Εσείς τι λέτε;

Πάσχα της αγάπης…
Όπου κι αν βρίσκονται οι Έλληνες, στις πόλεις και τα χωριά, στα βουνά, τους κάμπους και τα νησιά μας, στις χώρες της διασποράς, υποδέχονται με κατάνυξη το Άγιο Πάσχα, αυτή τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και του ελληνισμού.
Πάσχα των Ελλήνων. Πάσχα της αγάπης, της συναδέλφωσης, της χαράς και της προσμονής. Πάσχα του οικουμενικού ελληνισμού. Πάσχα της ανάστασης των ελπίδων για ένα καλύτερο αύριο, για ένα πιο φωτεινό μέλλον του έθνους των Ελλήνων, όπου κι αν αυτό βρίσκεται. Μέσα στα γεωγραφικά όρια της χώρας ή στη διασπορά, όπου ζει και μεγαλουργεί η άλλη Ελλάδα της ομογένειας.
Στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα οι απόδημοι Έλληνες, μαζί με τους υπόλοιπους χριστιανούς, τιμούν ευλαβικά και πανηγυρίζουν για τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή της χριστιανοσύνης, η οποία τόσο πολύ έχει δεθεί με τον ελληνισμό. Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πιο λαμπρές εκδηλώσεις για το Πάσχα, τελούνται με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια στις οργανωμένες παροικίες. Ίσως γιατί εκτός ελληνικών συνόρων η Ανάσταση είναι συνυφασμένη περισσότερο με την έννοια της Ελευθερίας και τη φλόγα της γνώσης.
Η ομογενείς του Καναδά θα κατακλύσουν και πάλι της Εκκλησιές για να ανάψουν τις λαμπάδες με το Φώς της Αναστάσεως ψάλλοντας "Χριστός Ανέστη εκ νεκρών…."
Κι όπως υπενθυμίζει ο Παναγιότατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος, ο ελληνισμός ήταν αυτός, που όχι μόνο δέχθηκε από τους πρώτους τον Σωτήρα, αλλά επίσης έγινε διαπρύσιος κήρυκας και προσέφερε αυτή την σωτηρία ως δώρο και θεμέλιο πολιτισμού, μαζί με τη γραφή και την επιστήμη στην οικουμένη.
Συνταιριάζοντας ακριβώς το νόημα Πάσχα με την έννοια της Ελευθερίας, ο λαός αλλά και οι ποιητές μας, ύμνησαν την λαμπρότητα της γιορτής, δίνοντας σε στίχους πλαστικούς, όλη την ομορφιά μέσα στην οποία συντελείται το θαύμα της Ανάστασης.
Χριστός Ανέστη! Καλό Πάσχα!
Αυτές οι ευχές δεσπόζουν τις ημέρες αυτές στα χείλη μας και φωτίζουν τα πρόσωπα και τις καρδιές μας. Συμπυκνώνουν δε οι ευχές αυτές το μεγαλύτερο γεγονός της Ιστορίας και τις συνέπειες που έχει για τον καθένα μας, το γεγονός αυτό.  Η ευχή "Καλό Πάσχα" δείχνει για τον καθένα μας, μία πορεία που πρέπει να πάρουμε, για να νοιώσουμε την ευλογία της Αναστάσεως του Χριστού στην προσωπική μας ζωή. 
Αν θέλουμε να γιορτάσουμε και μείς αληθινά το Πάσχα, δεν πρέπει να περιοριστούμε στο εξωτερικό σκηνικό της γιορτής - τα αυγά, τους χορούς, τα τραγούδια - αλλά χρειάζεται να αφομοιώσουμε με την ψυχή μας το βαθύτερο νόημά της.
Κάθε Πάσχα είναι μία έντονη κλήση του Θεού για ΕΞΟΔΟ, από την ατμόσφαιρα του φόβου και της αποκαρδίωσης, στην περιοχή της ελπίδας...

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

 

Εσείς τι λέτε;

Προφητική προσφώνηση…
 Όσοι έχουν την τύχη να βρεθούν στο δρόμο από και προς το Κάιρο για την Αλεξάνδρεια, θα έρθουν αντιμέτωποι με μία φωτεινή επιγραφή γραμμένη στα ελληνικά. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ».
Η απόφαση ήρθε μετά από απαίτηση των Αιγυπτίων Δημάρχων της περιοχής για να τιμήσουν τον Μέγα Αλέξανδρο και βρίσκεται στην είσοδο της πρωτεύουσας της Αιγύπτου προσδίδοντας στην πόλη «άρωμα» ελληνικού πολιτισμού, κάτι βέβαια που δεν θα μπορούσε να αποτελεί τίποτα άλλο από μία αιχμηρή απάντηση όχι μόνο απέναντι στους Σκοπιανούς που χάρη της σημερινής προδοτικής ελληνικής κυβέρνησης κατάφεραν ν’ αποκτήσουν εκτός από το όνομα της γενέτειρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, «γλώσσα, εθνότητα και ταυτότητα». Δυστυχώς, πλείστοι των τριακοσίων της Βουλής των Ελλήνων, λόγω καρέκλας, αγνόησαν τις ρίζες, τον πολιτισμό και την πλούσια ιστορία μας...
Όταν το 332 π.Χ. ο Μέγας Αλέξανδρος πέρασε από την περιοχή της σημερινής Αλεξάνδρειας, γονάτισε στην αχανή παραλία και χάραξε στην άμμο το αμφιθεατρικό σχήμα της μελλοντικής πόλης η οποία θα γινόταν η πρωτεύουσα και θα έπαιρνε το όνομά του.
Οι Αιγύπτιοι εκτός από την απέραντη ευγνωμοσύνη που ένοιωσαν για τον Βασιλιά Ισκαντάρ, όπως τον αποκαλούν στην διάλεκτό τους, για την πανέμορφη πόλη που τους έχτισε, τον λάτρεψαν ως ελευθερωτή και τον ανακηρύξαν Φαραώ τους. Ουδέποτε τον διεκδίκησαν αλλά ούτε και διανοήθηκαν να παραχαράξουν την ιστορία με σκοπό την αποκομιδή οφελών.
Στην Αλεξάνδρεια τα ίχνη για την ελληνικότητα του Μέγα Στρατηλάτη και της ιδιαίτερης πατρίδας του της Μακεδονίας βρίσκονται αποτυπωμένα παντού. Σε αρχαία μνημεία,   νομίσματα, μουσεία…
Ατράνταχτα επιχειρήματα που δεν καταφέραμε να αξιοποιήσαμε ώστε να αποστομώσουμε τον νονό της σκοπιανής «Μακεδονίας» δικτάτορα Τίτο και τους   ΨΕΥΤΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ απογόνους του.
Εντελώς αδικαιολόγητη και απαράδεκτη η παθητική στάση και οι συνεχείς παραχωρήσεις μας στα εθνικά θέματα.
Θα μου πείτε, στην σημερινή Ελλάδα της χαώδους κατάστασης, της οξείας οικονομικής κρίσης  και των απρόβλεπτων πολιτικών εξελίξεων, ποιος έχει χρόνο να ασχολείται με διεκδικήσεις ονομάτων και εδαφών, παραβιάσεις, παράνομες γεωτρήσεις…
Πόσο επίκαιρη είναι στ αλήθεια η «προφητική» εκείνη προσφώνηση της τότε προέδρου της Βουλής των Ελλήνων Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, όταν το 2005 με την ανοχή όλων των πολιτικών παρευρισκομένων ανήγγειλε στον Κάρολο Παπούλια, την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας.
 «Αναλαμβάνετε, κύριε Πρόεδρε, την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας όπου θα σημειωθούν σημαντικά γεγονότα και εξελίξεις.
Tα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης…»
Τα περαιτέρω σχόλια περιττεύουν…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

ΚΑΝΑΔΑΣ
Το πρώτο θύμα της κλιματικής αλλαγής…
Σύμφωνα με πρόσφατη κυβερνητική έρευνα, διπλάσιος παρουσιάζεται ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας του Καναδά σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο.
Οι επιπτώσεις αυτού του φαινομένου είναι πιο εμφανείς στο βόρειο τμήμα της χώρας κοντά στον Αρκτικό Κύκλο, όπου οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί κατά 1,7 βαθμό Κελσίου από το 1948, δηλαδή με ρυθμό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με αλλού όπου η μέση αύξηση της θερμοκρασίας είναι 0,8 βαθμός.
«Το κλίμα θα συνεχίσει να θερμαίνεται στο μέλλον υπό την ανθρώπινη επιρροή», τονίζει η έκθεση που συντάχθηκε έπειτα από αίτημα του Καναδικού Υπουργείου Περιβάλλοντος.
Εν τω μεταξύ, με κλιματικό χάος απειλείται ολόκληρος ο πλανήτης, προειδοποιούν επιστήμονες από όλο τον κόσμο, σύμφωνα με τις προβλέψεις των οποίων η αύξηση της θερμοκρασίας ενδέχεται να φτάσει και τους έξι βαθμούς Κελσίου ως το τέλος του αιώνα. Οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης αυτής είναι πολλές: λιώσιμο των πάγων, αύξηση του επιπέδου της θάλασσας, πλημμύρες, ξηρασία, κύματα καύσωνα και πιο συχνές δασικές πυρκαγιές.
Η έκθεση δόθηκε στη δημοσιότητα την ώρα που η κυβέρνηση του Τζάστιν Τρουντό, η οποία έχει αναγάγει το περιβάλλον στις πρώτες του προτεραιότητες, επέβαλε από την 1η Απριλίου 2019 ειδικό φόρο για την εκπομπή αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου σε τέσσερις επαρχίες στις οποίες όμως δεν συμπεριλαμβάνεται το Κεμπέκ.
Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει λάβει ο Καναδάς βάσει της συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα μαζί με άλλες 200 χώρες, πλην των ΗΠΑ, η χώρα μας πρέπει να μειώσει κατά 30% την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου ως το 2030 σε σχέση με το 2005 ώστε να  αποφευχθεί μία δραματική κλιματική αλλαγή.
Είναι πλέον γεγονός ότι ο πλανήτης μας διατρέχει κίνδυνο να εισέλθει σε μια φάση συνθηκών «θερμοκηπίου» ακόμη κι αν οι στόχοι για τη μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη επιτευχθούν, προειδοποιούν οι επιστήμονες.
Όμως δεν είναι σαφές εάν το κλίμα της γης μπορεί να παραμείνει σταθερό και ασφαλές   πάνω από τα επίπεδα της προβιομηχανικής εποχής, ακόμη και σε περίπτωση που ο κόσμος φρενάρει ή σταματήσει τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Είναι εμφανές ότι οι ευσυνείδητοι πολίτες της Γης τα τελευταία χρόνια καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την διάσωση του πλανήτη.
Θα πρέπει πάντως να ομολογήσω πως πολύ φοβάμαι ότι οι προσωπικές γενναίες μου προσπάθειές να περιορίσω την κλιματική αλλαγή (κλείνοντας φώτα, περιορίζοντας στο ελάχιστο την κατανάλωση καυσίμων, ανακυκλώνοντας χαρτοπλαστικά, κ.α.) θα πάνε στράφι, όταν ανάμεσα στους ελάχιστους αμφισβητούντες, ο λίαν αμφιλεγόμενος αντι-περιβαλλοντικός πλανητάρχης Ντόναλντ Τράμπ σε κάθε συμφωνία που καλείται να υπογράψει για το κλίμα απαντά: YOU ARE FIRED!
Συχνά πυκνά αναρωτιέμαι: Με τέτοιες «ηγετικές» συμπεριφορές, μήπως θ’ άπρεπε να εγκαταλείψω κάθε προσπάθεια διάσωσης του - εκ των πραγμάτων - καταδικασμένου εις θάνατον ταλαίπωρου πλανήτη μας; Αναρωτιέμαι…

Εσείς τι λέτε;

Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Μόντρεαλ
Μία ανάσα γνήσιας 7ης τέχνης…
Το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Μόντρεαλ συμπληρώνει φέτος 7 χρόνια δυναμικής παρουσίας στη πόλη μας. Μια διοργάνωση που γρήγορα έγινε θεσμός με ελληνικές και διεθνείς συνεργασίες, με μετακλήσεις δημιουργών, με παράλληλες εκδηλώσεις, με αναγνώριση και αποδοχή.
Ένας κινηματογραφικός θεσμός που φιλοδοξεί πάντοτε να φιλοξενεί ότι καλύτερο από τον χώρο του κινηματογράφου, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό.
Ένας θεσμός δημιουργικός, παρεμβατικός και κυρίως ανήσυχος. Ένας τόπος συνάντησης ταινιών μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, animation. Μια γιορτή της 7ης τέχνης...
Το ΦΕΚΜ (MGFF) φέρνει σε επαφή το κοινό με τον ποιοτικό κινηματογράφο για ενήλικες, νέους και παιδιά, προβάλλοντας τις πιο αξιόλογες παραγωγές. 
Ιδρύθηκε ως πλατφόρμα για τους Έλληνες κινηματογραφιστές, παραγωγούς, συγγραφείς και  ηθοποιούς, με σκοπό να προβάλλουν το έργο τους εδώ στο Μόντρεαλ.
Με την πάροδο των χρόνων, οι ομογενείς εξέφρασαν το πραγματικό τους ενδιαφέρον για τις ποιοτικές ελληνικές ταινίες, με αποτέλεσμα το Φεστιβάλ να επεκταθεί και να αυξηθεί σε δημοτικότητα.
Κάθε χρόνο καταβάλλεται ιδιαίτερη προσπάθεια ώστε να μπορείτε ν’ απολαμβάνετε τις καλύτερες σύγχρονες ελληνικές ταινίες από εξαιρετικούς σκηνοθέτες και ταλαντούχους ηθοποιούς, οι οποίοι μεταφέρουν ιστορίες που ασχολούνται κυρίως με την καθημερινή ζωή αλλά και με τις ιστορικές στιγμές του παρελθόντος.
Το Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μόντρεαλ επιστρέφει και πάλι φέτος πιο σύγχρονο και πιο δυναμικό από ποτέ.
Μία εκπληκτική εβδομάδα με κινηματογραφικές ταινίες υψηλής ποιότητας θα προβάλλονται από τις 7 έως και τις 14 Απριλίου και για πρώτη φορά σε πολλαπλές τοποθεσίες για την καλύτερη διευκόλυνση των συμπαροίκων και όχι μόνο αφού θα υπάρχουν υπότιτλοι στα Αγγλικά.
Η εναρκτήρια, όπως και η τελευταία παράσταση με κοκτέιλ, θα πραγματοποιηθούν στο ιστορικό κινηματοθέατρο Rialto, ενώ κατά τη διάρκεια της εβδομάδας διαφορετικές ταινίες θα προβάλλονται στις αίθουσες των γνωστών κινηματογράφων Guzzo Cote Vertu, Cinestarz CDN και Cinema du Parc.
Όπως κάθε χρόνο, θα υπάρχουν απογευματινές και matinée προβολές ταινιών μεγάλου και μικρού μήκους διαπρεπών Ελλήνων σκηνοθετών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι δύο από τούς σκηνοθέτες είναι ελληνοκαναδικής καταγωγής.
Πρόκειται για τον Παναγιώτη Γιαννίτσο από το Βανκούβερ, σκηνοθέτη της πολυβραβευμένης ταινίας  Freedom Besiged, και την Αθηνά Scotes από το Μόντρεαλ, σκηνοθέτρια του διακεκριμένου ντοκιμαντέρ Last song to xenitia.
Η σειρά, την οποία μπορείτε να βρείτε στο σημερινό φύλο των Ελληνοκαναδικών Νέων, περιλαμβάνει ταινίες που έχουν τραβήξει την προσοχή των θεατών σε όλο τον κόσμο όπου προβλήθηκαν και έλαβαν τιμητικές διακρίσεις αλλά και σημαντικά βραβεία σε Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Σε μια αποχή όπου η τέχνη τείνει να αλλοιωθεί και να χάσει το πραγματικό της νόημα, παρόμοιες θεαματικές εκδηλώσεις, όπως το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Μόντρεαλ, έρχονται να κάνουν όλη τη μεγάλη διαφορά στη ζωή μας.
Εύγε στους οργανωτές, οι οποίοι μη φειδόμενοι κόπων και εξόδων συμβάλλουν με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο στην διατήρηση και προώθηση της γνήσιας 7ης τέχνης…
Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

1η Απριλίου 1955
Μια σχεδόν ξεχασμένη ημερομηνία…
Πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε τον Εθνικό ξεσηκωμό της  25ης Μαρτίου 1821.
Πέρα όμως από τις δύο μεγάλες Εθνικές μας Επετείους υπάρχουν και άλλοι Επέτειοι, εξ ίσου σημαντικοί, που δυστυχώς για κάποιους λόγους τείνουμε να ξεχάσουμε.
Μία από αυτές είναι η έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα της μαρτυρικής Κύπρου που ξεκίνησε την 1η Απριλίου 1955 και που έμελε να σημαδέψει την ιστορία της Μεγαλονήσου.
Η δίψα για απελευθέρωση από τον αγγλικό ζυγό και ένωση με την μητέρα πατρίδα Ελλάδα, ξεσήκωσε τον Κυπριακό λαό σε έναν αγώνα με στρατιωτικό ηγέτη τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή και πολιτικό ηγέτη τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Οι πρώτες επιθέσεις έγιναν σε εγκαταστάσεις της Αγγλοκρατίας. ενώ ταυτόχρονα κυκλοφόρησαν φυλλάδια με ένα κείμενο, υπό την μορφή προκήρυξης, που συνέταξε ο Γεώργιος Γρίβας με την οποία ενημέρωνε τον Κυπριακό λαό για το σκοπό του Αγώνα και καλούσε τους πολίτες να συμπράξουν, για να ελευθερωθεί η Κύπρος.
Οι αγωνιστές έδωσαν όρκο με τον οποίο δεσμεύτηκαν ότι θ’ αγωνιστούν με όλες τους τις δυνάμεις για την απελευθέρωση της Πατρίδας. Μετά τις εκρήξεις της 1ης Απριλίου οι  Αγγλικές δυνάμεις τέθηκαν σε επιφυλακή.
Δεν άργησαν οι συλλήψεις των αγωνιστών της ΕΟΚΑ και πρώτος νεκρός ήταν ο Μόδεστος Παντελή ο οποίος πέθανε από ηλεκτροπληξία στην προσπάθεια του να αποκόψει ηλεκτροφόρα καλώδια στη Δεκέλεια.
Οι Βρετανοί επικήρυξαν τον Γρηγόρη Αυξεντίου που ήταν και υπαρχηγός της ΕΟΚΑ   και ο οποίος κατά τη διάρκεια του αγώνα ήταν κυρίως γνωστός με το ψευδώνυμο Ζήδρος, ενώ αργότερα ονομάστηκε «Σταυραετός του Μαχαιρά».
Τον Μάρτιο του 1957, οι Άγγλοι, μετά από προδοσία, πληροφορήθηκαν που βρισκόταν το κρησφύγετο του Γρηγόρη Αυξεντίου κοντά στο Μαχαιρά. Το περικύκλωσαν και μετά από πολύωρη μάχη και αρκετούς νεκρούς Άγγλους έριξαν βενζίνη στο κρησφύγετο και τον έκαψαν ζωντανό.
Ηρωική μορφή του απελευθερωτικού αγώνα υπήρξε και ο Κυριάκος Μάτσης, το κρησφύγετο του οποίου περικυκλώθηκε  και ανατινάχθηκε από τις Βρετανικές δυνάμεις.
Κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ, εκατοντάδες ήταν οι αγωνιστές που έχασαν την ζωή τους σε μάχες, ενέδρες και βασανιστήρια. Κάποιοι οδηγήθηκαν από τους Βρετανούς στην αγχόνη.
Ανάμεσά τους, οι Μιχάλης Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου, Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Ανδρέας Παναγίδης, Στέλιος Μαυρομμάτης και Ευαγόρας Παλληκαρίδης….
Είναι οι εννέα ήρωες που αντίκρισαν την αγχόνη μα δεν λύγισαν.
Οι απαγχονισθέντες τάφηκαν στο χώρο των φυλακών που σήμερα έχουν γίνει τόπος προσκυνήματος, ως «Φυλακισμένα Μνήματα». Εκεί βρίσκονται θαμμένοι και άλλοι τέσσερις ήρωες της ΕΟΚΑ που έπεσαν μαχόμενοι. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου, ο Κυριάκος Μάτσης, ο Στυλιανός Λένας και ο Μάρκος Δράκος.
Όλοι τους πέρασαν στο πάνθεον των Ηρώων και ο Αγώνας τους για απελευθέρωση έγραψε αμέτρητες σελίδες δόξας στην κυπριακή ιστορία…
Ζήτω η 1η Απριλίου 1955!

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

Από την απελπισία γεννιέται η Ελπίδα…
Εκατόν ενενήντα οκτώ χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την έναρξη της Εθνεγερσίας τού 1821. Στα πλαίσια της φετινής Επετείου για άλλη μία φορά θ’ ακουστούν τα ίδια ανθελληνικά μηνύματα με τα οποία μας έχει συνηθίσει η τωρινή κυβέρνηση της «αριστεράς», με την πολιτική του κατευνασμού και της υποχωρητικότητας...
Μηνύματα που καμία σχέση δεν θα έχουν με το αληθινό Νόημα της Μεγάλης αυτής Στιγμής του Γένους.
Μηνύματα πλήρους υποταγής, που θα υμνούν ξεδιάντροπα προδοτικές συμφωνίες, παραχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων, κ.α.
Θα υπάρξουν κι’ εκείνοι που θ’ αναρωτηθούν, ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί η απόδοση τιμών σ’ αυτήν την επέτειο; Τι νόημα έχει άραγε ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου σε μια εποχή «πολυπολιτισμικής κοινωνίας» και «παγκοσμιοποιημένης οικονομίας»;
Τι νόημα έχουν οι έννοιες της Εθνικής Ελευθερίας και των Αγώνων ενάντια στην σκλαβιά, σε μια εποχή που οι «εταίροι-σύμμαχοι» μάς καλούν να διαγράψουμε την Ιστορία μας και να αποκοπούμε από τις ρίζες μας εν ονόματι της Μεγάλης Ευρωπαϊκής Ιδέας…
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι η 25η Μαρτίου1821, ως σύμβολο της διαχρονικής Αντίστασης των Ελλήνων ενάντια στην πικρή τυραννία, εξακολουθεί σήμερα να παραμένει «επικίνδυνη» για τους βολεμένους ενοίκους του Μαξίμου αφού υπενθυμίζει το αιώνιο χρέος κάθε πραγματικά Ελεύθερου Ανθρώπου να πολεμήσει για το Δίκαιο και την Ελευθερία.
Και ψεύδονται σκοπίμως όσοι σύγχρονοι «ιστορικοί» ισχυρίζονται ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν το πρότυπο ενός «ανεκτικού» και «πολυπολιτισμικού κράτους», μέσα στο οποίο διαβιούσαν ειρηνικά ξεχωριστές φυλές και εθνότητες.
 Όπως μαρτυρούν και τα αδιάψευστα στοιχεία, οι Έλληνες πολέμησαν επί τέσσερις αιώνες με τεράστιες απώλειες, όπως είχαν καθήκον και υποχρέωση να πράξουν απέναντι στην μακραίωνη παράδοση του Γένους τους και καθήκον έναντι στην αλυσοδεμένη Πατρίδα. Κι όταν ήρθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου, μια χούφτα αγράμματων και ταπεινών πολεμιστών απόσεισε τον βάρβαρο δυνάστη από κάθε σημείο της υπόδουλης Πατρίδας.
Εβδομήντα τέσσερις επαναστάσεις έχουν καταγραφεί κατά της Οθωμανικής τυραννίας, πολλές από τις οποίες «φρέναραν» κάποιοι προδότες και μαζί εκκλησιαστικοί ταγοί της εποχής, όπως ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε΄ με τον αφορισμό της Επανάστασης του 21... Υπήρξε βέβαια και ο απλός κλήρος ο οποίος συμμετείχε αποφασιστικά στον Αγώνα, θυσιαζόμενος για την απελευθέρωση του Γένους.
Σε μια εποχή που ο Ελληνικός λαός σαπίζει κάθε μέρα και περισσότερο στον βούρκο της λήθης και της υποταγής, το να επικαλούνται οι υπεύθυνοι της κατρακύλας την εθνική ανεξαρτησία αποτελεί ένα είδος υποκρισίας. Όλα δείχνουν ότι ζούμε την αρχή μιας νέας, ακόμη πιο ύπουλης κατοχής κι όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είναι εκτός πραγματικότητας.
Οι καιροί καθιστούν αναγκαία όσο ποτέ τη δημιουργία ενός Πανελλήνιου Μετώπου Αντίστασης, με όλη τη σημασία της έννοιας. Όσο περισσότερο απλώνεται η δυστυχία και η απελπισία στο συννεφιασμένο ουρανό της υποταγμένης μας πατρίδας, τόσο η ώρα του ξεσηκωμού θα πλησιάζει γιατί, όπως έχει αποδειχτεί πολλάκις, από τη μεγαλύτερη απελπισία, γεννιέται η μεγαλύτερη Ελπίδα…
Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821!

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

                             

Σε ποιους χρωστάμε;
Ένα θέμα που συνεχίζει να απασχολεί έντονα την επικαιρότητα είναι το Παγκόσμιο Χρέος. Τα αστρονομικά, για την ακρίβεια, χρέη των κρατών και των ανά την υφήλιο νοικοκυριών.
Ας δούμε όμως πρώτα τι συμβαίνει στον Καναδά, καθότι μας ενδιαφέρει άμεσα. 
Τα οφειλόμενα ποσά των Καναδών σε σχέση με τα εισοδήματα τους τον περασμένο χρόνο, ήσαν αναλογικά υψηλότερα. Συγκεκριμένα, το χρέος προς τις Τράπεζες και   άλλους επενδυτικούς οργανισμούς το 2018 ξεπέρασε το 177%, που σημαίνει ότι οι Καναδοί χρεώθηκαν περίπου1,78 δολάρια για κάθε δολάριο, σε πιστωτικές κάρτες, σε προσωπικά, στεγαστικά, και σε άλλα δάνεια.
«Το γεγονός ότι οι Καναδοί δεν ελαφρύνουν το φορτίο του χρέους, παρά το υψηλό κόστος δανεισμού είναι σχετικό», αναφέρει σε έκθεσή της η Credit Counseling Society, μία μη κερδοσκοπική συμβουλευτική εταιρία οφειλομένων χρεών.
«Πολλοί Καναδοί μπορεί να δυσκολεύονται να συμβαδίσουν με την αύξηση των πληρωμών υποθηκών και άλλων χρεών», δήλωσε πρόσφατα ο πρόεδρος του CSS Scott Hannah προσθέτοντας «Εάν στο μέλλον υπάρξει μια περίοδος αργής οικονομικής ανάπτυξης, οι Καναδοί θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν σοβαρές απώλειες θέσεων εργασίας και σημαντική μείωση των εισοδημάτων τους».
Έκθεση εξ άλλου της Canada Mortgage and Housing Corporation τονίζει ότι οι Καναδοί που ζουν στις ανεπτυγμένες πόλεις Βανκούβερ και Τορόντο είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι σε οικονομικό κίνδυνο. Πέρυσι τα νοικοκυριά στο Βανκούβερ όφειλαν 2,40 δολάρια για κάθε δολάριο του διαθέσιμου εισοδήματός των και 2 δολάρια στο Τορόντο.
Όσον αφορά τώρα τη μεγάλη εικόνα, στοιχεία της StatsCan έδειξαν ότι ο συνολικός δανεισμός της πιστωτικής αγοράς επιβραδύνθηκε περαιτέρω καθώς τα νοικοκυριά δανείστηκαν 18,3 δισεκατομμύρια από 20,0 δισεκατομμύρια την προηγούμενη χρονιά.
Οι υποθήκες, εν τω μεταξύ, μειώθηκαν κατά 1,2 δισεκατομμύρια δολάρια, όπως και η ζήτηση για καταναλωτική πίστη κατά 500 εκατομμύρια και ταυτόχρονα τα μη στεγαστικά δάνεια κατά 100 εκατομμύρια. Ο δείκτης εξυπηρέτησης του χρέους των νοικοκυριών, μετρούμενος ως σύνολο υποχρεωμένων πληρωμών κεφαλαίου και τόκων ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος, βρίσκεται στο 14,5%.
Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας του Καναδά, το συνολικό χρέος των Καναδών ανέρχεται σήμερα στα 2 περίπου τρισεκατομμύρια δολάρια, ήτοι ετήσια αύξηση 4%.
Στις ΗΠΑ το συνολικό χρέος έχει ξεπεράσει τα 13 τρισεκατομμύρια.
Στην Ελλάδα, οι πολίτες χρωστούν στο Δημόσιο και στις Τράπεζες 225 δισεκατομμύρια ευρώ.
Το Παγκόσμιο Χρέος, τέλος, ανήλθε στα 247 τρισεκατομμύρια αμερικάνικα δολάρια…
Το γεγονός αυτό εγείρει το εύλογο ερώτημα. Σε ποιούς χρωστάει η ανθρωπότητα τα ασύλληπτα αυτά ποσά; Ποιός ή ποιοί είναι αυτοί που τους χρωστάνε τα ατέλειωτα μηδενικά;
Την απάντηση θα μπορούσε να τη δώσει η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (BIS), μια οργάνωση ομπρέλα 60 Κεντρικών Τραπεζών, που δημιουργήθηκε με τις Συμφωνίες της Χάγης το 1930 και που δε βρίσκεται υπό τον έλεγχο καμιάς εθνικής κυβέρνησης.
Πράγμα που σημαίνει ότι στην ουσία μπορεί να κάνει ότι θέλει…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
Υπό «ουδέτερη» οπτική γωνία…
Ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα η σημερινή.
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας εορτάστηκε το1909. 
Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ο αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα όμως είχε δοθεί αιώνες πριν με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών...
Ασφαλώς, πολλά έχουν αλλάξει από τον πρώτο επίσημο εορτασμό πριν110 χρόνια.
Οι γυναίκες στις ανεπτυγμένες χώρες, απολαμβάνουν πλέον πλήρη ισότητα και το άλλοτε «ασθενές» φύλο επιδεικνύει άπειρα επιτεύγματα σε όλους τους επαγγελματικούς και επιχειρηματικούς τομείς. Τα αιτήματα των γυναικών, κατά τη γενική εκτίμηση, έχουν σε υψηλό βαθμό ικανοποιηθεί.
Ας σταθούμε όμως στην έννοια ισότητα των φύλων. Γυναίκες και άνδρες είναι πλέον ελεύθεροι να αναπτύξουν τις προσωπικές και επαγγελματικές τους ικανότητες, να προβαίνουν σε επιλογές χωρίς τους περιορισμούς που θέτουν οι καθορισμένοι ρόλοι των φύλων, αφού οι διαφορετικές συμπεριφορές, επιδιώξεις και ανάγκες των γυναικών και ανδρών θεωρούνται, εκτιμώνται και ευνοούνται εξίσου.
Τα κεκτημένα αυτά δικαιώματά, που με άπειρους κόπους και θυσίες αποκτήθηκαν, φαίνεται να απειλούνται τελευταία με εξαφάνιση, με την επικείμενη κατάργηση των όρων που υποδουλώνουν το φύλο.  
Με επαναστατικούς, πρωτόγνωρους στην ανθρώπινη ιστορία νόμους καταργούνται αιώνιοι όροι που παραπέμπουν στα δύο φύλα, όπως «μητέρα», «πατέρας», «husband», «wife» και αντικαθίστανται από ορισμούς ουδετέρου γένους για να εκφράσουν με «ρεαλιστικότερο» τρόπο τη διαμορφωθείσα σύγχρονη κοινωνία.
Είναι η έννοια της ισότητας των «ουδετέρων» φύλων με ότι αυτή συνεπάγεται.
Αποδεικνύεται, γι’ ακόμη μία φορά, ότι οι ανθρώπινες παρεμβάσεις ανατρέπουν με επικίνδυνο τρόπο τις ισορροπίες της φύσης.
Παρά το γεγονός ότι τα απροσδιορίστου φύλου τοιαύτα όντα, αποτελούν την συντριπτική μειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού, στο βωμό του κέρδους υπολογίζονται ως μία αστείρευτη πηγή εσόδων από τα νεοδημιουργηθέντα καταναλωτικά προϊόντα και υπηρεσίες που κατακλύζουν τις αγορές, για την κάλυψη των προκυπτόντων αναγκών...
Με τις ειλικρινείς ευχές μου για την Ημέρα της Γυναίκας, δράττομαι της ευκαιρίας να μοιραστώ μία καλοπροαίρετη σκέψη με εσάς που προφανώς νοιώθετε αδικημένες από την επικρατούσα ανισότητα, κατά μία έννοια, στο υπάρχων σύστημα. 
Θεωρώ ότι ο πραγματικός κίνδυνος που απειλεί άμεσα τα κτηθέντα δικαιώματα και την  πολυδιάστατη υπόσταση της σύγχρονης γυναίκας βρίσκεται «εκτός των πυλών».
Τα πραγματικά αίτια της εξαιρετικά ανησυχητικής αυτής νέας πραγματικότητας, θα πρέπει να αναζητηθούν στην αχαλίνωτου ρυθμού έλευση του λεγομένου «ουδετέρου» φύλου.
Κατά την άποψή μου, η νέα αυτή διεισδυτική μορφή ανισότητας, μόνο με την στενή συνεργασία και αμοιβαία αλληλεγγύη των δύο φυσιολογικών φύλων, θα μπορούσε να καταπολεμηθεί…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

 

Προς τι η αντιπαλότητα;  

Τον Σάββα Καλεντερίδη οι περισσότεροι από εμάς τον γνωρίσαμε μέσα από την τηλεόραση, όπου συχνά θίγει πολιτικά ζητήματα στρατηγικής σημασίας. 
Έλληνας Αξιωματικός εν αποστρατεία, θεωρείται σήμερα ένας από τους πλέον καταξιωμένους γεωστρατηγικούς αναλυτές και συγγραφείς.
Σε πρόσφατη ανάρτησή του σε προσωπική ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης γράφει μεταξύ άλλων: «Η Συμφωνία των Πρεσπών διχάζει την ομογένεια… Αναταράξεις στην ελληνική ομογένεια της Αυστραλίας και των ΗΠΑ προκαλεί η Συμφωνία των Πρεσπών ενόψει των παρελάσεων για την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου.
Στη Νέα Υόρκη, ύστερα από έντονες φιλονικίες, αποφασίστηκε τελικά να μην σταλεί καμία πρόσκληση στα μέλη της Ελληνικής Βουλής.
Στη Μελβούρνη, με οριακή πλειοψηφία ελήφθη η απόφαση να σταλούν τελικά προσκλήσεις στους βουλευτές. Η συζήτηση που προηγήθηκε της ψηφοφορίας έγινε σε υψηλούς τόνους»
Σημειώνεται ότι τόσο στη Μελβούρνη όσο και στη Νέα Υόρκη οι φετινές παρελάσεις θα είναι αφιερωμένες στα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Η ανάρτηση του Σάββα Καλεντερίδη, που συνοδεύεται από καυστικά σχόλια, αντικατοπτρίζει απόλυτα το πνεύμα και την πεμπτουσία της ελληνικής νοοτροπίας.
Το χάος της φυλετικής μας ασυνεννοησίας άλλωστε δεν είναι ούτε τωρινό ούτε άγνωστο.
Εξαίρεση, θα έλεγα, στην αντιπαραθετική αυτή στάση των Οργανωτικών Επιτροπών, αποτελούν οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Υφηλίου οι οποίες με κοινή τους διακήρυξη κηρύττουν ανεπιθύμητους όσους υπερψήφισαν την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών.
Η Παμμακεδονική Ένωση Καναδά μάλιστα, σε ιδιαίτερα αυστηρό ύφος, προειδοποιεί  τους εκπροσώπους της Ελληνικής Βουλής και τους ομοϊδεάτες τους να μη τολμήσουν να συμμετάσχουν στις τοπικές εορταστικές εκδηλώσεις για την 25η Μαρτίου.
Απόφαση την οποία χαιρετίζει και επικροτεί το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο.
Η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ, εν τω μεταξύ, πρωτοβάθμιο μέλος του Εθνικού Κογκρέσου, αποφεύγει σθεναρά να συμπορευθεί, φοβούμενη προφανώς την οργή των εν Ελλάδι κυβερνώντων, μη τυχόν και ως αντίποινα απαιτήσουν την άμεση εξόφληση του χρέους της προς το ελληνικό δημόσιο…
Το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ επέλεξε την ασφαλή στάση σιωπής και σιγής…
Ας μη μας κάνει λοιπόν εντύπωση εάν στην εξέδρα των επισήμων δούμε ξαφνικά τον   υμνητή του «πατριώτη» Τσίπρα και της προδοτικής συμφωνίας, γυρολόγο Τέρενς Κουίκ ή κάποιον ομοϊδεάτη του να μας καμαρώνει αφ’ υψηλού…
Βλέπουμε λοιπόν πως αντί το Σκοπιανό και η επαίσχυντη Συμφωνία της λίμνης να μας δυναμώσει και να μας κάνει μια γροθιά, τουναντίον ενθαρρύνει τη διχόνοια και τον διχασμό.
Το είδαμε στο περσινό μποϋκοταρισμένο Συλλαλητήριο του Εθνικού Κογκρέσου για την Μακεδονία, το είδαμε στις ημέτερες αρνητικές αντιδράσεις σε κάθε προσπάθεια   αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων και το βλέπουμε καθημερινά στην πλήρη αντιπαλότητα που επικρατεί όποτε επιχειρείται η επίλυση ουσιωδών προβλημάτων που απασχολούν την ταλαίπωρη παροικία μας…
Και γεννάται το μεγάλο ερώτημα. Προς τι η άγρια αντιπαλότητα μεταξύ Ελλήνων και Ελλήνων;

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

Μια «Μητέρα» άνευ μείζονος σημασίας…
Σεβόμενος την παραμετροποίηση της σελιδοποίησης της εφημερίδας, σύμφωνα με την οποία η έκταση των δημοσιευθέντων κειμένων δεν πρέπει να ξεπερνά τις 450 λέξεις, ολοκληρώνω σήμερα, με «λακωνικότερο» τρόπο, τις σκέψεις μου για την πορεία και το μέλλον της πάλαι ποτέ μεγαλώνυμης.
Στο προηγούμενο άρθρο μου είχα αναφερθεί και σε ορισμένα ιστορικά γεγονότα.
Εν συντομία λοιπόν: οι πρώτοι Έλληνες που έφτασαν εδώ αναζητώντας μία καλύτερη τύχη, συσπειρώθηκαν σε έναν ενιαίο φορέα με σκοπό να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα. Έτσι, γεννήθηκε η Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ.
Οι μετανάστες της εποχής, με στερήσεις, θυσίες και πολύ κόπο, δημιούργησαν τα πρώτα ελληνικά σχολεία και εκκλησίες.  
Με τα χρόνια, οι εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες που εξακολουθούσαν να επικρατούν στη γενέτειρα, υποχρέωσαν πολλούς Έλληνες να εγκαταλείψουν την πατρίδα με αποτέλεσμα να αυξηθούν δραματικά οι ανάγκες της προπολεμικής αλλά και μεταπολεμικής ομογένειας.
Την περίοδο εκείνη η Κοινότητα έπαιξε έναν σπουδαίο ηγετικό ρόλο, τον όποιο έμελλε να διατηρήσει πάνω από έναν αιώνα.
Έφτιαξε ημερήσια σχολεία, παιδικούς σταθμούς, κοινοτικά κέντρα, αύξησε τους Ναούς, αποκτώντας έτσι μία αξιόλογη ακίνητη περιουσία η οποία, σύμφωνα με τις σημερινές εκτιμήσεις, ξεπερνά τα εκατό εκατομμύρια δολάρια. Τεράστιο ομολογουμένως επίτευγμα, αν αναλογιστεί κανείς ότι όλα αυτά φτιάχτηκαν από εθελοντές.
Παρά όμως την αναντίρρητη πρόοδό και την θεαματική εξέλιξή της, η Κοινότητα δεν μπόρεσε τελικά να αποφύγει την «κατάρα» της φυλής, με αποτέλεσμα η άλλοτε αξιοζήλευτη «Μητέρα» (όπως ορισμένοι θέλουν να την αποκαλούν) να μετατραπεί σε χώρο κομματικών και εκκλησιαστικών διενέξεων, ατομικών φιλοδοξιών και συμφερόντων. Η φθορά της ήταν πλέον αναπόφευκτη…
Οι έντονες και συνεχείς φιλονικίες και αντιπαραθέσεις, τα μικρο κοινοτικά, το κυνηγητό της εξουσίας και η ματαιοδοξία ορισμένων, μετέβαλαν σιγά-σιγά την Κοινότητα σε μια κουρασμένη «Μητέρα» δίχως όραμα, φαντασία και ουσιαστικό προγραμματισμό.
Μια  «Μητέρα» αχάριστη και παιδοφάγο, που στην πορεία αποθάρρυνε, κυνήγησε και ακόμη διέγραψε τα ίδια της τα παιδιά που την υπηρέτησαν!
Μια  «Μητέρα», σχεδόν απομονωμένη σήμερα, πληρώνει το βαρύ τίμημα των αδέξιων χειρισμών της, που την οδηγούν σταθερά σε κοινωνική αποστροφή και σε πλήρη οικονομική κατάρρευση...
Μια «Μητέρα», άνευ «Μείζονος» πλέον σημασίας, η οποία εξαιτίας των καπρίτσιών της, 
το μόνο που κατάφερε ήταν να απολέσει τον ηγετικό της ρόλο, που μοιραία ανέλαβαν αποκολλημένα τμήματά της όπως κογκρέσα, ιδρύματα κοινωνικών υπηρεσιών, κακοποιημένων γυναικών, τρίτης ηλικίας, υποτροφιών, ερανικών επιτροπών κλπ, τα οποία - κατά ειρωνικό τρόπο - διευθύνουν με επιτυχία τα «κυνηγημένα» τέκνα της!
Μια «Μητέρα» με αμφίβολη πλέον διαδοχή και αβέβαιο μέλλον...
Η Κοινότητα, κατά γενική ομολογία, υπάγεται αυτή τη στιγμή στην κατηγορία ενός μετρίου σωματείου, εκφραστή ελαχίστων μελών…
Με αυτά τα δεδομένα, η άμεση εκποίηση σοβαρού μέρους των περιουσιακών της στοιχείων, θεωρώ ότι είναι μία ρεαλιστική λύση στα μεγάλα αδιέξοδά της…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

«Η ισχύς εν τη… διαιρέσει»
Οφείλω κατ’ αρχήν να διευκρινίσω ότι το άρθρο μου «Διχόνοια, η διαχρονική πληγή του ελληνισμού» απευθύνετο κυρίως στη διχαστική νοοτροπία, η οποία ανέκαθεν επικρατεί στη γενέτειρα. Η εδώθε πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.
Ανατρέχοντας πίσω στο χρόνο, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι νεοφερμένοι Έλληνες είχαν εμπλακεί στη διαμάχη μεταξύ Βενιζελικών και Βασιλικών. Ήταν μία περίοδος φθοράς και αλληλοεξόντωσης. Την σκληρή εκείνη περίοδο της διχόνοιας και του οικονομικού μαρασμού εμφανίζονται στο Μόντρεαλ τα πρώτα ελληνικά ιδρύματα…
Η σχετικά ήρεμη μεταπολεμική περίοδος που ακολούθησε, οδήγησε σε μία πολύχρονη υποτονική αδράνεια…
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο παρατηρείται το δεύτερο μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα προς τον Καναδά. Οι ταλαιπωρημένοι από τον εμφύλιο και οικονομικά εξαθλιωμένοι απόδημοι, πέρα από την εχθρότητα, τον ρατσισμό και την υποτίμηση των ντόπιων, αντιμετώπισαν το σνομπάρισμα και την αποστροφή των ελίτ της πρώτης γενιάς.  
Οι έντονες αντιθέσεις είναι ρεαλιστικά καταγεγραμμένες στα βιβλία «Μετανάστες στον άλλο κόσμο», του δημοσιογράφου Χρήστου Κολύβα, «To build the dream”, της συγγραφέως Σοφίας Φλώρακας - Πετσάλη και σε αναρίθμητα άρθρα και αφηγήσεις του δημοσιογράφου Στυλιανού Γκιούσμα.
Τη συγκεκριμένη εποχή των έντονων αυτών αντιθέσεων και αντιπαραθέσεων αναδύθηκαν οι πρώτοι έλληνες εκατομμυριούχοι… Τα ήρεμα χρόνια που ακολούθησαν δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν τα παραγωγικότερα...
Στο μεταναστευτικό κύμα των δεκαετιών 60 και 70, καταφθάνει η τελευταία «φουρνιά» των «αγρίων», που έρχονται να διώξουν τα «ήμερα»...
Ο νεαρός τότε συμβολαιογράφος, Δημήτριος Μανωλάκος, κατεβαίνει στο κοινοτικό ριγκ με πρωτοποριακές για την εποχή ιδέες και προοπτικές. Παρά τις εξαιρετικά καχύποπτες αντιδράσεις των αντιπάλων του, εξασφαλίζει μειονοτική άδεια λειτουργίας ελληνικού σχολείου, τονώσει θεαματικά τις υπηρεσίες του οργανισμού και σημειώνει το πρώτο μηδενικό έλλειμμα στην ιστορία του οργανισμού...
Τα γαλήνια κοινοτικά ύδατα ήρθε να ταράξει ο αμφιλεγόμενος Αδριανός Μαρής, οι φιλοδοξίες και τα μεγαλεπήβολα σχέδια του οποίου δημιούργησαν ένα διαχρονικό πρόβλημα διένεξης με την ηγεσία της Εκκλησίας και μεταξύ των μελών του οργανισμού. Αποτέλεσμα της οξύτατης αυτής σύγκρουσης ήταν να αυγατίσει η κοινοτική περιουσία με την ανέγερση κοινοτικών κέντρων, σχολείων, ιδρυμάτων…
Το «κοινοτικό όνειρο» τελικά κατέρρευσε υπό το βάρος των αβάσταχτων χρεών…
Τα σκήπτρα, εν συνεχεία, παίρνουν οι «σωτήριες» διοικήσεις Γεωργουλή - Κατσαμπάνη για να «σπάσουν» όλα τα ρεκόρ συμμετοχής μελών ανεβάζοντας την κοινότητα στο ζενίθ του ενδιαφέροντος  αλλά και της γραφικότητας, καρπός της οποίας ήταν η απόκτηση ιδιόκτητου παιδικού σταθμού στο Λαβάλ...
Η θανάσιμα πληκτική περίοδος της «ελπιδοφόρας» θητείας, με ελλείμματα να αγγίζουν το «κόκκινο» και Κέντρα να θυμίζουν Σεληνιακό τοπίο, οδήγησε στη δημοπράτηση του προνομιούχου κτιρίου της Ομοσπονδίας αντί πινακίου φακής…
Στη σημερινή époque των ισχνών αγελάδων, ο εξελθών εκ ναφθαλίνης και πολλά υποσχόμενος, Νίκος Παγώνης, αντίθετος πάντοτε στο ρεύμα, με ευλαβική ακρίβεια εφαρμόζει μέτρα ιστορικού ρεκόρ δαπανών και εξόδων, που θα τα ζήλευε ακόμη και ο ίδιος ο Τρυντώ…
Και υπό τη σκιά της πλήρους οικονομικής κατάρρευσης και μαζικής πτώχευσης, η Αγία Τριάδα καλείται να κάνει το …θαύμα της.
Στην τελική πλέον αυτή φάση, νομίζω πως ένας τριφασικός φαγωμός, θα μπορούσε μάλλον να αποδειχτεί σωτήριος…
Άλλωστε, είναι και ιστορικά αποδεδειγμένο ότι «Η ισχύς εν τη… διαιρέσει»

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

Πλουσιοπάροχα ανταλλάγματα…
Συχνά, όταν καταπιάνομαι με σοβαρά θέματα, όπως είναι τα Εθνικά, ελπίζω και εύχομαι να έχω πέσει έξω στη κρίση και τις εκτιμήσεις μου. Δυστυχώς, μέχρι τώρα κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί.
Ο λόγος σήμερα για την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη  Τουρκία και τη συνάντησή του με τον Τούρκο πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν. 
Όπως αναμένετο, στις δηλώσεις των δύο αρχηγών ακούστηκαν χιλιοειπωμένες γενικολογίες, ευχολόγια και «συνεργασίες», με πρωτογενές αίτημα της ελληνικής πλευράς την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, έναντι (φυσικά) κάποιων πλουσιοπάροχων ανταλλαγμάτων που θα δούμε στην πορεία…
Το πλήρες αποτέλεσμα της επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στην Τουρκία περιγράφουν λεπτομερέστατα τα «Ελληνοκαναδικά Νέα».
O Ταγίπ Ερντογάν μίλησε από θέση πλήρους ισχύος, έχοντας αντίκρυ του έναν υποταγμένο, γονυπετή, πρόθυμο σε όλα Τσίπρα, ο οποίος ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες των ξένων αφεντικών του, μετά το αισχρό ξεπούλημα της Μακεδονίας, διαπραγματεύεται τώρα, έμμεσα πλην όμως σαφώς, Αιγαίο, Θράκη, Έβρο,   κοιτάσματα...
Πέρα όμως από την - κατά τα άλλα - «επιτυχημένη» αυτή συνάντηση, ο Τούρκος πρόεδρος με όσα πράττει, φαίνεται ότι σε κάποια στιγμή δεν θα διστάσει να τραβήξει το σχοινί. Αν κρίνουμε από τη συμπεριφορά των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων τα πράγματα, πίσω από τις χειραψίες και τα χαμόγελα, δεν παύουν να είναι σοβαρά. 
Και μέσα σ’ αυτή την σοβαρότητα υπάρχουν ακόμη «έλληνες» με πολιτικά αξιώματα που τολμούν να αμφισβητούν γενοκτονίες, ολοκαυτώματα, θηριωδίες και που ακόμη υμνούν βαρβάρους και σφαγείς με πρώτο και καλύτερο τον σφαγέα του ελληνισμού Κεμάλ Ατατούρκ...
Η Τουρκία, αποδεδειγμένα πια από την ιστορία, καταλαβαίνει ένα και μόνο πράγμα, που δυστυχώς εμείς δεν θέλουμε να καταλάβουμε. Τη δύναμη. Τίποτε άλλο δεν την σταματά. Αν πιστέψει ότι ο αντίπαλος δεν θα αντισταθεί, τότε το πλήγμα της θα είναι συντριπτικό. Το ζήσαμε τελευταία στην Κύπρο…
Οι καρεκλολάτρεις ένοικοι του Μαξίμου, ασχέτως κόμματος, δεν έχουν αντιληφθεί πως απέναντί μας έχουμε έναν κακό γείτονα.
Η Ελλάδα, τις δύσκολες αυτές στιγμές των απειλών και διεκδικήσεων, ζει την απόλυτη παρακμή. Έχει καταστεί μια χώρα με πολιτικούς ανίκανους να αντιληφτούν τις ανάγκες και απαιτήσεις των καιρών. Με κυβερνώντες που λένε συνεχώς ψέματα και ξεπουλάνε μ’ ευκολία πατρίδα και ιστορία, αγνοώντας παντελώς την λαϊκή βούληση.
Με πολίτες ζαλισμένους από τους φόρους και τις περικοπές που γκρινιάζουν για τη μοίρα τους, που οι ίδιοι καθόρισαν...
Η Ελλάδα του σήμερα, είναι μία χώρα χωρίς ηγεσία και στόχους, χωρίς όραμα και προγραμματισμό, για το παρών και το μέλλον...
Και στο μυαλό μου έρχεται το νοηματικό σε στίχο τραγούδι του Σπήλιου Μαντή…
«Μια βάρκα μόνη, λιώνει στη στεριά, χωρίς τιμόνι και χωρίς κουπιά.
Τη δέρνει η αρμύρα, ο ήλιος κι’ η βροχή και μέσα στη σιωπή πεθαίνει μοναχή.
Και πέρα μακριά, το πέλαγο γελά, κι’ εμένα σιωπηλά το δάκρυ μου κυλά.…»

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

ΔΙΧΟΝΟΙΑ
Η διαχρονική πληγή του ελληνισμού…
Στο σημερινό άρθρο και με αφορμή τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα,
θα προσπαθήσω να μεταφέρω ορισμένα γεγονότα τα οποία συνδέονται άμεσα με το μεγάλο διαχρονικό πάθος της φυλής μας, τη ΔΙΧΟΝΟΙΑ... 
Είναι αναμφισβήτητο γεγονός  ότι δια μέσου των αιώνων, εμείς οι Έλληνες, επιτύχαμε θαυμαστά και μεγαλειώδη κατορθώματα, αλλά εξ αιτίας αυτής τις διχόνοιας, τα ανατρέψαμε με τον πιο επαίσχυντο τρόπο. 
Συνέλεξα λοιπόν και σας παραθέτω κάποια κλασικά παραδείγματα της καταστροφικής αυτής εμφύλιας διχόνοιας στην μακραίωνη ιστορική μας πορεία. 
Η διχόνοια είναι γνωστή από τα πανάρχαια χρόνια και τη βλέπουμε ήδη στα Ομηρικά έπη με τη διαμάχη Αχιλλέα και Αγαμέμνονα, αλλά και ανάμεσα στους αρχαίους θεούς των Ελλήνων που μάλωναν μεταξύ τους...
Πέντε περίπου αιώνες π.Χ, αφού πρώτα γράψαμε μία μοναδική στρατιωτική εποποιία νικώντας την πανίσχυρη Περσική αυτοκρατορία, στη συνέχεια καταστραφήκαμε μόνοι μας με τον εξοντωτικό τριακονταετή εμφύλιο Πελοποννησιακό Πόλεμο...
Αργότερα, ο Μέγας Αλέξανδρος συνενώνοντας τους Έλληνες δημιούργησε τη μεγαλύτερη στην ιστορία της ανθρωπότητας αυτοκρατορία, η οποία όμως λόγω εσωτερικών διαμαχών και πολεμικών συγκρούσεων εξασθένησε με αποτέλεσμα να κυριευθεί τελικά από τους Ρωμαίους…
Παρόμοια παραδείγματα συναντούμε και στην Βυζαντινή μας ιστορία που τελείωσε με την άλωση της Πόλης το 1453, γεγονός στο οποίο συνέβαλε σημαντικά ο παράγοντας της εμφύλιας διχόνοιας...
Μετά από την Επανάσταση του 1821, ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των Ελλήνων οπλαρχηγών και “καλαμαράδων” για το ποιος θα έχει την εξουσία. Η τελική απελευθέρωση του ελλαδικού χώρου επιτεύχθηκε μόνο χάρη στην επέμβαση των ξένων δυνάμεων...
Κατά την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1912-1913, γράψαμε μια νέα πολεμική εποποιία, απελευθερώνοντας από τον τουρκικό ζυγό την Μακεδονία και την Ήπειρο. Παρ’ όλα αυτά, μέσα σε λιγότερο από δέκα χρόνια χάσαμε την Μικρά Ασία και όλη την πανάρχαια κοιτίδα του Ελληνισμού στην Ανατολή…
Το 1940-1945 γράψαμε νέο έπος με την γενναία αντίστασή μας κατά των Ιταλών, των Γερμανών και των Βουλγάρων. Και ενώ εκδιώξαμε τους κατακτητές μας απελευθερώνοντας  την πατρίδα, ξεκίνησε ο γνωστός καταστροφικός εμφύλιος πόλεμος, που κράτησε μέχρι το 1949, ισοπεδώνοντας ότι είχε μείνει ακόμη όρθιο στον πολύπαθο τόπο μας από την λαίλαπα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στερώντας στην Ελλάδα να διεκδικήσει αυτά που της ανήκαν να πάρει ως δίκαιη ανταμοιβή για τη συμβολή της στη νίκη των Συμμάχων εναντίον των δυνάμεων του Άξονα…
Τι να πρωτοθυμηθεί και τι να πρωτοαναφέρει κανείς από τα άπειρα παραδείγματα που αναφέρει η αρχαία, η μεσαιωνική αλλά και η νεότερη ελληνική ιστορία.
Εξαίρεση πάντως δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν οι εδώ “ταγοί” μας οι οποίοι προφανώς λόγω DNA,βασανίζονται ανελέητα από τις διχογνωμίες και αντιπαραθέσεις…
Οι αρνητικές επιπτώσεις της εχθρότητας και της προκατάληψης που προκύπτουν από την έμφυτη αυτή τάση προς τη διχόνοια, είναι πλέον ορατότατες στους τοπικούς μας οργανισμούς…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

Το βαρύ τίμημα των εσφαλμένων επιλογών…
Είναι να θλίβεται κανείς με τη σημερινή πολιτικοοικονομική κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα. Μια Ελλάδα που βρίσκεται πλέον στο έλεος των διεκδικητών γειτόνων, των δανειστών και των αναξιόπιστων κυβερνώντων…
Μια Ελλάδα ουσιαστικά ακυβέρνητη, που εμφανίζεται διεθνώς ως ξέφραγο αμπέλι,
προκαλώντας τον γέλωτα...
Τι κατάντια αλήθεια; Να συζητούν στην Ελληνική Βουλή πως θα προδώσουν τη χώρα, οι βουλευτές που εκλέχτηκαν να υπηρετούν το συμφέρον του Έθνους...
Και ο ταλαίπωρος λαός που τους ψήφισε, πιστεύοντας σε ένα καλύτερο αύριο, να υπομένει μαρτυρικά την ανέχεια, τα ψεύδη, την κοροϊδία, την παραχάραξη της ιστορίας του...
Μια χούφτα εφιάλτες ξεπουλάν ανενόχλητοι και με ξεδιαντροπιά την Ελλάδα, παραχωρώντας πλουσιοπάροχα ιστορία, γλώσσα, γη και θάλασσα…
Είναι πρωτοφανές ένας λαός να διαδηλώνει κατά των πολιτικών εκπροσώπων του για να προασπίσει το εθνικό του συμφέρον.
Οι λέξεις αξία, ντροπή, ήθος έχουν προ πολλού εκλείψει στο ελληνικό κοινοβούλιο. Κοινό χαρακτηριστικό των σύγχρονων ανθελλήνων «Ελλήνων» - εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων - είναι η δημαγωγία, η αχρειότητα και η διαφθορά, με ατιμώρητα σκάνδαλα που στοίχισαν και στοιχίζουν δισεκατομμύρια, επιφέροντας την φτωχοποίηση του τόπου.
Και οι μαριονέτες του πανίσχυρου συστήματος της νέας τάξης πραγμάτων βάζουν το κερασάκι στην τούρτα, υπογράφοντας με τα τέσσερα την άνευ όρων παράδοση της γης των προγόνων μας.
Τα δίνουν όλα για να μείνουν - όσο θα μείνουν - στην καρέκλα της εξουσίας.
Το δίκαιο μάλιστα αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, να μη δοθεί το όνομα Μακεδονία στους Σκοπιανούς, χαρακτηρίζεται από την ανάξια
εμπιστοσύνης κυβέρνηση Τσίπρα «ρατσιστικό» και «φασιστικό». Εκεί φτάσαμε...
Έχουν βαλθεί να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι η εκχώρηση του ονόματος είναι μία «επωφελής λύση» και μία «μεγάλη ευκαιρία» που δεν πρέπει να χαθεί, γιατί διαφορετικά θα… χαθούμε. «Επωφελής λύση» λοιπόν η εθνική προδοσία, για την οποία το Σύνταγμα, μεταξύ άλλων προβλέπει:
 «Η παραχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας σε αλλοδαπές δυνάμεις ή η πράξη της απονομής   ελληνικού ονόματος σε άλλη χώρα ή η παράδοση της νομοθετικής αρμοδιότητας της Βουλής στους δανειστές ή η δωροδοκία πολιτικών εις βάρος του δημοσίου ή η παράδοση σε ξένη χώρα εγγράφων, σχεδίων, άλλων πραγμάτων που τα συμφέροντα της πολιτείας επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι σε ξένη κυβέρνηση, στοιχειοθετεί το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας με βάση την εθνική νομοθεσία.
Η Εσχάτη Προδοσία είναι διαρκές έγκλημα και ως τέτοιο εκδικάζεται αρμοδίως σύμφωνα με το άρθρο 97 του Συντάγματος».
Εν τω μεταξύ, ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας, Προκόπης Παυλόπουλος, στις κρισιμότατες αυτές στιγμές του Έθνους παραμένει απλός θεατής μπροστά στην κατάφωρη παραβίαση της δημοκρατίας και του Συντάγματος της Ελλάδος.
Και ο ευκολόπιστος και πάντα προδομένος ελληνικός λαός, επωμιζόμενος το βαρύ τίμημα των εσφαλμένων επιλογών του, πασχίζει μάταια να διορθώσει τα αδιόρθωτα και τετελεσμένα…

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

«Λευκή τρύπα» εκατομμυρίων από αδρανείς καταθέσεις… 
Η οικονομική είδηση μας ήρθε από την Οττάβα.
Τραπεζικές καταθέσεις εκατομμυρίων δολαρίων παραμένουν στα αζήτητα σε αδρανείς τραπεζικούς λογαριασμούς και σε συνταξιοδοτικά προγράμματα, με αποτέλεσμα το  Υπουργείο Οικονομικών να εξετάζει τρόπους να φορολογήσει τις καταθέσεις και να μειώσει ή και εξαλείψει τους καταβληθέντες τόκους.
Οι σχετικές προτάσεις για την τροποποίηση του παρόντος καθεστώτος όσον αφορά τα "μη ζητηθέντα υπόλοιπα" έχουν υποβληθεί ύστερα από δύο χρόνια διαβουλεύσεων και επανεξετάσεων και τη στιγμή αυτή βρίσκονται στα χέρια των γραφειοκρατών. 
Στόχος είναι να εκσυγχρονιστεί ένα αρχαϊκό καθεστώς που χρονολογείται από τη δεκαετία του ‘40. Οι προτεινόμενες αλλαγές θα εξοικονομήσουν χρήματα ενώ ταυτόχρονα θα αυξήσουν τα ομοσπονδιακά έσοδα.
Κάθε χρόνο, οι ρυθμιζόμενες από το κράτος Τράπεζες, ως και οι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, επιστρέφουν στην Κεντρική Τράπεζα τα χρήματα που υπάρχουν σε λογαριασμούς που έχουν αδρανήσει τουλάχιστον επί μία δεκαετία και που ανήκουν σε καταθέτες που δεν μπόρεσαν να εντοπιστούν.
Την 31η Δεκεμβρίου 2017, η Κεντρική Τράπεζα του Καναδά μετέφερε συνολικά 742 εκατομμύρια δολάρια ως αζήτητα υπόλοιπα. Ένα κεντρικό ηλεκτρονικό Μητρώο, επιτρέπει στους πιθανούς κατόχους να δουν εάν το όνομά τους περιλαμβάνεται στην κατάσταση των δεδομένων. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ανάλογοι τόκοι που καταβάλλονται κάθε χρόνο ανέρχονται στα 10 περίπου εκατομμύρια δολάρια. 
Η καταβολή τόκων σε αζήτητους λογαριασμούς χρονολογείται από το 1944, έτος κατά το οποίο το Ομοσπονδιακό Υπουργικό Συμβούλιο προσδιόρισε το ύψος του επιτοκίου στο 1,5%, μία μονάδα υψηλότερη από εκείνη που καταβάλλεται σε συνηθισμένους τραπεζικούς λογαριασμούς αποταμίευσης.
Ας σημειωθεί ότι η Τράπεζα του Καναδά κρατά τα χρήματα για 30 χρόνια αν το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι κάτω από 1.000 δολάρια και για 100 χρόνια εάν είναι πάνω από 1.000 δολάρια.
Επιδίωξη της Οτάβας είναι να μειώσει ή να εξαλείψει τους τόκους που καταβλήθηκαν γι αυτά τα υπόλοιπα. Ποσά κάτω των 100 δολαρίων, τα οποία αντιπροσωπεύουν το 70% όλων των μη ζητηθέντων υπολοίπων, θα κρατηθούν για μια απροσδιόριστη περίοδο, μικρότερη πάντως των 30 χρόνων, αλλιώς θα περιέρχονται στο Δημόσιο.
Η Οτάβα σκοπεύει ακόμη να προσθέσει στο πρόγραμμα και τους αδρανείς λογαριασμούς σε δολάρια ΗΠΑ ή σε άλλα ξένα νομίσματα.
Το Υπουργείο Οικονομικών προτείνει εξ άλλου την επέκταση του νέου προτεινόμενου καθεστώτος ώστε να συμπεριληφθούν και τα μη ζητηθέντα συνταξιοδοτικά υπόλοιπα. Τη στιγμή αυτή υπάρχουν περισσότεροι από 500 τέτοιοι αδρανείς λογαριασμοί σε Ομοσπονδιακά ρυθμιζόμενα λήξαντα πλάνα.
Οι εν λόγω λογαριασμοί είναι ήδη διαθέσιμοι σε ειδικό ηλεκτρονικό μητρώο στην ιστοσελίδα www.bankofcanada.ca όπου οι ιδιοκτήτες έχουν εύκολη πρόσβαση.
Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Οττάβα επιδιώκει αρχικά να αφαιρέσει τον φόρο εισοδήματος από τις μεταβιβαζόμενες συντάξεις και ταυτόχρονα να καταργήσει την καταβολή τόκων επί των υπολοίπων ποσών.
Αν τυχαίνει να έχετε κάποιον ξεχασμένο αδρανή τραπεζικό λογαριασμό, καλό θα είναι να τον ενεργοποιήσετε εγκαίρως και όσο είναι ακόμη καιρός...

Εσείς τι λέτε;

Θλίψη χωρίς… πλήξη
Υποδεχθήκαμε αισίως το 2019. Μια νέα χρονιά ξεκίνησε με πολλές προσδοκίες και ελπίδες για καλύτερες ημέρες. Ακούσαμε τα Πρωτοχρονιάτικα μηνύματα των ηγετών του πλανήτη, γεμάτα υπεραισιοδοξία, τόσο απαραίτητη βέβαια για να συνεχίσουμε.
Όλοι σχεδόν εύχονται «καλή χρονιά, καλή πρόοδο, καλές δουλειές, καλή προκοπή…»  
Η υγεία, η ειρήνη, η αγάπη, η ευτυχία, θεωρούνται πλέον λέξεις ξεπερασμένες… 
Μπήκαμε λοιπόν στο 2019, αφήνοντας πίσω μας ένα χρόνο γεμάτο από όλα εκείνα, τα πολλά ή λίγα πού κάναμε. Και οι σκέψεις μας τρέχουν και σε όλα εκείνα που είχαμε σχεδιάσει και που τελικά δεν καταφέραμε να υλοποιήσουμε.
Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι ώρα για ενοχές και λύπες. Θα πρέπει να είναι η ώρα της χαράς, της αισιοδοξίας και του σωστού προγραμματισμού.
Χαράς γιατί, για να μπορούμε να διαβάσουμε αυτές τις γραμμές, είμαστε καλά, τουλάχιστον όσο πιο καλά γίνεται. Ζούμε, γι αυτό θα πρέπει να έχουμε θάρρος και ελπίδα. Αρκεί να σκεφτούμε πόσοι συνάνθρωποί μας υποφέρουν.
Την χρονιά που πέρασε, πολλοί έφυγαν από τη ζωή, μαζί και άνθρωποι δικοί μας.
Άλλοι πάλι αποχαιρέτισαν δικούς τους ανθρώπους, άλλοι πόνεσαν, καταστράφηκαν, έχασαν την υγεία τους, τις δουλειές τους, τα πάντα…
Τα ίδια περίπου θα συμβούν και τούτη τη χρονιά που μόλις ξεκίνησε. Ας μη τρέφουμε αυταπάτες. Η ζωή τραβάει την ανηφόρα και την κατηφόρα... Ας μετρήσουμε και ας αξιολογήσουμε τις δικές μας ευλογίες, ξεκινώντας θετικά σχεδιάζοντας τα
μελλοντικά μας σχέδια και βήματα.
Ένα νέο έτος, μια νέα ελπίδα, ένα νέο όνειρο γεννήθηκε που εμπεριέχει όλα όσα θέλουμε να κατακτήσουμε. Αρκεί να το πιστέψουμε, να το ακολουθήσουμε και να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Παρά τα όποια απαισιόδοξα μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά, ας προσπαθήσουμε να σκεπτόμαστε θετικά και ας αφήσουμε πίσω ότι μας βαραίνει. Η προσπάθεια άλλωστε, η αρχή, είναι το ήμισυ του παντός.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις, το 2019 θα είναι έτος μεγάλων διεθνών εξελίξεων και αποφάσεων.
Η νέα χρονιά, συν τοις άλλοις, είναι και εκλογική και εκεί θα ήθελα κάπως να σταθώ. Εκλογές στον Καναδά, εκλογές στην Ευρώπη, εκλογές στην Ελλάδα, εκλογές στην ΕΚΜΜ. Στη διάρκειά της, θα κληθούμε να ψηφίσουμε και να αναδείξουμε εκείνους που θα μας εκπροσωπήσουν σε αυτά τα επίπεδα.
Στον Καναδά, οι κυβερνώντες Φιλελεύθεροι κατεβαίνουν στις εκλογές προβάλλοντας ως «επιτεύγματα» την νομιμοποίηση της κάνναβης, την αποδοχή χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών και την πολυαναμενόμενη κατάργηση των φύλλων...
Στην Ελλάδα το πρώτο μεγάλο πρόβλημα που αναμένεται να «σκάσει» μέσα στο 2019,   είναι το Σκοπιανό, που από μόνο του απειλεί να ρίξει την κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση η οποία με το άγχος των δημοσκοπήσεων, προσπαθεί παντοιοτρόπως να κρατηθεί στην εξουσία λόγω επικείμενου διαζυγίου Τσίπρα-Καμμένου)...
Στην Κοινότητά μας, η Διοίκηση έβαλε σκοπό ζωής, πριν λήξει η θητεία της, να παραδώσει τα κιτάπια με μηδενικό χρέος, προωθώντας προς τούτο την πώληση του σημαντικότερου περιουσιακού της στοιχείου, του οικοπέδου της πρώην Αγίας Τριάδος...
Μακρύς και βαρύς λοιπόν προβλέπεται ο φετινός χειμώνας σε όλα τα επίπεδα…     
Λίαν ενδιαφέρον και απρόβλεπτο το 2019 ομολογουμένως και η οποιαδήποτε ενδεχόμενη θλίψη, σίγουρα δεν θα προκαλέσει πλήξη….
Καλή Χρονιά

Μιχάλης Τελλίδης
mtellides@gmail.com

Εσείς τι λέτε;

Αναζητώντας τα αληθινά Χριστούγεννα…
Η γιορτή των Χριστουγέννων έρχεται να μας δώσει μια νότα χαράς και να ξεχάσουμε, έστω και για λίγο, τα προβλήματα της καθημερινότητας.
Μιας χαράς, η οποία πάντως δεν έχει καμία σχέση με τη χαρά που νοιώθαμε όταν ήμασταν παιδιά.
Ο κάθε ένας από μας βιώνει τις Άγιες αυτές Ημέρες με τον δικό του τρόπο, έχοντας στο μυαλό και την ψυχή του βιώματα, σκέψεις και αναμνήσεις…
Ήρθαν λοιπόν τα Χριστούγεννα. Η γέννηση του Χριστού, η γέννηση της ελπίδας, της χαράς και της αισιοδοξίας, για κάθε Χριστιανό.
Μια βόλτα στα εμπορικά κέντρα και στους πολυσύχναστους στολισμένους δρόμους, που κατά βάθος δείχνουν κάτι το ψεύτικο και το απρόσωπο, μας κάνει να αντιληφθούμε ότι όσο περνάνε τα χρόνια τα Χριστούγεννα του σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με τα Χριστούγεννα που κάποτε βιώναμε.
Το Θείο βρέφος έχει πλέον αντικαταστήσει ο ευτραφής Santa Claus, δημιούργημα της Coca Cola και άξιος πρεσβευτής της καταναλωτικής κοινωνίας.
Το θρησκευτικό στοιχείο των Χριστουγέννων, χρόνο με χρόνο, μειώνεται ολοένα και περισσότερο. Παντού κυριαρχεί μια υλιστική φιέστα μακριά από το αληθινό πνεύμα και το νόημα της γέννησης του Θεανθρώπου.
Λείπει το στοιχείο της πίστης, λείπει η ζεστασιά που θα έπρεπε οι ημέρες αυτές να φέρουν στις ψυχές των ανθρώπων. Οι δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης, οι δυνάμεις που ισοπεδώνουν έθνη και πολιτισμούς, αξίες και συνειδήσεις, όπως όλα δείχνουν, ετοιμάζουν μεθοδικά το επόμενο βήμα τους.
Τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει μια συζήτηση για το αν θα πρέπει να υπάρχουν έντονα τα στοιχεία μιας καθαρά Χριστιανικής γιορτής, δεδομένου του ότι μπορεί να δημιουργηθεί ζήτημα σε ανθρώπους με άλλες πολιτισμικές ή θρησκευτικές απόψεις.
Φαινόμενο εντονότατο στην σημερινή εποχή των νέων πολιτικών πραγματικοτήτων.    Με την ανοχή και τις ευλογίες των διεθνιστών, με πρωτοπόρους δυστυχώς τους τωρινούς Έλληνες «προοδευτικούς» ηγέτες , Ιερά σύμβολα ξηλώνονται ,Ναοί κατεδαφίζονται για να ανεγερθούν στη θέση τους πολυκατοικίες, εμπορικά κέντρα, τζαμιά και μιναρέδες, σε όλη την ελληνική επικράτεια.
Ας μη τρέφουμε αυταπάτες. Ένα από τα επόμενα βήματα θα είναι, ανάμεσα σε άλλα,   και η σταδιακή κατάργηση της γιορτής των Χριστουγέννων.
Ίσως φαντάζει σενάριο τραβηγμένο, υπερβολικό, όμως προς τα εκεί πάνε τα πράγματα, δυστυχώς. Τα κάλαντα υμνούν πλέον ξωτικά, ταράνδους και χιονάνθρωπους και τα Ευτυχισμένα Χριστούγεννα έγιναν… «Χαρούμενες διακοπές».
Εμείς οι υπόλοιποι πάντως, που επιμένουμε να κρατάμε τη πίστη μας και τα πατροπαράδοτα έθιμά μας, θα γιορτάσουμε ξανά τη γέννηση του Θεανθρώπου με θρησκευτική κατάνυξη. Θα γιορτάσουμε, όπως το συνηθίζουμε, τα αληθινά Χριστούγεννα των παραδόσεων, των θρύλων και των δοξασιών. Τα δικά μας όμορφα λευκά Χριστούγεννα που σηματοδοτούν το ξεκίνημα της νέας ζωής, για τον   Θεάνθρωπο που θα έρθει.
Καλά Χριστούγεννα και ένα ευτυχισμένο νέο έτος…

Γενοκτονία των Ποντίων
Οι προσπάθειες αναγνώρισης πρέπει να συνεχιστούν…
Στην επικαιρότητα και πάλι το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων Ποντίων με την απόρριψη της αναγνώρισης από την πλειοψηφία των Καναδών Γερουσιαστών.
Άκαρπες τελικά απέβησαν οι τριετείς προσπάθειες των Γερουσιαστών μας Pana Merchant και Λεωνίδα Χουσάκου. Ο δρόμος που άνοιξε το  Εθνικό Κογκρέσο, με   δεκατρείς μεγαλουπόλεις να προβαίνουν στην αναγνώριση, δεν συγκίνησε όπως αποδείχτηκε τους - άνευ αμφιβολίας - «κατευθυνόμενους» Γερουσιαστές να αποδεχτούν την Γενοκτονία.
Οι απόψεις των ενδιαφερομένων πλευρών επί του θέματος έχουν ήδη ακουστεί και τα συμπεράσματα είναι δικά σας.
Ας δούμε όμως ποιές χώρες και πόλεις έχουν μέχρι στιγμής αναγνωρίσει την Γενοκτονία των 353.000 Ποντίων, από το 1914 έως το 1923 από τους Νεότουρκους και Κεμαλιστές, οι οποίοι μεθόδευσαν την εξόντωση και την εξαφάνιση των χριστιανών μειονοτήτων της γεωγραφικής επικράτειας της σημερινής Τουρκίας.
Η Κύπρος ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη Γενοκτονία με απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 19 Μαΐου1994 και έκτοτε τιμά τη μνήμη των θυμάτων. Είχε προηγηθεί, ασφαλώς, η Ελλάδα, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, που καθιέρωσε την Ημέρα Μνήμης με ομόφωνη απόφαση της Βουλής των Ελλήνων.
Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, με βαρυσήμαντο ψήφισμά της στις 15 Δεκεμβρίου 2007 αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Σε αναγνώριση προχώρησε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2006.
Στις 11 Μαρτίου 2010 η Σουηδία, με τη σειρά της, προχώρησε στην αναγνώριση των γενοκτονιών των χριστιανικών πληθυσμών Ελλήνων, Αρμενίων και Συροχαλδαίων.   Πέντε χρόνια αργότερα, στις 24 Μαρτίου 2015, η Αρμενία έστειλε το μήνυμα, με αντίστοιχη απόφαση της Εθνοσυνέλευσης της Αρμενικής Δημοκρατίας. Στις 9 Απριλίου
2015 και η Ολλανδία αναγνώρισε τη Γενοκτονία.
Πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής που αναγνώρισαν τη Γενοκτονία:
• Νέα Υόρκη, 19 Μαΐου 2002
• Νιου Τζέρσεϊ, 2 Σεπτεμβρίου 2002
• Κολούμπια, 8 Δεκεμβρίου 2002
• Νότια Καρολίνα, 10 Ιανουαρίου 2003
• Τζόρτζια, 3 Φεβρουαρίου 2003
• Πενσιλβάνια, 12 Δεκεμβρίου 2003
• Φλόριντα, 20 Απριλίου 2005
• Κλήβελαντ, 11 Μαΐου 2005
• Ρόουντ Άιλαντ, 19 Μαΐου 2008
• Ιντιάνα,1η Δεκεμβρίου 2014
• Νότια Ντακότα, 26 Φεβρουαρίου 2015
• Δυτική Βιρτζίνια, 24 Απριλίου 2016 
Πολιτείες της Αυστραλίας που έχουν προβεί σε αναγνώριση:
• Νότια Αυστραλία, 30 Απριλίου 2009
• Νέα Νότια Ουαλία,1η  Μαΐου 2013 η Γερουσία και στις 12 Μαΐου η Βουλή. 
  Γουίλομπι  Σύδνεϋ, 11 Μαΐου 2015
Σε αναγνώριση με ψηφίσματά τους έχουν προβεί και θεσμικά όργανα νεολαιών, όπως αυτή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στα τέλη Μαΐου του 2015.
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας στις πόλεις του Καναδά:
Χάρη στις ακούραστες προσπάθειες του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου, δεκατρείς  μέχρι στιγμής Καναδικές πόλεις έχουν προχωρήσει στην αναγνώριση, με το Λαβάλ τελευταίο στη σειρά. Είχαν προηγηθεί η Οτάβα, το Τορόντο, η ‘Οσαβα, το Λασάλ, η Σαιντ Μισέλ- Βίλερει, η Κότ Σαιν Λίκ, το Μόντρεαλ, η Βάγκν, το Βανκούβερ, η Ρετζίνα, το Έντμοντον και το Κάλγκαρι.
Η απόρριψη της αναγνώρισης από την Γερουσία του Καναδά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να μας απογοητεύει. Οι προσπάθειες της οργανωμένης παροικίας  επιβάλλεται να συνεχιστούν…

Εσείς τι λέτε;

ΕΛΛΗΝΕΣ
Είδος υπό εξαφάνιση στην Ελλάδα; 
Αποκαρδιωτικά τα στοιχεία γεννήσεων και θανάτων του ελληνικού πληθυσμού για το 2017 που ανακοινώθηκαν πρόσφατα από την Ελληνική Στατιστική Αρχή.
Σύμφωνα με αυτά, οι γεννήσεις πέρυσι στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 88.553, καταγράφοντας ετήσια πτώση κατά 4.7%. Αντίστοιχα, οι θάνατοι αυξήθηκαν κατά 4.8% σε σχέση με το 2016, φτάνοντας τους 124.501.
Ο πληθυσμός της χώρας, μέσα σε ένα χρόνο μειώθηκε κατά 36 χιλιάδες άτομα, χωρίς να συνυπολογίζονται οι μεταναστευτικές εκροές των Ελλήνων. Σύμφωνα με τα ίδια     στοιχεία, αυτή είναι η έβδομη κατά σειρά χρονιά που το φυσικό ισοζύγιο του ελληνικού πληθυσμού είναι αρνητικό και προβλέπεται πως το 2018 θα είναι η όγδοη.
Τα στατιστικά πλέον δείχνουν μια ολοένα αυξανόμενη υπογεννητικότητα η οποία στα χρόνια της κρίσης έχει επιδεινωθεί δραματικά.
Ένας άλλος λόγος, σύμφωνα πάντοτε με την ΕΣΑ, είναι η αθρόα μετανάστευση Ελλήνων στο εξωτερικό. Ευρωπαϊκές μελέτες καταγράφουν ότι από το 2011 έως και το 2017 η Ελλάδα απώλεσε περίπου 500.000 εξειδικευμένου επιπέδου Έλληνες παραγωγικής ηλικίας λόγω της οικονομικής κρίσης και της ανεργίας.
Βάση λοιπόν αυτών των στοιχείων το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας φαντάζει εξαιρετικά ζοφερό και πρόκειται για τη μεγαλύτερη κατάρρευση και εθνική τραγωδία του Ελληνισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Το πρόβλημα, σύμφωνα με τους ιστορικούς, ξεκίνησε με τη Μικρασιατική καταστροφή. Ακολούθησε ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος με τεράστιες ανθρώπινες απώλειες. Τον 21ο αιώνα η χώρα βιώνει μία σκληρή οικονομική, απάνθρωπη πολιτική που επιβλήθηκε με αποτέλεσμα την αύξηση των θανάτων, των αυτοκτονιών, της μετανάστευσης νέων ανθρώπων στο εξωτερικό και τη μείωση των γεννήσεων κατά 25%!
Στην Κύπρο, ο δείκτης γονιμότητας είναι εξ ίσου χαμηλός με αυτόν της Ελλάδας και σύμφωνα με μελέτη, έως τα μέσα της τρέχουσας δεκαετίας ο αριθμός των θανάτων πιθανώς να ξεπερνά πλέον τον αριθμό των γεννήσεων.
Τα στοιχεία αυτά είναι όντως ανατριχιαστικά. Που βαδίζει η Ελλάδα; Στην καταστροφή και την εξαφάνιση σε βάθος χρόνου; Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων αναμφισβήτητα φέρουν τεράστια ευθύνη για τη διόγκωση του δημογραφικού προβλήματος. Καμία κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση και μετά δεν ενδιαφέρθηκε σοβαρά να πάρει δραστικά μέτρα ώστε να αυξηθεί η γεννητικότητα, όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Εν τω μεταξύ, στην Ελλάδα που εξακολουθεί να ταλανίζεται από την οικονομική κρίση επικρατεί μία δραματική κατάσταση. Ένας στους δέκα κατοίκους είναι αλλοδαπός.
Τα προηγούμενα 15 χρόνια νομιμοποιήθηκαν 700.000 μετανάστες ενώ υπολογίζεται ότι 300.000 έως 500.000 μετανάστες ζουν παράνομα στη χώρα. Η εγκληματικότητα, σύμφωνα με την αστυνομία, έχει αυξηθεί δραματικά και ολόκληρες συνοικίες έχουν μετατραπεί σε γκέτο.
Απογοητευτικές συνεπώς όλες οι προβλέψεις για τη δημογραφική εξέλιξη του ελληνικού πληθυσμού. Οι συνθήκες για δημιουργία οικογένειας κάθε άλλο παρά ευνοϊκές είναι.
Η ελληνική κοινωνία μετατρέπεται πλέον σε κοινωνία γερόντων ενώ προκαλεί προβληματισμό το γεγονός πως οι μετανάστες στην Ελλάδα γεννούν πολύ περισσότερα παιδιά από τους Έλληνες. 
Και τίθεται το μεγάλο ερώτημα: Έρχεται το βιολογικό τέλος του Ελληνισμού;

Εσείς τι λέτε;

Ηλεκτρονικό VS παραδοσιακό εμπόριο…
Μπήκαμε αισίως στον Δεκέμβρη. Καλό μήνα και καλές γιορτές!
Oλα γύρω αρχίζουν να θυμίζουν Χριστούγεννα. Οικογενειακές συναθροίσεις, πάρτι, στολισμένα σπίτια και καταστήματα, δώρα...
Θυμάμαι, στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, η επιλογή των δώρων ήταν μία ευχάριστη διαδικασία. Πηγαίναμε από μαγαζί σε μαγαζί να δούμε και να διαλέξουμε τα δώρα που θα προσφέραμε.
Ωστόσο, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει από τότε στο χώρο του εμπορίου μέχρι που επικράτησε, σε μεγάλο βαθμό, το ηλεκτρονικό εμπόριο, ή όπως είναι ευρύτερα γνωστό ως e-commerce. Πρόκειται για εμπόριο παροχής αγαθών και υπηρεσιών που πραγματοποιείται εξ αποστάσεως με ηλεκτρονικά μέσα χωρίς να καθίσταται αναγκαία η φυσική παρουσία των ενδιαφερομένων μερών, δηλαδή του πωλητή-αγοραστή.
Την Δευτέρα μάλιστα «γιορτάσαμε» την Cyber Monday (κυβερνο-Δευτέρα), ημέρα κατά την οποία οι καταναλωτές ενθαρρύνονται να κάνουν τις αγορές τους μέσω διαδικτύου
(online shopping).
Ο σχετικά νέος αυτός τρόπος συναλλαγής, παρουσιάζει αρκετά πλεονεκτήματα και μαζί αμέτρητα μειονεκτήματα. Βασικά πλεονεκτήματα είναι πώς τα ηλεκτρονικά «καταστήματα» είναι ανοιχτά 24 ώρες το 24ωρο, το κόστος των προϊόντων που πωλούνται μέσω διαδικτύου είναι αισθητά χαμηλότερο από τις τιμές του εμπορίου και το υπαλληλικό προσωπικό ελάχιστο.
Η αγορά εξ άλλου είναι παγκόσμια και η συναλλαγή ακόμη είναι γρήγορη και άμεση. Κάθε εταιρία που έχει ηλεκτρονική παρουσία μπορεί να διευρύνει τον κύκλο εργασιών της επεκτείνοντας τα γεωγραφικά όρια των συναλλαγών της που σημαίνει πως κάθε επιχείρηση που διαθέτει προϊόντα online μπορεί και αποκτά πελάτες σε περιοχές που βρίσκονται μακριά από την έδρα της.
Παρόλα όμως τα όποια πλεονεκτήματα, όλο και περισσότεροι διατυπώνουν έντονο προβληματισμό για την ποιότητα των ειδών που παραλαμβάνουν σπίτι, την εγγύηση και βέβαια την ασφάλειά και την ησυχία τους, δεδομένου ότι υποχρεούνται να δώσουν προσωπικά στοιχεία και πληροφορίες με αποτέλεσμα να γίνονται εύκολος στόχος άλλων παρεμφερών e-επιχειρήσεων που σχεδόν αμέσως αρχίζουν να βομβαρδίζονται με ατέλειωτες e-προσφορές. Αρκετοί καταναλωτές  ακόμα δεν εμπιστεύονται για τις συναλλαγές τους το διαδίκτυο και κυρίως διστάζουν να αποστείλουν τον αριθμό της πιστωτικής τους κάρτας. Το ηλεκτρονικό εμπόριο εγκυμονεί κινδύνους για τον ανυποψίαστο χρήστη. Ορισμένα είδη e-επιχειρήσεων, όπως για παράδειγμα τα ενδύματα, τρόφιμα, κοσμήματα κ.α. είναι σχεδόν αδύνατον να ελεγχθούν επαρκώς για την ποιότητα που προσφέρουν.
Το ηλεκτρονικό εμπόριο, ως γνωστόν, έχει δημιουργήσει προβλήματα βιωσιμότητας σε αρκετές εμπορικές επιχειρήσεις. Ζωντανό παράδειγμα το κλείσιμο μεγάλων αλυσίδων καταστημάτων όπως Sears, Future Shop, Sony, Mexx, Toys R us, Claire’s κ.α.
Εκλείπει έτσι σταδιακά η παραδοσιακή μορφή πώλησης σε καταστήματα και παρατηρούνται μαζικές απολύσεις εργαζομένων. Την ίδια στιγμή, εταιρίες ηλεκτρονικού εμπορίου όπως οι Amazon, eBay και Newegg κυριολεκτικά θησαυρίζουν.
Οι αρνητικές επιπτώσεις του ηλεκτρονικού εμπορίου στην οικονομία άρχισαν ήδη να γίνονται ορατές. Το κλείσιμο των καταστημάτων σημαίνει απώλεια κρατικών εσόδων που απέφερε η φορολογία, πτώση της αξίας των κενών κτιρίων, μείωση του προσωπικού συντήρησής κλπ.
Το σοβαρότερο πάντως πρόβλημα είναι η αύξηση των άνεργων καταναλωτών, εκείνοι οι οποίοι ουσιαστικά κινούν την οικονομία...

Εσείς τι λέτε;

Κούκλες-ρομπότ του σεξ
Νέα μόδα ή διαστροφή;
 
Μπήκαν για τα καλά πλέον στη ζωή μας οι κούκλες-ρομπότ του σεξ. Μάλιστα έχουν γίνει τόσο ρεαλιστικές που είναι δύσκολο να τις ξεχωρίσει κάποιος από τους αληθινούς ανθρώπους.
Με τις σχέσεις των ανθρώπων να γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες και περίπλοκες,
όλο και περισσότεροι - άντρες κυρίως - προτιμούν να κάνουν έρωτα με άψυχα αντικείμενα παρά με αληθινές γυναίκες. Οι απανωτές μηνύσεις για σεξουαλικές παρενοχλήσεις  έχουν εκφοβίσει τον αντρικό πληθυσμό ενώ οι νέες μορφές φεμινισμού, τύπου ME TOO, «ενστερνίζονται» το μίσος για τους άντρες και τη σεξουαλικότητα…
Εν πάση περιπτώσει, εφ’ όσον υπάρχει ζήτηση, η βιομηχανία και η τέχνη των ανθρωπόμορφων κούκλων του σεξ, ανθίζει τα τελευταία χρόνια, ως εναλλακτική λύση.
Οι κούκλες-ρομπότ του σεξ, ή αλλιώς sex robots, κερδίζουν όλο και περισσότερο το κοινό. Μάλιστα το διάσημο πλέον ανδροειδές ρομπότ ΣΟΦΙΑ ανακηρύχτηκε επίτιμη πολίτης της Σαουδικής Αραβίας, ενώ ένας άντρας έφτασε στο σημείο να παντρευτεί την κούκλα της ζωής του!
Κινέζικη φίρμα προηγμένης ρομποτικής, έχει επενδύσει σε ένα νέο είδος τεχνητής νοημοσύνης για τα μοντέλα της. Συγκεκριμένα, η δημοφιλής κούκλα Xiaodie έχει ένα σύστημα παρόμοιο με το Siri, Alexa ή Google Home και συνδεόμενη στο internet  μπορείς να κουβεντιάζεις μαζί της, σου κάνει τις δουλειές του σπιτιού και ακόμη όλα σου τα χατίρια…
Εν τω μεταξύ, οίκοι ανοχής με πλαστικές κούκλες έχουν ήδη γεμίσει την Ευρώπη. Στην Αγγλία μάλιστα γνωστός οίκος αντικατέστησε τις ιερόδουλες με κούκλες του σεξ επειδή είναι πιο δημοφιλείς!
Στην Αμερική η μόδα έχει ξαπλωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε σε κάθε σημαντικό πάρτι είναι απαραίτητη και η παρουσία των πλαστικών κούκλων! Παράλληλα, έχουν ανοίξει καφετέριες και άλλα παρεμφερή κέντρα όπου σερβίρεται με πολλές αξιώσεις αυτό το είδος πλαστικής σεξουαλικής ικανοποίησης.
Η διαστροφή αυτή, διότι περί διαστροφής πρόκειται, έχει πολύ μεγάλη πέραση και στους παιδόφιλους. Με κόστος μέχρι και 15.000 δολάρια, οι τύποι αυτοί παραγγέλλουν πλαστικά παιδιά, κάθε ηλικίας, για να ικανοποιήσουν την διεστραμμένη ανωμαλία τους. Και όπως εξελίσσεται το πράγμα δεν αποκλείεται ν’ αρχίσουν να κατασκευάζουν και πλαστικά ζώα-ρομπότ του σεξ για κτηνοβάτες!
Το εύλογο ερώτημα είναι, πως είναι δυνατόν κάποιος να ικανοποιηθεί σεξουαλικά με μια άψυχη πλαστική κούκλα;  Ειδικοί γιατροί και ψυχολόγοι που εξέτασαν το θέμα είπαν ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι κυρίως περασμένης ηλικίας που λόγω κοινωνικών συνθηκών και ενώ έχουν έντονη επιθυμία δεν μπορούν να έρθουν σε μια κανονική επαφή. Έτσι, συχνά με μυστικό τρόπο καταφεύγουν σε αυτό το είδος της σεξουαλικής επαφής.
Το πρόβλημα, σύμφωνα με εμπειρογνώμονες, είναι τεράστιο γιατί ξεπερνά τους κανόνες της βασικής ηθικής και διαστρέφει όλη την έννοια της φυσιολογικής σχέσης ανδρός - γυναικός και καταργεί την θεμελιώδη λειτουργία της σύλληψης, δηλαδή της τεκνογονίας.
Γεννάται τέλος ο φόβος ότι οι κατασκευαστές ρομπότ ερωτικών σχέσεων δεν αποκλείεται να προχωρήσουν στην κατασκευή μηχανικών ανδρείκελων με αποστολή να εκτελούν πολεμικές επιχειρήσεις χωρίς φυσικά καμία νομική ή ποινική συνέπεια, γιατί απλά δεν θα είναι άνθρωποι, αλλά τα πιόνια αυτών που θα τα κατευθύνουν.
Ένα πάντως είναι σίγουρο. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή των νέων τεχνολογιών θεωρείται πλέον μονόδρομος…

Εσείς τι λέτε;

Πολυτεχνείο 1973
Που πάνε εκείνα τα παιδιά…
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1973, ήταν η μεγαλύτερη αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών. 
Οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο ζητώντας την κατάργηση του νόμου 1347 ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά την διάρκεια των σπουδών τους.
Η αστυνομία παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε και καταδίκασε φοιτητές πολλοί από τους οποίους αναγκάστηκαν   να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.
Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική
εισβολή και η διχοτόμηση της Κύπρου. Η δημοκρατία στην Ελλάδα «αποκαταστάθηκε»...
Που βρίσκεται όμως η Ελλάδα σήμερα, αφού «έσπασε τα δεσμά» και επανέκτησε την «εθνική» της κυριαρχία και «αξιοπρέπεια»;
Παρακολουθώντας τις καθημερινές εξελίξεις στη γενέτειρα ειλικρινά θλίβομαι και αναρωτιέμαι: Που πήγαν άραγε εκείνα τα παιδιά της θύελλας και του βοριά που πέθαιναν για λευτεριά…
45 χρόνια αργότερα, η Ελλάδα χάνεται από την αδιαφορία και από την έλλειψη εθνικής υπερηφάνειας. Ο κρατικός ιστός είναι σε πλήρη αποδόμηση... Παντού αποδιοργάνωση και χάος… Η Εκκλησία διαχωρίζεται... Υπάλληλοι απολύονται, οργανισμοί εξαφανίζονται, συντάξεις κόβονται, άνθρωποι αυτοκτονούν, νοσοκομεία υπολειτουργούν, πανεπιστήμια και σχολεία διαλύονται...
Οι γεννήσεις μειώνονται από τα ελληνικά ζευγάρια και πληθαίνουν οι γέννες από τους αλλοδαπούς… Νέοι και νέες φεύγουν από τη χώρα κατά χιλιάδες, επιστήμονες άνθρωποι του πνεύματος αναζητούν ελπίδες αλλού…
Τι θα μείνει πίσω τελικά; Οι ανήμποροι ηλικιωμένοι, οι αλλοδαποί, οι λαθρομετανάστες..
Η Ελλάδα κινδυνεύει να χαθεί εδαφικά. Θα βρίσκεται μόνο μέσα στη καρδιά και την ψυχή ελαχίστων μέχρι και αυτή να σβήσει από εκεί και να οδηγηθεί στη λήθη…
Γιατί μέσα στην παιδεία πέρασαν την παραχάραξη και το μίσος για την πατρίδα και το έκαναν σταδιακά και έντεχνα…
Οι νεοέλληνες, εντελώς ανιστόρητοι, αδιαφορούν χωρίς στην ουσία να φταίνε οι ίδιοι. Φταίνε οι «ηγέτες» που αντί να τους διδάξουν αξίες και αρετές τους οδήγησαν στις καφετέριες και στην τεμπελιά…
Πλήρης αδιαφορία πλέον για όλους και για όλα. Περιμένοντας τι; να μας λυπηθούν ή ότι θα φτιάξουν τα πράγματα; Σε λίγο τα εθνικά μας σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιοριστούν «χάριν της ειρήνης», όπως είχε πει κάποτε η πρόεδρος της Βουλής Άννα Ψαρούδα Μπενάκη…
Οι γείτονες μας «σουλατσάρουν» πλέον ανενόχλητοι στα εδάφη μας και παραβιάζουν προκλητικά τον θαλάσσιο και εναέριο χώρο μας, σφετερίζονται την ιστορία μας και διεκδικούν απροκάλυπτα τους σοφούς και στρατηλάτες μας…
Κι ενώ η πατρίδα απειλείται από εχθρούς και «φίλους», η αγωνία των νεοελλήνων επικεντρώνεται στα ξενόφερτα realities τύπου Survivor, Talent shows, Τούρκικα σήριαλ και δεν συμμαζεύεται...
Ήρθε η ώρα νομίζω οι νεοέλληνες να προσανατολιστούν σωστά, να δούνε κατάματα τα γεγονότα και τις καταστάσεις και να ενωθούνε κάτω από τη σκέπη του έθνους και του ιερού της συμβόλου χωρίς χρωματισμούς και διαμάχες, όλοι μαζί αυτή την ύστατη έστω στιγμή…

Εσείς τι λέτε;

Ψήφος Αποδήμων Ελλήνων
Ένα ανεπιθύμητο δικαίωμα;
Και πάλι στην επικαιρότητα το πολυσυζητημένο θέμα του δικαιώματος των Ελλήνων του εξωτερικού να ψηφίζουν στις εκλογές της μητέρας πατρίδας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Υφυπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για τον Απόδημο Ελληνισμό Τέρενς Κουίκ μας διαβεβαιώνει ότι το θέμα έχει πάρει το δρόμο της επίλυσης.
Τα ίδια ακριβώς μας έλεγε πέρυσι όταν επισκέφτηκε το Μόντρεαλ, τα ίδια υπόσχεται όπου βρεθεί κι’ όπου σταθεί ο διορισμένος ΑΝΕΛίτης τουρίστας-ταξιδευτής.
Βέβαια, ο κύριος Κουίκ, πρέπει κατά κάποιο τρόπο να δικαιολογήσει τον παχουλό μισθό και τις ανά τον κόσμο αδιάκοπες περιοδείες του…
Εν τω μεταξύ, στη Βουλή των Ελλήνων συνεχίζονται οι διαβουλεύσεις αλλά και οι διαφωνίες όσον αφορά τον τρόπο που πρέπει να ψηφίζουν οι απόδημοι, εφόσον και όταν ψηφιστεί ο σχετικός νόμος. Κατά την διάρκεια πρόσφατης ευρείας σύσκεψης για το συγκεκριμένο θέμα η διαφωνία εστιάστηκε σε δύο βασικά σημεία.
Από το προσχέδιο δίδεται εξουσιοδότηση να καθορίζεται με προεδρικό διάταγμα ο χρόνος διενέργειας εκλογών για τους αποδήμους και με δεδομένη την πρόβλεψη για ταυτόχρονη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, θεωρείται βέβαιο ότι θα προσδιορίζεται ο χρόνος εκλογών για τους αποδήμους πολύ νωρίτερα σε σχέση με την ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών στην Ελλάδα.
Το δεύτερο σημείο στο οποίο επικεντρώνεται η διαφωνία είναι η πρόβλεψη στο νομοσχέδιο να προσμετρούνται οι ψήφοι των αποδήμων στην πρώτη καταμέτρηση με την οποία γίνεται η κατανομή εδρών. Άλλη πρόταση θέλει τους απόδημους να μη ψηφίζουν για την Επικράτεια.
Αυτά εν ολίγοις, τα απαιτητικά και περίπλοκα του προσχεδίου, οι εκάστοτε προτάσεις και οι μόνιμες (για ευνόητους λόγους) διαφωνίες των κομμάτων…
Ας έρθουμε όμως στην ουσία. Η δική μας ψήφος σε τι θα ωφελήσει;
Πόσο σωστό και δίκαιο είναι να επηρεάσει τα πολιτικά πράγματα η ψήφος ανθρώπων ξεκομμένων από τη ζωή μιας χώρας; Και με ποια κριτήρια θα ψηφίζουμε άραγε;
Μήπως με τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα, η με οδηγό μας τα τηλεοπτικά «παράθυρα»;
Ας σοβαρευτούμε. Όσοι από τους απόδημους διατηρούν ακόμη στενούς δεσμούς με τη γενέτειρα μπορούν κάλλιστα, εφ’ όσον το επιθυμούν, να μεταβούν αυτοπροσώπως στην Ελλάδα να ψηφίσουν. Όσο για τους υπόλοιπους, που απλώς θέλουν να διεκδικήσουν κάποια αιτήματά τους, μπορούν κάλλιστα να αποταθούν στην Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού, χωρίς να χρειαστεί να μπουν στην διαδικασία να ψηφίσουν.
Προς το παρών ας ασχοληθούμε με «τα του οίκου μας». Τη δεύτερη (κατ’ άλλους πρώτη) πατρίδα μας τον Καναδά, την χώρα που ζούμε και κινούμαστε, εργαζόμαστε, πληρώνουμε φόρους και έχουμε υποχρεώσεις αλλά και κεκτημένα δικαιώματα.
Και ένα από αυτά είναι να ψηφίζουμε πρωτίστως στις Καναδικές εκλογές.
Αυτή, πιστεύω θα πρέπει να είναι και η πρώτη μας προτεραιότητα...

Εσείς τι λέτε;

ΕΚΜΜ
Η Κοινότητα των χαμένων ευκαιριών…
Ως κεραυνός εν αιθρία έπεσε η είδηση ότι η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ αδιαφόρησε για τα εκατομμύρια τα οποία η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση ήταν διατεθειμένη να καταβάλλει για την ανέγερση Κοινοτικού Κέντρου στο Λαβάλ.
Σε αποκλειστική και λίαν αποκαλυπτική συνέντευξη που παρεχώρησε στη Σούλα Τελλίδη, ο Ομοσπονδιακός βουλευτής της περιοχής Laval-Les Iles, Faycal El-Khoury τοποθετήθηκε ξεκάθαρα επί του θέματος, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων:
«Όταν, εδώ και δύο χρόνια με πλησίασαν ο Χρήστος Αδαμόπουλος, ο καλός μου φίλος Νικόλας Καταληφός και ορισμένοι άλλοι, έκανα σαφές και τους εξήγησα τα σωστά διαβήματα που απαιτούνται για την χρηματοδότηση του συγκεκριμένου έργου.  
Τους είπα ότι το όλο έργο θα πρέπει πρωτίστως να εγκριθεί από τον Δήμο του Λαβάλ και εν συνεχεία να σταλεί στην κυβέρνηση του Κεμπέκ. Εφόσον η κυβέρνηση του Κεμπέκ το  εγκρίνει θα πρέπει κατόπιν να το στείλει στην Οτάβα προς τελική έγκριση.
Η Οτάβα είναι εκείνη που θα αποφασίσει για την χρηματοδότηση ή όχι του έργου.
Εδώ πρέπει να κάνω μία διευκρίνιση. Εάν η Κοινότητα πιστεύει πως το κτιριακό συγκρότημα θα περιλαμβάνει και σχολείο, σας λέω με ειλικρίνεια ότι η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν πρόκειται να διαθέσει ούτε ένα δολάριο.
Η οικονομική συμμετοχή της κυβέρνησης προϋποθέτει την ανέγερση Κοινοτικού και μόνο Κέντρου. Ύστερα από επανειλημμένες επαφές που είχα με τούς Υπουργούς, Υποδομών Francois-Philippe Champagne και Οικονομικών Bill Morneau , είμαι πλέον 99.9% πεπεισμένος ότι το σχέδιο θα εγκριθεί. Οι πιθανότητες είναι εξαιρετικά υψηλές.
Ότι διαφορετικό ακούγεται, για προσωπικούς ή άλλους λόγους, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Η Κοινότητα αδράνησε, χάνοντας έτσι μία σημαντική ευκαιρία όταν πέρυσι η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση ήταν έτοιμη να χρηματοδοτήσει κατά 50% το έργο, με τη  στενή πάντοτε συνεργασία και την επί πλέον οικονομική ενίσχυσης Επαρχιακής κυβέρνησης…» 
Αυτά τα αποκαλυπτικά ανέφερε μεταξύ άλλων ο βουλευτής της περιοχής Laval-les-Iles, Faycal El-Khoury στον ραδιοσταθμό CFMB.   
Και εδώ εγείρονται τα εξής ερωτήματα:
Γιατί ή Διοίκηση της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ δεν ενημέρωσε τα μέλη της για τις προ διετίας επαφές που είχε με τον βουλευτή κ. El-Khoury και για τα σχέδιά της να ανεγείρει Κοινοτικό Κέντρο στο Λαβάλ;
Γιατί όποτε προκύπτει θέμα Κοινοτικού Κέντρου στο Λαβάλ, η Διοίκηση αφήνει στα μέλη της να εννοηθεί πως ένα μελλοντικό κτιριακό συγκρότημα στην περιοχή θα  περιλαμβάνει και σχολείο;
Γιατί η Διοίκηση αδράνησε και δεν ενήργησε εγκαίρως ώστε να επωφεληθεί της κυβερνητικής δέσμευσης για άμεση χρηματοδότηση του Κοινοτικού Κέντρου;
Γιατί η Διοίκηση είναι έτοιμη να διαθέσει τα δυόμιση τόσα εκατομμύρια, που
θα «περισσέψουν» από την πώληση του οικοπέδου της Αγίας Τριάδος για το κτίσιμο  Κοινοτικού Κέντρου στο Λαβάλ, όταν το μεγαλύτερο κόστος μπορούν άνετα να το καλύψουν οι  κυβερνήσεις;
Γιατί η Διοίκηση ενώ μιλάει για βαθειά οικονομική κρίση δεν φροντίζει να επωφεληθεί των κρατικών κονδυλίων;
Εύλογα ερωτήματα στα οποία η Διοίκηση της ΕΚΜΜ οφείλει να δώσει απαντήσεις…

Εσείς τι λέτε;

Σύγχρονοι “ανθέλληνες” έλληνες…
Γιορτάζουμε τις ημέρες αυτές το ηρωικό Έπος του 40 και τον Προστάτη Πολιούχο της Θεσσαλονίκης, Άγιο Δημήτριο.
Για άλλη μία φορά θα μνημονεύσουμε τους πεσόντες και θα βρεθούμε στο Κοινοτικό Κέντρο για το καθιερωμένο τιμητικό γεύμα, πλούσιο όπως πάντοτε σε ομιλίες και ιστορικές αναφορές.
Φέτος  πανηγυρίζουμε τα 78 χρόνια της ένδοξης του Έθνους επετείου της 28ης Οκτωβρίου. Αλήθεια, πόσοι άραγε γνωρίζουν την ιστορία μας; Πολλοί συμφωνούν πως δεν είναι λίγοι εκείνοι που δεν γνωρίζουν το άμεσο παρελθόν μας, τους δύο Παγκόσμιους πολέμους, την Κατοχή, την Αντίσταση, του Ήρωες…
Και όχι μόνο δεν γνωρίζουν αλλά και το δραματικότερο αδιαφορούν να μάθουν.
Κυρίως οι νέοι που τα περασμένα τους φαίνονται μακρινά, ξεπερασμένα, άσχετα και άχρηστα για τη ζωή και το μέλλον τους.
Όπως έχω ξαναγράψει, σε άλλες χώρες δημιουργούν ή δανείζονται ήρωες, μόνο και μόνο για να έχουν κάτι να επιδείξουν στο πέρασμα της ιστορίας.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, για παράδειγμα, με τις ευλογίες της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας “φιγουράρει” ως πρόγονος των Σκοπιανών! Αλλού πάλι, βάρβαροι, ληστές και πειρατές επιστρατεύονται για να αναδείξουν την “ανδρεία” των λαών που υπηρετούν...
Η Ελλάδα που γεννάει αληθινούς Ήρωες τους ξεχνάει ή δεν τους γνωρίζει καν και στο πέρασμα των χρόνων γίνονται αφανείς! Ιστορική λήθη ή εθνική αυτοκτονία; Μάλλον και τα δύο. Ποιος όμως ευθύνεται για την άγνοια και την αδιαφορία του νεοέλληνα;
Κάθε που πλησιάζει κάποια εθνική επέτειος, παίρνει φωτιά το διαδίκτυο από αντεθνικές αναρτήσεις  και άρθρα, τα οποία μάλιστα προέρχονται από τους ίδιους τους  κυβερνόντες, τον πνευματικό και καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας.
Άπειρα τα παραδείγματα: Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσσαλονίκης, Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, δήλωσε πρόσφατα ότι η 25η Μαρτίου είναι μία ψευδοιστορική εθνική επέτειος και δεν έχει καμία σχέση με την ιστορική πραγματικότητα…
Ο πρώην Συριζαίος υπουργός Παιδείας ,Νίκος Φίλης, αφού αμφισβήτησε την Γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων, πρότεινε και την κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων…
Η ιστορικός και πρώην βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Μαρία Ρεπούση, δεν χάνει ευκαιρία να αμφισβητεί την Γενοκτονία των Μικρασιατών, ενώ κατά την θητεία της προώθησε την “προσαρμογή” των σχολικών βιβλίων ιστορίας… 
Ο αμφιλεγόμενος, φιλότουρκος και φιλοσκοπιανός Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, πρότεινε την μετονομασία του Διεθνούς Αερολιμένα Θεσσαλονίκης “Μακεδονία” σε “Νίκος Γκάλης”, αποδοκίμασε τα εθνικά συλλαλητήρια και δήλωσε απερίφραστα πως “χέστηκε” για το πόσους Έλληνες σκότωσε ο σφαγέας Κεμάλ Ατατούρκ…
Ο γνωστός καλλιτέχνης Πάνος Μουζουράκης, δεν δίστασε να βρίσει χυδαία την ελληνική σημαία και την εθνική μας γιορτή…
Δεν είναι βέβαια δυνατόν να αναφέρουμε όλα τα ονόματα των σύγχρονων “ανθελλήνων” ελλήνων. Και αναρωτιέται κανείς, υπό τέτοιες συνθήκες άραγε θα χτίσουν το μέλλον τους οι νέες γενιές; Τι μέλλον μπορεί να έχουν οι νέοι σε μία κοινωνία δίχως αξίες και ιδανικά;
Ας θυμηθούμε το αρχαίο σοφό γνωμικό: “Ο λαός που ξεχνά την ιστορία και το παρελθόν του δεν έχει μέλλον…”
Το θέμα όμως είναι μεγάλο, σοβαρό και ανεξάντλητο, γι αυτό θα επανέλθουμε.
Ζήτω η ένδοξη Ελληνική Ιστορία!
Ζήτω οι Αθάνατοι Ήρωες!
Ζήτω το Ελληνικό Έπος του 1940!