Εσείς τι λέτε;

"Greece All Time Classic"

Με το σύνθημα "Greece All Time Classic", ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού θυμίζει φέτος στους απανταχού τουρίστες την Ελλάδα που γνώρισαν, επισκέφτηκαν, γεύτηκαν αγάπησαν και την καθιέρωσαν ως μία κλασική αξία επιλογής για τουρισμό! Το νέο σύνθημα κινείται στις αγορές του εξωτερικού όλο το 2013 με στόχο τη διεύρυνση της τουριστικής κίνησης αλλά και την καθιέρωσή της χώρας μας στον κατάλογο των μεγάλων δυνάμεων του τουρισμού. Ελλάδα. Μια χώρα που πραγματικά όμοιά της δεν υπάρχει σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Μια χώρα που συνδυάζει σε μια γωνιά της Γης όλα όσα συνδυάζουν άλλες κολοσσιαίες χώρες αλλά με μια σημαντική διαφορά. Με ήπιο τρόπο και χωρίς να χρειάζεται να διανύσεις τεράστιες αποστάσεις...
Σε ποια χώρα με τόσο υπέροχα καταγάλανα ζεστά νερά μπορεί κάποιος να κολυμπήσει ημέρα και νύχτα, σχεδόν όλο το χρόνο;
Σε ποια χώρα τα χιόνια του Παρνασσού ή των Καλαβρύτων μετά από μια πορεία τριάντα λεπτών τα διαδέχεται η πανέμορφη γαλάζια θάλασσα του Γαλαξιδίου ή του Κορινθιακού;
Ποια χώρα έχει Κυκλάδες;
Ποια χώρα έχει Αρχιπέλαγος που η Ιστορία του είναι η ίδια η ιστορία του ανθρώπου από το 4.000 π.Χ. μέχρι σήμερα;
Ποια χώρα έχει Κρήτη και Κρητικούς, Σπάρτη και Σπαρτιάτες, Μακεδονία και Μακεδόνες;
Ποια χώρα έχει καταπράσινα νησιά με τόσο ήπιο και ξηρό τους περισσότερους μήνες κλίμα, όπως έχει το Ιόνιο;
Ποια χώρα έχει τέτοια βουνά και τέτοια ήπια πανίδα όπως η οροσειρά της Ροδόπης και η ανατολική Μακεδονία;
Σε ποια πρωτεύουσα βρίσκεις ελάφια στα δάση σε απόσταση λεπτών από το κέντρο, όπως βρίσκεις στην Πάρνηθα;
Και πάνω απ' όλα, ποια χώρα έχει τέτοιους ανθρώπους, όπως οι Έλληνες;
"Greece All Time Classic". Ένα σύνθημα που έρχεται να τονίσει την παντοτινή κλασσική Ελλάδα που όλοι λίγο-πολύ ξέρουμε αλλά ίσως δεν εκτιμούμε. Κατέχουμε την ομορφότερη γωνιά και ταυτοχρόνως το πολυτιμότερο οικόπεδο του πλανήτη...
Ας γίνει και φέτος η πανέμορφη αυτή χώρα ο τουριστικός προορισμός μας. Καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές. Στην πατρίδα...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                                                                                                                                           

Εσείς τι λέτε;

Sex and the City!

Δεν πάει πολύς καιρός που η καναδική πολιτική ήταν τόσο βαρετή που κυριολεκτικά μας προκαλούσε υπνηλία!  Με το τσιγκέλι βγάζαμε 1-2 ειδήσεις, ίσα-ίσα να καλυφτούν οι ανάγκες του καθημερινού δελτίου. Συνήθως μας απασχολούσαν τα θέματα της γείτονας και της Ελλάδας όπου πάντα βρίσκαμε κάτι να πούμε και να γράψουμε. Πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε...
Από παραίτηση σε παραίτηση, από σύλληψη σε σύλληψη, σκάνδαλα δεξιά και αριστερά, γκαγκστερισμοί, ναρκωτικά, τρανσέξουαλ, απ όλα πλέον έχει ο μπαξές!
Από την "επιδημία" παραιτήσεων των δημάρχων Tremblay και Vaillancourt , τη σύλληψη του Applebaum και τώρα τα τελευταία γεγονότα (εάν εν τω μεταξύ δεν προκύψουν κι άλλα πριν τυπωθεί η εφημερίδα!) που έχουν να κάνουν με τις "πιτσιρίκες" του Duplessis που οδήγησαν στην παραίτηση βόμβα του ενδιάμεσου δημάρχου. Σαν να έχουν ανοίξει οι πληγές του Φαραώ στο δημαρχιλίκι και πότε ανακρίνονται, πότε συλλαμβάνονται, πότε παραιτούνται ο ένας μετά τον άλλον...Στην περίπτωση του Duplessis βέβαια αιτία ήταν το σκάνδαλο που ξέσπασε με δύο   "sex workers" (εργάτριες του σεξ) όπως αποκαλούνται τελευταία οι ιερόδουλες. Οι "εργάτριες του σεξ" λοιπόν ήταν εκείνες που έριξαν τον προσωρινό δήμαρχο του Λαβάλ πριν καλά καλά μάθουμε να προφέρουμε το όνομά του...  
Το θέμα πάντως είναι ότι όσο και αν θέλουμε να γελάσουμε με τα διάφορα κωμικοτραγικά που συμβαίνουν γύρω μας, η εμπιστοσύνη των πολιτών έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα απέναντι στις δημοτικές διοικήσεις με αποτέλεσμα όποιος και αν βγει από δω και μπρος - είτε πρόκειται για ενδιάμεσο δήμαρχο είτε για τον επόμενο που ο λαός με την ψήφο του κληθεί να εκλέξει - εκείνο που θα πρέπει να αποδείξουν οι όποιοι μελλοντικοί δήμαρχοι είναι πως δεν θα ξανασυμβούν τα ιδία παρατράγουδα και πως δεν θα επιτρέψουν να περάσουν ολόκληρες δεκαετίες μέσα στις οποίες να διαφθαρούν τόσο βαθειά οι αξίες και οι θεσμοί των διαφόρων δημαρχείων και πόλεων στην μεριά αυτή του Ατλαντικού.  
Για να δούμε...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

 

 

 

Εσείς τι λέτε;

 

Χρόνια Πολλά Καναδά!

Για μας τους έλληνες που ζούμε στον Καναδά και με λύπη παρακολουθούμε τα προβλήματα της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό και διεθνή οικονομικό στίβο είναι προφανές ότι η δεύτερη πατρίδα μας τα πάει πολύ καλύτερα και συχνά ευλογούμε το χώμα που πατάμε για το σύστημα που έχει και το γεγονός ότι δεν έχουμε πέσει στα χάλια όχι μόνο της γενέτειρας αλλά ακόμη και της γειτονικής Αμερικής.

Μάλιστα, η στατιστική υπηρεσία του Καναδά πρόσφατα εξέδωσε έκθεση στην οποία αναφέρει ότι στις ΗΠΑ το ακαθάριστο προϊόν της χώρας έπεσε κατά 6% - που θεωρείται σημαντική ύφεση - ενώ στον Καναδά είχαμε μία ηπιότερη ύφεση της τάξης του 3,3% της μείωσης του εθνικού ακαθάριστου προϊόντος.
Το ποσοστό αυτό θεωρείται πολύ μικρότερο και από τις προηγούμενες οικονομικές κρίσεις που είχε περάσει ο Καναδάς το 1980 το 1982 και βέβαια το 1991.
Έτσι λοιπόν θα πρέπει να χαιρόμαστε που ζούμε σε αυτήν την υπέροχη χώρα, μία χώρα η οποία και μετανάστες δέχεται ακόμη και ανοιχτή είναι σε όλες τις κουλτούρες. Επί πλέον εγγυάται περίθαλψη ιατροφαρμακευτική και εφαρμόζει ένα σύστημα πολιτικοοικονομικό το οποίο δεν είναι τέλειο όμως τουλάχιστον αντέχει στα διεθνή προβλήματα και στην διεθνή κρίση.
Θα πρέπει ακόμα να χαιρόμαστε που απολαμβάνουμε ασφάλεια, ηρεμία, ευκαιρίες εργασίας, τεράστιες δυνατότητες στον επιχειρηματικό τομέα και σίγουρα ένα υποδειγματικό αλλά και προσιτό εκπαιδευτικό σύστημα.
Χιλιάδες ελληνόπουλα της δεύτερης και τρίτης γενιάς κατέχουν σήμερα υψηλές θέσεις σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς. Ειδικά η παροικία μας μπορεί να καυχιέται για  τους αξιόλογους επιστήμονες, άξιους πολιτικούς  και επιτυχημένους επιχειρηματίες της.
Με αυτά τα δεδομένα δεν θεωρείται πλέον ασυνήθιστη η τάση πολλών νέων ελλήνων   να επιδιώκουν τα τελευταία χρόνια να μεταναστεύσουν στον Καναδά για να εξασφαλίσουν τακτική εργασία, μία σωστή εκπαίδευση και κατ επέκταση ένα λαμπρότερο μέλλον.
Και εάν μπορούσε να διαφοροποιηθεί η μεταναστευτική πολιτική του Κεμπέκ, σίγουρα θα βλέπαμε ένα νέο μεταναστευτικό ρεύμα από την Ελλάδα προς την επαρχία μας...  
Τη Δευτέρα ο Καναδάς σβήνει τα 146 κεράκια του.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Καναδά. Να τα χιλιάσεις!

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης

 

Εσείς τι λέτε;

 

 

Άγιος Ιωάννης Ένα σύμβολο εθνικισμού!

Τίποτα πλέον δεν μας εκπλήσσει απ' όσα συμβαίνουν στο "ιδιαίτερο" έθνος μας. 
Καθημερινή ρουτίνα έχουν γίνει οι "αστυνομικές" παρεμβάσεις για παραβίαση των γλωσσικών κανόνων και όχι μόνο...
Η μανία των γκεστάπο ξέσπασε τελευταία σε δημόσιους χώρους ακόμη και στα ...γήπεδα!  
Παρ όλες τις επίμονες και πολυδάπανες "προσπάθειες" του Office québécois de la langue françaises, θα πρέπει να αναρωτηθεί κανείς πως είναι δυνατόν να προστατευτεί η γλώσσα όταν "εμπλουτίζεται" συνεχώς με νέες ασυνάρτητες λέξεις όπως "hambourgeois", "chiens chauds" κ.α. Και ακόμη, πως μπορεί να επιβιώσει ο οποιοσδήποτε "ξεχωριστός" (στην προκειμένη περίπτωση ευρωπαϊκού τύπου πολιτισμός) όταν υιοθετεί έναν καθαρά δυτικό τρόπο ζωής! Δύο μέτρα και δύο σταθμά για τους "pure laine joual", που από τη μια καταδιώκουν τους επιλεγμένους μετανάστες που περιφέρονται με την εθνική τους στολή και από την άλλη ανέχονται και - το χειρότερο - κατοχυρώνουν νομικά την " ιδιαιτερότητα" των κίναιδων που στις παρελάσεις "ομοφυλόφιλης υπηρηφάνειας" προκαλούν τον γέλωτα με τα καμώματα και την τραβεστί ενδυμασία! 
Το θέμα πάντως πάει αρκετά βαθύτερα και κατά τη γνώμη μου έχει να κάνει με το φαινόμενο της φυλετικής διάκρισης, που βέβαια απασχολεί όλες τις σύγχρονες κοινωνίες. 
Μία διάκριση που επικεντρώνεται στις πολιτισμικές διαφορές, σε ανασφαλείς κυρίως λαούς και εμφανίζεται ως η μοναδική γραμμή άμυνας της κοινωνίας στην συνεχιζόμενη εισροή των ξένων προσπαθώντας έτσι να διατηρήσει την καθαρότητα της φυλής, την εθνική ταυτότητα, την κουλτούρα και το κοινό παρελθόν αναλλοίωτο από παρεμβολές. Κατά γενικό κανόνα φτάνει στο ανόητο, στο γελοίο, στο ακραίο!
Ο Καναδάς, λόγω της συνταγματικής δομής και του ασαφούς συστήματος, συχνά συμπεριφέρεται εντελώς παθητικά στις απαιτήσεις και τα καπρίτσια των ομόσπονδων συνεταίρων του.
Μεθαύριο το Κεμπέκ θα γιορτάσει τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή που από θρησκευτικό σύμβολο κατέστη καθαρά εθνικιστικό για να μαρτυρεί τις πραγματικές αυτονομιστικές προθέσεις των οραματιστών εμπνευστών.  
Και οι κοινοπολιτειακοί αποικιοκράτες, χωρίς σαφή και συγκεκριμένη πολιτική βούληση και γεμάτοι ενοχές από το αμαρτωλό και ένοχο παρελθόν, υποχωρούν και ενίοτε συνηγορούν με τους "αυτοκυρίαρχους" παρατείνοντας έτσι την αγωνία των ταλαίπωρων πολιτών για μία ενδεχόμενη διάλυση της - έστω και επιφανειακά - "καλύτερης" χώρας στον κόσμο...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
 

Εσείς τι λέτε;

Δυσοίωνες προβλέψεις...

Πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό οι φωνές για χωρισμό της κοινότητας από την εκκλησία, χωρίς τις περισσότερες φορές να εννοούν την ακριβή σημασία του όρου ΧΩΡΙΣΜΟΣ. Ανέκαθεν βέβαια υπήρχε διάσταση αντιλήψεων ως την πραγματική έννοια του. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι ο απανταχού ελληνισμός στη συντριπτική πλειοψηφία του είναι ταυτισμένος με την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία. Ο όρος "Κοινότητα" στην επίσημη έννοια είναι λαός οργανωμένος νομοθετικά σε ενιαία δομή εξουσίας την οποία ασκεί με τους νομίμως από αυτήν εκλεγμένους αντιπροσώπους. Ο όρος "Εκκλησία" κατά την επίσημη εκκλησιαστική του έννοια είναι όλος ανεξαιρέτως ο λαός, τα άτομα που συγκροτούν το πλήρωμα της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας. Δηλαδή, ο ίδιος ο λαός που συγκροτεί την έννοια της κοινότητας συγκροτεί και την έννοια της εκκλησίας. Συνεπώς, βάσει αυτών των δεδομένων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αγνοηθεί αυτή η πραγματικότητα. Άρα, όταν μιλάμε για χωρισμό κοινότητας - εκκλησίας είναι σαν να ζητάμε να διχοτομήσουμε το ένα και αυτό σώμα. Η διοίκηση της εκκλησίας, ως ανεξάρτητος διοικητικός και λειτουργικός φορέας, έχει την δυνατότητα να ρυθμίζει τα ζητήματα που αφορούν την υπόσταση και τη λειτουργία της χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις δεδομένου ότι είναι ο μόνος φορέας που από τη φύση και αποστολή του έχει αυτήν την αρμοδιότητα. Παράλληλα, η διοίκηση της κοινότητας έχει και εκείνη την δυνατότητα να ρυθμίζει χωρίς παρεμβολές τα δικά της υπηρεσιακά ζητήματα. Το θέμα που έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια μεταξύ ΕΚΜΜ και Μητρόπολης είναι καθαρά οικονομικό. Η Μητρόπολη - όπως ισχυρίζεται η ηγεσία της - για να ανταπεξέλθει στις διαρκώς αυξανόμενες υποχρεώσεις της απαιτεί από τους ναούς καθορισμένη τακτική οικονομική ενίσχυση. Η κοινότητα, η οποία βάσει του καταστατικού της θεωρείται δογματικός οργανισμός, λόγω των περιορισμένων εσόδων που αποκομίζουν οι υπηρεσίες της και των υπέρογκων εξόδων που απαιτούν τα κτίρια και οι ιδιόκτητες εκκλησίες της, αδυνατεί πλέον να ανταπεξέλθει στις "πνευματικές" της υποχρεώσεις. Η εξεύρεση βιώσιμης λύσης δεν θεωρείται εύκολη, εάν λάβουμε υπόψη μας την δραματική συρρίκνωση της κοινότητας τα τελευταία χρόνια και την αναμφισβήτητη ισχύ και επιρροή της εκκλησίας στον λαό.Πολύ φοβάμαι πως οι επιλογές της άλλοτε "μεγαλώνυμης" είναι ασφυκτικά περιορισμένες. Η θα συνεχίσει να καταβάλει ευλαβικά την καθορισθείσα "λογία" με όποιες θυσίες, ή μοιραία θα συρρικνωθεί περεταίρω μέχρις ότου έρθει ο αναπόφευκτος μαρασμός. Και εάν κρίνουμε από τη συμμετοχή και τον "ενθουσιασμό" των μελών, οι προβλέψεις για το μέλλον της διαγράφονται μάλλον δυσοίωνες...

Εσείς τι λέτε;                                                                                  

Εσείς τι λέτε;

 

Όλοι μαζί μπορούμε!

Έχει γίνει πλέον συνείδηση σε όλους πως για να συνεχίσουν να υπάρχουν τα ελληνικά μας σχολεία χρειάζονται την υποστήριξη μας. Μια σύντομη ιστορική αναδρομή δείχνει καθαρά τις επίπονες προσπάθειες των πρωτοπόρων που έβαλαν τα θεμέλια και ύψωσαν το εκπαιδευτικό οικοδόμημα τούτης της παροικίας. Ένα οικοδόμημα που με πάση θυσία πρέπει να διατηρήσουμε.Το 1909 άρχισε να λειτουργεί στο Μόντρεαλ το πρώτο ελληνικό Σχολείο "Πλάτων" που το 1910 οργανώθηκε σε κανονικό ημερήσιο Σχολείο, το πρώτο στο είδος του στην Βόρεια Αμερική.Το 1925 μια ομάδα εθελοντών από την Κοινότητα αγόρασε την εκκλησία της Αγίας Τριάδας και ίδρυσε δεύτερο Σχολείο, το "Αγγλο-Ελληνικό Σωκράτης", το οποίο ακολούθησε το πρόγραμμα διδασκαλίας του Προτεσταντικού Σχολικού Συστήματος του Μόντρεαλ και η ελληνική γλώσσα και κουλτούρα διδάσκονταν επιπλέον των αγγλικών και γαλλικών μαθημάτων.Όμως, η οικονομική κρίση της εποχής, ανάγκασε τους έλληνες να συσπειρωθούν σε μία εκκλησία, την Αγία Τριάδα και να ενώσουν το Σχολείο "Πλάτων" με το Σχολείο "Σωκράτης" το 1931. Παρά τα οικονομικά προβλήματα, τα μέλη της Κοινότητας κατάφεραν να κρατήσουν το Σχολείο και να σπουδάσουν τα παιδιά τους.Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960 νέοι μετανάστες έφθαναν κατά χιλιάδες και συνέχεια αυξανόταν ο αριθμός των μαθητών.Το 1970 άλλαξε το όνομα σε "Δημοτικό Σχολείο Σωκράτης" και το 1972 η Κοινότητα υιοθέτησε το γαλλικό σύστημα εκπαίδευσης, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα για επιχορηγήσεις.Το 1978 υπογράφτηκε συμφωνία με το Καθολικό Σύστημα CECM, εξασφαλίζοντας καλύτερα εκπαιδευτικά εφόδια, ενώ η οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης του Κεμπέκ βοήθησε το Σχολείο να αναπτυχθεί και να επεκταθεί. Λίγα χρόνια αργότερα άρχισε να λειτουργεί και το ημερήσιο Σχολείο "Δημοσθένης" στο Λαβάλ.Χιλιάδες ελληνόπουλα απεφοίτησαν από τα ελληνικά μας Σχολεία και τα περισσότερα διέπρεψαν σε όλους τους τομείς της Καναδικής κοινωνίας και όχι μόνο. Τα Σχολεία μας σήμερα θεωρούνται "μοντέλο" και παράδειγμα προς μίμηση. Η σωστή   όμως λειτουργία, ανάπτυξη και μακροζωία τους - κυρίως μετά τις κυβερνητικές περικοπές - εξαρτάται από μας και μόνο.Η ερανική επιτροπή των Σχολείων "Σωκράτης", "Δημοσθένης", "Αριστοτέλης", "Πλάτων-Όμηρος" και "Άγιος Νικόλαος" ζητά για άλλη μία φορά από την παροικία να δείξει και έμπρακτα την αγάπη και υποστήριξή της ώστε να συνεχιστεί η ανοδική πορεία και περαιτέρω ανάπτυξη των ελληνικών μας Σχολείων. Στόχος του φετινού Μαραθωνίου, το ποσόν των $150,000. Ας προσπαθήσουμε να τον επιτύχουμε.  Η καλύτερα... να τον ξεπεράσουμε. Όλοι μαζί μπορούμε!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                        

Είδαμε το Χάρη με τα μάτια μας...

Ο περιοδεύων θίασος του Χάρη Ρώμα ήρθε να μας θυμίσει κάποιες καλές εποχές τότε που το θέατρο, στο όχι μακρινό παρελθόν, ανθούσε κυριολεκτικά στο Μόντρεαλ.Η παράσταση «Είδα το Χάρη με τα μάτια μου» κατά γενική ομολογία ήταν εξαιρετική. Χωρίς υπερβολές στο χώρο, στην επιτηδευμένη κουλτούρα και στην ερμηνεία. Έτρεχε απρόσμενα ευχάριστα και οι ερμηνείες έδωσαν συναίσθημα στους ρόλους και στο θέμα. Ο Χάρης Ρώμας για μια ακόμη φορά απέδειξε ότι είναι θεατράνθρωπος με εξαιρετικές στιγμές. Κλασσικά καλή η Άννα Κουρή, αποκάλυψη η νεαρή Πλάκα Πηνελόπη η οποία διαθέτει ταλέντο τόσο στην κωμωδία όσο και στο δράμα και ανεπανάληπτος ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος Λεωνίδας Καλφαγιάννης. Ο Χάρης Ρώμας (το πραγματικό του όνομα Χαράλαμπος Ρασσιάς) γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 1960 και φοίτησε στη Σχολή Μωραΐτη. Μαθητής ακόμη στη δραματική σχολή του Πέλου Κατσέλη έδωσε ακρόαση για τη θρυλική «Πορνογραφία» του Μάνου Χατζιδάκι, όπου προσελήφθη για πρωταγωνιστικό ρόλο. Αμέσως μετά επελέγη από το Εθνικό Θέατρο για τον «Αίαντα» του Σοφοκλή, που παίχτηκε στην Επίδαυρο.Στον κινηματογράφο πρωτόπαιξε στην ιστορική «Γλυκιά Συμμορία» του Νίκου Νικολαΐδη και στην ταινία «Ροζ Ολοταχώς». Στην τηλεόραση μαζί με την Άννα Χατζησοφιά γράφουν τα σενάρια για τα σίριαλ «Οι μεν και οι δεν», «Κωνσταντίνου και Ελένης», «Λίφτινγκ», «Το Καφέ της Χαράς», «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο» και «Ο κακός βεζίρης».

 

Ο Χάρης Ρώμας στα στούντιο του CFMB όπου και παρεχώρησε ραδιοφωνική συνέντευξη εφ όλης της ύλης. Στην φωτογραφία διακρίνονται από αριστερά: Κώστας Κουρεμπανάς, Δημήτρης Ηλίας, Μιχάλης Τελλίδης, Γιώργος Γκιούσμας, Χάρης Ρώμας, Ρένα Παπαθανάκου

Εσείς τι λέτε;

Pas français, pas bonbon!

Δεκάδες νεοφερμένοι "τουρίστες" κατακλύζουν τελευταία τα γραφεία της Κοινότητας και του Εργατικού Συλλόγου με την ελπίδα πως κάποια διαθέσιμη κενή θέση εργασίας θα τους εξασφαλίσει την πολυπόθητη μόνιμη διαμονή.
Δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία με αποτέλεσμα οι "ανυπόμονοι" υποψήφιοι μετανάστες να πέφτουν θύματα "ειδικευμένων" δικηγορικών και άλλων γραφείων τα οποία - με το αζημίωτο - παρέχουν "μάταιες" ελπίδες. Το πρόβλημα αρχίζει και παίρνει διαστάσεις επιδημίας...
Τεράστιο κύμα μεταναστών έχει προκαλέσει η οικονομική κρίση στη Ελλάδα, η οποία για ακόμη μια φορά διώχνει τα παιδιά της, αφού σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές ο αριθμός των ελλήνων που επέλεξαν τη μετανάστευση ως λύση σωτηρίας δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητος.
Από τους χιλιάδες επίδοξους μετανάστες - νέοι ως επί το πλείστον - οι περισσότεροι επιλέγουν την Αυστραλία και τον Καναδά χώρες που έχουν βγει σχεδόν αλώβητες από την παγκόσμια κρίση και σήμερα έχουν τις υγιέστερες οικονομίες του πλανήτη, ζητώντας ειδικευμένους εργαζόμενους καθώς και άτομα που να έχουν πρόσβαση σε ότι υπαγορεύει η νέα τεχνολογία. Ενδεικτικό της αυξημένης τάσης για μετανάστευση που επικρατεί στην Ελλάδα είναι τα σχεδόν 80.000 βιογραφικά που έχουν υποβληθεί από έλληνες πολίτες σε εργοδότες του εξωτερικού.
Αντιπροσωπευτικά είναι και τα αποτελέσματα έρευνας βάσει της οποίας 9 στους 10 έλληνες δηλώνουν πρόθυμοι να μεταναστεύσουν. Τα κίνητρα που ωθούν στη μετανάστευση, είναι αρχικά οι υψηλές απολαβές, οι καλύτερες προοπτικές απασχόλησης και η ευκαιρία για ανάπτυξη της σταδιοδρομίας.
Μεγάλο ποσοστό επιδιώκει να μεταναστεύσει στον Καναδά και την Αμερική που θεωρούνται "χώρες των ευκαιριών". Εδώ άλλωστε υπάρχουν εκατομμύρια μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι οικονομικά εύρωστοι.
Στο Κεμπέκ βέβαια υπάρχει μία άλλη πραγματικότητα την οποία δυστυχώς οι περισσότεροι αγνοούν. Γι αυτό, καλό θα είναι πριν επιλέξουν αυτόν τον προορισμό να γνωρίζουν πως η επαρχία μας έχει ανεξάρτητη μεταναστευτική πολιτική σύμφωνα με την οποία προτεραιότητα - εκτός από τους πρόσφυγες - έχουν οι υποψήφιοι γαλλόφωνων χωρών οι οποίοι και γίνονται δεκτοί με αποκλειστικό σχεδόν κριτήριο την (γαλλική) γλώσσα και όχι απαραίτητα τα προσόντα...
Συνεπώς, Pas français, pas bonbon!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

Εσείς τι λέτε;

Ανεξήγητα μυστήρια...

Ακούμε και διαβάζουμε καθημερινά για κάποιους προνομιούχους υπαλλήλους, κρατικούς ή ιδιωτικούς, οι οποίοι όταν διαπράττουν ένα αδίκημα ή όταν βρίσκονται υπό τον έλεγχο διαφόρων διωκτικών ή ελεγκτικών αρχών, παύονται από τα καθήκοντα τους, παραμένουν όμως suspended with pay! Φαινόμενο που παρατηρείται έντονα τελευταία σε γερουσιαστές, αστυνόμους ή στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα της SNC Lavalin με τα σκάνδαλα που έχουν δημιουργηθεί στον επιχειρηματικό κολοσσό. Παύση καθηκόντων επί πληρωμή λοιπόν, κάτι που δυσκολεύομαι να διανοηθώ, ιδίως όταν ένας εργαζόμενος ελέγχεται για κάποιο αδίκημα και μάλιστα φέρνει το όνομα της κάθε εταιρίας ή οποιουδήποτε πολιτικού οργάνου. Με ποιά λογική οι υπάλληλοι αυτοί, σε σύγκριση με όλους τους άλλους, οι οποίοι έστω και με κάποια υπόνοια φυσιολογικά θα απολύονταν, να διατηρούν τις θέσεις τους χωρίς να δουλεύουν ενώ ταυτόχρονα να πληρώνονται κανονικά; Ανεξήγητο μυστήριο... Σε δημοτικό επίπεδο, η επιτροπή Charboneau συνεχίζει το έργο της και όπως δείχνουν τα πράγματα φαίνεται πως άνοιξε το κουτί της Πανδώρας σε ότι έχει να κάνει με διάφορα πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα. Εκτός από την σύλληψη του πρώην πανίσχυρου Δημάρχου του Λαβάλ βγαίνουν στο φως τα σκάνδαλα το ένα μετά το άλλο και οι αλλεπάλληλες μαρτυρίες και αναφορές μιλάνε για συμβόλαια που παραχωρούνταν με 100% μίζες, γεγονός που μας βάζει σε υποψίες και μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί τώρα και όχι πριν μερικές δεκαετίες με το Metro, τα Ολυμπιακά έργα, την Expo 67 κ.α. επί διοίκησης Drapeau. Γιατί έπρεπε να περάσουν τόσες δεκαετίες μέχρι να αρχίσουμε να μαθαίνουμε ορισμένα πράγματα; Άλλο ένα ανεξήγητο μυστήριο... Και ναι μεν αισθανόμαστε κάποια αγαλλίαση που το σύστημα "λειτουργεί" και οι συλληφθέντες επί τέλους θα βρεθούν αντιμέτωποι με την δικαιοσύνη όταν κριθούν ένοχοι, όμως από την άλλη μεριά ακούγοντας καθημερινά στις ειδήσεις το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο να σκάει σαν βόμβα, μας κάνει να αναρωτιόμαστε τι άλλαξε στην όλη διαδικασία διερεύνησης πολιτικών και ιδιωτών στον ιστό των επιχειρηματικών ή άλλων συμφερόντων στην- κατά τα άλλα -αγγελικά πλασμένη χώρα μας...

 

Εσείς τι λέτε;

Ξενόφερτα πρότυπα...

Επίσημη ημέρα αργίας η Δευτέρα και μία από τις ελάχιστες στον Καναδά, αν βέβαια θελήσουμε να τις συγκρίνουμε με τις ελληνικές. Ο Αγγλικός Καναδάς γιορτάζει τα γενέθλια της βασίλισσας Victoria (24 Μάιου1819 - 22 Ιανουαρίου 1901) ενώ ο Γαλλικός Καναδάς την μνήμη του εποίκου στρατιώτη Dollard des Ormeaux. (23 Ιουλίου1635 - 21 Μάιου 1660)
Δεν υπάρχουν σαφείς εξηγήσεις για τους λόγους που οφείλουμε να γιορτάζουμε τα δύο αυτά ιστορικά πρόσωπα. Ξεφυλλίζοντας την εγκυκλοπαίδεια βλέπουμε πως η Βικτώρια υπήρξε η μακροβιότερη βασίλισσα (πάνω από έξι δεκαετίες) σε περίοδο μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών ανακατατάξεων.Ο ρόλος της στις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα του19ου αιώνα αναμφισβήτητα υπήρξε καθοριστικός. Το 1864 η Βικτώρια παραχώρησε στην συρρικνωμένη τότε Ελλάδα τα Επτάνησα ως δώρο για την ανάδειξη στον ελληνικό θρόνο του ανιψιού της πρίγκιπα της Δανία  Γουλιέλμου Γεωργίου. Όμως, η παραδοσιακή πολιτική της βρετανικής αυτοκρατορίας για θαλάσσια κυριαρχία οδήγησε στη στήριξη το 1878 της οθωμανικής αυτοκρατορίας έναντι της ρωσικής στο Συνέδριο του Βερολίνου ,Το αντάλλαγμα για την διάσωση ουσιαστικά μετά την ήττα της στο ρώσο -  τουρκικό πόλεμο της "μεγάλης ασθενούς των Βαλκανίων" όπως ονομαζόταν τότε η οθωμανική αυτοκρατορία, ήταν η παραχώρηση στη Μεγάλη Βρετανία της Κυπρου.
Ο Dollard γεννήθηκε στη Γαλλία και έδρασε στον Καναδά όταν η χώρα του εξόριζε στην απομακρυσμένη τότε αμερικανική ήπειρο τους βαρυποινίτες κατάδικους και τις ανεπιθύμητες εταίρες .Υπερασπιστής των "αδικημένων" γαλλόφωνων εποίκων της Νέας Γαλλίας έπεσε στη μεγάλη μάχη του Long Sault σε ηλικία 25 χρονών και ηρωποιήθηκε...
Η 21η Μάιου (ημέρα του θανάτου του) θεωρείται στο Κεμπέκ "Εθνική Ημέρα των Πατριωτών".Έχοντας ενάμιση μόλις αιώνα ζωής ο Καναδάς και ντοκουμέντα χρειάζεται αλλά και ήρωες ώστε να γράψει τη δική του ιστορία. Και δεν χωρεί καμιά αμφιβολία πως στην αχανή τούτη χώρα υπήρξαν και υπάρχουν  ουκ ολίγα τοπικά πρότυπα ηρωισμού, θάρρους και πατριωτισμού.Τα ξενόφερτα πρότυπα δεν επιτυγχάνουν τίποτε άλλο από το να διαιωνίζουν ένα αναχρονιστικό και απόλυτα ξεπερασμένο αποικιακό καθεστώς...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

 

Εσείς τι λέτε;

"Γιορτή της Μητέρας"  Ένα ακόμη θύμα των εμπόρων...

Η αρχαία Ελλάδα είναι η πρωταρχική πηγή αναφοράς στην "Γιορτή της Μητέρας".Ήταν Γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας. Μία νεότερη εκδοχή ήταν η αποκαλούμενη "Mothering Sunday", που μας μεταφέρει στην Αγγλία του 1600. Αυτή η μέρα γιορταζόταν την 4η Κυριακή της σαρακοστής προς τιμή όλων των μητέρων της Αγγλίας.Καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη, η Γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της "Μητέρας Εκκλησίας" αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την μητέρα και την εκκλησία. Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά ή οι σοκολάτες προσφέρονταν στη "Μητέρα Εκκλησία". Η δεύτερη Κυριακή του Μάη που καθιερώθηκε σαν εθνική Γιορτή της Μητέρας στις ΗΠΑ οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από την Φιλαδέλφεια, της Ana Jarvis.Η Ana Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή που να τιμά την μητέρα. Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η Γιορτή της Μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή των ΗΠΑ το 1914 με προεδρικό διάταγμα που όριζε την δεύτερη Κυριακή του Μάη σαν Ημέρα της Μητέρας.Ωστόσο, τα χρόνια πέρασαν και η Γιορτή ,όπως και πολλές άλλες, έγινε "θύμα" των εμπόρων που σύντομα ανακάλυψαν μια νέα πηγή εσόδων και έτσι τα πρώτα συμβολικά λουλούδια της γιορτής έγιναν γρήγορα ανθοδέσμες και γλάστρες ώστε σύντομα η Γιορτή της Μητέρας να καταστεί η εμπορικότερη για λουλούδια και φυτά. Πλέον στο 1920 η Jarvis από υπέρμαχος της Γιορτής άρχισε έναν έντονο αγώνα για να ακυρώσει την Ημέρα της Μητέρας και παρότρυνε τους πολίτες να μην αγοράζουν λουλούδια και άλλα δώρα τη συγκεκριμένη ημέρα.Η Ana Jarvis πέρασε τις τελευταίες ημέρες της σε ένα σανατόριο βουτηγμένη στα χρέη. Πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 1948 χωρίς να μάθει ποτέ πως ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων για την παραμονή της στο ίδρυμα εξοφλήθηκε από μία ομάδα ανθοπωλών...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις Μητέρες του κόσμου.

Μιχάλης Τελλίδης

 

Εσείς τι λέτε;

 

 

 

"Καλημέρα-Καλησπέρα"

 

Η διεύθυνση και το διδακτικό προσωπικό του δημοτικού σχολείου Sinclair Laird τίμησαν με έναν ξεχωριστό τρόπο τον ελληνικό πολιτισμό παρουσιάζοντας μία συγκινητική συναυλία με κύριο θέμα την αρχαία Ελλάδα.

Ο βασικός λόγος για τον οποίο η δασκάλα μουσικής Helene Diguer επέλεξε ελληνικό θέμα είναι διότι η διευθύντρια του σχολείου κ. Βιόλα Βαθυλάκη συνταξιοδοτείται στο τέλος της σχολικής χρονιάς.
Το άλλοτε ελληνοκρατούμενο Sinclair Laird αποτελείται σήμερα από παιδιά κυρίως νέων μεταναστών διαφόρων μειονοτήτων και από ελάχιστα ελληνόπουλα που ζουν ακόμη στην ευρύτερη περιοχή του Park Extension.       
Παρουσιαστές της εκδήλωσης, που είχε τίτλο "Καλημέρα - καλησπέρα", ήταν δύο  μαθητές που μίλησαν σε τρείς γλώσσες ενώ όλα τα παιδάκια είχαν αφιερώματα στην αρχαία Ελλάδα αλλά και στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Τα παιδιά της πρώτης δημοτικού και του νηπιαγωγείου που χόρεψαν Ζορμπά ήταν ομολογουμένως ανεπανάληπτα ενώ ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή όπου οι λιλιπούτειοι μαθητές του νηπιαγωγείου τραγούδησαν το παραδοσιακό "Φεγγαράκι μου λαμπρό".  Αναφέρθηκε μάλιστα ο ρόλος αυτού του τραγουδιού στο κρυφό σχολειό και τα πιτσιρίκια - στην πλειοψηφία τους μη ελληνόπουλα - μάθανε με το αυτί τις ελληνικές λέξεις του τραγουδιού και το ερμήνευσαν πρώτα στα ελληνικά και κατόπιν στα Αγγλικά και Γαλλικά. Εξ 'άλλου, η σοπράνο Μαρία Διαμαντή παρουσίασε τραγούδια από το βιβλίο-CD "Time for flowers, Time for snow" στο οποίο και συμμετέχουν είκοσι παιδιά από το εν λόγω σχολείο. Αξίζει ακόμη να σημειωθεί πως αρκετοί δάσκαλοι συμμετείχαν με πολύ όμορφες επιλογές από το ελληνικό ρεπερτόριο ενώ παρουσιάστηκαν στα γαλλικά αρχαίοι ελληνικοί μύθοι καθώς και η ιστορία του Οδυσσέα την οποία ετοίμασε μία ασιατικής καταγωγής καθηγήτρια θεάτρου με τους μαθητές της 6ης Δημοτικού.
Η στήλη συγχαίρει τη διεύθυνση του Sinclair Laird, το διδακτικό προσωπικό και τους μαθητές για την άψογη οργάνωση και το πρωτότυπο ελληνικό θέμα της εκδήλωσης.
Άλλη μία γενική διαπίστωση πως - στο Κεμπέκ τουλάχιστον - η γλώσσα και ο πολιτισμός μας καλά κρατούν...

Εσείς τι λέτε;

Καλή Ανάσταση.
Μιχάλης Τελλίδης

Εσείς τι λέτε;

Χάνεται η ελληνική γλώσσα;
 
Διακόσιοι περίπου γλωσσολόγοι απο διάφορες χώρες παρουσίασαν πρόσφατα μία μελέτη που βγάζουν ουκ ολίγα συμπεράσματα πάνω στις παρούσες γλωσσικές υπηρεσίες των νέων τεχνολογιών. Τα βασικότερα εργαλεία τα οποία μελέτησαν ήταν η ύπαρξη αυτόματης μετάφρασης, η δυνατότητα φωνητικής αλληλεπίδρασης και ψηφιακής ανάλυσης κειμένου και η διαθεσιμότητα γλωσσικών πόρων ή πηγών. Πιό συγκεκριμένα, εξέτασαν εξονυχιστικά ιστοσελίδες που επιτρέπουν online μεταφράσεις.
Το πείραμα δεν περιορίστηκε μόνο στην διαδικτυακή δραστηριότητα. Άλλωστε η τεχνολογία βρίσκεται και αλλού και αλληλεπιδρά με τη γλώσσα.  
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας των γλωσσολόγων, τρείς ευρωπαϊκές γλώσσες είναι αυτές που κινδυνεύουν άμεσα με ψηφιακό αποκλεισμό. Τα ισλανδικά, τα λιθουανικά και τα μαλτέζικα. Τα ελληνικά, τα βουλγαρικά, τα ουγγρικά και τα πολωνικά είναι η αμέσως επόμενη ομάδα γλωσσών, αυτές δηλαδή που έχουν κάποια τεχνολογική υποστήριξη, αλλά πάρα πολύ μικρή. Βέβαια, η γλώσσα που σε καμία περίπτωση δεν φοβάται να χαθεί είναι τα αγγλικά αλλά και οι υπόλοιπες "μεγάλες" γλώσσες της γηραιάς ηπείρου (γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, γερμανικά) οι οποίες χαρακτηρίζονται από "μέτρια" υποστήριξη, γεγονός που μεγαλώνει - τουλάχιστον στο Internet - πολύ το χάσμα τους από τα αγγλικά. Οι επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας, Χανς Ουζκοράιτ και Γκέοργκ Ρεμ τόνισαν την ανάγκη να εξασφαλιστεί ο εφοδιασμός των μικρότερων και λιγότερο πλούσιων σε ψηφιακούς πόρους γλωσσών με τις απαραίτητες βασικές τεχνολογίες, διαφορετικά οι γλώσσες αυτές είναι καταδικασμένες σε ψηφιακή εξαφάνιση.  
Σε καμία περίπτωση βέβαια τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι η ελληνική γλώσσα θα πάψει να υπάρχει. Αυτό όμως που δηλώνουν είναι η αδυναμία της να επιβληθεί στην ψηφιακή εποχή και η δυσκολία κατασκευής «εργαλείων» που θα την κάνουν πιο προσιτή σε όλους. Για παράδειγμα, ακόμη και οι αυτόματοι διορθωτές στους επεξεργαστές κειμένων που έχουμε όλοι στους υπολογιστές μας δεν υποστηρίζουν τα ελληνικά τόσο σωστά όσο άλλες γλώσσες. Πράγμα που σημαίνει ότι άνθρωποι δεν μιλούν τα ελληνικά τόσο καλά ή δεν διευκολύνονται στο να τα μάθουν καλύτερα μέσω της τεχνολογίας.
Τι ειρωνεία στ αλήθεια. Να επιβιώνει μία ξένη γλώσσα (η αγγλική) όπου η πλειοψηφία των λέξεών της είναι ελληνικές και να κινδυνεύει η ίδια η γλώσσα των γλωσσών!   
Με λίγα λόγια, ότι δεν κατάφεραν επί αιώνες οι ξένοι δυνάστες και κατακτητές το πετυχαίνει μέσα σε λίγες δεκαετίες η κατευθυνόμενη και ανύπαρκτης βούλησης τεχνολογία...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης

Εσείς τι λέτε;

 

Ας στηρίξουμε τα παιδιά μας...

Με αφορμή την αυριανή Συναυλία αφιερωμένη στον μεγάλο μουσουργό Μάνο Χατζιδάκη, η στήλη επανέρχεται για να επισημάνει την σοβαρότητα της κατάστασης  στην οποία βρίσκονται σήμερα μισό σχεδόν εκατομμύριο ελληνόπουλα.Σύμφωνα λοιπόν με μία πρόσφατη έρευνα, περισσότερα από 439,000 παιδιά στην Ελλάδα ζουν σήμερα κάτω από τα όρια της ανέχειας.H UNICEF αναφέρει ότι τουλάχιστον το 23% των παιδιών υποφέρουν από έλλειψη βασικών αγαθών όταν το αντίστοιχο ποσοστό για το σύνολο της Ευρώπης αγγίζει το 20,5%. Σε παρόμοια σχεδόν κατάσταση βρίσκονται και τα Κυπριόπουλα αν και δεν υπάρχουν ακόμη επίσημα στατιστικά στοιχεία. Αρκετοί είναι οι ανήλικοι που δεν έχουν πρόσβαση στη θέρμανση και πάσχουν από ελλιπή επισιτισμό. Οι αριθμοί είναι τρομακτικοί. Το 2012 στην Ελλάδα σχεδόν το 35% των οικογενειών με παιδιά ηλικίας 12-17 ετών βρισκόταν σε επίπεδα φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Η εκτίναξη της ανεργίας και η ραγδαία υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου που συντελέστηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, έχουν επιδεινώσει σημαντικά την κατάσταση. Άλλωστε, σύμφωνα πάντοτε με τα στοιχεία, η Ελλάδα διαθέτει το μεγαλύτερο ποσοστό φτωχών εργαζομένων στην Ευρωζώνη και το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που σημαίνει ότι το εισόδημα από την εργασία δεν επαρκεί για την έξοδο της οικογένειας από την φτώχεια. Η ομογένεια από την πρώτη στιγμή ανταποκρίθηκε γενναιόδωρα αποστέλλοντας υλική  και χρηματική βοήθεια όπου υπάρχει ανάγκη.Η Επιτροπή Συμπαράστασης Παιδικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας (μία  πρωτοβουλία της ακούραστης εθελόντριας Βρισηίδας Μαύρου Παιδούση) εργάζεται ακούραστα για να προσφέρει με κάθε δυνατό τρόπο κάποια ανακούφιση. Με την συνεργασία των παιδικών οργανισμών "Χαμόγελο του παιδιού", "Χωριά S.O.S"  και "Κιβωτός του κόσμου" έστειλε ήδη τρία κοντέινερ γεμάτα με ρουχισμό, σχολικά ήδη κ.α. και τώρα γεμίζει το τέταρτο κοντέινερ με τρόφιμα για το Πάσχα. Όλα τα έσοδα από την αυριανή Συναυλία "Κάθε κήπος έχει μια γωνιά για τα παιδιά" θα διατεθούν γι αυτόν ακριβώς τον σκοπό.Ας βοηθήσουμε το έργο της Επιτροπής Magic Mission. Ας στηρίξουμε όλοι μαζί τα παιδιά μας...       

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσεις τι λέτε;

"Τι είναι αυτό που μας ενώνει,
μας χωρίζει, μας πληγώνει..."

Έντονο προβληματισμό προκάλεσαν τα προσφάτως λεχθέντα του Μητροπολίτη και των κοινοτικών φιλοξενούμενων στο CFMB.
Ανεξάρτητα όμως από τις διαφορετικές απόψεις προσέγγισης του επίμαχου θέματος, όλες οι πλευρές συμφωνούν πως η συνύπαρξη Κοινότητας - Μητρόπολης είναι αναγκαία για ιστορικούς και (κυρίως) οικονομικούς λόγους.  
Η διοίκηση αντιμετωπίζοντας σοβαρά οικονομικά προβλήματα εκτιμά πως η καταβολή της συμφωνηθείσας - υψηλής έστω - (φορο)λογίας προς την Μητρόπολη θα ωθούσε τον δεσπότη να  χαλαρώσει τις "μυστηριακές" απαιτήσεις του...
Ο αρχηγός της εκκλησίας από την άλλη, έχοντας πλήρη επίγνωση των ορίων του οργανισμού, φαίνεται διατεθειμένος να συγκατατεθεί ώστε να αποτραπεί πιθανή ρήξη κλήρου - λαού, κάτι που βέβαια δεν εξυπηρετεί καμία πλευρά...  
Η Γενική Συνέλευση πάντως επιβεβαιώνει απόλυτα τη διάθεση συνύπαρξης. Και οι τρείς προτάσεις, αν και διαφοροποιημένες, αποτυπώνουν τους βασικούς όρους οικονομικής συνεργασίας.  
Ο Βασίλης Μπαλαμπάνος υποστήριξε πως η διοίκησή του πέτυχε μεν συμφωνία  όμως λόγοι ανωτέρας βίας (υπονοώντας τις απρόβλεπτες δυσκολίες που προέκυψαν από την ένωση) δεν άφησαν πολλά περιθώρια συνέπειας.  
Ο Νίκος Παγώνης απεύθυνε έντονη έκκληση στα μέλη να υπερψηφίσουν την "ρεαλιστική" πρόταση του συμβουλίου του και έσπευσε να προσφέρει "ενέχυρο" την Παναγίτσα, προσδοκώντας έτσι στην επίτευξη μίας ταχείας και "άνευ εμποδίων" συμφωνίας.
Ο Γιώργος Καρύδης και ο Σταύρος Τσινάλης, αφού καταψηφίστηκε η προταθείσα συμφωνία, καταδίκασαν την απρεπή συμπεριφορά παρευρισκομένων μελών και περιέγραψαν με τα πιο μελανά γράμματα την οικονομική κατάσταση του οργανισμού.
Ο Γιάννης Θεοδωσόπουλος προσπάθησε με αναλογικά στοιχεία να εξηγήσει την δική του "λογική" προσφορά, την οποία ως γνωστόν υπερψήφισε η Συνέλευση.
Ο Μητροπολίτης, στην εφ όλης της ύλης συνέντευξή του, τόνισε τις ανάγκες και υποχρεώσεις της Μητρόπολης και "άνοιξε" το παράθυρο έτοιμος να δεχτεί οποιαδήποτε λογική προσφορά...
Ο Δημήτριος Μανωλάκος τέλος, φανερά πικραμένος, τόνισε πως η κοινότητα δεν έχει πλέον σκοπό ύπαρξης και πρότεινε δραστικές διοικητικές αλλαγές.
Αλήθειες ακούστηκαν από όλες τις πλευρές. Τώρα, κατά πόσο τα ιδρύματά μας έχουν βιωσιμότητα αυτό θα εξαρτηθεί από μάς και μόνο. Και για να βρούμε λύσεις θα πρέπει πρώτα απ όλα να δούμε "Τι είναι αυτό που μας ενώνει, μας χωρίζει, μας πληγώνει", όπως λένε και οι στίχοι του Φίλιππου Πλιάτσικα...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

                        

Δημήτριος Μανωλάκος

Συνέντευξη εφ όλης της ύλης στον Μιχάλη Τελλίδη

ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Κύριε Μανωλάκο, είναι γνωστό το ενδιαφέρον σας για την πορεία της ΕΚΜΜ. Πως βλέπετε τις τελευταίες εξελίξεις;

ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Κύριε Τελλίδη, με λυπεί το γεγονός ότι φτάσαμε μέχρι εδώ. Φαίνεται πως δεν καταλαβαίνουμε τον ρόλο της κοινότητας και της εκκλησίας. Τα τελευταία 30 χρόνια έχουν γίνει όλα ένα Mish Mash. Ακούω γελοία πράγματα, πως η κοινότητα είναι αστικός οργανισμός.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Σύμφωνα όμως με τον Νόμο 231 του Κεμπέκ...
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Η κοινότητα δεν είναι αστικός οργανισμός. Η τότε διοίκηση Παπαχρήστου κατάφερε με τον κ. Πετρογιάννη να ψηφιστεί ένας νόμος ο οποίος ουσιαστικά δεν αλλάζει τίποτα στην κοινότητα. Ο Νόμος 231 δεν τροποποιεί τα άρθρα. Το πρώτο άρθρο αναφέρει ξεκάθαρα ότι η κοινότητα είναι θρησκευτικός οργανισμός και επιβεβαιώνει πως η αρχή είναι η εκκλησία μέσω του οικουμενικού πατριαρχείου.  
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Και το Λαβάλ όμως...
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Ίδια περίπτωση. Εγώ, όπως γνωρίζετε, ήμουν εναντίον της ένωσης των κοινοτήτων Μόντρεαλ-Λαβάλ. Θα προτιμούσα οι εκκλησίες να ήταν η κάθε μία ξεχωριστή με δικό της ενοριακό συμβούλιο παρά να είναι κέντρα είσπραξης χρημάτων για να καλύπτουν τα χρέη μιας μεγάλης κοινότητας. Η κοινότητα δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης. Το μόνο της καύχημα σήμερα είναι η διατήρηση των σχολείων. Όπως θα θυμάστε, την επιχορήγηση για τα σχολεία μας την πήρα εγώ το 1971 επειδή υιοθετήσαμε την γαλλική γλώσσα ως κυρίαρχη γλώσσα. Και από 226 παιδιά που είχαμε τότε τα φθάσαμε 2,000. Και είχα υποσχεθεί στην κυβέρνηση ότι εντός μιας πενταετίας θα δημιουργούσαμε έναν ανεξάρτητο σχολικό φορέα από γονείς, δασκάλους και ιδιώτες. Έναν ξεχωριστό οργανισμό με αποκλειστικό σκοπό ύπαρξης την παιδεία.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι κάτι τέτοιο;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Εύκολο είναι. Η μόνη διαφορά είναι πως τα κτίρια ανήκουν στην κοινότητα. Ο οργανισμός θα πρέπει να έρθει σε κάποια σύμβαση ώστε τα σχολεία να πληρώνουν ενοίκιο στην κοινότητα  καλύπτοντας έτσι τα λειτουργικά έξοδα.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Εάν θυμάμαι καλά όταν τελείωσε η θητεία σας είχατε αφήσει πλεόνασμα στην κοινότητα.
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Εβδομήντα επτά χιλιάδες δολάρια πλεόνασμα το 1975. Και είχαμε αυξήσει τους μισθούς των δασκάλων. Ύστερα, όταν έβαλαν μπροστά τα έργα άρχισαν να καθυστερούν τους μισθούς για να καλύψουν τα έξοδα που είχαν δημιουργήσει.  
ΤΕΛΛΙΔΗΣ:  Ποιά είναι η γνώμη σας για τα έργα που δημιουργήθηκαν;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Πολύ μεγάλο λάθος. Την εποχή εκείνη ο ελληνισμός είχε ήδη αρχίσει να μετακινείται στο New Bordeaux και στο Laval. 38,000 έλληνες κατοίκους έχει σήμερα μόνο το Chomedey. Εάν θέλουμε λοιπόν να είμαστε ειλικρινείς με τις ανάγκες μας θα πρέπει να ακολουθήσουμε τον πληθυσμό και να προσφέρουμε υπηρεσίες κοντά τους. Και σας ρωτάω, τι άλλο προσφέρει η κοινότητα του Μόντρεαλ σήμερα εκτός από τα σχολεία;
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Θέλετε να πείτε πως οι διάφορες υπηρεσίες της κοινότητας αυτή τη στιγμή υπολειτουργούν;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Οι κοινωνικές υπηρεσίες είχαν δημιουργηθεί επί προεδρίας μου και πήραμε επιχορήγηση. Είχαμε οικοκυρική σχολή,αθλητικές ομάδες με αξιοζήλευτες επιδόσεις, κατηχητικά σχολεία, προσκοπισμό με εκατοντάδες παιδιά. Σήμερα τι έχει μείνει; Τι στιγμή λοιπόν που δεν ενδιαφέρεται κανένας να υποστηρίζει αυτές τις υπηρεσίες και τα ιδρύματα τότε λογικό είναι να εξαφανίζονται, όπως και έχουν εξαφανιστεί. Ας μην είχαμε τα σχολεία σήμερα και θα σας έλεγα ποιός θα έκανε παρελάσεις στις εθνικές γιορτές.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Πως βλέπετε την συνεχιζόμενη μείωση των κρατικών επιδοτήσεων και το μέλλον των ελληνικών μας σχολείων;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Δεν μπορούν τα σχολεία να διευθύνονται από μία διοίκηση που αποτελείται από άτομα τα οποία απλά παρουσιάζονται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Βλέπουμε πως οι γονείς είναι τελικά εκείνοι που προχωρούν τα σχολεία. Δυστυχώς, δεν ενδιαφέρεται κανένας μέσα στον οργανισμό.Περιμένουμε κάθε χρόνο να πουλήσουμε λαχεία. Τα ίδια και τα ίδια. Κουράσαμε τον κόσμο.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Θέλετε να πείτε πως η κοινότητα παύει να έχει χρησιμότητα σαν τέτοιος οργανισμός;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Την έχασε την χρησιμότητα. Καυχιόμαστε ότι ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας αντιπροσωπεύει όλους τους έλληνες. Ξέρετε πόσοι είναι οι έλληνες που λένε πως  δεν τους αντιπροσωπεύει η ΕΚΜΜ; Πρέπει να αλλάξουμε το σύστημα, πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που εκλέγουμε τους αντιπροσώπους μας και να δούμε πως θέλουμε το μέλλον της.Τα παιδιά, εάν δεν φτιάξουμε κάτι που να τα τραβήξει, τα χάσαμε. Οι παλιοί έχουν φύγει, δεν έχουν πλέον την όρεξη να δουλέψουν, εκτός βέβαια για να περνάνε τον καιρό τους. Βλέπουμε μία λαμπρή διοίκηση στο ελληνικό επιμελητήριο με αξιόλογα παιδιά. Δικηγόροι, ορκωτοί λογιστές, γιατροί κ.α. συμμετέχουν σ' αυτόν τον οργανισμό. Όταν κάνουν εκδηλώσεις γεμίζει η αίθουσα με ποιότητα ανθρώπων. Στην κοινότητα κάνουμε γενικές συνελεύσεις και δεν έχουμε ούτε απαρτία. Αναγκαστήκαμε να πούμε στον κόσμο ότι πάει ο δεσπότης να πάρει την Παναγίτσα για να γεμίσουμε την αίθουσα με μέλη που πήγαν να καταψηφίσουν. Πολλοί από αυτούς δεν ήξεραν τι ψήφισαν .Έγινε μία τροποποίηση στην πρόταση και επειδή είδαν ότι την υποστήριζε το συμβούλιο την καταψήφισαν και κατόπιν ψήφισαν άλλη πρόταση. Καταλαβαίνετε; Δεν ξέρουμε τι θέλουμε και τι κάνουμε...
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Παρόλα αυτά, η κοινότητα έχει αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία άνω των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων...
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Περιουσία μπορεί να έχουμε, όμως τι έχουμε καταφέρει; Το χρέος πόσο είναι; Δεκαέξι εκατομμύρια; Είναι σωστό όλα αυτά τα χρόνια να έχουμε κολλήσει στα δεκαέξι εκατομμύρια χρέος; Πως θα τα βγάλουμε πέρα; Ότι εισπράττουμε πηγαίνουν σε τόκους.
Υπάρχουν τρόποι. Πρέπει να πουλήσουμε το South Shore. Μεγαλύτερη βλακεία δεν έχω ακούσει στη ζωή μου. Κτίστηκε ένα κέντρο το οποίο σήμερα είναι ερείπιο και δεν εξυπηρετεί σχεδόν κανέναν.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Οι κάτοικοι του South Shore έχουν διαφορετική γνώμη...
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Ας το συντηρήσουν τότε. Ας το χωρίσουν από την ελληνική κοινότητα ή όπως είπα ας το πουλήσουν. Υπάρχουν κινέζοι, άραβες που θα ήθελαν να το αγοράσουν. Εάν το ξεφορτωθούμε για πέντε εκατομμύρια, ορίστε κατέβηκε το χρέος.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Υπάρχουν όμως και παιδιά που φοιτούν εκεί...
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Μπορούμε να βρούμε μέρος να τα στεγάσουμε. 75-80 παιδιά, πόσα είναι;
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Συνεπώς, η πρώτη σας επιλογή είναι να πουλήσουμε το κοινοτικό κέντρο της Νότιας Ακτής. Τι άλλες επιλογές έχουμε;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Υπάρχει η περιουσία του Houde. Διαβάζουμε ότι σκοπεύουν να φτιάξουν κέντρο για τους ηλικιωμένους στο Houde. Δηλαδή, επειδή το έχουμε εκεί; Ας το ξεφορτωθούμε κι αυτό για να μειωθεί το χρέος. Υπάρχουν προσφορές. Πρέπει να ακολουθήσουμε την πελατεία μας που βρίσκεται στο Λαβάλ. Δυστυχώς όμως δεν μπορεί να συμφωνήσει ο έλληνας. Έχουμε τόσους γιατρούς και δεν μπορούν να συνεννοηθούν ώστε να δημιουργηθεί ένας οργανισμός που να περιλαμβάνει γηροκομείο. Οι γιατροί δεν ενδιαφέρονται να συνεργαστούν με τον οργανισμό που λέγεται Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ. Όποτε προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κάτι κάτω από τον οργανισμό που λέγεται ΕΚΜΜ δεν μας παίρνουν στα σοβαρά.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Πως βλέπετε τον ρόλο της εκκλησίας;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Δεν μπορούμε να απομακρυνθούμε από την ιστορική σχέση κοινότητας-εκκλησίας. Το ενδιαφέρον των πρώτων μεταναστών ήταν να δημιουργήσουν μια εκκλησία. Δεν είχαν κτίρια και έφερναν παπάδες από την Νέα Υόρκη με το τραίνο για να κάνουν τις τελετές, ύστερα νοίκιασαν χώρους για τις λειτουργίες προτού χτιστεί ο Ευαγγελισμός το 1909 με καταστατικό χάρτη. Πάντοτε ήταν θρησκευτικός ο σκοπός και βέβαια εκπαιδευτικός. Να κρατηθεί η θρησκεία και η γλώσσα. Το ίδιο συνέβη και στην Αφρική, την Αμερική και την Αυστραλία. Όσο υπάρχει εκκλησία οφείλουμε να την υποστηρίζουμε. Στην Αμερική η λογία ήταν δέκα δολάρια το1945.Ύστερα ο Καναδάς έγινε ανεξάρτητος οπότε έχει δικαίωμα και η Μητρόπολις να εισπράττει χρήματα για να λειτουργεί και τα έχει καταφέρει πάρα πολύ καλά,  καλύτερα μάλιστα από τις μεγάλες κοινότητες που πήραν τον κατήφορο. Το Τορόντο έχασε το κοινοτικό του κέντρο. Με τα έργα εδώ και το Μόντρεαλ μπήκε σε χρέος από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Το ότι έχουμε καθήκον να υποστηρίζουμε την εκκλησία σίγουρα έχουμε μια και είμαστε ορθόδοξοι και θέλουμε να έχουμε αρχιεπισκοπή.
Αυτή τη στιγμή το μόνο που μας έχει μείνει εκτός από τις εκκλησίες είναι τα σχολεία μας και τα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από τις κυβερνήσεις . Από που προέρχεται το έλλειμμα;  Κακοδιαχείριση, σπατάλες, δεξιώσεις που δεν καλύπτουν ούτε τα έξοδα. Τι πρόγραμμα έχει παρουσιάσει η διοίκηση τα τελευταία 30 χρόνια για να θεωρείται αφιλοκερδής οργανισμός;Δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόγραμμα και όταν βλέπουμε να φεύγουν οι νέοι μας θα πρέπει να βρούμε τρόπους ή προγράμματα ώστε να τους τραβήξουμε πάλι στον οργανισμό.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Η κοινότητα έχει στην ιδιοκτησία της έξι εκκλησίες. Σε περίπτωση που θελήσει κάποτε να διαφοροποιηθεί από τη Μητρόπολη έχει το δικαίωμα να "ρευστοποιήσει" τις εκκλησίες; 
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Βεβαίως. Όπως διαπιστώνουμε ο Μητροπολίτης είναι ένας πανέξυπνος αρχηγός της εκκλησίας και επιχειρηματίας. Καταλαβαίνει τα οικονομικά των κοινοτήτων και των εκκλησιών καλύτερα από όλους μας και ξέρει βάσει των εσόδων της κάθε εκκλησίας εάν συμφέρει η όχι. Χρειάζονται όλες αυτές οι εκκλησίες; Εγώ θα έλεγα όχι.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Ποιός θα μπορούσε να τις αγοράσει;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Σαν ακίνητα υπάρχουν αγοραστές άλλων θρησκευμάτων ή ιδιωτών.
Εγώ είμαι υπέρ της δημιουργίας ενοριών και μιας κοινότητας που θα φερθεί άξια του ονόματός της και θα ελκύσει ανθρώπους που να ενδιαφερθούν για τον πολιτιστικό και τον κοινωνικό σκοπό της. Ο κόσμος έχει κουραστεί. Το πιστεύετε τριάντα χρόνια τώρα να κυβερνά η ίδια διοίκηση; Εγώ έδωσα το καλό παράδειγμα και παραιτήθηκα ύστερα από δύο θητείες.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Ας επιστρέψουμε στη λογία. Ποιό, κατά τη γνώμη σας, είναι το λογικό ποσό που θα πρέπει να καταβάλει η κοινότητα στην Μητρόπολη;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ:Η λογία ή χαράτσι δεν θα ήταν αυτό που είναι. Όμως, φερθήκαν ανεύθυνα οι διοικήσεις του παρελθόντος και εκεί που πλήρωναν εκατόν είκοσι χιλιάδες δολάρια ανάγκασαν την Μητρόπολη να κατασχέσει τα μυστήρια και να κερδίζει τριακόσιες είκοσι χιλιάδες δολάρια. Συνεπώς ποιός μπαίνει μέσα; Δεν είχαν τη λογική οι διοικούντες να κάνουν λογαριασμούς και να δουν τι τους συμφέρει και τι δεν τους συμφέρει; Έχουμε υποχρέωση να τηρούμε τις υποσχέσεις μας και να μη τα βάζουμε συνέχεια  με την αρχιεπισκοπή.
ΤΕΛΛΙΔΗΣ: Η κοινότητα σας κάλεσε όλα αυτά τα χρόνια να συμβουλευτεί τις γνώσεις και την πείρα σας;
ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ: Εμένα όχι, ποτέ.Σας ευχαριστώ κύριε Τελλίδη για την φιλοξενία σας. Κλείνοντας, θα ήθελα να καλέσω τους νέους επιστήμονες και επιχειρηματίες να ενδιαφερθούν με όποιον τρόπο εκείνοι νομίζουν να βοηθήσουν την παροικία και να υποστηρίξουν κάποιον σοβαρό οργανισμό για τον οποίον όλοι μας να νιώθουμε υπερήφανοι.