Οι εκκλησίες ανήκουν στην Αρχιεπισκοπή

Με αφορμή το Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Σωτηρίου «Οι εκκλησίες δεν πωλούνται», επανέρχομαι με κάποιες παλαιότερες σκέψεις μου με τις οποίες επεσήμανα το καθεστώς διοίκησης και διαχείρισης της εκκλησιαστικής περιουσίας. Σήμερα θα επιχειρήσω να θίξω την πνευματική αλλά και οικονομική διαφοροποίηση στο πέρασμα του χρόνου. Από την ίδρυσή τους οι τοπικές κοινότητες έθεσαν ως πρωταρχικό στόχο την απόκτηση ακίνητης περιουσίας για να στεγάσουν τα κοινωφελή ιδρύματα και τις εκκλησίες , που διοικητικά τότε ανήκαν στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής. Η πρώτη ιδιοκτησία στο Μόντρεαλ υπήρξε η αγγλικανική εκκλησία επί της Sherbrooke, γνωστή αργότερα ως Αγία Τριάδα, στο υπόγειο της οποίας στεγάστηκαν τα γραφεία της κοινότητας, το πρώτο ελληνικό σχολείο και το προξενείο. Οι μεταναστευτικές δεκαετίες 50-70 δημιούργησαν νέες ανάγκες, με αποτέλεσμα να ανοικοδομηθούν νέοι ναοί, σχολεία και κοινοτικά κέντρα. ‘Εκτοτε, η κοινότητα είναι υπεύθυνη για τη συντήρηση και τον καλλωπισμό των κτηρίων, τη μισθοδοσία των υπαλλήλων, του εκπαιδευτικού προσωπικού και των ιερέων. Με την πάροδο του χρόνου και με τη σημαντική άνοδο στις τιμές των ακινήτων, ο οργανισμός βρέθηκε με μία σεβαστή περιουσία, που όμως δεν φρόντισε να την αξιοποιήσει. Οι εκκλησίες, εν τω μεταξύ, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της κακοδιαχείρισης δεν αποφέρουν πλέον επαρκεί έσοδα ώστε να καλυφθούν οι πολλαπλές ανάγκες. Ταυτοχρόνως, η κοινότητα αντιμετωπίζει απρόβλεπτα έξοδα άμεσης συντήρησης των κτηρίων, σε μία περίοδο δραματικής μείωσης των εσόδων, κυρίως λόγω των κυβερνητικών περικοπών και της καθολικής αποχής των μελών. Η επίμονη προσπάθεια της διοίκησης να εκποιήσει το προνομιούχο οικόπεδο της Αγίας Τριάδος αντί πινακίου φακής για να καλύψει άμεσα χρέη, δεν βρήκε ανταπόκριση. Εν τω μεταξύ, εξ’ αιτίας των άστοχων χειρισμών, είναι αμφίβολο εάν η Στέγη Ηλικιωμένων περιέλθει τελικά στην κοινότητα. Η πυρκαγιά της ιστορικής «Παναγίτσας», που απέφερε τα περισσότερα έσοδα, ήταν άλλο ένα χτύπημα, ακόμη μεγαλύτερο όταν η αποκατάστασή της στοίχισε δύο επιπλέον εκατομμύρια, χωρίς να δοθούν πειστικές εξηγήσεις. Γεγονός είναι ότι οι κοινότητες Μόντρεαλ και Τορόντο επί μακρόν είχαν επαναπαυτεί και εξαρτώντο από τα έσοδα των εκκλησιών, χωρίς να φροντίσουν να αναζητήσουν άλλες πηγές εσόδων. Οι καιροί όμως αλλάζουν… Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Οι εκκλησίες των «αστικών» κοινοτήτων, όπως και όλες οι εκκλησίες, κτίστηκαν με τα χρήματα των πιστών, συνεπώς πνευματικά, διοικητικά και ιδιοκτησιακά ανήκουν στην Ιερά Αρχιεπισκοπή. Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η «εκ μέρους» των μελών επιστολή συμπαράστασης του προέδρου της ΕΚΜΜ Ανδρέα Κριλή προς την καταρρέουσα Ελληνική Κοινότητα Τορόντο, που δε δίστασε να σύρει στα δικαστήρια, με αβάσιμες κατηγορίες, την Ιερά Μητρόπολη και το Εθνικό Κογκρέσο του Καναδά. Θλίβεται κανείς όταν βλέπει πρωτοβάθμιους, υποτίθεται, οργανισμούς να βυθίζονται στο σκότος. Εν κατακλείδι, υπό τις επικρατούσες συνθήκες, η προτεινόμενη λύση του Αρχιεπισκόπου Σωτηρίου στην Κοινότητα του Τορόντο, είναι άκρως ρεαλιστική. Λύση που πρέπει να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν της η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ…

Κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές...

Επανέρχομαι στο θέμα της σεξουαλικής βίας, που δεν αφορά μόνο τον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού αλλά ευρύτερα την κοινωνία, καθώς περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης υπάρχουν σε όλους ανεξαιρέτως τους χώρους. Το φαινόμενο σίγουρα είναι παγκόσμιο και τα κινήματα των σεξουαλικά παρενοχλημένων ατόμων, τα τελευταία χρόνια, μεγαλώνουν με ραγδαίο ρυθμό. Στην Ελλάδα, οι καταγγελίες αθλητών και καλλιτεχνών για σεξουαλική παρενόχληση έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας, φέρνοντας για μία ακόμα φορά στην επιφάνεια τη σκληρή πλευρά της ζωής των λαμπερών προσώπων. Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός. Πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας καλύπτεται έντεχνα η θλίψη, η απελπισία, ο πόνος και η δυστυχία... Το καίριο ερώτημα που εγείρεται ωστόσο είναι γιατί τα άτομα που χαίρουν της ευρύτερης αποδοχής και εκτίμησης και που έχουν επιλύσει τα βασικά προβλήματα της καθημερινότητας όπως το οικονομικό, μπλέκονται στα δίχτυα ενός κόσμου βρώμικου και διεφθαρμένου; Η επιδίωξη της δόξας; Η μάταιη φιλοδοξία; Λέγεται ότι στην Ελλάδα οι μισοί Έλληνες θέλουν τα γίνουν ηθοποιοί και οι άλλοι μισοί τραγουδιστές. Και όσοι - ταλαντούχοι και ατάλαντοι - για διάφορους λόγους τα καταφέρουν, αφού εισέλθουν στον χώρο του θεάματος γρήγορα διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να αντέξουν την απατηλή λάμψη του κόσμου στον οποίο κινούνται και που πάντως οι ίδιοι έχουν διαλέξει. Ο συμβιβασμός συνήθως είναι μονόδρομος... Η λάμψη είναι εφήμερη και αντλεί τη δύναμή της από ουτοπίες. Πικρή η διαπίστωση όταν τα φώτα της ράμπας κάποτε χαμηλώσουν και πέσει η αυλαία, η μοναξιά καθίσταται αφόρητη και η μελαγχολία επώδυνη. Το κοινό, που εύκολα επικροτεί και αποθεώνει, το ίδιο εύκολα γυρίζει τη πλάτη στα κατασκευασμένα εφήμερα είδωλα. Παραγωγοί, σκηνοθέτες, αφού αρπάξουν και γευτούν τη λεία τους δεν διστάζουν να περιθωριοποιήσουν τα απομεινάρια και να τα ρίξουν στην αφάνεια... Πρότεροι στενοί συνεργάτες και κολλητοί «συνάδελφοι» γυρίζουν την πλάτη, πόρτες κλείνουν διάπλατα και τα αδηφάγα κανάλια δεν χάνουν την ευκαιρία να προβάλλουν την κάθε μιζέρια, προς χάριν της τηλεθέασης… Από την άλλη πλευρά του νομίσματος, αστέρια και αστεράκια που αφέθηκαν στις ανώμαλες ορέξεις του κάθε σκηνοθέτη για να εξασφαλίσουν ένα ρολάκο, εμφανίζονται σήμερα στις οθόνες των τηλεοράσεων ως θύματα, καταγγέλλοντας προ εικοσαετίας συμβάντα ως αίτια της «καταστροφής» των ονείρων τους… Τελευταία παρελαύνουν στα κανάλια «καυτές σεξοβόμβες» του παλιού κινηματογράφου προσπαθώντας να μας πείσουν ότι η «λαμπρή» καριέρα οφείλεται αποκλειστικά στο «πηγαίο» ταλέντο τους! Σε πρόσφατες τηλεοπτικές συνεντεύξεις, τις οποίες έτυχε να παρακολουθήσω, τα πάλαι ποτέ σύμβολα του σεξ Ρίκα Διαλυνά, Ελένη Φιλίνη και Βάνα Μπάρμπα ισχυρίστηκαν ότι ουδέποτε παρενοχλήθηκαν σεξουαλικά και πως κατέκτησαν την κορυφή με την «υποκριτική» τους ικανότητα! Ο θαυμαστός κόσμος της showbiz, βλέπετε… Κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές. Ας είμαστε ρεαλιστές. Οι μόνοι υπαίτιοι των αποφάσεων και πράξεών μας είμαστε εμείς. Κάθε στιγμή έχουμε την επιλογή να επιλέξουμε ποιο δρόμο να ακολουθήσουμε…

Πτώση μη αναστρέψιμη;

Η Διοίκηση της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο, απευθυνόμενη στα μέλη του οργανισμού επισημαίνει μέσω δραματικής ανακοίνωσης: «Η επιβίωση της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο κρέμεται από μία λεπτή κλωστή. Δυστυχώς, οι τρέχουσες συνθήκες είχαν καταστρεπτικές επιπτώσεις για την Κοινότητα. Τα συνολικά μας έσοδα μειώθηκαν κατά περισσότερο από 90%. Το τραπεζικό χρέος μας ανέρχεται στα $3.2 εκατομμύρια δολάρια με συνολικό χρέος $4.5 εκατομμύρια δολάρια και προβλέπεται να χάσουμε $2 εκατομμύρια δολάρια μέχρι το τέλος του 2021. Πρόκειται για μία ειδεχθή κατάσταση που δεν θα βελτιωθεί, στην πραγματικότητα θα χειροτερέψει δραματικά. Κινδυνεύουμε να χάσουμε τα πάντα: τα σχολεία, τα τμήματα χορών και θεάτρου, τη δυνατότητα να παρέχουμε κοινωνικές υπηρεσίες και πολλά άλλα. Δεδομένης της τρέχουσας οικονομικής δυσχέρειας και μετά από εκτεταμένη έρευνα και αξιολόγηση της κατάστασης, συνιστάται η πώληση ενός τουλάχιστον ακινήτου που θα είναι ένας από του Ιερούς Ναούς μας…» Σε καμία περίπτωση η συρρίκνωση ενός οργανισμού και μάλιστα πρωτοβάθμιου δεν αποτελεί μία θετική εξέλιξη. Στην προκειμένη όμως περίπτωση η πορεία της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο των 150.000 ομογενών τα τελευταία χρόνια αναμφισβητήτως υπήρξε δυσχερής και ακανθώδης, κυρίως λόγω των απαρχαιωμένων τοπικιστικών αντιλήψεων, που την οδήγησαν σε αναπόφευκτη αβεβαιότητα και μοιραίο μαρασμό. Σε αντίθεση με άλλες προοδευμένες κοινότητες του εξωτερικού, η ΕΚΤ δεν φρόντισε επαρκώς να αποκτήσει ημερήσιο ελληνικό σχολείο, απραξία που οδήγησε στον εγκλωβισμό των ελληνόπουλων στην αγγλοσαξονική γλώσσα και νοοτροπία. Η ανταγωνιστική εξ άλλου συμπεριφορά απέναντι σε αδελφούς οργανισμούς, ως και η αρνητική στάση που επέδειξε προς την αντιπολιτευόμενη παράταξη, απέκλισε κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας . Πριν τρία χρόνια η Διοίκηση της ΕΚΤ, προφανώς για ευνόητους λόγους, συμπαρατάχτηκε με την απαράδεκτη ανθελληνική θέση των Κοινοτήτων Μόντρεαλ- Βανκούβερ και Ελληνικού Κογκρέσου Κεμπέκ, όταν το τελευταίο έσυρε το Ελληνοκαναδικό Κογκρέσο στα δικαστήρια, πράξη που είχε ως αποτέλεσμα την δυσαρέσκεια και απομάκρυνση ενός ικανού αριθμού μελών. Την ίδια περίοδο καταθέτει μήνυση στο Ανώτατο Δικαστήριο του Οντάριο εις βάρος της τότε Μητρόπολης, του Μητροπολίτη Σωτηρίου, τεσσάρων ιερέων, μελών των οικογενειών των και ομάδας ατόμων κάνοντας λόγο για αδιαφάνεια, υπεξαίρεση χρημάτων, σπατάλη καθώς επίσης και για παιδεραστία και άλλα σεξουαλικά σκάνδαλα ιερέων. Οι κατηγορίες αποδείχθηκαν αβάσιμες και απορρίφθηκαν. Οι έντονες επίμονες αντιπαραθέσεις με τη Μητρόπολη, «κέντρισαν» το ενδιαφέρον των Καναδικών Μέσων Ενημέρωσης, με θλιβερό αποτέλεσμα να διασυρθεί το ελληνικό όνομα στην Καναδική κοινωνία με τα όποια επακόλουθα. Κατόπιν τούτου, το ηθικό και οικονομικό πλήγμα που υπέστη υπήρξε δυσβάσταχτο. Η ανέγερση του Κοινοτικού Κέντρου Τορόντο προ δεκαετίας, υπό την φροντίδα του τότε προέδρου Κώστα Μενεγάκη διεκόπη όταν ο τελευταίος μπήκε στον στίβο της πολιτικής. Η ακύρωση του φιλόδοξου έργου έγινε λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος εκ μέρους του νέου συμβουλίου αλλά και των αναγκαίων κονδυλίων για να εκποιηθεί αδόξως αντί πινακίου φακής. Ακολούθησε η πώληση του κτηρίου Κοινωνικών Υπηρεσιών σε προνομιούχα τοποθεσία καθώς και άλλων αξιόλογων κτηρίων παρακειμένων του Καθεδρικού Ναού της Παναγίας. Εκκρεμεί, εν τω μεταξύ, η μήνυση των Ιερέων για απλήρωτους μισθούς εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων... Η Ελληνική Κοινότητα Τορόντο πληρώνει το τίμημα της αλαζονείας, της αδιαφάνειας και του απολυταρχισμού. Αβέβαιο πλέον τον μέλλον της, όπως αβέβαιο θεωρείται το μέλλον κάθε οργανισμού που επιλέγει να απομακρύνεται από τις αξίες των θεμελιωδών σκοπών και κανόνων, ενεργώντας και αποφασίζοντας αυταρχικά και μονομερώς. Ας γίνει παράδειγμα προς αποφυγή…

Η βία δεν έχει φύλο...

Μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν πλέον οι καταγγελίες για σωματική, σεξουαλική και λεκτική κακοποίηση στο χώρο του αθλητισμού και του θεάματος στην Ελλάδα. Τον ασκό του Αιόλου άνοιξε η αποκάλυψη της χρυσής Ολυμπιονίκης Σοφίας Μπεκατώρου για σεξουαλική βία που υπέστη από τον προπονητή της Αριστείδη Αδαμόπουλο πριν 20 χρόνια. Δεν άργησαν να έρθουν στο φως της δημοσιότητας σκανδαλιστικές μαρτυρίες επώνυμων καλλιτεχνών, για τον ηθοποιό σκηνοθέτη Γιώργο Κιμούλη για εξευτελιστική μεταχείριση, τον σκηνοθέτη Κώστα Σπυρόπουλο για ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά, τον παραγωγό Κώστα Ζάπα για σεξουαλική παρενόχληση και έπεται συνέχεια… Οι εν λόγω καταγγελίες φέρνουν ξανά στην επικαιρότητα ένα θέμα που επί χρόνια απασχολεί ένα μεγάλο μέρος του γυναικείου κυρίως πληθυσμού. Πρόσφατη έρευνα της ActionAid έδειξε ότι οι ελληνίδες σε ποσοστό 85% πέφτουν θύματα κακοποίησης, ενώ παγκοσμίως μία στις τρεις γυναίκες υποβάλλεται σε σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία. Στον Καναδά, μία στις τρείς γυναίκες βιώνουν κάποια μορφή βίας ή ανάρμοστης σεξουαλικής συμπεριφοράς. Το πρόβλημα ωστόσο δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο φύλο. Ευρήματα πανευρωπαϊκής έρευνας αποκαλύπτουν ότι τρείς στους δέκα έλληνες κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα τους, ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας. Συγκεκριμένα, η οργάνωση Domestic Violence in Europe διεξήγαγε έρευνα σε Ελλάδα, Βρετανία, Βέλγιο, Ουγγαρία, Σουηδία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ισπανία και από αυτή προκύπτει πως πάνω από 7 στους 10 έλληνες έχουν πέσει θύματα κάποιας μορφής κακοποίησης. Στον Καναδά, το 35% των ανδρών δηλώνουν θύματα σεξουαλικής ή άλλου είδους επιθετικότητας. Η παρενόχληση των ανδρών στον εργασιακό χώρο άλλωστε είναι σύνηθες φαινόμενο. Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Canadian Press, ποσοστό 59% ανάμεσα στους ομοφυλόφιλους δηλώνουν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης. Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι τα πορίσματα των συγκεκριμένων ερευνών δεν διαφέρουν από φύλο σε φύλο. Στον δυτικό κόσμο μάλιστα το ποσοστό των παρενοχλημένων ανδρών και ομοφυλόφιλων είναι κατά τι υψηλότερο από εκείνο του λεγομένου ασθενούς φύλου. Ωστόσο, δυσκολεύονται να μιλήσουν για την εμπειρία τους από φόβο επικριτικότητας από τους άλλους, κυρίως τους άντρες, και ακόμη φοβούνται ότι δεν θα τους πιστέψουν, ότι θα τους στιγματίσουν ως ανώμαλους, ότι θα τους κατηγορήσουν ότι το προκάλεσαν επειδή ενδεχομένως είναι γκέι και ότι θα τους δουν ως αδύναμους. Ειδικά ένας ομοφυλόφιλος που κακοποιήθηκε σεξουαλικά ως παιδί μπορεί να βλέπει την κακοποίηση ως «τιμωρία» για τον ομόφυλο προσανατολισμό του, το χειρότερο μάλιστα να ταυτίζει τον ομόφυλο προσανατολισμό με το τραύμα όπως και τη σεξουαλικότητά του με τη βία, την απαξίωση. Δεν είναι τέλος λίγες οι γυναίκες που κακοποιούν σεξουαλικά νεαρά αγόρια, φαινόμενο ακόμη πιο αποσιωπημένο και παρεξηγημένο, αφού τότε το αγόρι θα θεωρηθεί «προνομιούχο» που το «μύησαν νωρίς στο σεξ». Όμως, η κακοποίηση παραμένει πάντα κακοποίηση και είναι ιδιαίτερα τραυματική για όλους. Στο πλευρό της Σοφίας Μπεκατώρου και εμείς λοιπόν. Της κάθε γυναίκας και του κάθε άνδρα. Καμία μόνη της, κανένας μόνος του…

'Οταν η ιστορία δεν διδάσκει...

Αυτές τις ημέρες συμπληρώνονται 25 χρόνια από την κρίση των Ιμίων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να χάσουν τη ζωή τους οι υποπλοίαρχοι Χριστόδουλος Καραθανάσης και Παναγιώτης Βλαχάκος καθώς και ο αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός. Κάθε χρόνο το μυαλό όσων έζησαν την κρίση ταξιδεύει σε εκείνη τη φρικτή νύχτα της 31ης Ιανουαρίου,1996 όταν η Ελλάδα έδειξε ατολμία εξαιτίας λανθασμένων πολιτικών χειρισμών. Οι μνήμες ωστόσο παραμένουν ζωντανές. Ζωντανά παραμένουν και τα αναπάντητα ερωτήματα για όσα συνέβησαν. Η αιτία της κρίσης, ως γνωστόν, ήταν η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των βραχονησίδων από την Άγκυρα και η ενέργεια των Τούρκων να βγάλουν την ελληνική σημαία από την Μικρή Ίμια που είχε υψώσει ο τότε Δήμαρχος Καλύμνου, αντιδρώντας σε τουρκικά ρεπορτάζ για μη ελληνικότητα των Ιμίων. Τη νύχτα αυτή παρατάχθηκαν στο Αιγαίο τα πολεμικά πλοία Ελλάδας και Τουρκίας, με τις δύο χώρες να βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στον πόλεμο. Όπως αποκαλύφθηκε τη βραδιά εκείνη, μία από τις ελληνικές κινήσεις ήταν να καταληφθεί από κομάντος η μικρότερη από τις δύο βραχονησίδες με σκοπό να φυλαχθεί η ελληνική σημαία που βρίσκονταν πάνω σε αυτή. Το άλλο ξερονήσι, το κατέλαβαν Τούρκοι κομάντος. Τελικά με παρέμβαση των Αμερικάνων το θερμό επεισόδιο ή ο μικρός πόλεμος απεφεύχθη. Το πρωί, οι υπουργοί Αμύνης και Εξωτερικών, Γ. Αρσένης και Θ. Πάγκαλος, ανακοινώνουν τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας με προσωπική παρέμβαση του Προέδρου των Η.Π.Α. Μπιλ Κλίντον. Οι ελληνικές δυνάμεις αποχωρούν από τα Ίμια παίρνοντας μαζί και την ελληνική σημαία. Το ίδιο πράττουν και οι Τούρκοι καταδρομείς. Είναι η πρώτη φορά, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχαμε υποστολή Ελληνικής σημαίας και αποχώρηση στρατιωτικής φρουράς από ελληνικό έδαφος. Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ανακοινώνει στη Βουλή, τη λήξη του ελληνοτουρκικού «επεισοδίου», επιρρίπτοντας ευθύνες στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες κατηγόρησε ως ανέτοιμες να ανταποκριθούν στην αποστολή τους! Υπήρξε σκληρή απάντηση και κριτική για τις επιλογές του πρωθυπουργού από τον Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη, ο οποίος στη συνέχεια αποπέμφθηκε από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Έκτοτε , η περιοχή θεωρείται για τους Τούρκους ως «γκρίζα ζώνη». Για την ιστορία, τα Ίμια αποτελούν μία συστάδα νησίδων της Δωδεκανήσου. Αυτά εκχωρήθηκαν στην Ελλάδα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων όπου η Ιταλία εκχώρησε στην Ελλάδα πλήρη κυριαρχία τις νήσους της Δωδεκανήσου. Το Τουρκικό κράτος είχε αποδεχτεί το καθεστώς επικυριαρχίας της Ελλάδας στα νησιά αυτά. Οι «λεπτομέρειες» σχετικά με την κρίση των Ιμίων, που επιμελώς αποκρύβονται από τα κόμματα εξουσίας, είναι χαρακτηριστικές και αν τις λάβει κανείς υπόψη του μπορεί εύκολα να «δει» την προοπτική ενός επικίνδυνου μέλλοντος. Η ιστορία, δυστυχώς, δε μας διδάσκει. Μάλιστα κάποιοι εξ’ ημών εξακολουθούμε πεισματωδώς να αμφισβητούμε την ελληνικότητα του Αιγαίου και των νησιών του…

Σύγχρονοι εφιάλτες...

Σάλο έχει προκαλέσει με τις πράξεις και τα κείμενά της η αμφιλεγόμενη Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, δημιουργώντας έντονες αντιδράσεις με αποτέλεσμα να συσταθεί κίνημα με τον τίτλο «notmypresident» που καταγγέλλει τα πεπραγμένα της υποστηρίζοντας πως η νυν Πρόεδρος δεν εκφράζει όλους τους Έλληνες. Κάποιοι μάλιστα μιλούν ακόμα και για παραίτησή της, εκτιμώντας πως δεν ανταποκρίνεται όπως θα έπρεπε στα καθήκοντά της. Απαράδεκτο θέμα προέκυψε μόλις πρόσφατα, με τη μη ανάκρουση του Εθνικού μας Ύμνου έξω από τη Μητρόπολη Αθηνών στην πρωτοχρονιάτικη δοξολογία και με την άρνησή της να ασπαστεί τον Σταυρό, αποφεύγοντας επιμελώς να πλησιάσει τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, τηρώντας τις… κοινωνικές αποστάσεις. Αφορμή για περαιτέρω αρνητικά σχόλια έδωσε άρθρο της στην «Εφημερίδα των Συντακτών», μέσω του οποίου επί της ουσίας τάσσεται κατά του «εθνοκεντρικού προστατευτισμού» ο οποίος σύμφωνα με την ίδια οδηγεί στην ανελευθερία, ενώ επιτίθεται και σε όσους αντιστρατεύονται την παγκοσμιοποίηση με τη φράση «ο ευρωσκεπτικισμός είναι μια παραλλαγή της αντίδρασης στην παγκοσμιοποίηση και υποκινεί την εσωστρεφή αναδίπλωσή μας στη δήθεν εθνική ασφάλεια»... Όπως αποκάλυψε η ημερήσια εφημερίδα «Εστία», η Πρόεδρος της Δημοκρατίας απομάκρυνε από το γραφείο της όπλα του αγώνα του 1821, καριοφίλια και κειμήλια, ενώ έχει αλλάξει τον επικό πίνακα ζωγραφικής με τίτλο «Παλικάρια ατενίζοντας την Ακρόπολη» αντικαθιστώντας τα με άσχετες ρεπλίκες. Να υπενθυμίσω εδώ ότι σε ανθελληνικές ενέργειες είχε προβεί πριν δύο χρόνια και ο τότε πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος όχι μόνο δεν αντιτάχτηκε στην προδοτική συμφωνία των Πρεσπών, αντιθέτως έσπευσε να την υπογράψει με πρωτοφανή βιασύνη, δεχόμενος αποδοκιμασίες και γιουχαΐσματα από οργισμένους διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη… Μάλιστα, καθ’ ην στιγμήν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες έφευγαν στο εξωτερικό για ένα καλύτερο μέλλον, ο κ. Παυλόπουλος δήλωνε περιχαρής στους λαθρομετανάστες: «Σας ευχαριστώ που επιλέξατε να έρθετε στη χώρα μου. Είστε ένα κομμάτι μας, θα μείνετε εδώ όσο χρειαστεί…» Ακόμη, όπου σταθεί κι’ όπου βρεθεί υπερασπίζεται την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση εις βάρος της Ελλάδος… Ο κύριος Παυλόπουλος θεωρείται ο μοναδικός Πρόεδρος της Δημοκρατίας τα τελευταία 25 χρόνια που δεν ανανέωσε τη θητεία του... Εξάλλου, ουκ ολίγοι έλληνες πολιτικοί έχουν πράξει το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας εξακολουθητικώς. Μόλις τις τελευταίες δεκαετίες είχαμε συστηματικές παραβιάσεις του ελληνικού Συντάγματος. Ο Κώστας Σημίτης γκρίζαρε τα Ίμια… Οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά κατέλυσαν την εθνική κυριαρχία την οποία κατοχυρώνει στο άρθρο 1 το Σύνταγμα με την ψήφιση των μνημονίων, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να μην έχει πλέον το κυριαρχικό δικαίωμα να διαχειρίζεται όπως θέλει τον όποιο εθνικό της πλούτο… Ο Αλέξης Τσίπρας παρεχώρησε στο κρατίδιο των Σκοπίων, ιστορία, γλώσσα και πολιτισμό… Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αγνόησε την ακυρότητα της σύμβασης των Πρεσπών, μη αποκαλώντας άρθρα με τα οποία κατ εξαίρεση ένα κράτος μπορεί εξαιρετικά να την επικαλεσθεί εφόσον τυγχάνουν παραβιάσεις της συμφωνίας … Σύγχρονοι εφιάλτες; Η κρίση δική σας…

Ας κοιτάξουμε μπροστά...

Μπήκαμε λοιπόν αισίως στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα… Το 2020 δεν ήταν απλώς μια χρονιά που πέρασε. Θα γραφτεί στην ιστορία και θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια και η αιτία είναι η πανδημία του κορονοϊού και τα όσα πέρασε και εξακολουθεί να περνά η ανθρωπότητα. Το 2020 άφησε πίσω του πολύ δύσκολες περιστάσεις και στιγμές. Πυρκαγιές, κυκλώνες, υπερθέρμανση του πλανήτη, διεθνείς κρίσεις, κοινωνικές αναταραχές, απώλειες… Πολλοί θεωρούν ότι ήταν μια από τις χειρότερες χρονιές καθώς σημειώθηκαν πολύ άσχημες στιγμές που θα μπουν στην ιστορία μας σε «μαύρες» σελίδες. Υπήρξαν όμως και καλές στιγμές. Η τεχνολογία και η επιστήμη έκαναν σημαντικά βήματα προόδου. Πολλές ασθένειες μπορούν σήμερα να καταπολεμηθούν σχετικά εύκολα. Η εξάρτησή μας από το πετρέλαιο σύντομα θα ανήκει στο παρελθόν. Η ισοτιμία αντρών και γυναικών στις πολιτισμένες χώρες έχει πλέον αναγνωριστεί. Αφήσαμε πίσω μας ένα χρόνο γεμάτο από όλα εκείνα - πολλά ή λίγα - που κάναμε. Και βέβαια οι σκέψεις τρέχουν σε όλα εκείνα που είχαμε σχεδιάσει και που ποτέ δεν καταφέραμε να υλοποιήσουμε. Όμορφες και άσχημες στιγμές... Χαρούμενα και δυσάρεστα γεγονότα... Πολλά συναισθήματα και πολλές ανατροπές... Ένας χρόνος γεμάτος εμπειρίες και μαθήματα ζωής... Όμως, δεν είναι η ώρα των ενοχών και της λύπης. Είναι η ώρα της χαράς και του σωστού προγραμματισμού. Λέω χαράς γιατί για να μπορούμε να διαβάζουμε αυτές τις γραμμές, είμαστε καλά. Τουλάχιστον όσο πιο καλά γίνεται. Ζούμε, γι’ αυτό πρέπει να έχουμε θάρρος και ελπίδα. Αρκεί να σκεφτούμε πόσοι συνάνθρωποί μας υπέφεραν πέρυσι και βέβαια εξακολουθούν να υποφέρουν. Πολλοί έφυγαν από τη ζωή, άλλοι αποχαιρέτησαν δικούς τους ανθρώπους, αναρίθμητοι καταστράφηκαν, πόνεσαν, έχασαν την υγεία τους, τις δουλειές τους… Ας μετρήσουμε και ας αξιολογήσουμε τις δικές μας ευλογίες, ξεκινώντας θετικά σχεδιάζοντας τα μελλοντικά μας βήματα. Το πιο σημαντικό, πιστεύω, που πρέπει να κάνουμε είναι να καθορίσουμε τις δικές μας προτεραιότητες της ζωής μας. Και μόνο όταν αυτές οι προτεραιότητες είναι ξεκάθαρες θα καταφέρουμε να έχουμε μια ισορροπημένη ζωή. Ταυτόχρονα θα πρέπει να προστατέψουμε τον προσωπικό μας χρόνο διότι - κάπου διάβασα - δεν υπάρχει πιο άδικο και σπάταλο πράγμα από του να αφήσουμε χρόνο να σπαταλείται ανούσια χωρίς κανένα συγκεκριμένο σκοπό. Το ίδιο ισχύει και για τα άτομα που μας είναι σημαντικά και που σημαίνουν πολλά για μας και τη ζωή μας. Αν σκεφτούμε τον πραγματικό χρόνο που τους αφιερώνουμε είναι βέβαιο πως θα εκπλαγούμε. Δηλαδή, είναι πιθανό να ανακαλύψουμε ότι τα πρόσωπα που σημαίνουν τόσα πολλά για μας παίρνουν μια ελάχιστη μερίδα από τον καθημερινό μας χρόνο. Και το τραγικότερο είναι να διαπιστώνει κανείς ότι ο χρόνος περνά μακριά και από τις προτεραιότητές μας και από τα σημαντικά για μας και τη ζωή μας πρόσωπα… Η στήλη εύχεται σε όλους Καλή Χρονιά, γεμάτη Υγεία, Ειρήνη, Πρόοδο και πολλή Αγάπη!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Γιορτή αγάπης και προσφοράς...

Το στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ο γενναιόδωρος Αϊ Βασίλης με τα δώρα, η ατμόσφαιρα της χαράς, της πίστης και της ελπίδας, η αίσθηση της συγχώρησης και της επανένωσης των οικογενειών, που δυστυχώς φέτος λόγω της πανδημίας θα περιοριστεί, τα συναισθήματα και οι παραδόσεις που θα μας βάλλουν στο πνεύμα των Αγίων Ημερών... Χριστούγεννα. Περίοδος χαράς και ξεγνοιασιάς για κάποιους. Για άλλους όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Οι γιορτές δυστυχώς, σε πολλούς αντί χαρά δημιουργούν θλίψη, άγχος και σύγχυση. Συχνά φέρνουν μοναξιά, κουβαλούν συναισθήματα εγκατάλειψης και οργής. Τα Χριστούγεννα δεν είναι ευτυχισμένα για όλους... Η πλασματική ευημερία, ο καταναλωτισμός, η ανταγωνιστικότητα, απομάκρυναν το αληθινό πνεύμα των εορτών. Οι άνθρωποι στη συντριπτική πλειοψηφία τους ζουν σήμερα εντάσεις στην οικογενειακή και επαγγελματική τους καθημερινότητα. Η κατάθλιψη των εορτών είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Κι ύστερα, οι μοναχικοί ηλικιωμένοι άνθρωποι. Οι μεγάλοι ξεχασμένοι, αφού οι γιορτές είναι γενικότερα περίοδος κοινωνικών δραστηριοτήτων. Οι πιο «τυχεροί» θα δεχθούν ίσως κάποια επίσκεψη κοντινού συγγενή, σύμφωνα με τις διατάξεις των νέων κανονισμών, στον οίκο ευγηρίας ή στο κρεβάτι του πόνου με μόνη παρηγοριά κι' ελπίδα το χαζοκούτι της μοναξιάς που τούτες τις μέρες μετά μανίας προβάλλει εικόνες με πλούσια τραπέζια, ευτυχισμένα παιδάκια, ενήλικες που ανταλλάσουν αγκαλιές και δώρα με άπειρες ευχές. Σπίτια γεμάτα λάμψη, σε μια ζωή γεμάτη ανθρώπους σε μια βραδιά που μόνο η αγάπη φαίνεται να χωρά. Φυσικά, όσο τ' όνειρο κρατήσει, μέχρι το τηλεχειριστήριο να το σβήσει... Υπάρχουν κι’ εκείνοι που ζουν μόνιμα στην ανέχεια και τη δυστυχία. Άνθρωποι δέσμιοι των δυσμενών περιστάσεων που τους μάρανε η απογοήτευση του ανέλπιδου, ατέλειωτου και σκληρού δρόμου που έλαχε να διαβούν. Γέροι που πασχίζουν να τα φέρουν βόλτα με την πενιχρή σύνταξή, μοναχικές μητέρες που παλεύουν να θρέψουν μικρά παιδιά, απροστάτευτα και εγκαταλελειμμένα μωρά που χρειάζονται άμεση φροντίδα και στοργή... Ευτυχώς όμως που σε αυτόν τον άκαρδο πλανήτη ζει ακόμη λίγη ανθρωπιά. Η παροικία μας κατάφερε να δημιουργήσει ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και φιλανθρωπικούς οργανισμούς με φιλότιμους εθελοντές οι οποίοι έθεσαν ως στόχο της ζωής τους την συμπαράσταση και ανακούφιση των συνανθρώπων τους. Όμως κι’ εσείς, που συμμερίζεστε και κατανοείτε τις ανάγκες των πλησίον σας που βιώνουν δυσκολίες, μπορείτε να συνδράμετε κατά κάποιο τρόπο, αν όχι οικονομικά έστω εθελοντικά. Πλαισιώστε, όσο γίνεται, τις συλλογικές αυτές προσπάθειες δίνοντας ανακούφιση και παρηγοριά στους πάσχοντες αδελφούς μας. Η ψυχική και συναισθηματική αμοιβή που θα νοιώσετε θα είναι απεριόριστη. Φέτος καλούμαστε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα μακριά από πολλά από τα αγαπημένα μας πρόσωπα, προκειμένου να προασπίσουμε την υγεία μας και την υγεία τους, ενώ όλα αποπνέουν και μια αχτίδα αισιοδοξίας για το ότι θα καταφέρουμε να βγούμε από αυτή την κρίση με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Χαρούμενα και ειρηνικά Χριστούγεννα και δημιουργική η νέα χρονιά...

Ρομποτική δεοντολογία...

Βραχύς προβλέπεται ο βίος των παραδοσιακών δημοσιογράφων… Ρομπότ δημοσιογράφοι κατακλύζουν ασταμάτητα τα διεθνή ΜΜΕ. Βασισμένα σε άπειρα δεδομένα, ειδικά λογισμικά μπορούν πλέον να γράψουν αυτόματα έως και 2.000 άρθρα το δευτερόλεπτο... Εκτιμάται μάλιστα ότι μέχρι το 2025 το 90% των άρθρων που θα διαβάζουμε θα είναι γραμμένα από αυτοματοποιημένους ρεπόρτερς. Ωστόσο, ο εφευρέτης αυτού του λογισμικού δεν είναι δημοσιογράφος. Πρόκειται για τον Αμερικανό προγραμματιστή ηλεκτρονικών υπολογιστών Robbie Allen, ο οποίος ανακάλυψε ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στη ρομποτική και τη διανοητική διαδικασία της γραφής. Βασισμένος σε αυτή την επινόηση, δημιούργησε την Automated Unsights, με στόχο να αναπτύξει ένα λογισμικό το οποίο θα μπορεί να γράφει κείμενα. Η Microsoft, μία από τις πρώτες εταιρείες που έδειξε ενδιαφέρον, αντικατέστησε ήδη δεκάδες δημοσιογράφους που εργάζονταν με συμβόλαιο στην ιστοσελίδα της MSN με τη χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων για την επιλογή των ειδήσεων. Η επιμέλεια των ειδήσεων που παράγουν οι δημοσιογραφικοί οργανισμοί και η επιλογή των τίτλων και των φωτογραφιών γίνεται από δημοσιογράφους. Αυτό το έργο αναλαμβάνει πλέον η τεχνική νοημοσύνη. Η Microsoft δήλωσε ότι η αλλαγή εντάσσεται σε μια αξιολόγηση της λειτουργίας της. Ο αμερικανικός κολοσσός της τεχνολογίας τονίζει: «Όπως όλες οι εταιρείες αξιολογούμε το έργο μας σε τακτική βάση και επενδύουμε περισσότερο σε κάποιους τομείς και από καιρού εις καιρόν ανασυντασσόμαστε σε κάποιους άλλους». Η Microsoft, όπως και άλλες μεγάλες τεχνολογικές επιχειρήσεις, πληρώνει δημοσιογραφικούς οργανισμούς για να χρησιμοποιεί ειδήσεις τους στην ιστοσελίδα της, αλλά απασχολεί δημοσιογράφους που αποφασίζουν ποιές ειδήσεις και ποια άρθρα θα ανεβαίνουν στην πλατφόρμα της και πως θα προβάλλονται. Αρκετοί παραγωγοί ειδήσεων που είχαν συμβόλαιο με την εταιρία, έχασαν ήδη τη δουλειά τους. Ορισμένοι από τους απολυθέντες προειδοποίησαν ότι η τεχνική νοημοσύνη πιθανόν να μη γνωρίζει καλά τους αυστηρούς δημοσιογραφικούς κανονισμούς και να καταλήγει να αναρτά ακατάλληλες ειδήσεις. Η Microsoft είναι μία από τις τεχνολογικές εταιρείες που πειραματίζονται με μορφές της αποκαλούμενης ρομποτικής δημοσιογραφίας για τη μείωση του κόστους. Η Google είναι επίσης μία εταιρεία που επενδύει γενναιόδωρα σε αυτό τον τομέα. Γεγονός είναι ότι σύντομα οι αναγνώστες δεν θα γνωρίζουν αν ο δημοσιογράφος που υπογράφει ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ είναι άνθρωπος η ρομπότ! Δεν είναι καθόλου υπερβολικό. Ήδη τους τελευταίους μήνες μεγάλα έντυπα στις ΗΠΑ και στη Βρετανία λειτουργούν με τη βοήθεια ρομπότ, δηλαδή με τη χρήση τεχνολογίας τεχνητής νοημοσύνης, που δίνει «ανάσα» στο βάρος του καθημερινού φόρτου εργασίας των ρεπόρτερ. Το μεγάλο ερώτημα για τον κόσμο της έντυπης – προς το παρών – δημοσιογραφίας είναι αν οι ρεπόρτερς θα αντικατασταθούν κάποτε εντελώς από εξελιγμένα ρομπότ. Αξίζει να σημειωθεί πώς μεγάλοι όμιλοι ΜΜΕ, όπως είναι το Bloomberg και το Associated Press, έχουν υιοθετήσει τη σύγχρονη τεχνολογία του «δημοσιογράφου-ρομπότ» κυρίως για τα αθλητικά γεγονότα και την οικονομία. Μήπως αυτός είναι άραγε ένας από τους λόγους που η παγκόσμια οικονομία πήρε την κατιούσα;

Δεκεμβριανά 1944 Η μάχη της Αθήνας

Κάθε μήνας έχει την δική του ιστορική επέτειο. Τα Δεκεμβριανά αναφέρονται σε μία σειρά ενόπλων συγκρούσεων που έλαβαν χώρα στην Αθήνα το Δεκέμβριο 1944 - Ιανουάριο1945, ανάμεσα στις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τις Βρετανικές και κυβερνητικές δυνάμεις που ανήκαν σε ένα ευρύ πολιτικό φάσμα, από την σοσιαλδημοκρατία έως την φιλομοναρχική δεξιά. Η έναρξή τους στις 3 Δεκεμβρίου του 1944, σηματοδοτείται από τους πυροβολισμούς των αστυνομικών δυνάμεων μπροστά στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη ενάντια στη διαδήλωση του ΕΑΜ, που είχε οργανωθεί ως απάντηση στο τελεσίγραφο της κυβέρνησης εθνικής ενότητας για τον αφοπλισμό όλων των αντάρτικων ομάδων, με αποτέλεσμα το θάνατο δεκάδων διαδηλωτών. Τα επεισόδια κράτησαν 33 μέρες και τερματίστηκαν στις 5 Ιανουαρίου 1945. Οι μάχες του Δεκεμβρίου 1944, ήταν η μοναδική περίπτωση κατά την οποία σημειώθηκαν πολεμικές συγκρούσεις τέτοιας έντασης στην ελληνική πρωτεύουσα από δημιουργίας του ελληνικού κράτους. Αμέσως μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς κατακτητές, η κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου ανέλαβε το δύσκολο έργο της ανόρθωσης της χώρας. Τα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπιστούν άμεσα ήταν το πολιτειακό ζήτημα, η παραπομπή σε δίκη και τιμωρία των δοσίλογων και η συγκρότηση του εθνικού στρατού και αστυνομίας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο εξόριστος μονάρχης είχε πιεσθεί ώστε να δεσμευτεί να μην επιστρέψει στη χώρα πριν ο λαός αποφασίσει ρητά για τη μορφή του πολιτεύματος που επιθυμούσε. Έντονη ήταν η διαφωνία των κομμάτων στο ελληνικό κοινοβούλιο για την τελική μορφή του πολιτεύματος. Η κατάσταση οδηγήθηκε σε σύρραξη. Οι υπουργοί που ανήκαν στο ΕΑΜ παραιτήθηκαν στις 2 Δεκεμβρίου του 1944, ενώ το ΕΑΜ ζήτησε και έλαβε άδεια για συγκέντρωση διαμαρτυρίας την επόμενη ημέρα κηρύττοντας ταυτόχρονα γενική απεργία. Η κυβέρνηση απαγόρευσε το συλλαλητήριο, όμως τα μέλη του ΕΑΜ αψηφώντας την κυβερνητική απαγόρευση κατέκλυσαν ειρηνικά την πλατεία Συντάγματος. Η διαδήλωση που είχε μεγάλη συμμετοχή πνίγηκε στο αίμα όταν αστυνομικοί άρχισαν να πυροβολούν προς το πλήθος. Ο απολογισμός της επίθεσης ήταν 33 νεκροί και περισσότεροι από 140 τραυματίες. Το ίδιο εκείνο βράδυ (3 Δεκεμβρίου 1944) ο Γεώργιος Παπανδρέου, προσπαθώντας να βρει διέξοδο στην τεταμένη κατάσταση, κατέθεσε πρόταση περί σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον αρχηγό των Φιλελευθέρων Θεμιστοκλή Σοφούλη, με παραίτηση του ίδιου και όλων των υπουργών. Όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές αποδέχτηκαν την πρόταση. Η νέα κυβέρνηση όμως δεν κατάφερε να επιβάλλει την τάξη και οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν και γενικεύτηκαν σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 1944 θεωρούνται από τους ιστορικούς ως η δεύτερη φάση του Ελληνικού Εμφυλίου και οδήγησαν στην Τρίτη φάση που τερματίστηκε το 1949 με την στρατιωτική ήττα του ΚΚΕ. Μελετώντας προσεκτικά την ιστορία, δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι διδαχτήκαμε από την τραγωδία των Δεκεμβριανών και του Εμφυλίου Πολέμου. Κάποιοι μου δίνουν την αίσθηση ότι επιθυμούν την αναβίωση του διχασμού...

Black Friday Ο ξενόφερτος θεσμός...

Έφτασε η περιβόητη Black Friday... Επιχειρήσεις και καταστήματα διαθέτουν και πάλι ελκυστικές - όπως διατυμπανίζουν - προσφορές στο πλαίσιο της «Μαύρης Παρασκευής». Το εγχείρημα που υιοθετήθηκε επιτυχώς σε όλες σχεδόν τις δυτικές χώρες (η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση) ξεκινά σήμερα 27 Νοεμβρίου. Ο όρος Black Friday, κατά το «έθιμο», έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του1960 όταν τα λογιστικά φύλλα και οι αποδείξεις ήταν ακόμη χειρόγραφα και τα καταστήματα είχαν δύο χρώματα μελανιού για να καταγράφουν τα στοιχεία. Με κόκκινο γράφονταν οι ημέρες με αρνητικό ισολογισμό πωλήσεων και με μαύρο οι ημέρες με θετικό απολογισμό. Η «Μαύρη Παρασκευή», τελευταία Παρασκευή του Νοεμβρίου όπως έχει καθιερωθεί, είναι ένας καθαρά Αμερικάνικος θεσμός, που κηρύσσει την έναρξη των Χριστουγεννιάτικων αγορών και προκαλεί υστερία στους καταναλωτές, κυρίως χαμηλής αγοραστικής δύναμης, με τις πολυδιαφημισμένες «μαύρες» προσφορές. Στην ουσία, στοιβάζει αξημέρωτα έξω από τα καταστήματα πλήθος κόσμου, που στο τέλος ποδοπατούνται μεταξύ τους για να αγοράσουν το περίσσευμα μάλλον των εμπορευμάτων, ενώ οι εργαζόμενοι βρίσκονται να είναι ακόμα μια φορά τα εξιλαστήρια θύματα της εργασιακής δουλείας. Όλα αυτά βέβαια στο βωμό του κέρδους και του ανταγωνισμού των μεγάλων εμπόρων, οι οποίοι θέλουν να συγκεντρώσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο τζίρο. Βέβαια, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, στις ΗΠΑ όταν μιλάμε για προσφορές, δεν εννοούμε αυτές που έχουμε συνηθίσει εδώ της τάξεως των 30 με 50%. Εννοούμε τιμές κάτω του κόστους αγοράς, στους ελάχιστους πάντως πελάτες που θα προλάβουν. Δεν λείπουν, εν τω μεταξύ, και τα γεγονότα βίας όπως ξυλοδαρμοί, μαχαιρώματα ακόμη και πυροβολισμοί, με θύματα άτυχους πελάτες που «ευνοήθηκαν» να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή... Ο θεσμός τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και κάθε χρονιά συμμετέχουν όλο και περισσότεροι λιανέμποροι. Στον Καναδά η «Μαύρη Παρασκευή» έκανε την εμφάνισή της το 2011 και θωρείται επινόηση των εμπορικών συλλόγων στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν τους Καναδούς καταναλωτές να ταξιδεύουν για ψώνια στις γειτονικές ΗΠΑ. Μία καλή ευκαιρία για τους τοπικούς εμπόρους να ξεφορτωθούν το παλιό κυρίως εμπόρευμα πριν τις γιορτές. Το online shopping, έχει κι’ αυτό διευκολύνει κατά πολύ την αύξηση των πωλήσεων καταναλωτικών αγαθών, κυρίως λόγω της πανδημίας. Πιστεύω πως κάθε προσπάθεια που αποβλέπει στην εξοικονόμηση χρημάτων των καταναλωτών, ειδικά σε δύσκολους καιρούς, είναι πάντοτε καλοδεχούμενη. Τα αίτια όμως του συγκεκριμένου θεσμού είναι βαθύτερα και πέρα από τις όποιες υπερπροσφορές έχουν να κάνει κυρίως με το φρούτο της ξενομανίας. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διεθνώς το εντονότατο φαινόμενο υιοθέτησης όλων των δυτικών εμπορικών εθίμων. Ημέρες όπως του Αγίου Βαλεντίνου, των Ευχαριστιών, του Σάντα Κλος, της Μητέρας, του Πατέρα, της Λευκής Νύχτας, για να αναφέρω τις πιο προσοδοφόρες, μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας, προς τέρψιν του ταλαίπωρου λαού, με οδυνηρό αποτέλεσμα το άδειασμα του ισχνού… πορτοφολιού!

Εθνικός Διχασμός

Είναι πολλά τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν την νεότερη ελληνική ιστορία. Ο Νοέμβρης μας μεταφέρει στον εθνικό διχασμό που διήρκεσε από το1915 έως το 1922. Συμβουλευόμενος πηγές ιστορικών βιβλίων σας μεταφέρω, όσο πιο σωστά και υπεύθυνα γίνεται, την θλιβερή αυτή επταετή περίοδο. Την εποχή εκείνη η Ελλάδα βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στο κράτος των Αθηνών με επικεφαλής το βασιλιά Κωνσταντίνο και το κράτος της Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη με επικεφαλής τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Αφορμή αποτέλεσε η στάση ουδετερότητας της χώρας κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία οδήγησε σε στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των Αγγλογαλλικών δυνάμεων. Στις 18 Νοεμβρίου 1916, λαμβάνει χώρα η απόβαση των συμμαχικών αγημάτων στο Φάληρο και ακολουθούν συγκρούσεις με τον ελληνικό στρατό. Ο Βενιζέλος ακολουθούσε πολιτική συμπαράταξης με τους συμμάχους εναντίον των Κεντρικών Δυνάμεων, ενώ ο βασιλιάς Κωνσταντίνος πολιτική ουδετερότητας που ευνοούσε τη Γερμανία και την Αυστροουγγαρία. Οι δυνάμεις της Αντάντ, που ήταν στο πλευρό του Βενιζέλου, αξιώνουν την παράδοση τεράστιων ποσοτήτων πολεμικού υλικού από την κυβέρνηση των Αθηνών. Παρά την αρχική συμφωνία, μετά από τέσσερις μέρες το αίτημά τους απορρίπτεται, όταν στρατιωτικοί παράγοντες με την υποστήριξη 20.000 επίστρατων πείθουν τον Κωνσταντίνο να την παραβιάσει με το επιχείρημα ότι η κοινή γνώμη έβλεπε αυτή την απαίτηση ως επέμβαση στα εσωτερικά της χώρας. Η απάντηση δεν άργησε να έρθει. Ο συμμαχικός στόλος, με επικεφαλής τον ναύαρχο Φουρνιέ, αποβιβάζεται στο Φάληρο. Περίπου 3.000 Γάλλοι και Βρετανοί κατευθύνονται στην Αθήνα όπου βρίσκεται μεγάλος αριθμός επίστρατων ενόπλων. Ακολουθούν συγκρούσεις σύμμαχων με τον ελληνικό στρατό ενώ η πόλη δέχεται τα μαζικά πυρά του συμμαχικού στόλου. Το ίδιο βράδυ της 18ης Νοεμβρίου, ο Κωνσταντίνος έρχεται σε συμφωνία με τους πρεσβευτές της Αντάντ και ο βομβαρδισμός σταματά. Ο απολογισμός εκείνης της βραδιάς ήταν δεκάδες νεκροί και τραυματίες που προέρχονταν και από τις δύο πλευρές. Τις επόμενες μέρες οι συμμαχικές δυνάμεις αποσύρονται ενώ οι «βενιζελικοί» δέχονται επιθέσεις από τους υποστηρικτές του βασιλιά. Ακολουθούν λεηλασίες σε καταστήματα, σπίτια και καταστροφές σε εγκαταστάσεις εφημερίδων. Ο εθνικός διχασμός, ο οποίος επί μακρόν ταλαιπώρησε τους Έλληνες εξαιτίας της διαφωνίας του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' σχετικά με τη στάση που έπρεπε να τηρήσει η Ελλάδα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταφέρθηκε από την πρώτη στιγμή και στους έλληνες μετανάστες και ειδικότερα της Αμερικής και του Καναδά. Αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει μία έντονη διαμάχη μεταξύ των οπαδών των δύο μεγαλύτερων ελληνικών οργανώσεων της εποχής, της AHEPA και της GAPA. Άσπονδο μίσος τους χώρισε σε «βενιζελικούς» και «βασιλικούς» και τους παρέσυρε σε οδυνηρή μακρά περιπέτεια. Στις 25 Νοεμβρίου, η προσωρινή κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης κηρύσσει με ειδικό διάγγελμα έκπτωτο το βασιλιά Κωνσταντίνο, ο οποίος όμως επανήλθε στον θρόνο το 1920. Ένας εθνικός διχασμός που δυστυχώς εξακολουθεί μέχρι τις μέρες μας να επηρεάζει την πολιτική σκέψη…

Ας ανοίξουμε την καρδιά μας...

Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2020 αποτελεί πραγματικότητα. Οι μηχανές της αγάπης πήραν μπρος βάζοντας άλλο ένα στοίχημα. Η αγάπη για τους συνανθρώπους μας που χρειάζονται τη βοήθειά μας να θριαμβεύσει. Γι’ άλλη μια φορά ενεργοποιούμε μαζικά τις δυνάμεις μας για να αποδείξουμε ότι μαζί μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι γιατί μόνο η αγάπη μπορεί… Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2020. Μια ακόμα ερανική προσπάθεια του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και τού Ραδιοσταθμού CFMB, μέσα από την οποία μας δίνεται η ευκαιρία να εκφράσουμε την αγάπη μας, το ενδιαφέρον και τη συμπαράστασή μας στους λιγότερο τυχερούς συνανθρώπους μας. Μια ημέρα αφιερωμένη με έντονο ζήλο σ’ αυτά τα άτομα, γεγονός που πραγματικά μας τιμά ως κοινωνία και τον καθένα μας ξεχωριστά. Από τον πρώτο Ραδιομαραθώνιο Αγάπης το 1969, οι ακούραστες κυρίες δουλεύουν με αληθινή αγάπη για να συνεισφέρουν στους αδύναμους, στους αναξιοπαθούντες της παροικίας μας. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη. Κάθε νέος Ραδιομαραθώνιος συγκεντρώνει σταθερά ακόμα περισσότερα χρήματα που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους. Είναι όμως αυτός μόνο ο στόχος του Ραδιομαραθώνιου; Με την άλλη πτυχή, που για μένα τουλάχιστον είναι και η σπουδαιότερη, τι γίνεται; Και εννοώ βέβαια όλα τα άλλα δικαιώματα των άτυχων ανθρώπων. Δικαιώματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητά τους, με την επαγγελματική τους δραστηριοποίηση, με την κοινωνική τους ένταξη. Η καθημερινή εμπειρία αποδεικνύει ότι τα άτομα αυτά που λαμβάνουν βοήθεια, καθώς και εκείνα με ειδικές ανάγκες, μπορεί να ευεργετούνται κατά κάποιο τρόπο από τα έσοδα που αποφέρει ο Μαραθώνιος, ωστόσο κατά γενική ομολογία ελάχιστα έχει βελτιωθεί η κοινωνική τους αναγνώριση και αποκατάσταση. Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2020 σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες, δυστυχώς, για τους άπορους συνανθρώπους μας είναι πλέον μόνιμες. Η πανδημία του κορωνοιού, εν τω μεταξύ, αυξάνει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο έκρηξης της φτώχειας. Αλυσιδωτές απώλειες θέσεων εργασίας, προσφυγή στο κράτος πρόνοιας, κλείσιμο των σχολείων. Αυτή η κρίση της υγείας έρχεται να προστεθεί σε μια βαθειά κοινωνική κρίση που ανησυχεί τους πάντες. Πολλοί άνθρωποι που ζούσαν με αξιοπρεπείς μισθούς πριν από την επιδημία ουδέποτε προσέφυγαν στην κοινωνική πρόνοια. Και όμως… Εκατομμύρια άνθρωποι συμπεριλήφθηκαν στους ανέργους τους τελευταίους μήνες. Ένα μεγάλο ποσοστό των παιδιών, εξ’ άλλου, των πιο ευάλωτων πληθυσμών ζουν σήμερα σε συνθήκες φτώχειας. Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Και ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών είναι ο μόνος Οργανισμός που πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους στη νέα τους πατρίδα. Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Άλλωστε η ικανοποίηση του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…

Πόλεμος: Πράξη βίας ή βιολογική ανάγκη;

Τη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου ώρα 11π.μ., άνθρωποι από όλες τις χώρες της Κοινοπολιτείας θα τηρήσουν ενός λεπτού σιγή σε ανάμνηση του τέλους του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 και όλων όσοι υπηρέτησαν και έχασαν τη ζωή τους σε αυτή την τρομερή σύγκρουση. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα θύματα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που ξέσπασε 20 χρόνια αργότερα… Όπου κι’ αν βρισκόμαστε, πρέπει όλοι να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή, για να θυμηθούμε εκείνους όσοι υπηρέτησαν και πέθαναν για την ελευθερία μας. Οι ανθρώπινες απώλειες από τους δύο μεγάλους πολέμους ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια… Η φρίκη του πολέμου προκαλεί μία συγκλονιστική κρίση συνείδησης στους ανθρώπους, άρνηση των παραδοσιακών αξιών, φυγή στο παράλογο, αμφισβήτηση της κατεστημένης κοινωνικής τάξης. Έχοντας νωπές ακόμη τις μνήμες των δύο καταστρεπτικών πολέμων, ορατή είναι και πάλι η απειλή μιας νέας παγκόσμιας σύρραξης με απρόβλεπτες συνέπειες. Και αναρωτιέται κανείς, πόσο πιθανό είναι το σενάριο ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου σήμερα; Από την κεντρική Αφρική έως την Αραβική χερσόνησο, από την Άπω έως τη Μέση Ανατολή κι’ από τον Καύκασο έως τα Βαλκάνια, μυρίζει μπαρούτι. Πόσο πιθανός είναι άραγε ένα νέος πόλεμος και τι μορφή θα έχει; Κι αν έχει ήδη ξεκινήσει; Οι προκλήσεις της Τουρκίας του Νεοοθωμανού Ερντογάν στο Αιγαίο - και όχι μόνο - δεν έχουν τελειωμό. Στη Συρία το δεκαετές μακελειό δε λέει να τελειώσει. Η κρίση με την Βόρεια Κορέα μπορεί να βρίσκεται σε ύφεση, ο κίνδυνος όμως δεν έχει εξαλειφτεί. Χώρες του ανατολικού ημισφαιρίου όπως το Ιράκ, Αφγανιστάν, Γάζα, Λιβύη, Καύκασος, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, θεωρούνται τα κυριότερα «καυτά σημεία», χωρίς βέβαια να υπολογίζονται κάποιες ξεχασμένες πολεμικές συγκρούσεις όπως η Υεμένη, το Σουδάν και το Κονγκό… Όσον αφορά την Ευρώπη, κανείς δεν εγγυάται ότι θα παραμείνει η ασφαλέστερη ήπειρος του πλανήτη με τις μαζικές εισροές εξτρεμιστικών στοιχείων και την ισλαμική τρομοκρατία, ένα φαινόμενο που παίρνει ολοένα και πιο ανησυχητικές διαστάσεις . Πέρα από τις μεθοριακές διαφορές, εξ’ αιτίας των επεκτατικών βλέψεων, η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει άλλους παράγοντες που μπορούν να καθορίσουν την εξέλιξη μιας σύγκρουσης, όπως τη περιβαλλοντική καταστροφή, τη κλιματική αλλαγή, την έλλειψη πόσιμου νερού, κ.α. Οι οικονομικοί και ταξικοί πόλεμοι δεν σταμάτησαν εξάλλου ποτέ. Υπάρχει έπειτα και το παγκόσμιο εμπόριο όπλων, η μεγαλύτερη και αθλιότερη επιχείρηση που δημιουργεί πολέμους… Σε αυτή τη φάση βέβαια, μια γενικευμένη συμβατική εμπλοκή εκτός από το υψηλό ανθρώπινο κόστος θα απειλούσε με χρεοκοπία ακόμη και τους νικητές, χωρίς τελικά να εξασφαλίσει την απαιτούμενη εθνική ομοψυχία. Στη διάρκεια της ιστορίας, πολλοί πόλεμοι ξεκίνησαν και από ψυχοπαθείς ηγεμόνες, με φονικό όπλο την εξουσία, οι οποίοι δυστυχώς εξακολουθούν ακόμη να κυβερνούν με ατιμωρησία. Εν κατακλείδι, θεωρώ ότι ο πόλεμος είναι αποτέλεσμα της συνειδητής προσπάθειας του ανθρώπου να επιβληθεί, να επικρατήσει στο έδαφος και στον διαρκή αγώνα επιβίωσης…

Σκάνδαλα εν μέσω βαθιών κρίσεων...

Είναι πλέον παρατηρημένο ότι όποτε παρουσιάζονται σοβαρές αρρυθμίες, κάποιες άλλες «κρίσεις», σεξουαλικής συνήθως φύσης, έρχονται γοργά στην επικαιρότητα να τις επισκιάσουν. Άπειρα τα παραδείγματα στη ροή της ιστορίας… Την ημέρα του μεγάλου κραχ των χρηματιστηρίων, στις 29 Οκτωβρίου 1929, «καυτά» δημοσιεύματα στις εφημερίδες μιλούσαν για το σκάνδαλο που είχε ξεσπάσει με το σύμβολο του σεξ Clara Bow, η οποία είχε μπλεχτεί σε πολλές ερωτικές συμπεριφορές ακόμη και με ζώα! Τα έντυπα της εποχής έγιναν ανάρπαστα και το σοκ του κραχ κάπως απαλύνθηκε… Το 1962, την εποχή της μεγάλης κρίσης των πυραύλων της Κούβας, που έφερε τις δύο υπερδυνάμεις πολύ κοντά σε έναν πυρηνικό πόλεμο, δύο σεξουαλικά σκάνδαλα ήρθαν να «κλέψουν» την παράσταση. Ο ερωτικός δεσμός που διατηρούσε η Merilyn Monroe με τον πρόεδρο των ΗΠΑ John Kennedy και τον αδελφό του Robert και το ροζ πολιτικό σκάνδαλο στο οποίο ήταν αναμεμειγμένοι ο Βρετανός Υπουργός Πολέμου John Profumo και το μοντέλο Christina Keller, που παραλίγο να έριχνε την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου... Όταν ξέσπασε η πετρελαϊκή κρίση το 1973, με αποτέλεσμα να ταρακουνηθούν οι παγκόσμιες αγορές, έλαβε χώρα ένα από τα μεγαλύτερα σεξουαλικά σκάνδαλα όλων των εποχών στον αθλητικό χώρο. Οι συμπαίκτες των Yankees, Fritz Peterson και Mike Kekich, για να ξυπνήσουν την ερωτική τους διάθεση αντάλλαξαν συζύγους. Ο κόσμος ήταν τόσο πολύ απορροφημένος από την υπόθεση ανταλλαγής παρτενέρ ώστε ξέχασε τα πετροδολάρια… Τον Οκτώβριο του 1987σημειώθηκε η μεγαλύτερη πτώση στην αγορά μετοχών μετά το κραχ του 1929.Την ίδια περίοδο πρώτο θέμα στα Tabloid ήταν η δήλωση-βόμβα του Michael Jackson όταν αποκάλυψε ότι του άρεσε να κοιμάται με ανήλικα αγόρια. Ελάχιστοι μιλούσαν πλέον για την πτώση των μετοχών… Το 1992 στα Βαλκάνια, η Βοσνία μαινόταν με σφοδρές πολεμικές συγκρούσεις σε όλα τα μέτωπα. Ολόκληρη η υφήλιος την άσχημη εκείνη περίοδο συζητούσε για το διασημότερο ροζ σκάνδαλο της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής με πρωταγωνιστή τον πλανητάρχη Bill Clinton και την υπάλληλο του Λευκού Οίκου Monica Lewinsky... Πέρυσι, η Tara Reade, πρώην υπάλληλος της Γερουσίας, μήνυσε τον πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ και νυν υποψήφιο πρόεδρο Joe Biden, για σεξουαλική παρενόχληση που, όπως ισχυρίζεται, διέπραξε το 1993… Η ιστορία ωστόσο επαναλαμβάνεται. Εν μέσω πανδημίας και ενόψει σοβαρών πολιτικοοικονομικών κρίσεων, καταστροφικών συγκρούσεων, πολέμων και βιβλικών οικολογικών καταστροφών, τα σεξουαλικά σκάνδαλα για άλλη μία φορά παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή μας ζωή. Εμπλεκόμενοι σ’ αυτά, μεταξύ άλλων: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump, ο πρίγκιπας Andrew, ο παραγωγός Harvey Weinstein, ο χρηματιστής Jeffrey Epstein, ο τενόρος Placido Domingo, ο δημοσιογράφος Chris Matthews, ο ηθοποιός Bill Cosby, ο τραγουδιστής Justin Bieber και αναρίθμητοι άλλοι επώνυμοι… Σεξουαλικά σκάνδαλα εν μέσω βαθιών κρίσεων. Απλή σύμπτωση ή εσκεμμένη προσπάθεια μεταστροφής της προσοχής της κοινής γνώμης μακριά από τα μείζονα προβλήματα; Πολύ αμφιβάλλω αν θα το μάθουμε ποτέ…

Η πατρίς κινδυνεύει...

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε τα 80 χρόνια της ένδοξης σελίδας του ηρωικού Έπους. Η φετινή όμως επέτειος της 28ης Οκτωβρίου δε θα μοιάζει με καμία από τις προηγούμενες. Για πρώτη φορά, χωρίς στρατιωτική και μαθητική παρέλαση θα γιορτάσει η Ελλάδα το ιστορικό ΟΧΙ, αφού όλες οι εκδηλώσεις ακυρώθηκαν. Στιγμές όπως αυτές με τους εύζωνες της προεδρικής φρουράς, τα στελέχη των ειδικών δυνάμεων να παρελαύνουν στη λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου της Θεσσαλονίκης και τις στρατιωτικές μπάντες να παιανίζουν τον Εθνικό Ύμνο, δεν θα επαναληφθούν φέτος. Ανάλογη αναμένεται να είναι η εικόνα με εκείνη της 25ης Μαρτίου, οπότε είχαν ακυρωθεί και πάλι οι παρελάσεις, καθώς η χώρα ήταν σε λοκντάουν. Κυβέρνηση και λοιμωξιολόγοι εκτιμούν πως η ματαίωση των παρελάσεων είναι επιβεβλημένη, καθώς σε διαφορετική περίπτωση ο συνωστισμός θα ήταν αδύνατον να ελεγχθεί και ως εκ τούτου και η διασπορά του κορωνοϊού. Στο Μόντρεαλ, όπως γνωρίζουμε, οι παρελάσεις με τις μαθητικές επιδείξεις της 28ης Οκτωβρίου έχουν καταργηθεί μετά τη διάλυση της Ομοσπονδίας Γονέων και Κηδεμόνων. Έκτοτε, η μοναδική παρέλαση πραγματοποιείται στο Τορόντο. Ογδόντα χρόνια πέρασαν και η εθνική μας κυριαρχία απειλείται και πάλι. Οι Τουρκικές προκλήσεις, οι παραβιάσεις και οι απειλές αποτελούν μέρος της καθημερινότητας των Ελλήνων. Επικίνδυνες εξελίξεις που θα πρέπει να προβληματίσουν τους πάντες. Τον ελληνικό λαό, την κυβέρνηση, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και όσους έχουν ρόλο και λόγο στην Ελλάδα. Δεν μπορεί κανείς παρά να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την πορεία που έχει πάρει η χώρα και κυρίως για τις εγκληματικές αμέλειες των κυβερνήσεων που φέρουν ακέραιη την ευθύνη. Δεν υπάρχει έλληνας πολίτης που να αισθάνεται ασφαλής, βέβαιος για τη ζωή του, σίγουρος για ότι δεν θα έχει εκπλήξεις στο μέλλον. Η πατρίδα κινδυνεύει και δυστυχώς δεν υπάρχουν στηρίγματα. Μόνο εκβιασμοί και πιέσεις, ένας ανίκανος πολιτικός κόσμος και τα ευχολόγια των «εταίρων». Δεν υπάρχουν πλέον Βενιζέληδες και Μεταξάδες ούτε Κολοκοτρώνηδες και Καραισκάκηδες. Η Ελλάδα βρίσκεται στο έλεος των «συμμάχων» με τους Τούρκους να χτυπούν τύμπανα πολέμου... Η πατρίδα κινδυνεύει γιατί με συμβιβασμένους κυβερνήτες γίνεται πράξη το όραμα κάποιων ξένων παραγόντων που τη θέλουν τεμαχισμένη γεωγραφικά, ανύπαρκτη ιστορικά, υποταγμένη στην ξενοκρατία και στα μνημόνιά της… Η πατρίδα κινδυνεύει γιατί έπαψε πια να γεννά γνήσιους πατριώτες. Ιστορία χιλιάδων ετών την κατέστρεψαν μέσα σε μερικές δεκαετίες ουτιδανοί και ανθέλληνες προδότες... Η ανοχή έχει πάρει κυρίαρχη θέση απέναντι στις εξελίξεις που μας πλησιάζουν ραγδαία και απειλούν να μας αφανίσουν ως λαό και ως έθνος... Μπροστά σ’ αυτή την επερχόμενη λαίλαπα, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τα λόγια του μεγάλου Έλληνα κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια: «Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλευση εις την ακαρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης...» Τιμή και δόξα στους ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα!

Ελληνικά κόμματα στο εξωτερικό

Έντονη είναι η ανησυχία και αγωνία της ομογένειας για τα εθνικά θέματα. Όπως έχουν εξελιχθεί οι συνθήκες σήμερα, βρισκόμαστε εντελώς όμηροι της τουρκικής πολεμικής πολιτικής για την υφαρπαγή της εθνικής μας κυριαρχίας. Με την πίεση μάλιστα των «συμμάχων» αποδοχής όρων λύσεως των διαφορών μας για την ικανοποίηση των τουρκικών απαιτήσεων. Η κατάσταση όπως εξελίσσεται, είναι άκρως επικίνδυνη από κάθε άποψη. Στρατιωτικοί και γεωπολιτικοί αναλυτές καθημερινά κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και συνιστούν την άμεση αλλαγή νοοτροπίας της πολιτικής ηγεσίας με την εγκατάλειψη της υποτακτικής πολιτικής μέσω των «φιλικών» διαπραγματεύσεων. Έχει αποδειχτεί περίτρανα ότι δεν υπάρχει πλέον ίχνος φιλίας ή καλής πίστης από πλευράς της γείτονος, η οποία με κάθε τρόπο επιδιώκει να επιβάλει διά της βίας τη θέλησή της. Και είναι ξεκάθαρο ότι με την εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες οδηγούμαστε ολοταχώς σε πλήρη υποταγή. Η νηφαλιότητα και η διακριτική διπλωματία, όπως έχει πλέον αποδειχτεί, δεν αποφέρει θετικά αποτελέσματα όταν απέναντί σου έχεις εχθρική χώρα. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Ούτε οι οργανισμοί ούτε οι χώρες που έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον είναι διατεθειμένες να εμπλακούν σε μία πολεμική σύρραξη με ένα κράτος που αποτελεί μια καλή αγορά για τα προϊόντα τους και εξυπηρετεί τις εμπορικές τους συναλλαγές στην περιοχή. Και τώρα το ερώτημα είναι τι μέλλει γενέσθαι. Θα συνεχίσει η κυβέρνηση να επικαλείται συνθήκες, διεθνείς οργανισμούς, ανώτατα δικαστήρια κτλ; Γεγονός είναι ότι έπαυσε προ πολλού η εποχή που συνεργαζόμαστε με ξένους, συνομιλώντας και αγγίζοντας τα προβλήματά μας με ευγένεια και διακριτικότητα. Η Ελλάδα και η Κύπρος μπορεί μεν να θεωρούνται μικρά κράτη-μέλη, προασπίζουν όμως με ετοιμότητα αυτοθυσίας τα χερσαία, εναέρια και θαλάσσια ευρωπαϊκά σύνορα. Γι’ αυτό και θα πρέπει να απαιτήσουμε τις αρχές και τις αξίες των εταίρων μας, όχι μόνο για τα ελληνοτουρκικά αλλά για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε ως έθνος και ως λαός. Τα κόμματα και οι 300 της βουλής φέρουν ακέραια την ευθύνη για τις δυσμενείς εξελίξεις και είναι καθόλα συνυπεύθυνοι για την αβέβαιη πορεία της χώρας. Ας μη ξεχνάμε, όταν πριν λίγα χρόνια η πρόεδρος της Βουλής κ. Άννα Μπενάκη-Ψαρούδα κατά την ορκωμοσία του προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια μίλησε για τον περιορισμό της Εθνικής μας κυριαρχίας και την παραβίαση των Δικαιωμάτων των πολιτών από τις εξουσίες, κανένα από τα πολιτικά κόμματα δεν αντέδρασε… Επανειλημμένα έχω επισημάνει ότι η δημιουργία ελληνικών κομμάτων στο εξωτερικό είναι περιττή και επιζήμια και ως οπαδοί ταυτιζόμαστε άμεσα με τις αρνητικές και προδοτικές κατά καιρούς ληφθείσες αποφάσεις. Ο πατριωτικός ρόλος μας, πιστεύω, ως οργανωμένη ομογένεια είναι η άσκηση πίεσης προς τις κατά τόπους αρχές για την υποστήριξη των δικαίων θέσεών μας. Το αποδείξαμε με τις αλλεπάλληλες ενέργειές μας, αποτέλεσμα των οποίων ήταν η διαφοροποίηση της εξωτερικής Καναδικής πολιτικής έναντι της Τουρκίας... >

Οι κρίσεις γεννάναι κροίσους...

Οι οικονομικές επιπτώσεις από την πανδημία του κορονοϊού άρχισαν να χτυπούν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα. Παρά ταύτα, η υγειονομική κρίση αποδείχτηκε πραγματικό χρυσορυχείο για ορισμένες επιχειρήσεις που κατέστησαν απαραίτητες σε αυτή τη συγκυρία. Ο Jeff Bezos π.χ. που επινόησε το ηλεκτρονικό εμπόριο Amazon, θεωρείται αυτή τη στιγμή ο πλουσιότερος άνθρωπος του πλανήτη. Ακολουθούν ο Reed Hastings, ιδρυτής του Netflix, ο Eric Yuan, σχεδιαστής της πλατφόρμας Zoom, o John Foley, επικεφαλής της εταιρίας εξοπλισμού γυμναστικής Peloton, ο Mark Zuckerberg, εμπνευστής της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης Facebook, ο Alex Gorsky, CEO της φαρμακευτικής Johnson & Johnson, κ.α. Όμως και οι Έλληνες δεν πηγαίνουν πίσω. Πέντε ελληνικά ονόματα φιγουράρουν στη λίστα του περιοδικού Forbes ανάμεσα στους δισεκατομμυριούχους. Οι πλουσιότεροι Έλληνες στον κατάλογο είναι οι Σπύρος Λάτσης, Φίλιππος Νιάρχος, Αριστοτέλης Μυστακίδης, Βαρδής Βαρδινογιάννης και Ιβάν Σαββίδης. Όπως διαβάζουμε, οι Έλληνες κροίσοι «έχτισαν» τις περιουσίες τους με την επαγγελματική τους ενασχόληση με τον χρηματοοικονομικό τομέα, τα ακίνητα, τα πετρέλαια, τη ναυτιλία, την μεταλλουργία, τη βιομηχανία, τις εκδόσεις, τον αθλητισμό, τον τουρισμό, και την τέχνη. Η πανδημία ωστόσο διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην κατακόρυφη αύξηση των κερδών τους. Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, ο πλουσιότερος Έλληνας κι ένας από τους πλουσιότερους του πλανήτη είναι ο τραπεζίτης, εφοπλιστής και μεγιστάνας της πετρελαιαγοράς Σπύρος Λάτσης. Ο 73χρονος κροίσος, με προσωπική περιουσία 3 δισεκατομμύρια δολάρια, κατέκτησε την 848η θέση της παγκόσμιας λίστας των πάμπλουτων. Μετά το θάνατο του πατέρα του, μεγαλοεφοπλιστή Γιάννη Λάτση το 2003, ο Σπύρος Λάτσης διαχειρίζεται την περιουσία της οικογένειας τους με επενδύσεις στη ναυτιλία μέσα από την επιχείρηση Latsco, τα ακίνητα μέσω της Lamda Development, τα πετρέλαια με την Hellenic Petroleum και τον τραπεζικό τομέα με την Alpha- Eurobank, καθώς η οικογένεια κατέχει μετοχές στην EFG International, έναν ιδιωτικό τραπεζικό όμιλο με έδρα τη Ζυρίχη. Τη δεύτερη θέση μεταξύ των Ελλήνων κατέχει ο Φίλιππος Νιάρχος με περιουσία 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο μεγαλύτερος γιος του Σταύρου Νιάρχου που κληρονόμησε το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής έργων τέχνης του πατέρα του, βρίσκεται στη θέση 912 της λίστας του Forbes. Τη συλλογή είχε αποκτήσει το 1957 από τον ηθοποιό Edward G. Robinson, έναντι 3 εκατομμυρίων δολαρίων. Ο Έλληνας μεγιστάνας κατέχει τη μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή έργων του Van Gogh, στην οποία περιλαμβάνεται και η περίφημη αυτοπροσωπογραφία του μεγάλου ζωγράφου με κομμένο το αυτί. Τρίτος πλουσιότερος Έλληνας αναδείχθηκε ο Αριστοτέλης Μυστακίδης (γνωστός ως Telis) με περιουσία, που σύμφωνα με το ίδιο περιοδικό ανέρχεται στα 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια και η οποία αποκτήθηκε από τη δραστηριότητά του στον κλάδο των μετάλλων και εμπορευμάτων. Την πεντάδα των πλουσιότερων Ελλήνων συμπληρώνουν ο Βαρδής Βαρδινογιάννης και ο Ιβάν Σαββίδης, με περιουσία 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια ο καθένας απ’ αυτούς. Ας όψονται οι «βολικές» συγκυρίες και βέβαια ο… κορονοϊός!

Ριάλιτι σόυ...

Με το χειμώνα ήδη να βρίσκεται δειλά προ των πυλών, τα νέα ψυχαγωγικά projects έρχονται να προστεθούν στα τηλεοπτικά προγράμματα για να μας «συντροφεύουν» τις μακριές νύχτες της παρατεταμένης μουντής εποχής. Για άλλη μία σαιζόν έχουμε να κάνουμε με μια σειρά εκπομπών τύπου ριάλιτι, όπου τελευταία έχουν κυριολεκτικά κατακλύσει τη μικρή οθόνη. Ένα φαινόμενο που ξεπέρασε πλέον τα δυτικά σύνορα και «χτύπησε» ανελέητα τις ευάλωτες χώρες μιμητικής συμπεριφοράς, μη εξαιρουμένης της Ελλάδας. Ούτε λίγα ούτε πολλά,16, άνευ αιδούς τηλεοπτικά κατασκευάσματα, υπόσχονται να «αξιοποιήσουν» τις ελεύθερες ώρες μας... Όλα τα ‘χει φέτος ο μπαξές. Μόδα, μαγειρική, διαγωνισμοί, έρωτες, ιδιομορφίες… Ξεχωρίζουν: το σεξιστικό «Bachelor», που από τους μαιτρ του είδους θεωρείται ο βασιλιάς των ριάλιτι έρωτος… το γνωστό και μη εξαιρετέο «Big Brother», με τις 56 κάμερες ηδονοβλεπτικής λειτουργίας… το ειδικά παραγμένο για ατάλαντους αοιδούς «Voice»… το «Your Face Sounds Familiar», για παίκτες ακαθορίστου κυρίως φύλλου… το «Masked Singer», για επίδοξες-αποτυχημένες μέλλουσες φίρμες… το αισθησιακό «Dancing With The Stars», το οργιώδες μυστικιστικό «Survivor», το σκληρού περιεχομένου «X-Factor», κ.α. Για να καταφέρω να μεταφέρω το ρεαλιστικό κλίμα που επικρατεί, παρακολούθησα (όσο οι αντοχές μου το επέτρεψαν) ορισμένα από τα αντιπροσωπευτικότερα ριάλιτι του είδους. Φυσικά, όλοι ανεξαιρέτως οι τίτλοι είναι Αγγλικοί... Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το «Bachelor», (ελληνιστί εργένης). Σε κάποια σκηνή είκοσι γυναίκες, σαν να είναι σε χαρέμι, κυνηγούν με κάθε τρόπο τον ένα και μοναδικό άντρα, χάνοντας την όποια εναπομείνασα αξιοπρέπειά τους. Και αναρωτιέμαι, ύστερα από τόσους αγώνες και προσπάθειες για ισότητα των φύλλων και βελτίωση της θέσης της γυναίκας, το θήλυ να παρουσιάζεται σαν το ασθενές φύλο, που με την ομορφιά και την περισσή σαγήνη να πασχίζει να κατακτήσει τον ιδανικό νυμφίο ώστε να καλοπαντρευτεί, μη διστάζοντας να ξεμαλλιαστεί για χάρη του με τις πιθανές ανταγωνίστριες! Δεν συζητώ για τα ανεκδιήγητα μαργαριτάρια που συνεχώς ακούγονται και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι όλων των ριάλιτι… Εξίσου προβληματικό μου φαίνεται το γεγονός ότι πλέον έχουμε καταλήξει να εμπορευόμαστε και τα ανθρώπινα συναισθήματα πάνω στα οποία χτίζονται παρόμοιες εκπομπές για χάρη της τηλεθέασης… Πιστεύω πως το να σε επιλέξουν σε αυτά τα σόου, σε υποβαθμίζουν σαν άτομο αλλά και σαν προσωπικότητα, αφού αναγκάζεσαι να εκτελέσεις πράγματα και κανόνες. Επίσης, νιώθεις την αίσθηση της διασημότητας, η οποία διαρκεί ελάχιστα, καθώς μετά το σόου δεν πρόκειται να σε αναγνωρίζει κανείς γιατί δεν θα είσαι πλέον «διάσημος». Σε καμία περίπτωση δεν κατακρίνω ανθρώπους που επιλέγουν να παρακολουθούν τέτοιου είδους προγράμματα. Ο καθένας βλέπει με διαφορετικά μάτια και έχει διαφορετικά γούστα. Ωστόσο, θα πρέπει να σκεφτούμε για μια στιγμή ποια είναι η κοινωνία που θα θέλαμε να ζούμε. Γιατί - κακά τα ψέματα – τοιαύτα θεάματα αντανακλούν και προβάλλουν κοντόφθαλμες αντιλήψεις και χυδαίες πράξεις που δεν θα έπρεπε καν να υφίστανται στον παρόντα αιώνα…

Ευρώπη: Η "γλωσσού" Γηραιά 'Ηπειρος...

Η 26η Σεπτεμβρίου έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη. Είναι η Ημέρα κατά την οποία τονίζεται η αναγκαιότητα εκμάθησης ξένων γλωσσών. Σε όλη τη «Γηραιά Ήπειρο», 800 εκατομμύρια ευρωπαίοι ενθαρρύνονται να μάθουν περισσότερες γλώσσες στο σχολείο ή εκτός σχολείου. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχοντας πεισθεί ότι η γλωσσική πολυμορφία αποτελεί εργαλείο για επίτευξη μεγαλύτερης διαπολιτισμικής κατανόησης και βασικό στοιχείο στην πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Ηπείρου, προωθεί συστηματικά την πολυγλωσσία από το 2001. Οι γενικοί στόχοι της Ημέρας είναι: να ευαισθητοποιήσει το κοινό για τη σημασία της εκμάθησης γλωσσών, να προωθήσει την πλούσια γλωσσική και πολιτιστική ποικιλία της Ευρώπης και να ενθαρρύνει τη δια βίου εκμάθηση γλωσσών μέσα και έξω από το σχολείο. Στο πλαίσιο αυτών των στόχων, όπως βλέπουμε, οι πολίτες της Ευρώπης ενθαρρύνονται να ξεκινήσουν την εκμάθηση μιας γλώσσας ή να αισθάνονται ιδιαίτερα υπερήφανοι για τις υπάρχουσες γλωσσικές τους δεξιότητες. Με την ευκαιρία της Ημέρας μια σειρά από χάπενινγκ οργανώνονται ανά την Ευρώπη όπου περιλαμβάνονται εκδηλώσεις για παιδιά με προγράμματα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, μαθήματα και συνέδρια. Υπάρχουν περίπου 300 ιθαγενείς γλώσσες στην Ευρώπη, οι περισσότερες από αυτές είναι ινδοευρωπαϊκής καταγωγής. Με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πιο πολύγλωσση. Στην Αγγλία μόνο, μιλιούνται περίπου 250 γλώσσες... Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Οι Ευρωπαίοι και οι Γλώσσες τους», 56% των πολιτών μιλούν μια γλώσσα πέρα από τη μητρική τους, αλλά το 44% παραδέχεται ότι δε μιλάει κάποια ξένη γλώσσα. Το 28% όμως γνωρίζει τουλάχιστον δύο ξένες γλώσσες. Το 38% των πολιτών της γνωρίζουν αγγλικά, ενώ τα γαλλικά και τα γερμανικά ακολουθούν με 14% η καθεμία. Στην Ελλάδα το 57% των πολιτών μιλάει μία ξένη γλώσσα, αλλά μόνο το 19% δύο ξένες γλώσσες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί μια πολιτική πολυγλωσσίας, τόσο στο τρόπο λειτουργίας των θεσμών της όσο και ως στόχο για τους πολίτες της. Η Σύνοδος Κορυφής της Βαρκελώνης το 2002, έθεσε το στόχο τα παιδιά να μαθαίνουν τουλάχιστον δύο ξένες γλώσσες από μικρή ηλικία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επενδύει πάνω από €30 εκατομμύρια το χρόνο για την προώθηση της εκμάθησης γλωσσών και τη γλωσσική ποικιλία μέσα από τα προγράμματα Socrates και Leonardo da Vinci. Στις ΗΠΑ το 80% των κατοίκων θεωρούν ως μητρική τους γλώσσα την αγγλική. Στον Καναδά αντίστροφα, το 80% δηλώνουν μη Αγγλόφωνοι ή Γαλλόφωνοι. Το Κεμπέκ αντιθέτως, υπό τον φόβο της εξαφάνισης της τοπικής διαλέκτου, θεωρείται η μόνη επαρχία που επιβάλλει δια νόμου (νόμος 101) την γαλλική ως την μόνη επίσημη γλώσσα της επαρχίας με αυστηρές κυρώσεις για τους παραβάτες. Με αυτά τα δεδομένα και υπό τις επικρατούσες συνθήκες, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας θεωρείται επιτακτική ανάγκη για την διατήρησή και διαφύλαξή της στο μεγάλο χωνευτήρι της Αμερικανικής Ηπείρου...

Η ειρήνη δεν χαρίζεται...

Όπως επανειλημμένα έχω πει, με τις Παγκόσμιες Ημέρες δεν τα πηγαίνω και πολύ καλά. Από τις αρχές του 20ου αιώνα, η «Κοινωνία των Εθνών», (ο μετέπειτα «Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών») άρχισε να γιορτάζει συγκεκριμένες Ημέρες, Εβδομάδες, Έτη, Δεκαετίες και Επετείους ως αφορμές για την επισήμανση συγκεκριμένων γεγονότων ή θεμάτων ώστε να προωθηθούν μέσω της ευαισθητοποίησης και της συντονισμένης δράσης οι στόχοι του Οργανισμού. Συνήθως, ένα ή περισσότερα κράτη μέλη προτείνουν αυτές τις διεθνείς περιστάσεις και η Γενική Συνέλευση τις θεσπίζει με ψήφισμα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εορτασμοί ανακηρύσσονται από τις εξειδικευμένες υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών, όπως η Οργάνωση του ΟΗΕ για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO), το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για Παιδιά (UNICEF), η Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), κλπ. όταν αφορούν ζητήματα που εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων τους. Ορισμένες από αυτές μπορούν αργότερα να υιοθετηθούν και από τη Γενική Συνέλευση. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, το 1981 ορίστηκε και η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, η οποία γιορτάζεται στις 21 Σεπτεμβρίου για να γνωστοποιήσει και να ενδυναμώσει τα ιδανικά της ειρήνης αλλά και να βοηθήσει να γίνουν αντιληπτά τα κακά αποτελέσματα της βίας, ανάμεσα στα έθνη. Τη συγκεκριμένη ημέρα, πραγματοποιούνται από τον ΟΗΕ και από διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις, εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο. Όταν ανάμεσα στις χώρες και στους ανθρώπους των χωρών επικρατεί φιλική και αρμονική σχέση, ησυχία και γαλήνη, τότε οι λαοί ζουν μεταξύ τους ειρηνικά. Σε αντίθεση με τον πόλεμο, ο οποίος προκαλεί κοινωνική και οικονομική αναστάτωση, η ειρήνη θεωρείται μεγάλο αγαθό. Σε καιρούς ειρήνης οι λαοί ευημερούν, αναπτύσσεται το βιοτικό επίπεδο, παρατηρείται γενικά μία άνθιση σε όλους τους τομείς. Παρόλο ότι γίνεται μεγάλη προσπάθεια για αποτροπή της βίας και επικράτηση της ειρήνης, αυτό φαίνεται να είναι μία ουτοπία. Καθημερινά παρακολουθούμε ανά το παγκόσμιο συγκρούσεις ανάμεσα σε κράτη, εξαιτίας κοινωνικών και θρησκευτικών διαφορών. Κατασκευάζονται και πωλούνται νέα οπλικά συστήματα, σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι. Απτό παράδειγμα είναι η έξαρση της αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την τουρκική ηγεσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Και αναρωτιέται κανείς, πως είναι δυνατόν να στέλνονται μηνύματα για ειρήνη από τον ΟΗΕ και την ίδια την ώρα η Τουρκία, κράτος μέλος του ΟΗΕ, με θρασύ και απροκάλυπτο τρόπο να επινοεί και να καταστρώνει σχέδια με στόχο τη πολεμική σύρραξη; Ποιος τελικά είναι ο σκοπός ύπαρξης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών όταν η πληθώρα των ψηφισμάτων που εκδίδει για τα ανθρώπινα δικαιώματα - και όχι μόνο - συνεχώς παραβιάζονται; Πάνω από 50 χώρες, μέχρι σήμερα αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, με πρώτη και καλύτερη την Τουρκία. Η Ειρήνη δεν είναι δωράκι που μπορεί να χαρίζεται, ούτε επιβάλλεται μέσα από προκατειλημμένες αποφάσεις. Ας προβληματιστεί ο κάθε ηγέτης τι μέλλον και τι ποιότητα ζωής θέλει να προσφέρει στο λαό του…

Εσείς τι λέτε;

Ελληνόφωνη εκπαίδευση
Προσεγγίζοντας το αβέβαιο μέλλον

Η ιστορία των ημερήσιων ελληνικών σχολείων στον Καναδά άρχισε στις αρχές του 20ου αιώνα με τη δημιουργία στο Μόντρεαλ του σχολείου «Σωκράτης».
Αργότερα, ιδρύθηκε ο «Δημοσθένης» για να καλύψει τις ανάγκες των «μεταναστευόντων» Ελλήνων στο Λαβάλ. Με την ένωση των αστικών κοινοτήτων ο αριθμός των μαθητών και στα πέντε παραρτήματα υπερβαίνει σήμερα τους 1.200.
Στο Τορόντο λειτουργεί το ημερήσιο σχολείο «Μεταμόρφωση», της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, το οποίο περιλαμβάνει και δύο τάξεις Γυμνασίου, με 350 σήμερα μαθητές.
Παράλληλα, λειτουργούν και τα σχολεία συμπληρωματικής εκπαίδευσης της ΕΚΜΜ και των περιφερειακών ενοριών.
Τα ημερήσια σχολεία μας περιλαμβάνουν τάξεις Προ-νηπιαγωγείου, Νηπιαγωγείου, Δημοτικού και Γυμνασίου. Σε αυτά προστίθεται και το Λύκειο «Αριστοτέλης».
Εξ’ άλλου, Σαββατιανά, απογευματινά και κατηχητικά σχολεία λειτουργούν στις περισσότερες Καναδικές επαρχίες, όπου υπάρχουν ομογενείς.
Χαρακτηριστικό όλων των ελληνικών σχολείων είναι ότι ενώ ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα των επαρχιών, ακολουθούν επίσης και αυτό των σχολείων της Ελλάδας, όσον αφορά τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.
Ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ελληνικά μας σχολεία είναι ότι οι γλωσσικές ικανότητες και ανάγκες των παιδιών μέσα σε μία τάξη διαφέρουν πολύ, εφόσον έχουμε παιδιά δεύτερης ή ακόμα και τρίτης γενιάς και παιδιά που προέρχονται από μεικτούς γάμους, όπου οι ευκαιρίες που έχουν για ακούσματα ή ομιλία της γλώσσας είναι σχεδόν ανύπαρκτες.
Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι οι εκπαιδευτικοί μας αποσύρονται λόγω ηλικίας ο ένας μετά τον άλλο και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, ενώ οι αποσπασμένοι δάσκαλοι περιορίζονται αποκλειστικά και μόνο στα στοιχειώδη καθήκοντά τους αποφεύγοντας να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε επιπρόσθετες σχολικές δραστηριότητες, απέχοντας ουσιαστικά από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Το μεγαλύτερο βέβαια πρόβλημα εδώ στο Κεμπέκ, όπως και άλλοτε έχουμε επισημάνει, είναι οι περικοπές στις επιχορηγήσεις προς τα σχολεία μας, με αποτέλεσμα το έλλειμμα που έχει δημιουργηθεί μόνο για τον «Σωκράτη - Δημοσθένη», να έχει υπερδιογκωθεί .
Ακόμη, το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό πλαίσιο στο ευρύτερο Μόντρεαλ, δεν βοηθά στη διατήρηση ελληνικών ιδιωτικών ημερήσιων αλλά και Σαββατιανών σχολείων. Υπάρχει μια πληθώρα καλών δημόσιων σχολείων τα οποία παρέχουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας, με αποτέλεσμα αρκετοί γονείς να βλέπουν τα υπόλοιπα ελληνικά εκπαιδευτικά προγράμματα ως χώρους πολιτισμικής επιρροής περισσότερο παρά ως σχολεία αυτά καθεαυτά.
Αυτή τη σχολική στιγμή, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στον Καναδά και ειδικότερα στο Κεμπέκ, βρίσκεται σε δύσκολη καμπή.
Δεν υπάρχει σημαντική μεταναστευτική κίνηση από Ελλάδα ενώ ταυτόχρονα γίνονται πολλοί μεικτοί γάμοι (το ποσοστό, σύμφωνα με την Εκκλησία ανέρχεται στο 70%) μεταξύ ελλήνων και άλλων μειονοτικών ομάδων.
Για να διατηρηθούν συνεπώς τα ελληνικά μας σχολεία με τις σημερινές αντίξοες συνθήκες που επικρατούν, εκτός από την αναγκαία οικονομική υποστήριξη,
απαιτούνται σωστός προγραμματισμός, δραστικές και άμεσες αποφάσεις και πάνω απ’ όλα ισχυρή βούληση εκ μέρους της κοινοτικής ηγεσίας.
Κατευθύνσεις τις οποίες - όπως διαπιστώνουμε - δεν είναι διατεθειμένες να ακολουθήσουν οι σημερινές διοικήσεις...

"Καλημέρα πατρίδα..."

Ένα νέο τηλεοπτικό πρόγραμμα έκανε την εμφάνιση του στο τοπικό πολυεθνικό κανάλι ICΙ με τίτλο «Καλημέρα πατρίδα». Το πολλά υποσχόμενο αυτό πρωτοποριακό πρόγραμμα, ξεκίνησε δυναμικά στις 31 Αυγούστου, 2020 με εκπομπές που θα καλύπτουν θέματα γενικού ενδιαφέροντος και αφορούν κυρίως τις δύο πατρίδες μας, την Ελλάδα και τον Καναδά. Στο τιμόνι, ο γνωστός δημοσιογράφος, συν-εκδότης των «Ελληνοκαναδικών Νέων», επί μακρόν συνεργάτης και καλός φίλος, Γιώργος Γκιούσμας. Ο Γιώργος, που έμελλε να «πέσει» κάτω από τη μηλιά, μπήκε δυναμικά στο χώρο των Media σε πολύ νεαρή ηλικία ξεκινώντας τη δημοσιογραφική του δράση στο πλευρό του καταξιωμένου πατέρα του, δημοσιογράφου - καθηγητή, Στυλιανού Γκιούσμα, εκδότου της εφημερίδας «ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΗ ΔΡΑΣΙΣ». Όπως πολλοί από σας θυμάστε, ο Γιώργος ξεκίνησε τις τηλεοπτικές εκπομπές, «ΤΗΛΕ ΔΡΑΣΗΣ» παροικιακού και ενημερωτικού περιεχομένου το1985 - ημίωρες αρχικά και ωριαίες αργότερα - στα κανάλια 24 Videotron και CF Cable, οι οποίες διήρκησαν μέχρι το 1997. Τηλεόραση έκανε επίσης και σε άλλα τοπικά κανάλια και συγκεκριμένα στο Odyssey TV του Δημήτρη Παπαδόπουλου, ενώ αργότερα συμμετείχε στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «ΕΔΩ ΜΟΝΤΡΕΑΛ», του Γιάννη Κόκκωνα. Παράλληλα με την εφημερίδα και την τηλεόραση ασχολείται και με το ραδιόφωνο. Έχει συνεργαστεί επί σειρά ετών με την Ρένα Παπαθανάκου στους «Ελληνικούς Αντιλάλους» και αυτή τη στιγμή παρουσιάζει την ενημερωτική εκπομπή «Σχολιάζοντας την Επικαιρότητα» στο «Ελληνικό Περισκόπιο» του μεγάλης εμβέλειας ραδιοσταθμού CFMB 1280 AM MONTREAL. Ευχόμαστε στο νέο τηλεοπτικό πρόγραμμα «ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΠΑΤΡΙΔΑ» να είναι καλοτάξιδο. Οπωσδήποτε ζούμε σε μια εποχή πρωτόγνωρης πορείας στον τομέα των ΜΜΕ, που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται στην νεοταξική δημοσιογραφική πατίνα, στις νέες τεχνολογίες και στον υποτιθέμενο ανταγωνισμό των αμφιβόλου εγκυρότητας κοινωνικών δικτύων. Τα ομογενειακά Μέσα δεν έμειναν ανεπηρέαστα αφού έχουν συνάμα να αντιμετωπίσουν και έναν άνισο ανταγωνισμό. Ένα ικανό μέρος της διαφημιστικής «πίτας», μεταφέρθηκε στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες των social media. Συν τοις άλλοις, ορισμένοι ημέτεροι οργανισμοί «ηγετικής συμπεριφοράς», για τους δικούς τους ευνόητους λόγους, «ξεχνούν» πως τα ελληνόφωνα ενημερωτικά μέσα δεν παύουν να είναι επιχειρήσεις, με σεβαστά μάλιστα λειτουργικά έξοδα και απαιτούν διαρκώς τζάμπα καταχωρήσεις και παρεμβάσεις με ανεξέλεγκτο και επιθετικό συχνά περιεχόμενο... Πέρα πάντως των δυσκολιών που αντιπαλεύουν τα ελληνόφωνα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι η παροικία μας, σε αντίθεση με άλλες παροικίες του εξωτερικού, καλά κρατεί. Τρεις ελληνικές εφημερίδες, τρία τηλεοπτικά και τέσσερα ραδιοφωνικά προγράμματα, με ικανό υπαλληλικό προσωπικό και πρόθυμους εθελοντές, παρά τις όποιες αντιξοότητες, καλύπτουν όσο είναι εφικτό την καθημερινή επικαιρότητα. Εάν λάβουμε υπόψη μας την απουσία κρατικών διαφημίσεων, τις συρρικνωμένες επιχειρήσεις, την πανδημία, τον ανταγωνισμό και το υψηλό κόστος λειτουργίας, η επιβίωση τους είναι όντως εντυπωσιακή. Και οφείλεται κυρίως στο μεράκι και στον συνεχή αγώνα αντιμετώπισης της σημερινής προβληματικής πραγματικότητας. Αξίζει πάντως να τονιστεί ότι τα ομογενειακά Μ.Μ.Ε. πέρα από την ενημέρωση, επιτελούν έργο εθνικό, πολιτιστικό και κοινωνικό. Ας μη το ξεχνάμε…

Εσείς τι λέτε;

Ημερήσιο Σχολείο «Μεταμόρφωση»
Παράδειγμα προς μίμηση
Η ελληνόφωνη εκπαίδευση στον Καναδά αποτελούσε ανέκαθεν πρώτη προτεραιότητα της οργανωμένης ομογένειας.
Απ άκρου εις άκρον του Καναδά λειτουργούν σήμερα περισσότερα από ογδόντα  Απογευματινά -Σαββατιανά σχολεία και έξι Ημερήσια.
Ένα από τα πλέον επιτυχημένα από κάθε άποψη εκπαιδευτήρια, είναι το Ημερήσιο Σχολείο «Μεταμόρφωση» της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά που εδρεύει στο Τορόντο.  Άρχισε με δεκαέξι παιδιά και τώρα έχει περισσότερα από τριακόσια πενήντα και τουλάχιστον πενήντα σε λίστα αναμονής.
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Αρχιεπισκοπής, το Ημερήσιο Σχολείο «Μεταμόρφωση» έχει άριστα αποτελέσματα, τόσο που σύμφωνα με τους εκπαιδευτικούς τα παιδιά πολλές φορές δεν θέλουν να φύγουν από την τάξη.
Το σχολείο δίνει έμφαση στην εκπαίδευση των μικρών παιδιών λειτουργώντας μέσα σε ένα περιβάλλον που προσφέρει προσωπική και ακαδημαϊκή ανάπτυξη.
Η εκπαίδευση οφείλει να είναι μια διαδραστική σχέση μεταξύ φοιτητών, γονέων και εκπαιδευτικών. Ένας στόχος που επιτυγχάνεται μόνο μέσω της συνεργασίας του σχολείου και της οικογένειας. Το ίδρυμα προσφέρει ιδανικές αναλογίες μαθητών-εκπαιδευτικών με πολύ έμπειρους και καταρτισμένους δασκάλους και καθηγητές.
Με την επέκτασή του το 2017, ένα ευρύ φάσμα σύγχρονων εγκαταστάσεων, νέων τεχνολογιών και άλλων ζωτικών πόρων, ενισχύει περαιτέρω την εμπειρία της μάθησης. Στους μαθητές προσφέρεται ένα ελκυστικό ακαδημαϊκό πρόγραμμα με ιδιαίτερη έμφαση στο γραμματισμό, την αριθμητική, τις επιστήμες και τις νέες τεχνολογίες. Αυτή η προσέγγιση εξασφαλίζει ότι οι πτυχιούχοι θα είναι πλήρως προετοιμασμένοι με τις δεξιότητες που απαιτούνται για να μαθαίνουν διαρκώς σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.
Κατά τη διάρκεια του δημοτικού σχολείου διαμορφώνονται οι στάσεις απέναντι στη μάθηση και αναπτύσσονται τα θεμέλια των βασικών δεξιοτήτων και των μαθησιακών συνηθειών που επιτρέπουν τη μελλοντική ακαδημαϊκή επιτυχία.
Η φιλοσοφία του ημερήσιου Σχολείου «Μεταμόρφωση» είναι να ενθαρρύνει τους μαθητές του να προσπαθήσουν να επιτύχουν ακαδημαϊκή αριστεία και να τους επιτρέψουν να ωριμάσουν κοινωνικά, συναισθηματικά και πνευματικά σε ένα αγαπημένο και οικείο περιβάλλον.
Είναι ένας τόπος όπου οι μαθητές μπορούν να εξελιχθούν αυτόβουλα σε καλλιεργημένους και συμπονετικούς νέους χωρίς το άγχος των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν πολλοί νέοι στην σημερινή κοινωνία. Προωθείται και ενθαρρύνεται ένα υποστηρικτικό, αγαπημένο και ασφαλές θρησκευτικό περιβάλλον.
Οι εκπαιδευτικοί κατανοούν το σημαντικό ρόλο που παίζουν στη ζωή ενός μαθητή. Μέσω της θετικής επιρροής και της καθοδήγησης, οι μαθητές αποκτούν ανεκτίμητες γνώσεις που τους συνοδεύουν στο ταξίδι τους στην ενηλικίωση.
Θερμά συγχαρητήρια στην διευθύντρια Άννα Σαραντίδου, το διδακτικό προσωπικό, αλλά και στους γονείς των παιδιών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το σχολείο «Μεταμόρφωση» αποτελεί μέρος των πολλαπλών περιουσιακών στοιχείων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά. Σύμφωνα με το Αρχιεπισκοπικό Συμβούλιο, η ακίνητη περιουσία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά υπολογίζεται στα 140 εκατομμύρια δολάρια.
Η όλη υλική και πνευματική ανάπτυξη συντελέσθηκε κατά τα τελευταία 45 χρόνια επί ποιμαντορίας του Μητροπολίτου και νυν Αρχιεπισκόπου Καναδά κ. Σωτηρίου.
Στην Ιερά Αρχιεπισκοπή υπήρχαν πριν 45 χρόνια 22 κοινότητες-ενορίες και σήμερα έχουν φτάσει τις 77…

Εσείς τι λέτε;

Τάσος Ισαάκ - Σολωμός Σολωμού
Αυτοί που αψήφησαν το θάνατο…

Σύμφωνα με ένα ρητό, «Λαός που θυμάται και τιμά τούς ήρωες του είναι ζωντανός και προορισμένος να σηκωθεί και να μεγαλουργήσει ακόμη και αν ζει βυθισμένος σε σκότος ζοφερό. Λαός που δεν θυμάται εκείνους που χύσανε το αίμα για τη λευτεριά του και ζει μέσα στην κραιπάλη, αυτός είναι καταδικασμένος να μείνει αιώνια στο σκότος τού θανάτου…»
Αυτές τις μέρες, που το έθνος και η χώρα μας διέρχεται δύσκολες στιγμές, ας θυμηθούμε δύο ήρωες που αψήφησαν τον θάνατο για την ελευθερία μας. Τους Τάσο Ισαάκ και Σολωμό Σολωμού, που πριν από 25 σχεδόν χρόνια ακολούθησαν ο έναν τον άλλο στο ταξίδι προς την αθανασία. Δεν λάτρεψαν τη σκλαβιά της δήθεν ανεξαρτησίας και το σκοτάδι τού καθημερινού θανάτου. Πόθησαν σαν γνήσια τέκνα της την Ένωση με την Μάνα Ελλάδα και το Φως της Αιώνιας Ζωής.
Δεν ξεχνούμε εκείνο το μαρτυρικό 1996 που είχε άλλωστε δείξει νωρίς τις διαθέσεις του από την τραγική νύκτα των Ιμίων. Η προδοσία και ο ραγιαδισμός λοιπόν πλακώνανε Αθήνα και Λευκωσία και κάθε σκυμμένη και θλιμμένη Ελληνίδα Γη. Και τότε ακριβώς στον σωστό χρόνο, ξεπρόβαλε ο Τάσος Ισαάκ μαζί με τους συντρόφους του επάνω στις μηχανές τους, εκεί στο μεγάλο σύμβολο τού αγώνα για λευτεριά να διαδηλώσει την επιθυμία του να πέσει το τείχος των Τούρκων και των ψευτοσυμμάχων.
Και το έπραξε εναντίον όλων αυτών των τυράννων, εισερχόμενος μάλιστα εντός της διακεκαυμένης περιοχής με περισσό θάρρος κάτι που εν τέλει υπέγραψε με το ίδιο του το αίμα. Πρόθεσή του ήταν να δει τον πόθο του πράξη και  όχι να περιμένει άλλες χαμένες γενιές και άλλους ψευτοσωτήρες…
Ο Σολωμός Σολομού ήταν το ίδιο ανυπόμονος και ανυπότακτος Έλληνας. Δεν δέχτηκε ποτέ του το τουρκικό ρόπαλο που έπεσε στον σύντροφό του στον καλό αγώνα.
Ο Σολωμός δεν δέχτηκε τον βάρβαρο θάνατο τού Τάσου. Δεν δέχτηκε σε καμία περίπτωση πως το αίμα το ελληνικό θα χυνόταν άδικα. Δεν δέχτηκε πάνω από όλα να εγκαταλείψει τον αγώνα, γιατί ο Έλληνας που το πράττει αυτό είναι μονάχα ο δειλός και  ο νεκρός. Ο Ισαάκ και ο Σολωμός ήξεραν και κάτι ακόμη πολύ σημαντικό. Πως η μεγαλύτερη Τιμή προς εκείνους που θυσιάστηκαν για εμάς και τα παιδιά μας είναι να τούς θυμόμαστε κάθε μέρα της ζωής μας με την προοπτική να κάνουμε τον Όρκο Πίστης Νίκη στο Πεδίο της Τιμής.
Η Μεγαλύτερη Τιμή στους Γενναίους Έλληνες είναι να φτάσουμε στον Ιερό Σκοπό, να σπάσουμε συρματοπλέγματα και δεσμά και να απλώσουμε την Ελληνική Σημαία.
Αυτό ακριβώς έπραξαν τα δύο αθάνατα αδέρφια μας και αυτό ακριβώς πρέπει να πράξουμε κι εμείς. Κλίνουμε το γόνυ ευλαβικά μπροστά σας αδέρφια Τάσο και Σολωμέ και ετοιμαζόμαστε να στείλουμε τον Τουρκομογγόλο στον αγύριστο.
Ζήτω η Ελλάς, Ζήτω οι Αθάνατοι Ήρωες...

Εσείς τι λέτε;

Τελικά είμαστε άξιοι της τύχης μας…

Και ενώ η Τουρκία εντείνει την προκλητική συμπεριφορά της, με απρόβλεπτες για την Ελλάδα συνέπειες, κάποιοι «ομοιογενείς» ανθελληνικών απόψεων πασχίζουν με κάθε τρόπο να σπιλώσουν και να αναθεωρήσουν την ιστορία του γένους μας.
Τα παραδείγματα άλλωστε είναι αμέτρητα...
Στην τελετή ορκωμοσίας του προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια το 2005,
η πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη προανήγγειλε τον περιορισμό των εθνικών συνόρων και της εθνικής μας κυριαρχίας, χάριν της ειρήνης και της ευημερίας…
Με την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών, πολλά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ βρήκαν την ευκαιρία να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Η Αναστασία Χριστοδουλοπούλου, πρώην βουλευτής επικρατείας, ο άνθρωπος που άνοιξε τα σύνορα, έκανε μία απίστευτη δήλωση στη Βουλή καθώς υποστήριξε ότι οι «ακραίοι» στην Ελλάδα δημιουργούν εχθρούς, όπως ομοφυλόφιλους, Αλβανούς, Μακεδόνες (εννοώντας τους Σκοπιανούς…)
Αναστάτωση και οργή προκάλεσαν στον Ποντιακό ελληνισμό τα όσα είπε ο τότε υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης για τη Γενοκτονία των Ποντίων, που κατά την άποψη του δεν ήταν γενοκτονία αλλά εθνοκάθαρση…
Την ίδια περίοδο η βουλευτίνα της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση στα σχολικά βιβλία της ΣΤ’ Δημοτικού αναφερόταν σε «συνωστισμό» των Ελλήνων στη Σμύρνη κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή…
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστος Καραγιαννίδης είχε πει επί λέξει: «Να αφήσουμε κατά μέρους τα εθνικά φαντασιακά, τους εθνικούς μας εχθρούς, γιατί σε αυτόν τον κόσμο δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα. Υπάρχουν ταξικά σύνορα»…
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών, σε συνέντευξή του στο κανάλι Turkish TV, χαρακτήρισε «εθνική κληρονομιά» τους τέσσερις αιώνες τουρκικής κατοχής…
Ο ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, καθηγητής Δημήτρης Καιρίδης, σε σεμινάριο με θέμα «Η Ελλάδα στον κόσμο», ισχυρίστηκε ότι οι Έλληνες είναι παιδιά Οθωμανών και ότι το σύνθημα «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» είναι ένας μύθος εθνικιστικός και ότι μύθος είναι και η Γενοκτονία των Ποντίων…
Ουκ ολίγες οι ανθελληνικές δηλώσεις του πρώην γραφικού Δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη. «Το σύνθημα η Μακεδονία είναι Ελληνική είναι επιθετικό. Το 30% της Μακεδονίας ανήκει στα Σκόπια και το υπόλοιπο στην Βουλγαρία»… και το επαίσχυντο, «Χέστηκα αν ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ σκότωσε ή όχι Έλληνες»…
Άφωνους άφησε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης τους απανταχού Έλληνες με τις δηλώσεις του. «Δεν μπορεί αυτή η Ελλάδα να είναι η Ελλάδα του Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια. Δεν υπάρχουν Ορθόδοξοι λαοί. Είμαστε από τους πιο ομογενοποιημένους λαούς, θρησκευτικά. Δεν είμαστε λαός ορθόδοξος»…
Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών επί Σημίτη, Χρήστος Ροζάκης, είπε ότι το Καστελόριζο είναι… μακριά, χαρακτηρίζοντάς το «απομονωμένο» και «κοντά στις τουρκικές ακτές», ενώ σύμφωνα με το Καραμανλικό δόγμα «Η Κύπρος κείται μακράν»…
Στην ταλαίπωρη παροικία μας, εξ’ άλλου, γνωστοί και μη εξαιρετέοι «ταγοί» της θεσμικής διάλυσης, έσπευσαν ταχέως να μπλοκάρουν την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από την Καναδική Γερουσία…
Άξιοι της τύχης μας; Αναμφισβήτητα και αναμφίβολα…

Εσείς τι λέτε;

Επιτροπή «ΕΛΛΑΔΑ 2021»
Έργα και Ημέραι…

Πριν μερικούς μήνες συστάθηκε η Επιτροπή «ΕΛΛΑΔΑ 2021» η οποία θα αναλάμβανε τον εορτασμό για τα 200 χρόνια από την Εθνική Παλιγγενεσία και Ανεξαρτησία του Γένους.
Στην Επιτροπή δέχτηκαν να συμμετάσχουν κορυφαίες προσωπικότητες από τον ακαδημαϊκό και πολιτιστικό χώρο. Δημιουργήθηκε μάλιστα και μία διαδικτυακή πλατφόρμα υποβολής προτάσεων για την υλοποίηση δράσεων ή άλλων εκδηλώσεων.
Έκτοτε, η υψηλά προσδοκώμενη πολυσύνθετη Επιτροπή, της οποίας προεδρεύει η κ. Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη δεν έχει να επιδείξει σχεδόν τίποτα εκτός ορισμένων γενικευμένων αναρτήσεων στα κοινωνικά δίκτυα. Όσον αφορά την επιλογή της εν λόγω κυρίας, όπως αποδείχθηκε δεν ήταν η πρέπουσα, κάτι που φάνηκε από την αρχή.
Όλους αυτούς τους μήνες οι λανθασμένες αποφάσεις της όχι μόνο έχουν διχάσει τους Έλληνες, αντί να τους ενώσουν, αλλά πλέον απευθύνονται σε όλο και λιγότερους μετά τις ομαδικές αποχωρήσεις των μελών.
Ως μέλος της οικονομικής ελίτ της Ελλάδας, η κ. Αγγελοπούλου δεν χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης για λόγους καθαρά ταξικούς ενώ το όνομά της είναι συνδυασμένο με την Ολυμπιάδα 2004 που στοίχισε υπερβολικά στην ελληνική οικονομία, ενώ άφησε ελάχιστα για τους πολίτες. Ακόμη μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει γνωστό το πραγματικό κόστος των Ολυμπιακών αγώνων.
Μια ατυχέστατη, εν τω μεταξύ, δημόσια παρέμβαση μέλους της Επιτροπής ήταν η ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα με την οποία ούτε λίγο ούτε πολύ χαρακτήριζε τον εμβληματικό πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια ως «δικτάτορα», δίνοντας άλλοθι στους δολοφόνους του…
Άλλη, εκτός χρόνου και τόπου, ανάρτηση στην επίσημη ιστοσελίδα αναφερόταν στην …ερωτική ζωή του Γεωργίου Καραϊσκάκη, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις.
Εύκολα διαπιστώνεται ότι η περίφημη Επιτροπή πέρα από τις γκάφες και τις γραφικότητες, μεροληπτεί προκλητικά. Είναι εντελώς απαράδεκτο τα μέλη της αντί να αναδείξουν το μεγαλείο του σύγχρονου Ελληνισμού να εργάζονται για την αποδόμησή τους και την αναθεώρηση της ιστορίας…
Γνωστές είναι άλλωστε οι προθέσεις μιας μειοψηφικής ομάδας ανθελλήνων να επιβάλλουν τις ιδεοληψίες τους για την ιστορία, την εκκλησία αλλά και την εξωτερική πολιτική της χώρας. Το επιχείρησαν γνωστοί και μη εξαιρετέοι «ιστορικοί» με τον «συνωστισμό» στην προκυμαία της Σμύρνης και τα παραποιημένα σχολικά βιβλία, με την προβολή των φιλοτουρκικών θέσεων τους στο σχέδιο Ανάν, την προδοτική συμφωνία των Πρεσπών και πιο πρόσφατα με την απόπειρα αμφισβήτησης των θεμελιωδών μυστηρίων της Ορθόδοξης Πίστης με την επίκληση του κορωνοϊού …
Ως εκ τούτου, δεν εκπλήσσει κανέναν η αφαίρεση του σταυρού από τη σημαία στο λογότυπο της Επιτροπής…
Εν τω μεταξύ - προφανέστατα εσκεμμένα - δεν δόθηκε το ανάλογο χρονικό διάστημα στους ομογενειακούς οργανισμούς ώστε να συμμετέχουν στις εορταστικές εκδηλώσεις «ΕΛΛΑΔΑ 2021». Ως φαίνεται οι οργανωτές και δη οι διοικούντες της «μητέρας πατρίδας», αγνοούν παντελώς το γεγονός ότι στις ελληνικές παροικίες του εξωτερικού καλλιεργήθηκε και διαδόθηκε η ιδέα της Εθνικής Παλιγγενεσίας.
Λησμονούν ακόμη ότι η ανιδιοτελής συμβολή των Ελλήνων της διασποράς στον αγώνα για την απελευθέρωση του Γένους υπήρξε άκρως αποφασιστική και καθοριστική.
Αυτά τα ολίγα προς γνώσιν και συμμόρφωσιν…