Εσείς τι λέτε;

Δεν ελπίζω τίποτα
Δεν φοβούμαι τίποτα
Είμαι λεύτερος...   
Νίκος Καζαντζάκης

Ανέκαθεν ο άνθρωπος όταν βίωνε κάποια κρίση αναζητούσε ανακούφιση, ακόμη και λύσεις, σε άγνωστες υπερδυνάμεις.Η πίστη στο ανθρώπινο είδος υπάρχει από την εποχή των Νεάντερνταλ. Οι μακρινοί αυτοί συγγενείς μας, από τους οποίους πιστεύεται ότι προερχόμαστε, όταν άρχισαν να χρησιμοποιούν περισσότερο το μυαλό τους ένιωσαν την ανάγκη να πιστέψουν σε κάτι.Μελετώντας την ανθρώπινη ιστορία βλέπουμε ότι δεν υπήρξε λαός που να μη πίστευε σε κάποιο σύμβολο-Θεό. Ούτε είναι τυχαίο ότι η εκάστοτε θρησκεία χρησιμοποιήθηκε για να εξηγήσει το άγνωστο και ανεξήγητο για τον άνθρωπο. Υποστηρίζεται δηλαδή ότι επειδή ο άνθρωπος έχει μία έμφυτη πνευματική τάση, απέδωσε όλα τα ανεξήγητα και μυστηριώδη σε υπερφυσικές δυνάμεις.Η ιδέα των Θεών, μπορούμε να πούμε, διαμορφώθηκε λόγω των ανεξήγητων μυστηρίων όπως ο θάνατος, ο φόβος, ο κίνδυνος, κ.α. Η αντίληψη ότι ο άνθρωπος αποτελείται από ψυχή και σώμα είναι πανάρχαια και συνυφασμένη με το φόβο του θανάτου, την επιθυμία του για μια μεταθανάτια ύπαρξη σε έναν καλύτερο κόσμο, με τη θλίψη του για τον χαμό αγαπημένων προσώπων και την επιθυμία του να σμίξει ξανά μαζί τους. Ο κόσμος των πρωτόγονων ήταν γεμάτος από ψυχές, πνεύματα, φαντάσματα, δαίμονες και από πάσης φύσεως αόρατες δυνάμεις. Με λίγα λόγια οι άνθρωποι πίστεψαν, και ακόμη πιστεύουν, ότι τα πάντα στη φύση έγιναν γι' αυτόν. Η φιλοσοφία είναι το πρώτιστο θέμα στον κόσμο. Κι αυτό διότι ασχολείται με τις ιδέες και τις αιτίες, που κατ ουσία κυβερνούν ακόμα και την καθημερινή ζωή μας, έστω κι αν δεν το επισημαίνουμε. Μας δίνει άλλωστε την ευκαιρία να αποκτήσουμε κατανόηση αυτών των μεγάλων ερωτημάτων για τον Θεό, τον άνθρωπο, τη δημιουργία και να ασχοληθούμε με την αυτοεξέταση.Θεωρώ πως ο φόβος και η ελπίδα προτρέπουν τον άνθρωπο να πιστεύει σε κάτι το υπερανθρώπινο και παντοδύναμο. Η ζωή μας είναι γεμάτη με αβεβαιότητες, δυσκολίες,  πολλές φορές δεινά και κατά κανόνα καταλήγει στον θάνατο. Έτσι, πολλοί ωθούμενοι από την αφόρητη αυτή πραγματικότητα δημιουργούν έναν εξωπραγματικό, φανταστικό κόσμο παντοδύναμης οντότητας με αποτέλεσμα η ελπίδα που προέρχεται από την απελπισία και τον φόβο και η θεοποίησή της να τους αποδυναμώνει και δεσμεύει. Άλλοι πάλι, αποδέχονται την γεμάτη αντιξοότητες απρόβλεπτη ζωή ως τη μόνη πραγματικότητα και αντιμετωπίζουν τη ζωή χωρίς φόβους και παράλογες προσδοκίες.Η τάση του ανθρώπου να πιστεύει σε ανώτερες άγνωστες δυνάμεις και το αίσθημα της θρησκευτικής πίστης ανέκαθεν έτυχαν ευρείας εκμετάλλευσης από τα απανταχού θρησκευτικά ιδρύματα.Την πραγματικότητα αυτή την περιγράφει σαφέστατα ο λόγιος Νίκος Καζαντζάκης, την επέτειο γέννησης του οποίου γιορτάζουμε αυτές τις μέρες.     
"Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβούμαι τίποτα. Είμαι λεύτερος..."  

Εσείς τι λέτε;

San Valentino
Ο αγαπημένος Άγιος των...εμπόρων!  

Τούτες τις "άγιες" μέρες "ξεκοκάλισα" στην κυριολεξία εγκυκλοπαίδειες και ιντερνέτ για να σκιαγραφήσω όσο πιο πιστά γίνεται την "αγιότητα" του περιβόητου Αγίου Βαλεντίνου...Το συμπέρασμα που αποκόμισα είναι πως ο ερωτικός Βαλεντίνος, πέραν του θρυλικού ονόματος, ανέκαθεν υπήρξε ο αγαπημένος Άγιος των...εμπόρων! Κάποιοι βέβαια δικαιολογημένα θα πουν, τι Άγιος Βαλεντίνος και κουραφέξαλα. Εδώ ο κόσμος χάνεται και ο όσιος... Εν πάση περιπτώσει, ο ερωτιάρης Βαλεντίνος είτε το θέλουμε είτε όχι, μπήκε για τα καλά στη ζωή μας και στη... τσέπη μας! Έτσι, η "ημέρα" St. Valentine μετονομάστηκε από τους δεύτερους ως "ημέρα" ανθοπώλη, ζαχαροπλάστη, κοσμηματοπώλη κλπ, τονίζοντας την πλευρά της χρηματικής εκμετάλλευσης που εμπεριέχεται σε κάτι τέτοιες επινοήσεις... Ο πολύς καθολικός ιερέας Βαλεντίνος όντως υπήρξε και έγραψε τη δική του ιστορία τον 5ο αιώνα π.χ. στην αρχαία Ρώμη. Εκεί, στις 14 Φεβρουαρίου ο αυτοκράτορας Κλαύδιος τον αποκεφάλισε όταν, ενάντια στο διάταγμά του, συνέχισε να παντρεύει τα ερωτευμένα ζευγάρια. Στη μνήμη του κόσμου έμεινε ως ο πρώτος άνθρωπος που θυσιάστηκε για την αγάπη και την ένωση των ερωτευμένων.Οι περισσότεροι τον γνωρίσαμε αφότου πατήσαμε το πόδι μας στην- κατά τα άλλα-φιλόξενη τούτη χώρα. Στην Ελλάδα, ο δυτικός Άγιος Βαλεντίνος μπήκε στη ζωή του ξενομανή νεοέλληνα τη δεκαετία του '80, ως προστάτης των ερωτευμένων με πολλούς επιχειρηματικά εμπλεκόμενους να έχουν ετοιμάσει μια καλά οργανωμένη βιομηχανία εμπορευματοποίησης της γιορτής. Η 14η Φεβρουαρίου θεωρείται ως μία από τις επικερδέστερες ημέρες για ανθοπωλεία, εστιατόρια, ξενοδοχεία, καταστήματα με είδη δώρων, κλπ, και η προβολή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι έντονη και συστηματική. Οι επιχειρηματίες προετοιμάζονται πολύ καιρό πριν και κάνουν τεράστιους τζίρους, ακόμη και στη σημερινή Ελλάδα της βαθιάς κρίσης... Όπως βέβαια ήταν αναμενόμενο, η ορθόδοξη εκκλησία έφερε πολλές αντιρρήσεις και κράτησε σκληρή στάση απέναντι στην συγκεκριμένη γιορτή, κάνοντας προσπάθειες καθιέρωσης της ορθόδοξης εκδοχής του εορτασμού της αγάπης για τους πιστούς."If you can't beat them join them...", λέει ένα γνωστό αγγλοσαξονικό γνωμικό. Έτσι, οι αντίστοιχοι ανταγωνιστικοί άγιοι στο ελληνικό εορτολόγιο είναι: ο Άγιος Έρωτας, οι Άγιοι Ακύλας και Πρίσκιλλα και ο Άγιος Υάκινθος. Οπότε διαλέγετε και παίρνετε, εάν δεν σας κάνει ο εισαγόμενος Βαλεντίνο και προτιμάτε να επενδύσετε σ' έναν από τούς ντόπιους οικείους Αγίους...Το εύλογο ερώτημα εδώ είναι, οι ερωτευμένοι χρειάζονται γιορτές και ξεχωριστές ημέρες για να δείξουν την αγάπη τους; Ο έρωτας είναι - πρέπει να είναι - από μόνος του γιορτή και γιορτάζει όλο το χρόνο. Ίσως να αναζητούμε μια αφορμή για να έρθουμε κοντά στην ψυχή μας, στην πραγματική μη αλλοιωμένη ανθρώπινη φύση μας. Αφορμή να μας κάνει να αγαπήσουμε περισσότερο τον εαυτό μας, τους γύρω μας, την ίδια τη ζωή...

Υ.Γ. Ας με συγχωρέσουν πάντως οι απανταχού "Βαλεντίνοι" που τους τη χάλασα κάπως γιορτιάτικα. Εύχομαι ειλικρινά, η χάρη (και τα δώρα) του Αγίου Βαλεντίνου να είναι μαζί τους...Happy Valentine's Day!  

Εσείς τι λέτε;

Μεταλλαγμένα τρόφιμα: Πόσο απειλούν την υγεία μας;

Ενώ η βιομηχανία της γενετικής μηχανικής συνεχίζει να δημιουργεί εντελώς νέες μορφές ζωής, που δεν είχαν ποτέ αναπτυχθεί με φυσικό τρόπο, ταυτόχρονα αρνείται πεισματικά να αναγνωρίσει τη σοβαρότητα των πιθανών κινδύνων. Οι κίνδυνοι για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων μέσω των ζωοτροφών είναι σε πολλούς άγνωστοι. Μεταλλαγμένα ή αλλιώς γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί είναι εκείνοι οι οποίοι δημιουργήθηκαν τεχνητά από τους επιστήμονες με την αφαίρεση ή την προσθήκη διαφόρων γονιδίων. Στην προσπάθεια μας στον δυτικό κόσμο ν' αρχίσουμε να τρώμε πάλι σωστά, πάμπολλες δίαιτες κυκλοφορούν (πολλές σχεδιασμένες από τις ίδιες τις βιομηχανίες της γενετικής!) και πάντοτε βέβαια με σκοπό το κέρδος. Διότι, όποια δίαιτα και αν προτείνεται είτε θα βγει σε βιβλίο ή θα κυκλοφορήσει σε DVD, CD κ.λπ. που βεβαίως συνοδεύεται με ένα κόστος ώστε οι επινοητές να βγάλουν κανένα φράγκο παραπάνω  για να μπορέσουν και αυτοί να ζήσουν "υγιέστερα". Όμως, ο τρόπος με τον οποίο ζει ο δυτικός κόσμος είναι πολύ περίεργος. Έχει διαπιστωθεί ότι καταναλώναμε το 60 περίπου τοις εκατό των φαγητών που παράγονται και ένα μεγάλο ποσοστό πετιέται στα σκουπίδια όταν μάλιστα γνωρίζουμε ότι σε πολλά μέρη της γης ο κόσμος πεινάει. Μια καινούργια έρευνα, που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, δείχνει ότι οι μεγάλες βιομηχανίες - που ενδιαφέρονται μόνο για το χρήμα - μας ωθούν προς ανθυγιεινά φαγητά. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι το καινούργιο. Τα επεξεργασμένα τρόφιμα και τελευταία τα γενετικά κυριαρχούν στα ράφια των σουπερμάρκετ και βέβαια διατίθενται στις χαμηλότερες τιμές. Η έρευνα πού βγήκε στην Αγγλία δείχνει ότι για να φάει μία οικογένεια σωστά και υγιεινά, με τα φρούτα, τα λαχανικά και το επιδόρπιο, πρέπει να ξοδεύει δύο με δυόμιση χιλιάδες δολάρια το χρόνο περισσότερα εδώ στον Καναδά. Η εν λόγω Βρετανική έρευνα, η οποία κάλυψε αρκετές χώρες, βρήκε ότι τα προϊόντα αυτά, τα οποία είναι απείραχτα από το χέρι του ανθρώπου σε μεγάλο βαθμό, δηλαδή δεν έχει προστεθεί ζάχαρη ούτε και έγινε κάποια μεγάλη επεξεργασία, είναι εκείνα που στοιχίζουν ακριβότερα. Πως λοιπόν θα μπορέσουμε να φάμε την υγιεινή διατροφή και πως θα μπορέσουμε να χάσουμε βάρος όταν οι τιμές αυτών των αγαθών είναι τόσο υψηλές. Ένα πολύ ενδιαφέρον ζήτημα το οποίο θα πρέπει να μας απασχολεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε...    
              

Εσείς τι λέτε;

"Οικογενειοκρατίας" το ανάγνωσμα...

Σύνηθες πλέον το φαινόμενο παγκοσμίως. Στενοί συγγενείς ηγετών να παίρνουν την πολυπόθητη σκυτάλη. Πρόσφατο παράδειγμα ο "δικός" μας Justin Trudeau... Στις ΗΠΑ οι Bush και Clinton, στις Ινδίες οι Gandhi, στο Πακιστάν οι Bhutto, στην Κούβα οι Castro, στη Σαουδική Αραβία οι Abdulaziz και πάει λέγοντας... Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας δεν εξέπληξε ιδιαίτερα μια και οι οικογένειες Καραμανλή, Παπανδρέου και Μητσοτάκη   εναλλάσσονταν ήδη τόσο την ηγεσία όσο και στην εξουσία..  Όταν στην πολιτική ζωή πρωταγωνιστούσαν οι προαναφερθέντες είχε τεθεί το ερώτημα-ευχή "πότε θα απαλλαγούμε από τις οικογένειες και τους δεινόσαυρους;"  Και η ευχή τότε εισακούστηκε... Έτσι, όταν τα δυο κόμματα πέρασαν στα χέρια άλλων αρχηγών (Σημίτης και Έβερτ) εκφράστηκε η βεβαιότητα-επιθυμία να περάσει η πολιτική ζωή της χώρας σε άλλη φάση. Και μάλλον πέρασε, μολονότι και οι δυο αυτοί πολιτικοί ανήκαν στην παλιά φουρνιά.  Ωστόσο, η οριστική μετάβαση στην καθαρά νέα γενιά άρχισε το1997 με την εκλογή του Κώστα Καραμανλή στην ηγεσία της ΝΔ και ολοκληρώθηκε με την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην αντίστοιχη του ΠΑΣΟΚ. Πολλές ελπίδες εναποτέθηκαν και στους δυο για ανανέωση, εξυγίανση και νέες προοπτικές για τη χώρα και για τα κόμματά τους.Ο Καραμανλής πριν κυβερνήσει υποσχέθηκε πάταξη της διαφθοράς, επανίδρυση του κράτους και καταπολέμηση της σπατάλης. Αναγκάστηκε τελικά να εγκαταλείψει την κυβέρνηση υπό το βάρος πολλαπλών σκανδάλων. Διόρισε εκατοντάδες χιλιάδες νέους υπαλλήλους και εκτίναξε τα χρέη και τα ελλείμματα σε δυσθεώρητα ύψη.Ο Παπανδρέου άντεξε λίγο περισσότερο στην κυβέρνηση υπό απείρως δυσκολότερες συνθήκες που είχε διαμορφώσει ο προκάτοχός του. Όμως και ο ίδιος, μαζί με όσους τον περιέβαλαν φέρει βαριές ευθύνες επειδή η αντιπολιτευτική του τακτική ήταν απερίσκεπτη, λαϊκίστικη και χωρίς καμιά προετοιμασία γι’ αυτό που θα παρελάμβανε. Όταν τελικά ανέλαβε τη διακυβέρνηση και έμαθε ότι η οικονομία ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας δεν είπε αμέσως καθαρά όλη την αλήθεια στους πολίτες και δεν ζήτησε τη συνδρομή έμπειρων και άξιων πολιτικών. Δυο χρόνια αργότερα αποχώρησε.Καραμανλής και Παπανδρέου απέτυχαν. Το συμπέρασμα είναι μελαγχολικό. Οι εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς των πολιτικών διέψευσαν παταγωδώς όσους είχαν ελπίσει σε αυτούς.Ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, που κι' αυτός ανήκει στη νέα γενιά, δεν είναι γόνος πολιτικής οικογένειας και το αποτέλεσμα των ενεργειών και αποφάσεών του   θα κριθεί εν καιρώ. Σειρά ίσως έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που εκλήθη να δώσει εξετάσεις στα γαλάζια έδρανα.Οι ψηφοφόροι πάντως που ποντάρουν στην οικογενειοκρατία θα πρέπει να προσέχουν τουλάχιστον: τι έχουν κάνει στη ζωή τους, πόση συνέπεια έχουν και πόσες υποσχέσεις δίνουν.Το μέλλον και το... DNA θα δείξουν...

Εσείς τι λέτε;

Παλιννόστηση-Μετανάστευση 

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι ο ελληνισμός του Καναδά έχει δραστηριοποιηθεί συστηματικά τα τελευταία χρόνια προκειμένου να βοηθήσει με κάθε τρόπο όσους   επιστρέφουν από την Ελλάδα σε αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης. Επίσημα στοιχεία για τον ακριβή αριθμό των επαναπατριζόμενων που φεύγουν πίσω στις θετές τους πατρίδες δεν υπάρχουν επί του παρόντος. Ο αριθμός πάντως των   αφικνούμενων σε φιλόξενες χώρες πρέπει να είναι αρκετά σημαντικός εάν λάβουμε υπόψη μας και τους απελπισμένους οι οποίοι, δίχως δεύτερη σκέψη, φθάνουν με φοιτητική ή τουριστική βίζα με την ελπίδα να μονιμοποιηθούν. Σε κάθε περίπτωση, οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα πράγματα δεν είναι σήμερα όπως ήταν τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες όταν ο έλληνας τότε ξεκινούσε από τη γενέτειρα χωρίς εφόδια και γινότανε ανειδίκευτος εργάτης, έβγαζε τον επιούσιο και φύλαγε και δυο δεκάρες για να γυρίσει στην πατρίδα όπως ήταν το αρχικό όνειρο. Ένα όνειρο που για τους περισσότερους έμεινε απραγματοποίητο... Σήμερα δεν μπορεί κάποιος να έρθει στον Καναδά για να πλύνει πιάτα, για τον απλούστατο λόγο ότι τα πιάτα τα έχουν αναλάβει πλέον οι Πακιστανοί και ακόμη γιατί οι έλληνες της δεύτερης και τρίτης γενιάς δεν ασχολούνται με "υποτιμητικά" επαγγέλματα. Όπως και να έχει πάντως, οι επίδοξοι μετανάστες θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι για να μεταναστεύσει κανείς σήμερα στον Καναδά και να έχει σοβαρές ελπίδες να εξασφαλίσει μία αποδοτική εργασία, πρέπει (εκτός των άλλων νομικών, μεταναστευτικών κλπ. προϋποθέσεων) να έχει πολύ καλή γνώση της Γαλλικής - εάν πρόκειται να γίνει δεκτός στο Κεμπέκ- και σίγουρα να διαθέτει εξειδίκευση, κάτι που έχουμε τονίσει επανειλημμένα. Σ΄ αυτό το τελευταίο υστερούν οι νεοέλληνες οι οποίοι τέλειωσαν ελληνικά πανεπιστήμια που τους έδωσαν μεν καλές γενικές γνώσεις, σπάνια όμως κατέχουν τις γλώσσες και την εξειδίκευση. Εν τω μεταξύ, πολλοί από αυτούς, με ελλιπείς και σε κάποιες περιπτώσεις παραπλανητικές πληροφορίες για την χώρα υποδοχής , χωρίς σαφή γνώση της μεταναστευτικής της πολιτικής και χωρίς να έχουν πλήρη εικόνα της κατάστασης, του συστήματος και της τοπικής καθημερινότητας, (θύματα συχνά "Μεταναστευτικών" γραφείων) μπαίνουν σε ένα λαβύρινθο από τον οποίο δεν γνωρίζουν πως να ξεφύγουν… Αυτό τους στερεί από τη δυνατότητα εξασφάλισης άμεσα κάποιας εργασίας, με αποτέλεσμα να καταφεύγουν σε ομογενειακούς οργανισμούς προκειμένου να λάβουν κάποια βοήθεια, φαγητό, απασχόληση και συχνά τα έξοδα επιστροφής στην πατρίδα όπως συμβαίνει συνήθως… Ευλογία Θεού ή κατάρα η παλιννόστηση-μετανάστευση; Ένα σοβαρό ερώτημα που θα πρέπει να απασχολήσει όσους σκέπτονται να πάρουν τη μεγάλη απόφαση...

Εσείς τι λέτε;

Ελληνικά σχολεία
Προνόμιο των λίγων...

Δεν χωρεί καμία αμφιβολία πως τα ελληνικά μας σχολεία αποτελούν τον θεμελιώδη σκοπό ύπαρξης της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ και ταυτόχρονα την κύρια πηγή σοβαρού εισοδήματος. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Οι πλείστες άλλες υπηρεσίες του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένων των θρησκευτικών, βρίσκονται συνεχώς στο κόκκινο και βαδίζουν ολοταχώς τον δρόμο της συρρίκνωσης. Τα αίτια, λίγο πολύ, είναι γνωστά...Τα σχολεία λοιπόν, που μέχρι πρότινος συντηρούσαν την κοινότητα, αντιμετωπίζουν  σήμερα σοβαρό πρόβλημα, κυρίως λόγω των δραστικών κυβερνητικών περικοπών, με αποτέλεσμα την σημαντική μείωση του αριθμού των μαθητών. Εάν λάβουμε υπόψη μας και την δημογραφική μετακίνηση των ελλήνων, τους μικτούς γάμους και την αναπόφευκτη αφομοίωση στην Καναδική κοινωνία, το μέλλον των σχολείων μας διαφαίνεται μάλλον ζοφερό.Έχοντας πλήρη επίγνωση της πραγματικότητας, η κοινότητα εναπόθεσε τις ελπίδες της στη Ελλάδα, με τον πρόεδρο να αρχίζει νέα σειρά επαφών με κυβερνητικούς παράγοντες για την περιβόητη διαγραφή του χρέους. Εν τω μεταξύ, όπως πληροφορούμεθα, τα Υπουργεία Εξωτερικών και Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, συγκροτούν Ομάδα Δράσης για την αναμόρφωση των ελληνόγλωσσων σχολείων του εξωτερικού την οποία έχουν συστήσει ο υφυπουργός εξωτερικών, αρμόδιος για θέματα αποδήμου ελληνισμού κ. Γιάννης Αμανατίδης και ο υφυπουργός Παιδείας κ. Θεοδόσης Πελεγρίνης.Το δύο υπουργεία σε πρώτο στάδιο καταγράφουν τα προβλήματα των ελληνόγλωσσων σχολείων σε όλο τον κόσμο και στη συνέχεια θα τα κωδικοποιήσουν ανάλογα με την περιοχή που λειτουργούν και τις ανάγκες των μαθητών. Επισημαίνεται εξ άλλου η ανάγκη να αλλάξει το πλαίσιο λειτουργίας των ελληνικών σχολείων του εξωτερικού και να προωθηθεί η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Στόχος των δύο υπουργείων είναι να φέρουν προς ψήφιση στη Βουλή το νέο νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας των ελληνικών σχολείων στο εξωτερικό μέχρι τον Μάρτιο του 2016, που μεταξύ άλλων προβλέπει μαζικές αποσπάσεις των εκπαιδευτικών. Ένα μείζον θέμα είναι πώς θα εξασφαλιστεί η λειτουργία των σχολείων που έχουν ελάχιστους μαθητές, εάν δηλαδή αυτά θα διατηρηθούν ή θα βάλουν λουκέτο.Τα σχολεία μας πάντως, παρά την διατυμπάνιση των ιθυνόντων, δεν φαίνεται να αποτελούν μείζονα προτεραιότητα για τους συμπάροικους, εάν κρίνουμε από την   έλλειψη ενδιαφέροντος στα ερανικά καλέσματα για την διάσωσή τους. Έχει αρχίσει πλέον να γίνεται γενικότερα αντιληπτό πως τα ελληνικά σχολεία στο Κεμπέκ σύντομα θα αποτελέσουν προνόμιο των λίγων... 

Εσείς τι λέτε;

"Ελληνοκαναδικά Νέα"
10 δημιουργικά χρόνια...

Εφέτος τα "Ελληνοκαναδικά Νέα" εισέρχονται αισίως στον δέκατο χρόνο αδιάκοπης κυκλοφορίας.
Δέκα ιδιαίτερα χρόνια που σημαδευτήκαν από κοσμοϊστορικά γεγονότα, πρωτοφανή επιτεύγματα, συνταρακτικές απώλειες... Οπωσδήποτε πάντως δέκα δημιουργικά για την εφημερίδα χρόνια, αντικειμενικής κάλυψης των γεγονότων, αμερόληπτης δημοσιογραφίας, απόλυτης ανεξαρτησίας, ελεύθερης έκφρασης και έντονης πολυφωνίας. Προσωπικά θεωρώ την πορεία της εφημερίδας ιστορική και φυσική συνέχεια της "Δράσις" αλλά και προγενέστερων εντύπων του αείμνηστου Στυλιανού Γκιούσμα, με τον οποίο είχα το προνόμιο και τη χαρά να συνεργασθώ. Η συνέχεια αυτή έχει κάτι σημαντικό να πει, αν σκεφθεί κανείς ότι ο συν-εκδότης των ¨Νέων" Γιώργος Γκιούσμας, που έμελλε να "πέσει" κάτω από τη μηλιά, ξεκίνησε την δημοσιογραφική του δράση στο πλευρό του καταξιωμένου πατέρα-δασκάλου του όταν τα άλλα παιδιά της ηλικίας του έπαιζαν μπάλα και ξυλίκι... Για την ιστορία, η "Δράσις" κυκλοφόρησε στις αρχές της μεταναστευτικής δεκαετίας του 70, σε μία εποχή που η Κοινότητα ήταν ακόμη "άστεγη", ο Σωκράτης  βρισκόταν σε "βρεφική" ηλικία ενώ η Ομοσπονδία Γονέων είχε πάνω από 5.000 μαθητές, οι ελληνικές επιχειρήσεις πεταγόντουσαν σαν τα μανιτάρια και τα παροικιακά μέσα ενημέρωσης αποτελούσαν σημείο αναφοράς. Από τότε βέβαια πολλά έχουν αλλάξει στον ομογενειακό χώρο αλλά και στον χώρο της ενημέρωσης γενικότερα. Παλιά λέγαμε το έγραψε η εφημερίδα ή το είπε το ραδιόφωνο. Και έτσι ήταν. Ο αναγνώστης έδειχνε απόλυτη εμπιστοσύνη στα γραφόμενα αφού ο δημοσιογράφος πριν γράψει κάτι έπρεπε προηγουμένως να "ζήσει" τα γεγονότα και ακόμη περισσότερο να τα εξετάσει εις πλάτος και εις βάθος... Συχνά μάλιστα ήταν υποχρεωμένος να στοιχειοθετεί τα κείμενα, να φτιάχνει τις μήτρες στο χυτήριο, (αναπνέοντας το δηλητηριασμένο μόλυβδο) και να κάνει ο ίδιος τη διανομή και πώληση της εφημερίδας... Σήμερα, εκ των λανθασμένων πραγμάτων, η έννοια και ο ρόλος του δημοσιογράφου έχουν παρεξηγηθεί. Στις μέρες μας είσαι ότι δηλώσεις - ακόμη και "δημοσιογράφος" - μια και το επάγγελμα δεν είναι κατοχυρωμένο, που σημαίνει πως δεν χρειάζεται να πάρεις μαθήματα, να τελειώσεις ανάλογη σχολή, ή έστω να έχεις τις στοιχειώδεις γνώσεις...Μπαίνεις εύκολα και ανενόχλητα  στον χώρο, τυπώνεις κάποιο έντυπο αναμφιβόλου ποιότητας και περιεχομένου με την προσιτή μέθοδο της "αποκοπής και επικόλλησης" και σεργιάνι στους ανυποψίαστους επιχειρηματίες για διαφήμιση! Εντονότατο το φαινόμενο στην - κατά τα άλλα - ανεκτικότατη παροικία μας...O διάσημος Αμερικανός δημοσιογράφος Edward R. Murrow είπε κάποτε: "Για να είσαι πειστικός δημοσιογράφος πρέπει να είσαι πιστευτός. Για να είσαι πιστευτός πρέπει να είσαι αξιόπιστος. Για να είσαι αξιόπιστος πρέπει να είσαι αληθινός".Τα ¨Ελληνικαναδικά Νέα", σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τους πολυπληθείς πιστούς αναγνώστες, πραγματοποιεί τον Απρίλιο μία μεγάλη κλήρωση συνολικής αξίας $10.000, στην όλοι οποία μπορείτε να λάβετε μέρος. Οι λεπτομέρειες συμμετοχής υπάρχουν στην εφημερίδα.Πολλοί και με διαφορετικούς τρόπους αυτές τις ημέρες μας έστειλαν τις ευχές τους. Τους ευχαριστούμε και ας μου επιτρέψουν οι εκδότες να διαβεβαιώσω το πιστό αναγνωστικό κοινό πως οι προσπάθειές για υπεύθυνη και αμερόληπτη εφημερίδα θα συνεχιστούν με την ίδια δύναμη και πάθος τις επόμενες δεκαετίες... 
Εγκάρδιες ευχές για μία καλή χρονιά, με υγεία, ειρήνη, πρόοδο και διαρκή σωστή ανάγνωση...

Εσείς τι λέτε;

Χριστούγεννα Γιορτή αγάπης και προσφοράς...

Χριστούγεννα. Γιορτή αγάπης, προσφοράς, αλληλεγγύης...Το στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ο γενναιόδωρος Αϊ Βασίλης με τα δώρα, η  ατμόσφαιρα της χαράς, της πίστης και της ελπίδας, η αίσθηση της συγχώρησης και της επανένωσης των οικογενειών, τα συναισθήματα και οι παραδόσεις που θα μας βάλλουν στο πνεύμα των Αγίων Ημερών...Χριστούγεννα. Περίοδος χαράς και ξεγνοιασιάς για κάποιους. Για άλλους όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Οι γιορτές, δυστυχώς, σε πολλούς αντί χαρά δημιουργούν θλίψη, άγχος και σύγχυση. Συχνά φέρνουν μοναξιά, κουβαλούν συναισθήματα εγκατάλειψης και οργής. Τα Χριστούγεννα δεν είναι ευτυχισμένα για όλους...Η πλασματική ευημερία, ο καταναλωτισμός, η ανταγωνιστικότητα, απομάκρυναν το αληθινό πνεύμα των εορτών. Οι άνθρωποι στη συντριπτική πλειοψηφία τους ζουν σήμερα εντάσεις στην οικογενειακή και επαγγελματική τους καθημερινότητα. Η κατάθλιψη των εορτών είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Κι ύστερα, οι μοναχικοί ηλικιωμένοι άνθρωποι. Οι μεγάλοι ξεχασμένοι, αφού οι γιορτές είναι γενικότερα περίοδος κοινωνικών δραστηριοτήτων και ομαδικών συναντήσεων. Οι πιο "τυχεροί" θα δεχθούν ίσως αραιές επισκέψεις κοντινών συγγενών και φίλων στον οίκο ευγηρίας ή στο κρεβάτι του πόνου με μόνη παρηγοριά κι' ελπίδα το χαζοκούτι της μοναξιάς που τούτες τις μέρες μετά μανίας προβάλλει εικόνες με πλούσια χαρούμενα τραπέζια, ευτυχισμένα παιδάκια, ενήλικες που ανταλλάσουν αγκαλιές και δώρα με άπειρες ευχές.Σπίτια γεμάτα λάμψη, σε μια ζωή γεμάτη ανθρώπους, σε μια βραδιά που μόνο η αγάπη φαίνεται να χωρά. Φυσικά, όσο τ' όνειρο κρατήσει, μέχρι το τηλεχειριστήριο να το σβήσει...Υπάρχουν κι εκείνοι που ζουν μόνιμα στην ανέχεια και τη δυστυχία. Άνθρωποι δέσμιοι των δυσμενών περιστάσεων που τους μάρανε η  απογοήτευση του ανέλπιδου, ατέλειωτου και σκληρού δρόμου που έλαχε να διαβούν. Γέροι που πασχίζουν να τα φέρουν βόλτα με την πενιχρή σύνταξή, μοναχικές μητέρες που παλεύουν να θρέψουν μικρά παιδιά, απροστάτευτα και εγκαταλελειμμένα μωρά που χρειάζονται άμεση φροντίδα και στοργή...Ευτυχώς πάντως που σε αυτόν τον άκαρδο πλανήτη ζει ακόμη λίγη ανθρωπιά.Η παροικία μας στη σύντομη ιστορία της κατάφερε να δημιουργήσει ευαίσθητες Κοινωνικές Ομάδες και  Φιλανθρωπικούς Οργανισμούς με φιλότιμους εθελοντές οι οποίοι έθεσαν ως στόχο της ζωής τους την συμπαράσταση και ανακούφιση των συνανθρώπων τους. Και σεις, αγαπητοί συμπάροικοι, που συμμερίζεστε και κατανοείτε τις ανάγκες των πλησίον σας που βιώνουν δυσκολίες, μπορείτε να συνδράμετε κατά κάποιο τρόπο, αν όχι οικονομικά έστω εθελοντικά. Πλαισιώστε, όσο γίνεται, τις συλλογικές αυτές προσπάθειες δίνοντας ανακούφιση και παρηγοριά στους πάσχοντες αδελφούς μας. Η ψυχική και συναισθηματική αμοιβή που θα νοιώσετε θα είναι απεριόριστη. Ας προσπαθήσουμε αυτές τις γιορτές να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μέσα μας και να αλλάξουμε πορεία προς μια καλύτερη προοπτική του εαυτού μας.
Χαρούμενα και ειρηνικά Χριστούγεννα - Καρποφόρα και δημιουργική η νέα χρονιά...

Εσείς τι λέτε;

Έντυπος Vs ηλεκτρονικός τύπος

Από την 1η Ιανουαρίου 2016 η La Presse παύει την καθημερινή έντυπη έκδοσή της μετά από 131 χρόνια ύπαρξης και στο εξής θα διατίθεται μόνο σε ψηφιακή μορφή, εκτός του Σαββατιανού έντυπου φύλλου. Ένα ομολογουμένως ριψοκίνδυνο πείραμα, τις επιπτώσεις του οποίου παρακολουθούν από πολύ κοντά οι ανά τον κόσμο εκδότες.Πάντως, έχει διαπιστωθεί πως τα τελευταία χρόνια πολλοί άνθρωποι, λόγω της τεχνολογίας, έχουν αντικαταστήσει την έντυπη μορφή ενημέρωσης με την ενημέρωση μέσω ιντερνέτ. Η δημιουργία συσκευών τεχνολογίας, όπως tablet και smartphone έχει επιταχύνει την στροφή των αναγνωστών προς την ηλεκτρονική ενημέρωση.Σχετική έρευνα έδειξε ότι οι μισοί σχεδόν Αμερικανοί διαβάζουν ειδήσεις στο διαδίκτυο, ενώ οι άλλοι μισοί ενημερώνονται από έντυπες εφημερίδες ή άλλες ιστοσελίδες.Το γεγονός ότι οι "μεγάλες" εφημερίδες δεν είναι πραγματικά ανεξάρτητες οδηγεί τους αναγνώστες στο να αναζητήσουν διαφορετικούς τρόπους ενημέρωσης.Η ενημέρωση μέσω διαδικτύου βέβαια έχει θετικά αλλά και αρνητικά σημεία σε σχέση με την ενημέρωση μέσω εντύπου τύπου.Μέσω διαδικτύου π.χ. η ενημέρωση μπορεί να γίνει πιο πολύπλευρη.Η ελευθερία επιτρέπει να ακουστούν και να καταγραφούν πολλές και διαφορετικές απόψεις που μπορούν να οδηγήσουν σε πιο ολοκληρωμένη ενημέρωση και οπωσδήποτε υπάρχει η αμεσότητα της είδησης που είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της ενημέρωσης μέσω διαδικτύου. Όμως υπάρχει και η άλλη όψη.Το διαδίκτυο υποστηρίζει και ενθαρρύνει την ανωνυμία. Σε ένα έντυπο μέσο κάθε στήλη φέρει την υπογραφή του συντάκτη ο οποίος και φέρει ακέραιη ευθύνη των γραφομένων του, ενώ αντίθετα στο διαδίκτυο ο καθένας μπορεί να γράψει ανώνυμα και ανεύθυνα. Αμέτρητες εξ άλλου ιστοσελίδες αναρτούν "ιντερνετικά απορρίμματα" και αναληθείς ειδήσεις και το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη και γρήγορη διάδοσή τους μπορεί εύκολα να αποπροσανατολίσει τον αναγνώστη και ακόμη να διαβάλλει πρόσωπα και μάλιστα χωρίς κόστος με τη δημιουργία φημών.Ένα άλλο μειονέκτημα είναι ότι οι επισκέπτες της ηλεκτρονικής εφημερίδας που δεν είναι συνδρομητές έχουν μόνο πρόσβαση σε συγκεκριμένα άρθρα ή και περιλήψεις άρθρων.Και οι δύο εκδοχές έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.Το έντυπο για παράδειγμα, αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μας ζωής, θεωρείται η πιστή "προσιτή" συντροφιά μας. Το διαδίκτυο πάλι έχει διαφορετική χρησιμότητα. Έχει αποδειχτεί ιδανικό για τα λεξικά, τα βιβλία αναφοράς και βέβαια τις ηλεκτρονικές εγκυκλοπαίδειες που παρουσιάζουν το πλεονέκτημα να ανανεώνονται καθημερινά με νέες πληροφορίες, είναι ευκολόχρηστες και βέβαια δεν καταλαμβάνουν πλέον χώρο στις βιβλιοθήκες.Προσωπικά νομίζω ότι ο έντυπος τύπος πάντα θα υπάρχει στη ζωή μας, απλά πλέον θα πρέπει να αλλάξει παρουσία και να προσαρμοστεί στην σημερινή εποχή που η τεχνολογία έχει μπει στην καθημερινότητά μας.Προς τη θετική αυτή κατεύθυνση κινούνται οι εκδότες του πολυβραβευμένου ομίλου newsfirst, οι οποίοι μη φειδόμενοι κόπων και εξόδων και παρά τις όποιες αντιξοότητες, κατάφεραν να αναδείξουν τις τέσσερις τοπικές εφημερίδες που εκδίδουν, πρωτοποριακές στον χώρο της σωστής ενημέρωσης, προβολής και ψυχαγωγίας, πάνω από δύο δεκαετίες...            

Εσείς τι λέτε;

Υπόθεση όλων μας...

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP21) που ξεκίνησε στις 30 Νοεμβρίου στο Παρίσι, όπου η ανθρωπότητα έχει την τελευταία μάλλον ευκαιρία να διαμορφώσει μια κοινή στάση. Η Συνδιάσκεψη έχει στόχο την επίτευξη μιας συμφωνίας για τον περιορισμό της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας στους 2 βαθμούς σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή. Σύμφωνα με τους επιστήμονες , μια υπερθέρμανση πέρα από το όριο αυτό θα έχει μη ανατρέψιμες συνέπειες. 56 χώρες, οι οποίες ευθύνονται για σχεδόν το 65% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου υπέβαλαν στον ΟΗΕ τους στόχους τους για μείωση των εκπομπών αυτών που είναι σήμερα σχεδόν 50 γιγατόνοι ισοδυνάμου CO2 ετησίως. Οι δέκα ρυπογόνες χώρες που ευθύνονται συνολικά για το 18% των παγκόσμιων εκπομπών είναι η Ινδία, η Βραζιλία, το Ιράν, η Ινδονησία, η Σαουδική Αραβία, η Νότια Αφρική, η Ταϊλάνδη, η Τουρκία, η Ουκρανία και το Πακιστάν.Οι κλιματικές αλλαγές που βιώνουμε σήμερα και οι οποίες όπως προβλέπεται θα επιταθούν το επόμενο διάστημα του 21ου αιώνα, σύμφωνα με τα πιθανά σενάρια, αναμένεται να επιφέρουν πολλές περιβαλλοντικές αλλαγές και να κάνουν πιο δύσκολη τη ζωή των κατοίκων σε πολλές περιοχές του κόσμου, απειλώντας την ασφάλεια και την επιβίωση των κοινωνιών τους. Οι αλλαγές περιλαμβάνουν ακραία καιρικά φαινόμενα, αποψίλωση των δασών, μόλυνση των υδάτων, υποβάθμιση και ερημοποίηση της γεωργικής γης, μείωση της βιοποικιλότητας και των ιχθυοαποθεμάτων κ.ά.Υπολογίζεται ότι οι κλιματικές αλλαγές θα επηρεάσουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τις ζωές πάνω από 1 δισεκατομμύριο ατόμων. Σήμερα υπάρχει μεγάλη σύμπτωση απόψεων ότι ο πλανήτης θα γνωρίσει μία πρωτοφανή περιβαλλοντική κρίση τον αιώνα που ζούμε εάν δεν παρθούν άμεσα μέτρα για να αντιμετωπιστεί το θέμα. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν μπορούσαμε να σταματήσουμε την ατμοσφαιρική ρύπανση η υπερθέρμανση της γης θα συνεχιζόταν για δεκαετίες ή ακόμη και αιώνες, λένε οι επιστήμονες. Ο Καναδάς, σύμφωνα με την αξιολόγηση του Διεθνούς Ταμείου Άγριας Φύσης (WWF), κατέχει μία από τις τελευταίες θέσεις για τις πρακτικές του σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος. Όπως αναφέρεται στην σχετική έκθεση, ο Καναδάς είναι από τις λίγες χώρες της G8 στην οποία οι εκπομπές αερίων συνεχίζουν να αυξάνονται, κυρίως λόγω της εκμετάλλευσης πετρελαίου σε στερεή μορφή (tar sands) στην επαρχία Αλμπέρτα, παρά την σημαντική μείωση παραγωγής. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ βελτιώθηκαν στην ετήσια αξιολόγηση της WWF λόγω των πρωτοβουλιών για το κλίμα της κυβέρνησης Ομπάμα. Πάντως, είναι εντελώς ουτοπικό να πιστεύουμε ότι η Συνδιάσκεψη του Παρισιού θα λύσει όλα τα προβλήματα και θα σώσει τελικά το βαριά αρρωστημένο περιβάλλον.Ο πλανήτης μας ανήκει σε όλους και εμείς οι άνθρωποι οφείλουμε, αν μη τι άλλο, σεβασμό. Η σωτηρία της Γής δεν είναι μόνο υπόθεση των συμμετεχόντων κρατών στη Συνδιάσκεψη, αλλά όλων μας...  

Εσείς τι λέτε;

Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων
Η ρεαλιστική λύση...

Τα νέα, όσον αφορά τα σχολεία της Ελληνικής Κοινότητας Μείζονος Μόντρεαλ, δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά. Σύμφωνα με την αντιπρόεδρο και υπεύθυνη εκπαίδευσης κ. Ζωή Μπάτση,160 μαθητές λιγότεροι έχουν εγγραφεί φέτος στα ελληνικά σχολεία Σωκράτης - Δημοσθένης. Μείωση η οποία, όπως εξήγησε, οφείλεται στο επί πλέον κόστος για την μεταφορά των μαθητών από και προς τα σχολεία. Γεγονός πάντως είναι ότι το συνεχώς αυξανόμενο κόστος των διδάκτρων και λοιπών εξόδων δεν έχει επηρεάσει μόνο τα ελληνικά σχολεία. Η εκπαίδευση γενικά στην ιδιωτική παιδεία τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ασύμφορη και απευθύνεται πλέον σε υψηλά βαλάντια. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι η ανοδική αυτή τάση θα συνεχιστεί. Εν τω μεταξύ, οι κατά καιρούς προσπάθειες που γίνονται από ερανικές επιτροπές και φιλότιμους εθελοντές, το μόνο που καταφέρνουν είναι να συγκεντρώνουν μερικές  σταγόνες στον πάσχοντα εκπαιδευτικό ωκεανό για την κάλυψη των δυσβάστακτων λειτουργικών εξόδων.Ας είμαστε ρεαλιστές. Με τις επικρατούσες σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες η ιδιωτική εκπαίδευση έχει καταστεί πλέον αποκλειστικό προνόμιο των ολίγων. Κατά τη γνώμη μου, αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα υπάρχει και ακούει στο όνομα ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ. Ο εκπαιδευτικός Οργανισμός που κάποτε γνώρισε δόξες και μέσα από τον οποίο απεφοίτησαν χιλιάδες ελληνόπουλα και μη τα οποία σήμερα χειρίζονται με άνεση την ελληνική γλώσσα και έχουν διαπρέψει και διακριθεί σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Ένας, κατά γενική αποδοχή, χρήσιμος Οργανισμός τον οποίο πάντως σβήσαμε βιαστικά και άδικα επάνω στον ενθουσιασμό μας - κυρίως λόγω των ευνοούμενων συνθηκών της εποχής - ρίχνοντας ολοκληρωτικά το βάρος στην ημερήσια εκπαίδευση δίχως ουσιαστικά μακροχρόνιο προγραμματισμό και βάσιμες προβλέψεις.Το κτίριο της Ομοσπονδίας στο Park Extension, μιας περιοχής ανέκαθεν μεγάλης οικονομικής δραστηριότητας, δίπλα σε Metro και σε απόσταση λεπτών από το κέντρο του Μόντρεαλ και που κάποτε αποτέλεσε το φρούριο της συλλογικής επιθυμίας των ελλήνων μεταναστών να διδάξουν στα παιδιά τους την ελληνική γλώσσα ώστε να είναι έτοιμα να συνεχίσουν το ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης όταν κάποτε το θελήσουν, έγινε τελικά δωρεά στην Ελληνική Κοινότητα Μόντρεαλ για να το πουλήσει αντί πινακίου φακής! Πράξη ανεύθυνη, ακατανόητη και αδικαιολόγητη.Όμως, ας μη μεμψιμοιρούμε και ας ατενίσουμε με ρεαλισμό το μέλλον. Οι άδειες  λειτουργίας υπάρχουν. Ας βρεθούν μερικοί αποφασιστικοί συμπάροικοι που θα πιστέψουν στην ιδέα και θα αναβιώσουν την Ομοσπονδία Γονέων και Κηδεμόνων, η οποία ασυζητητί θα έχει την πλήρη δυνατότητα να διδάξει σε όλα τα παιδιά, απολύτως εφικτά, προσιτά και με κατανοητό τρόπο την ελληνική γλώσσα. Άλλωστε, όπως υποστηρίζει και η ίδια η Κοινότητα: Όλα ανεξαιρέτως τα ελληνόπουλα έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να μάθουν ελληνικά...
          
              

Εσείς τι λέτε;

"Οργανωμένη" ψευδαίσθηση...

Συχνά πυκνά παρακολουθώ στο διαδίκτυο ομογενειακές ιστοσελίδες και ειλικρινά χαίρομαι για τα επιτεύγματα των ομογενών όπου γης. Στην Μεγάλη Βρετανία, για παράδειγμα, ο καθηγητής Κώστας Κωσταρέλλος, επικεφαλής του εργαστηρίου Νανο-ιατρικής του πανεπιστημίου Μάντσεστερ, παρουσίασε το ερευνητικό επίτευγμά του, τις θερμικές νανο-χειροβομβίδες, που θεωρείται το όπλο του μέλλοντος στη μάχη κατά του καρκίνου...Με το βραβείο "Χανς Μπέτε" της Αμερικανικής Φυσικής Εταιρείας, τιμήθηκε η ελληνικής καταγωγής αστροφυσικός Βίκυ Καλογερά, καθηγήτρια του πανεπιστημίου Northwestern του Ιλινόις των ΗΠΑ, για το 2016. Πρόκειται για ένα από τα κορυφαία διεθνώς βραβεία στον τομέα της αστροφυσικής και πυρηνικής φυσικής. Η τιμητική αυτή διάκριση της δίνεται για το ερευνητικό έργο της που εστιάζεται στα άστρα-λευκούς νάνους, στους αστέρες νετρονίων και στις μαύρες τρύπες... Στενή συνεργασία, διαβάζουμε σε ιστοσελίδα ευρείας επισκεψιμότητας, έχει αναπτυχθεί τελευταία ανάμεσα στον διαπρεπή ομογενή καθηγητή ιατρικής του πανεπιστημίου Pittsburg, δόκτορα Νίκο Γιαννουκάκη και του νέου προγράμματος δράσης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Τέχνης στον τομέα ανάπτυξης των εξωτερικών πολιτιστικών σχέσεων και ιδιαίτερα της προοπτικής μορφωτικών ανταλλαγών με το Αμερικανοελληνικό ίδρυμα AHFWP...Ο αναπληρωτής πρύτανης του πανεπιστημίου Temple της Φιλαδέλφεια, Πωλ Παύλου, χαρακτηρίστηκε από την Thomson Reuters της Νέας Υόρκης ως ένας από τους επιστήμονες - ερευνητές με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως για το σημαντικό έργο τους. Η διάκριση αυτή δόθηκε στον Παύλου για τις εργασίες του σε μια δεκαετή περίοδο, οι οποίες κατέγραψαν περισσότερες από 13.000  αναφορές κι έγινε έτσι ένας από τους 95 ερευνητές με τις υψηλότερες αναφορές στον τομέα των Οικονομικών και των Επιχειρήσεων... Στην μακρινή Αυστραλία, γράφει η Greek Herald, η ελληνικής καταγωγής ψυχολόγος Πάρις Ίβς έχει βοηθήσει εκατοντάδες άτομα να κατανοήσουν καλύτερα τις ανάγκες των πτηνών τους, αλλά και να επωφεληθούν από τις θεραπευτικές ιδιότητες της παρέας των πτηνών. Η Ιβς που επιθυμεί να αποκαλεί τον εαυτό της ως "συμπεριφολόγο" πτηνών, για περισσότερα από 10 χρόνια, αγωνίζεται για την καλύτερη μεταχείρισή τους σε όλη την Αυστραλία...Η λίστα βέβαια είναι μακροσκελέστατη και τα επιτεύγματα των ομογενών αμέτρητα, ενώ οι απανταχού οργανωμένες παροικίες δεν χάνουν την ευκαιρία να προβάλλουν τα εκλεκτά τέκνα τους με κάθε δυνατό τρόπο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η παροικία μας σίγουρα δεν υστερεί σε διακεκριμένους επιστήμονες, επιτυχημένους επαγγελματίες, ταλαντούχους καλλιτέχνες και λοιπούς ανθρώπους της γνώσης και της προόδου. Αξιόλογοι ομολογουμένως άνθρωποι, που όμως βρίσκονται στο περιθώριο λόγω αδιαφορίας και παντελούς έλλειψης ενδιαφέροντος από πλευράς "οργανωμένης" παροικίας. Θλιβερό παράδειγμα το υποτιθέμενο "οργανωμένο" ανεκδιήγητο Κογκρέσο,   ρόλος του οποίου-όπως διατυμπανίζει-είναι η προώθηση ελπιδοφόρων νέων, εντός και εκτός συνόρων. Ένας ρόλος πάντως που τα τελευταία χρόνια έχει δραματικά και ασφυκτικά περιοριστεί σε εκλογές-παρωδίες, σε αραιές ανούσιες συνεδριάσεις 5-6 εναπομεινάντων φιλικά προσκείμενων μελών και σε συλλυπητήρια μηνύματα προς "υπέρ πίστεως και πατρίδος" δημοσίευση στα μέσα ενημέρωσης!
Περαιτέρω σχόλια νομίζω περιττεύουν...

Εσείς τι λέτε;

Ας γίνουμε όλοι Φιλάνθρωποι

Με αφορμή τις Φιλανθρωπικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται στην παροικία μας, σκέφτηκα σήμερα ν' ασχοληθώ - έστω και επιδερμικά - με την έννοια της ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ. Η Φιλανθρωπία, που σημαίνει "αγάπη του ανθρώπου",  θεωρείται η πράξη που κάνει κάποιος ώστε να βοηθήσει τους συνανθρώπους του. Κατά τη Φιλανθρωπία, διενεργούνται ενέργειες από κάποιους ώστε να βοηθήσουν άτομα που έχουν ανάγκες ή προβλήματα, χωρίς να διεκδικούν κάτι σε αντάλλαγμα. Είναι μία καλή πράξη που γίνεται με σκοπό να βοηθηθούν ευπαθείς ομάδες ανθρώπων που έχουν διάφορες άμεσες ανάγκες. Ένα παράδειγμα Φιλανθρωπίας είναι η συγκέντρωση χρημάτων για να σιτιστούν άστεγοι άνθρωποι, να πληρωθεί το ενοίκιο, το ηλεκτρικό και ακόμη η προσφορά ειδών ρουχισμού, επίπλων, φαρμάκων, κλπ. Στον Καναδά και στις ΗΠΑ η Φιλανθρωπία τα τελευταία χρόνια εντάσσεται και ως μάθημα σε πολλά πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα, μέσω των χορηγιών του ιδρύματος Learning by Giving,  φοιτητές παρακολουθώντας μια σειρά ειδικών μαθημάτων, μετά την ολοκλήρωση του κύκλου μπορούν να δωρίσουν 10.000 δολάρια σε μια φιλανθρωπική δράση της αρεσκείας τους. Η καθηγήτρια Μαρία Αντωνάκος, απόφοιτη του McGill , ιδρύτρια και διευθύνουσα σύμβουλος της Εταιρίας OPUS Philanthropic Strategies Inc., η οποία επί αρκετά χρόνια δίδαξε το συγκεκριμένο μάθημα, σε πρόσφατη συνέντευξή της στην ημερήσια Globe and Mail ανέφερε μεταξύ άλλων: "Πρόκειται για μια διαδικασία κατανόησης, πράξης, συζήτησης. Ξεκίνησα αυτά τα μαθήματα το 2008, την εβδομάδα μάλιστα που κατάρρευσε ο αμερικανικός κολοσσός Lehman Brothers. Ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εποχή. Οι φοιτητές ως τότε έκαναν το μεταπτυχιακό τους και πίστευαν ότι θα βγουν να δουλέψουν στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Είδα νέους ανθρώπους με άλλη νοοτροπία. Πρόκειται για άτομα που νοιάζονται για το αν θα κατέχουν μια θέση στον κόσμο που θα έχει κάποιο νόημα". Είναι ενδεικτικό ότι σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ, σε συντριπτικό ποσοστό οι ερωτηθέντες φοιτητές είπαν ότι αναζητούν μια ουσιαστική εργασία, η οποία θα κάνει τη διαφορά στη κοινωνία και πως θα δεχόταν και λιγότερα χρήματα, προκειμένου η εργασία τους να έχει κάποια ουσία. Στην Ελλάδα η λέξη Φιλανθρωπία  είναι μια ιδιαίτερα φορτισμένη έννοια. Στο παρελθόν η ιδιωτική πρωτοβουλία στο πεδίο της κοινωφελούς δράσης είχε συνδεθεί κατά πολύ με τις πράξεις των μεγάλων εθνικών ευεργετών. Φυσικά, υπάρχει και η Εκκλησία όπου σύμφωνα με επίσημα στοιχεία πέρυσι η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και οι Ιερές Μητροπόλεις δαπάνησαν 106 εκατομμύρια ευρώ για τη συντήρηση και τη λειτουργία των εκκλησιαστικών ιδρυμάτων και για φιλανθρωπικούς και κοινωνικούς σκοπούς. Στην παροικία μας το φιλανθρωπικό έργο, με τη σωστή του έννοια, επιτελείται από μικρές μεμονωμένες ομάδες με αποτέλεσμα να μη καθίσταται αποτελεσματικό και οι εκάστοτε ερανικές προσπάθειες να μην αποδίδουν τα προσδοκώμενα.Ο Φιλανθρωπικός Οργανισμός Ελληνίδων Κυριών και ο Ραδιοσταθμός CFMB διεξάγουν τον 46ο "Μαραθώνιο της Αγάπης" για τους άπορους συμπαροίκους μας ενώ το Magic Mission πραγματοποιεί το "Γεύμα Αγάπης" για τα παιδικά ιδρύματα της Ελλάδας. Αυτό το Σαββατοκύριακο μας δίνεται η ευκαιρία να γίνουμε όλοι Φιλάνθρωποι . Ας μη την προσπεράσουμε...  

Εσείς τι λέτε;

Καταργήσεις άνευ τελειωμού...

Ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Αυστραλία καθώς και άλλες  χώρες της κοινοπολιτείας γιορτάζουν κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου την Ημέρα Μνήμης (Remembrance Day ή Poppy Day) για να τιμήσουν τη λήξη του Α Παγκοσμίου πολέμου το 1918.O πόλεμος σταμάτησε την 11η ώρα της 11ης ημέρας του μηνός Νοεμβρίου. Καταθέσεις στεφάνων στα κενοτάφια, δεήσεις, σιγήσεις, παρελάσεις κλπ λαμβάνουν χώρα στα κράτη που τιμούν αυτή την Ημέρα, με πάνδημη συμμετοχή των πληθυσμών κάθε ηλικίας, χωρίς όμως να ακούγονται φωνές διαμαρτυρίας για την κατάργηση τους λόγω "αλλαγής των εποχών", όπως καλή ώρα γίνεται στην Ελλάδα, όπου κάθε τι που έχει κάποια παράδοση, βάλθηκαν να το καταργήσουν! Είναι να θλίβεται, να οργίζεται και ν' απορεί κανείς με όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην πολύπαθη πατρίδα μας. Παραθέτω μερικά τραγελαφικά και όμως αληθινά...Ο πολύς Θεόδωρος Πάγκαλος, ούτε λίγο ούτε πολύ, ζήτησε την κατάργηση των στρατιωτικών και μαθητικών παρελάσεων την 28η Οκτωβρίου! Ο πρώην αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας και νυν αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Τάσος Κουράκης ζήτησε, πέρα από τον χωρισμό εκκλησίας-πολιτείας, την αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών με θρησκειολογία, την κατάργηση του υποχρεωτικού εκκλησιασμού και της πρωινής προσευχής στο σχολείο και επί πλέον την απαγόρευση ανάρτησης θρησκευτικών συμβόλων στα εκπαιδευτικά ιδρύματα! Ο τωρινός Υπουργός παιδείας, Νίκος Φίλης - όπως αναφέραμε και σε προγενέστερο άρθρο - αμφισβήτησε την γενοκτονία του Ποντιακού ελληνισμού και με περίσσιο θράσος είπε πως η Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας δεν έχει κανένα νόημα και θα πρέπει να καταργηθεί! Η "ιστορικός" Μαρία Ρεπούση όταν ακόμη ήταν βουλευτίνα με το ΔΗΜΑΡ, είχε ζητήσει την κατάργηση των θρησκευτικών, των αρχαίων ελληνικών και λατινικών χαρακτηρίζοντάς τες "νεκρές" γλώσσες!Εν τω μεταξύ, στα πλαίσια των νέων αντιλήψεων που επικρατούν στην Ευρώπη και παγκοσμίως για τον "διάλογο των πολιτισμών" και την θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, η Ευρωπαϊκή Ένωση ενθαρρύνει ορισμένες  χώρες μέλη της, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας να ευθυγραμμιστούν με τις υπόλοιπες τροποποιώντας τις εθνικές τους σημαίες! Πράγμα που σημαίνει ότι μεσοπρόθεσμα η μάχη για τη διατήρηση του Σταυρού στην σημαία μας είναι χαμένη... Ο Αλέκος Αλαβάνος, μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έθεσε θέμα Εθνικού Ύμνου στη Βουλή χαρακτηρίζοντάς τον "εθνικιστικό" και "ακραίας βίας"...Την προσπάθεια αλλαγής του Εθνικού Ύμνου συμμερίζεται και ο καθηγητής φιλοσοφίας και αρθρογράφος Χρήστος Γιανναράς... Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε ότι σύμφωνα με έναν απαράβατο όρο του 3ου μνημονίου είναι και η κατάργηση των εθνικών και θρησκευτικών εορτών και παρελάσεων από 16.10.2016...Όλες οι επιθέσεις που γίνονται τα τελευταία χρόνια εναντίον της ιστορίας μας, των εθνικών μας παραδόσεων, των συμβόλων και της τέχνης, συμπεριλαμβάνουν την ισοπέδωση και το στιγματισμό του ’21 και των πρωταγωνιστών της Επανάστασης, την αμφισβήτηση του ηρωικού Έπους του 40 και άλλων ιστορικών στιγμών της νεότερης αλλά και παλαιότερης ιστορίας μας.Μήπως άραγε όλα αυτά αποτελούν στρατηγικό στόχο της Νέας Τάξης; Όπως και να 'χει, τα κόκκαλα της Ιστορίας και των προγόνων μας σίγουρα θα τρίζουν με όλα αυτά που συμβαίνουν στις μέρες μας...

Εσείς τι λέτε;

Χάλογουιν:
Μετά πάντων των αγίων...

Έφτασε το Χάλογουιν. Η πολυπόθητη γιορτή των παιδιών. Κάθε χρόνο στις 31 Οκτωβρίου ο δυτικός κόσμος γιορτάζει το Halloween "All Hallows" (των αγίων πάντων), μια γιορτή που θυμίζει τις Απόκριες με σύμβολο την κολοκύθα. Σύμφωνα με εγκυκλοπαιδικά στοιχεία, το έθιμο προέρχεται από τον 7ο μ.Χ. αιώνα.  Αρχικά εορτάζονταν στις 13 Μάιου και ήταν μια νύχτα μνήμης των νεκρών αγίων και μαρτύρων. Η ημερομηνία άλλαξε αργότερα και έγινε 1 Νοεμβρίου, προκειμένου η δυτική εκκλησία να "εκχριστιανίσει" τις παγανιστικές γιορτές της εποχής.Η γιορτή, ως γνωστόν, είναι πολύ δημοφιλής στις ΗΠΑ και στον Καναδά (γίνεται προσπάθεια να εδραιωθεί και στην Ευρώπη), ενώ ακόμα ανάμεσα στους χριστιανούς έχει γίνει αποδεκτή με πολλές Διαμαρτυρόμενες εκκλησίες να διοργανώνουν επίσημες γιορτές. Αντίθετα, η Ορθόδοξη εκκλησία αντιδρά έντονα και πολλοί ιερείς θεωρούν "έθιμο θανάτου" το μασκάρεμα των παιδιών με τρομακτικές κολοκύθες...Σκληρή κριτική στην περίφημη γιορτή του Χάλογουιν, που κορυφώνεται απόψε, ασκεί η εκκλησία της Ελλάδος θεωρώντας ότι επιχειρεί να βυθίσει την νεολαία σε έναν κόσμο σκοτεινό με βρικόλακες, σατανάδες και φαντάσματα στο όνομα της διασκέδασης και του κέρδους... Εδώ στο Μόντρεαλ, ορισμένοι ιερείς προειδοποιούν ότι η γιορτή ουσιαστικά υμνεί την κουλτούρα του θανάτου και συχνά καλούν τη νεολαία να απέχει ενώ την ημέρα αυτή προσκαλούν τα παιδιά σε κατηχητικό σαν ένα κίνητρο για να ασχοληθούν με άλλα θέματα ώστε να αποσπαστεί η προσοχή τους από τις μάγισσες και τους δαίμονες... Η επίσημη εκκλησία βέβαια έχει ήδη τοποθετηθεί κατ' επανάληψη και κατά του καρναβαλιού και άλλων εθίμων και συμβόλων όπως ο Santa Claus, οι elfs, το πασχαλινό κουνέλι, κλπ που τα θεωρεί αντίθετα προς την Ορθόδοξη παράδοση. Αντίθεση με την εκκλησία εξέφρασαν οι κολοκυθοπαραγωγοί οι οποίοι δηλώνουν ότι μόνο η γιορτή αυτή έχει μείνει να συντηρεί τον πολύπαθο κλάδο.Το Χάλογουιν πάντως έχει σαν πρωταγωνιστές τα μικρά παιδιά, τα οποία μεταμφιεσμένα γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι θέτοντας το ερώτημα: "Trick or treat"  "Σκανταλιά ή κέρασμα".Τελευταία η γιορτή έχει γίνει πολύ δημοφιλής και στην Ελλάδα. Εν όψει αυτής της πραγματικότητας, η εκκλησία καλείται πλέον να επιλέξει ανάμεσα στην αναπόφευκτη προσαρμογή στη ρεαλιστική ροή των πραγμάτων - με τις όποιες επακόλουθες συνέπειες - και την διατήρηση του status quo καθεστώτος, το οποίο θα μπορούσε να την φέρει αντιμέτωπη με αντιδραστικές δυνάμεις, με κίνδυνο να οδηγηθεί σ' έναν κυκεώνα πολύμορφων αντιπαραθετικών αντιλήψεων.Ωστόσο, οι επιλογές της εκκλησίας σε ότι αφορά ειδικότερα το συγκεκριμένο θέμα, διαφαίνονται ασφυκτικά περιορισμένες... Παρά ταύτα, η στήλη σας εύχεται Happy Halloween!

Εσείς τι λέτε;

"Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του χάνεται..."

Άλλη μία επέτειος του ΟΧΙ. Για άλλη μία φορά θα μνημονεύσουμε τους πεσόντες του 40  και θα βρεθούμε στο Κέντρο για το καθιερωμένο τιμητικό γεύμα, πλούσιο σε μακροσκελείς αναφορές και τετριμμένες ομιλίες... Σε λίγες ημέρες θα γιορτάσουμε τα 75 χρόνια της ένδοξης σελίδας του ηρωικού Έπους. Αλήθεια, πόσοι άραγε γνωρίζουν την Ιστορία μας; Πολλοί σήμερα συμφωνούν πως, ουκ ολίγοι, δεν γνωρίζουν το άμεσο παρελθόν του τόπου μας; Για τους δύο Παγκοσμίους πολέμους, την Κατοχή, την Αντίσταση, τους  Ήρωες... Και όχι μόνο δεν γνωρίζουν αλλά, το δραματικότερο, αδιαφορούν να μάθουν. Κυρίως οι νέοι που τα περασμένα, ακόμα και τα χτεσινά, τους φαίνονται μακρινά, ξεπερασμένα, άσχετα και άχρηστα για τη ζωή και το μέλλον τους. Υπάρχει ένα φιλοσοφικό ρητό που λέει: "Λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του χάνεται...". Σε άλλες χώρες, δημιουργούν ή δανείζονται ήρωες, μόνο και μόνο για να έχουν κάτι να επιδείξουν στο πέρασμα της ιστορίας. Ο Μέγας Αλέξανδρος, για παράδειγμα, "φιγουράρει" ως πρόγονος των Σκοπιανών! Αλλού πάλι καουμπόηδες, πειρατές, ληστές και βάρβαροι επιστρατεύονται για να αναδείξουν την "ανδρεία" των λαών που υπηρετούν... Η Ελλάδα, που γεννάει αληθινούς Ήρωες, τους ξεχνάει ή δεν τους γνωρίζει καν και στο πέρασμα των χρόνων γίνονται αφανείς! Ιστορική λήθη ή εθνική αυτοκτονία; Μάλλον και τα δύο. Ποιός όμως ευθύνεται για την άγνοια και την αδιαφορία του νεοέλληνα ;Λίγο πολύ όλοι και όλα. Η παγκοσμιοποίηση, κατά κύριο λόγο, που οδηγεί τους λαούς της Γής με γρήγορους ρυθμούς σε μια ολοκληρωτική ομογενοποίηση με σημείο αναφοράς τον κόσμο και όχι την τοπική ή εθνική κοινωνία...Η Ενωμένη Γηραιά  Ήπειρος που πασχίζει να "σβήσει" ιστορικές αλήθειες και να δικαιώσει εγκλήματα προνομιούχων μελών της...Οι "ελπιδοφόροι" ηγέτες κάθε παράταξης που πουλούν στους εναπομείναντες ονειροπόλους ανύπαρκτες ιδεολογίες, με την υπόσχεση ενός καλύτερου αύριο...Οι "διανοούμενοι", οι οποίοι οδηγούμενοι από ξενοκίνητα συμφέροντα και υπό την ανοχή του ανυποψίαστου ταλαίπωρου λαού, διαστρεβλώνουν και παραχαράσσουν την ιστορία μας...Υπό τέτοιες συνθήκες άραγε θα χτίσουν το μέλλον τους οι νέες γενιές; Τι μέλλον μπορεί να έχουν σε μία κοινωνία δίχως αξίες και ιδανικά, μέσα σε έναν κόσμο ασώματο, ακρωτηριασμένο από συνεχείς πολέμους, σφαγές, γενοκτονίες, εγκληματικούς φανατισμούς και υπό το φόβο της τρομοκρατίας ; Έναν κόσμο όπου για χάρη του πρόσκαιρου κέρδους αφανίζει ανελέητα το επίγειο, ενάλιο και εναέριο περιβάλλον;Έναν κόσμο στον οποίο το σύστημα ανέτρεψε και τις βασικές ακόμα ισορροπίες της φύσης.Η ανωμαλία κατέστη φυσιολογική ανθρώπινη λειτουργία και μάλιστα με νομική  υπόσταση...Ο ρόλος της γυναίκας, εν ονόματι του καταναλωτισμού, διαφοροποιήθηκε τόσο στην κοινωνία όσο και στην οικογένεια με όλες τις γνωστές επιπτώσεις...Τα παιδιά έγιναν έρμαια της βίας και του φτηνού εργατικού δυναμικού...Η τρίτη ηλικία εγκαταλείφτηκε και λησμονήθηκε σε αφιλόξενους οίκους ευγηρίας... Το θέμα όμως είναι μεγάλο, σοβαρό και ανεξάντλητο γι αυτό θα επανέλθουμε... Ζήτω η ένδοξη Ελληνική Ιστορία! Ζήτω οι Αθάνατοι Ήρωες! Ζήτω το Ελληνικό έπος του 1940!
 

Εσείς τι λέτε;

Δημοσκοπήσεις:
Πόσο ακριβείς είναι τελικά;   

Με αφορμή την ραδιοφωνική κουβέντα που κάναμε με τον συνάδελφο - εκδότη των "Ελληνοκαναδικών Νέων" - Γιώργο Γκιούσμα για τις δημοσκοπήσεις, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις μου γύρω από το συγκεκριμένο θέμα. Βέβαια, μέχρι την παρούσα χρονική στιγμή που γράφεται το άρθρο και σύμφωνα με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις, προβάδισμα έχει το Φιλελεύθερο κόμμα του Justin Trudeau, με δεύτερο κόμμα το Συντηρητικό του Stephen Harper και τρίτο το Νεοδημοκρατικό του Thomas Mulcair. Οι δημοσκοπήσεις πάντως αυτές δεν αποκλείεται να διαψευστούν τελικά... Αλήθεια, ποιοί άραγε είναι οι λόγοι για τους οποίους οι δημοσκοπήσεις τα τελευταία χρόνια δεν μπορούν να καταγράψουν επαρκώς την εκλογική συμπεριφορά των πολιτών; Γεγονός είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος των ερωτηθέντων δεν απαντούν, αποφεύγοντας συστηματικά να πουν τι και ποιούς θα ψηφίσουν. Επομένως, το εκάστοτε δείγμα σε καμία περίπτωση δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Εξ άλλου, πολλοί από αυτούς που απαντούν δηλώνουν αναποφάσιστοι, προφανώς για να αποφύγουν να απαντήσουν... Ένας άλλος βασικός λόγος είναι ότι οι περισσότερες δημοσκοπήσεις είναι τηλεφωνικές και μάλιστα τα τηλεφωνήματα που γίνονται από τις εταιρίες είναι σε σταθερά. Όμως, πόσοι σήμερα βρίσκονται δίπλα σε σταθερά τηλέφωνα - τα οποία τείνουν τα εκλείψουν - για να απαντήσουν στους δημοσκόπους; Μάλλον ελάχιστοι και οι πιο μεγάλοι σε ηλικία, που σημαίνει ότι η νεανική άποψη ακούγεται στο ελάχιστο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που το μεγαλύτερο ποσοστό των αναποφάσιστων προέρχεται από τις μικρές ηλικίες των ψηφοφόρων. Επίσης, πόσο σαφείς είναι οι ερωτήσεις που τίθενται και ακόμη πόσο ειλικρινείς είναι οι απαντήσεις που δίδονται... Θα πρέπει ακόμη να ληφθεί υπόψη ότι οι δημοσκοπήσεις αδυνατούν να σφυγμομετρήσουν τη γνώμη ορισμένων μειονοτικών ομάδων, οι οποίες θεωρούν ότι   αποτελούν στόχο, με αποτέλεσμα να αποφεύγουν να λάβουν μέρος. Εν τω μεταξύ, πολλοί πολίτες δεν απαντούν φοβούμενοι μήπως καταγράφεται η προτίμησή τους σε σχέση με το τηλέφωνό τους.. Όπως και να έχει, οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν την εικόνα μιας δεδομένης στιγμής και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος.Περαιτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί και η σημασία του στατιστικού λάθους - που κυμαίνεται ανάμεσα στους 3 έως και 5 βαθμούς - και το ότι κατά πόσο θα ισχύσει εξαρτάται από διάφορους παράγοντες . Κανείς πάντως δεν μπορεί να είναι βέβαιος για το εάν τελικά τα συμπεράσματα που εξάγονται από τις δημοσκοπήσεις θα αποτυπωθούν πραγματικά και στις κάλπες ή θα έχουμε εκπλήξεις...Συνεπώς, εάν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων δεν εφαρμόσουν νέες μεθόδους για να λαμβάνουν τα δείγματά τους, δεν πρόκειται ποτέ να ανακτήσουν την αξιοπιστία τους και μονίμως θα πέφτουν έξω. Ζωντανό παράδειγμα οι τελευταίες δημοσκοπήσεις για την πρόθεση ψήφου στην Ελλάδα που έπεσαν παταγωδώς έξω! Περιμένουμε λοιπόν να δούμε πόσο οι δημοσκοπήσεις, που διενεργούνται για τις Καναδικές εκλογές της Δευτέρας , θα διαψευστούν...

Εσείς τι λέτε;

Πολιτικές "κωλοτούμπες"

Τέλος πάντων, δεν έχουν όρια οι κωλοτούμπες των αξιότιμων ταγών της εξουσίας, οι οποίοι - εν ονόματι της ποθητής καρέκλας - αναθεωρούν απόλυτα πιστεύω, αλλάζουν σταθερές ιδεολογίες και συχνά πυκνά δεν διστάζουν να προδώσουν το κόμμα που τους ανέδειξε... Βέβαια, δεν είναι διόλου ασυνήθες το φαινόμενο οι κατά καιρούς "εκλεκτοί" εκλεγμένοι  μας να "διαμορφώνουν" την πολιτική τους γνώμη στους κόλπους του αντιπολιτευόμενου στρατοπέδου... Κάπως έτσι άρχισαν και συνεχίζουν να πορεύονται οι πλείστοι των εξουσιαστών, ορισμένοι εκ των οποίων με ταύτη τακτική έμελλε να γράψουν ιστορία... Ο Pierre Elliott Trudeau, ταγμένος Σοσιαλδημοκράτης, κατέστη τελικά ο δημοφιλέστερος  Φιλελεύθερος πρωθυπουργός του Καναδά... Ο Stephen Harper ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα με την οργάνωση Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος, μετεπήδησε στο Canadian Alliance για να καταλήξει αρχηγός του Προοδευτικού Συντηρητικού κόμματος και εν συνεχεία πρωθυπουργός...Ο Thomas Mulcair πριν μεταπηδήσει στο ομοσπονδιακό Νεοδημοκρατικό κόμμα χρημάτισε υπουργός Περιβάλλοντος στην Φιλελεύθερη επαρχιακή κυβέρνηση Jean Charest...Ο Jack Layton, πρώην αρχηγός του NDP, είχε ηγηθεί της Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος... Η πρώην πρωθυπουργός Kim Campbell, πριν ασπαστεί τους Συντηρητικούς υπηρέτησε το Social Credit Party...O Ralph Klein, Συντηρητικός πρωθυπουργός της Alberta άρχισε την πολιτική του καριέρα με το Φιλελεύθερο κόμμα... Ο Bob Rae, πρώην Νεοδημοκράτης πρωθυπουργός του Ontario, ύστερα από την συντριπτική ήτα που υπέστη, βρήκε και αυτός καταφύγιο στο Φιλελεύθερο κόμμα...Η υποψήφια αρχηγός των Συντηρητικών Belinda Stronach "αγκάλιασε" το Φιλελεύθερο, κυβερνών τότε, κόμμα όταν το τελευταίο της πρότεινε υπουργείο...Ο Rene Levesque, πρώην πρωθυπουργός του Κεμπέκ, πολιτεύτηκε με το Φιλελεύθερο κόμμα, μετεπήδησε  στο Mouvement Souveraineté-Association για να ιδρύσει τελικά το αυτονομιστικό Parti Quebecois..."Ελαστική" ιδεολογία είχε και ο Lucien Bouchard ο οποίος "βαπτίστηκε" Συντηρητικός,  ίδρυσε κατόπιν το αποσχιστικό Bloc Quebecois και κατέληξε πρωθυπουργός στο "σίγουρο"  Parti Quebecois...Ο πρώην πρωθυπουργός Jean Charest προέρχεται από τον Συντηρητικό χώρο τον οποίον και υπηρέτησε ως αρχηγός έως ότου γίνει πρωθυπουργός του Κεμπέκ με το Φιλελεύθερο κόμμα...O Gilles Duceppe, δις αρχηγός του Bloc Quebecois, υπήρξε βασικό στέλεχος του Μαρξιστικού Λενινιστικού κόμματος και υποψήφιος για το Parti Quebecois...Ο πρώην αρχηγός του Action Democratique Mario Dumond, ήταν επί κεφαλής της οργάνωσης Νεολαίας του Φιλελεύθερου κόμματος... Έδρανα έχουν κατά καιρούς αλλάξει και πάμπολλοι βουλευτές και βουλευτίνες όπως ο Marcel Masse, η Flora Mac Donald, ο Rodrigue Biron, η Eve Adams, η Maria Mourani και πλείστοι άλλοι μιας ατέλειωτης λίστας...Δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι ο βίος των κομματικών λαβάρων διαφαίνεται εξαιρετικά  βραχύς ενώ οι πάλαι ποτέ ιδεολογικές δεσμεύσεις έχουν καταστεί εντελώς ανύπαρκτες...Η δίψα για εξουσία, η αναζήτηση πρόσκαιρων ευκαιριών και ο σκοπός που "αγιάζει" τα μέσα (και τα κόμματα) θεωρούνται συνήθη πλέον φαινόμενα στον σημερινό σκληρό και ανταγωνιστικό πολιτικό χώρο...  

Εσείς τι λέτε;

Νίκος Φίλης - Υπουργός (άνευ) Παιδείας...  

Ο νέος υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης της νεοσύστατης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε ένα από τα "ιστορικά" άρθρα του το 2014 στην εφημερίδα Αυγή, είχε εκφράσει την διαφωνία του με την πρόταση ορισμένων βουλευτών για ποινικοποίηση της αντίθεσης στην άποψη ότι συνέβη Γενοκτονία των Μικρασιατών χριστιανών, (ελλήνων, αρμενίων, κ.α.) αρνούμενος προκλητικά την Ποντιακή Γενοκτονία την οποία χαρακτήρισε "εθνοκάθαρση"... Ο "πολύς" Νίκος Φίλης πάντως, αν εμμείνει στις απόψεις του περί άρνησης της Γενοκτονίας των Ποντίων, θα αντιμετωπίσει την ποινή τριών χρόνων κάθειρξης, άμα τη εφαρμογή του νέου αντιρατσιστικού νόμου 4285/2014 (ΦΕΚ Α 191/10.9.2014). Το άρθρο 2 του εν λόγω νόμου ξεκάθαρα αναφέρει την αυξημένη ποινή που προβλέπεται αν η άρνηση γίνει από Δημόσιο Λειτουργό." Όποιος με πρόθεση, δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου, μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, επιδοκιμάζει, ευτελίζει ή κακόβουλα αρνείται την ύπαρξη ή τη σοβαρότητα εγκλημάτων γενοκτονιών, εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, του Ολοκαυτώματος και των εγκλημάτων του ναζισμού που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων και η συμπεριφορά αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους της που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, τις γενεαλογικές καταβολές, την εθνική καταγωγή, το σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία, όταν η συμπεριφορά αυτή εκδηλώνεται κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά μίας τέτοιας ομάδας ή μέλους της, τιμωρείται με τις ποινές της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου. "Αν η πράξη τελέστηκε από δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο, κατά την άσκηση των ανατεθειμένων σε αυτόν καθηκόντων, επιβάλλεται φυλάκιση έξι (6) μηνών έως τριών (3) ετών και χρηματική ποινή δέκα χιλιάδων έως είκοσι πέντε χιλιάδων ευρώ"... Αλήθεια, υπάρχει σήμερα άνθρωπος, ιστορικός και πολιτικός που αμφισβητεί τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού; Φαίνεται ο κ. Νίκος Φίλης (όπως και η "ιστορικός" κ. Μαρία Ρεπούση) δεν μελέτησαν  συγγράμματα, δεν άκουσαν μαρτυρίες, δεν διάβασαν βιβλία εκατοντάδων συγγραφέων που κάνουν  εκτενείς αναλύσεις  για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού... O υπουργός Παιδείας αμφισβητεί τις Εθνικές υπερήφανες στιγμές του αγώνα των Ελλήνων να κρατήσουν την Εθνική τους συνείδηση. Κανείς μα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να διαγράψει τα ιστορικά τεκμηριωμένα γεγονότα της Γενοκτονίας των 353.000 θυμάτων των Ελλήνων του Πόντου που έχασαν τη ζωή τους από το Κεμαλικό καθεστώς... Τις βαρβαρότητες των "γειτόνων", τις εξορίες, τις εκτοπίσεις, τα ομαδικά ξεσπιτώματα, τα καταναγκαστικά έργα "τα τάγματα εργασίας", τις πορείες μέσα στο κρύο και την πείνα που οδηγούσαν στον θάνατο...Τη συγνώμη του κ. Φίλη και της κ. Ρεπούση δεν την ακούσαμε ακόμη, αντίθετα  εμμένουν προκλητικά στις θλιβερές αυτές απόψεις...Έπρεπε να περάσουν 93 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και 194 χρόνια από το χορό του Ζαλόγγου για να μάθουμε την "ιστορική αλήθεια", αμφισβήτησης από τον κ. Φίλη και την κ. Ρεπούση της Ελληνικής Ιστορίας...  Ελπίζω να εφαρμοστεί τελικά ο αντιρατσιστικός νόμος και να εκδιωχτεί εδώ και τώρα ο θλιβερός υπουργός (άνευ) Παιδείας...    
                                                                                           

Εσείς τι λέτε;

Πρώτο κόμμα η...αποχή!

Έφτασε η ώρα της αλήθειας...
Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα κριθεί πλέον για το πως θα διαχειριστεί καλύτερα το τρίτο μνημόνιο που θα κρίνει το μέλλον της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια, κάτι που αναμένεται να συμβεί προτού καν συμπληρωθούν οι 100 πρώτες ημέρες διακυβέρνησης. "Φωτιά και λάβα" περιμένει τη νέα κυβέρνηση το προσεχές τρίμηνο, καθώς θα πρέπει να υλοποιήσει 65 προαπαιτούμενες δράσεις που φέρνουν μεγάλες ανατροπές στο ισχύον φορολογικό καθεστώς, αλλά και όσες αφορούν την αγορά εργασίας και το ανθρώπινο κεφάλαιο, τις αγορές προϊόντων και το επιχειρηματικό περιβάλλον, όπως και τις ρυθμιζόμενες επιχειρήσεις δικτύων, ενέργειας, κ.α. Όσον αφορά το φορολογικό καθεστώς, η "λίστα" του νέου μνημονίου θα πρέπει να έχει ψηφιστεί ως το τέλος του έτους και περιλαμβάνει: Ιδιώτες ελεγκτές, επιτόπιους έλεγχους στην έδρα των επιχειρήσεων, κατασχέσεις εξπρές, αυστηρά πρόστιμα για τους παραβάτες, κατάργηση φοροαπαλλαγών, νέα φορολογική κλίμακα, αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των εισοδημάτων από ενοίκια, αλλαγές στα πρόστιμα και στο ποινολόγιο, αυστηρότερα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης και ευκολότερη εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων των οφειλετών, νέα τεκμήρια, νέες αντικειμενικές αξίες, νέες επιβαρύνσεις στους αγρότες, αλλά και μείωση του ακατάσχετου μισθών και καταθέσεων... Τα περιθώρια ελιγμών της νέας κυβέρνησης είναι σχεδόν ανύπαρκτα, πράγμα που σημαίνει ότι μισθωτοί, συνταξιούχοι, αγρότες, καταθέτες, οφειλέτες, θα πρέπει να προετοιμάζονται για τα νέα επίπονα μέτρα λιτότητας που μοιραία θα πλήξουν όλα τα εισοδήματα. Οι 65 "εντολές" έχουν αναλυθεί και σχολιαστεί ποικιλοτρόπως στα μέσα ενημέρωσης και πολύ εμφατικότερα στα "Ελληνοκαναδικά Νέα". Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να κέρδισε, όμως ο μεγάλος νικητής των εκλογών ήταν αναμφισβήτητα η αποχή. Μια πρωτοφανής αποχή που έσπασε τα ρεκόρ όλων των εποχών! Και η "πλειοψηφική" πλέον συγκυβέρνηση θα συνεχίσει ανενόχλητη και σε επαναληπτική προβολή το "δημιουργικό" έργο της...Εν τω μεταξύ, ανάμεσα στους μεγάλους χαμένους της εκλογικής διαδικασίας βρίσκονται και όλες ανεξαιρέτως οι εταιρείες σφυγμομετρήσεων, οι οποίες είτε είναι ανίκανες στην σωστή μέτρηση του "σφυγμού" των ψηφοφόρων, οπότε και πρέπει να κλείσουν, είτε παίζουν πολιτικά παιχνίδια επηρεασμού των ψηφοφόρων οπότε και πάλι πρέπει να κλείσουν! Το μεγαλύτερο συνεπώς μήνυμα της τελευταίας εκλογικής αναμέτρησης είναι η αποχή. Η αποχή που υποτιμάται σταθερά τα τελευταία χρόνια παρόλο που "δείχνει τα δόντια της"... Οι μισοί σχεδόν πολίτες που απείχαν της ψηφοφορίας έδωσαν το ηχηρό μήνυμα: "δεν σας εμπιστευόμαστε, δεν εμπιστευόμαστε κανέναν πλέον. Θα σφίξουμε που θα σφίξουμε το ζωνάρι, χωρίς όμως το παραμικρό ίχνος ενοχής ή τύψης που δεν "σταυρώσαμε" το ψηφοδέλτιό... Επιτρέψτε μου να επαναλάβω και πάλι το σοφό απόφθεγμα του Γάλλου φιλόσοφου Joseph De Maistre: "Τα έθνη έχουν τις κυβερνήσεις που τους αξίζουν..." Το μεγάλο ερώτημα βέβαια που τίθεται είναι πλέον απλό: Τέτοιες κυβερνήσεις αξίζει το πάλαι ποτέ ένδοξο ελληνικό έθνος;  

Εσείς τι λέτε;

Ηγέτες - Είδος υπό εξαφάνιση...

Οι περισσότεροι έλληνες αδιαφορούν στην κυριολεξία για τις αυριανές εκλογές. Ειδικότερα οι νεότεροι που δεν ασχολούνται με την πολιτική γιατί νιώθουν ότι δεν τους αφορά. Κάτι άλλωστε που διαπίστωσα από πρώτο χέρι κατά τη σύντομη παραμονή μου στην Ελλάδα. Η μη συμμετοχή όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι η λύση για να αλλάξουν τα πράγματα. Θα πρέπει νομίζω μέσα από την συμβολή του έλληνα να δημιουργηθεί ένα "νέο είδος" πολιτικής που θα καταφέρει να τους συγκινήσει, να τους εμπνεύσει και να τους κάνει από αντικείμενα διαχείρισης στα χέρια του κράτους, ενεργούς πολίτες που αποφασίζουν για το μέλλον και την ζωή τους. Γι αυτό, είναι σημαντικό όλος ο κόσμος να κατέβει στις κάλπες στις 20 Σεπτεμβρίου. Θα πείτε βέβαια καλά τα ευχολόγια, τα "θα" και τα "πρέπει", όμως αλλάζει έτσι η κατάσταση; Το "νέο είδος" πολιτικής  θα καταφέρει τελικά να μετατρέψει τους νεοέλληνες σε ενεργούς και υπεύθυνους πολίτες; Μεγάλο ερωτηματικό... Ο πολίτης είναι ο συνειδητός κάτοικος μιας χώρας. Και η συνείδηση σε καμία περίπτωση δεν κτίζεται σε μια μέρα. Ο δρόμος που έχουν χαράξει οι κυβερνήσεις και οι "ηγέτες" των τελευταίων δεκαετιών για τους έλληνες, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ο δρόμος των αμνών...Σημαντικό να ψηφίσει αύριο ο λαός θεωρείται και για τους επίδοξους "ηγέτες", οι οποίοι χρειάζονται την εκ των προτέρων έγκρισή του για να συνεχίσουν να επιτελούν το δημιουργικό "έργο" τους... Πολύ φοβάμαι πως στο πολιτικό πεδίο των τελευταίων ετών, όπως έχει διαμορφωθεί, δεν υπάρχουν απαντήσεις, ούτε λύσεις. Υπάρχει ένταση, πόλωση, αλαζονεία και άφθονος λαϊκισμός. Εύκολα το διαπιστώνουμε βλέποντας δορυφορική και σερφάροντας στο διαδίκτυο... Η έλλειψη ηγεσίας πάντως δεν είναι αποκλειστικό ελληνικό φαινόμενο. Οι ηγέτες σήμερα σπανίζουν. Θεωρούνται είδος υπό εξαφάνιση... Οι αληθινοί ηγέτες της νεότερης ιστορίας πλήρωσαν το τίμημα του οράματός τους με διωγμούς και εξορίες και συχνά με την ίδια τους τη ζωή. Κολοκοτρώνης, Καποδίστριας, Βενιζέλος, Λίνκολν, Κένεντι, Γκάντι και τόσοι άλλοι... Εκείνο το οποίο κατά τη γνώμη μου χρειάζεται σήμερα η Ελλάδα είναι η αντικατάσταση του "ηγέτη - σωτήρα" με πολλούς περισσότερους που θα αποφασίσουν να δουλέψουν μαζί για όσο χρειαστεί για να βγει η χώρα από τον λαβύρινθο, το τέλμα και τον κυκεώνα της κρίσης. Και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούν και το δεχτούν τόσο ασφαλέστερη θα είναι η πορεία μακριά από την καταστροφή. Η σημερινή Ελλάδα όμως δεν πάσχει μόνο από έλλειψη ηγετών αλλά και από έλλειψη σκεπτόμενων πολιτών. Γι αυτό πολύ φοβάμαι ότι την επόμενη μέρα θα έχουμε μία από τα ίδια και ίσως χειρότερα...Είχε πει ο φιλόσοφος Ζοσέφ Ντε Μεστρ: "κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει". Μήπως δεν είχε άδικο;       

Εσείς τι λέτε;

Σωκράτης Vs Σωκράτη!

Αν και επίσημα φθινόπωρο, στα ύψη βρίσκεται ακόμη ο υδράργυρος στην "οργανωμένη" παροικία μας...
Ο λόγος για τον Σωκράτη, ή μάλλον για τους "Σωκράτηδες", που προφανώς λόγω των υψηλών θερμοκρασιών, το' ριξαν στον "καυτό" ανταγωνισμό!
Το όλο θέμα ξεκίνησε με την Αυγουστιάτικη επιστολή "παράπονο" του Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Σωκράτης για να χαρακτηριστεί "ανυπόστατο" δημοσίευμα από την Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ...
Έλεγε, μεταξύ άλλων, η επιστολή: "Το εκπαιδευτικό Ίδρυμα Σωκράτης έχει βοηθήσει μαθητές με τα δίδακτρά τους, με ένα ποσόν άνω των $240.000... Αιτήσεις για βοήθεια ερχόντουσαν δια μέσω της ΕΚΜΜ και το Ίδρυμα πλήρωνε τους λογαριασμούς των μαθητών προς την Κοινότητα... Με την έναρξη της καινούργιας σχολικής χρονιάς το Ίδρυμα θεωρεί επείγον να ενημερώσει την παροικία ότι μέχρι στιγμής δεν έχει λάβει από την ΕΚΜΜ καμία από τις αιτήσεις που συμπλήρωσαν οι γονείς που χρειάζονται οικονομική ενίσχυση για να πληρώσουν τα φετινά δίδακτρα των παιδιών τους... Συνεπώς, βρίσκεται στην αδύνατη και λυπηρή θέση το να μην μπορεί να διευκολύνει αυτές τις οικογένειες αφού δεν γνωρίζει ποιές είναι αυτές..."
Και η (μερική) απάντηση της Κοινότητας: "Η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ συνεργάζεται με το Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Σωκράτης με τελικό στόχο την προώθηση της εκπαίδευσης. Τα τελευταία δύο χρόνια το ΕΙΣ έχει προσφέρει πάνω από $134.000 για την κάλυψη διδάκτρων των μαθητών που έχουν ανάγκη...Πρόσφατα υπήρξαν δημοσιεύματα και συνεντεύξεις περί κωλυσιεργίας της ΕΚΜΜ στην ενημέρωση για τους μαθητές...Για την αποκατάσταση της αλήθειας, το ΕΙΣ όχι μόνο δεν έχει ολοκληρώσει την εκκαθάριση της προηγούμενης σχολικής χρονιάς αλλά εντελώς ξαφνικά αποφάσισε να κάνει "περικοπές" στο ποσό με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πανικός στους γονείς που βρέθηκαν de facto χρεωμένοι... Η ΕΚΜΜ πίστευε ότι η οικονομική βοήθεια του Ιδρύματος θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη... Με την δημιουργία του προγράμματος υποτροφιών "Δικαίωμα στη γνώση" καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους..."
Ολόκληρες οι επιστολές έχουν ήδη δημοσιευτεί στις παροικιακές εφημερίδες και υπάρχουν στα ηλεκτρονικά αρχεία.
Το θέμα βέβαια εδώ δεν είναι εάν η ΕΚΜΜ έστειλε ή δεν έστειλε τις αιτήσεις στο ΕΙΣ ούτε εάν το Ίδρυμα έχει βοηθήσει τους μαθητές με $240.000 και όχι με $134.000 όπως ισχυρίζεται η Κοινότητα. Το ουσιαστικό θέμα είναι η "ασυνεννοησία", ο "ανταγωνισμός" και, όπως αντιλαμβάνομαι, η επικράτηση της "εξουσίας των διαχωρισμών". Δεν εξηγείται αλλιώς...
Χωρίς τη διάθεση να συμμετέχω στη "διαμάχη" που έχει προκύψει δυσκολεύομαι να αντιληφθώ το σκεπτικό δύο οργανισμών που λειτουργούν για τον αυτό κοινωφελή σκοπό και ακόμη την "απαίτηση" από τους εθελοντές να "αναστείλουν" περικοπές - σε καιρούς μάλιστα χαλεπούς - το επινοητικό σλόγκαν "Δικαίωμα στη γνώση" και πάνω απ όλα την δημιουργία νέων σχημάτων και προγραμμάτων τα οποία "αισίως" έρχονται να αντικαταστήσουν τα υπάρχοντα, ομολογουμένως λίαν αποτελεσματικά...   
Ας σοβαρευτούμε. Η σημερινή Κοινότητα της κρίσης έχει ανάγκη την κάθε εθελοντική και χρηματική βοήθεια και όχι ριψοκίνδυνα πειράματα και ιδεαλιστικά συνθήματα  πληθωρικά σε "Δικαιώματα και γνώσεις".
Αλλέως, "Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα"...
               

Εσείς τι λέτε;

                     
Παρακμιακή ελληνική TV...

Η ελληνική τηλεόραση έπασχε πάντα από διάφορα νοσηρά σύνδρομα που ως επί το πλείστον συνδέονταν με την έλλειψη παιδείας και αισθητικής που διέπει τους φορείς της. Το μοντέλο της υπερπαραγωγής των άλλοτε "ευτραφών αγελάδων" έδωσε τη θέση του στην μοιραία άκαρπη ανακύκλωση, η οποία εσχάτως υπέστη σφοδρή ποσοτική υποβάθμιση που λόγω καλοκαιριού έγινε ολοένα και πιο πενιχρή.
Μπορεί να ακούγεται θλιβερό αλλά το φετινό καλοκαίρι στην Ελλάδα για τους πολλούς δεν είναι αφορμή για διακοπές. Αρκετοί έμειναν σπίτι τους με θερινή συντροφιά την τηλεόραση. Η κλεισούρα θα αποκτούσε σίγουρα διαφορετικές διαστάσεις πνευματικότητας και ψυχαγωγίας αν δεν συνδυαζόταν αναγκαστικά με τη θέαση άθλιων τηλεοπτικών σειρών και ανούσιων εκπομπών χωρίς λόγο ύπαρξης. Η πολιτιστική κατάντια που διατρέχει την ελληνική τηλεόραση από καταβολής της ιστορίας της είναι άμεσος συνεργός στην πνευματική παρακμή και την κοινωνική αποβλάκωση  μιας ολόκληρης γενιάς... Είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι παρά την παραγωγική επάρκεια της ιδιωτικής τηλεόρασης τις τελευταίες δεκαετίες, το επίπεδο της παρακαταθήκης που μια τόσο μεγάλη βιομηχανία άφησε, βρίσκεται υπό το μηδέν. Αμέτρητες κακόγουστες σειρές με ατάλαντους πρωταγωνιστές και εμετικά σενάρια κυριαρχούν καθημερινά στην μικρή οθόνη... Η Ελλάδα των τελευταίων ετών και ειδικότερα της σημερινής κρίσης βρίσκεται εγκλωβισμένη σε ένα παρωχημένο πολιτισμικό πλαίσιο που δεν λέει να καταλάβει πως πέθανε, ανήμπορη να ξεπεράσει το άνοστο χιούμορ, την ατέλειωτη φλυαρία, τον "anchor- μπαμπούλα", την "γκέι-κυριαρχία" και τις χαζοχαρούμενες διακοσμητικές γλάστρες... Ο κόσμος δυστυχώς ταυτίστηκε με τέτοιου είδους προϊόντα, όσο σε επίπεδο προσωπικότητας όσο και σε ευρύτερο επίπεδο κοινωνικής συμπεριφοράς... Η ελληνική τηλεόραση του 2015 είναι ένας θλιβερός συνδυασμός βαρετής κονσέρβας και σύγχρονης παρακμής, που με ξενόφερτη βοήθεια προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των απαιτήσεων ολίγων κοιμισμένων τηλεθεατών. Όλως παραδόξως ελάχιστα προϊόντα από το υποτιθέμενο "ένδοξο" παρελθόν συνδράμουν στην προσπάθεια συντήρησής της (δυο - τρείς κλασικές σειρές, έστω και σε επανάληψη). Δεν μου αρέσει να χρεώνω τα πάντα στη καραμέλα που λέγετε “οικονομική κρίση”,  αλλά πιστεύω πως χάρη σ’ αυτή, η ελληνική τηλεόραση τον τελευταίο χρόνο έχει γίνει απίστευτα κουραστική και ανούσια. Εκπομπές που υπεραναλύουν τα προβλήματα  αλλά αδυνατούν να δώσουν λύση, τούρκικες και βραζιλιάνικες σειρές, οι οποίες τουλάχιστον εμένα με αφήνουν εντελώς αδιάφορο και εκπομπές που αναμασάνε με τον πιο πρόχειρο τρόπο το περιεχόμενο που υπάρχει άφθονο στο απέραντο Internet, σίγουρα δεν με κέρδισαν σαν τηλεθεατή με αποτέλεσμα κάποιες ώρες ανάπαυλας και σκοτώματος χρόνου, να ψάχνω να βρω εναλλακτικές λύσεις όπως ένα καλό βιβλίο ή κάποιο σταυρόλεξο για γερά μολύβια μέσα τις "Σπαζοκεφαλιές". Ακόμη ένα καλοκαίρι ανίας για όσους μένουν στο σπίτι, άλλη μια αφορμή να θυμηθούμε όλα εκείνα για τα οποία ντρεπόμαστε. Ας όψεται η ελληνική TV...

Εσείς τι λέτε;

Τι χρεώνει η ελλαδική εκκλησία για τα μυστήρια;  

"Ότι έχετε ευχαρίστηση" είναι η απάντηση που λαμβάνουν οι πιστοί που τελούν μυστήρια σε εκκλησίες από τους εφημέριους. Το κοινό μυστικό της χρηματικής αμοιβής προς τον ιερό ναό που πραγματοποιείται γάμος, βάπτιση, μνημόσυνο ή κηδεία ισχύει εδώ και πολλά χρόνια, ωστόσο έχει αποτελέσει ουκ ολίγες φορές αντικείμενο διένεξης μεταξύ πιστών και ιερέων, κυρίως στην περίπτωση που το ποσό το οποίο θα ζητηθεί είναι υψηλό. Τα δεδομένα της εποχής βέβαια φαίνεται να έχουν αλλάξει, αφού η οικονομική δυσπραγία έχει στρέψει πολλά ζευγάρια από την εκκλησία στο δημαρχείο, με τους πολιτικούς γάμους να παρουσιάζουν αλματώδη αύξηση τα τελευταία χρόνια. Βέβαια, στις περιπτώσεις μυστηρίων όπως οι βαπτίσεις, οι κηδείες και τα μνημόσυνα η εκκλησία αποτελεί μονόδρομος... Στην ελληνική νομοθεσία αλλά και σε επίσημα έγγραφα της ελλαδικής εκκλησίας, όσο και αν ψάξει κανείς δε θα βρει κάποιον όρο που να υποχρεώνει τον Έλληνα πολίτη να καταβάλει ορισμένο ποσό για την τέλεση μυστηρίου σε ιερό ναό. Ωστόσο υπάρχει ο άγραφος κανόνας και οι συνεννοήσεις πιστών και ιερέων συνήθως μετά την τέλεση ενός γάμου ή μιας βάπτισης. Όπως τονίζουν στελέχη των διοικήσεων των Μητροπόλεων, τα χρήματα που καταβάλλονται από τους πιστούς είναι κάτι το αναμενόμενο και πολλές φορές το κάνουν δίχως να τους το ζητήσουν. Όπως αναφέρουν από την εμπειρία τους οι ιερείς, το ελάχιστο ποσό που καταβάλει κάποιος για ένα γάμο ή μια βάπτιση αγγίζει τα 100 ευρώ .Όσον αφορά τις κηδείες και τα μνημόσυνα τα χρήματα που καταβάλλονται καθορίζονται μετά από συνεννόηση με το γραφείο τελετών που έχει αναλάβει το μυστήριο. Οι τιμές κυμαίνονται από 120 ευρώ έως 200 συνήθως, ενώ όσον αφορά τα μνημόσυνα, οι τιμές πέφτουν κάτω από τα 100 ευρώ. Για κάθε ποσό που δίνουν οι πιστοί υπάρχουν μπλοκ χειροπραξιών όπου γράφονται τα ποσά που δίδονται. Δεν είναι λίγες οι φορές όμως που η έλλειψη χρημάτων οδηγεί στο να τελούνται τα μυστήρια δωρεάν. "Πολλές φορές καλούμε τους πιστούς να τελέσουν το μυστήριο του γάμου καθημερινή και όχι σαββατοκύριακο, προκειμένου να είναι ελάχιστο το κόστος ή και καθόλου", μου ανέφερε ο πρωτοπρεσβύτερος του Ιερού Ναού Αγίας Αικατερίνης Καλαμάτας, Παναγιώτης Χριστόπουλος. Όπως εξήγησε ο ίδιος, το γεγονός ότι τα εισοδήματα στην ενορία του είναι σχετικά μικρά, έχει προσαρμόσει και τις απαιτήσεις του Ναού."Ζούμε καθημερινά την ανεργία και την ανέχεια, δε μπορούμε να έχουμε τέτοιες απαιτήσεις από τους πιστούς", τόνισε ο πατήρ Χριστόπουλος. Παράδειγμα προς μίμηση η ελλαδική εκκλησία...

Εσείς τι λέτε;

Κρίση; ποιά κρίση...

Πριν φύγω για Ελλάδα υποσχέθηκα στο εκδότη των "Ελληνοκαναδικών Νέων" ότι τα άρθρα μου θα αφορούν - όσο γίνεται - τις εδώ εντυπώσεις μου... Είναι λοιπόν πρωί Τρίτης και χρειάζομαι να επισκεφθώ την τράπεζα πριν το καθημερινό μπάνιο, για να διαπιστώσω από πρώτο χέρι ότι όλα τα καφέ μπαρ στο κέντρο αλλά και στην περιφέρεια, ειδικότερα στην μεγάλη πλατεία Καλαμάτας είναι γεμάτα από κόσμο κάθε ηλικίας και φύλλου και αργοσχολούν κουβεντιάζοντας χαρούμενα. Άραγε οι περισσότεροι  άνεργοι  επιδοτούμενοι; Γείτονάς, που πήγε το Σάββατο στο "Γλεντάδικο",  μου΄λεγε ότι υπήρχε το αδιαχώρητο, ασφυκτικά γεμάτο, με κόσμο χαρούμενο και χαμογελαστό, που συμμετείχε αυθόρμητα στο τρικούβερτο γλέντι, πολλοί και πολλές με χορευτικές ικανότητες ζούσαν και γλεντούσαν,  έδειχναν να μην τους επηρεάζει καμιά κρίση, στον κόσμο τους...Εστιατόρια, ψαράδικα, πιτσαρίες, σουβλατζίδικα και κάθε λογής ταβέρνες, γεμάτες με κόσμο, τα φαγητά μεγάλης ποικιλίας με τα ανάλογα ποτά όλα σε υπέρ επάρκεια, νέοι, νέες, αλλά και οικογένειες σε πλήρη σύνθεση, χαιρόντουσαν και απολάμβαναν τις στιγμές της ευχαρίστησης, όλοι χαρούμενοι και γελαστοί, ακόμα και όταν τους έρχεται ο λογαριασμός ακόμα σε ευρώ, δεν δυσανασχετεί κανείς.Το ίδιο και οι παραλίες. Καρφίτσα δεν χωράει...Κατάστημα ενδυμάτων στο κέντρο της πόλης με πολυδιαφημιζόμενες εκπτώσεις, γεμάτο από κόσμο, αγοράζει ψωνίζει τα πάντα με άνεση, πληρώνει χωρίς δυσκολία, παίρνει μερικές φορές περισσότερα απ’ ότι χρειάζεται, έχει καταληφθεί από καταναλωτική μανία... Πού βρίσκει τόσα χρήματα για να πληρώνει άνετα, δεν τον επηρέασε η κρίση; Απορώ πράγματι όταν μέσω των ενημερωτικών τηλεοπτικών εκπομπών βλέπω ότι οι οφειλές των πολιτών για χρέη προς το Δημόσιο, κυρίως από φόρο εισοδήματος και ΕΝΦΙΑ, έφθασε αισίως στο αστρονομικό ποσό των 70.000.000.000 ευρώ, που σημαίνει ότι όλοι, ή σχεδόν όλοι, δεν καταβάλλουν εμπροθέσμως τις οφειλές τους, τις αφήνουν να αυξηθούν, και μετά οι έξυπνοι τρέχουν να τις ρυθμίσουν σε 100 (άκουσον) ετήσιες δόσεις ...Σε βορεινό νομό, σε επίπεδο περιφέρειας, αποφάσισαν συναινούντων όλων των παραγωγικών και συνδικαλιστικών φορέων, να επιδιωχθεί, να επιτραπεί η είσοδος    στην περιοχή 5.000  οικονομικών μεταναστών για να απασχοληθούν σε διάφορες εργασίες , αγροτικές, οικοδομικές και άλλες με το αιτιολογικό ότι οι Έλληνες άνεργοι κυρίως νέοι, δεν επιθυμούν να εργασθούν σε τέτοιες δουλειές, αλλά προτιμούν μάλλον το επίδομα ανεργίας και τον ελληνικό καφέ, βαρύ και όχι στους χώρους τεμπελιάς. Σέβομαι την προσωπικότητα και την επιλογή του κάθε πολίτη και κυρίως σε ότι αφορά την προσωπική και επαγγελματική του υπόσταση και απασχόληση, δεν μου αρέσει και το λέω ευθαρσώς σε όσους κινούνται “κουτοπόνηρα” έτοιμοι να εκμεταλλευτούν κάθε ευκαιρία προφασιζόμενοι διάφορες ανύπαρκτες αδυναμίες και στρεβλώσεις του πολιτικού πελατειακού συστήματος, που δυστυχώς ακόμα ευδοκιμεί...
Αυτά προς το παρών, χωρίς φόβο και πάθος...
Τα ξαναλέμε την άλλη εβδομάδα.

Εσείς τι λέτε;

Καλαμάτα, η πιο ευτυχισμένη πόλη...

Η Καλαμάτα, ας μου επιτρέψουν οι απανταχού μη Μεσσήνιοι,  είναι το θέμα του σημερινού άρθρου αφού σε τούτη τη μαγευτική πόλη του νότου  αποφάσισα να περάσω το μεγαλύτερο μέρος των φετινών μου διακοπών... Άλλωστε δεν θα μπορούσε να γίνει και διαφορετικά γιατί πέρα από φυσική ομορφιά και "νεοκλασική" γοητεία, πεντακάθαρα νερά και ωραίες παραλίες, η Καλαμάτα είναι και κάτι άλλο: μια σύγχρονη μεσογειακή πόλη, που εύκολα μπορείς να τη γυρίσεις όλη με το ποδήλατό σου! Μια πόλη πανέμορφη, ιστορική και κυρίως ανθρώπινη "λουσμένη" από έντονη ηλιοφάνεια στην οποία το ένδοξο παρελθόν δίνει ραντεβού με το παρών και το μέλλον, σε έναν συνδυασμό που επιτρέπει στην Καλαμάτα να αναπτύσσεται και να εξελίσσεται συνεχώς σε πείσμα της κρίσης...
Το κέντρο και η παραθαλάσσια οδός είναι γεμάτο με εντυπωσιακά νεοκλασικά του αρχοντικού παρελθόντος και ακόμη στις δύσκολες μέρες μας γνωρίζει εντυπωσιακή άνθηση του εμπορίου και της βιομηχανίας.
Στην Καλαμάτα σήμερα δεν θα δυσκολευτείς να βρεις αρκετά και καλά μέρη για φαγητό ή διασκέδαση για κάθε γούστο, σε προσιτές τιμές, αλλά και πεντακάθαρα νερά στην απέραντη παραλία που βρίσκεται πολύ κοντά στην καρδιά της πόλης. Η χρυσαφί άμμος και τα πεντακάθαρα γαλανά νερά έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενώ λειτουργούν και πολλά beach bars που διαθέτουν ξαπλώστρες δωρεάν, απλά με την αγορά ενός καφέ... Μέχρι να πέσει ο ήλιος γίνεται πραγματικός συνωστισμός καθώς πάρα πολλοί Καλαματιανοί και επισκέπτες απολαμβάνουν το μπάνιο τους.
Στη διαμετρικά αντίθετη πλευρά από την παραλία βρίσκεται το λιμάνι της Καλαμάτας το οποίο αποτελεί διαχρονικά αιτία εμπορικής ανάπτυξης.
Ένα από τα πιο όμορφα μέρη για βόλτες στην Καλαμάτα είναι αναμφισβήτητα το ιστορικό κέντρο της πόλης με το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων που χτίστηκε το 1150 και ευλογήθηκε η επαναστατική σημεία στις 23 Μαρτίου 1821.
Η περιοχή της Βέργας, λίγο έξω από την πόλη, διαθέτει τα καλύτερα νυχτερινά μαγαζιά - πραγματικές υπεραγορές που σου δίνουν παράλληλα μια εκπληκτική θέα της Καλαμάτας και του Μεσσηνιακού κόλπου. Ομορφιές δεν θα βρεις μονάχα στην Καλαμάτα, αξίζει λοιπόν να βολτάρεις στις μικρές "γειτονιές" κατά μήκος της θάλασσας για σχεδόν 18 χιλιόμετρα.
Τέλος, όπως συμβαίνει κάθε καλοκαίρι, στην Καλαμάτα και τη Μεσσηνία θα βρεθούν αρκετοί καλλιτέχνες είτε για να τραγουδήσουν είτε για να παρουσιάσουν τη δική τους θεατρική παράσταση. Για τον μήνα Αύγουστο έχουν προγραμματιστεί, η θεατρική παράσταση "Ο Μικρός Πρίγκιπας", οι συναυλίες Γιάννης Κότσιρας &Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μπάμπης Στόκας και η αρχαία κωμωδία "Αχαρνής" του Αριστοφάνη.
Η φιλόξενη Καλαμάτα σας περιμένει και με τον νέο αυτοκινητόδρομο σε δυόμιση μόλις ώρες από την Αθήνα βρίσκεστε εδώ. Ελάτε και πιστέψτε με πως δεν θα το μετανιώσετε...

Εσείς τι λέτε;

Δημήτρης Σούδας: Θύμα ή θύτης...

Έξυπνος, δραστήριος, επικοινωνιακός, γέννημα-θρέμα της παροικίας μας ο Δημήτρης Σούδας απεφοίτησε από το Σωκράτη και γρήγορα ασχολήθηκε με τα κοινά. Συμμετείχε στο Κογκρέσο, την ΕΚΜ και σε διάφορους άλλους τοπικούς οργανισμούς.
Εργάσθηκε για διάφορα δημοτικά και επαρχιακά κόμματα και το 2002 σε ηλικία μόλις 23 ετών μετακόμισε στην Οττάβα όταν ο Στίβεν Χάρπερ έγινε αρχηγός του κόμματος Canadian Alliance. 
Μετά την νίκη του Χάρπερ στις εκλογές του 2006 ο Δημήτρης Σούδας προσελήφθη στην κυβέρνηση και σύντομα ανέλαβε τα καθήκοντα του εκπροσώπου Τύπου του πρωθυπουργού και του επικεφαλής Επικοινωνιών της Συντηρητικής κυβέρνησης.                                                                                                                    Στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου ορίστηκε επικεφαλής της Καναδικής αποστολής και αργότερα προήχθη  στην θέση του Εκτελεστικού Διευθυντή της Καναδικής Ολυμπιακής Επιτροπής για να παραιτηθεί το 2013 ύστερα από παρότρυνση του πρωθυπουργού ο οποίος του ανέθεσε την προώθηση και καθοδήγηση του Συντηρητικού κόμματος εν όψει των επικείμενων ομοσπονδιακών εκλογών.  
Ο Δημήτρης Σούδας υπήρξε ο στενός σύμβουλος του πρωθυπουργού, βρισκόταν πάντοτε κοντά του, τον συνόδευε σε ταξίδια και διεθνείς συσκέψεις. Μπροστά του είχε ένα λαμπρό μέλλον... 
Και ξαφνικά σε ανύποπτο χρόνο, στο ζενίθ της δόξας του, έσκασε η βόμβα. Ο Δημήτρης Σούδας απομακρύνεται από τη διευθυντική ομάδα του Συντηρητικού κόμματος για την ανάμιξη του στην προεκλογική προετοιμασία της μνηστής του Ιβ Άνταμς, όταν εκείνη έθεσε υποψηφιότητα στην περιοχή Oakville-North Burlington. Η σχέση του Δημήτρη Σούδα και του Συντηρητικού κόμματος τερματίστηκε.  
Η Ιβ Άνταμς εν τω μεταξύ, προς έκπληξη όλων, τον περασμένο Φεβρουάριο πέρασε πανηγυρικά από τα Συντηρητικά στα Φιλελεύθερα έδρανα με τις φήμες και τα σενάρια να παίρνουν και να δίνουν. Πρώτη είδηση στα μέσα ενημέρωσης, λίγες ώρες μετά την απόφαση της συντρόφου του, αποτελεί πλέον η "μετακίνηση" του Δημήτρη Σούδα στο Φιλελεύθερο κόμμα του Τζάστιν Τρυντό. Είδηση που ωστόσο ουδέποτε διέψευσε ή επιβεβαίωσε ο ίδιος.
Ο Δημήτρης Σούδας δεν υπήρξε ένας απλός σύμβουλος, ένας κομματικός υπάλληλος. Αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος του κομματικού μηχανισμού, ξέρει λεπτομερώς τα άκρως απόρρητα μυστικά του κυβερνώντος κόμματος και γνωρίζει όσο κανείς άλλος τον τρόπο σκέψης και λήψης αποφάσεων του πρωθυπουργού και των στενών συνεργατών του. 
Το ερώτημα ωστόσο παραμένει. Γιατί τελικά το Συντηρητικό κόμμα απομάκρυνε ένα μέλος-κλειδί, μία κομματική "ιδιοφυΐα", για ενέργεια όχι απαραίτητα επιζήμια για το κόμμα, όταν μάλιστα η "απερισκεψία" με λίγη "προσπάθεια" θα μπορούσε να "διαφύγει" της προσοχής (όπως επανειλημμένα συμβαίνει στον θαυμαστό πολιτικό κόσμο...) Και πρόκειται για μία απομάκρυνση που ίσως να έχει σοβαρές επιπτώσεις για τους ίδιους τους Τόρις...
H Ιβ Άνταμς έχασε πρόσφατα το φιλελεύθερο χρίσμα στην περιοχή Eglinton-Lawrence, αφού εν τω μεταξύ ο Δημήτρης Σούδας φρόντισε να γίνει μέλλος του Φιλελευθέρου κόμματος.
Πως αλλάζουν οι καιροί και οι ιδεολογίες, που όμως αποδεικνύονται ευκαιριακές και ανύπαρκτες στο άκαρδο και διεφθαρμένο ανά τους αιώνες πολιτικό σύστημα, πάσης μορφής και σχήματος...
Θύμα ή θύτης ο Δημήτρης Σούδας; Ο χρόνος κι η ιστορία θα δείξει. Ίσως όμως και όχι...