Εσείς τι λέτε;

Το προσωπικό νόημα των εορτών...

Άλλος ένας χρόνος κοντεύει να φύγει και να μας προσπεράσει... Ένας ακόμα κύκλος θα κλείσει...ένας κύκλος που περιέχει γεγονότα ευχάριστα, δυσάρεστα, σημαντικά. ασήμαντα, σοβαρά, αστεία... Άλλος ένας χρόνος μας αποχαιρετά και για μία ακόμη φορά ακούμε τον εαυτό μας να λέει τα ίδια λόγια: "Σε λίγες μέρες είναι Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά ,πώς πέρασε έτσι πάλι ο καιρός;" H συνειδητοποίηση του ερχομού των γιορτών προξενεί στον καθένα διαφορετικά συναισθήματα. Κάποιοι χαίρονται σαν μικρά παιδιά. Γι' αυτούς οι γιορτές είναι χαρά και πανηγύρι και τίποτα δεν επηρεάζει τη γλύκα της προσμονής τους. Για κάποιους άλλους όμως τα συναισθήματά τους είναι ανάμεικτα: άγχος και μελαγχολία τούς κάνουν να θέλουν να αποφύγουν τον "πυρετό", τον "πονοκέφαλο" των γιορτών. Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστος, ονομαστικές γιορτές, γενέθλια, βαφτίσια, γάμοι, κηδείες, Εθνικές και προσωπικές επέτειοι σηματοδοτούν την πορεία μας στο χρόνο, απαλύνουν τη σκληρότητα της καθημερινότητας και μας δίνουν ευκαιρίες να ζήσουμε κάτι διαφορετικό. Τη χαρά, αλλά και το βίωμα της ιδιαίτερης σημασίας και της διαφορετικότητας που τις χαρακτηρίζει. H διαφορετικότητα των γιορτών δεν βρίσκεται βέβαια μόνο στο ότι τις μέρες αυτές πολλοί από μας δεν πηγαίνουμε στη δουλειά μας. Φανταστείτε τις αργίες του χρόνου σαν απλές ημέρες διακοπών, όπως αυτές του καλοκαιριού, χωρίς κανέναν ιδιαίτερο εορταστικό χαρακτήρα. Αυτό που κάνει κάποιες μέρες γιορτινές είναι η ύπαρξη τελετών και εθίμων, συνηθειών τοπικών, εθνικών, θρησκευτικών, οικογενειακών και προσωπικών. Είναι επίσης το γεγονός ότι είναι ενταγμένες στον κύκλο και στο ρυθμό της ζωής μας και εκφράζουν τις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτήν. Oι μεγάλες θρησκευτικές γιορτές ως γνωστόν έχουν τις ρίζες τους στις πρωτόγονες κοινωνίες, αποτελούν συνδετικό κρίκο του ανθρώπου με τη φύση και ακολουθούν τον άνθρωπο στα χιλιάδες χρόνια της πορείας των διάφορων πολιτισμών του. Kάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις προσωπικές γιορτές του καθενός από μας: βαφτίσια, γενέθλια, αρραβώνες, γάμοι, εκφράζουν τη συνεχή ανανέωση της ζωής, την αλλαγή, τη μη στασιμότητα, οριοθετώντας το τέλος ορισμένων περιόδων της ζωής μας και την αρχή κάποιων άλλων. προσωπικές καθώς και οι μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, οι οποίες αποτελούν για τους περισσοτέρους από εμάς αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας, είναι συνδεδεμένες με λιγότερο ή περισσότερο έντονη συναισθηματική φόρτιση. Δεν έχει και τόση σημασία αν πιστεύουμε στο θρησκευτικό νόημα των γιορτών. Oι γιορτές απαιτούν το μέρος που τους αναλογεί από τη ζωή μας, είτε το θέλουμε είτε όχι... Καλά Χριστούγεννα και η Νέα Χρονιά 2015 να είναι ευτυχισμένη και αισιόδοξη γεμάτη ελπίδα, υγεία, ειρήνη και δημιουργική διάθεση...

Εσείς τι λέτε;                                                                                                              Μιχάλης Τελλίδης                                                                            michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Πρόωρα...Χριστούγεννα!

Από όλες τις γιορτές, κυρίως εδώ στην Βόρεια Αμερική, είναι γεγονός πως τα Χριστούγεννα θεωρείται η πλέον εμπορική. Η πολυαγαπημένη αυτή γιορτή μάλιστα έχει και ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Κάθε χρόνο έρχεται όλο και νωρίτερα! Αυτό κι αν είναι Χριστουγεννιάτικο θαύμα... Σε λίγο θα φτάσουμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα τον Αύγουστο... Άλλωστε, συνηθίσαμε να βλέπουμε δέντρα, στολίδια και Αϊ Βασίληδες σε πολλά καταστήματα το κατακαλόκαιρο! Εν πάση περιπτώσει, όλος ο επιχειρηματικός κόσμος περιμένει πως και πως αυτές τις μέρες προκειμένου να αυξήσει τον τζίρο του, να φέρει κόσμο στο μαγαζί του, να πουλήσει περισσότερα προϊόντα ή ότι άλλο τέλος πάντων διαθέτει. Στην Ελλάδα βέβαια, αντίθετα με τις χώρες του εξωτερικού, συνηθίζουν να γιορτάζουν τις ονομαστικές γιορτές, τιμώντας ταυτόχρονα και ένα τεράστιο και περίπλοκο εορτολόγιο Αγίων και Οσίων, 365 μέρες το χρόνο... Αντίθετα, τα Χριστούγεννα είναι ουσιαστικά η γιορτή των γενεθλίων του Χριστού. Ένα περίπλοκο σύνολο μυστικιστικών και ιερών αφηγήσεων περιβάλλει την 25η Δεκεμβρίου, όμως κατά βάση πρόκειται για μία γέννηση, μία ελπιδοφόρα  φωτεινή στιγμή θρησκευτικής σημασίας, η οποία συνεχίζει ύστερα από 2000 τόσα χρόνια να γαληνεύει τη φαντασία μας. Δυστυχώς η κουλτούρα μας, καθώς και το σύνολο των πολιτισμικών αναφορών μας, έχει κυριολεκτικά εξοκείλει προς την υπερκατανάλωση. Η αξία μας, η ταυτότητά μας, το "μέγεθός" μας μέσα στο κοινωνικό σύνολο είναι συνάρτηση αυτών που έχουμε και όχι αυτού που είμαστε. Καταναλωτικά αγαθά δηλαδή. Πράγματα εφήμερα. Πράγματα φθαρτά. Απλώς πράγματα. Μοιραία, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς μήπως και οι τρεις μάγοι αγόρασαν τα δώρα τους στις εκπτώσεις; Στον δρόμο προς τη Βηθλεέμ μήπως έπιναν κόκα-κόλες με οδηγό το GPS και το ipad; Υπάρχει έστω και μία μικρή διασύνδεση μεταξύ Χριστουγέννων και αυτού του υπερβολικού παζαριού που βλέπουμε να συμβαίνει κάθε χρόνο όλο και πιο διογκωμένα; Κάθε χρόνο, σε διάφορους τομείς παραγωγής και κατανάλωσης, καταλήγουμε να σπαταλάμε και να πετάμε τεράστιες ποσότητες φαγητού στα σκουπίδια. Καθόλου χριστιανική πράξη, ειδικά από τη στιγμή που ακόμη και εντός των ορίων της υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με "λιγότερα απ’ τα λίγα" και παιδιά υποσιτίζονται και λιποθυμάνε απ’ την πείνα στα σχολεία. Το βλέπουμε στην σημερινή Ελλάδα... Δυστυχία, θλίψη και απόγνωση έχει χαριστεί απλόχερα σε πολλούς συνανθρώπους μας, ειδικά κατά τα τελευταία χρόνια. Η βία και η αδικία είναι πλέον δύο μεγέθη πολύ υπολογίσιμα σε ολόκληρο τον κόσμο... Ναι στα δώρα, που θεωρούνται πράξη προσφοράς και αγάπης. Ναι όμως και στην αλληλεγγύη και αγάπη προς τον πάσχοντα πλησίον μας. Πιστεύω πως η κάθε μέρα είναι καλή για να ελέγξουμε τις προτεραιότητές μας και τα Χριστούγεννα σίγουρα δεν είναι εξαίρεση. Έτσι, για αλλαγή, ας προσπαθήσουμε να βρούμε μία φορά τη χαρά όχι μόνο στα πράγματα, αλλά στη συμπαράσταση, στην παρουσία, στην αφοσίωση προς τον συνάνθρωπο και σε μία υπόσχεση που θα τηρήσουμε, για ένα καλύτερο αύριο για όλον ανεξαιρέτως τον κόσμο...

Εσείς τι λέτε;

Εσείς τι λέτε;

Για τα σχολεία, ρε γαμώτο!

Δεν έχουν το Θεό τους πλέον παραγωγοί και ατζέντηδες, οι οποίοι στην αγωνία τους να πουλήσουν εισιτήρια για τα πάσης φύσεως θεάματα που μας πασάρουν δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν ακόμη και τους μαθητές των σχολείων μας! Μετά το "ποδαρικό" του Πλούταρχου, ο Νταλάρας (κατά κόσμον Νταράλας) πριν από την "πολύκροτη" συναυλία του πήρε σβάρνα τα σχολεία για να ζήσει - όπως είπε - την πιο "συγκινητική" στιγμή της ζωής του... Βέβαια την πραγματική "συγκίνηση" πρέπει να την ένοιωσε όταν το Ριάλτο γέμισε από τους γονείς των μαθητών! Αναρωτιέμαι εάν ο Νταλάρας, με την ευκαιρία, δίδαξε στους ανυποψίαστους μαθητές την "πραγματική" γεωγραφία, ότι το Αιγαίο δηλαδή ανήκει στα ...ψάρια του! Και για μια χούφτα δολάρια από το "υστέρημα" του "λαϊκού" μας αοιδού, δώστου τεμενάδες οι σχολάρχες και δώστου τζάμπα ολοσέλιδες ρεκλάμες στις εφημερίδες μας,   που οι άμοιρες πασχίζουν να τα φέρουν βόλτα... Απορίας άξιον πάντως είναι πως και η σελίδα "Τα Νέα της ΕΚΜΜ" ξεχνάει να προβάλλει και κάποιους αληθινούς δικούς μας ευεργέτες, όπως το CHATEAU και το PALACE για παράδειγμα, που όποτε τους ζητηθεί διαθέτουν δωρεάν τις αίθουσες και τα  εδέσματά τους για την ενίσχυση των σχολείων μας και ακόμη τους ντόπιους καλλιτέχνες  που συχνά εμφανίζονται αφιλοκερδώς, και εδώ που τα λέμε δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις αζήτητες πλέον "σπασμένες" φωνές των εισαγόμενων "αστεριών"...Εν τω μεταξύ τελευταία, ορισμένοι "μεγαλοδωρητές", εκτός και εντός συνόρων, "ανακάλυψαν" τα πάσχοντα σχολεία μας και κόπτονται να τα "βοηθήσουν" με το αζημίωτο βέβαια...Το μενού πλούσιο και ποικίλο και εμείς διαλέγουμε και παίρνουμε: Κονσέρτα για τα σχολεία μας...Φιέστες για τα σχολεία μας...Πανηγύρια για τα σχολεία μας...Μακαρονάδες για τα σχολεία μας...Φασολάδες για τα σχολεία μας... Αλά ούνα αλά ντούε για τα σχολεία μας...Τα "καθαρά" κέρδη (άραγε υπάρχουν και βρώμικα!) για τα σχολεία μας... Για τα σχολεία, ρε γαμώτο! Τώρα, πως γίνεται και με τόσες μύριες εκδηλώσεις να μην μπαίνει ούτε λέπι στα σχολεία μας και να είναι μόνιμα στο κόκκινο, αυτό είναι ένα μυστήριο που μόνο ο Σέρλοκ Χόλμς μπορεί να λύσει! Κακά τα ψέματα. Τα ελληνικά μας σχολεία εμείς και μόνο εμείς μπορούμε να τα διατηρήσουμε με τον ταπεινό οβολό μας και τις φιλότιμες προσπάθειες των αληθινών αστεριών-εθελοντών της εξουσιοδοτημένης Ερανικής  Επιτροπής που επιβεβαιώνουν το γνήσιο της υπογραφής...Δύο ερανικές προσπάθειες ξεκινούν σε λίγες ημέρες. Η καθιερωμένη ετήσια λαχειοφόρος και "Γεύση και Παράδοση". Ας δώσουμε και πάλι το παρών. Για τα σχολεία μας, για τα παιδιά μας, για τη γλώσσα, τον πολιτισμό, τη θρησκεία και τις παραδόσεις μας...  

 

 

Εσείς τι λέτε;

Παναγιώτης Παπαδάκης: Θύμα της αδιαφορίας, ανοργανωσιάς και προχειρότητας...

Χάσαμε μία ακόμη ευκαιρία - ίσως την τελευταία - να στείλουμε βουλευτή ελληνικής καταγωγής στο Καναδικό Κοινοβούλιο. Ο Παναγιώτης Παπαδάκης δεν κατάφερε τελικά να πάρει το χρίσμα του Φιλελεύθερου υποψηφίου. Χωρίς ουσιαστική υποστήριξη των "μεγάλων" οργανισμών μας έδωσε τη δική του άνιση μάχη με αντιπάλους άψογα οργανωμένους με οικονομικές πλάτες και στενές γνωριμίες του συστήματος...Η Επιτροπή Υποστήριξης της υποψηφιότητας του Παναγιώτη Παπαδάκη, παρ όλη την καλή  θέληση και διάθεση, φάνηκε λίγη στην σωστή καθοδήγηση και προβολή του...Το δε Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ, που θ' άπρεπε να ήταν "μπροστάρικο" σε παρόμοιες περιπτώσεις, για κάποιους δικούς του ανεξήγητους λόγους, θέλησε να μείνει αμέτοχο και ουδέτερο. Κατά ειρωνεία της "τύχης", μόλις πριν δυόμιση μήνες δημοσίευσε ανακοίνωση που έλεγε: "Έχοντας βαθειά επίγνωση της αποστολής και του ρόλου που πρέπει να διαδραματίζει το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ στην ελληνική παροικία και μετά τις εμφανείς διαπιστώσεις έλλειψης σεβαστού αριθμού υποψηφίων ελληνικής καταγωγής ανακοινώνει την ίδρυση Επιτροπής Πολιτικής Δράσης με σκοπό να εντοπίζει, αξιολογεί και ΠΡΟΩΘΕΙ υποψήφιους ελληνικής καταγωγής".Αλήθεια, πότε, πως και με ποίο τρόπο το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ εντοπίζει, αξιολογεί και ΠΡΟΩΘΕΙ υποψηφίους  καθ' ην στιγμήν και συγκεκριμένα τα τελευταία δύο χρόνια βρίσκεται σε λήθαργο και σε κατάσταση πλήρους ανυπαρξίας... Έτσι απλά, για να καταλάβουμε επί τέλους την αποστολή και τον ρόλο του! Πάντως ένα είναι σίγουρο, πως για την ήτα και την κακομοιριά μας θα μας φταίει και πάλι ο Τρυντώ και ο κάθε Τρυντώ και θα ξαναχτυπήσουμε τα τύμπανα και τις σάλπιγγες του  "πολέμου" καλώντας την παροικία να "μαυρίσει" τα "αχάριστα" κόμματα που δεν πήραν τους "δικούς" μας. Η ηττοπάθεια σε όλο της το μεγαλείο! Η αυτοαποκαλούμενη "οργανωμένη" παροικία, για άλλη μία φορά αποδείχτηκε αναδιοργάνωτη   με εντελώς ανύπαρκτο λόμπι. Βέβαια, "ελληνικό λόμπι" για τους ταγούς μας "υπάρχει" γιατί έτσι τους συμφέρει να νομίζουν για να διατηρούν τις καρέκλες... Λόμπι - με κάποιες ελάχιστες παρελθοντολογικές εξαιρέσεις - ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και με τις παρούσες "ηγεσίες" δεν μπορεί να υπάρχει. Και ως ελληνισμός εδώ, ούτε δυνατές οργανώσεις έχουμε πλέον, ούτε επιρροή, ούτε καν φωνή.... Φυσικά το μεγαλύτερο παραμύθι είναι η αριθμητική "δύναμή" μας. Ομιλούμε για 80 τόσες χιλιάδες, η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική. Στο Μόντρεαλ (σύμφωνα με την τελευταία απογραφή το 2011) μόλις και μετά βίας οι Καναδοί ελληνικής καταγωγής φτάνουμε τις 41.000. Κατά συνέπεια σε καμία περίπτωση δεν θεωρούμαστε υπολογίσιμοι ψηφοφόροι και ακόμη είναι ζήτημα αν ένα δέκα τοις εκατό ψηφίζουμε στις εκλογές... Πως λοιπόν έχουμε την απαίτηση να μας λαμβάνουν υπόψη... Με τα μυαλά που κουβαλάμε σε λίγο θα χάσουμε και τους ελάχιστους εναπομείναντες εκλεγμένους. 
Διορθώστε με παρακαλώ, αν κάνω λάθος...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael.tellides@cfmbradio.com

 

Εσείς τι λέτε;

Νεοέλληνες: Αποπροσανατολισμένοι πολίτες...

Παρακολουθώ τις εξελίξεις και ειλικρινά θλίβομαι. Η Ελλάδα χάνετε από την αδιαφορία και από την έλλειψη εθνικής υπερηφάνειας. Οι γεννήσεις μειώνονται από τα ελληνικά ζευγάρια και πληθαίνουν οι γέννες από τους αλλοδαπούς...Τα μαγαζιά των ελλήνων κλείνουν μέρα με τη μέρα και στη θέση τους ξεπροβάλλουν μαγαζιά ξένων...Ο κρατικός ιστός είναι σε πλήρη αποδόμηση - δήθεν για ανάπτυξη - μα προκαλεί αποδιοργάνωση και χάος...Υπάλληλοι απολύονται, οργανισμοί εξαφανίζονται, άνθρωποι ταλαιπωρούνται, νοσοκομεία υπολειτουργούν, σχολεία διαλύονται, εδάφη ξεπουλιούνται, παραλίες, βουνά, κοιτάσματα... Νέοι και νέες φεύγουν από την χώρα, επιστήμονες άνθρωποι του πνεύματος αναζητούν ελπίδες αλλού...Τι θα μείνει πίσω τελικά; Οι ανήμποροι ηλικιωμένοι, οι αλλοδαποί, οι λαθρομετανάστες και κάποια μνήματα ηρώων γεμάτα λάσπη και μπογιά... Η Ελλάδα κινδυνεύει να χαθεί εδαφικά… θα βρίσκετε μόνο μέσα στα μυαλά και την ψυχή  ελαχίστων μέχρι και αυτή να σβήσει από εκεί και να οδηγηθεί στη λήθη...μαζί με τον θάνατο τους θα σβήσει γιατί έσβησε πρώτα η αγάπη των ίδιων των ελλήνων γι' αυτόν τον τόπο, γιατί σταμάτησαν να μνημονεύουν τους ήρωες και τους θεούς μας, γιατί μέσα στην παιδεία πέρασαν την παραχάραξη και το μίσος για την Ελλάδα και το έκαναν έντεχνα και με τέτοιο τρόπο ώστε να μην γεννιούνται πλέον ήρωες…Οι νεοέλληνες - εντελώς ανιστόρητοι - αδιαφορούν, χωρίς στην ουσία να φταίνε οι ίδιοι... φταίνε οι "ηγέτες" που αντί να κάτσουν να τους διδάξουν αξίες και αρετές τους οδήγησαν στην καφετέρια και στην τεμπελιά με χαρτζιλίκι του μπαμπά και της μαμάς … και οι λίγοι άξιοι νέοι που ευτυχώς υπάρχουν εισπράττουν τον χλευασμό των δυτικοποιημένων φίλων τους... Κινδυνεύει να σβήσει η Ελλάδα γιατί δεν τροφοδοτείται πλέον ο λύχνος της με το λάδι του έθνους, δεν προβάλλονται τα σύμβολα ως κορωνίδα μας... Πλήρης αδιαφορία πλέον για όλους και για όλα...περιμένοντας τι; να μας λυπηθούν; η ότι θα φτιάξουν τα πράγματα; Σε λίγο η ελευθερία θα χαθεί για χάρη ενός "ασφαλέστερου" κόσμου και τα χρώματα της σημαίας από γαλανόλευκα θα γίνουν πλέον γκρίζα και μουντά για να μην μας θυμίζουν την ενδοξότητα του έθνους των Ελλήνων. Η διχόνοια έκανε καλά τη δουλειά της τόσα χρόνια… Οι γείτονές μας "σουλατσάρουν" πλέον ανενόχλητοι στα εδάφη μας και παραβιάζουν προκλητικά τον θαλάσσιο και εναέριο χώρο μας, σφετερίζονται την ιστορία μας και διεκδικούν τους   σοφούς και στρατηλάτες μας... Κι' ενώ η πατρίδα απειλείται από εχθρούς και "φίλους" η αγωνία των νεοελλήνων τούτη τη στιγμή επικεντρώνεται στο νέο λουκ της Κοκκίνου, στο λίφτινγκ του Ψινάκη, στα "γεννητούρια" της Μενεγάκη, στο Αιγαίο που (κατά τον γιαουρτοεισπράκτορα του λαού Νταλάρα) "ανήκει" στα ψάρια του και δεν συμμαζεύεται...Ήρθε η ώρα νομίζω οι νεοέλληνες να προσανατολιστούν σωστά, να δούνε σοβαρά τα γεγονότα και τις καταστάσεις και να ενωθούνε κάτω από την σκέπη του έθνους και του ιερού της συμβόλου χωρίς χρωματισμούς και διαμάχες όλοι μαζί αυτήν την ύστατη στιγμή... 
                                                                           

Εσείς τι λέτε;

Ανοίξτε την καρδιά σας...

Φτάσαμε αισίως στον 45ο Ραδιομαραθώνιο Αγάπης για τους συμπατριώτες μας που αντιμετωπίζουν δυσκολίες πάσης φύσεως. Μια σπίθα που άναψε πριν από  σαρανταπέντε χρόνια έμελλε να εξελιχθεί σε ένα πρωτόγνωρο κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης που θα ευαισθητοποιούσε ολόκληρη την ελληνική παροικία και όχι μόνο. Σε όλα αυτά τα χρόνια ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης βοήθησε χιλιάδες άτομα παρέχοντας οικονομική φροντίδα, εκπαίδευση και ψυχαγωγία. Βέβαια, η διαχρονική επιτυχία του Μαραθωνίου δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς πρωτίστως την ελεύθερη, συνειδητή και ενεργητική συμμετοχή των αναρίθμητων εθελοντών που όλα αυτά τα χρόνια η συμβολή τους είναι πολύτιμη και καθοριστική στην αποτελεσματικότητα του θεσμού. Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης θεωρείται η κορυφαία εκδήλωση κοινωνικής αλληλεγγύης των συμπολιτών μας, η οποία δίνει νόημα και ουσία στην αγάπη και το ενδιαφέρον μας προς τα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα οικονομικής δυσπραγίας. Είναι μια γιορτή ανθρωπιάς, αγάπης, γενναιοδωρίας και σεβασμού προς τον συνάνθρωπό μας. Τα έσοδα που συγκεντρώνει ο ετήσιος Ραδιομαραθώνιος Αγάπης διατίθενται εξ ολοκλήρου για την αντιμετώπιση των διαφόρων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι άποροι συμπάροικοι. Θέλουμε να πιστεύουμε πως οι συνάνθρωποι μας που αγκαλιάζουν διαχρονικά τον Ραδιομαραθώνιο Αγάπης, θα ανοίξουν και φέτος διάπλατα την καρδιά τους και θα προσφέρουν αγάπη και ελπίδα σε εκείνους που μας ζητούν να είμαστε δίπλα τους. Ας τους δώσουμε λοιπόν όλοι μαζί αυτή την αγάπη και την ελπίδα προσφέροντας ο κάθε ένας ότι μπορεί. Η ανάγκη για στήριξη αυτών των ανθρώπων είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Αυτά ακριβώς φιλοδοξεί να εκφράσει ο Ραδιομαραθώνιος ως θεσμός εθελοντικής συμμετοχής και προσφοράς. Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2014. Μια ακόμα ερανική προσπάθεια του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και του Ραδιοσταθμού CFMB. Νοιώθω ευλογημένος που βρίσκομαι από τον πρώτο έρανο ανάμεσα σε εκείνες τις ομάδες των ακούραστων εθελοντών που δουλεύουν με αληθινή αγάπη και μπορώ να πω ότι ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης ήταν και θα είναι από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες της ζωής μου. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη και κάθε νέος έρανος συγκεντρώνει ακόμα περισσότερα χρήματα που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους.  Όμως, ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες - δυστυχώς - για μία ομάδα συνανθρώπων μας είναι πλέον μόνιμες. Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Και ο ΦΟΕΚ είναι ο μόνος Οργανισμός που πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους σ' αυτόν τον τόπο. Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Άλλωστε η ικανοποίηση του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης                                                                                         michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

                   

Η παπαρούνα, σύμβολο μνήμης...

Η υιοθέτηση της παπαρούνας αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο του χρόνου ως απόδοση τιμής για τα θύματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου δεν είναι πρόσφατη. Τον Νοέμβριο του 1918 ένα ποίημα του Καναδού στρατιωτικού γιατρού Τζων Μακ Κρε, που περιγράφει την πρώτη ένδειξη ζωής μετά τον θάνατο στα πεδία της Φλάνδρας (τις παπαρούνες που φυτρώνουν στους τάφους των στρατιωτών), ενέπνευσε τη Μόινα Μίκαελ, που ασχολιόταν με φιλανθρωπικά έργα, για να φορέσει και να μοιράσει παπαρούνες προς τιμήν των νεκρών στρατιωτών...Το έμβλημα της παπαρούνας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την Ημέρα των Βετεράνων. Στις 11 Νοεμβρίου του 1918, ακριβώς στις 11 η ώρα το πρωί, ήρθε το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γερμανία παραδόθηκε στις Συμμαχικές Δυνάμεις.Μετά από 4 χρόνια αιματοχυσίας, η τελική ανακωχή υπογράφηκε.Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι γνωστός και ως "ο Μεγάλος Πόλεμος" και ο "Πόλεμος για να σταματήσουν όλοι οι Πόλεμοι". Οι "Μεγάλες Δυνάμεις", οι χαμένοι του πολέμου, έχασαν πάνω από 3.500.000 στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Οι "Συμμαχικές Δυνάμεις", οι νικητές του πολέμου, έχασαν περισσότερους από 5.100.000 άνδρες. Κατά μέσο όρο περισσότεροι από 5.600 σκοτώνονταν καθημερινά κατά τη διάρκεια του πολέμου...Πάνω από 5.000.000 πολίτες, επίσης εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο υπό κατοχή, βομβαρδισμούς, πείνα και ασθένειες. Μέσα σε 6 εβδομάδες από την έναρξη του πολέμου σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι είχαν προσφερθεί εθελοντικά να πολεμήσουν για το Θεό, τη χώρα και την ελευθερία του κόσμου. Σημαντικές θεωρούνται και οι απώλειες ελλήνων στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, 5,000 έλληνες στρατιώτες έπεσαν μαχόμενοι κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και 132,000 πολίτες, ήτοι ποσοστό 21,7%. Οι ανθρώπινες απώλειες κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 750,000, ήτοι ποσοστό 10% του συνολικού πληθυσμού. Στα δεδομένα έχουμε μόνο αριθμούς θανάτων όχι απώλειες γενικά, δηλαδή δεν συμπεριλαμβάνονται οι τραυματίες και οι νεκροί από τις μετέπειτα εμφύλιες συγκρούσεις... Η 11η Νοεμβρίου είναι γνωστή ως "Ημέρα Ανακωχής" ή "Ημέρα Ανάμνησης" ή "Ημέρα Βετεράνων Πολέμου" όπως αποκαλείται στις χώρες της Κοινοπολιτείας και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλησιέστερη Κυριακή στην Ευρώπη έγινε γνωστή ως "Κυριακή Ανάμνησης". Στις 11 πμ την ημέρα αυτή  τηρούνται δύο λεπτά σιγής, για να δοθεί ευχαριστία στο Θεό που τους έφερε μέσα από τον πόλεμο και τους έδωσε την νίκη και για να θυμούνται αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους. Στις 11πμ της 11ης Νοεμβρίου του 1920, η κηδεία και η ταφή του "Αγνώστου Στρατιώτη" έλαβε χώρα στο Λονδίνο. Στην πέτρα που ήταν πάνω από τον τάφο ήταν χαραγμένες οι λέξεις: "Για το Θεό, για τον Βασιλιά και τη χώρα, για τους αγαπημένους, το σπίτι, και την αυτοκρατορία, για την ιερή υπόθεση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας του κόσμου. Κάτω από αυτή τη πέτρα βρίσκεται το σώμα ενός Βρετανού πολεμιστή. Φορώντας κόκκινη παπαρούνα στο πέτο, ας αποτίσουμε με ευπρέπεια φόρο τιμής στους Ήρωες Βετεράνους Πολέμων που χάρη σε αυτούς απολαμβάνουμε σήμερα το υπέρτατο αγαθό, την ελευθερία μας...

                                                                                                                                                                                                         

 

Εσείς τι λέτε;

 

"Υπερήφανοι" κίναιδοι...

Ένα εκατομμύριο ομοφυλόφιλοι στην Ελλάδα...

Ούτε λίγο ούτε πολύ το 1/10 του γενικού πληθυσμού στην Ελλάδα ανήκει στην κατηγορία των ομοφυλόφιλων, αποκάλυψε σε τηλεοπτική εκπομπή ο διακεκριμένος ψυχίατρος Μανώλης Μυλωνάκης. Αποτέλεσμα μήπως της γενετικής βάσης ή σύγχρονη μόδα; Σύμφωνα πάντως με τον ψυχίατρο το φαινόμενο αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Ένας από τους μεγαλύτερους τα τελευταία χρόνια είναι και τα περιβόητα τηλεοπτικά σήριαλ με θεαματικότητες πάνω από 50% και μάλιστα σε μικρά παιδιά που βλέπουν τους λατρεμένους πρωταγωνιστές τους στην κυριολεξία να "σπάνε" από το κούνημα, το νάζι και τα σκέρτσα! Μόδα, θέαμα, καλλιτέχνες όλων των τύπων και επιπέδων απροκάλυπτα πλέον όχι μόνο το δείχνουν αλλά και το δηλώνουν υπερήφανα! Δικαίωμα βέβαια στον καθένα να κάνει ότι θέλει στη ιδιωτική ζωή του με την προϋπόθεση όμως να σέβεται και να μην προκαλεί τους άλλους που προσπαθούν να ζουν όπως τους συντόνισε και ρύθμισε η φύση, ώστε στο ζωικό βασίλειο να υπάρχει αρμονία και κυρίως συνέχεια της ζωής...Θυμάμαι όταν πριν από αρκετές δεκαετίες ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει (προκαλώντας σάλο στη συντηρητική Ελλάδα) "Για να προοδεύσεις σ' αυτό τον τόπο πρέπει να είσαι ή κομμουνιστής ή ομοφυλόφιλος, εγώ πάντως κομμουνιστής δεν είμαι..." Ελάχιστοι επώνυμοι στην πουριτανική κοινωνία της εποχής μιλούσαν ανοιχτά για την ερωτική τους έλξη προς το ίδιο φύλο. Αντίθετα στην Αμερική η ομοφυλοφιλία προ πολλού έπαψε να αποτελεί ταμπού ιδίως για τους σταρ του Χόλυγουντ. Οι αποκαλύψεις των celebs 'Ελτον Τζον, Ρίκι Μάρτιν, Τζορτζ Μάικλ, Τζορτζ Τσακίρης, Τζόντι Φόστερ, Σίνθια Νίξον κ.α. ενθάρρυναν αρκετούς διστακτικούς τριτοφυλικούς να "βγουν" από τη ντουλάπα.Στην Ελλάδα η ομοφυλοφιλία εθεωρείτο μέχρι προ τινός εξευτελιστική πράξη και προκαλούσε τον γενικό χλευασμό. Σήμερα, η κοινωνία αρχίζει να την θεωρεί φυσιολογική . Γοητευτικοί ζεν πρεμιέ "ξετύλιξαν" τον μανδύα της σιωπής  αποκαλύπτοντας την πραγματική τους ταυτότητα με αποτέλεσμα πολλές γυναικείες καρδιές να "ραγίσουν", ενώ γυναίκες ακαταμάχητα ελκυστικές που προκαλούσαν αναστάτωση στον αντρικό πληθυσμό, εξομολογήθηκαν πως είναι τρελά ερωτευμένες με τις παρτενέρ τους! Μπορεί οι "παλαιοσχολίτες" Κάρολος Κουν, Γιάννης Δαλιανίδης, Βαγγέλης Σειληνός, Σταύρος Παράβας, να ήσαν ανεκδήλωτοι - ακόμη να είχαν και γυναίκες "βιτρίνα"- όμως σήμερα έχουν πέσει πλέον όλα τα προσωπεία και προσχήματα...Ο πρώτος που "εξήλθε" πανηγυρικά της ιματιοθήκης ήταν ο Γιώργος Μαρίνος, ανοίγοντας διάπλατα την θύρα στους LGBT (Λεσβίες, γκέι, αμφισεξουαλικούς, τρανσεξουαλικούς) Τη στιγμή αυτή στην Ελλάδα η "κοινότητα" των "χαρούμενων" αρτιστών αριθμεί μερικές εκατοντάδες μέλη, ορισμένα από τα οποία με την ηθελημένα προκλητική συμπεριφορά τους επηρεάζουν την καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής των φανατικών θαυμαστών και επίδοξων μιμητών....Ηλίας Ψινάκης, Τρύφωνας Σαμαράς, Τάκης Ζαχαράτος, Γιάννης Φλωρινιώτης, Λάκης Γαβαλάς, Τάσος Ρούσσος, Νίκος Μουρατίδης, Γιώργος Μαζωνάκης, είναι μερικά από τα αμφιλεγόμενα ονόματα των "καλλωπιστικών" τεχνών και της "σοου μπίζ που αποτελούν θλιβερά παραδείγματα προς μίμηση...Αναμφίβολα, η σεξουαλική επιλογή του καθενός είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Η πρόκληση όμως και η ανάρμοστη συμπεριφορά των "υπερήφανων" κίναιδων, θεωρείται  ηθικά απαράδεκτη και ασυζητητί κατακριτέα...  

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                            

     

Εσείς τι λέτε;

            
              Κινδυνεύει με εξαφάνιση η ελληνική σημαία!

Πάντα κι ὅπου σ᾿ ἀντικρίζω,
μὲ λαχτάρα σταματῶ,
ὑπερήφανα δακρύζω,
ταπεινὰ σὲ χαιρετῶ.
Κι ἀπ᾿ τὰ στήθη μου ἀνεβαίνει
μία χαρούμενη φωνή:
Νἆσαι πάντα δοξασμένη,
ὦ Σημαία γαλανή!

Ιωάννης Πολέμης 1862-1924

Θα τρίζουν τα κόκκαλα του μεγάλου μας Ανδριώτη ποιητή Ιωάννη Πολέμη αν ήξερε  πως στη σημερινή Ελλάδα γίνεται μια μεθοδευμένη προσπάθεια να αλλάξουν την ελληνική σημαία καταργώντας το σύμβολο της πίστεως τον σταυρό... Επίσημα βέβαια δεν υπάρχει κάποια σχετική οδηγία ή απόφαση, ωστόσο τη στιγμή αυτή ουκ ολίγες σημαίες κυματίζουν με σκέτες λωρίδες! Και έχουν φουντώσει οι φήμες ότι το "Διευθυντήριο" των Βρυξελλών πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση τις ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και πολλά χρόνια. Αν η συγκεκριμένη πρόθεση είναι αληθής και δεν πρόκειται για κάποια περαστική "μόδα" τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και θα πρέπει επειγόντως η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία του τόπου να ξεκαθαρίσει μια και καλή τα πράγματα και να δώσει ένα τέλος σε αυτό το όργιο φημών. Αν και εδώ πρέπει να σημειωθεί πως όλα τα δεινά που έχουν βρει την πατρίδα μας ξεκίνησαν στην αρχή ως φήμες και παρά το γεγονός ότι διαψεύσθηκαν από τον πολιτικό κόσμο τελικώς υλοποιήθηκαν... Ως φήμη ξεκίνησε το θέμα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, ως φήμη ξεκίνησε η είσοδος της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο την οποία ο Γιώργος Παπανδρέου διέψευδε τότε "μανιωδώς", ως φήμες ξεκίνησαν τα μνημόνια μείωσης μισθών και συντάξεων τα οποία διέψευδαν οι εθνοπατέρες, ως φήμη ξεκίνησε η μηδενοποίηση της εθνικής ανεξαρτησίας των κρατών - μελών της Ευρώπης, η οποία έγινε τελικώς πραγματικότητα... Αποτελεί επιτακτική ανάγκη να μπει ένα τέλος στην κατρακύλα και στην υποχωρητικότητα που επιδεικνύει το πολιτικό προσωπικό της χώρας προς τους "διοικούντες" δανειστές για να κρατηθούν τα προσχήματα.Τα εναπομείναντα - έστω και ελάχιστα - υγιή μέσα ενημέρωσης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Να σταματήσει τώρα ο εξευτελισμός της αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού και του ελληνικού έθνους και η συνεχής καταπάτηση της εθνικής μας κυριαρχίας. Να πάρουν θέση τα κόμματα της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης και να ξεκαθαρίσουν ποιες είναι οι προθέσεις των Βρυξελλών και αν η πατρίδα μας έχει "κόκκινες γραμμές" ή αν έχουμε παραδοθεί εντελώς στον ξένο παράγοντα. Επιτέλους να μάθουμε ποιός κυβερνά αυτόν τον ταλαίπωρο και πολυπαθή τόπο που ακούει στο όνομα Ελλάδα... Με ανακούφιση πληροφορηθήκαμε ότι η απανταχού ομογένεια ξεκινά έντονες κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας. Αναρωτιόμαστε όμως, που βρίσκονται σ' αυτές τις δύσκολες για το ελληνικό έθνος στιγμές οι "ημέτεροι παράγοντες" και οι πολλά υποσχόμενοι επίδοξοι "λομπίστες"...

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940                                                                                          Ζήτω η ΠΑΤΡΙΔΑ μας                                                                                                   Ζήτω η ΕΛΛΗΝΙΚΗ Σημαία
                                  
Εσείς τι λέτε;                                                                                                               Μιχάλης Τελλίδης                                                                            michael.tellides@cfmbradio.com

.                                                                                                           

Εσείς τι λέτε;

Μόντρεαλ: Ο παράδεισος των διατόνων..."αστέρων"

Τέλος πάντων, τέτοια ομαδική επέλαση καλλιτεχνών έχει να γνωρίσει η ομογένεια από την εποχή του Κοκοβιού και της Σεβάχ Χανούμ! Ας όψεται το "μπατιρλίκι"... Στην χτυπημένη από την κρίση Ελλάδα, οι σελεμπ των ισχνών αγελάδων το...'ριξαν τελευταία σε συστηματικά τουρς προς εξασφάλιση του επιούσιου! Επειδή το φλέγον θέμα μας αφορά, αναζητήσαμε τα κίνητρα που ωθούν καλλιτέχνες πάσης φύσεως να περιοδεύουν εκτός συνόρων, μιας Ελλάδας των μνημονίων και ...μνημοσύνων.  Ιδού το "πόρισμα" της έρευνας... Αξεπέραστες δυσκολίες περνάει η θιασάρχης - ηθοποιός Κάτια Δανδουλάκη μετά το κλείσιμο του θεάτρου που την στέγαζε. Η άλλοτε πανίσχυρη "Δράκαινα" της "Λάμψης" πασχίζει να επιβιώσει με μεροκάματα πείνας... Η "δική" μας Μάρω, αφού (όπως η ίδια εξομολογήθηκε) χρησιμοποιήθηκε στο έπακρο από "γενναιόδωρους" παραγωγούς και μανατζαρέους, προδομένη επέστρεψε τελικά στα πάτρια εδάφη ρίχνοντας πίσω της μαύρη λίθο... Ο αμφιλεγόμενος καλλιτεχνικός μάνατζερ Ηλίας Ψινάκης, μια και ο "χώρος" έπαψε να τον "χωρά", με την υποστήριξη ομοϊδεατών του έγινε δήμαρχος! Ο δημοφιλής ζεν πρεμιέ Μέμος Μπεγνής, που τις καλές εποχές τα "έβγαζε" με το τσουβάλι, έμεινε στον άσσο και τώρα παίζει για το...χειροκρότημα! Ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος Σπύρος Παπαδόπουλος εξομολογήθηκε σε τηλεπερσόνα ότι κάνει περιοδείες για να πληρώσει την εφορία! Ο άλλοτε απόλυτος κυρίαρχος του τραγουδιού Γιώργος Νταλάρας εμφανίζεται τελευταία σε μαγαζιά άκρως περιορισμένης χωρητικότητας!Ο "άρχοντας" Νότης Σφακιανάκης, θύμα της αθυροστομίας του, βρέθηκε τελικά χωρίς μαγαζί και όπως μαθαίνουμε πασχίζει για την "Χρυσή" της "Αυγής" επιστροφή! Ο Λευτέρης Πανταζής εκμυστηρεύτηκε πως η κρίση τον χτύπησε αλύπητα. Σχεδόν απένταρος από την ντόλτσε βίτα και τα "μωρά της πίστας" κατεβαίνει για δημοτικός σύμβουλος στην Βουλιαγμένη... Ο πολύς ΛΕ-ΠΑ, όπως φαίνεται, οσφρίστηκε κι αυτός πολιτικό "ψητό!" Ο "Γιουροβιζιονικός" Γιώργος Αλκαίος που μεσουρανούσε τη δεκαετία του 90 (στα αζήτητα κι αυτός σήμερα) άραξε στη Μήλο και υποδέχεται τουρίστες στο ξενοδοχείο της γιαγιάς του! Η Ελένη Ράντου, θύμα των "νονών" της νύχτας, απηυδισμένη αποσύρεται οριστικά από την τηλεόραση... Ίσως τη δούμε προσεχώς σε κωμωδία του Χάρη Ρώμα στο Μόντρεαλ!Άλλοι επώνυμοι καλλιτέχνες, αφού είδαν και απόειδαν, πήραν τον μακρύ δρόμο της ξενιτειάς... Ο Νίκος Κουρκούλης με τη σύντροφό του Κέλυ Κελεκίδου μετανάστευσαν στην Αυστραλία...Την ίδια έντονη επιθυμία εξέφρασαν η Καίτη Γαρμπή, ο Διονύσης Σχοινάς  και ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης.... O Πέτρος Γαϊτάνος που δήλωσε "συνεπαρμένος" από τον Καναδά, δεν αποκλείεται με τις ευλογίες του Μητροπολίτη να γίνει ψάλτης σε κάποια ενορία του Τορόντο! "Αηδόνι" του δημοτικού τραγουδιού που το όνομά της προδίδει ευφορία   καταγοητευμένη από το Μόντρεαλ, λέγεται πως την βραδιά του πανηγυριού έκανε - ούτε λίγες ούτε πολλές - τρείς προτάσεις γάμου σε νυμφευμένους και ανύμφευτους! Ο Πλούταρχος, το "καλό" παιδί, που όπως γράφουν τα ταμπλόιντς χρωστά ουκ ολίγα στην εφορία, μας έρχεται ξανά, μάλλον για να βγάλει τα σπασμένα!Η λίστα όμως είναι μακριά, οπότε η στήλη θα επανέλθει δριμύτερη...Πάντως, όσο κρατάει η κρίση τόσο και περισσότεροι διάττοντες "αστέρες" θα πέφτουν στο "γλεντζέδικο" Μόντρεαλ προς τέρψιν ωτών και οφθαλμών αλλά και ... ξάφρισμα πορτοφολιών!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

 Έλληνες μουσουλμάνοι θύματα του νεοθωμανισμού...

Έχετε μήπως την εντύπωση ότι η εκπαιδευτική πολιτική του Κεμπέκ είναι υπερβολική; Τότε, δείτε τι αντιμετωπίζουν άλλες μειονότητες και μάλιστα στην... Ελλάδα. Ο λόγος για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων ελλήνων, θύματα της αλυτρωτικής πολιτικής της Άγκυρας. Η Τουρκία υπονομεύει συνεχώς τη νομιμότητα στη Θράκη, δυναμιτίζοντας τόσο την τήρηση των θεσμών της ελληνικής πολιτείας, όσο και τις παγιωμένες σχέσεις αγάπης και φιλίας μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Επιβάλει στους μουσουλμάνους να ονομάζονται τούρκοι, εμποδίζοντας ποικιλότροπα το δικαίωμα όσων το επιθυμούν να αυτοαποκαλούνται έλληνες μουσουλμάνοι.
110 επιφανείς επιστήμονες, αρκετοί της διασποράς, αρθρώνουν τους προβληματισμούς τους για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων της Θράκης, ζητώντας από την ελληνική πολιτεία να πάρει άμεσα μέτρα για την βελτίωση της εκπαίδευσής τους ώστε να διασφαλισθεί ο σεβασμός της πολιτιστικής, θρησκευτικής και γλωσσικής τους ταυτότητας. Στο σχετικό υπόμνημα προς την πολιτική ηγεσία της Ελλάδος, γίνεται λόγος για το   σημερινό καθεστώς λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων που σύμφωνα με τα πρωτόκολλα που υπεγράφησαν μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας το 1951 και το 1968  επιβλήθηκε η τουρκική γλώσσα στην εκπαίδευση των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης. Οι συμφωνίες - σεβαστές από ελληνικής πλευράς - βασίζονται στην αρχή της αμοιβαιότητας. Αντίθετα, η Τουρκία οδήγησε την ελληνική παιδεία στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο σε πρωτοφανή συρρίκνωση ενώ αρνείται πεισματικά την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης εδώ και σχεδόν μισό αιώνα με διάφορες δικαιολογίες. Εξ άλλου, ο ελληνισμός της Τουρκίας από 120.000 που αριθμούσε μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, σήμερα έχει περιοριστεί σε λιγότερα από 3.000 άτομα, έχοντας υποστεί διώξεις, απελάσεις, πογκρόμ, επιλεκτικές φορολογίες, εξορίες, απαγόρευση άσκησης επαγγελμάτων, τρομοκρατία, κλπ. Αντίθετα, οι 80.000 μουσουλμάνοι που παρέμειναν στην Ελλάδα σαν έλληνες πολίτες έχουν πολλαπλασιαστεί...Το υπόμνημα, που φέρει και υπογραφές ελληνοκαναδών επιστημόνων, αναφέρει ακόμη ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως έλληνες πολίτες και όχι να μετατρέπονται σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας με την παροχή σε αυτούς αλλόγλωσσης (τουρκικής) εκπαίδευσης και προτείνει μεταξύ άλλων την ίδρυση δημοσίων σχολείων με το ίδιο πρόγραμμα, την δημιουργία παιδικών σταθμών, την ελληνική μετάφραση του Κορανίου, την ίδρυση κοινοτικών βιβλιοθηκών, την δημιουργία μονίμων δημόσιων κέντρων εκπαίδευσης και  την αναβάθμιση του επιπέδου των μουσουλμάνων φοιτητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ωστόσο, εύλογα αναρωτιέται κανείς. Γιατί υπάρχουν ακόμα μειονοτικά σχολεία στη Θράκη; Είναι η ατολμία και η έλλειψη σοβαρού εκπαιδευτικού σχεδιασμού; Είναι ο φόβος της ετερότητας του γείτονα; Σήμερα οι αρμόδιοι υπουργοί, εγκλωβισμένοι στο φοβικό κλίμα, αδυνατούν να αρθρώσουν ένα σοβαρό εκπαιδευτικό λόγο προς όφελος τόσο της Ελλάδας όσο και των μουσουλμάνων ελλήνων της Θράκης. Οπότε και το ερώτημα "Γιατί υπάρχουν ακόμα μειονοτικά σχολεία;" θα μπορούσε να απαντηθεί μέσα από την άρνηση του σκοταδισμού που επέβαλε η μειονοτική παραπαιδεία; Το επόμενο βήμα είναι μια ξεκάθαρη και ενιαία προσέγγιση της μόρφωσης των παιδιών, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα και τη μητρική τους γλώσσα... 

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                                  michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

"Je me souviens..."

Το ερέθισμα για να γράψω το σημερινό άρθρο μου το έδωσε αγανακτισμένος αναγνώστης - ακροατής. Ο λόγος για το τετράτροχο που υποτίθεται ότι μπήκε στη ζωή μας για να την "διευκολύνει"... Ας εξετάσουμε όμως κάπως συνοπτικά τα "ατού" του κατά τ' άλλα "ονειρικού" τροχοφόρου... Η ιδιοκτησία ενός αυτοκινήτου στο Κεμπέκ, φέρνει μαζί της πολλά μικρά αλλά και  άπειρα μεγάλα έξοδα. Εκτός βέβαια από το κόστος αγοράς, θα πρέπει να υπολογίσετε και τα υπόλοιπα έξοδα που απαιτεί η τακτική συντήρηση και λειτουργία του. Εάν είστε μηχανικός αυτοκινήτων, πάει κι έρχεται. Διαφορετικά, εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν...Ας αρχίσουμε με την επιθεώρηση που είναι το πρώτο στάδιο για να διαπιστώσετε εάν χρειάζονται επισκευές (εφόσον αυτές δεν καλύπτονται από την εγγύηση). Οι τιμές εδώ ποικίλουν ανάλογα με την έκταση της επιθεώρησης. Αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα στην απόφασή σας να αγοράσετε ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο και τη διαπραγμάτευση της τελικής τιμής. Ανάλογα με το αν έχετε αγοράσει το αυτοκίνητό σας από έναν ιδιώτη ή κάποιον αντιπρόσωπο θα πρέπει να καταβάλλετε τους ανάλογους φόρους που ανέρχονται σε μερικές εκατοντάδες ή και χιλιάδες ακόμη δολάρια. Αν χρειαστεί να πάρετε δάνειο θα πρέπει να εξετάσετε τα έξοδα τόκων του δανείου σας για να τα συμπεριλάβετε αμέσως στον προϋπολογισμό σας .Εάν δεν έχετε άδεια οδήγησης, τα μαθήματα εκπαίδευσης οδηγού είναι πλέον υποχρεωτικά και μπορεί να σας κοστίσουν μέχρι και $ 825. Οι εξετάσεις κοστίζουν περίπου $ 38, η άδεια του οδηγού $ 90,11 και η φωτογραφία με την πλαστικοποίηση $ 8,35 δολάρια. Εάν έχετε ξένη άδεια το κόστος           είναι  $ 64,99 ενώ της δοκιμαστικής $ 186.26.Τα τέλη κυκλοφορίας οχημάτων στην επαρχία μας γενικά το 2014 ήταν $ 275,46. Ένα μεγάλο μέρος των τελών πηγαίνει στην ασφάλιση των τραυματισμών σε τροχαία ατυχήματα. Εκτιμάται ότι ο μέσος όρος του κόστους απλής βενζίνης ανέρχεται στα $ 2.615 δολάρια ετησίως για ένα μικρό sedan που διανύει κατά μέσο όρο 18.000 χιλιόμετρα το χρόνο. Να λάβετε ακόμη υπόψη το κόστος στάθμευσης (parking) εάν δεν έχετε ελεύθερο στην εργασία σας. Η ασφάλιση είναι υποχρεωτική σε όλους τους ιδιοκτήτες οχημάτων. Ανάλογα με την κάλυψη που θα επιλέξετε, το κόστος μπορεί να φθάσει έως και μερικές χιλιάδες δολάρια. Εξαρτάται βέβαια από το πόσο "νομοταγής" σοφέρ είστε.... Στα προβλεπόμενα και απρόβλεπτα έξοδα τώρα. Στο νησί του Μόντρεαλ οι περισσότεροι δρόμοι έχουν παρκόμετρα που πρέπει να ταΐζετε "γενναιόδωρα" και ανελλιπώς ώστε να μη πάρετε τικέτο. Κλήση θα πάρετε σίγουρα εάν σταθμεύσετε σε δρόμους κόκκινης ετικέτας ή κίτρινων πεζοδρομίων (καινούργια επινόηση στο Park Extension!) Οι παραβάσεις για υπερβολική ταχύτητα είναι "τσουχτερές" καθώς επίσης και οι πόντοι! Έχετε ακόμη υπόψη σας πως τα φρούτα που ακούν στ' όνομα διόδια φθάνουν σύντομα και πανηγυρικά σε γέφυρες και αυτοκινητόδρομους.. .Τέλος, σε όλους εσάς που μένετε στο Λαβάλ και δεν έχετε parking, καλό εγερτήριο! Από εδώ και στο εξής ξεχάστε τον γλυκό πρωινό ύπνο και "έσω έτοιμοι", εν μέσω "αγρίων" χαραμάτων.Για "ασφάλεια" και "προστασία"...                                

 

 

Εσείς τι λέτε;

 

Ευρώπη: Η "γλωσσού" Γηραιά Ήπειρος...

Η 26η Σεπτεμβρίου έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη. Είναι η Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών. Σε όλη την "Γηραιά Ήπειρο", 800  εκατομμύρια ευρωπαίοι  ενθαρρύνονται να μάθουν περισσότερες γλώσσες στο σχολείο ή εκτός σχολείου. Το Συμβούλιο της Ευρώπης έχοντας πεισθεί ότι η γλωσσική πολυμορφία αποτελεί εργαλείο για επίτευξη μεγαλύτερης διαπολιτισμικής κατανόησης και βασικό στοιχείο στην πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Ηπείρου, προωθεί συστηματικά την πολυγλωσσία από το 2001, χρονιά  που επίσημα καθιερώθηκε η Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών. Οι γενικοί στόχοι της Ημέρας είναι: να ευαισθητοποιήσει το κοινό για τη σημασία της εκμάθησης γλωσσών, να προωθήσει την πλούσια γλωσσική και πολιτιστική ποικιλία της Ευρώπης και να ενθαρρύνει τη δια βίου εκμάθηση γλωσσών μέσα και έξω από το σχολείο. Στο πλαίσιο αυτών των στόχων, οι πολίτες της Ευρώπης ενθαρρύνονται να ξεκινήσουν την εκμάθηση μιας γλώσσας ή να αισθάνονται ιδιαίτερα υπερήφανοι για τις υπάρχουσες γλωσσικές τους δεξιότητες. Με την ευκαιρία της Ημέρας μια σειρά από χάπενινγκ οργανώνονται ανά την Ευρώπη όπου περιλαμβάνονται εκδηλώσεις για παιδιά με προγράμματα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, μαθήματα και συνέδρια. Για την ιστορία, υπάρχουν περίπου 225 ιθαγενείς γλώσσες στην Ευρώπη, περίπου το 3% των γλωσσών του κόσμου. Οι περισσότερες από αυτές είναι ινδοευρωπαϊκής καταγωγής. Με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πιο πολύγλωσση. Στην Αγγλία μόνο, μιλιούνται περίπου 300 γλώσσες... Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης "Οι Ευρωπαίοι και οι Γλώσσες τους", 56% των πολιτών (25 κράτη-μέλη) μιλούν μια γλώσσα πέρα από τη μητρική τους, αλλά το 44% παραδέχεται ότι δε μιλάει κάποια ξένη γλώσσα. Το 28% όμως γνωρίζει τουλάχιστον δύο ξένες γλώσσες. Το 38% των πολιτών της ΕΕ γνωρίζουν αγγλικά, ενώ τα γαλλικά και τα γερμανικά ακολουθούν με 14% η καθεμία. Στην Ελλάδα το 57% των πολιτών μιλάει μία ξένη γλώσσα, αλλά μόνο το 19% δύο ξένες γλώσσες. Το δε 48% των πολιτών μιλάει αγγλικά, το 9% γερμανικά και το 8% γαλλικά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί μια πολιτική πολυγλωσσίας, τόσο στο τρόπο λειτουργίας των θεσμών της όσο και ως στόχο για τους πολίτες της. Η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ της Βαρκελώνης το 2002, έθεσε το στόχο τα παιδιά να μαθαίνουν τουλάχιστον δύο ξένες γλώσσες από μικρή ηλικία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΕΕ επενδύει πάνω από €30 εκατομμύρια το χρόνο για την προώθηση της εκμάθησης γλωσσών και τη γλωσσική ποικιλία μέσα από τα προγράμματα Socrates και Leonardo da Vinci. Στις ΗΠΑ το 80% των κατοίκων θεωρούν ως μητρική τους γλώσσα την αγγλική. Στον Καναδά αντίστροφα, το 80% δηλώνουν μη Αγγλόφωνοι ή Γαλλόφωνοι. Το Κεμπέκ αντιθέτως, υπό τον φόβο της εξαφάνισης της τοπικής διαλέκτου, θεωρείται η μόνη επαρχία που επιβάλλει δια νόμου (νόμος 101) την γαλλική ως την μόνη επίσημη γλώσσα της επαρχίας με αυστηρές κυρώσεις για τους παραβάτες... Με αυτά τα δεδομένα και υπό τις επικρατούσες συνθήκες, η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας θεωρείται επιτακτική ανάγκη για την διατήρησή και διαφύλαξή της στο μεγάλο χωνευτήρι της Αμερικανικής Ηπείρου...  

Εσείς τι λέτε;      
Μιχάλης Τελλίδης                   

Αποκλειστική συνέντευξη στον Μιχάλη Τελλίδη

 

 'Οταν ο Δημήτριος Μανωλάκος μιλάει, ο κόσμος ακούει...

 

Διακεκριμένος και καταξιωμένος Συμβολαιογράφος, Πολιτικός και Εθελοντής, για πάνω από μισό αιώνα, έχει συνδέσει το όνομά του με την πρόοδο και ανάπτυξη της Ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ και των Οργανισμών που πιστά και με πάθος υπηρέτησε και εξακολουθεί να υπηρετεί.   

Στην πρόσφατη αποκλειστική συνέντευξη που μας παραχώρησε, μιλάει ανοιχτά και χωρίς περιστροφές για την πορεία και το μέλλον της ΕΚΜΜ, τον πνευματικό ρόλο που πρέπει να διαδραματίζει η Μητρόπολη και την αναγκαιότητα της συνεχούς υποστήριξης των ελληνικών μας σχολείων.

Τ: Κύριε Μανωλάκο, ποιά είναι η γνώμη σας για το χρέος της ΕΚΜΜ προς το ελληνικό δημόσιο και τις προσπάθειες της σημερινής διοίκησης για την διαγραφή του;
M: Προσωπικά κύριε Τελλίδη δεν συμπαθώ τις ενέργειες αυτές διότι δεν μπορούμε να λέμε ότι είμαστε η καλύτερη παροικία στον κόσμο με τρίγλωσσα σχολεία, υπηρεσίες, κοινοτικά κέντρα,  κλπ και να ζητιανεύουμε από την ελληνική κυβέρνηση την ώρα που η Ελλάδα έχει μεγάλη ανάγκη. Αυτό δεν μας τιμά σαν ανθρώπους που έχουμε γνωρίσει την επαγγελματική επιτυχία όταν γινόμαστε επαίτες. Και βέβαια έχουμε δει τις εκθέσεις τις ΤΡΟΙΚΑ που μας λένε καθαρά τι πάτε να δωρίσετε χρήματα τι στιγμή που έχετε ανάγκη...
Νομίζω πως δεν θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι ότι θα λυθεί αυτό το πρόβλημα.Γι αυτό πρέπει να λάβουμε τα μέτρα μας να τακτοποιήσουμε μόνοι μας τα οικονομικά μας και εάν δεν είμαστε άξιοι να το πράξουμε τότε ντροπή μας. Δυστυχώς μετά από εκατό χρόνια ύπαρξής μας εδώ δεν έχουμε καταφέρει να ενεργούμε για τον εαυτό μας και συνέχεια ζητιανεύουμε λεφτά...
Τ: Πως βλέπετε την πορεία των ελληνικών μας σχολείων;
M: Έχουμε τα καλύτερα σχολεία στο εξωτερικό. Ναι μεν πληρώνουν κάτι οι γονείς όμως δεν πληρώνουν εκείνα που πληρώνουν όταν στέλνουν τα παιδιά τους στα άλλα ιδιωτικά σχολεία όπου πολλές φορές καταβάλουν και πενταπλάσια δίδακτρα. Είναι γνωστά τα αποτελέσματα που έχουν παρουσιάσει τα σχολεία μας Σωκράτης- Δημοσθένης και το καμάρι αυτό της παροικίας μας πρέπει να ενισχύεται από μεγαλοεπιχειρηματίες  όπως κάνουν οι άλλες παροικίες. Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Αυτές θα πρέπει να είναι οι πρωταρχικές υποχρεώσεις των επιχειρηματιών, να δίνουν το παρών εκεί που πρέπει και να διαθέτουν ένα κονδύλι κάθε χρόνο ώστε να μη ντροπιάζεται η παροικία ζητιανεύοντας  χρήματα από τον κόσμο. Εμείς δεν έχουμε ούτε νοσοκομεία, ούτε γηροκομεία, ούτε άλλα κοινωφελή ιδρύματα. Άρα, το μόνο που μας μένει να φροντίσουμε είναι τα σχολεία μας. Οι ανάγκες των σχολείων πρέπει να καλύπτονται από τους πλουσίους και ας τους δώσουμε κάπου τα ονόματά τους να μείνουν στην αιωνιότητα. Τα χρήματα άλλωστε που θα προσφέρουν βγαίνουν από τους φόρους που θα γλυτώνουν και όχι από την τσέπη τους...
Τ: Μήπως η Κοινότητα δεν τους πλησίασε με τον σωστό τρόπο;
M: Ίσως και αυτό. Όμως, επαναλαμβάνω, μη περιμένουμε πολλά πράγματα από την ελληνική κυβέρνηση. Να κοιτάξουμε να λύσουμε τα προβλήματά μας μόνοι μας. Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή αγωνίζεται να λύσει τα δικά της προβλήματα...
Τ: Κατά γενική ομολογία, υπήρξατε ένας επιτυχημένος Πρόεδρος της ΕΚΜ και   αποχωρήσατε αφήνοντας ένα σημαντικό πλεόνασμα στα ταμεία της Κοινότητας. Είστε συν-ιδρυτής των ελληνικών σχολείων και καταφέρατε να πάρουμε τις επιχορηγήσεις που μας επέτρεψαν να προχωρήσουμε. Τι δεν πήγε καλά στην πορεία και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε;
Μ: Ένας από τους λόγους είναι ότι χάσαμε μεγάλες ευκαιρίες. Δεν μπορώ να συγχωρέσω ποτέ ότι τότε η Κοινότητά μας έχασε την ευκαιρία να αγοράσει το Malcolm Cambell High School σε προνομιούχα τοποθεσία, το οποίο τελικά πήραν οι Αρμένιοι και το χρησιμοποιούν ως κοινοτικό κέντρο και σχολείο. Χάσαμε την ευκαιρία να αγοράσουμε το Royal Hall για εννιακόσιες χιλιάδες δολάρια. Σήμερα αξίζει δώδεκα εκατομμύρια. Δεν ακολουθήσαμε τον ελληνισμό. Χτίσαμε σχολείο δίπλα στον Αϊ Γιώργη, όπου δεν υπάρχουν πλέον έλληνες . Έχει έρθει η ώρα νομίζω που θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα...
Τ: Δηλαδή;
M: Πρέπει να βρεθεί ένας νέος τρόπος διοικήσεως της Κοινότητας υποχρεώνοντας υπεύθυνους και αξιόλογους ανθρώπους να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αλλάξουν το πολιτικό σύστημα. Για παράδειγμα, τι προσφέρουν οι Γενικές Συνελεύσεις; Είναι ένας χώρος διασκέδασης για τους ηλικιωμένους που πληρώνουν 25 δολάρια το χρόνο και περιμένουν να έρθουν σε μία Συνέλευση με τα χέρια ψηλά για να τους δοθεί η ευκαιρία να αντιπαραθέσουν, να κατηγορήσουν και να φωνάξουν...Τι ουσιαστικό έχουν προσφέρει αυτοί οι άνθρωποι; Οι Συνελεύσεις γίνονται για να παίρνονται σοβαρές αποφάσεις. Πρέπει να έχουμε δέκα είκοσι σωστούς ανθρώπους με γνώσεις για να αποφασίζουν και να αναλαμβάνουν τις εργασίες της Κοινότητας. Διαφορετικά η Κοινότητα θα πρέπει να προσλάβει γενικούς διευθυντές υπό την επίβλεψη αυτών των επιστημόνων και επιχειρηματιών...
T: Να περάσουμε στην προτεινόμενη συμφωνία Κοινότητας - Μητρόπολης, η οποία στην τελευταία Γενική Συνέλευση όπου προεδρεύσατε παρουσιάστηκε στα μέλη ελλιπής   και όχι όπως αρχικά είχε συμφωνηθεί με την Μητρόπολη...     
Μ: Δεν υπάρχει συμφωνία. Θα τα βρούνε. Πρέπει όμως να ασκηθεί πίεση σε όλες τις πλευρές. Δεν μπορεί ο Μητροπολίτης να δρα μονομερώς και να διοικεί την εκκλησία όπως εκείνος θέλει. Αγνοεί όλη την παροικία του Μόντρεαλ. Έχει εδώ ένα Μητροπολιτικό Συμβούλιο με 9 άτομα ενώ στην περιφέρεια του Οντάριο έχει περίπου 35.  Η Κοινότητα του Μόντρεαλ είναι ιστορική. Μόνο όταν χρειάζεται βοήθεια συμπληρώνει τις τιμητικές θέσεις με αυτούς τους ανθρώπους; Και τι έχουν προσφέρει τα ονόματα που βρίσκονται στο Μητροπολιτικό Συμβούλιο; Τοποθετεί αυτόματα μέλη κάποιους που δίνουν ένα - δύο εκατομμύρια... Που βρίσκονται  οι άνθρωποι αυτοί; Ο ίδιος θα πρέπει να αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί για να κερδίσει τον σεβασμό. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό το θέατρο...
Τ: Από Κοινοτικής πλευράς;
Μ: Εφόσον οι Κοινότητες έχουν αποφασίσει να προσφέρουν μία αμοιβή στη Μητρόπολη για να αντιμετωπίζει τα έξοδά της θα πρέπει η συμφωνία να γίνεται σεβαστή. Όταν επιτρέπουμε να δημιουργείται ένα χαράτσι στα μυστήρια, το ευκολότερο πράγμα είναι να δούμε τι χάνουμε και τι κερδίζουμε. Τον καιρό που είχε επιβάλλει το χαράτσι ο Δεσπότης κέρδιζε περισσότερα από ότι πλήρωνε η Κοινότητα. Συνεπώς, που είναι η λογική να σταματήσουν να πληρώνουν; Έχασαν τα μυστήρια, τα μνημόσυνα, όλα χάθηκαν... Ποιός είναι υπεύθυνος γι αυτές τις αποφάσεις;
T: Μήπως η Κοινότητα θα πρέπει να απαλλαγεί από τον "εκκλησιαστικό" ρόλο που διάλεξε , ο οποίος άλλωστε ανήκει φυσιολογικά στην Μητρόπολη;
M: Γιατί η Κοινότητα να απαλλαγή από αυτόν τον ρόλο; Τα εισοδήματα από τις εκκλησίες είναι ο μοναδικός πόρος. Γιατί λοιπόν να παραιτηθεί από αυτόν; Ας πληρώνει ένα ανάλογο ποσοστό για να ικανοποιείται και η Μητρόπολη, όμως από την άλλη πλευρά ας φροντίσουν και οι ιερείς να αυξήσουν τα εισοδήματα. Όταν απογοητεύεις τους παπάδες με τον τρόπο που τους διαχειρίζεσαι και δεν τους ενθαρρύνεις τότε χάνουν το ενδιαφέρον τους. Που είναι ο προσκοπισμός, που είναι οι χορωδίες σε κάθε εκκλησία, που είναι η νεολαία και εδώ που τα λέμε που είναι η στέγη των ηλικιωμένων; Υπάρχει ένας Οργανισμός, η "Φιλία" που κάνει εξαιρετική δουλειά για τους ηλικιωμένους. Κάθε ενορία θα έπρεπε να έχει ένα αντίστοιχο Τμήμα. Τα μοναστήρια είναι μεγάλη επιχείρηση. Εάν ξέρατε πόσα λεφτά πάνε στα μοναστήρια... Και πού πάνε οι εισπράξεις; Στη Μητρόπολη. Και ποιός πάει εκεί; Εμείς.     
Τ: Όσον αφορά το μέλλον των ελληνικών σχολείων;
M: Η διεύθυνση των σχολείων είναι ένα σοβαρό επάγγελμα για ανθρώπους επιστήμονες ώστε να ξέρουμε τι γίνεται εκεί. Αφαίρεσαν τα λεωφορεία. Υποτίθεται πως πήγε κάποιος και τους μίλησε. Εγώ προσφέρθηκα και τους είπα εάν με έχετε ανάγκη να έρθω μαζί σας ως γνώστης των σχολείων και ως επίτιμος πρόεδρος. Πρότεινα να πάω με τον διευθυντή και με τον πρόεδρο. Διάβασα στις εφημερίδες ότι πήγε ο διευθυντής με τον βουλευτή Γεράσιμο Σκλαβούνο για να χρησιμοποιήσει την επιρροή του. Όμως θα πρέπει να πάνε και άλλοι υπεύθυνοι άνθρωποι τους οποίους μέλη της κυβέρνησης γνωρίζουν. Έτσι, η θα φοβηθούν λιγάκι ή τουλάχιστον θα μας σεβαστούν. Και το Κογκρέσο έπρεπε να είναι πιο δραστήριο, να επιμένει και να οργανώσει τα Σωματεία. Εάν πράγματι αντιπροσώπευε όλα τα Σωματεία, θα παρουσίαζε μία δύναμη ενώπιον των Δημοσίων Αρχών. Όπως άλλωστε και το Καναδικό Κογκρέσο. Δεν ακουγόμαστε, δεν βλεπόμαστε...
Κάποτε είχα πει τα σχολεία να γίνουν ένας ανεξάρτητος εκπαιδευτικός Οργανισμός και επιμένω σε αυτό, διότι σήμερα, εκτός από τα σχολεία τι έχει να καυχηθεί η Κοινότητα; Τις εκκλησίες; Αυτές θα τις έχει οπωσδήποτε αφού υπάρχει πνευματική ανάγκη. Το να δημιουργηθεί  ένας ανεξάρτητος εκπαιδευτικός Οργανισμός είναι μία πολύ καλή και ρεαλιστική λύση. Και εάν κάποτε συμβεί αυτό πρωτοπόροι θα πρέπει να είναι οι μεγαλοεπιχειρηματίες. Ίσως να είναι αυτός ένας τρόπος να τους καταφέρουμε να βάλουν τα λεφτά τους.
Τ: Συζητείται η κατασκευή ενός Mega κτιριακού συγκροτήματος στο οικόπεδο του Τιμίου Σταυρού που να στεγάζει σχολεία, κοινοτικό κέντρο, αίθουσα δεξιώσεων, κ.λ.π. Πως βλέπετε την ιδέα;
M: Είναι βιώσιμη η ιδέα. Δεν θα έλεγα να γίνει κοινοτικό κέντρο ή αίθουσα για χοροεσπερίδες, διότι υπάρχουν τόσες αίθουσες. Ίσως σε μικρότερη κλίμακα, με κάποια αίθουσα διαλέξεων, ένα αμφιθέατρο...
Τ: Θα βρεθούν οι πόροι;
M: Πόρους μπορούμε να βρούμε. Ο χώρος στην Houde, πχ μπορεί να πουληθεί περίπου τρία εκατομμύρια δολάρια που θα μείωνε σημαντικά το χρέος της Κοινότητας, όπως πουλήθηκε και το κτίριο της Ομοσπονδίας. Η Κοινότητα θα πρέπει να μας εξηγήσει μία μέρα που πήγαν τα λεφτά. Επιθυμία της Ομοσπονδίας ήταν τα χρήματα από μία πιθανή πώληση να πάνε στα σχολεία.
Τ: Ένα μήνυμά σας;
M: Με οργανωμένη δουλειά γίνονται τα πάντα. Χρειαζόμαστε σωστούς ανθρώπους, την αγάπη των ομογενών και την υποστήριξη των επιχειρηματιών...        

 

Εσείς τι λέτε;

Ο επικίνδυνος κόσμος των Social Media...

Τα εξαιρετικά θετικά σχόλια που έλαβα από αναγνώστες - ακροατές σχετικά με τον "Ψεύτικο κόσμο των Social Media" με προτρέπουν να ασχοληθώ με μία άλλη αρνητική και λίαν επικίνδυνη πτυχή της λεγόμενης κοινωνικής δικτύωσης. Σύμφωνα με εμπεριστατωμένες δημοσιευμένες έρευνες, ο κίνδυνος παραμονεύει παντού. Ο μεγαλύτερος όμως έγκειται στο Facebook... Παρόλο που αρχικά σκοπός δημιουργίας του ήταν η γνωριμία και επαφή με άτομα από όλο τον κόσμο καθώς και η διασκέδαση, τελευταία χρησιμοποιείται κατά κόρον ως μέσο συστηματικής απάτης και διαφθοράς. Κύρια θύματα εξαπάτησης είναι τα ανύποπτα μικρά παιδιά καθώς και οι αθώες κοπέλες. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη και ανικανότητα εξακρίβωσης στοιχείων του συνομιλητή εφόσον υπάρχει η δυνατότητα να γίνεται οποιοσδήποτε χρήστης, χρησιμοποιώντας ακόμα και "ψεύτικα" προσωπικά στοιχεία. Κάποιοι επιτήδειοι, κάνοντας κατάχρηση της δυνατότητας αυτής, πλησιάζουν "φίλους" με δήθεν κίνητρο την γνωριμία και στη συνέχεια την άμεση επαφή, με αποτέλεσμα να βρίσκονται  τελικά βιασμένοι, ακόμα και σε ακραίες περιπτώσεις, δολοφονημένοι!  Επιπλέον, παρέες εφήβων διασκεδάζουν εξαπατώντας άτομα που έχουν φίλους, μέσω "ψεύτικων" προφίλ. Ένα ακόμη σημαντικό μείον είναι πως οι χρήστες αφιερώνουν ατέλειωτες ώρες μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού και έτσι δεν αξιοποιούν τον ελεύθερο χρόνο τους αφού δεν ενασχολούνται με κάτι δημιουργικό. Έχει διαπιστωθεί ότι οι μαθητές που συχνάζουν στα Social Media έχουν τις χειρότερες επιδόσεις στο σχολείο... Παιδιά σερφάρουν με τις ώρες είτε παίζοντας παιχνίδια είτε ανταλλάσσοντας μηνύματα ακόμη και εν ώρα μαθήματος! Επίσης, εξαιτίας του Facebook  έχει χαθεί η άμεση επαφή των ατόμων μεταξύ τους, κρύβονται πίσω από μια οθόνη νιώθοντας έντονα τα συναισθήματα φόβου και απόρριψης...Αυξάνεται με αυτό τον τρόπο όλο και περισσότερο η αποξένωση και η απομόνωση των χρηστών στον ίδιο τους τον εαυτό. Γίνονται πιο εσωστρεφείς και ανασφαλείς. Κύριο αρνητικό είναι πως κάθε χρήστης "φίλος" στο Facebook έχει δυνατότητα πρόσβασης στις φωτογραφίες των άλλων. Έχουν σημειωθεί πολλές περιπτώσεις που διάφορες φωτογραφίες χρησιμοποιούνται από άγνωστους ως υλικό πορνογραφίας, εκβιασμού ή κοινωνικής διαφθοράς! Το Facebook ωστόσο, σύμφωνα πάντοτε με έρευνες, σε μεγάλο ή μικρό βαθμό, είναι εθιστικό. Μεγαλύτερα ποσοστά εθισμού σε αυτό εντοπίζονται κυρίως σε νεαρές ηλικίες.  Ένα άλλο αρνητικό στοιχείο είναι πως αυξάνεται η περιέργεια των ανθρώπων καθώς ασχολούνται και μαθαίνουν οποιαδήποτε λεπτομέρεια σχετική με την προσωπική ζωή των άλλων χρηστών. Κάποιοι μάλιστα έχουν "βυθιστεί" στον εικονικό κόσμο του Facebook, κάτι που τους καθησυχάζει και τους δίνει την πεποίθηση πως το ίδιο συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. Όμως τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα γι αυτούς όταν αποφασίζουν να έρθουν σε επαφή με την πραγματικότητα και τον κοινωνικό περίγυρο. Το πρόβλημα δε έχει πάρει τέτοιες αρνητικές διαστάσεις ώστε στην Ευρώπη έχει οριστεί "Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων". Οπότε συμπερασματικά, ορισμένοι οργανισμοί μας οι οποίοι ασχολούνται συν τοις άλλοις και με την εκπαίδευση, αντί να καυχώνται ότι "εκμεταλλεύονται" τις "απεριόριστες δυνατότητες" των κοινωνικών δικτύων, οφείλουν να απέχουν από την έκθεση και χρήση των ανούσιων, βλαβερών και ουσιαστικά αναποτελεσματικών αυτών μέσων επικοινωνίας και προβολής, ενώ έχουν πρωταρχικό χρέος να προστατέψουν και να προετοιμάσουν τους μαθητές μας για τον επικίνδυνο κόσμο των Social Media, τμήμα της ούτως ή άλλως επικίνδυνης κοινωνίας μας. Διαφορετικά, η ευθύνη για τις καταστροφικές συνέπειες που ήθελαν προκύψει θα είναι όλη δική τους...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                          michael.tellides@cfmbradio.com

Σημείωση: H αποκαλυπτική εκπομπή Facebook ή Fakebook, που μεταδόθηκε από το CFMB είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου.