Εσείς τι λέτε;

  

Ελλάδα 
Σε τροχιά συρρίκνωσης...

Η μαζική έξοδος μορφωμένων ελλήνων από την Ελλάδα έχει απασχολήσει επανειλημμένα τη στήλη. Τα πρόσφατα όμως αποκαρδιωτικά στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας με ωθούν να επανέλθω για άλλη μία φορά στο συγκεκριμένο ανησυχητικό θέμα.Η απελπιστική οικονομική κατάσταση την τελευταία πενταετία υποχρεώνει πολλούς νέους από 25 έως 39 ετών να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους στην πιο δημιουργική φάση της ζωής τους. Τα φαινόμενα δεν απατούν αλλά δυστυχώς αποδεικνύονται με αριθμούς που δεν διαψεύδονται.Πρόσφατη μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνει ότι περίπου 223.000 διπλωματούχοι νέοι εγκατέλειψαν την Ελλάδα από το 2009 σε αναζήτηση καλύτερων προοπτικών σε Ευρωπαϊκές κυρίως χώρες. Εάν το φαινόμενο συνεχιστεί, η Ελλάδα κινδυνεύει να μείνει με ανθρώπινο δυναμικό χαμηλότερης ποιότητας και να καταστεί κράτος ανειδίκευτων, ηλικιωμένων, αλλογενών αλλοδαπών προσφύγων και λαθρομεταναστών.Γιατροί, δικηγόροι, οικονομολόγοι, ακαδημαϊκοί, μηχανικοί, ερευνητές, επιλέγουν κατά χιλιάδες να ξεκινήσουν από την αρχή σε μια άλλη χώρα, λόγω του οικονομικού αδιεξόδου των τελευταίων ετών. Μαθαίνουμε πως το Υπουργείο Έρευνας και Καινοτομίας αποφάσισε να λάβει μέτρα για τη δημιουργία ευκαιριών για τους νέους επιστήμονες, διαθέτοντας για τον σκοπό αυτό ενάμιση δισεκατομμύριο ευρώ. Καλή η πρωτοβουλία, έστω και καθυστερημένη, όμως   τον τελευταίο λόγο - ως γνωστόν - τον έχουν οι κηδεμόνες...Στον τομέα ης υγείας η κατάσταση είναι άκρως δραματική. Με βάση τα πιστοποιητικά που έχουν εκδοθεί από τον Ιατρικό Σύλλογο, τουλάχιστον 8.000 γιατροί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα από το 2010 με αποτέλεσμα ένας στους τρείς έλληνες γιατρούς να είναι άνεργος ή να υποαπασχολείται... Δικαίωμα επιδόματος ανεργίας έχουν οι μισοί σχεδόν από τους εναπομείναντες οι οποίοι λαμβάνουν περίπου 360 ευρώ τον μήνα! Οι περισσότεροι ειδικευμένοι γιατροί που φεύγουν είναι χειρούργοι, καρδιολόγοι, γυναικολόγοι και αναισθησιολόγοι. Στον κλάδο των δικηγόρων έχει καταγραφεί ότι περίπου 9.000 νομικοί δεν είχαν ούτε μία παράσταση σε δικαστήριο τους τελευταίους 12 μήνες, ενώ πολλοί δεν έχουν καταβάλει τη συνδρομή τους για ανανέωση της ταυτότητάς τους! Αξίζει να σημειωθεί πως οι περισσότεροι επαγγελματίες που επιθυμούν να ασκήσουν το επάγγελμα στο εξωτερικό είναι υποχρεωμένοι να αποκτήσουν εξειδίκευση στις νέες τους πατρίδες λόγω των διαφορετικών νομοθεσιών.Η φυγή σε καμία περίπτωση δεν είναι πάντα η καλύτερη λύση. Πιστεύω πως για να καταφέρει ο ελληνικός λαός να ξεπεράσει την κρίση χρειάζεται, μεταξύ άλλων, να πεισθεί ότι η πολιτική του ηγεσία έχει όραμα για ένα καλύτερο μέλλον. Να πεισθεί ότι η κυβέρνηση έχει σχέδιο και ότι στοχεύει σε κάτι μεγαλύτερο από το άμεσο επόμενο βήμα. Να πεισθεί ακόμη  πως οι θυσίες του γίνονται για κάτι ανώτερο από την κάλυψη του ελλείμματος... Διαφορετικά η Ελλάδα είναι καταδικασμένη να οδηγηθεί σε συρρίκνωση και σε μοιραίο μαρασμό...      

Εσείς τι λέτε;

Το άδοξο τέλος των Ηρώων του 1821

Τούτες τις μέρες τιμούμε και γιορτάζουμε την επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας. Η επανάσταση του 1821 σήμανε την αναγέννηση του ελληνικού έθνους και την απαλλαγή του από τον τουρκικό ζυγό που κράτησε τέσσερις ολόκληρους αιώνες. Η 25η Μαρτίου1821 σηματοδότησε την απαρχή μιας νέας πορείας για τους Έλληνες και τον ελληνικό πολιτισμό. Οι Έλληνες αγωνίστηκαν και έδωσαν το αίμα τους για τη λευτεριά, τις πανανθρώπινες αξίες και ιδέες. Τιμή και δόξα στους επιφανείς και αφανείς ήρωες που με τις θυσίες τους έπλασαν το θαύμα του Εικοσιένα. Σήμερα δεν θα σταθώ στα γνωστά και άλλα τετριμμένα, ούτε στη δεδομένη δόξα των αγωνιστών, αλλά στο άδοξο τέλος τους μετά την απελευθέρωση του Έθνους.Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ πέθανε πικραμένος αφού πρόλαβε πρώτα να θάψει τον δευτερότοκο γιο του που τον σκότωσαν σε ενέδρα οι έλληνες εχθροί του. Ο Γέρος του Μοριά σύρθηκε χειροδεμένος στα δικαστήρια με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας και φυλακίστηκε σε άθλιες και φρικτές συνθήκες και υπό την απειλή εκτέλεσης...Ο ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ συνελήφθη από τους "συντρόφους" του το 1824 και υπέστη ανήκουστα βασανιστήρια κι εξευτελισμούς. Θα πεθάνει ένα χρόνο αργότερα... Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ έσωσε την επανάσταση στο Χάνι της Γραβιάς για να συμμαχήσει πιο ύστερα με τους Τούρκους. Θα συλληφθεί από τους έλληνες, θα βασανιστεί άγρια και τελικά θα βρεθεί στραγγαλισμένος απάνω στην Ακρόπολη... Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ θα σκοτωθεί το 1825 στο σπίτι της μ’ ένα τρόπο ύποπτο κι ανεξιχνίαστο... Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗΣ θα δικαστεί σαν προδότης και θα καταδικαστεί σε εξορία. Θα πεθάνει αργότερα στη μάχη, χωρίς να μάθει ποτέ ότι η σφαίρα που τον σκότωσε ήρθε από ελληνικά χέρια... Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΑΟΥΛΗΣ θα πεθάνει στα 1835 αφού τέσσερα χρόνια πριν, θύμα κι αυτός των παθών του εμφυλίου πολέμου, έκαψε στον Πόρο τα πλοία του Ελληνικού στόλου... Η ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ, ηρωίδα της ελληνικής επανάστασης, πέθανε εξορισμένη, φτωχή και λησμονημένη, έχοντας διαθέσει όλη της την περιουσία στον αγώνα της Ελλάδας για απελευθέρωση... Ο ΝΙΚΗΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (ΝΙΚΗΤΑΡΑΣ) ο Τουρκοφάγος, ξεχασμένος, αδικημένος και φτωχός έζησε τη ζωή του σ’ ένα παλιόσπιτο στον Πειραιά τυφλωμένος, όταν στα 1840 τον στείλανε εξορία στην Αίγινα... Ο ΚΙΤΣΙΟΣ ΤΖΑΒΕΛΑΣ θα διοριστεί από τον Όθωνα Υπουργός Παιδείας και Στρατιωτικών, αργότερα Πρωθυπουργός και στο τέλος θα κατηγορηθεί σαν κλέφτης και προδότης. Θα πεθάνει στη Ναύπακτο περιφρονημένος... Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ θα συλληφθεί και θα βρεθεί στο δικαστήριο με την πλαστή κατηγορία του συνωμότη. Θα καταδικαστεί σε θάνατο και θα κλειστεί στις φυλακές...Την ίδια περίπου τύχη είχαν και πλείστοι άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι ήρωες του 21. Μεγάλες αλήθειες οι οποίες, δυστυχώς, δεν διδάσκονται στα σχολεία, ενώ θ' άπρεπε να διαφωτίζονται όλες οι πτυχές και διαστάσεις της ιστορίας μας προς γνώσιν και συμμόρφωσιν...

Εσείς τι λέτε;

Θρησκεία, ιδεολογία και επιστήμη...

Δεν μας εξέπληξε η είδηση. Ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Νίκος Φίλης ζητά την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών. Συγκεκριμένα ο υπουργός επιδιώκει να καταργήσει το συγκεκριμένο μάθημα στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και από "ομολογιακό" να το μετατρέψει σε "θρησκειολογικό". Με λίγα λόγια βγαίνει το ορθόδοξο δόγμα από τα σχολεία και έρχεται η διδαχή και βαθειά μελέτη άλλων θρησκειών. Ζητείται ταυτόχρονα η κατάργηση της πρωινής προσευχής και των εικόνων. Το μάθημα των θρησκευτικών της επικρατούσας θρησκείας είναι κατά το Σύνταγμα υποχρεωτικό και θεμελιώδες. Η κατάργησή του, σύμφωνα με την επίσημη εκκλησία και την Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων που αντιδρούν έντονα υποστηρίζοντας ότι το μάθημα δεν προσφέρεται για πολιτικές σκοπιμότητες , θεωρείται κατάργηση της Ελλάδας. Σε μια εποχή όπου η πίστη, οι πολιτικές και φυσικές επιστήμες φαίνεται να έρχονται συνεχώς σε αντιπαράθεση, αναρωτιέται κανείς εάν οι θεολόγοι, οι ιδεολόγοι και οι επιστήμονες μπορούν να βρουν κοινά σημεία συμφωνίας.Για να προσεγγίσουμε και να μελετήσουμε το εν λόγω σύνθετο θέμα, πιστεύω πως θα πρέπει μεταξύ άλλων να το εξετάσουμε από την πλευρά της ιστορίας, της γνώσης και της κοινωνιολογίας. Η θρησκεία αναφέρεται στο πλαίσιο του ιερού και του υπερφυσικού και βασίζεται στην πίστη. Η επιστήμη αναγνωρίζει μόνο ότι αποδεικνύεται μέσω επιστημονικών δεδομένων. Στην σημερινή εποχή των ραγδαίων επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων, είναι δύσκολο να πείσει κανείς τον σύγχρονο άνθρωπο πως η ζωή στον πλανήτη μας δημιουργήθηκε μόλις πριν 6.000 χρόνια. Η επιστήμη από την  άλλη, οφείλει να δώσει μία πειστικότερη εξήγηση όσον αφορά την επικρατούσα άποψη ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε εκ του μηδενός μέσω μιας μεγάλης έκρηξης. Η ιδεολογία πάλι (όποια ιδεολογία) μπορεί να γίνει ένα επικίνδυνο όπλο όταν πάρει τη μορφή ιδεολογικού φανατισμού. Ο έλληνας ήταν πάντοτε θρησκευόμενος λαός προσκολλημένος στις αιώνιες παραδόσεις, κάτι που δεν θα πρέπει να αγνοείται. Η λύση σε αυτό το επίμαχο θέμα   δεν είναι να καταργήσουμε την επικρατούσα θρησκεία αλλά να απλουστευτεί η διαδικασία απαλλαγής όσων μαθητών δεν επιθυμούν να παρακολουθήσουν το μάθημα των θρησκευτικών στα σχολεία, με μια απλή δήλωση των γονέων χωρίς αιτιολόγηση. 
Η πραγματικότητα είναι πως το 20% του πληθυσμού της Ελλάδας είναι αλλοδαποί και στην μεγάλη πλειοψηφία τους αλλόθρησκοι. Η εισροή των παράνομων μεταναστών και λαθρομεταναστών είχε σαν φυσικό επακόλουθο να αλλάξουν τα δημογραφικά δεδομένα, γεγονός που δεν έλαβαν σοβαρά υπόψη οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών.Ο κλήρος έπεσε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία καλείται τώρα να προβεί σε επίπονες "προσαρμογές" επωμιζόμενη συγχρόνως τις αναπόφευκτες δυσμενείς συνέπειες...

  

Εσείς τι λέτε;

Ημέραι γέλωτος...

Πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες στην Νέα Υόρκη οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Στις 19 Νοεμβρίου θα γιορτάσουμε την Παγκόσμια  Ημέρα του Άντρα που καθιερώθηκε το 1999 για να υπενθυμίζει τη συνεισφορά του στον ανθρώπινο πολιτισμό και ιδιαίτερα στην οικογένεια.Χθες είχαμε την Ημέρα Νεφρού, η σημερινή Ημέρα "καταδικάζει" την λογοκρισία, μεθαύριο την "τιμητική" του έχει ο καταναλωτής και πάει λέγοντας...Τις τελευταίες δεκαετίες πληθαίνουν ασυγκράτητα οι Παγκόσμιες Ημέρες με στόχο (υποτίθεται) την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για τα διάφορα προβλήματα που απειλούν την διεθνή κοινότητα. Παγκόσμιες Ημέρες, δεξιά κι' αριστερά. Περιβάλλοντος, Καπνίσματος, AIDS,  Ηχορύπανσης, Παιδιού, Ρατσισμού, Αμφισεξουαλικότητας και κάποιες "ειδικές" Ημέρες όπως Μπριζόλας και Πεοχειλίας, Προφυλακτικού, Οργασμού, Τουαλέτας, Χασμουρητού, Κατσαρίδας, κ.λπ. Έλεος! Υπάρχουν - ούτε λίγες ούτε πολλές - 200 παγκόσμιες Ημέρες και συνεχώς αυξάνουν με αποτέλεσμα σε λίγο να καλυφθούν όλες τις Ημέρες του έτους. Άραγε προέκυψαν τόσο θετικά αποτελέσματα από τις επετειακού τύπου αυτές Ημέρες; Υπάρχουν άραγε άνθρωποι - έστω λίγοι - που ακόμη πιστεύουν και επηρεάζονται από τα μηνύματα, τις εκδηλώσεις και συζητήσεις; Ειλικρινά αμφιβάλλω. Σε μία-δύο μέρες όλα θα έχουν ξεχασθεί και θα έχει απομείνει η ικανοποίηση των οργανωτών ότι έκαναν μία πετυχημένη εκδήλωση. Με το αζημίωτο εννοείται! Πολύ φοβάμαι ότι η καθιέρωση τέτοιων εορταστικού τύπου Ημερών, μάλλον τους εμπνευστές και τους περί αυτών εξυπηρετούν παρά τις κοινωνίες. Και αυτό διότι γνωρίζουν καλά ότι οι αιτίες αυτών των προβλημάτων υπάρχουν μέσα στο σύγχρονο    μοντέλο λειτουργίας της κοινωνίας μας. Σπάνια θίγεται η ουσία του προβλήματος και οι εμπνευστές επικεντρώνονται στην επιφάνεια για να δείξουν δήθεν την ευαισθησία τους και να έχουν το άλλοθι της αντιμετώπισης των προβλημάτων. Βολεύονται έτσι οι κυβερνήσεις, οι πολιτικοί, οι ειδικοί αλλά πολύ συχνά και οι φορείς που κατά τα άλλα "αγωνιούν" για τα σύγχρονα προβλήματα...Σημαντικό θεωρείται το γεγονός πως αρκετές εκστρατείες για τα ζητήματα των Παγκοσμίων Ημερών οργανώνονται από διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες στοχεύουν απλώς στην εκμετάλλευση των κρατικών επιχορηγήσεων και όχι στην υλοποίηση κοινωφελούς έργου. Οι αιτίες που δημιουργούν τα προβλήματα που καλύπτουν τις 200 Παγκόσμιες Ημέρες είναι λίγο-πολύ γνωστές και κοινές. Η κατάσταση πάντως δεν φαίνεται να αλλάζει και θα συνεχίσει η καθιέρωση νέων Ημερών, καθώς νέα "εκμεταλλεύσιμα" προβλήματα θα προκύπτουν. Η υποκρισία συνεπώς παραμένει κωμικοτραγικά επίκαιρη με άπειρα κραυγαλέα  παραδείγματα της καθημερινότητας. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία λοιπόν πως αν η κατάσταση που αφορά τις Παγκόσμιες Ημέρες δεν αλλάξει ριζικά, τότε αυτές δεν θα καταφέρουν ποτέ να πετύχουν τους στόχους που οφείλουν να επιδιώκουν.Το μόνο που θα επιτυγχάνουν είναι να προκαλούν τον αβίαστο γέλωτα...

Εσείς τι λέτε;

Αμφιλεγόμενες βραβεύσεις...

Διάβασα στο δελτίο της ΕΚΜΜ την ανακοίνωση "ΕΛΛΗΝΑΣ/ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ." Πρόκειται για έναν θεσμό που ξεκίνησε εδώ και μερικά χρόνια σε αναγνώριση της προσφοράς διαφόρων ατόμων στη ζωή της παροικίας και στον ελληνισμό γενικότερα. Έναν θεσμό πάντως τον οποίο δεν άργησαν να υιοθετήσουν αρκετοί άλλοι οργανισμοί. Είναι όντως αξιέπαινη η πρωτοβουλία απονομής τιμητικής διάκρισης σε άτομα που με την κοινωνική προσφορά τους, την επιστημονική και επιχειρηματική επιτυχία τους, τη διάκριση στα γράμματα και στις τέχνες και με τη συμπεριφορά τους στον εδώ ελληνισμό ως κοινωνικό σύνολο, αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση και πηγή υπερηφάνειας και προβολής.Η πρώτη τέτοιου είδους τιμητική διάκριση, απενεμήθη δικαίως στον ιατρό - καθηγητή Αθανάσιο Κατσάρκα για την συμβολή του στην ανθρωπιστική ιατρική αλλά και για την πολύχρονη εθελοντική προσφορά του. Ακολούθησαν ορισμένες μάλλον εύστοχες βραβεύσεις αλλά και κάποιες αμφιλεγόμενες οι οποίες σαφώς απέβλεπαν στο "ξεπλήρωμα" παραταξιακών υποσχέσεων, στο "κολάκευμα" εύπορων επιχειρηματιών, ενώ σε σπανιότερες περιπτώσεις το τρόπαιο παρεχωρείτο σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την υποδειγματική "αφοσίωση" του τιμηθέντος στην "ομάδα". Υπήρξε και μία μακρά περίοδος κατά την οποία οι πλάκες απονέμονταν σχεδόν αποκλειστικά   σε συνταξιούχους εθελοντές για τα ερανικά τους ρεκόρ (πώληση περισσότερων λαχνών, οργάνωση κερδοφόρων φιεστών, κλπ.) Εξωκοινοτικά τώρα, διάφοροι οργανισμοί χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν τον θεσμό, τιμώντας ανυποψίαστους επώνυμους, ώστε να ενισχύσουν το ταμείο τους, ενώ ορισμένα ιδιωτικά ελίτ κλαμπ προκειμένου να συμπληρώσουν την δεκάδα, δεν λαμβάνουν καν τον κόπο να εξετάσουν τον βίο, την πολιτεία και το ποινικό μητρώο των τιμηθέντων, με αποτέλεσμα να πλήττεται ανεπανόρθωτα το κύρος τους... Και επί της ουσίας. Η παροικία μας, δόξα τω Θεώ, διαθέτει ουκ ολίγους αξιόλογους νέους που διαπρέπουν στις επιστήμες, τα γράμματα και τις τέχνες. Αξίζει - πιστεύω - να ρίξουμε μια δεύτερη ματιά, να τους φέρουμε κοντά μας, να τους αγκαλιάσουμε, να τους τιμήσουμε όπως τους αρμόζει για τις προσπάθειες και το έργο τους, να τους κερδίσουμε και να μας κερδίσουν. Βεβαίως, να αναγνωρίζουμε την εθελοντική εργασία των ηλικιωμένων εθελοντών μας με μία ομαδική ωστόσο τιμητική διάκριση, ανεξάρτητη πάντως από εκείνη του Έλληνα/Ελληνίδα της χρονιάς. Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Τόπο στα νιάτα και άμεση παραχώρηση της σκυτάλης, εάν θέλουμε να υπάρξει συνέχεια, ανάπτυξη και πρόοδος. Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι η αξία μιας διάκρισης είναι ανάλογη με την αξία του φορέα που την απονέμει. Κάτι που θα πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη οι εκάστοτε βραβευμένοι...

Εσείς τι λέτε;

Δώσε και "σώσε"... Πίστευε και μη ερεύνα...

Μeglio tardi che mai. Κάλιο αργά παρά ποτέ, λέει μία Ιταλική παροιμία.Το 30 Μαίων Ίδρυμα Ελληνικού Νοσοκομείου χρονίων παθήσεων, εν μέσω ανύποπτης παγωμένης νυκτός, ήρθε - με μία "μικρή" καθυστέρηση - να μας "ενημερώσει" για την πορεία, τις εξελίξεις και τα σχέδια του οργανισμού για το μέλλον...Η σφίγγα επί τέλους μίλησε και είπε ακόμη πως αναπολεί με μεγάλη νοσταλγία την περίοδο των παχέων αγελάδων όταν η παροικία είχε αγκαλιάσει, συμπαρασταθεί και ενισχύσει οικονομικά τον οργανισμό, καθώς και αλλά παρόμοια συγκινητικά και δακρύβρεχτα, όπως εκλιπαρήσεις, συλλαλητήρια, πιέσεις, κ.λπ. προκειμένου να επιτευχθεί ο "σκοπός". Παρέλειψε πάντως να μας πει τα πιο ουσιώδη, δηλαδή πόσα απέφερε το θερμό "αγκάλιασμα", πόσες προσφορές εξανεμίσθηκαν σε έξοδα παραστάσεων και πόσα τελικά περίσσεψαν στον κουμπαρά! Και η μακροσκελής απολογητική αναφορά καταλήγει: "Ας δώσουμε και μείς όλοι μαζί... Εδώ, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Ας δώσει το "ίδρυμα" πρώτο και καλύτερο το καλό παράδειγμα και όχι δοξάστε με ξένα κόλλυβα! Ε λοιπόν, η στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε... Κάτι φαίνεται δεν πάει καλά με τις ερανικές "προσπάθειες" στην ταλαίπωρη παροικία μας. Όταν πριν τριάντα χρόνια έγινε ο φονικός σεισμός στην Καλαμάτα σύσσωμοι οι ομογενείς έσπευσαν να προσφέρουν γενναιόδωρα στους εράνους της Μεσσηνιακής Αδελφότητας και του Ερυθρού Σταυρού. Το θλιβερό αποτέλεσμα: Η μεν Νομαρχία Μεσσηνίας, στην οποία εστάλησαν οι δωρεές, "παρέλειψε" να εκδώσει απολογισμό για την συμβολή των ελλήνων του Μόντρεαλ, ο δε Ερυθρός Σταυρός, μας είπε πως τα χρήματα που συγκεντρώνει από τους εκάστοτε εράνους πηγαίνουν εκεί που εκείνος κρίνει που υπάρχουν άμεσες ανάγκες και όχι απαραίτητα εκεί που επιθυμούν οι δωρητές! Και από ότι φάνηκε, η Καλαμάτα των ερειπίων δεν αποτέλεσε τελικά προτεραιότητα του Red Cross!Την ίδια περίπου εποχή πυρκαγιά κατέστρεψε τον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος στο Μόντρεαλ.Οι υποσχέσεις των διοικούντων για την άμεση αποκατάστασή του ενεθάρρυναν το ευσεβές ποίμνιο - και όχι μόνο - να προσφέρει απλόχερα, με αποτέλεσμα να σημειωθεί ο πλέον επιτυχημένος έρανος στην ιστορία της ομογένειας. Παρ' όλες όμως τις ατέλειωτες παρακλήσεις και τα ολονύχτια τρισάγια η Αγία Τριάδα - με τον πλούσιο οβολό των πιστών - κατέληξε τελικά σε ξενοδοχείο αιώνιας ιδιοκτησίας!Το 2007 συνέβη μία από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της Ελλάδας. Με πρωτοβουλία του Ελληνοκαναδικού Κογκρέσου και με την συνεργασία των τοπικών φορέων και οργανισμών συγκεντρώθηκε το ποσό-ρεκόρ του ενός εκατομμυρίου δολαρίων για την ανακούφιση των πυρόπληκτων. Μέχρι σήμερα, ουδείς έμαθε που πήγαν τα χρήματα των φιλότιμων ομογενών. Ανεπίτρεπτη σιγή ιχθύος των ιθυνόντων στην μητέρα πατρίδα...Να πάμε ακόμη και σε άλλους πλείστους εράνους: για μονές, ακαδημίες, σχολεία, ορφανοτροφεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, νεκροταφεία... Από εράνους και τίποτε άλλο. Βρισκόμαστε πάντα στην πρώτη γραμμή. Δώσε και "σώσε"... Πίστευε και μη ερεύνα...
Δεν θα έβλαπτε πάντως κάπου - κάπου να ερευνάμε τας (ερανικάς) γραφάς...

Εσείς τι λέτε;

Δεν ελπίζω τίποτα
Δεν φοβούμαι τίποτα
Είμαι λεύτερος...   
Νίκος Καζαντζάκης

Ανέκαθεν ο άνθρωπος όταν βίωνε κάποια κρίση αναζητούσε ανακούφιση, ακόμη και λύσεις, σε άγνωστες υπερδυνάμεις.Η πίστη στο ανθρώπινο είδος υπάρχει από την εποχή των Νεάντερνταλ. Οι μακρινοί αυτοί συγγενείς μας, από τους οποίους πιστεύεται ότι προερχόμαστε, όταν άρχισαν να χρησιμοποιούν περισσότερο το μυαλό τους ένιωσαν την ανάγκη να πιστέψουν σε κάτι.Μελετώντας την ανθρώπινη ιστορία βλέπουμε ότι δεν υπήρξε λαός που να μη πίστευε σε κάποιο σύμβολο-Θεό. Ούτε είναι τυχαίο ότι η εκάστοτε θρησκεία χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει το άγνωστο και ανεξήγητο για τον άνθρωπο. Υποστηρίζεται δηλαδή ότι επειδή ο άνθρωπος έχει μία έμφυτη πνευματική τάση, απέδωσε όλα τα ανεξήγητα και μυστηριώδη σε υπερφυσικές δυνάμεις.Η ιδέα των Θεών, μπορούμε να πούμε, διαμορφώθηκε λόγω των ανεξήγητων μυστηρίων όπως ο θάνατος, ο φόβος, ο κίνδυνος, κ.α. Η αντίληψη ότι ο άνθρωπος αποτελείται από ψυχή και σώμα είναι πανάρχαια και συνυφασμένη με το φόβο του θανάτου, την επιθυμία του για μια μεταθανάτια ύπαρξη σε έναν καλύτερο κόσμο, με τη θλίψη του για τον χαμό αγαπημένων προσώπων και την επιθυμία του να σμίξει ξανά μαζί τους. Ο κόσμος των πρωτόγονων ήταν γεμάτος από ψυχές, πνεύματα, φαντάσματα, δαίμονες και από πάσης φύσεως αόρατες δυνάμεις. Με λίγα λόγια οι άνθρωποι πίστεψαν, και ακόμη πιστεύουν, ότι τα πάντα στη φύση έγιναν γι' αυτόν. Η φιλοσοφία είναι το πρώτιστο θέμα στον κόσμο. Κι αυτό διότι ασχολείται με τις ιδέες και τις αιτίες, που κατ ουσία κυβερνούν ακόμα και την καθημερινή ζωή μας, έστω κι αν δεν το επισημαίνουμε. Μας δίνει άλλωστε την ευκαιρία να αποκτήσουμε κατανόηση αυτών των μεγάλων ερωτημάτων για τον Θεό, τον άνθρωπο, τη δημιουργία και να ασχοληθούμε με την αυτοεξέταση.Θεωρώ πως ο φόβος και η ελπίδα προτρέπουν τον άνθρωπο να πιστεύει σε κάτι το υπερανθρώπινο και παντοδύναμο. Η ζωή μας είναι γεμάτη με αβεβαιότητες, δυσκολίες,  πολλές φορές δεινά και κατά κανόνα καταλήγει στον θάνατο. Έτσι, πολλοί ωθούμενοι από την αφόρητη αυτή πραγματικότητα δημιουργούν έναν εξωπραγματικό, φανταστικό κόσμο παντοδύναμης οντότητας με αποτέλεσμα η ελπίδα που προέρχεται από την απελπισία και τον φόβο και η θεοποίησή της να τους αποδυναμώνει και δεσμεύει. Άλλοι πάλι, αποδέχονται την γεμάτη αντιξοότητες απρόβλεπτη ζωή ως τη μόνη πραγματικότητα και αντιμετωπίζουν τη ζωή χωρίς φόβους και παράλογες προσδοκίες.Η τάση του ανθρώπου να πιστεύει σε ανώτερες άγνωστες δυνάμεις και το αίσθημα της θρησκευτικής πίστης ανέκαθεν έτυχαν ευρείας εκμετάλλευσης από τα απανταχού θρησκευτικά ιδρύματα.Την πραγματικότητα αυτή την περιγράφει σαφέστατα ο λόγιος Νίκος Καζαντζάκης, την επέτειο γέννησης του οποίου γιορτάζουμε αυτές τις μέρες.     
"Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβούμαι τίποτα. Είμαι λεύτερος..."  

Εσείς τι λέτε;

San Valentino
Ο αγαπημένος Άγιος των...εμπόρων!  

Τούτες τις "άγιες" μέρες "ξεκοκάλισα" στην κυριολεξία εγκυκλοπαίδειες και ιντερνέτ για να σκιαγραφήσω όσο πιο πιστά γίνεται την "αγιότητα" του περιβόητου Αγίου Βαλεντίνου...Το συμπέρασμα που αποκόμισα είναι πως ο ερωτικός Βαλεντίνος, πέραν του θρυλικού ονόματος, ανέκαθεν υπήρξε ο αγαπημένος Άγιος των...εμπόρων! Κάποιοι βέβαια δικαιολογημένα θα πουν, τι Άγιος Βαλεντίνος και κουραφέξαλα. Εδώ ο κόσμος χάνεται και ο όσιος... Εν πάση περιπτώσει, ο ερωτιάρης Βαλεντίνος είτε το θέλουμε είτε όχι, μπήκε για τα καλά στη ζωή μας και στη... τσέπη μας! Έτσι, η "ημέρα" St. Valentine μετονομάστηκε από τους δεύτερους ως "ημέρα" ανθοπώλη, ζαχαροπλάστη, κοσμηματοπώλη κλπ, τονίζοντας την πλευρά της χρηματικής εκμετάλλευσης που εμπεριέχεται σε κάτι τέτοιες επινοήσεις... Ο πολύς καθολικός ιερέας Βαλεντίνος όντως υπήρξε και έγραψε τη δική του ιστορία τον 5ο αιώνα π.χ. στην αρχαία Ρώμη. Εκεί, στις 14 Φεβρουαρίου ο αυτοκράτορας Κλαύδιος τον αποκεφάλισε όταν, ενάντια στο διάταγμά του, συνέχισε να παντρεύει τα ερωτευμένα ζευγάρια. Στη μνήμη του κόσμου έμεινε ως ο πρώτος άνθρωπος που θυσιάστηκε για την αγάπη και την ένωση των ερωτευμένων.Οι περισσότεροι τον γνωρίσαμε αφότου πατήσαμε το πόδι μας στην- κατά τα άλλα-φιλόξενη τούτη χώρα. Στην Ελλάδα, ο δυτικός Άγιος Βαλεντίνος μπήκε στη ζωή του ξενομανή νεοέλληνα τη δεκαετία του '80, ως προστάτης των ερωτευμένων με πολλούς επιχειρηματικά εμπλεκόμενους να έχουν ετοιμάσει μια καλά οργανωμένη βιομηχανία εμπορευματοποίησης της γιορτής. Η 14η Φεβρουαρίου θεωρείται ως μία από τις επικερδέστερες ημέρες για ανθοπωλεία, εστιατόρια, ξενοδοχεία, καταστήματα με είδη δώρων, κλπ, και η προβολή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι έντονη και συστηματική. Οι επιχειρηματίες προετοιμάζονται πολύ καιρό πριν και κάνουν τεράστιους τζίρους, ακόμη και στη σημερινή Ελλάδα της βαθιάς κρίσης... Όπως βέβαια ήταν αναμενόμενο, η ορθόδοξη εκκλησία έφερε πολλές αντιρρήσεις και κράτησε σκληρή στάση απέναντι στην συγκεκριμένη γιορτή, κάνοντας προσπάθειες καθιέρωσης της ορθόδοξης εκδοχής του εορτασμού της αγάπης για τους πιστούς."If you can't beat them join them...", λέει ένα γνωστό αγγλοσαξονικό γνωμικό. Έτσι, οι αντίστοιχοι ανταγωνιστικοί άγιοι στο ελληνικό εορτολόγιο είναι: ο Άγιος Έρωτας, οι Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα και ο Άγιος Υάκινθος. Οπότε διαλέγετε και παίρνετε, εάν δεν σας κάνει ο εισαγόμενος Βαλεντίνο και προτιμάτε να επενδύσετε σ' έναν από τούς ντόπιους οικείους Αγίους...Το εύλογο ερώτημα εδώ είναι, οι ερωτευμένοι χρειάζονται γιορτές και ξεχωριστές ημέρες για να δείξουν την αγάπη τους; Ο έρωτας είναι - πρέπει να είναι - από μόνος του γιορτή και γιορτάζει όλο το χρόνο. Ίσως να αναζητούμε μια αφορμή για να έρθουμε κοντά στην ψυχή μας, στην πραγματική μη αλλοιωμένη ανθρώπινη φύση μας. Αφορμή να μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο τον εαυτό μας, τους γύρω μας, την ίδια τη ζωή...

Υ.Γ. Ας με συγχωρέσουν πάντως οι απανταχού "Βαλεντίνοι" που τους τη χάλασα κάπως γιορτιάτικα. Εύχομαι ειλικρινά, η χάρη (και τα δώρα) του Αγίου Βαλεντίνου να είναι μαζί τους...Happy Valentine's Day!  

Εσείς τι λέτε;

Μεταλλαγμένα τρόφιμα: Πόσο απειλούν την υγεία μας;

Ενώ η βιομηχανία της γενετικής μηχανικής συνεχίζει να δημιουργεί εντελώς νέες μορφές ζωής, που δεν είχαν ποτέ αναπτυχθεί με φυσικό τρόπο, ταυτόχρονα αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει τη σοβαρότητα των πιθανών κινδύνων. Οι κίνδυνοι για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων μέσω των ζωοτροφών είναι σε πολλούς άγνωστοι. Μεταλλαγμένα ή αλλιώς γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί είναι εκείνοι οι οποίοι δημιουργήθηκαν τεχνητά από τους επιστήμονες με την αφαίρεση ή την προσθήκη διαφόρων γονιδίων. Στην προσπάθεια μας στον δυτικό κόσμο ν' αρχίσουμε να τρώμε πάλι σωστά, πάμπολλες δίαιτες κυκλοφορούν (πολλές σχεδιασμένες από τις ίδιες τις βιομηχανίες της γενετικής!) και πάντοτε βέβαια με σκοπό το κέρδος. Διότι, όποια δίαιτα και αν προτείνεται είτε θα βγει σε βιβλίο ή θα κυκλοφορήσει σε DVD, CD κ.λπ. που βεβαίως συνοδεύεται με ένα κόστος ώστε οι επινοητές να βγάλουν κανένα φράγκο παραπάνω  για να μπορέσουν και αυτοί να ζήσουν "υγιέστερα". Όμως, ο τρόπος με τον οποίο ζει ο δυτικός κόσμος είναι πολύ περίεργος. Έχει διαπιστωθεί ότι καταναλώναμε το 60 περίπου τοις εκατό των φαγητών που παράγονται και ένα μεγάλο ποσοστό πετιέται στα σκουπίδια όταν μάλιστα γνωρίζουμε ότι σε πολλά μέρη της γης ο κόσμος πεινάει. Μια καινούργια έρευνα, που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, δείχνει ότι οι μεγάλες βιομηχανίες - που ενδιαφέρονται μόνο για το χρήμα - μας ωθούν προς ανθυγιεινά φαγητά. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι το καινούργιο. Τα επεξεργασμένα τρόφιμα και τελευταία τα γενετικά κυριαρχούν στα ράφια των σουπερμάρκετ και βέβαια διατίθενται στις χαμηλότερες τιμές. Η έρευνα πού βγήκε στην Αγγλία δείχνει ότι για να φάει μία οικογένεια σωστά και υγιεινά, με τα φρούτα, τα λαχανικά και το επιδόρπιο, πρέπει να ξοδεύει δύο με δυόμιση χιλιάδες δολάρια το χρόνο περισσότερα εδώ στον Καναδά. Η εν λόγω Βρετανική έρευνα, η οποία κάλυψε αρκετές χώρες, βρήκε ότι τα προϊόντα αυτά, τα οποία είναι απείραχτα από το χέρι του ανθρώπου σε μεγάλο βαθμό, δηλαδή δεν έχει προστεθεί ζάχαρη ούτε και έγινε κάποια μεγάλη επεξεργασία, είναι εκείνα που στοιχίζουν ακριβότερα. Πως λοιπόν θα μπορέσουμε να φάμε την υγιεινή διατροφή και πως θα μπορέσουμε να χάσουμε βάρος όταν οι τιμές αυτών των αγαθών είναι τόσο υψηλές. Ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα το οποίο θα πρέπει να μας απασχολεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε...    
              

Εσείς τι λέτε;

"Οικογενειοκρατίας" το ανάγνωσμα...

Σύνηθες πλέον το φαινόμενο παγκοσμίως. Στενοί συγγενείς ηγετών να παίρνουν την πολυπόθητη σκυτάλη. Πρόσφατο παράδειγμα ο "δικός" μας Justin Trudeau... Στις ΗΠΑ οι Bush και Clinton, στις Ινδίες οι Gandhi, στο Πακιστάν οι Bhutto, στην Κούβα οι Castro, στη Σαουδική Αραβία οι Abdulaziz και πάει λέγοντας... Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας δεν εξέπληξε ιδιαίτερα μια και οι οικογένειες Καραμανλή, Παπανδρέου και Μητσοτάκη   εναλλάσσονταν ήδη τόσο την ηγεσία όσο και στην εξουσία..  Όταν στην πολιτική ζωή πρωταγωνιστούσαν οι προαναφερθέντες είχε τεθεί το ερώτημα-ευχή "πότε θα απαλλαγούμε από τις οικογένειες και τους δεινόσαυρους;"  Και η ευχή τότε εισακούστηκε... Έτσι, όταν τα δυο κόμματα πέρασαν στα χέρια άλλων αρχηγών (Σημίτης και Έβερτ) εκφράστηκε η βεβαιότητα-επιθυμία να περάσει η πολιτική ζωή της χώρας σε άλλη φάση. Και μάλλον πέρασε, μολονότι και οι δυο αυτοί πολιτικοί ανήκαν στην παλιά φουρνιά.  Ωστόσο, η οριστική μετάβαση στην καθαρά νέα γενιά άρχισε το1997 με την εκλογή του Κώστα Καραμανλή στην ηγεσία της ΝΔ και ολοκληρώθηκε με την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην αντίστοιχη του ΠΑΣΟΚ. Πολλές ελπίδες εναποτέθηκαν και στους δυο για ανανέωση, εξυγίανση και νέες προοπτικές για τη χώρα και για τα κόμματά τους.Ο Καραμανλής πριν κυβερνήσει υποσχέθηκε πάταξη της διαφθοράς, επανίδρυση του κράτους και καταπολέμηση της σπατάλης. Αναγκάστηκε τελικά να εγκαταλείψει την κυβέρνηση υπό το βάρος πολλαπλών σκανδάλων. Διόρισε εκατοντάδες χιλιάδες νέους υπαλλήλους και εκτίναξε τα χρέη και τα ελλείμματα σε δυσθεώρητα ύψη.Ο Παπανδρέου άντεξε λίγο περισσότερο στην κυβέρνηση υπό απείρως δυσκολότερες συνθήκες που είχε διαμορφώσει ο προκάτοχός του. Όμως και ο ίδιος, μαζί με όσους τον περιέβαλαν φέρει βαριές ευθύνες επειδή η αντιπολιτευτική του τακτική ήταν απερίσκεπτη, λαϊκίστικη και χωρίς καμιά προετοιμασία γι’ αυτό που θα παρελάμβανε. Όταν τελικά ανέλαβε τη διακυβέρνηση και έμαθε ότι η οικονομία ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας δεν είπε αμέσως καθαρά όλη την αλήθεια στους πολίτες και δεν ζήτησε τη συνδρομή έμπειρων και άξιων πολιτικών. Δυο χρόνια αργότερα αποχώρησε.Καραμανλής και Παπανδρέου απέτυχαν. Το συμπέρασμα είναι μελαγχολικό. Οι εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς των πολιτικών διέψευσαν παταγωδώς όσους είχαν ελπίσει σε αυτούς.Ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, που κι' αυτός ανήκει στη νέα γενιά, δεν είναι γόνος πολιτικής οικογένειας και το αποτέλεσμα των ενεργειών και αποφάσεών του   θα κριθεί εν καιρώ. Σειρά ίσως έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που εκλήθη να δώσει εξετάσεις στα γαλάζια έδρανα.Οι ψηφοφόροι πάντως που ποντάρουν στην οικογενειοκρατία θα πρέπει να προσέχουν τουλάχιστον: τι έχουν κάνει στη ζωή τους, πόση συνέπεια έχουν και πόσες υποσχέσεις δίνουν.Το μέλλον και το... DNA θα δείξουν...

Εσείς τι λέτε;

Παλιννόστηση-Μετανάστευση 

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι ο ελληνισμός του Καναδά έχει δραστηριοποιηθεί συστηματικά τα τελευταία χρόνια προκειμένου να βοηθήσει με κάθε τρόπο όσους   επιστρέφουν από την Ελλάδα σε αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης. Επίσημα στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των επαναπατριζόμενων που φεύγουν πίσω στις θετές τους πατρίδες δεν υπάρχουν επί του παρόντος. Ο αριθμός πάντως των   αφικνούμενων σε φιλόξενες χώρες πρέπει να είναι αρκετά σημαντικός εάν λάβουμε υπόψη μας και τους απελπισμένους οι οποίοι, δίχως δεύτερη σκέψη, φθάνουν με φοιτητική ή τουριστική βίζα με την ελπίδα να μονιμοποιηθούν. Σε κάθε περίπτωση, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα πράγματα δεν είναι σήμερα όπως ήταν τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες όταν ο έλληνας τότε ξεκινούσε από τη γενέτειρα χωρίς εφόδια και γινότανε ανειδίκευτος εργάτης, έβγαζε τον επιούσιο και φύλαγε και δυο δεκάρες για να γυρίσει στην πατρίδα όπως ήταν το αρχικό όνειρο. Ένα όνειρο που για τους περισσότερους έμεινε απραγματοποίητο... Σήμερα δεν μπορεί κάποιος να έρθει στον Καναδά για να πλύνει πιάτα, για τον απλούστατο λόγο ότι τα πιάτα τα έχουν αναλάβει πλέον οι Πακιστανοί και ακόμη γιατί οι έλληνες της δεύτερης και τρίτης γενιάς δεν ασχολούνται με "υποτιμητικά" επαγγέλματα. Όπως και να έχει πάντως, οι επίδοξοι μετανάστες θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι για να μεταναστεύσει κανείς σήμερα στον Καναδά και να έχει σοβαρές ελπίδες να εξασφαλίσει μία αποδοτική εργασία, πρέπει (εκτός των άλλων νομικών, μεταναστευτικών κλπ. προϋποθέσεων) να έχει πολύ καλή γνώση της Γαλλικής - εάν πρόκειται να γίνει δεκτός στο Κεμπέκ- και σίγουρα να διαθέτει εξειδίκευση, κάτι που έχουμε τονίσει επανειλημμένα. Σ΄ αυτό το τελευταίο υστερούν οι νεοέλληνες οι οποίοι τέλειωσαν ελληνικά πανεπιστήμια που τους έδωσαν μεν καλές γενικές γνώσεις, σπάνια όμως κατέχουν τις γλώσσες και την εξειδίκευση. Εν τω μεταξύ, πολλοί από αυτούς, με ελλιπείς και σε κάποιες περιπτώσεις παραπλανητικές πληροφορίες για την χώρα υποδοχής , χωρίς σαφή γνώση της μεταναστευτικής της πολιτικής και χωρίς να έχουν πλήρη εικόνα της κατάστασης, του συστήματος και της τοπικής καθημερινότητας, (θύματα συχνά "Μεταναστευτικών" γραφείων) μπαίνουν σε ένα λαβύρινθο από τον οποίο δεν γνωρίζουν πως να ξεφύγουν… Αυτό τους στερεί από τη δυνατότητα εξασφάλισης άμεσα κάποιας εργασίας, με αποτέλεσμα να καταφεύγουν σε ομογενειακούς οργανισμούς προκειμένου να λάβουν κάποια βοήθεια, φαγητό, απασχόληση και συχνά τα έξοδα επιστροφής στην πατρίδα όπως συμβαίνει συνήθως… Ευλογία Θεού ή κατάρα η παλιννόστηση-μετανάστευση; Ένα σοβαρό ερώτημα που θα πρέπει να απασχολήσει όσους σκέπτονται να πάρουν τη μεγάλη απόφαση...

Εσείς τι λέτε;

Ελληνικά σχολεία
Προνόμιο των λίγων...

Δεν χωρεί καμία αμφιβολία πως τα ελληνικά μας σχολεία αποτελούν τον θεμελιώδη σκοπό ύπαρξης της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ και ταυτόχρονα την κύρια πηγή σοβαρού εισοδήματος. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Οι πλείστες άλλες υπηρεσίες του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών, βρίσκονται συνεχώς στο κόκκινο και βαδίζουν ολοταχώς τον δρόμο της συρρίκνωσης. Τα αίτια, λίγο πολύ, είναι γνωστά...Τα σχολεία λοιπόν, που μέχρι πρότινος συντηρούσαν την κοινότητα, αντιμετωπίζουν  σήμερα σοβαρό πρόβλημα, κυρίως λόγω των δραστικών κυβερνητικών περικοπών, με αποτέλεσμα την σημαντική μείωση του αριθμού των μαθητών. Εάν λάβουμε υπόψη μας και την δημογραφική μετακίνηση των ελλήνων, τους μικτούς γάμους και την αναπόφευκτη αφομοίωση στην Καναδική κοινωνία, το μέλλον των σχολείων μας διαφαίνεται μάλλον ζοφερό.Έχοντας πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας, η κοινότητα εναπόθεσε τις ελπίδες της στη Ελλάδα, με τον πρόεδρο να αρχίζει νέα σειρά επαφών με κυβερνητικούς παράγοντες για την περιβόητη διαγραφή του χρέους. Εν τω μεταξύ, όπως πληροφορούμεθα, τα Υπουργεία Εξωτερικών και Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, συγκροτούν Ομάδα Δράσης για την αναμόρφωση των ελληνόγλωσσων σχολείων του εξωτερικού την οποία έχουν συστήσει ο υφυπουργός εξωτερικών, αρμόδιος για θέματα αποδήμου ελληνισμού κ. Γιάννης Αμανατίδης και ο υφυπουργός Παιδείας κ. Θεοδόσης Πελεγρίνης.Το δύο υπουργεία σε πρώτο στάδιο καταγράφουν τα προβλήματα των ελληνόγλωσσων σχολείων σε όλο τον κόσμο και στη συνέχεια θα τα κωδικοποιήσουν ανάλογα με την περιοχή που λειτουργούν και τις ανάγκες των μαθητών. Επισημαίνεται εξ άλλου η ανάγκη να αλλάξει το πλαίσιο λειτουργίας των ελληνικών σχολείων του εξωτερικού και να προωθηθεί η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Στόχος των δύο υπουργείων είναι να φέρουν προς ψήφιση στη Βουλή το νέο νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας των ελληνικών σχολείων στο εξωτερικό μέχρι τον Μάρτιο του 2016, που μεταξύ άλλων προβλέπει μαζικές αποσπάσεις των εκπαιδευτικών. Ένα μείζον θέμα είναι πώς θα εξασφαλιστεί η λειτουργία των σχολείων που έχουν ελάχιστους μαθητές, εάν δηλαδή αυτά θα διατηρηθούν ή θα βάλουν λουκέτο.Τα σχολεία μας πάντως, παρά την διατυμπάνιση των ιθυνόντων, δεν φαίνεται να αποτελούν μείζονα προτεραιότητα για τους συμπάροικους, εάν κρίνουμε από την   έλλειψη ενδιαφέροντος στα ερανικά καλέσματα για την διάσωσή τους. Έχει αρχίσει πλέον να γίνεται γενικότερα αντιληπτό πως τα ελληνικά σχολεία στο Κεμπέκ σύντομα θα αποτελέσουν προνόμιο των λίγων... 

Εσείς τι λέτε;

"Ελληνοκαναδικά Νέα"
10 δημιουργικά χρόνια...

Εφέτος τα "Ελληνοκαναδικά Νέα" εισέρχονται αισίως στον δέκατο χρόνο αδιάκοπης κυκλοφορίας.
Δέκα ιδιαίτερα χρόνια που σημαδευτήκαν από κοσμοϊστορικά γεγονότα, πρωτοφανή επιτεύγματα, συνταρακτικές απώλειες... Οπωσδήποτε πάντως δέκα δημιουργικά για την εφημερίδα χρόνια, αντικειμενικής κάλυψης των γεγονότων, αμερόληπτης δημοσιογραφίας, απόλυτης ανεξαρτησίας, ελεύθερης έκφρασης και έντονης πολυφωνίας. Προσωπικά θεωρώ την πορεία της εφημερίδας ιστορική και φυσική συνέχεια της "Δράσις" αλλά και προγενέστερων εντύπων του αείμνηστου Στυλιανού Γκιούσμα, με τον οποίο είχα το προνόμιο και τη χαρά να συνεργασθώ. Η συνέχεια αυτή έχει κάτι σημαντικό να πει, αν σκεφθεί κανείς ότι ο συν-εκδότης των ¨Νέων" Γιώργος Γκιούσμας, που έμελλε να "πέσει" κάτω από τη μηλιά, ξεκίνησε την δημοσιογραφική του δράση στο πλευρό του καταξιωμένου πατέρα-δασκάλου του όταν τα άλλα παιδιά της ηλικίας του έπαιζαν μπάλα και ξυλίκι... Για την ιστορία, η "Δράσις" κυκλοφόρησε στις αρχές της μεταναστευτικής δεκαετίας του 70, σε μία εποχή που η Κοινότητα ήταν ακόμη "άστεγη", ο Σωκράτης  βρισκόταν σε "βρεφική" ηλικία ενώ η Ομοσπονδία Γονέων είχε πάνω από 5.000 μαθητές, οι ελληνικές επιχειρήσεις πεταγόντουσαν σαν τα μανιτάρια και τα παροικιακά μέσα ενημέρωσης αποτελούσαν σημείο αναφοράς. Από τότε βέβαια πολλά έχουν αλλάξει στον ομογενειακό χώρο αλλά και στον χώρο της ενημέρωσης γενικότερα. Παλιά λέγαμε το έγραψε η εφημερίδα ή το είπε το ραδιόφωνο. Και έτσι ήταν. Ο αναγνώστης έδειχνε απόλυτη εμπιστοσύνη στα γραφόμενα αφού ο δημοσιογράφος πριν γράψει κάτι έπρεπε προηγουμένως να "ζήσει" τα γεγονότα και ακόμη περισσότερο να τα εξετάσει εις πλάτος και εις βάθος... Συχνά μάλιστα ήταν υποχρεωμένος να στοιχειοθετεί τα κείμενα, να φτιάχνει τις μήτρες στο χυτήριο, (αναπνέοντας το δηλητηριασμένο μόλυβδο) και να κάνει ο ίδιος τη διανομή και πώληση της εφημερίδας... Σήμερα, εκ των λανθασμένων πραγμάτων, η έννοια και ο ρόλος του δημοσιογράφου έχουν παρεξηγηθεί. Στις μέρες μας είσαι ότι δηλώσεις - ακόμη και "δημοσιογράφος" - μια και το επάγγελμα δεν είναι κατοχυρωμένο, που σημαίνει πως δεν χρειάζεται να πάρεις μαθήματα, να τελειώσεις ανάλογη σχολή, ή έστω να έχεις τις στοιχειώδεις γνώσεις...Μπαίνεις εύκολα και ανενόχλητα  στον χώρο, τυπώνεις κάποιο έντυπο αναμφιβόλου ποιότητας και περιεχομένου με την προσιτή μέθοδο της "αποκοπής και επικόλλησης" και σεργιάνι στους ανυποψίαστους επιχειρηματίες για διαφήμιση! Εντονότατο το φαινόμενο στην - κατά τα άλλα - ανεκτικότατη παροικία μας...O διάσημος Αμερικανός δημοσιογράφος Edward R. Murrow είπε κάποτε: "Για να είσαι πειστικός δημοσιογράφος πρέπει να είσαι πιστευτός. Για να είσαι πιστευτός πρέπει να είσαι αξιόπιστος. Για να είσαι αξιόπιστος πρέπει να είσαι αληθινός".Τα ¨Ελληνικαναδικά Νέα", σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τους πολυπληθείς πιστούς αναγνώστες, πραγματοποιεί τον Απρίλιο μία μεγάλη κλήρωση συνολικής αξίας $10.000, στην όλοι οποία μπορείτε να λάβετε μέρος. Οι λεπτομέρειες συμμετοχής υπάρχουν στην εφημερίδα.Πολλοί και με διαφορετικούς τρόπους αυτές τις ημέρες μας έστειλαν τις ευχές τους. Τους ευχαριστούμε και ας μου επιτρέψουν οι εκδότες να διαβεβαιώσω το πιστό αναγνωστικό κοινό πως οι προσπάθειές για υπεύθυνη και αμερόληπτη εφημερίδα θα συνεχιστούν με την ίδια δύναμη και πάθος τις επόμενες δεκαετίες... 
Εγκάρδιες ευχές για μία καλή χρονιά, με υγεία, ειρήνη, πρόοδο και διαρκή σωστή ανάγνωση...

Εσείς τι λέτε;

Χριστούγεννα Γιορτή αγάπης και προσφοράς...

Χριστούγεννα. Γιορτή αγάπης, προσφοράς, αλληλεγγύης...Το στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ο γενναιόδωρος Αϊ Βασίλης με τα δώρα, η  ατμόσφαιρα της χαράς, της πίστης και της ελπίδας, η αίσθηση της συγχώρησης και της επανένωσης των οικογενειών, τα συναισθήματα και οι παραδόσεις που θα μας βάλλουν στο πνεύμα των Αγίων Ημερών...Χριστούγεννα. Περίοδος χαράς και ξεγνοιασιάς για κάποιους. Για άλλους όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Οι γιορτές, δυστυχώς, σε πολλούς αντί χαρά δημιουργούν θλίψη, άγχος και σύγχυση. Συχνά φέρνουν μοναξιά, κουβαλούν συναισθήματα εγκατάλειψης και οργής. Τα Χριστούγεννα δεν είναι ευτυχισμένα για όλους...Η πλασματική ευημερία, ο καταναλωτισμός, η ανταγωνιστικότητα, απομάκρυναν το αληθινό πνεύμα των εορτών. Οι άνθρωποι στη συντριπτική πλειοψηφία τους ζουν σήμερα εντάσεις στην οικογενειακή και επαγγελματική τους καθημερινότητα. Η κατάθλιψη των εορτών είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Κι ύστερα, οι μοναχικοί ηλικιωμένοι άνθρωποι. Οι μεγάλοι ξεχασμένοι, αφού οι γιορτές είναι γενικότερα περίοδος κοινωνικών δραστηριοτήτων και ομαδικών συναντήσεων. Οι πιο "τυχεροί" θα δεχθούν ίσως αραιές επισκέψεις κοντινών συγγενών και φίλων στον οίκο ευγηρίας ή στο κρεβάτι του πόνου με μόνη παρηγοριά κι' ελπίδα το χαζοκούτι της μοναξιάς που τούτες τις μέρες μετά μανίας προβάλλει εικόνες με πλούσια χαρούμενα τραπέζια, ευτυχισμένα παιδάκια, ενήλικες που ανταλλάσουν αγκαλιές και δώρα με άπειρες ευχές.Σπίτια γεμάτα λάμψη, σε μια ζωή γεμάτη ανθρώπους, σε μια βραδιά που μόνο η αγάπη φαίνεται να χωρά. Φυσικά, όσο τ' όνειρο κρατήσει, μέχρι το τηλεχειριστήριο να το σβήσει...Υπάρχουν κι εκείνοι που ζουν μόνιμα στην ανέχεια και τη δυστυχία. Άνθρωποι δέσμιοι των δυσμενών περιστάσεων που τους μάρανε η  απογοήτευση του ανέλπιδου, ατέλειωτου και σκληρού δρόμου που έλαχε να διαβούν. Γέροι που πασχίζουν να τα φέρουν βόλτα με την πενιχρή σύνταξή, μοναχικές μητέρες που παλεύουν να θρέψουν μικρά παιδιά, απροστάτευτα και εγκαταλελειμμένα μωρά που χρειάζονται άμεση φροντίδα και στοργή...Ευτυχώς πάντως που σε αυτόν τον άκαρδο πλανήτη ζει ακόμη λίγη ανθρωπιά.Η παροικία μας στη σύντομη ιστορία της κατάφερε να δημιουργήσει ευαίσθητες Κοινωνικές Ομάδες και  Φιλανθρωπικούς Οργανισμούς με φιλότιμους εθελοντές οι οποίοι έθεσαν ως στόχο της ζωής τους την συμπαράσταση και ανακούφιση των συνανθρώπων τους. Και σεις, αγαπητοί συμπάροικοι, που συμμερίζεστε και κατανοείτε τις ανάγκες των πλησίον σας που βιώνουν δυσκολίες, μπορείτε να συνδράμετε κατά κάποιο τρόπο, αν όχι οικονομικά έστω εθελοντικά. Πλαισιώστε, όσο γίνεται, τις συλλογικές αυτές προσπάθειες δίνοντας ανακούφιση και παρηγοριά στους πάσχοντες αδελφούς μας. Η ψυχική και συναισθηματική αμοιβή που θα νοιώσετε θα είναι απεριόριστη. Ας προσπαθήσουμε αυτές τις γιορτές να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μέσα μας και να αλλάξουμε πορεία προς μια καλύτερη προοπτική του εαυτού μας.
Χαρούμενα και ειρηνικά Χριστούγεννα - Καρποφόρα και δημιουργική η νέα χρονιά...

Εσείς τι λέτε;

Έντυπος Vs ηλεκτρονικός τύπος

Από την 1η Ιανουαρίου 2016 η La Presse παύει την καθημερινή έντυπη έκδοσή της μετά από 131 χρόνια ύπαρξης και στο εξής θα διατίθεται μόνο σε ψηφιακή μορφή, εκτός του Σαββατιανού έντυπου φύλλου. Ένα ομολογουμένως ριψοκίνδυνο πείραμα, τις επιπτώσεις του οποίου παρακολουθούν από πολύ κοντά οι ανά τον κόσμο εκδότες.Πάντως, έχει διαπιστωθεί πως τα τελευταία χρόνια πολλοί άνθρωποι, λόγω της τεχνολογίας, έχουν αντικαταστήσει την έντυπη μορφή ενημέρωσης με την ενημέρωση μέσω ιντερνέτ. Η δημιουργία συσκευών τεχνολογίας, όπως tablet και smartphone έχει επιταχύνει την στροφή των αναγνωστών προς την ηλεκτρονική ενημέρωση.Σχετική έρευνα έδειξε ότι οι μισοί σχεδόν Αμερικανοί διαβάζουν ειδήσεις στο διαδίκτυο, ενώ οι άλλοι μισοί ενημερώνονται από έντυπες εφημερίδες ή άλλες ιστοσελίδες.Το γεγονός ότι οι "μεγάλες" εφημερίδες δεν είναι πραγματικά ανεξάρτητες οδηγεί τους αναγνώστες στο να αναζητήσουν διαφορετικούς τρόπους ενημέρωσης.Η ενημέρωση μέσω διαδικτύου βέβαια έχει θετικά αλλά και αρνητικά σημεία σε σχέση με την ενημέρωση μέσω εντύπου τύπου.Μέσω διαδικτύου π.χ. η ενημέρωση μπορεί να γίνει πιο πολύπλευρη.Η ελευθερία επιτρέπει να ακουστούν και να καταγραφούν πολλές και διαφορετικές απόψεις που μπορούν να οδηγήσουν σε πιο ολοκληρωμένη ενημέρωση και οπωσδήποτε υπάρχει η αμεσότητα της είδησης που είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ενημέρωσης μέσω διαδικτύου. Όμως υπάρχει και η άλλη όψη.Το διαδίκτυο υποστηρίζει και ενθαρρύνει την ανωνυμία. Σε ένα έντυπο μέσο κάθε στήλη φέρει την υπογραφή του συντάκτη ο οποίος και φέρει ακέραιη ευθύνη των γραφομένων του, ενώ αντίθετα στο διαδίκτυο ο καθένας μπορεί να γράψει ανώνυμα και ανεύθυνα. Αμέτρητες εξ άλλου ιστοσελίδες αναρτούν "ιντερνετικά απορρίμματα" και αναληθείς ειδήσεις και το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη και γρήγορη διάδοσή τους μπορεί εύκολα να αποπροσανατολίσει τον αναγνώστη και ακόμη να διαβάλλει πρόσωπα και μάλιστα χωρίς κόστος με τη δημιουργία φημών.Ένα άλλο μειονέκτημα είναι ότι οι επισκέπτες της ηλεκτρονικής εφημερίδας που δεν είναι συνδρομητές έχουν μόνο πρόσβαση σε συγκεκριμένα άρθρα ή και περιλήψεις άρθρων.Και οι δύο εκδοχές έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.Το έντυπο για παράδειγμα, αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μας ζωής, θεωρείται η πιστή "προσιτή" συντροφιά μας. Το διαδίκτυο πάλι έχει διαφορετική χρησιμότητα. Έχει αποδειχτεί ιδανικό για τα λεξικά, τα βιβλία αναφοράς και βέβαια τις ηλεκτρονικές εγκυκλοπαίδειες που παρουσιάζουν το πλεονέκτημα να ανανεώνονται καθημερινά με νέες πληροφορίες, είναι ευκολόχρηστες και βέβαια δεν καταλαμβάνουν πλέον χώρο στις βιβλιοθήκες.Προσωπικά νομίζω ότι ο έντυπος τύπος πάντα θα υπάρχει στη ζωή μας, απλά πλέον θα πρέπει να αλλάξει παρουσία και να προσαρμοστεί στην σημερινή εποχή που η τεχνολογία έχει μπει στην καθημερινότητά μας.Προς τη θετική αυτή κατεύθυνση κινούνται οι εκδότες του πολυβραβευμένου ομίλου newsfirst, οι οποίοι μη φειδόμενοι κόπων και εξόδων και παρά τις όποιες αντιξοότητες, κατάφεραν να αναδείξουν τις τέσσερις τοπικές εφημερίδες που εκδίδουν, πρωτοποριακές στον χώρο της σωστής ενημέρωσης, προβολής και ψυχαγωγίας, πάνω από δύο δεκαετίες...            

Εσείς τι λέτε;

Υπόθεση όλων μας...

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP21) που ξεκίνησε στις 30 Νοεμβρίου στο Παρίσι, όπου η ανθρωπότητα έχει την τελευταία μάλλον ευκαιρία να διαμορφώσει μια κοινή στάση. Η Συνδιάσκεψη έχει στόχο την επίτευξη μιας συμφωνίας για τον περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας στους 2 βαθμούς σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή. Σύμφωνα με τους επιστήμονες , μια υπερθέρμανση πέρα από το όριο αυτό θα έχει μη ανατρέψιμες συνέπειες. 56 χώρες, οι οποίες ευθύνονται για σχεδόν το 65% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου υπέβαλαν στον ΟΗΕ τους στόχους τους για μείωση των εκπομπών αυτών που είναι σήμερα σχεδόν 50 γιγατόνοι ισοδυνάμου CO2 ετησίως. Οι δέκα ρυπογόνες χώρες που ευθύνονται συνολικά για το 18% των παγκόσμιων εκπομπών είναι η Ινδία, η Βραζιλία, το Ιράν, η Ινδονησία, η Σαουδική Αραβία, η Νότια Αφρική, η Ταϊλάνδη, η Τουρκία, η Ουκρανία και το Πακιστάν.Οι κλιματικές αλλαγές που βιώνουμε σήμερα και οι οποίες όπως προβλέπεται θα επιταθούν το επόμενο διάστημα του 21ου αιώνα, σύμφωνα με τα πιθανά σενάρια, αναμένεται να επιφέρουν πολλές περιβαλλοντικές αλλαγές και να κάνουν πιο δύσκολη τη ζωή των κατοίκων σε πολλές περιοχές του κόσμου, απειλώντας την ασφάλεια και την επιβίωση των κοινωνιών τους. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν ακραία καιρικά φαινόμενα, αποψίλωση των δασών, μόλυνση των υδάτων, υποβάθμιση και ερημοποίηση της γεωργικής γης, μείωση της βιοποικιλότητας και των ιχθυοαποθεμάτων κ.ά.Υπολογίζεται ότι οι κλιματικές αλλαγές θα επηρεάσουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τις ζωές πάνω από 1 δισεκατομμύριο ατόμων. Σήμερα υπάρχει μεγάλη σύμπτωση απόψεων ότι ο πλανήτης θα γνωρίσει μία πρωτοφανή περιβαλλοντική κρίση τον αιώνα που ζούμε εάν δεν παρθούν άμεσα μέτρα για να αντιμετωπιστεί το θέμα. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν μπορούσαμε να σταματήσουμε την ατμοσφαιρική ρύπανση η υπερθέρμανση της γης θα συνεχιζόταν για δεκαετίες ή ακόμη και αιώνες, λένε οι επιστήμονες. Ο Καναδάς, σύμφωνα με την αξιολόγηση του Διεθνούς Ταμείου Άγριας Φύσης (WWF), κατέχει μία από τις τελευταίες θέσεις για τις πρακτικές του σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος. Όπως αναφέρεται στην σχετική έκθεση, ο Καναδάς είναι από τις λίγες χώρες της G8 στην οποία οι εκπομπές αερίων συνεχίζουν να αυξάνονται, κυρίως λόγω της εκμετάλλευσης πετρελαίου σε στερεή μορφή (tar sands) στην επαρχία Αλμπέρτα, παρά την σημαντική μείωση παραγωγής. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ βελτιώθηκαν στην ετήσια αξιολόγηση της WWF λόγω των πρωτοβουλιών για το κλίμα της κυβέρνησης Ομπάμα. Πάντως, είναι εντελώς ουτοπικό να πιστεύουμε ότι η Συνδιάσκεψη του Παρισιού θα λύσει όλα τα προβλήματα και θα σώσει τελικά το βαριά αρρωστημένο περιβάλλον.Ο πλανήτης μας ανήκει σε όλους και εμείς οι άνθρωποι οφείλουμε, αν μη τι άλλο, σεβασμό. Η σωτηρία της Γής δεν είναι μόνο υπόθεση των συμμετεχόντων κρατών στη Συνδιάσκεψη, αλλά όλων μας...  

Εσείς τι λέτε;

Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων
Η ρεαλιστική λύση...

Τα νέα, όσον αφορά τα σχολεία της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά. Σύμφωνα με την αντιπρόεδρο και υπεύθυνη εκπαίδευσης κ. Ζωή Μπάτση,160 μαθητές λιγότεροι έχουν εγγραφεί φέτος στα ελληνικά σχολεία Σωκράτης - Δημοσθένης. Μείωση η οποία, όπως εξήγησε, οφείλεται στο επί πλέον κόστος για την μεταφορά των μαθητών από και προς τα σχολεία. Γεγονός πάντως είναι ότι το συνεχώς αυξανόμενο κόστος των διδάκτρων και λοιπών εξόδων δεν έχει επηρεάσει μόνο τα ελληνικά σχολεία. Η εκπαίδευση γενικά στην ιδιωτική παιδεία τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ασύμφορη και απευθύνεται πλέον σε υψηλά βαλάντια. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι η ανοδική αυτή τάση θα συνεχιστεί. Εν τω μεταξύ, οι κατά καιρούς προσπάθειες που γίνονται από ερανικές επιτροπές και φιλότιμους εθελοντές, το μόνο που καταφέρνουν είναι να συγκεντρώνουν μερικές  σταγόνες στον πάσχοντα εκπαιδευτικό ωκεανό για την κάλυψη των δυσβάστακτων λειτουργικών εξόδων.Ας είμαστε ρεαλιστές. Με τις επικρατούσες σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες η ιδιωτική εκπαίδευση έχει καταστεί πλέον αποκλειστικό προνόμιο των ολίγων. Κατά τη γνώμη μου, αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα υπάρχει και ακούει στο όνομα ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ. Ο εκπαιδευτικός Οργανισμός που κάποτε γνώρισε δόξες και μέσα από τον οποίο απεφοίτησαν χιλιάδες ελληνόπουλα και μη τα οποία σήμερα χειρίζονται με άνεση την ελληνική γλώσσα και έχουν διαπρέψει και διακριθεί σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Ένας, κατά γενική αποδοχή, χρήσιμος Οργανισμός τον οποίο πάντως σβήσαμε βιαστικά και άδικα επάνω στον ενθουσιασμό μας - κυρίως λόγω των ευνοούμενων συνθηκών της εποχής - ρίχνοντας ολοκληρωτικά το βάρος στην ημερήσια εκπαίδευση δίχως ουσιαστικά μακροχρόνιο προγραμματισμό και βάσιμες προβλέψεις.Το κτίριο της Ομοσπονδίας στο Park Extension, μιας περιοχής ανέκαθεν μεγάλης οικονομικής δραστηριότητας, δίπλα σε Metro και σε απόσταση λεπτών από το κέντρο του Μόντρεαλ και που κάποτε αποτέλεσε το φρούριο της συλλογικής επιθυμίας των ελλήνων μεταναστών να διδάξουν στα παιδιά τους την ελληνική γλώσσα ώστε να είναι έτοιμα να συνεχίσουν το ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης όταν κάποτε το θελήσουν, έγινε τελικά δωρεά στην Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ για να το πουλήσει αντί πινακίου φακής! Πράξη ανεύθυνη, ακατανόητη και αδικαιολόγητη.Όμως, ας μη μεμψιμοιρούμε και ας ατενίσουμε με ρεαλισμό το μέλλον. Οι άδειες  λειτουργίας υπάρχουν. Ας βρεθούν μερικοί αποφασιστικοί συμπάροικοι που θα πιστέψουν στην ιδέα και θα αναβιώσουν την Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων, η οποία ασυζητητί θα έχει την πλήρη δυνατότητα να διδάξει σε όλα τα παιδιά, απολύτως εφικτά, προσιτά και με κατανοητό τρόπο την ελληνική γλώσσα. Άλλωστε, όπως υποστηρίζει και η ίδια η Κοινότητα: Όλα ανεξαιρέτως τα ελληνόπουλα έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να μάθουν ελληνικά...
          
              

Εσείς τι λέτε;

"Οργανωμένη" ψευδαίσθηση...

Συχνά πυκνά παρακολουθώ στο διαδίκτυο ομογενειακές ιστοσελίδες και ειλικρινά χαίρομαι για τα επιτεύγματα των ομογενών όπου γης. Στην Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, ο καθηγητής Κώστας Κωσταρέλλος, επικεφαλής του εργαστηρίου Νανο-ιατρικής του πανεπιστημίου Μάντσεστερ, παρουσίασε το ερευνητικό επίτευγμά του, τις θερμικές νανο-χειροβομβίδες, που θεωρείται το όπλο του μέλλοντος στη μάχη κατά του καρκίνου...Με το βραβείο "Χανς Μπέτε" της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας, τιμήθηκε η ελληνικής καταγωγής αστροφυσικός Βίκυ Καλογερά, καθηγήτρια του πανεπιστημίου Northwestern του Ιλινόις των ΗΠΑ, για το 2016. Πρόκειται για ένα από τα κορυφαία διεθνώς βραβεία στον τομέα της αστροφυσικής και πυρηνικής φυσικής. Η τιμητική αυτή διάκριση της δίνεται για το ερευνητικό έργο της που εστιάζεται στα άστρα-λευκούς νάνους, στους αστέρες νετρονίων και στις μαύρες τρύπες... Στενή συνεργασία, διαβάζουμε σε ιστοσελίδα ευρείας επισκεψιμότητας, έχει αναπτυχθεί τελευταία ανάμεσα στον διαπρεπή ομογενή καθηγητή ιατρικής του πανεπιστημίου Pittsburg, δόκτορα Νίκο Γιαννουκάκη και του νέου προγράμματος δράσης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης στον τομέα ανάπτυξης των εξωτερικών πολιτιστικών σχέσεων και ιδιαίτερα της προοπτικής μορφωτικών ανταλλαγών με το Αμερικανοελληνικό ίδρυμα AHFWP...Ο αναπληρωτής πρύτανης του πανεπιστημίου Temple της Φιλαδέλφεια, Πωλ Παύλου, χαρακτηρίστηκε από την Thomson Reuters της Νέας Υόρκης ως ένας από τους επιστήμονες - ερευνητές με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως για το σημαντικό έργο τους. Η διάκριση αυτή δόθηκε στον Παύλου για τις εργασίες του σε μια δεκαετή περίοδο, οι οποίες κατέγραψαν περισσότερες από 13.000  αναφορές κι έγινε έτσι ένας από τους 95 ερευνητές με τις υψηλότερες αναφορές στον τομέα των Οικονομικών και των Επιχειρήσεων... Στην μακρινή Αυστραλία, γράφει η Greek Herald, η ελληνικής καταγωγής ψυχολόγος Πάρις Ίβς έχει βοηθήσει εκατοντάδες άτομα να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες των πτηνών τους, αλλά και να επωφεληθούν από τις θεραπευτικές ιδιότητες της παρέας των πτηνών. Η Ιβς που επιθυμεί να αποκαλεί τον εαυτό της ως "συμπεριφολόγο" πτηνών, για περισσότερα από 10 χρόνια, αγωνίζεται για την καλύτερη μεταχείρισή τους σε όλη την Αυστραλία...Η λίστα βέβαια είναι μακροσκελέστατη και τα επιτεύγματα των ομογενών αμέτρητα, ενώ οι απανταχού οργανωμένες παροικίες δεν χάνουν την ευκαιρία να προβάλλουν τα εκλεκτά τέκνα τους με κάθε δυνατό τρόπο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η παροικία μας σίγουρα δεν υστερεί σε διακεκριμένους επιστήμονες, επιτυχημένους επαγγελματίες, ταλαντούχους καλλιτέχνες και λοιπούς ανθρώπους της γνώσης και της προόδου. Αξιόλογοι ομολογουμένως άνθρωποι, που όμως βρίσκονται στο περιθώριο λόγω αδιαφορίας και παντελούς έλλειψης ενδιαφέροντος από πλευράς "οργανωμένης" παροικίας. Θλιβερό παράδειγμα το υποτιθέμενο "οργανωμένο" ανεκδιήγητο Κογκρέσο,   ρόλος του οποίου-όπως διατυμπανίζει-είναι η προώθηση ελπιδοφόρων νέων, εντός και εκτός συνόρων. Ένας ρόλος πάντως που τα τελευταία χρόνια έχει δραματικά και ασφυκτικά περιοριστεί σε εκλογές-παρωδίες, σε αραιές ανούσιες συνεδριάσεις 5-6 εναπομεινάντων φιλικά προσκείμενων μελών και σε συλλυπητήρια μηνύματα προς "υπέρ πίστεως και πατρίδος" δημοσίευση στα μέσα ενημέρωσης!
Περαιτέρω σχόλια νομίζω περιττεύουν...

Εσείς τι λέτε;

Ας γίνουμε όλοι Φιλάνθρωποι

Με αφορμή τις Φιλανθρωπικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην παροικία μας, σκέφτηκα σήμερα ν' ασχοληθώ - έστω και επιδερμικά - με την έννοια της ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ. Η Φιλανθρωπία, που σημαίνει "αγάπη του ανθρώπου",  θεωρείται η πράξη που κάνει κάποιος ώστε να βοηθήσει τους συνανθρώπους του. Κατά τη Φιλανθρωπία, διενεργούνται ενέργειες από κάποιους ώστε να βοηθήσουν άτομα που έχουν ανάγκες ή προβλήματα, χωρίς να διεκδικούν κάτι σε αντάλλαγμα. Είναι μία καλή πράξη που γίνεται με σκοπό να βοηθηθούν ευπαθείς ομάδες ανθρώπων που έχουν διάφορες άμεσες ανάγκες. Ένα παράδειγμα Φιλανθρωπίας είναι η συγκέντρωση χρημάτων για να σιτιστούν άστεγοι άνθρωποι, να πληρωθεί το ενοίκιο, το ηλεκτρικό και ακόμη η προσφορά ειδών ρουχισμού, επίπλων, φαρμάκων, κλπ. Στον Καναδά και στις ΗΠΑ η Φιλανθρωπία τα τελευταία χρόνια εντάσσεται και ως μάθημα σε πολλά πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα, μέσω των χορηγιών του ιδρύματος Learning by Giving,  φοιτητές παρακολουθώντας μια σειρά ειδικών μαθημάτων, μετά την ολοκλήρωση του κύκλου μπορούν να δωρίσουν 10.000 δολάρια σε μια φιλανθρωπική δράση της αρεσκείας τους. Η καθηγήτρια Μαρία Αντωνάκος, απόφοιτη του McGill , ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της Εταιρίας OPUS Philanthropic Strategies Inc., η οποία επί αρκετά χρόνια δίδαξε το συγκεκριμένο μάθημα, σε πρόσφατη συνέντευξή της στην ημερήσια Globe and Mail ανέφερε μεταξύ άλλων: "Πρόκειται για μια διαδικασία κατανόησης, πράξης, συζήτησης. Ξεκίνησα αυτά τα μαθήματα το 2008, την εβδομάδα μάλιστα που κατάρρευσε ο αμερικανικός κολοσσός Lehman Brothers. Ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εποχή. Οι φοιτητές ως τότε έκαναν το μεταπτυχιακό τους και πίστευαν ότι θα βγουν να δουλέψουν στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Είδα νέους ανθρώπους με άλλη νοοτροπία. Πρόκειται για άτομα που νοιάζονται για το αν θα κατέχουν μια θέση στον κόσμο που θα έχει κάποιο νόημα". Είναι ενδεικτικό ότι σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ, σε συντριπτικό ποσοστό οι ερωτηθέντες φοιτητές είπαν ότι αναζητούν μια ουσιαστική εργασία, η οποία θα κάνει τη διαφορά στη κοινωνία και πως θα δεχόταν και λιγότερα χρήματα, προκειμένου η εργασία τους να έχει κάποια ουσία. Στην Ελλάδα η λέξη Φιλανθρωπία  είναι μια ιδιαίτερα φορτισμένη έννοια. Στο παρελθόν η ιδιωτική πρωτοβουλία στο πεδίο της κοινωφελούς δράσης είχε συνδεθεί κατά πολύ με τις πράξεις των μεγάλων εθνικών ευεργετών. Φυσικά, υπάρχει και η Εκκλησία όπου σύμφωνα με επίσημα στοιχεία πέρυσι η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και οι Ιερές Μητροπόλεις δαπάνησαν 106 εκατομμύρια ευρώ για τη συντήρηση και τη λειτουργία των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων και για φιλανθρωπικούς και κοινωνικούς σκοπούς. Στην παροικία μας το φιλανθρωπικό έργο, με τη σωστή του έννοια, επιτελείται από μικρές μεμονωμένες ομάδες με αποτέλεσμα να μη καθίσταται αποτελεσματικό και οι εκάστοτε ερανικές προσπάθειες να μην αποδίδουν τα προσδοκώμενα.Ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών και ο Ραδιοσταθμός CFMB διεξάγουν τον 46ο "Μαραθώνιο της Αγάπης" για τους άπορους συμπαροίκους μας ενώ το Magic Mission πραγματοποιεί το "Γεύμα Αγάπης" για τα παιδικά ιδρύματα της Ελλάδας. Αυτό το Σαββατοκύριακο μας δίνεται η ευκαιρία να γίνουμε όλοι Φιλάνθρωποι . Ας μη την προσπεράσουμε...  

Εσείς τι λέτε;

Καταργήσεις άνευ τελειωμού...

Ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία καθώς και άλλες  χώρες της κοινοπολιτείας γιορτάζουν κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου την Ημέρα Μνήμης (Remembrance Day ή Poppy Day) για να τιμήσουν τη λήξη του Α Παγκοσμίου πολέμου το 1918.O πόλεμος σταμάτησε την 11η ώρα της 11ης ημέρας του μηνός Νοεμβρίου. Καταθέσεις στεφάνων στα κενοτάφια, δεήσεις, σιγήσεις, παρελάσεις κλπ λαμβάνουν χώρα στα κράτη που τιμούν αυτή την Ημέρα, με πάνδημη συμμετοχή των πληθυσμών κάθε ηλικίας, χωρίς όμως να ακούγονται φωνές διαμαρτυρίας για την κατάργηση τους λόγω "αλλαγής των εποχών", όπως καλή ώρα γίνεται στην Ελλάδα, όπου κάθε τι που έχει κάποια παράδοση, βάλθηκαν να το καταργήσουν! Είναι να θλίβεται, να οργίζεται και ν' απορεί κανείς με όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην πολύπαθη πατρίδα μας. Παραθέτω μερικά τραγελαφικά και όμως αληθινά...Ο πολύς Θεόδωρος Πάγκαλος, ούτε λίγο ούτε πολύ, ζήτησε την κατάργηση των στρατιωτικών και μαθητικών παρελάσεων την 28η Οκτωβρίου! Ο πρώην αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και νυν αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Τάσος Κουράκης ζήτησε, πέρα από τον χωρισμό εκκλησίας-πολιτείας, την αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών με θρησκειολογία, την κατάργηση του υποχρεωτικού εκκλησιασμού και της πρωινής προσευχής στο σχολείο και επί πλέον την απαγόρευση ανάρτησης θρησκευτικών συμβόλων στα εκπαιδευτικά ιδρύματα! Ο τωρινός Υπουργός παιδείας, Νίκος Φίλης - όπως αναφέραμε και σε προγενέστερο άρθρο - αμφισβήτησε την γενοκτονία του Ποντιακού ελληνισμού και με περίσσιο θράσος είπε πως η Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας δεν έχει κανένα νόημα και θα πρέπει να καταργηθεί! Η "ιστορικός" Μαρία Ρεπούση όταν ακόμη ήταν βουλευτίνα με το ΔΗΜΑΡ, είχε ζητήσει την κατάργηση των θρησκευτικών, των αρχαίων ελληνικών και λατινικών χαρακτηρίζοντάς τες "νεκρές" γλώσσες!Εν τω μεταξύ, στα πλαίσια των νέων αντιλήψεων που επικρατούν στην Ευρώπη και παγκοσμίως για τον "διάλογο των πολιτισμών" και την θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενθαρρύνει ορισμένες  χώρες μέλη της, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας να ευθυγραμμιστούν με τις υπόλοιπες τροποποιώντας τις εθνικές τους σημαίες! Πράγμα που σημαίνει ότι μεσοπρόθεσμα η μάχη για τη διατήρηση του Σταυρού στην σημαία μας είναι χαμένη... Ο Αλέκος Αλαβάνος, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έθεσε θέμα Εθνικού Ύμνου στη Βουλή χαρακτηρίζοντάς τον "εθνικιστικό" και "ακραίας βίας"...Την προσπάθεια αλλαγής του Εθνικού Ύμνου συμμερίζεται και ο καθηγητής φιλοσοφίας και αρθρογράφος Χρήστος Γιανναράς... Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι σύμφωνα με έναν απαράβατο όρο του 3ου μνημονίου είναι και η κατάργηση των εθνικών και θρησκευτικών εορτών και παρελάσεων από 16.10.2016...Όλες οι επιθέσεις που γίνονται τα τελευταία χρόνια εναντίον της ιστορίας μας, των εθνικών μας παραδόσεων, των συμβόλων και της τέχνης, συμπεριλαμβάνουν την ισοπέδωση και το στιγματισμό του ’21 και των πρωταγωνιστών της Επανάστασης, την αμφισβήτηση του ηρωικού Έπους του 40 και άλλων ιστορικών στιγμών της νεότερης αλλά και παλαιότερης ιστορίας μας.Μήπως άραγε όλα αυτά αποτελούν στρατηγικό στόχο της Νέας Τάξης; Όπως και να 'χει, τα κόκκαλα της Ιστορίας και των προγόνων μας σίγουρα θα τρίζουν με όλα αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας...

Εσείς τι λέτε;

Χάλογουιν:
Μετά πάντων των αγίων...

Έφτασε το Χάλογουιν. Η πολυπόθητη γιορτή των παιδιών. Κάθε χρόνο στις 31 Οκτωβρίου ο δυτικός κόσμος γιορτάζει το Halloween "All Hallows" (των αγίων πάντων), μια γιορτή που θυμίζει τις Απόκριες με σύμβολο την κολοκύθα. Σύμφωνα με εγκυκλοπαιδικά στοιχεία, το έθιμο προέρχεται από τον 7ο μ.Χ. αιώνα.  Αρχικά εορτάζονταν στις 13 Μάιου και ήταν μια νύχτα μνήμης των νεκρών αγίων και μαρτύρων. Η ημερομηνία άλλαξε αργότερα και έγινε 1 Νοεμβρίου, προκειμένου η δυτική εκκλησία να "εκχριστιανίσει" τις παγανιστικές γιορτές της εποχής.Η γιορτή, ως γνωστόν, είναι πολύ δημοφιλής στις ΗΠΑ και στον Καναδά (γίνεται προσπάθεια να εδραιωθεί και στην Ευρώπη), ενώ ακόμα ανάμεσα στους χριστιανούς έχει γίνει αποδεκτή με πολλές Διαμαρτυρόμενες εκκλησίες να διοργανώνουν επίσημες γιορτές. Αντίθετα, η Ορθόδοξη εκκλησία αντιδρά έντονα και πολλοί ιερείς θεωρούν "έθιμο θανάτου" το μασκάρεμα των παιδιών με τρομακτικές κολοκύθες...Σκληρή κριτική στην περίφημη γιορτή του Χάλογουιν, που κορυφώνεται απόψε, ασκεί η εκκλησία της Ελλάδος θεωρώντας ότι επιχειρεί να βυθίσει την νεολαία σε έναν κόσμο σκοτεινό με βρικόλακες, σατανάδες και φαντάσματα στο όνομα της διασκέδασης και του κέρδους... Εδώ στο Μόντρεαλ, ορισμένοι ιερείς προειδοποιούν ότι η γιορτή ουσιαστικά υμνεί την κουλτούρα του θανάτου και συχνά καλούν τη νεολαία να απέχει ενώ την ημέρα αυτή προσκαλούν τα παιδιά σε κατηχητικό σαν ένα κίνητρο για να ασχοληθούν με άλλα θέματα ώστε να αποσπαστεί η προσοχή τους από τις μάγισσες και τους δαίμονες... Η επίσημη εκκλησία βέβαια έχει ήδη τοποθετηθεί κατ' επανάληψη και κατά του καρναβαλιού και άλλων εθίμων και συμβόλων όπως ο Santa Claus, οι elfs, το πασχαλινό κουνέλι, κλπ που τα θεωρεί αντίθετα προς την Ορθόδοξη παράδοση. Αντίθεση με την εκκλησία εξέφρασαν οι κολοκυθοπαραγωγοί οι οποίοι δηλώνουν ότι μόνο η γιορτή αυτή έχει μείνει να συντηρεί τον πολύπαθο κλάδο.Το Χάλογουιν πάντως έχει σαν πρωταγωνιστές τα μικρά παιδιά, τα οποία μεταμφιεσμένα γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι θέτοντας το ερώτημα: "Trick or treat"  "Σκανταλιά ή κέρασμα".Τελευταία η γιορτή έχει γίνει πολύ δημοφιλής και στην Ελλάδα. Εν όψει αυτής της πραγματικότητας, η εκκλησία καλείται πλέον να επιλέξει ανάμεσα στην αναπόφευκτη προσαρμογή στη ρεαλιστική ροή των πραγμάτων - με τις όποιες επακόλουθες συνέπειες - και την διατήρηση του status quo καθεστώτος, το οποίο θα μπορούσε να την φέρει αντιμέτωπη με αντιδραστικές δυνάμεις, με κίνδυνο να οδηγηθεί σ' έναν κυκεώνα πολύμορφων αντιπαραθετικών αντιλήψεων.Ωστόσο, οι επιλογές της εκκλησίας σε ότι αφορά ειδικότερα το συγκεκριμένο θέμα, διαφαίνονται ασφυκτικά περιορισμένες... Παρά ταύτα, η στήλη σας εύχεται Happy Halloween!

Εσείς τι λέτε;

"Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του χάνεται..."

Άλλη μία επέτειος του ΟΧΙ. Για άλλη μία φορά θα μνημονεύσουμε τους πεσόντες του 40  και θα βρεθούμε στο Κέντρο για το καθιερωμένο τιμητικό γεύμα, πλούσιο σε μακροσκελείς αναφορές και τετριμμένες ομιλίες... Σε λίγες ημέρες θα γιορτάσουμε τα 75 χρόνια της ένδοξης σελίδας του ηρωικού Έπους. Αλήθεια, πόσοι άραγε γνωρίζουν την Ιστορία μας; Πολλοί σήμερα συμφωνούν πως, ουκ ολίγοι, δεν γνωρίζουν το άμεσο παρελθόν του τόπου μας; Για τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, την Κατοχή, την Αντίσταση, τους  Ήρωες... Και όχι μόνο δεν γνωρίζουν αλλά, το δραματικότερο, αδιαφορούν να μάθουν. Κυρίως οι νέοι που τα περασμένα, ακόμα και τα χτεσινά, τους φαίνονται μακρινά, ξεπερασμένα, άσχετα και άχρηστα για τη ζωή και το μέλλον τους. Υπάρχει ένα φιλοσοφικό ρητό που λέει: "Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του χάνεται...". Σε άλλες χώρες, δημιουργούν ή δανείζονται ήρωες, μόνο και μόνο για να έχουν κάτι να επιδείξουν στο πέρασμα της ιστορίας. Ο Μέγας Αλέξανδρος, για παράδειγμα, "φιγουράρει" ως πρόγονος των Σκοπιανών! Αλλού πάλι καουμπόηδες, πειρατές, ληστές και βάρβαροι επιστρατεύονται για να αναδείξουν την "ανδρεία" των λαών που υπηρετούν... Η Ελλάδα, που γεννάει αληθινούς Ήρωες, τους ξεχνάει ή δεν τους γνωρίζει καν και στο πέρασμα των χρόνων γίνονται αφανείς! Ιστορική λήθη ή εθνική αυτοκτονία; Μάλλον και τα δύο. Ποιός όμως ευθύνεται για την άγνοια και την αδιαφορία του νεοέλληνα ;Λίγο πολύ όλοι και όλα. Η παγκοσμιοποίηση, κατά κύριο λόγο, που οδηγεί τους λαούς της Γής με γρήγορους ρυθμούς σε μια ολοκληρωτική ομογενοποίηση με σημείο αναφοράς τον κόσμο και όχι την τοπική ή εθνική κοινωνία...Η Ενωμένη Γηραιά  Ήπειρος που πασχίζει να "σβήσει" ιστορικές αλήθειες και να δικαιώσει εγκλήματα προνομιούχων μελών της...Οι "ελπιδοφόροι" ηγέτες κάθε παράταξης που πουλούν στους εναπομείναντες ονειροπόλους ανύπαρκτες ιδεολογίες, με την υπόσχεση ενός καλύτερου αύριο...Οι "διανοούμενοι", οι οποίοι οδηγούμενοι από ξενοκίνητα συμφέροντα και υπό την ανοχή του ανυποψίαστου ταλαίπωρου λαού, διαστρεβλώνουν και παραχαράσσουν την ιστορία μας...Υπό τέτοιες συνθήκες άραγε θα χτίσουν το μέλλον τους οι νέες γενιές; Τι μέλλον μπορεί να έχουν σε μία κοινωνία δίχως αξίες και ιδανικά, μέσα σε έναν κόσμο ασώματο, ακρωτηριασμένο από συνεχείς πολέμους, σφαγές, γενοκτονίες, εγκληματικούς φανατισμούς και υπό το φόβο της τρομοκρατίας ; Έναν κόσμο όπου για χάρη του πρόσκαιρου κέρδους αφανίζει ανελέητα το επίγειο, ενάλιο και εναέριο περιβάλλον;Έναν κόσμο στον οποίο το σύστημα ανέτρεψε και τις βασικές ακόμα ισορροπίες της φύσης.Η ανωμαλία κατέστη φυσιολογική ανθρώπινη λειτουργία και μάλιστα με νομική  υπόσταση...Ο ρόλος της γυναίκας, εν ονόματι του καταναλωτισμού, διαφοροποιήθηκε τόσο στην κοινωνία όσο και στην οικογένεια με όλες τις γνωστές επιπτώσεις...Τα παιδιά έγιναν έρμαια της βίας και του φτηνού εργατικού δυναμικού...Η τρίτη ηλικία εγκαταλείφτηκε και λησμονήθηκε σε αφιλόξενους οίκους ευγηρίας... Το θέμα όμως είναι μεγάλο, σοβαρό και ανεξάντλητο γι αυτό θα επανέλθουμε... Ζήτω η ένδοξη Ελληνική Ιστορία! Ζήτω οι Αθάνατοι Ήρωες! Ζήτω το Ελληνικό έπος του 1940!
 

Εσείς τι λέτε;

Δημοσκοπήσεις:
Πόσο ακριβείς είναι τελικά;   

Με αφορμή την ραδιοφωνική κουβέντα που κάναμε με τον συνάδελφο - εκδότη των "Ελληνοκαναδικών Νέων" - Γιώργο Γκιούσμα για τις δημοσκοπήσεις, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις μου γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Βέβαια, μέχρι την παρούσα χρονική στιγμή που γράφεται το άρθρο και σύμφωνα με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις, προβάδισμα έχει το Φιλελεύθερο κόμμα του Justin Trudeau, με δεύτερο κόμμα το Συντηρητικό του Stephen Harper και τρίτο το Νεοδημοκρατικό του Thomas Mulcair. Οι δημοσκοπήσεις πάντως αυτές δεν αποκλείεται να διαψευστούν τελικά... Αλήθεια, ποιοί άραγε είναι οι λόγοι για τους οποίους οι δημοσκοπήσεις τα τελευταία χρόνια δεν μπορούν να καταγράψουν επαρκώς την εκλογική συμπεριφορά των πολιτών; Γεγονός είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων δεν απαντούν, αποφεύγοντας συστηματικά να πουν τι και ποιούς θα ψηφίσουν. Επομένως, το εκάστοτε δείγμα σε καμία περίπτωση δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Εξ άλλου, πολλοί από αυτούς που απαντούν δηλώνουν αναποφάσιστοι, προφανώς για να αποφύγουν να απαντήσουν... Ένας άλλος βασικός λόγος είναι ότι οι περισσότερες δημοσκοπήσεις είναι τηλεφωνικές και μάλιστα τα τηλεφωνήματα που γίνονται από τις εταιρίες είναι σε σταθερά. Όμως, πόσοι σήμερα βρίσκονται δίπλα σε σταθερά τηλέφωνα - τα οποία τείνουν τα εκλείψουν - για να απαντήσουν στους δημοσκόπους; Μάλλον ελάχιστοι και οι πιο μεγάλοι σε ηλικία, που σημαίνει ότι η νεανική άποψη ακούγεται στο ελάχιστο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που το μεγαλύτερο ποσοστό των αναποφάσιστων προέρχεται από τις μικρές ηλικίες των ψηφοφόρων. Επίσης, πόσο σαφείς είναι οι ερωτήσεις που τίθενται και ακόμη πόσο ειλικρινείς είναι οι απαντήσεις που δίδονται... Θα πρέπει ακόμη να ληφθεί υπόψη ότι οι δημοσκοπήσεις αδυνατούν να σφυγμομετρήσουν τη γνώμη ορισμένων μειονοτικών ομάδων, οι οποίες θεωρούν ότι   αποτελούν στόχο, με αποτέλεσμα να αποφεύγουν να λάβουν μέρος. Εν τω μεταξύ, πολλοί πολίτες δεν απαντούν φοβούμενοι μήπως καταγράφεται η προτίμησή τους σε σχέση με το τηλέφωνό τους.. Όπως και να έχει, οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν την εικόνα μιας δεδομένης στιγμής και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος.Περαιτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί και η σημασία του στατιστικού λάθους - που κυμαίνεται ανάμεσα στους 3 έως και 5 βαθμούς - και το ότι κατά πόσο θα ισχύσει εξαρτάται από διάφορους παράγοντες . Κανείς πάντως δεν μπορεί να είναι βέβαιος για το εάν τελικά τα συμπεράσματα που εξάγονται από τις δημοσκοπήσεις θα αποτυπωθούν πραγματικά και στις κάλπες ή θα έχουμε εκπλήξεις...Συνεπώς, εάν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων δεν εφαρμόσουν νέες μεθόδους για να λαμβάνουν τα δείγματά τους, δεν πρόκειται ποτέ να ανακτήσουν την αξιοπιστία τους και μονίμως θα πέφτουν έξω. Ζωντανό παράδειγμα οι τελευταίες δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου στην Ελλάδα που έπεσαν παταγωδώς έξω! Περιμένουμε λοιπόν να δούμε πόσο οι δημοσκοπήσεις, που διενεργούνται για τις Καναδικές εκλογές της Δευτέρας , θα διαψευστούν...

Εσείς τι λέτε;

Πολιτικές "κωλοτούμπες"

Τέλος πάντων, δεν έχουν όρια οι κωλοτούμπες των αξιότιμων ταγών της εξουσίας, οι οποίοι - εν ονόματι της ποθητής καρέκλας - αναθεωρούν απόλυτα πιστεύω, αλλάζουν σταθερές ιδεολογίες και συχνά πυκνά δεν διστάζουν να προδώσουν το κόμμα που τους ανέδειξε... Βέβαια, δεν είναι διόλου ασυνήθες το φαινόμενο οι κατά καιρούς "εκλεκτοί" εκλεγμένοι  μας να "διαμορφώνουν" την πολιτική τους γνώμη στους κόλπους του αντιπολιτευόμενου στρατοπέδου... Κάπως έτσι άρχισαν και συνεχίζουν να πορεύονται οι πλείστοι των εξουσιαστών, ορισμένοι εκ των οποίων με ταύτη τακτική έμελλε να γράψουν ιστορία... Ο Pierre Elliott Trudeau, ταγμένος Σοσιαλδημοκράτης, κατέστη τελικά ο δημοφιλέστερος  Φιλελεύθερος πρωθυπουργός του Καναδά... Ο Stephen Harper ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα με την οργάνωση Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος, μετεπήδησε στο Canadian Alliance για να καταλήξει αρχηγός του Προοδευτικού Συντηρητικού κόμματος και εν συνεχεία πρωθυπουργός...Ο Thomas Mulcair πριν μεταπηδήσει στο ομοσπονδιακό Νεοδημοκρατικό κόμμα χρημάτισε υπουργός Περιβάλλοντος στην Φιλελεύθερη επαρχιακή κυβέρνηση Jean Charest...Ο Jack Layton, πρώην αρχηγός του NDP, είχε ηγηθεί της Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος... Η πρώην πρωθυπουργός Kim Campbell, πριν ασπαστεί τους Συντηρητικούς υπηρέτησε το Social Credit Party...O Ralph Klein, Συντηρητικός πρωθυπουργός της Alberta άρχισε την πολιτική του καριέρα με το Φιλελεύθερο κόμμα... Ο Bob Rae, πρώην Νεοδημοκράτης πρωθυπουργός του Ontario, ύστερα από την συντριπτική ήτα που υπέστη, βρήκε και αυτός καταφύγιο στο Φιλελεύθερο κόμμα...Η υποψήφια αρχηγός των Συντηρητικών Belinda Stronach "αγκάλιασε" το Φιλελεύθερο, κυβερνών τότε, κόμμα όταν το τελευταίο της πρότεινε υπουργείο...Ο Rene Levesque, πρώην πρωθυπουργός του Κεμπέκ, πολιτεύτηκε με το Φιλελεύθερο κόμμα, μετεπήδησε  στο Mouvement Souveraineté-Association για να ιδρύσει τελικά το αυτονομιστικό Parti Quebecois..."Ελαστική" ιδεολογία είχε και ο Lucien Bouchard ο οποίος "βαπτίστηκε" Συντηρητικός,  ίδρυσε κατόπιν το αποσχιστικό Bloc Quebecois και κατέληξε πρωθυπουργός στο "σίγουρο"  Parti Quebecois...Ο πρώην πρωθυπουργός Jean Charest προέρχεται από τον Συντηρητικό χώρο τον οποίον και υπηρέτησε ως αρχηγός έως ότου γίνει πρωθυπουργός του Κεμπέκ με το Φιλελεύθερο κόμμα...O Gilles Duceppe, δις αρχηγός του Bloc Quebecois, υπήρξε βασικό στέλεχος του Μαρξιστικού Λενινιστικού κόμματος και υποψήφιος για το Parti Quebecois...Ο πρώην αρχηγός του Action Democratique Mario Dumond, ήταν επί κεφαλής της οργάνωσης Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος... Έδρανα έχουν κατά καιρούς αλλάξει και πάμπολλοι βουλευτές και βουλευτίνες όπως ο Marcel Masse, η Flora Mac Donald, ο Rodrigue Biron, η Eve Adams, η Maria Mourani και πλείστοι άλλοι μιας ατέλειωτης λίστας...Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι ο βίος των κομματικών λαβάρων διαφαίνεται εξαιρετικά  βραχύς ενώ οι πάλαι ποτέ ιδεολογικές δεσμεύσεις έχουν καταστεί εντελώς ανύπαρκτες...Η δίψα για εξουσία, η αναζήτηση πρόσκαιρων ευκαιριών και ο σκοπός που "αγιάζει" τα μέσα (και τα κόμματα) θεωρούνται συνήθη πλέον φαινόμενα στον σημερινό σκληρό και ανταγωνιστικό πολιτικό χώρο...  

Εσείς τι λέτε;

Νίκος Φίλης - Υπουργός (άνευ) Παιδείας...  

Ο νέος υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης της νεοσύστατης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε ένα από τα "ιστορικά" άρθρα του το 2014 στην εφημερίδα Αυγή, είχε εκφράσει την διαφωνία του με την πρόταση ορισμένων βουλευτών για ποινικοποίηση της αντίθεσης στην άποψη ότι συνέβη Γενοκτονία των Μικρασιατών χριστιανών, (ελλήνων, αρμενίων, κ.α.) αρνούμενος προκλητικά την Ποντιακή Γενοκτονία την οποία χαρακτήρισε "εθνοκάθαρση"... Ο "πολύς" Νίκος Φίλης πάντως, αν εμμείνει στις απόψεις του περί άρνησης της Γενοκτονίας των Ποντίων, θα αντιμετωπίσει την ποινή τριών χρόνων κάθειρξης, άμα τη εφαρμογή του νέου αντιρατσιστικού νόμου 4285/2014 (ΦΕΚ Α 191/10.9.2014). Το άρθρο 2 του εν λόγω νόμου ξεκάθαρα αναφέρει την αυξημένη ποινή που προβλέπεται αν η άρνηση γίνει από Δημόσιο Λειτουργό." Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους της που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου. "Αν η πράξη τελέστηκε από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν καθηκόντων, επιβάλλεται φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων ευρώ"... Αλήθεια, υπάρχει σήμερα άνθρωπος, ιστορικός και πολιτικός που αμφισβητεί τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού; Φαίνεται ο κ. Νίκος Φίλης (όπως και η "ιστορικός" κ. Μαρία Ρεπούση) δεν μελέτησαν  συγγράμματα, δεν άκουσαν μαρτυρίες, δεν διάβασαν βιβλία εκατοντάδων συγγραφέων που κάνουν  εκτενείς αναλύσεις  για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού... O υπουργός Παιδείας αμφισβητεί τις Εθνικές υπερήφανες στιγμές του αγώνα των Ελλήνων να κρατήσουν την Εθνική τους συνείδηση. Κανείς μα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να διαγράψει τα ιστορικά τεκμηριωμένα γεγονότα της Γενοκτονίας των 353.000 θυμάτων των Ελλήνων του Πόντου που έχασαν τη ζωή τους από το Κεμαλικό καθεστώς... Τις βαρβαρότητες των "γειτόνων", τις εξορίες, τις εκτοπίσεις, τα ομαδικά ξεσπιτώματα, τα καταναγκαστικά έργα "τα τάγματα εργασίας", τις πορείες μέσα στο κρύο και την πείνα που οδηγούσαν στον θάνατο...Τη συγνώμη του κ. Φίλη και της κ. Ρεπούση δεν την ακούσαμε ακόμη, αντίθετα  εμμένουν προκλητικά στις θλιβερές αυτές απόψεις...Έπρεπε να περάσουν 93 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και 194 χρόνια από το χορό του Ζαλόγγου για να μάθουμε την "ιστορική αλήθεια", αμφισβήτησης από τον κ. Φίλη και την κ. Ρεπούση της Ελληνικής Ιστορίας...  Ελπίζω να εφαρμοστεί τελικά ο αντιρατσιστικός νόμος και να εκδιωχτεί εδώ και τώρα ο θλιβερός υπουργός (άνευ) Παιδείας...    
                                                                                           

Εσείς τι λέτε;

Πρώτο κόμμα η...αποχή!

Έφτασε η ώρα της αλήθειας...
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα κριθεί πλέον για το πως θα διαχειριστεί καλύτερα το τρίτο μνημόνιο που θα κρίνει το μέλλον της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια, κάτι που αναμένεται να συμβεί προτού καν συμπληρωθούν οι 100 πρώτες ημέρες διακυβέρνησης. "Φωτιά και λάβα" περιμένει τη νέα κυβέρνηση το προσεχές τρίμηνο, καθώς θα πρέπει να υλοποιήσει 65 προαπαιτούμενες δράσεις που φέρνουν μεγάλες ανατροπές στο ισχύον φορολογικό καθεστώς, αλλά και όσες αφορούν την αγορά εργασίας και το ανθρώπινο κεφάλαιο, τις αγορές προϊόντων και το επιχειρηματικό περιβάλλον, όπως και τις ρυθμιζόμενες επιχειρήσεις δικτύων, ενέργειας, κ.α. Όσον αφορά το φορολογικό καθεστώς, η "λίστα" του νέου μνημονίου θα πρέπει να έχει ψηφιστεί ως το τέλος του έτους και περιλαμβάνει: Ιδιώτες ελεγκτές, επιτόπιους έλεγχους στην έδρα των επιχειρήσεων, κατασχέσεις εξπρές, αυστηρά πρόστιμα για τους παραβάτες, κατάργηση φοροαπαλλαγών, νέα φορολογική κλίμακα, αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των εισοδημάτων από ενοίκια, αλλαγές στα πρόστιμα και στο ποινολόγιο, αυστηρότερα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης και ευκολότερη εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων των οφειλετών, νέα τεκμήρια, νέες αντικειμενικές αξίες, νέες επιβαρύνσεις στους αγρότες, αλλά και μείωση του ακατάσχετου μισθών και καταθέσεων... Τα περιθώρια ελιγμών της νέας κυβέρνησης είναι σχεδόν ανύπαρκτα, πράγμα που σημαίνει ότι μισθωτοί, συνταξιούχοι, αγρότες, καταθέτες, οφειλέτες, θα πρέπει να προετοιμάζονται για τα νέα επίπονα μέτρα λιτότητας που μοιραία θα πλήξουν όλα τα εισοδήματα. Οι 65 "εντολές" έχουν αναλυθεί και σχολιαστεί ποικιλοτρόπως στα μέσα ενημέρωσης και πολύ εμφατικότερα στα "Ελληνοκαναδικά Νέα". Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κέρδισε, όμως ο μεγάλος νικητής των εκλογών ήταν αναμφισβήτητα η αποχή. Μια πρωτοφανής αποχή που έσπασε τα ρεκόρ όλων των εποχών! Και η "πλειοψηφική" πλέον συγκυβέρνηση θα συνεχίσει ανενόχλητη και σε επαναληπτική προβολή το "δημιουργικό" έργο της...Εν τω μεταξύ, ανάμεσα στους μεγάλους χαμένους της εκλογικής διαδικασίας βρίσκονται και όλες ανεξαιρέτως οι εταιρείες σφυγμομετρήσεων, οι οποίες είτε είναι ανίκανες στην σωστή μέτρηση του "σφυγμού" των ψηφοφόρων, οπότε και πρέπει να κλείσουν, είτε παίζουν πολιτικά παιχνίδια επηρεασμού των ψηφοφόρων οπότε και πάλι πρέπει να κλείσουν! Το μεγαλύτερο συνεπώς μήνυμα της τελευταίας εκλογικής αναμέτρησης είναι η αποχή. Η αποχή που υποτιμάται σταθερά τα τελευταία χρόνια παρόλο που "δείχνει τα δόντια της"... Οι μισοί σχεδόν πολίτες που απείχαν της ψηφοφορίας έδωσαν το ηχηρό μήνυμα: "δεν σας εμπιστευόμαστε, δεν εμπιστευόμαστε κανέναν πλέον. Θα σφίξουμε που θα σφίξουμε το ζωνάρι, χωρίς όμως το παραμικρό ίχνος ενοχής ή τύψης που δεν "σταυρώσαμε" το ψηφοδέλτιό... Επιτρέψτε μου να επαναλάβω και πάλι το σοφό απόφθεγμα του Γάλλου φιλόσοφου Joseph De Maistre: "Τα έθνη έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν..." Το μεγάλο ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι πλέον απλό: Τέτοιες κυβερνήσεις αξίζει το πάλαι ποτέ ένδοξο ελληνικό έθνος;  

Εσείς τι λέτε;

Ηγέτες - Είδος υπό εξαφάνιση...

Οι περισσότεροι έλληνες αδιαφορούν στην κυριολεξία για τις αυριανές εκλογές. Ειδικότερα οι νεότεροι που δεν ασχολούνται με την πολιτική γιατί νιώθουν ότι δεν τους αφορά. Κάτι άλλωστε που διαπίστωσα από πρώτο χέρι κατά τη σύντομη παραμονή μου στην Ελλάδα. Η μη συμμετοχή όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι η λύση για να αλλάξουν τα πράγματα. Θα πρέπει νομίζω μέσα από την συμβολή του έλληνα να δημιουργηθεί ένα "νέο είδος" πολιτικής που θα καταφέρει να τους συγκινήσει, να τους εμπνεύσει και να τους κάνει από αντικείμενα διαχείρισης στα χέρια του κράτους, ενεργούς πολίτες που αποφασίζουν για το μέλλον και την ζωή τους. Γι αυτό, είναι σημαντικό όλος ο κόσμος να κατέβει στις κάλπες στις 20 Σεπτεμβρίου. Θα πείτε βέβαια καλά τα ευχολόγια, τα "θα" και τα "πρέπει", όμως αλλάζει έτσι η κατάσταση; Το "νέο είδος" πολιτικής  θα καταφέρει τελικά να μετατρέψει τους νεοέλληνες σε ενεργούς και υπεύθυνους πολίτες; Μεγάλο ερωτηματικό... Ο πολίτης είναι ο συνειδητός κάτοικος μιας χώρας. Και η συνείδηση σε καμία περίπτωση δεν κτίζεται σε μια μέρα. Ο δρόμος που έχουν χαράξει οι κυβερνήσεις και οι "ηγέτες" των τελευταίων δεκαετιών για τους έλληνες, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ο δρόμος των αμνών...Σημαντικό να ψηφίσει αύριο ο λαός θεωρείται και για τους επίδοξους "ηγέτες", οι οποίοι χρειάζονται την εκ των προτέρων έγκρισή του για να συνεχίσουν να επιτελούν το δημιουργικό "έργο" τους... Πολύ φοβάμαι πως στο πολιτικό πεδίο των τελευταίων ετών, όπως έχει διαμορφωθεί, δεν υπάρχουν απαντήσεις, ούτε λύσεις. Υπάρχει ένταση, πόλωση, αλαζονεία και άφθονος λαϊκισμός. Εύκολα το διαπιστώνουμε βλέποντας δορυφορική και σερφάροντας στο διαδίκτυο... Η έλλειψη ηγεσίας πάντως δεν είναι αποκλειστικό ελληνικό φαινόμενο. Οι ηγέτες σήμερα σπανίζουν. Θεωρούνται είδος υπό εξαφάνιση... Οι αληθινοί ηγέτες της νεότερης ιστορίας πλήρωσαν το τίμημα του οράματός τους με διωγμούς και εξορίες και συχνά με την ίδια τους τη ζωή. Κολοκοτρώνης, Καποδίστριας, Βενιζέλος, Λίνκολν, Κένεντι, Γκάντι και τόσοι άλλοι... Εκείνο το οποίο κατά τη γνώμη μου χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα είναι η αντικατάσταση του "ηγέτη - σωτήρα" με πολλούς περισσότερους που θα αποφασίσουν να δουλέψουν μαζί για όσο χρειαστεί για να βγει η χώρα από τον λαβύρινθο, το τέλμα και τον κυκεώνα της κρίσης. Και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν και το δεχτούν τόσο ασφαλέστερη θα είναι η πορεία μακριά από την καταστροφή. Η σημερινή Ελλάδα όμως δεν πάσχει μόνο από έλλειψη ηγετών αλλά και από έλλειψη σκεπτόμενων πολιτών. Γι αυτό πολύ φοβάμαι ότι την επόμενη μέρα θα έχουμε μία από τα ίδια και ίσως χειρότερα...Είχε πει ο φιλόσοφος Ζοσέφ Ντε Μεστρ: "κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει". Μήπως δεν είχε άδικο;