο γιο του που τον σκότωσαν σε ενέδρα οι έλληνες εχθροί του. Ο Γέρος του Μοριά σύρθηκε χειροδεμένος στα δικαστήρια με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και φυλακίστηκε σε άθλιες και φρικτές συνθήκες και υπό την απειλή εκτέλεσης...Ο ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ συνελήφθη από τους "συντρόφους" του το 1824 και υπέστη ανήκουστα βασανιστήρια κι εξευτελισμούς. Θα πεθάνει ένα χρόνο αργότερα... Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ έσωσε την επανάσταση στο Χάνι της Γραβιάς για να συμμαχήσει πιο ύστερα με τους Τούρκους. Θα συλληφθεί από τους έλληνες, θα βασανιστεί άγρια και τελικά θα βρεθεί στραγγαλισμένος απάνω στην Ακρόπολη... Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ θα σκοτωθεί το 1825 στο σπίτι της μ’ ένα τρόπο ύποπτο κι ανεξιχνίαστο... Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ θα δικαστεί σαν προδότης και θα καταδικαστεί σε εξορία. Θα πεθάνει αργότερα στη μάχη, χωρίς να μάθει ποτέ ότι η σφαίρα που τον σκότωσε ήρθε από ελληνικά χέρια... Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ θα πεθάνει στα 1835 αφού τέσσερα χρόνια πριν, θύμα κι αυτός των παθών του εμφυλίου πολέμου, έκαψε στον Πόρο τα πλοία του Ελληνικού στόλου... Η ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ, ηρωίδα της ελληνικής επανάστασης, πέθανε εξορισμένη, φτωχή και λησμονημένη, έχοντας διαθέσει όλη της την περιουσία στον αγώνα της Ελλάδας για απελευθέρωση... Ο ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ) ο Τουρκοφάγος, ξεχασμένος, αδικημένος και φτωχός έζησε τη ζωή του σ’ ένα παλιόσπιτο στον Πειραιά τυφλωμένος, όταν στα 1840 τον στείλανε εξορία στην Αίγινα... Ο ΚΙΤΣΙΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ θα διοριστεί από τον Όθωνα Υπουργός Παιδείας και Στρατιωτικών, αργότερα Πρωθυπουργός και στο τέλος θα κατηγορηθεί σαν κλέφτης και προδότης. Θα πεθάνει στη Ναύπακτο περιφρονημένος... Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ θα συλληφθεί και θα βρεθεί στο δικαστήριο με την πλαστή κατηγορία του συνωμότη. Θα καταδικαστεί σε θάνατο και θα κλειστεί στις φυλακές...Την ίδια περίπου τύχη είχαν και πλείστοι άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι ήρωες του 21. Μεγάλες αλήθειες οι οποίες, δυστυχώς, δεν διδάσκονται στα σχολεία, ενώ θ' άπρεπε να διαφωτίζονται όλες οι πτυχές και διαστάσεις της ιστορίας μας προς γνώσιν και συμμόρφωσιν...

Thursday, March 17, 2016

Εσείς τι λέτε;


Θρησκεία, ιδεολογία και επιστήμη...

Δεν μας εξέπληξε η είδηση. Ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης ζητά την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών. Συγκεκριμένα ο υπουργός επιδιώκει να καταργήσει το συγκεκριμένο μάθημα στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και από "ομολογιακό" να το μετατρέψει σε "θρησκειολογικό". Με λίγα λόγια βγαίνει το ορθόδοξο δόγμα από τα σχολεία και έρχεται η διδαχή και βαθειά μελέτη άλλων θρησκειών. Ζητείται ταυτόχρονα η κατάργηση της πρωινής προσευχής και των εικόνων. Το μάθημα των θρησκευτικών της επικρατούσας θρησκείας είναι κατά το Σύνταγμα υποχρεωτικό και θεμελιώδες. Η κατάργησή του, σύμφωνα με την επίσημη εκκλησία και την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων που αντιδρούν έντονα υποστηρίζοντας ότι το μάθημα δεν προσφέρεται για πολιτικές σκοπιμότητες , θεωρείται κατάργηση της Ελλάδας. Σε μια εποχή όπου η πίστη, οι πολιτικές και φυσικές επιστήμες φαίνεται να έρχονται συνεχώς σε αντιπαράθεση, αναρωτιέται κανείς εάν οι θεολόγοι, οι ιδεολόγοι και οι επιστήμονες μπορούν να βρουν κοινά σημεία συμφωνίας.Για να προσεγγίσουμε και να μελετήσουμε το εν λόγω σύνθετο θέμα, πιστεύω πως θα πρέπει μεταξύ άλλων να το εξετάσουμε από την πλευρά της ιστορίας, της γνώσης και της κοινωνιολογίας. Η θρησκεία αναφέρεται στο πλαίσιο του ιερού και του υπερφυσικού και βασίζεται στην πίστη. Η επιστήμη αναγνωρίζει μόνο ότι αποδεικνύεται μέσω επιστημονικών δεδομένων. Στην σημερινή εποχή των ραγδαίων επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων, είναι δύσκολο να πείσει κανείς τον σύγχρονο άνθρωπο πως η ζωή στον πλανήτη μας δημιουργήθηκε μόλις πριν 6.000 χρόνια. Η επιστήμη από την  άλλη, οφείλει να δώσει μία πειστικότερη εξήγηση όσον αφορά την επικρατούσα άποψη ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε εκ του μηδενός μέσω μιας μεγάλης έκρηξης. Η ιδεολογία πάλι (όποια ιδεολογία) μπορεί να γίνει ένα επικίνδυνο όπλο όταν πάρει τη μορφή ιδεολογικού φανατισμού. Ο έλληνας ήταν πάντοτε θρησκευόμενος λαός προσκολλημένος στις αιώνιες παραδόσεις, κάτι που δεν θα πρέπει να αγνοείται. Η λύση σε αυτό το επίμαχο θέμα   δεν είναι να καταργήσουμε την επικρατούσα θρησκεία αλλά να απλουστευτεί η διαδικασία απαλλαγής όσων μαθητών δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία, με μια απλή δήλωση των γονέων χωρίς αιτιολόγηση. 
Η πραγματικότητα είναι πως το 20% του πληθυσμού της Ελλάδας είναι αλλοδαποί και στην μεγάλη πλειοψηφία τους αλλόθρησκοι. Η εισροή των παράνομων μεταναστών και λαθρομεταναστών είχε σαν φυσικό επακόλουθο να αλλάξουν τα δημογραφικά δεδομένα, γεγονός που δεν έλαβαν σοβαρά υπόψη οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.Ο κλήρος έπεσε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία καλείται τώρα να προβεί σε επίπονες "προσαρμογές" επωμιζόμενη συγχρόνως τις αναπόφευκτες δυσμενείς συνέπειες...

  

Thursday, March 10, 2016

Εσείς τι λέτε;


Ημέραι γέλωτος...

Πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες στην Νέα Υόρκη οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Στις 19 Νοεμβρίου θα γιορτάσουμε την Παγκόσμια  Ημέρα του Άντρα που καθιερώθηκε το 1999 για να υπενθυμίζει τη συνεισφορά του στον ανθρώπινο πολιτισμό και ιδιαίτερα στην οικογένεια.Χθες είχαμε την Ημέρα Νεφρού, η σημερινή Ημέρα "καταδικάζει" την λογοκρισία, μεθαύριο την "τιμητική" του έχει ο καταναλωτής και πάει λέγοντας...Τις τελευταίες δεκαετίες πληθαίνουν ασυγκράτητα οι Παγκόσμιες Ημέρες με στόχο (υποτίθεται) την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για τα διάφορα προβλήματα που απειλούν την διεθνή κοινότητα. Παγκόσμιες Ημέρες, δεξιά κι' αριστερά. Περιβάλλοντος, Καπνίσματος, AIDS,  Ηχορύπανσης, Παιδιού, Ρατσισμού, Αμφισεξουαλικότητας και κάποιες "ειδικές" Ημέρες όπως Μπριζόλας και Πεοχειλίας, Προφυλακτικού, Οργασμού, Τουαλέτας, Χασμουρητού, Κατσαρίδας, κ.λπ. Έλεος! Υπάρχουν - ούτε λίγες ούτε πολλές - 200 παγκόσμιες Ημέρες και συνεχώς αυξάνουν με αποτέλεσμα σε λίγο να καλυφθούν όλες τις Ημέρες του έτους. Άραγε προέκυψαν τόσο θετικά αποτελέσματα από τις επετειακού τύπου αυτές Ημέρες; Υπάρχουν άραγε άνθρωποι - έστω λίγοι - που ακόμη πιστεύουν και επηρεάζονται από τα μηνύματα, τις εκδηλώσεις και συζητήσεις; Ειλικρινά αμφιβάλλω. Σε μία-δύο μέρες όλα θα έχουν ξεχασθεί και θα έχει απομείνει η ικανοποίηση των οργανωτών ότι έκαναν μία πετυχημένη εκδήλωση. Με το αζημίωτο εννοείται! Πολύ φοβάμαι ότι η καθιέρωση τέτοιων εορταστικού τύπου Ημερών, μάλλον τους εμπνευστές και τους περί αυτών εξυπηρετούν παρά τις κοινωνίες. Και αυτό διότι γνωρίζουν καλά ότι οι αιτίες αυτών των προβλημάτων υπάρχουν μέσα στο σύγχρονο    μοντέλο λειτουργίας της κοινωνίας μας. Σπάνια θίγεται η ουσία του προβλήματος και οι εμπνευστές επικεντρώνονται στην επιφάνεια για να δείξουν δήθεν την ευαισθησία τους και να έχουν το άλλοθι της αντιμετώπισης των προβλημάτων. Βολεύονται έτσι οι κυβερνήσεις, οι πολιτικοί, οι ειδικοί αλλά πολύ συχνά και οι φορείς που κατά τα άλλα "αγωνιούν" για τα σύγχρονα προβλήματα...Σημαντικό θεωρείται το γεγονός πως αρκετές εκστρατείες για τα ζητήματα των Παγκοσμίων Ημερών οργανώνονται από διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες στοχεύουν απλώς στην εκμετάλλευση των κρατικών επιχορηγήσεων και όχι στην υλοποίηση κοινωφελούς έργου. Οι αιτίες που δημιουργούν τα προβλήματα που καλύπτουν τις 200 Παγκόσμιες Ημέρες είναι λίγο-πολύ γνωστές και κοινές. Η κατάσταση πάντως δεν φαίνεται να αλλάζει και θα συνεχίσει η καθιέρωση νέων Ημερών, καθώς νέα "εκμεταλλεύσιμα" προβλήματα θα προκύπτουν. Η υποκρισία συνεπώς παραμένει κωμικοτραγικά επίκαιρη με άπειρα κραυγαλέα  παραδείγματα της καθημερινότητας. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία λοιπόν πως αν η κατάσταση που αφορά τις Παγκόσμιες Ημέρες δεν αλλάξει ριζικά, τότε αυτές δεν θα καταφέρουν ποτέ να πετύχουν τους στόχους που οφείλουν να επιδιώκουν.Το μόνο που θα επιτυγχάνουν είναι να προκαλούν τον αβίαστο γέλωτα...

Friday, March 4, 2016

Εσείς τι λέτε;


Αμφιλεγόμενες βραβεύσεις...

Διάβασα στο δελτίο της ΕΚΜΜ την ανακοίνωση "ΕΛΛΗΝΑΣ/ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ." Πρόκειται για έναν θεσμό που ξεκίνησε εδώ και μερικά χρόνια σε αναγνώριση της προσφοράς διαφόρων ατόμων στη ζωή της παροικίας και στον ελληνισμό γενικότερα. Έναν θεσμό πάντως τον οποίο δεν άργησαν να υιοθετήσουν αρκετοί άλλοι οργανισμοί. Είναι όντως αξιέπαινη η πρωτοβουλία απονομής τιμητικής διάκρισης σε άτομα που με την κοινωνική προσφορά τους, την επιστημονική και επιχειρηματική επιτυχία τους, τη διάκριση στα γράμματα και στις τέχνες και με τη συμπεριφορά τους στον εδώ ελληνισμό ως κοινωνικό σύνολο, αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση και πηγή υπερηφάνειας και προβολής.Η πρώτη τέτοιου είδους τιμητική διάκριση, απενεμήθη δικαίως στον ιατρό - καθηγητή Αθανάσιο Κατσάρκα για την συμβολή του στην ανθρωπιστική ιατρική αλλά και για την πολύχρονη εθελοντική προσφορά του. Ακολούθησαν ορισμένες μάλλον εύστοχες βραβεύσεις αλλά και κάποιες αμφιλεγόμενες οι οποίες σαφώς απέβλεπαν στο "ξεπλήρωμα" παραταξιακών υποσχέσεων, στο "κολάκευμα" εύπορων επιχειρηματιών, ενώ σε σπανιότερες περιπτώσεις το τρόπαιο παρεχωρείτο σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την υποδειγματική "αφοσίωση" του τιμηθέντος στην "ομάδα". Υπήρξε και μία μακρά περίοδος κατά την οποία οι πλάκες απονέμονταν σχεδόν αποκλειστικά   σε συνταξιούχους εθελοντές για τα ερανικά τους ρεκόρ (πώληση περισσότερων λαχνών, οργάνωση κερδοφόρων φιεστών, κλπ.) Εξωκοινοτικά τώρα, διάφοροι οργανισμοί χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν τον θεσμό, τιμώντας ανυποψίαστους επώνυμους, ώστε να ενισχύσουν το ταμείο τους, ενώ ορισμένα ιδιωτικά ελίτ κλαμπ προκειμένου να συμπληρώσουν την δεκάδα, δεν λαμβάνουν καν τον κόπο να εξετάσουν τον βίο, την πολιτεία και το ποινικό μητρώο των τιμηθέντων, με αποτέλεσμα να πλήττεται ανεπανόρθωτα το κύρος τους... Και επί της ουσίας. Η παροικία μας, δόξα τω Θεώ, διαθέτει ουκ ολίγους αξιόλογους νέους που διαπρέπουν στις επιστήμες, τα γράμματα και τις τέχνες. Αξίζει - πιστεύω - να ρίξουμε μια δεύτερη ματιά, να τους φέρουμε κοντά μας, να τους αγκαλιάσουμε, να τους τιμήσουμε όπως τους αρμόζει για τις προσπάθειες και το έργο τους, να τους κερδίσουμε και να μας κερδίσουν. Βεβαίως, να αναγνωρίζουμε την εθελοντική εργασία των ηλικιωμένων εθελοντών μας με μία ομαδική ωστόσο τιμητική διάκριση, ανεξάρτητη πάντως από εκείνη του Έλληνα/Ελληνίδα της χρονιάς. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Τόπο στα νιάτα και άμεση παραχώρηση της σκυτάλης, εάν θέλουμε να υπάρξει συνέχεια, ανάπτυξη και πρόοδος. Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι η αξία μιας διάκρισης είναι ανάλογη με την αξία του φορέα που την απονέμει. Κάτι που θα πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη οι εκάστοτε βραβευμένοι...