Εσείς τι λέτε;

Ανύπαρκτη στήριξη...

Η είδηση έρχεται από την μακρινή Αυστραλία."Η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας, καλεί την Αυστραλιανή κυβέρνηση να στηρίξει τους εθνοτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς". Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή της η ΕΚΜΒ καταδικάζει την πρόταση της Επιτροπής Δημοσιονομικού Ελέγχου προς την κυβέρνηση Άμποτ για κατάργηση της οικονομικής βοήθειας που σήμερα παρέχει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στους εν λόγω σταθμούς. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η ανακοίνωση του αρχηγού της αντιπολίτευσης προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση προκειμένου αυτή να μην υιοθετήσει την πρόταση της Επιτροπής.Η ΕΚΜΒ εξάλλου τονίζει την προσφορά των ραδιοφωνικών σταθμών στους μη αγγλοσαξονικής καταγωγής μετανάστες αλλά και το γεγονός ότι στα 40 χρόνια από την καθιέρωση του θεσμού των σταθμών καμία κυβέρνηση δεν θεώρησε την χρηματοδότησή τους σπατάλη και πάντα οι κοινοτικοί σταθμοί έχαιραν της στήριξης όλων των πολιτικών δυνάμεων της χώρας Η πρόταση της Επιτροπής έχει εξοργίσει τους πάνω από 4.000 εθελοντές παραγωγούς και εκφωνητές  αλλά και το αρμόδιο όργανό τους, το Εθνικό Συμβούλιο Εθνοτικών και Πολυπολιτισμικών Εκφωνητών, που προειδοποιούν την κυβέρνηση ότι μία τέτοια απόφαση στην κυριολεξία θα σκοτώσει τον χώρο."Η Αυστραλία θα υποφέρει ως έθνος καθώς μία τέτοια απόφαση θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην κοινωνική συνοχή που οι κοινοτικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί καλλιεργούν, δίνοντας βήμα σε διαφορετικές κοινότητες μειονοτήτων", δήλωσε χαρακτηριστικά η πρόεδρος του Συμβουλίου.Τώρα θα μου πείτε, τι μας ενδιαφέρει εμάς τι συμβαίνει στην Αυστραλία; Δικό τους πρόβλημα... Το πρόβλημα δεν νομίζω ότι είναι μόνο δικό τους ούτε και μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι στην συγκινητική αντίδραση της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και Βικτωρίας, όπου ζουν σήμερα τετρακόσιες χιλιάδες έλληνες.Τόσο η ηγεσία της, όσο και εκείνη των άλλων τοπικών πολιτιστικών οργανισμών, με την αντίδραση αυτή αναγνωρίζει πλήρως την αμέριστη προσφορά και επιρροή των ηλεκτρονικών και άλλων μέσων μαζικής ενημέρωσης , χωρίς τα οποία θα ήταν αδύνατη η πρόοδος και η ανάπτυξή τους. Η ενέργεια αυτή τους τιμά ιδιαίτερα.Βέβαια, εδώ στον Καναδά οι κυβερνήσεις δεν παρέχουν καμία απολύτως οικονομική βοήθεια προς τα εθνοτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι πόροι των οποίων προέρχονται αποκλειστικά και μόνο από διαφημίσεις και χορηγίες.Από δικής τους πλευράς, τα ΠΜΜΕ - στην πλειοψηφία τους - δίνουν σχεδόν πάντοτε το παρών και συχνά καθίστανται "εθελοντικά" όργανα εξυπηρετώντας τους σκοπούς και τους στόχους των διαφόρων οργανισμών και ενίοτε (εν αγνοία τους) των...ταγών!Τα media της Αυστραλίας, του Καναδά και του κόσμου περνούν αυτή τη στιγμή μεγάλη κρίση. Παράδειγμα, οι τοπικές εφημερίδες La Presse και Le Soleil που είναι έτοιμες να διακόψουν την έντυπη έκδοσή τους.Συχνά ακούμε πως είμαστε η πιο "οργανωμένη" κοινότητα (με την ευρύτερη έννοια της λέξης) στον κόσμο. Εάν κάτι τέτοιο αληθεύει την ύπαρξή της - κατά κύριο λόγο - την οφείλει στα τοπικά ελληνόφωνα media, την προσφορά των οποίων σπάνια έχει αναγνωρίσει, απαιτώντας επί πλέον να τα χρησιμοποιεί κατά κόρον και... στο τζαμπέ! θα πρέπει κάποτε, κοινότητες, κογκρέσα και οργανισμοί να μάθουν να τα στηρίζουν υλικά και ηθικά, για το δικό τους πρωτίστως συμφέρον και για το γεγονός ότι τα ΜΜΕ αναμφισβήτητα και αποδεδειγμένα θεωρούνται η τέταρτη εξουσία! 

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης     
michael.tellides@cfmbradio.com                                                                                            

Εσείς τι λέτε;

Όλοι μαζί μπορούμε...

Στην ψηφιακή εποχή μπαίνουν πλέον τα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Σωκράτης και Δημοσθένης, καθώς εκπαιδευτικοί και μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα μέσω της αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών να προσεγγίσουν τη διδασκαλία των μαθημάτων με ηλεκτρονικά μέσα.Η ΕΚΜΜ βρίσκεται τη στιγμή αυτή στο στάδιο υλοποίησης του "Ψηφιακού Σχολείου" εισάγοντας μία σειρά δράσεων που οργανώνονται με την βοήθεια του ηλεκτρονικού εξοπλισμού με την τοποθέτηση διαδραστικών πινάκων (electronic school boards) και την παροχή κινητών ηλεκτρονικών ταμπλετών (I-pads) σε όλους του μαθητές.Το πρόγραμμα μελλοντικά προβλέπει και την δημιουργία ειδικής ιστοσελίδας που θα περιέχει όλα τα βιβλία για όλες τις τάξεις και τα μαθήματα σε ψηφιακή μορφή (e-books) στα οποία θα έχουν ελεύθερη πρόσβαση μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς, ενώ δάσκαλοι και καθηγητές θα επιμορφώνονται σταδιακά στην εκπαιδευτική αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών. Όλα αυτά - σύμφωνα με την διεύθυνση των σχολείων - συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο σύστημα ηλεκτρονικής διοίκησης της εκπαίδευσης και διαχείρισης εκπαιδευτικών δεδομένων, ενώ η χρήση των νέων τεχνολογιών θα εξοικειώσει τους μαθητές με πιθανά εργαλεία μελλοντικής εργασιακής απασχόλησης.Το "Ψηφιακό Σχολείο" θα τεθεί αρχικά σε εφαρμογή στις τελευταίες τάξεις των δημοτικών μας σχολείων.Το στοίχημα για την επόμενη σχολική χρονιά, που αναμένεται να ξεκινήσει η χρήση στην πράξη των νέων τεχνολογιών, δεν είναι μόνο να εφοδιαστούν με υπολογιστές και σύγχρονα συστήματα οι σχολικές μονάδες, αλλά να λειτουργήσουν ως καταλύτης για την αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας και μάθησης. Από νέο σχολικό έτος θα ενταχτούν:Η ενίσχυση των υποδομών δικτύου και του ηλεκτρονικού εξοπλισμού των σχολείων για την ολοκλήρωση της ψηφιακής τάξης. Μέσα σε ένα περιβάλλον γρήγορης σύνδεσης με το διαδίκτυο οι αίθουσες διδασκαλίας αναμένεται να είναι πλήρως εξοπλισμένες με διαδραστικά συστήματα εκμάθησης. Το βασικό εργαλείο βέβαια είναι οι διαδραστικοί πίνακες, οι οποίοι συνδεδεμένοι με υπολογιστές, μετατρέπουν τον μαυροπίνακα σε μια μεγάλη οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή. Με αυτόν τον τρόπο οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές αλληλεπιδρούν με δυναμικό τρόπο με τη χρήση όλων των σύγχρονων εργαλείων των νέων τεχνολογικών και πληροφορικής Ένα πλούσιο, διαδραστικό και αντιστοιχημένο με τα προγράμματα σπουδών ψηφιακό εκπαιδευτικό περιεχόμενο (e-books) για όλες τις τάξεις και τα μαθήματα μαζί με τις ταμπλέτες ώστε να επιτρέπουν σε μαθητές και γονείς να μεταφέρουν την ύλη σε ηλεκτρονική πλέον μορφή.Ωστόσο, για να λειτουργήσει αποτελεσματικά το "Ψηφιακό Σχολείο" απαιτούνται σεβαστά κονδύλια και για τον λόγο αυτό η Ερανική Επιτροπή της ΕΚΜΜ αποφάσισε τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από τον φετινό έρανο να διατεθούν εξ ολοκλήρου στον τεχνολογικό εξοπλισμό των σχολείων μας.Αυτό το Σαββατοκύριακο δώστε το δυναμικό παρών στον Ραδιομαραθώνιο 2014. Στόχος μας, να συγκεντρώσουμε το ποσό των $150,000. Όλοι μαζί μπορούμε...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                            michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Οι απόγονοι ναν καλά...

Διάβασα πρόσφατα ένα πολύ ανησυχητικό άρθρο. Οι Καναδοί είναι όλο και περισσότερο χρεωμένοι. Οπωσδήποτε το πρόβλημα αυτό παρουσιάζεται κυρίως σε καταναλωτικές κοινωνίες όπως η δική μας με το πλαστικό χρήμα και με τις ευκολίες πληρωμής. Όμως ξεχνάμε πολλές φορές ότι οι τράπεζες θα γυρίσουν μια μέρα να μας ζητήσουν τα χρήματα. Έτσι βλέπουμε πως για κάθε δολάριο που οι Καναδοί εισπράττουν από τις εργασίες τους, οφείλουν $1.64. Μεγάλο πρόβλημα ομολογουμένως...Βέβαια, το μεγαλύτερο πρόβλημα δημιουργείται όταν δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση κυρίως σε νεαρές ηλικίες για το πως να αντιμετωπιστεί το χρέος και πως να χρησιμοποιηθεί σωστά το πλαστικό χρήμα. Όλο και πιο συχνά βλέπουμε νέα παιδιά τα οποία με τόση πλέον ευκολία αποκτούν αμέσως την πιστωτική κάρτα, ιδίως όταν προέρχονται από οικογένειες που ήταν πιο φειδωλές στα έξοδα τους και που δεν δίδαξαν ποτέ την αξία της αποταμίευσης, με αποτέλεσμα  τα παιδιά τους να μπαίνουν σε χρέος πολύ νωρίς στη ζωή τους και ύστερα να το πληρώνουν για ατελείωτα χρόνια.Πιστεύω πως το πρόβλημα δεν προέρχεται μόνο από την πλευρά των καταναλωτών αλλά και από την πλευρά της ηγεσίας μας.Η ηγεσία μας είναι εκείνη που θα πρέπει σε κάποια στιγμή να φρενάρει τα ξέφρενα αυτά επιτόκια τα οποία επιβάλλουν οι τράπεζες στους καταναλωτές, όπως κάτι τριαντάρια τοις εκατό για παράδειγμα, που προέρχονται από κάρτες μεγάλων πολυκαταστημάτων, όπως για παράδειγμα το Bay. Μάλιστα, τριάντα τοις εκατό επιτόκια. Απίστευτο και όμως αληθινό! Και όταν σε "βάλουν" στο χέρι, είναι αδύνατον με το ελάχιστο μηνιάτικο που πληρώνεις να ξεπληρώσεις ένα χρέος μερικών χιλιάδων δολαρίων ούτε σε 50 χρόνια! Με λίγα λόγια, οι απόγονοί μας θα κληθούν να πληρώσουν το τεράστιο αυτό χρέος.Η ηγεσία μας οφείλει, με οποιοδήποτε κόστος, να κάνει αυτό το βήμα και όχι πάντοτε να χαϊδεύει τους μεγαλοτραπεζίτες. Να κοιτάξει, επί τέλους, τον κοσμάκη ο οποίος υποφέρει γιατί είναι πάρα πολύ εύκολο να του δώσεις σήμερα χρήματα και μετά να έχει πρόβλημα να τα ξεπληρώσει και να χάνει το σπίτι του, την περιουσία του, τα αγαθά του...Είναι κάτι το οποίο οι κυβερνήσεις θα πρέπει να κοιτάξουν πολύ προσεκτικά.Το παράδειγμα ωστόσο που μας δίνουν κάθε άλλο παρά υποδειγματικό μπορεί να θεωρηθεί. Ο Καναδάς τη στιγμή αυτή χρωστάει 1,4 τρισεκατομμύρια δολάρια ενώ το Κεμπέκ 175 δισεκατομμύρια! Πράγμα που σημαίνει πως ο κάθε κάτοικος, βρέφος, νέος και ηλικιωμένος χρωστάει $20,124,33 στον Καναδά και $21,08,00 στο Κεμπέκ. Σύνολον $ 41,832.33 χωρίς εδώ να αναφέρουμε το δημοτικό χρέος...Τι να πούμε, οι απόγονοί μας ναν καλά! 

Μιχάλης Τελλίδης

                                                                                                                         

  

Εσείς τι λέτε;

Η Μητέρα των εμπόρων...    

Γιορτή της Μητέρας. Μέρα εορτασμού της μητρότητας και ευχαριστιών προς τη μητέρα, με αρχαιοελληνική προέλευση…Ήταν Γιορτή της άνοιξης όπου λατρευόταν η Γαία, η μητέρα Γη, μητέρα όλων των θεών και των ανθρώπων. Αργότερα την αντικατέστησε η κόρη της η Ρέα η σύζυγος του Κρόνου, μητέρα του Δία και θεά της γονιμότητας.Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, συναντάμε τη Γιορτή της Μητέρας ως γιορτή αφιερωμένη στη Θεά Κυβέλη που γινόταν κάθε Μάρτιο. Στη συνέχεια φτάνουμε στην Αγγλία του 15^ου-16^ου αιώνα μ.Χ., όπου γιορταζόταν η “Mothering Sunday”, δηλαδή η "Κυριακή της Μητέρας" την 4^η Κυριακή της Σαρακοστής και ήταν αφιερωμένη στις μητέρες. Εκείνη τη μέρα όλοι οι υπηρέτες έπαιρναν από το αφεντικό τους μία μέρα άδεια για να επισκεφτούν τα σπίτια τους και να περάσουν τη μέρα τους μαζί με τις μητέρες τους.Με τα χρόνια και καθώς ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε στην Ευρώπη η Γιορτή μεταβλήθηκε προς τιμή της "Μητέρας Εκκλησίας" αλλά με τον καιρό οι δύο έννοιες συγχωνεύτηκαν. Έτσι ο κόσμος τιμούσε ταυτόχρονα την μητέρα και την εκκλησία. Παραδοσιακά δώρα όπως τα λουλούδια, τα φυτά και τα γλυκίσματα προσφέρονταν στη "Μητέρα Εκκλησία".Στις ΗΠΑ, στις αρχές του 20ου αιώνα, η δασκάλα Άννα Τζάρβιτς από την Φιλαδέλφεια, αγωνίστηκε για την καθιέρωση της Γιορτής της Μητέρας, τη 2^η Κυριακή του Μαΐου. Ήθελε να τιμήσει την μητέρα της που αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση Νοτίων και Βορείων Αμερικανών μετά τη λήξη του Αμερικανικού Εμφυλίου πολέμου το 1864. Έτσι, ξεκίνησε το 1907 εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή που να τιμά την μητέρα. Οι αγώνες της Άννας Τζάρβιτς δικαιώθηκαν το 1914 όταν το Κογκρέσο όρισε την Επίσημη εθνική Γιορτή της Μητέρας τη γιορτή αυτή. Ωστόσο, τα χρόνια πέρασαν και η Γιορτή ,όπως και πολλές άλλες, έγινε "θύμα" των εμπόρων που σύντομα ανακάλυψαν μια νέα πηγή εσόδων και έτσι τα πρώτα συμβολικά λουλούδια της γιορτής έγιναν γρήγορα ανθοδέσμες και γλάστρες ώστε σύντομα η Γιορτή της Μητέρας να καταστεί η εμπορικότερη για λουλούδια και φυτά. Πλέον στο 1920 η Jarvis από υπέρμαχος της Γιορτής άρχισε έναν έντονο αγώνα για να ακυρώσει την Ημέρα της Μητέρας και παρότρυνε τους πολίτες να μην αγοράζουν λουλούδια και άλλα δώρα τη συγκεκριμένη ημέρα. Η Ana Jarvis πέρασε τις τελευταίες ημέρες της σε ένα σανατόριο βουτηγμένη στα χρέη. Πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 1948 χωρίς να μάθει ποτέ πως ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων για την παραμονή της στο ίδρυμα εξοφλήθηκε από μία ομάδα ανθοπωλών...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στις Μητέρες του κόσμου.

Μιχάλης Τελλίδης

michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Σύγχρονη μετανάστευση. Ευλογία ή κατάρα;

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι ο ελληνισμός του Καναδά έχει δραστηριοποιηθεί συστηματικά τα τελευταία χρόνια προκειμένου να βοηθήσει με κάθε τρόπο όσους   καταφθάνουν εδώ σε αναζήτηση καλύτερης τύχης.  Βέβαια επίσημα στοιχεία σε ότι αφορά τον ακριβή αριθμό των ελλήνων που μεταναστεύουν δεν υπάρχουν επί του παρόντος. Εικάζεται ότι τα σχετικά με "χιλιάδες έλληνες που μεταναστεύουν” είναι υπερβολικά. Οι περισσότεροι  έρχονται με φοιτητική ή τουριστική βίζα. Οπωσδήποτε υπάρχει ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός ελλήνων-υπηκόων ξένων κρατών, που κάποτε παλιννόστησαν στην Ελλάδα και τώρα φεύγουν πίσω στις θετές τους πατρίδες. Αυτοί, όμως δεν μπορούν να θεωρηθούν ως “μετανάστες”. Σε κάθε περίπτωση, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα πράγματα δεν είναι σήμερα όπως ήταν τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Τότε ξεκινούσε ο έλληνας από το χωριό χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα, δίχως να έχει κάποια τέχνη στα χέρια του. Έτσι, γινότανε τα πρώτα χρόνια εργάτης, έπειτα πιατάς, μάγειρας, στη συνέχεια εστιάτορας. Έβγαζε τον επιούσιο και φύλαγε και δυο δεκάρες  για να "γυρίσει" στην πατρίδα, όπως ήταν το όνειρο αρχικά. Σήμερα δεν μπορεί κανείς να έρθει στον Καναδά για να πλύνει πιάτα. Γιατί απλά τα πιάτα τα έχουν αναλάβει πλέον οι Ασιάτες. Και οι έλληνες της δεύτερης και τρίτης γενιάς, στην πλειοψηφία τους, δεν ασχολούνται πλέον με εστιατόρια. Για να μεταναστεύσει κανείς σήμερα στον Καναδά και να έχει σοβαρές ελπίδες να εξασφαλίσει μία αποδοτική εργασία, πρέπει (εκτός των άλλων νομικών, μεταναστευτικών κλπ. προϋποθέσεων) να έχει πολύ καλή γνώση της Αγγλικής και της Γαλλικής, εάν πρόκειται να γίνει δεκτός στο Κεμπέκ. Και οπωσδήποτε να διαθέτει εξειδίκευση. Σ' αυτό το τελευταίο υστερούν οι νέοι έλληνες. Τέλειωσαν ελληνικά Πανεπιστήμια που τους έδωσαν καλές γενικές γνώσεις. Σπάνια, όμως κατέχουν τις γλώσσες και την εξειδίκευση… Σε κάθε περίπτωση, οι νέοι μετανάστες χρειάζονται ένα  χέρι βοήθειας όταν βρεθούν στην ξένη χώρα. Πολύ περισσότερο καθώς πολλοί από αυτούς, “με ελλιπείς και σε κάποιες περιπτώσεις παραπλανητικές πληροφορίες για την χώρα υποδοχής”, χωρίς σαφή γνώση της μεταναστευτικής της πολιτικής και χωρίς να έχουν πλήρη εικόνα της κατάστασης, του συστήματος και της τοπικής καθημερινότητας, (θύματα συχνά "Μεταναστευτικών Γραφείων") μπαίνουν σε ένα λαβύρινθο από τον οποίο δεν γνωρίζουν πως να ξεφύγουν…Αυτό τους στερεί από τη δυνατότητα εξασφάλισης άμεσα κάποιας εργασίας, με αποτέλεσμα πολλοί να καταφεύγουν σε ομογενειακούς οργανισμούς προκειμένου να λάβουν κάποια βοήθεια, δουλειά, φαγητό και τα έξοδα επιστροφής στην Ελλάδα όπως συμβαίνει συνήθως… Γεγονός είναι ότι ομογενειακές οργανώσεις, όπως ο Εργατικός Σύλλογος του Κεμπέκ, αναζητούν τρόπους καλύτερης λύσης του προβλήματος. Ευλογία Θεού ή κατάρα η μετανάστευση; Ένα σοβαρό ερώτημα που θα πρέπει να απασχολήσει όσους σκέπτονται να πάρουν τη μεγάλη απόφαση...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                    

Εσείς τι λέτε;

 

"Σωστή" νέα γενιά...

Είναι πράγματι απογοητευτικό... Λίγες εβδομάδες πριν τις κοινοτικές εκλογές και ακόμη δεν έχουν εμφανιστεί υποψήφιοι να διεκδικήσουν την νέα διοίκηση του οργανισμού. Ήταν βέβαια αναμενόμενο, εάν κρίνουμε από τις γενικές συνελεύσεις που δεν καταφέρνουν να συγκεντρώσουν απαρτία με αποτέλεσμα τις απανωτές αναβολές...Το συγκεκριμένο γεγονός ωστόσο θα πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά. Που βαδίζουμε τελικά; Από τη μια έχουμε μία ιστορική κοινότητα με οργανωμένες υποτίθεται υπηρεσίες και με περιουσία η οποία - σύμφωνα με εκτιμήσεις - ξεπερνά τα εκατό εκατομμύρια και από την άλλη μία "ζωντανή" παροικία ογδόντα τόσων χιλιάδων, όπου μόλις ένας στους 1,600 συμμετέχει στα κοινά! Η στήλη το επεσήμανε επανειλημμένα. Τούτη εδώ η κοινότητα πάσχει από όραμα και προγραμματισμό και πολύ φοβάμαι πως όλα αυτά τα χρόνια χτίζαμε "Παρθενώνες" στην άμμο! Στραβό και το "άνοιγμα" με την αλλαγή της "αμαρτωλής" σκυτάλης... Οι νέοι "Μεσσίες" - που με τόσο ενθουσιασμό "υποδεχτήκαμε" - μοναδικό σκοπό είχαν την "ομαλή" φοίτηση των παιδιών τους στον "Σωκράτη"... Σίγουρα, η ατυχέστερη επιλογή της εκατονταετηρίδας...Τι να θυμηθεί κανείς, τι να ξεχάσει... Επί "ελπιδοφόρας" θητείας χάθηκαν οι σχολικές επιδοτήσεις, επιδεινώθηκαν οι σχέσεις Μητρόπολης- Κοινότητας, εθελοντές κατηγορήθηκαν χωρίς ενοχοποιητικά στοιχεία, (εάν τελικά υπήρξαν ουδέποτε δόθηκαν στην δημοσιότητα)  "δικάστηκαν" και διαγράφηκαν δίχως την έγκριση της Γ.Σ, αξιόλογα μέλη του οργανισμού "εξαφανίστηκαν" ή συρρικνώθηκαν δραματικά, περιουσιακά στοιχεία προνομιακής τοποθεσίας εκποιήθηκαν και το "κερασάκι" στην τούρτα, ρεζιλευτήκαμε στα ξένα μέσα ενημέρωσης για ανύπαρκτα σκάνδαλα που σκοπίμως διοχέτευσαν αντιπολιτευόμενοι "καλοθελητές"...Η εποχή μας χαρακτηρίζεται ως α-κοινοτική. Φαινόμενό της είναι η αποχή των συμπαροίκων από τα κοινοτικά δρώμενα. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει όλους μας μα περισσότερο τους κοινοτικούς και όσους ελάχιστους ασχολούνται ακόμη  με τον οργανισμό. Η "σωστή" νέα γενιά πιστεύω είναι αυτή που έχει τη δύναμη και τα προσόντα να επέμβει δυναμικά στην εξέλιξη του οργανισμού και να τον οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση, την αδιαφορία και την βέβαιη εξαφάνιση... Ωστόσο, έχει αποστασιοποιηθεί από όλα αυτά καθώς το παρόν κοινοτικό σύστημα λειτουργεί μέσα στο πιο αναχρονιστικό θεσμικό πλαίσιο. Φυσικά, και οι ίδιοι οι νέοι οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι η αδιαφορία και η μη συμμετοχή τους στα κοινοτικά δρώμενα ζημιώνει κατά κύριο λόγο τον οργανισμό και την ομογένεια σαν σύνολο. Θα πρέπει λοιπόν να στοχεύουν στην πολιτική συμμετοχή. Γιατί οι νέοι άνθρωποι, εκτός από τις γνώσεις, έχουν μεγαλύτερη συναίσθηση των κοινωνικών προβλημάτων, καθώς πολλά από αυτά απασχολούν ιδιαίτερα τους ίδιους, όπως η παιδεία, η θρησκεία, η εργασία...  Ακόμη, πολλά θέματα έχουν τη δυνατότητα να τα διαχειριστούν με μεγαλύτερη αντίληψη και ταχύτητα, όπως εκείνα που σχετίζονται με την τεχνολογία. Έφτασε η ώρα η "σωστή" νέα γενιά να πρωτοστατήσει στην επίλυση των πολλαπλών συλλογικών προβλημάτων. Πάντως, μέχρις ότου η γενιά αυτή δείξει το ανάλογο ενδιαφέρον νομίζω πως η ανανεωμένη θητεία της παρούσας διοίκησης θα ήταν μάλλον μία ρεαλιστική - έστω και προσωρινή - λύση. Ωστόσο, είμαι πεπεισμένος  πως η ενεργή και γόνιμη συμμετοχή των "σωστών" νέων στην κοινότητα και τους οργανισμούς θα οδηγήσει στην διαφύλαξη, την πρόοδο και - γιατί όχι - στην ανάπτυξή τους...

 

Εσείς τι λέτε;

                                                                                       

Εσείς τι λέτε;

Πάσχα της αγάπης...

Όπου κι αν βρίσκονται οι Έλληνες, στις πόλεις και τα χωριά, στα βουνά, τους κάμπους και τα νησιά μας, στις χώρες της διασποράς, υποδέχονται με κατάνυξη το Άγιο Πάσχα, αυτή τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και του ελληνισμού.
Πάσχα των Ελλήνων. Πάσχα της αγάπης, της συναδέλφωσης, της χαράς και της προσμονής. Πάσχα του οικουμενικού ελληνισμού. Πάσχα της ανάστασης των ελπίδων για ένα καλύτερο αύριο, για ένα πιο φωτεινό μέλλον του έθνους των Ελλήνων, όπου κι αν αυτό βρίσκεται. Μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας ή στη διασπορά, όπου ζει και μεγαλουργεί η άλλη Ελλάδα της ομογένειας.
Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα οι απόδημοι Έλληνες, μαζί με τους υπόλοιπους χριστιανούς, τιμούν ευλαβικά και πανηγυρίζουν για τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή της χριστιανοσύνης, η οποία τόσο πολύ έχει δεθεί με τον ελληνισμό. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πιο λαμπρές εκδηλώσεις για το Πάσχα, τελούνται με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια στις οργανωμένες παροικίες. Ίσως γιατί εκτός ελληνικών συνόρων η Ανάσταση είναι συνυφασμένη περισσότερο με την έννοια της Ελευθερίας και τη φλόγα της γνώσης.
Η ομογενείς του Καναδά θα κατακλύσουν και πάλι της Εκκλησιές για να ανάψουν τις λαμπάδες με το Φώς της Αναστάσεως ψάλλοντας "Χριστός Ανέστη εκ νεκρών…."
Κι όπως υπενθυμίζει ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, ο ελληνισμός ήταν αυτός, που όχι μόνο δέχθηκε από τους πρώτους τον Σωτήρα, αλλά επίσης έγινε διαπρύσιος κήρυκας και προσέφερε αυτή την σωτηρία ως δώρο και θεμέλιο πολιτισμού, μαζί με τη γραφή και την επιστήμη στην οικουμένη.
Συνταιριάζοντας ακριβώς το νόημα Πάσχα με την έννοια της Ελευθερίας, ο λαός αλλά και οι ποιητές μας, ύμνησαν την λαμπρότητα της γιορτής, δίνοντας σε στίχους πλαστικούς, όλη την ομορφιά μέσα στην οποία συντελείται το θαύμα της Ανάστασης.
Χριστός Ανέστη! Καλό Πάσχα!
Αυτές οι ευχές δεσπόζουν τις ημέρες αυτές στα χείλη μας και φωτίζουν τα πρόσωπα και τις καρδιές μας. Συμπυκνώνουν δε οι ευχές αυτές το μεγαλύτερο γεγονός της Ιστορίας και τις συνέπειες που έχει για τον καθένα μας, το γεγονός αυτό. Η ευχή "Καλό Πάσχα" δείχνει για τον καθένα μας, μία πορεία που πρέπει να πάρουμε, για να νοιώσουμε την ευλογία της Αναστάσεως του Χριστού στην προσωπική μας ζωή. 
Αν θέλουμε να γιορτάσουμε και μείς αληθινά το Πάσχα, δεν πρέπει να περιοριστούμε στο εξωτερικό σκηνικό της γιορτής - τα αυγά, τους χορούς, τα τραγούδια - αλλά χρειάζεται να αφομοιώσουμε με την ψυχή μας το βαθύτερο νόημά της.
Κάθε Πάσχα είναι μία έντονη κλήση του Θεού για ΕΞΟΔΟ, από την ατμόσφαιρα του φόβου και της αποκαρδίωσης, στην περιοχή της ελπίδας...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.
Μιχάλης Τελλίδης
 

Εσείς τι λέτε;

Απόσχιση, το ανεκπλήρωτο όνειρο...

Στη "ντουλάπα" και πάλι το δημοψήφισμα για την απόσχιση, εάν κρίνουμε από τα εκλογικά αποτελέσματα. Για να δούμε...
Γεγονός πάντως είναι πως ένα "φάντασμα" πλανάται στον κόσμο, αν κοιτάξουμε το θέμα κάπως σφαιρικά. Το φάντασμα της απόσχισης... Και όλες οι δυνάμεις στις πέντε ηπείρους έχουν ενωθεί  σε μια ιερά συμμαχία για να το εξορκίσουν! Από τον Πάπα ως τον νέο τσάρο Putin, από τον Holland ως την Merkel, από τον Cameron ως τον Napolitano, από τον Harper ως τον Couillard και πάει λέγοντας...  
Είναι όμως πράγματι τόσο ισχυρή και επικίνδυνη αυτή η τάση της απόσχισης των παραδοσιακών κρατών; Μια ματιά στους γεωπολιτικούς χάρτες και επιβεβαιώνεται περίτρανα το μέγεθος του φαινομένου...Τελικά τι είναι αυτό το φαινόμενο; Η απάντηση στο ερώτημα είναι σύνθετη. Ίσως ο καλύτερος ορισμός, ­κατά την μαρξιστική ορολογία, ­είναι: "Απόσχιση, η γεροντική ασθένεια του εθνικισμού". Ένας υψηλός δηλαδή πυρετός των μικρό-εθνικιστικών ιδιαιτεροτήτων.  Από το μέγεθος δηλαδή του κράτους - έθνους περνάμε σε μεγέθη περιφερείας - έθνους ή περιοχής - έθνους ή ακόμη (όπως στην δική μας περίπτωση) επαρχίας - έθνους. Κάπου διάβασα πως η απόσχιση, κατά μία ερμηνεία, είναι η εξτρεμιστική άποψη της ιδεολογικής αρχής της "αυτοδιάθεσης των λαών". Μιας αρχής που έγινε ξανά της μόδας μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την ένωση των δύο Γερμανιών. Γιατί απαγορεύεται στους Ουαλούς, στους Σκωτσέζους, στους Βάσκους, στους Κορσικανούς, στους Τσετσένους, στους Βορειοηπειρώτες, αυτό που πέτυχαν με τις ευλογίες και τη βοήθεια της Δύσης ­ οι Γερμανοί, οι Κροάτες, οι Βόσνιοι και οι Σλοβένιοι; Η ερώτηση εν τω μεταξύ, εμπεριέχει και μια πρώτη ερμηνεία του φαινομένου της απόσχισης: το τέλος του διπολισμού και η κατάρρευση του κομμουνιστικού μπλοκ στην Ευρώπη απελευθέρωσαν φυγόκεντρες δυνάμεις που έχουν ήδη αλλάξει τον παγκόσμιο γεωπολιτικό χάρτη. Μια άλλη ερμηνεία είναι μια λέξη πολύ της μόδας: η παγκοσμιοποίηση. Μια περιοχή ή και μια πόλη έχει σήμερα οικονομικά συμφέροντα σε όλες τις ηπείρους πολύ πιο ισχυρά από άλλες περιοχές ή πόλεις του ίδιου κράτους. Έτσι κάθε μία από αυτές προσπαθεί να εφαρμόσει μια δική της εξωτερική οικονομική και εμπορική πολιτική, πολλές φορές σε αντίθεση με εκείνη του κράτους στο οποίο ανήκει. Και αυτό, σε μια εποχή όπου η οικονομία έχει αντικαταστήσει την πολιτική, έχει σαν αποτέλεσμα την κρίση της έννοιας του κράτους - έθνους. Στο Κεμπέκ το "φάντασμα" υποβλήθηκε σε προσωρινή αναισθησία. Παραμένει όμως στη ζωή με μηχανική υποστήριξης και καιροφυλακτεί...Πάλι με χρόνους με καιρούς, κάποια άλλη Marois θα αφυπνίσει το θηρίο, εν ονόματι   της "γλώττας" και της "καθαροαιμίας"...  Κάποιος άλλος "ελιτιστής" θα επιρρίψει όλες τις ευθύνες στους φεντεραλιστές για την "μιζέρια" και "κακοτυχιά" των αιώνιων "victimes", κυνηγώντας και πάλι το ανεκπλήρωτο όνειρο...                                                                                                 

Εσείς τι λέτε;  

 

                                                                                                        

Εσείς τι λέτε;

Όλοι στις κάλπες...

Το δικαίωμα της ψήφου όλων των πολιτών είναι από τις πιο βασικές κολώνες της δημοκρατίας. Γνωρίζοντας ότι η απεμπόληση σημαντικών δικαιωμάτων είναι πάντα εις βάρος του λαού και η απαξίωση τόσων λαϊκών αγώνων για τη θεμελίωση της Δημοκρατίας ώστε να έχουμε σήμερα το "εκλέγειν και το εκλέγεσθαι", η προοπτική της αποχής από κάθε εκλογική διαδικασία με βρίσκει τελείως αντίθετο. Το είπα και το έγραψα επανειλημμένα.Πιστεύω ότι το σημαντικότερο όπλο του πολίτη να αλλάξει την κοινωνία του είναι η κυρίαρχη έκφραση της πολιτικής του βούλησης μέσω της ψήφου. Αν αυτή η κυρίαρχη πολιτική πράξη παραχωρηθεί στα χέρια των λίγων, γεγονός που βιώνουμε σε παγκόσμια κλίμακα τα τελευταία χρόνια, τότε το δικαίωμα της πολιτικής λαϊκής έκφρασης είτε με την μορφή της αποδοχής και επιβράβευσης συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών είτε η απόρριψή τους, τότε η έκφραση της διαμαρτυρίας χάνεται... Και μαζί χάνεται και η προοπτική για καλυτέρευση της καθημερινότητας που ο καθένας μας ζει και βιώνει. Στις επικείμενες επαρχιακές εκλογές  ας δώσουμε όλοι το παρών και ας στηρίξουμε τα κόμματα και τους ανθρώπους που έχουν Αρχές, Αξίες και Ιδανικά και ενδιαφέρονται για το κοινό συμφέρον. Ανθρώπους που η μέχρι τώρα πορεία της ζωής τους τα έχει δείξει αυτά. Ας μην αφεθούμε στην οργή και στην απογοήτευση ισοπεδώνοντας τους πάντες με τη φράση "όλοι ίδιοι είναι". Ας βρούμε και ας επιλέξουμε τους - κατά την αντίληψή μας - καλύτερους. Άλλωστε, στο δημοκρατικό πλαίσιο αυτό ακριβώς είναι υποχρέωση του καθενός μας. Η αποχή από τις εκλογές - σύνηθες φαινόμενο στην παροικία μας - όχι μόνο δεν λύνει τα πολλαπλά καθημερινά προβλήματά μας, αντίθετα τα επιδεινώνει... Απέχοντας από τις εκλογές στηρίζουμε τα συμφέροντα των ολίγων, αφού τα αποτελέσματα των εκλογών βγαίνουν με βάση αυτών που ψήφισαν και όχι των απεχόντων... Συνεπώς, απέχοντας είμαστε όλοι υπεύθυνοι για εκείνους που τελικά θα εκλεγούν. Τι θα γίνει τώρα αν οι απογοητευμένοι ψηφίσουν; Θα επιλέξουν τους αξιολογότερους που θα μπορέσουν να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους. Ξενιτευτήκαμε για μια καλύτερη ζωή και διαλέξαμε ως δεύτερη πατρίδα μας τον Καναδά της ειρήνης, της ελευθερίας και της ευημερίας. Για μας και τα παιδιά μας... Οι καιροί είναι δύσκολοι και πονηροί. Ας κρατήσουμε το μυαλό και τα μάτια μας ανοιχτά. Οι μεθαυριανές εκλογές στο Κεμπέκ είναι εξαιρετικά κρίσιμες. Έχουμε καθήκον και υποχρέωση να κατεβούμε όλοι να ψηφίσουμε. Η μη συμμετοχή σίγουρα δεν είναι η λύση για να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο.
Ας γίνουμε ενεργοί πολίτες που αποφασίζουν για το Μέλλον και τη Ζωή τους. Στις 7 Απριλίου 2014 όλοι στις κάλπες...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλιδης                                                                                                      

Εσείς τι λέτε;

Κεμπέκ: "Κράτος" εν κράτει;

Λίγες μόλις ημέρες πριν τις εκλογές και κύριο θέμα των κομματικών αντιπαραθέσεων εξακολουθεί να παραμένει το δημοψήφισμα για την απόσχιση ή όχι του Κεμπέκ από τον υπόλοιπο Καναδά...  Και παρότι η κ. Pauline Marois μας λέει "άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε" ο "σκοπός" του Parti Quebecois είναι πλέον ξεκάθαρος. Βέβαια οι "καθαρόαιμοι" δεν το βάζουν κάτω ακόμη και μετά τα "χαμένα" δημοψηφίσματα, το 1980 και το 1995 με τη σημαντική διαφορά 60% έναντι 40%. Δεν είμαι σίγουρος εάν ο επιμένων πάντοτε νικά. Γεγονός πάντως είναι πως μία νίκη των αυτονομιστών θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρή οικονομική αναταραχή για τον Καναδά και ίσως την μεγαλύτερη πολιτική κρίση στην ολιγόχρονη ιστορία του, αφού θα έχανε το 1/4 των κατοίκων και το 1/6 των εδαφών. Θα ήταν μία διάσπαση χωρίς προηγούμενο μεταξύ των δυτικών δημοκρατιών. Στην αντίθετη περίπτωση, οι ηττημένοι εθνικιστές θα αναζητήσουν προφανώς αποδιοπομπαίους τράγους και οπωσδήποτε θα καταρτίσουν μελλοντικά μια νέα εκστρατεία για να πετύχουν ένα ανεξάρτητο κυρίαρχο γαλλόφωνο κράτος, οπότε η ιστορία συνεχίζεται και πάει λέγοντας... Ας δούμε όμως ορισμένα από τα πιθανά σενάρια μετά από μια νίκη των αυτονομιστών. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να προκηρύξει ένα πανεθνικό δημοψήφισμα καλώντας τους Καναδούς να απαντήσουν αν θα πρέπει να προχωρήσει σε διαπραγμάτευση της απόσχισης του Κεμπέκ. Θα μπορούσε επίσης να ζητήσει ένα δεύτερο δημοψήφισμα στο Κεμπέκ με πιο άμεσο ερώτημα για την απόσχιση. Το Κεμπέκ από την πλευρά του θα μπορούσε να καταγγείλει τον Καναδά ότι δεν διαπραγματεύεται καλόπιστα για μια σχέση συνεργασίας και να προχωρήσει μονομερώς σε ανεξαρτησία. Είναι δύσκολο να προβλεφθεί ποιά θα είναι σε αυτή την περίπτωση η αντίδραση του Καναδά και της διεθνούς κοινότητας. Πάντως το σύνταγμα του Καναδά δεν προβλέπει το δικαίωμα σε μια επαρχία να αποσχισθεί μονομερώς. Έτσι η κυβέρνηση θα μπορούσε να ζητήσει από το ανώτατο δικαστήριο να εξετάσει τη νομιμότητα της απόσχισης που θα ήταν νόμιμη μόνο αν το ενέκριναν το κοινοβούλιο και όλες οι δέκα επαρχίες... Εδώ αξίζει να αναφέρουμε ότι οι αυτονομιστικές τάσεις δεν είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται μόνο στο Κεμπέκ. Το ζει έντονα η Ισπανία με τους Βάσκους και Καταλανούς, η Σκωτία με το Σκοτσέζικο Εθνικό κόμμα, κρατίδια των Βαλκανίων και της ανατολικής Ευρώπης, η βόρεια Ιταλία μέχρι ένα σημείο, κ.α. Γενικά οι τάσεις απόσχισης περιοχών από κράτη του διεθνούς συστήματος στην κυριολεξία έχουν αποδείξει την επιφανειακή αντιμετώπιση των μεταψυχροπολεμικών εξελίξεων. Βέβαια η περίπτωση του Κεμπέκ είναι ιδιάζουσα και έχει να κάνει με παλιές ιστορίες και ανεκπλήρωτα "απωθημένα" ανάμεσα στους Γάλλους και τους Άγγλους τα οποία καλούμαστε να πληρώσουμε όλοι εμείς οι ανυποψίαστοι μετανάστες που διαλέξαμε να κάνουμε τον Καναδά δεύτερή πατρίδα μας...

Εσείς τι λέτε;  
Μιχάλης Τελλίδης 

 

Εσείς τι λέτε;

Ιστορική άγνοια... 

Εντελώς απαράδεκτο να μην γνωρίζει ο καθένας την ιστορία του. Όλοι θα πρέπει να έχουν γνώση για τους προγόνους και την καταγωγή τους, να αισθάνονται περήφανοι για το τυχόν καλό και φημισμένο παρελθόν της οικογενείας τους.  Κάθε έθνος άλλωστε επιβάλλεται να γνωρίζει την πραγματική ιστορία του. Όχι αυτή που συγγράφεται από σκοπιμότητες ή επιχειρεί να αλλάξει τα γεγονότα στοχεύοντας σε ιδιαίτερα συμφέροντα, όπως μεθοδικά γίνεται τα τελευταία χρόνια. Είναι αλήθεια αυτό που μας παρουσιάζουν οι σύγχρονοι παραχαράκτες της ιστορίας; Εμείς θα πρέπει να κάνουμε την διασταύρωση των πηγών ώστε να επαληθεύσουμε ή απορρίψουμε τα "σερβιρισμένα"
γεγονότα... Δυστυχώς, οι νεοέλληνες  στην πλειοψηφία τους δεν γνωρίζουν ιστορία και δεν είναι τυχαία η αρνητική αυτή κατάσταση. Το Υπουργείο Παιδείας δεν δείχνει το απαραίτητο ενδιαφέρον για τις ιστορικές και φιλοσοφικές σπουδές με αποτέλεσμα η διαστρέβλωση της Ιστορίας να διδάσκεται και να αποτυπώνεται με τον πιο προκλητικό τρόπο στα σχολικά  βιβλία και το ειρωνικότερο από έλληνες "ιστορικούς!" Το θέμα είναι σοβαρό. Όταν δεν γνωρίζουμε την Ιστορία μας δεν έχουμε την πείρα του παρελθόντος ούτε και την ικανότητα να προβλέψουμε το μέλλον. Έχει σοφά διατυπωθεί η ρήση: "Λαός που δεν γνωρίζει το παρελθόν του δεν μπορεί να οικοδομήσει το μέλλον του". Πώς όμως θα φτάσουμε στην αλήθεια όταν το κράτος αντί να διευκολύνει αντίθετα προβάλλει συνέχεια εμπόδια στην διδασκαλία των Ιστορικών Επιστημών; Δυστυχώς τώρα, λίγο πριν το χείλος της καταστροφής, η Ελλάδα μας μετράει την πνευματική της ανεπάρκεια. Αυτή είναι η πραγματικότητα. ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ οι νεοέλληνες την Ιστορία τους. Είναι ανιστόρητοι σε τραγικό βαθμό.... Ο κλάδος της Ιστορίας που έπρεπε να ήταν στην κορυφή των προγραμμάτων των σχολείων, απλά με την ευθύνη του ελληνικού κράτους και την αδιαφορία του αρμόδιου Υπουργείου στερεί από την νεολαία το μεγαλείο της φυλής και το ένδοξο παραδειγματικό παρελθόν. Το αποτέλεσμα το ζούμε έντονα σήμερα...Η παροικία μας, ευτυχώς, μέχρι στιγμής αντιστέκεται και επιμένει... Ελπίζουμε η έλευση των διορισμένων εκπαιδευτικών από την Ελλάδα να αποβεί θετική για την ακαδημαϊκή μόρφωση των μαθητών των σχολείων μας. Ελπίζουμε ακόμη να μην "εισαχθεί" το μικρόβιο της συνδικαλιστικής νοοτροπίας και του ζαμανφουτισμού που - δυστυχώς - χαρακτηρίζει ικανή μερίδα νεοελλήνων "λειτουργών" των γραμμάτων. Είμαι πάντως της γνώμης πως το  Υπουργείο Παιδείας εφόσον προσφέρεται να βοηθήσει τα σχολεία μας, θα μπορούσε κάλλιστα να μας διαθέσει τα ανάλογα κονδύλια ώστε να προσλάβουμε "δικούς" μας εκπαιδευτικούς που συνεννοούνται απόλυτα και γνωρίζουν καλύτερα την νοοτροπία των παιδιών μας, όπως ήδη συμβαίνει σε άλλες   παροικίες. Η ομογένεια, δόξα των Θεώ, δεν στερείται προσοντούχων εκπαιδευτικών...                      
Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821!                                                                                                 

Εσείς τι λέτε;

Ο μύθος της αδιαφορίας...

Με αφορμή τη νέα "εξ αναβολής" Γ.Σ. της ΕΚΜΜ θέλω να μοιραστώ μαζί σας έναν προβληματισμό μου. Λένε, λέμε ότι είμαστε αδιάφοροι για τα κοινά και τα πεπραγμένα στην παροικία μας.  Ότι πέρα από τη μύτη μας δεν θέλουμε να ασχολούμεθα με τίποτε και με κανέναν. Έρχεται η πραγματικότητα όμως και πατάει πόδι και μας δείχνει τη μεγάλη συμμετοχή - κυρίως των νέων - σε άλλες εκτός παροικίας δραστηριότητες και εκδηλώσεις. Και είναι αυτή η "πελατεία" που χρειάζονται οι οργανισμοί μας για να συνεχίσουν να υφίστανται. Γιατί να το κάνουμε αυτό αν πραγματικά είμαστε αδιάφοροι, όπως μας θεωρούν... Μήπως τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως θέλουν να τα παρουσιάσουν ορισμένοι    ενταγμένοι στο παροικιακό "σύστημα" και είναι το αντίθετο; Μήπως πραγματικά νοιαζόμαστε και αγωνιούμε για την πορεία των κοινοτήτων, των σχολείων, των συλλόγων μας και ότι άλλο την αφορά; Μήπως κάτι άλλο φταίει που μας απομακρύνει από τα συλλογικά; Για να δικαιολογήσουν τις "άδειες" καρέκλες απλά και έξυπνα "σπέρνουν" ορισμένοι ότι ο Έλληνας είναι αδιάφορος για αυτό και για εκείνο... Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω ριζικά. Ποιο πολιτικοποιημένο ον από τον Έλληνα δεν νομίζω ότι υπάρχει. Ασχολείται με όλα, έχει άποψη για όλα και καλά κάνει. Αν απέχουμε από τη διαδικασία των εκλογών δεν είναι γιατί απαξιούμε να ασκήσουμε το εκλογικό μας καθήκον.  Είναι γιατί πιστεύουμε ότι κανείς δεν θα μας βγάλει από το αδιέξοδο που έχουμε οδηγηθεί... Είναι γιατί οι "μεγάλοι" οργανισμοί μας δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις των καιρών... Είναι γιατί το σύνθημα "Δώστε και Σώστε", με τις ξεπερασμένες μορφές προσέγγισης και εράνων, έπαψε πλέον να "πουλά"... Είναι γιατί η ΕΚΜΜ λειτουργεί εντελώς αναχρονιστικά και μέσα σε ασφυκτικά στενά δογματικά πλαίσια, εκφράζοντας μία δραματικά περιορισμένη μερίδα μελών...Είναι γιατί η "μεγαλώνυμη" πεισματικά επιμένει να θεωρείται εκκλησιαστικό ίδρυμα που εξυπηρετεί πρωταρχικά τις "πνευματικές" ανάγκες, σε βάρος των άλλων υπηρεσιών της,  κυρίως των σχολείων... Είναι γιατί επικρατεί ένας αρρωστημένος ανταγωνισμός μεταξύ κοινότητας και κογκρέσου, η ηγεσία του οποίου αντί να τηρεί τους σκοπούς για τους οποίους ιδρύθηκε και να προστατεύει τα συμφέροντά μας, "εκλέχτηκε" για να πάρει πίσω το αίμα της! "Ηγέτες" τούτης της παροικίας. Έχετε αποτύχει ως ασχολούμενοι με τα κοινά - εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων -, που αντί να σας "μαυρίσουμε", σας αφήνουμε με την αποχή μας να μας πουλάτε "σχέδια" και "στόχους!"Που ήσασταν κύριοι κόγκρεσμεν στις ακροάσεις που θα κρίνουν το μέλλον μας σε τούτον εδώ τον τόπο; στις σχολικές περικοπές που κινδυνεύουν να εξαφανίσουν τα σχολειά μας; στις προκλητικές "τοποθετήσεις" των κομμάτων που υποστηρίζετε, επάνω στα εθνικά μας θέματα;Επανέρχομαι στην "αδιαφορία" μας την οποία θεωρώ ότι είναι μια αμυντική στάση. Κύριοι της "εξουσίας", δώστε μας κάτι αξιόλογο για να υιοθετήσουμε και θα δείτε που θα πάει ο ζαμανφουτισμός μας. Εμείς είμαστε σε επιφυλακή, εσείς είστε βαθειά νυχτωμένοι... Αλλάξτε επί τέλους "τροπάριο" και να είστε βέβαιοι τότε, όλοι εμείς οι "αδιάφοροι" θα ενδιαφερθούμε. Διαφορετικά κλείστε επί τέλους τα μαγαζιά και πηγαίνετε στη δουλειά σας!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                        

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Παϊδούσης   Ένας γνήσιος έλληνας πατριώτης... 

Αδιανόητο… Δεν το χωράει ο νους όποιου πατάει την μαρτυρική γη, την ποτισμένη με αίμα και δάκρυα, η οποία γνώρισε ανείπωτο πόνο και περιπέτειες που τελειωμό δεν έχουν ώστε να μείνει λεύτερος ο τόπος μας. Αδούλωτος... 
Απαράδεκτη η δήλωση του σημερινού προέδρου Νίκου Αναστασιάδη που το έφερε η μοίρα να κάθεται στην καρέκλα όπου κάποτε καθόταν ο εθνάρχης Μακάριος…
"Η επίτευξη λύσης στο Κυπριακό αναμφίβολα θα συνέβαλλε στην εξασφάλιση των αναγκών της Τουρκίας στον ενεργειακό τομέα", διεμήνυσε πρόσφατα ο Νίκος Αναστασιάδης σε συνέντευξή του στο διεθνές πρακτορείο Associated Press.
Ωμά, χωρίς περιστροφές, ο κύπριος Πρόεδρος ομολογεί ότι το νέο Σχέδιο Ανάν διασφαλίζει τα συμφέροντα και μόνο της Τουρκίας, χωρίζοντας την Κύπρο σε δύο κράτη και βάζοντας ντε φάκτο την Τουρκία συνέταιρο στα πλούσια κοιτάσματα υδρογονανθράκων τα οποία εξελίσσονται σε κατάρα για τον Ελληνισμό…
Βέβαια, δεν είναι μόνο ο Αναστασιάδης που αποκαλύπτει ποιος είναι ο κεντρικός άξονας του νέου σχεδίου Ανάν το οποίο ουσιαστικά διαλύει την Κύπρο. Υπάρχουν και δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που έχουν αναλάβει να νουθετήσουν την κοινή γνώμη για να μην επαναλάβει το "λάθος" που έκανε το 2004 με εκείνο το βροντερό ΟΧΙ χάρη στο οποίο η Κύπρος δεν έγινε τότε κοινότητα.
Και γράφουν ότι μία τέτοια συμφωνία στο Κυπριακό θα συμβάλει στην αποκατάσταση των "ελληνο-τουρκικών" σχέσεων...
Για το τι θέλει ο Κυπριακός λαός, μιλιά…
Για το αν τα συμφέροντα του Ελληνισμού προστατεύονται, ούτε λέξη…
Για το ποια θα είναι η επόμενη ημέρα της Μεγαλονήσου χωρίς τον άξονα Ελλάδας -Κύπρου, καμία κουβέντα.
Η μόνη φωνή που ακούγεται από το βομβαρδισμένο απ' τον Αττίλα Προεδρικό Μέγαρο, λέει ότι η Τουρκία λύνει τα ενεργειακά της προβλήματα…
Κακά τα ψέματα, έτσι και περάσει αυτό το κατάπτυστο, ανθελληνικό σχέδιο, η Κύπρος παύει να είναι λεύτερη…
Ποιός θα μπορούσε να πιστέψει ότι αυτή θα ήταν η κατάληξη του ηρωικού αγώνα της ΕΟΚΑ, της κρεμάλας του Καραολή, του Δημητρίου, της εκτέλεσης του Αυξεντίου και τόσων άλλων παλικαριών;
Γι αυτά που συμβαίνουν σήμερα θυσιάστηκαν;
Αν περάσει το ΝΑΙ, νομιμοποιείται η τουρκική κατοχή, η Κύπρος χωρίζεται σε δύο ισότιμα μέρη και η κατάληξη ύστερα από κάποια χρόνια θα είναι να περάσει ολόκληρη σε τουρκικά χέρια... Κι ας μην θεωρήσει κανείς ότι αυτό είναι υπερβολή. Μια ματιά προς τα πίσω θα πείσει τον καθένα.
Πριν από το 1958 η Τουρκία δεν είχε την παραμικρή παρουσία στην Κύπρο. Δείτε που έφθασε σήμερα... Με τις συνεχείς υποχωρήσεις μας τελικά έγινε συνεταίρος…                                                                                                                 Κατακριτέα η στάση αδιαφορίας της "οργανωμένης" παροικίας μας για τα εθνικά θέματα και όχι μόνο...                                                                                                                    Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμα κάποιοι σπουδαίοι Έλληνες πατριώτες που υψώνουν το ανάστημά τους για να υπερασπίσουν τα δίκαια, όπως ο πρώην Επίτιμος Γενικός Πρόξενος της Κύπρου στο Μόντρεαλ, Μιχάλης Παϊδούσης...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                       tellides@cfmbradio.com 

Εσείς τι λέτε;

Αποπροσανατολισμένοι εθελοντές...

Στην εποχή μας ο εθελοντισμός έχει καθιερωθεί ως ο θεσμός εκείνος που συμβάλλει στην αντιμετώπιση των κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών και άλλων προβλημάτων και καλείται να αναπληρώσει τα κενά που δημιουργεί η αδυναμία του κράτους και οι μηχανισμοί της αγοράς.
Στο πλαίσιο αυτό στην παροικία μας τα τελευταία χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους πολλές οργανώσεις με πληθώρα εθελοντικών δράσεων και κύρια πεδία εφαρμογής     την φιλανθρωπία , τον πολιτισμό, τις εθνικές αξίες...
Σε κάθε πεδίο εφαρμογής οι οργανώσεις στηρίζουν τη δράση τους στην εθελοντική προσφορά των μελών τους.
Ο εθελοντισμός δεν είναι απλά ένας όρος, είναι στάση ζωής και πρέπει να δρα εποικοδομητικά στο κοινωνικό στερέωμα καθώς αφορά όλους, ανεξάρτητα από κοινωνικές και οικονομικές διακρίσεις. Εξ άλλου, προάγει την ενεργή συμμετοχή των μελών στην προάσπιση των θεμελιωδών τους δικαιωμάτων και ενδυναμώνει την κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή.
Έχει αποδειχτεί πως ο πιο προφανής λόγος που οι άνθρωποι γίνονται εθελοντές είναι το πάθος τους για κάτι που πιστεύουν και αγαπούν. Οι άνθρωποι που έχουν προσωπική σύνδεση με μία περιοχή δρουν εθελοντικά επιδιώκοντας να δημιουργήσουν ένα καλύτερο μέρος τόσο για τους ίδιους όσο και για συνδαιτυμόνες τους.
Ο εθελοντισμός - κυρίως εδώ στο εξωτερικό - ανοίγει ένα παράθυρο στον κόσμο. Μόνο όταν κάποιος δει κατάματα την ακραία φτώχεια, τις σκιές που αφήνει πίσω του ένας πόλεμος, την απειλή για εθνική ασφάλεια, την ανάγκη για επιβίωση, μπορεί εντέλει να κατανοήσει τι σημαίνουν όλα αυτά για τον ίδιο και πόσο δύναται να επηρεάσουν τον υπόλοιπο κόσμο.
Η παροικία μας ευτύχησε να έχει αφοσιωμένους εθελοντές που με την επίμονη εργασία και προσήλωσή τους κατόρθωσαν να δημιουργήσουν Ιδρύματα σπουδαίας χρησιμότητας για τα οποία όλοι μας νοιώθουμε ιδιαίτερη υπερηφάνεια.  
Βέβαια, η εθελοντική εργασία συχνά οδηγεί σε μια αμειβόμενη εργασία ή την εξασφάλιση ενός πολιτικού αξιώματος...
Ο εθελοντής πάντως, παρότι δεν αμείβεται, δεν παύει να είναι υπεύθυνος έναντι του νόμου για πράξεις ή ενέργειες που ήθελαν βλάψει τον οργανισμό που υπηρετεί και τον κοινωνικό χώρο γενικότερα. 
Οι σοβαροί οργανισμοί συνήθως επιλέγουν αυστηρά τους εθελοντές που θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους. Όμως και οι εθελοντές θα πρέπει να προσανατολίζονται σωστά επιλέγοντας με προσοχή τους οργανισμούς που θα υπηρετήσουν ώστε και οι στόχοι να επιτευχθούν και οι συλλογικές προσπάθειές να δικαιωθούν... Διαφορετικά, γρήγορα χάνουν το ενδιαφέρον τους, απογοητεύονται και νοιώθουν προδομένοι και μετανοιωμένοι που η πολύτιμη εθελοντική εργασία τους τελικά δεν "έπιασε" τόπο. 
Ευχόμαστε ειλικρινά οι φιλότιμες εθελοντικές προσπάθειες του υπογράφοντος την Επιστολή Αναγνώστη στα "Ελληνοκαναδικά Νέα" της περασμένης εβδομάδος να καρποφορήσουν. Κρίνοντας πάντως από τη νέα "πορεία" και τις ανούσιες προγραμματισμένες "δράσεις-εκδηλώσεις" του οργανισμού που υπηρετεί, πολύ αμφιβάλλουμε...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                                    
  

Εσείς τι λέτε;

Αγώνες,ολίγον...γκέι!                                                                                                                                                                    
Αισίως λήγουν αύριο Κυριακή οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2014,γνωστοί και ως Αγώνες της 22ης Χειμερινής Ολυμπιάδας, που διεξάγονται στο Σότσι της Ρωσίας. Έτσι, πέφτει η αυλαία της πιο πολυδάπανης Ολυμπιακής διοργάνωσης - χειμερινής ή θερινής - στην νεώτερη ιστορία.Τον Ιούνιο του 2007, όταν το Σότσι επικράτησε της Πιονγκτσάνγκ (Νότια Κορέα) και του Ζάλτσμπουργκ (Αυστρία) και ανέλαβε τη διοργάνωση η Ρωσία, ο προβλεπόμενος προϋπολογισμός έκανε λόγο για 12 δισεκατομμύρια δολάρια. Διάφοροι "παράγοντες" όμως εκτόξευσαν τον προϋπολογισμό, ο οποίος κατά πολύ ξεπέρασε τα 50 δις. Εν πάση περιπτώσει, τέλος καλό, όλα καλά και το επόμενο ραντεβού στο Πιονγκστάνγκ της Νότιας Κορέας το 2018.Πέρα όμως από επιδόσεις, μετάλλια και "πατριωτικές εξάρσεις" το "Αρχαίο Πνεύμα αθάνατο" χρησιμοποιείται κατά κόρον για την προβολή προϊόντων και υπηρεσιών μεγάλων πολυεθνικών και ακόμη για την προώθηση προπαγάνδας και (τελευταία) ίσων αναφαίρετων "δικαιωμάτων". Την πρωτιά πάντως στα "δικαιώματα" αναμφισβήτητα την έχει ο Καναδάς... Το Καναδικό λοιπόν Ινστιτούτο για τη Διαφορετικότητα και την Ενσωμάτωση, μια οργάνωση για τα ίσα δικαιώματα, κυκλοφόρησε ένα αμφιλεγόμενο διαφημιστικό για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τονίζοντας με έμφαση ότι οι αγώνες "πάντα ήταν λίγο γκέι!" Η διαφήμιση δείχνει δύο αθλητές πάνω σε ένα έλκηθρο να εκτελούν τη συνηθισμένη κίνηση εκκίνησης. Οι άνδρες κινούνται μπρος και πίσω πριν ξεκινήσουν τη διαδρομή τους, ενώ ακούγεται η επιτυχία των Human League "Don't you want me". Το διαφημιστικό τελειώνει με την ατάκα "Οι αγώνες ήταν πάντα λίγο γκέι, ας αγωνιστούμε για να τους κρατήσουμε έτσι..." "Η διάκριση στη Ρωσία είναι απαράδεκτη", υποστηρίζει ο Μάικλ Μπαχ, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος του Ινστιτούτου ("αδήλωτος" προς το παρών ομοφυλόφιλος). "Ως οργανισμός, θέλουμε να δείξουμε την υποστήριξή μας, ιδίως για τους αθλητές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι". Το Ινστιτούτο κάλεσε επίσης το κοινό να δείξει την υποστήριξή του στην ισότητα κατά τη διάρκεια των Αγώνων, αλλάζοντας την εικόνα προφίλ τους στο Facebook με την εικόνα των δύο αθλητών του ελκήθρου που σχηματίζουν το σύμβολο ίσον...  Η στήλη βέβαια δεν πρόκειται να κρίνει ή να σχολιάσει τις σεξουαλικές προτιμήσεις του καθενός, όμως δεν μπορεί και να σιωπήσει βλέποντας την ανείπωτη υποκρισία όλων όσων για "ευνόητους", εμπορικούς ή ψηφοθηρικούς λόγους υψώνουν "πολύχρωμες" σημαίες στα δημαρχεία και φιγουράρουν στην πρώτη γραμμή ως ομοϊδεάτες, με τους μασκαράδες τραβεστί στις γελοίες "παρελάσεις υπερηφάνειας", δημοσίας (εννοείται) δαπάνης! Ω Βασιλεύ Πέλοπα, ακροώμαι εντόνως τα τρίζοντα εις τάφον οστά υμών!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
                                                                                          
 

Εσείς τι λέτε;

"Ψωμί κι ελιά και...Πωλίν Μαρουά!"

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές έρχεται και πάλι στο προσκήνιο ο "σκοπός" της μειοψηφικής κυβέρνησης Parti Québécois,που δεν είναι άλλος από την ανεξαρτησία του Κεμπέκ...Και βέβαια, πέρα από την πατριωτική υπερηφάνεια και τους όποιους συναισθηματισμούς υπάρχει μία πραγματικότητα και μία αλήθεια που δεν μπορούμε ούτε και έχουμε την πολυτέλεια να αγνοούμε. Πόσο άραγε θα μας κοστίσει μία πιθανή ανεξαρτησία; Τα τελευταία χρόνια έγιναν αρκετές μελέτες πάνω στο αμφιλεγόμενο αυτό θέμα. Σύμφωνα λοιπόν με εμπεριστατωμένες μελέτες, οι βραχυπρόθεσμες οικονομικές και ψυχολογικές επιπτώσεις μιας τέτοιας ενέργειας θα είναι έντονα εμφανείς. Ένα ανεξάρτητο Κεμπέκ θα στοιχίσει στον κάθε κάτοικο της "Je me souviens"επαρχίας μας περίπου $18,000, μερίδιο του εθνικού χρέους των $616,500,000. Το "άλλο" μερίδιο του επαρχιακού χρέους, που ξεπερνά τα $262,000,000, υπολογίζεται στις $21,000! Η προοπτική και μόνο μιας πιθανής αυτονομίας ή ανεξαρτησίας, έχει ήδη στοιχίσει τα μέγιστα τις τελευταίες δεκαετίες. Η πρωθυπουργός επανειλημμένα τόνισε πως η προώθηση της "ιδέας" θα επιβαρύνει τις τσέπες των ήδη βαριά φορολογούμενων πολιτών γεγονός που θα αναγκάσει μία σημαντική μερίδα του πληθυσμού να εγκαταλείψει την επαρχία μαζί με το...συνάλλαγμα. Ένα νέο δημοψήφισμα θα αποθαρρύνει ακόμη επιχειρήσεις που ενδεχομένως θα επένδυαν στο Κεμπέκ, ενώ πολλοί ντόπιοι επενδυτές θα αναζητήσουν ασφαλέστερους προορισμούς. Ζωντανό παράδειγμα το Τορόντο το οποίο κάποτε θεωρείτο "χωριουδάκι", σε ελάχιστα χρόνια κατέστη το εμπορικότερο και πλέον πολιτιστικό κέντρο του Καναδά. Ας όψεται βέβαια η μαζική έξοδος απ το Κεμπέκ επιχειρ'ησεων και κεφαλαίων... Εξ άλλου, η απαίτηση της γαλλικής γλώσσας ως βασική προϋπόθεση για μόνιμη εγκατάσταση οδηγεί στο Κεμπέκ μετανάστες από φτωχές κυρίως γαλλόφωνες χώρες, συχνά δίχως στοιχειώδη μόρφωση ή ουσιαστικά προσόντα, ανίκανοι να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και πρόοδο του τόπου, με αποτέλεσμα οι υπόλοιπες επαρχίες να απορροφούν τους πλέον ταλαντούχους μη γαλλόφωνους μετανάστες ...Το δημογραφικό πρόβλημα ωστόσο θεωρείται το σοβαρότερο που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η Κεμπεκιώτικη κοινωνία. Δεν γεννιούνται αρκετά "καθαρόαιμα" παιδιά ώστε να "διαιωνιστεί" το είδος, ενώ ο μέσος όρος ηλικίας θεωρείται ο υψηλότερος συγκριτικά με τις άλλες επαρχίες. Χωρίς νέους, προσοντούχους, ενθουσιώδεις μετανάστες να καταλάβουν σημαντικές θέσεις σε επιχειρήσεις και οργανισμούς, που να πληρώνουν φόρους, να συντηρούν τις κοινωνικές υπηρεσίες και να συνεισφέρουν στα συνταξιοδοτικά προγράμματα, τα τελευταία μοιραία θα πάψουν να υφίστανται... Ένα ανεξάρτητο Κεμπέκ θα εκδώσει - πιθανότητα - δικό του νόμισμα για να αποφύγει την σχεδόν βέβαιη ολίσθηση του Καναδικού δολαρίου. Θα υποχρεωθεί ακόμη να αγοράσει ή ενοικιάσει κτίρια, δρόμους, γέφυρες κ.α. ομοσπονδιακής σήμερα ιδιοκτησίας. Θα χρειαστεί εκπαιδευμένο στρατό και πολεμικό υλικό οδηγώντας σε περαιτέρω αφαίμαξη τα ήδη καταχρεωμένα δημόσια ταμεία...Τέλος, εάν κατόπιν "SOS" οι ΗΠΑ προσαρτήσουν το Κεμπέκ ως την 51η Πολιτεία, τότε γλώσσα και κουλτούρα θα συγκλίνουν στο χαώδες χωνευτήρι του θείου Sam! Οπότε, η εγχείρηση "επέτυχε", ο ασθενής απεβίωσε! Και για τους επιβιώσαντες σκληροπυρηνικούς, "ψωμί κι ελιά και...Πωλίν Μαρουά!" Η παρούσα στήλη δεν χωράει άλλες επιπτώσεις κάποιας ενδεχόμενης αποσκίρτησης και ανεξαρτητοποίησης του Κεμπέκ από τον υπόλοιπο Καναδά, οπότε και θα επανέλθει δριμύτερη...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com      

Εσείς τι λέτε;

Ολυμπιακοί αγώνες - Ένα ανεκμετάλλευτο χρυσωρυχείο...

Δεν χωράει καμιά αμφιβολία ότι η Ελλάδα του 21ου αιώνα ζει σε παρακμή.Το πολιτικό σύστημα καταρρέει και η πολιτισμική μας ταυτότητα χάνεται.
Το μόνο που κατάφεραν οι πολιτικοί τα τελευταία χρόνια ήταν να κτίσουν τείχη προστασίας για τους εαυτούς τους, τις οικογένειες και τους φίλους τους ... Σε όλα τα σκαλοπάτια της εξουσίας αντικειμενικός τους σκοπός ήταν η απόκτηση πλούτου, σε συνδυασμό με εξασφαλισμένη την ατιμωρησία και την ασυλία εφόρου ζωής. Χρειάστηκαν λίγες μόλις δεκαετίες για να δούμε όλο το μέγεθος της λεηλασίας που προξένησαν όλοι αυτοί οι επικίνδυνα ανίδεοι και ανίκανοι κομματάρχες που τελικά οδήγησαν την Ελλάδα στους τροικανούς τοκογλύφους..Η ελληνική οικονομία οδηγείται με ταχύτατο ρυθμό στην τσουλήθρα της ύφεσης καταποντίζοντας το λαό στη φτώχεια και την εξαθλίωση.Τα μοναδικά μας όπλα αυτή τη στιγμή είναι η ιστορία και ο πολιτισμός μας... Καιρός λοιπόν είναι να σκεφτούμε εκείνους που έβαλαν τις βάσεις για την στερέωση στην ανθρωπότητα των ιδανικών της ελευθερίας, της αξιοκρατίας, της δημοκρατίας, της παγκόσμιας ειρήνης και γενικά όλες τις αρχές του σύγχρονου πολιτισμού.Αυτούς πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πάλι αυτή τη δύσκολη στιγμή που περνάμε.Οι Ολυμπιακοί αγώνες που ξεκίνησαν χθες στο Σότσι είναι δικοί μας, είναι  περιουσία μας, είναι ένα κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Σήμερα αυτούς τους αγώνες τους διαχειρίζονται και τους εκμεταλλεύονται άλλοι από ξένες χώρες. Τους οργανώνουν και τους διεξαγάγουν όπου αυτοί θέλουν.                        
Εμείς βέβαια δεν μπορούμε να τούς σταματήσουμε ή να πάμε ενάντια σε αυτό τον παγκοσμίως καθιερωμένο πλέον θεσμό γύρω από τον οποίο κινείται ένας χορός δισεκατομμυρίων με τεράστια οικονομικά ποσά και μεγέθη χωρίς να έχουμε ποτέ καμία απολαβή.Όμως, έχουμε κάθε δικαίωμα και μπορούμε μέσα στη φτώχεια μας να οργανώνουμε αντίστοιχους αγώνες με αυτούς που διεξάγονταν στη ρίζα τους την Αρχαία Ολυμπία.Τους "Κλασικούς Ολυμπιακούς Αγώνες” σαν ανάμνηση ή ακόμη και ως τουριστική ατραξιόν. Μπορούμε να προχωρήσουμε στην ανασύσταση ή αναπαράσταση των αγωνισμάτων σαν αναπόσπαστο κομμάτι της αρχαίας μας πολιτιστικής κληρονομιάς. Γνωρίζουμε επίσης πως ο τουρισμός είναι ένας κλάδος της οικονομίας πολύ σημαντικός και ίσως ο μόνος βιώσιμος την στιγμή αυτή που περνάμε.
Όλοι δε - εντός και εκτός Ελλάδας - θα πρέπει να επενδύσουμε πάνω σε αυτήν την ιδέα  για την οικονομική ανάκαμψη, ανάπτυξη και ευημερία του τόπου.Η ιδέα του Κωνσταντίνου Καραμανλή δεν "προχώρησε", όμως δεν ξεχάστηκε.
Καλό θα είναι η κοινωνία και οι φορείς να το δουν σαν μια ενέργεια που θα τους δώσει την ευκαιρία να πάρουν το μέλλον στα χέρια τους.
Η ιστορία μας διδάσκει ότι η Ολυμπία και οι Ολυμπιακοί αγώνες ήταν το "μήλο της  Έριδας" της αρχαίας Ελλάδας, γιατί ήταν το χρυσωρυχείο των Ηλείων.                     
Νομίζω πως ήλθε η ώρα να το επαναδραστηριοποιήσουμε την δύσκολη αυτή στιγμή.
Ήλθε η ώρα να προχωρήσουμε χωρίς ταμπού και ίσως γράψουμε ιστορία ξανά...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                                               

Εσείς τι λέτε;

Σχολικά κτίρια, μια αναγκαία εκποίηση...

Να λέμε κάπου κάπου και του στραβού το δίκιο. Η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΜΜ να εκποιήσει τα προβληματικά σχολικά κτίρια ήταν μία ορθότατη κίνηση, που - ομολογώ - με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
"Απέξω μπέλα μπέλα κι από μέσα κατσιβέλα!" λέει μία Κερκυραϊκή παροιμία. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση τα (περισσότερα) σχολειά μας και απέξω κι από μέσα είναι σκέτη ...κατσιβέλα! Ανέκαθεν είχα δυσκολία να κατανοήσω τους λόγους για τους οποίους "βουτούσαμε" δεξιά κι αριστερά ετοιμόρροπα κτίρια για να στεγάσουμε τα παιδιά μας.
Δεν σκεφτήκαμε ότι αργά ή γρήγορα τα κτίρια αυτά θα χρειαστούν πολυδάπανες επισκευές;
Δεν σκεφτήκαμε ότι ίσως κάποτε κάποια κυβέρνηση(στην προκειμένη περίπτωση η "κολλητή" μας Φιλελεύθερη) μας κόψει τον μπουναμά;
Δεν σκεφτήκαμε ότι έχουμε κι άλλες "σοβαρές" υποχρεώσεις, όπως η περιβόητη "λογία" (Μυστηριακός "κεφαλικός" φόρος...)
Δεν σκεφτήκαμε τις αυξανόμενες mix & match συζεύξεις, την "απάρνηση" της "μητέρας", την καθημερινή...αποδημίαν εις Κύριον!
Σύμφωνο με βρίσκει και η πρόταση της Σούλας και του Γιώργου Τελλίδη ,σύμφωνα με την οποία οι κτηματομεσίτες που καταφέρουν να τα πουλήσουν, να διαθέσουν την προμήθειά τους για τις ανάγκες των σχολείων μας. Πολύ θέλω να πιστεύω πως κάτι τέτοιο τελικά θα συμβεί.
Εν πάση περιπτώσει, ας πάμε και στην ουσία. Ότι έγινε, έγινε. Ας φροντίσουμε από δω και στο εξής να φτιάχνουμε έλληνες και όχι ...κτίρια.  Όσο φιλότιμες κι αν είναι οι προσπάθειες των ακούραστων εθελοντών μας που στην κυριολεξία "επαιτούν" (ας μου επιτραπεί η έκφραση) για μερεμέτια, φοβάμαι πως ο σκοπός αυτός από πολλού θεωρείται ξεπερασμένος.   
Οι καιροί είναι δύσκολοι. Ας ρευστοποιήσουμε επιτέλους τα προβληματικά κτίρια μας να ησυχάσουμε και με τις τριακόσιες τόσες χιλιάδες που αποφέρουν οι έρανοι ας στείλουμε τα άπορα παιδιά μας να μάθουν τα ελληνικά, την ιστορία, τον πολιτισμό, τις αξίες μας... Θα μας ευγνωμονούν μια ζωή. Και νάμαστε σίγουροι πως τότε όλοι θα βάλουν βαθειά το χέρι στη τσέπη και θα δώσουν απλόχερα. Δόξα τω Θεό άδεια σχολειά να στεγάσουν τα παιδιά μας (ας είναι καλά η υπογεννητικότητα και η ...Marois) υπάρχουν εν αφθονία. Φθάνουν και περισσεύουν.
Αλλά ούτε και άλλους Παρθενώνες χρειαζόμαστε. Εδώ τρομάζουμε να συντηρήσουμε αυτούς που έχουμε!
Και το πάλαι "ένδοξο" Κογκρέσο μας, χωρίς πλέον ουσιαστική χρησιμότητα και ουσιώδη προσφορά (το απέδειξε περίτρανα με την "δυναμική" αποχή του από τα κέντρα αποφάσεων) καιρός είναι να πάρει "μόνιμη άδεια" και τα εναπομείναντα μέλη-οργανισμοί ας διαθέσουν στο εξής τις συνδρομές τους προς όφελος της πάσχουσας ελληνόφωνης εκπαίδευσης. Η μήπως κάνω λάθος;
Αυτά για σήμερα! Όπως λέει πολύτιμος συνεργάτης μου...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

     

 

Δόξα τω Γιαραμπή!

Θέλαμε δεν θέλαμε μπήκαμε για τα καλά στο χορό του "Χάρτη των...  Α(να)ξιων"..Ένα χορό που, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, τον σέρνουμε όλοι μαζί... κυβέρνηση, αντιπολίτευση και οι απανταχού "μόσχο - αμνοί!" Le diable n`a pas de travail... ο διάβολος άλλη δουλειά δεν είχε! Τέλος πάντων, ένας ανελέητος πόλεμος έχει ξεσπάσει στην Εθνοσυνέλευση καθώς οι Φιλελεύθεροι (που "κόντυναν" στα τελευταία γκάλοπ) άρχισαν να "βγαίνουν" από τον βαθύ λήθαργο και ζητούν από το Parti Quebecois να απελευθερώσει τις πραγματικές γνώμες των μισθωτών δικηγόρων τους οποίους συμβουλεύεται όσον αφορά τη νομιμότητα του νομοσχεδίου 60 ή αλλιώς να παραιτηθούν... Από τη πλευρά τους οι Pequistes επιμένουν: "εμείς θα προχωρήσουμε όπως έχει και δεν χρειάζεται να μεταφέρουμε γνώμες ή σκέψεις και όλα θα κριθούν στο Κοινοβούλιο". Πάντως, αρκετοί δικηγορικοί κύκλοι ανησυχούν πως με την επικύρωση του νομοσχεδίου - εάν ποτέ περάσει και γίνει νόμος - θα υπάρξουν τεράστια δικαστικά προβλήματα με εκατοντάδες χιλιάδες ίσως μηνύσεις, με αποτέλεσμα τα δικαστήρια να αντιμετωπίσουν τεράστιο πρόβλημα με όλη αυτή την "σοβαρή" υπόθεση. Έτσι, από ένα προεκλογικό πυροτέχνημα που παρουσιάστηκε αρχικά ο "Χάρτης" της Pauline Marois, ασχολούμαστε τώρα όλοι με το ανούσιο αυτό θέμα αντί να κάνουμε κάτι πιο σοβαρό. Και με τέτοιου είδους ανοησίες με τις οποίες στη κυριολεξία χάνουμε τον καιρό μας - όπως ο λεγόμενος "προστατευτικός" νόμος - ρίχνουμε στάχτη στα μάτια για τα αληθινά προβλήματα του Κεμπέκ ,όπως είναι το τεράστιο και αξεπέραστο χρέος του, το ανείπωτο χάλι στα νοσοκομεία , οι πάσχουσες υγειονομικές υπηρεσίες, η ανεπαρκής εκπαίδευση, κ.α. Εν τω μεταξύ η αφεντιά μας, η αυτοαποκαλούμενη "οργανωμένη" παροικία, όπως σωστά σχολιάζει στις "Ελευθεροστομίες" ο φίλος- εκδότης Γιώργος Γκιούσμας ,εμείς που κόβουμε "φλέβες" και... "περιουσιακά" εν ονόματι του "Σωτηρίου" δόγματος, δεν παρουσιαστήκαμε στις ακροάσεις να "υπερασπιστούμε" τα "άγια" σύμβολά μας!Τώρα θα μου πείτε, με τέτοια ψιλοπράγματα θα αρχίσουν να ασχολούνται οι ταγοί μας; Η μνημονιακή Ελλάδα ναν καλά να μας τα "ακουμπήσει" μπας και ξελασπώσουμε μια στάλα και οι "πάνσοφοι" της "παρέας" να μας βγάλουν λιγουλάκι από την "ανυπαρξία!" Όσον αφορά την μειοψηφική κυβέρνηση P.Q.(που σύντομα την βλέπω πλειοψηφική, χάρη στη "δυναμική" αντιπολίτευση) ας "ψαλιδίσει" κι' άλλο παιδεία και υγεία και ας στήσει τον χορό των εκατομμυρίων - που θα σημάνει ο νέος νόμος - για να φοράμε ή να μη φοράμε τη μαντήλα, το τσαντόρ, το τουρμπάνι, το κιπά και δεν συμμαζεύεται...Κατά τ άλλα μια χαρά πάμε... δόξα τω Γιαραμπή!                                                                                                                   

Εσείς τι λέτε;