Εσείς τι λέτε;

Κινδυνεύουν οι καταθέσεις μας σε ελληνικές τράπεζες;

Ρωτούν τελευταία με έκδηλη ανησυχία οι ομογενείς που έχουν εμπιστευθεί χρήματά τους σε τράπεζες της γενέτειρας."Αν πτωχεύσει η Ελλάδα θα μπορέσουμε να πάρουμε τα χρήματά μας ή θα τα χάσουμε;" Δυστυχώς, κανένας δεν γνωρίζει τι επιφυλάσσει το αύριο. Με κριτήριο τις τελευταίες πολιτικοοικονομικές εξελίξεις και την τετράμηνη παράταση του προγράμματος στήριξης-το αποτέλεσμα του οποίου είναι απρόβλεπτο-ο αντικειμενικός παρατηρητής θα διακινδύνευε την εκτίμηση ότι η Ελλάδα διαφεύγει τον κίνδυνο πτώχευσης. Η διάσωση της πατρίδας μας από την χρεοκοπία δεν εξαρτάται από τις αποφάσεις και τις δράσεις της κυβέρνησης Τσίπρα που, όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις, δεν διαθέτει δυστυχώς μαγικό ραβδί. Οφείλεται αποκλειστικά στο διαγνωσμένο κίνδυνο συνολικής κατάρρευσης της Ευρώπης και του ευρώ, σε περίπτωση που καταρρεύσει η Ελλάδα. Οφείλεται στο διαρκή κίνδυνο του "ντόμινο", δηλαδή της κατάρρευσης της μιας ευρωπαϊκής χώρας μετά την άλλη, υπό το βάρος των χρεών της Ελλάδας και άλλων χωρών-μελών της ευρωζώνης, που αντιμετωπίζουν όμοια ή σχετικά προβλήματα. Συνεπώς, "αν κινδυνεύουν οι καταθέσεις μας σε ελληνικές τράπεζες;" κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι θα φέρει το αύριο. Υπάρχουν όμως κάποιες αποφάσεις της Ευρώπης και της διεθνούς κοινότητας που ενισχύουν την εκτίμηση ότι το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας δεν κινδυνεύει- τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Κατ’ αρχήν, υπάρχει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Οικονομικής Στήριξης που δημιουργήθηκε για να στηρίξει το τραπεζικό σύστημα χωρών-μελών της ευρωζώνης, που κινδυνεύουν να καταρρεύσουν. Οι ραγδαίες εξ άλλου εξελίξεις στο χώρο της Ευρώπης, υποχρέωσαν την πολιτική ηγεσία να λάβει πρόσθετα μέτρα για την προστασία της Ένωσης και του ευρώ, εγκρίνοντας αύξηση των εγγυήσεων που προσφέρει το EFSF (European Financial Stability Facility) σε πιστωτές απειλούμενων τραπεζών, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών. Εάν λάβουμε υπόψη μας την πολιτική βούληση να κρατηθεί η Ελλάδα στην ευρωζώνη και τις κατηγορηματικές δηλώσεις κορυφαίων ηγετικών στελεχών ότι καμία χώρα-μέλος δεν πρόκειται να εκδιωχθεί από την Ευρώπη και το ευρώ, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι, όσο η Ελλάδα παραμένει στην Ευρώπη δεν κινδυνεύουν οι καταθέσεις μας σε ελληνικές τράπεζες.Τέλος, η πρόθεση εξαιρετικά μεγάλου ποσοστού δανειστών της Ελλάδας να ανταλλάξουν τα ομόλογα που λήγουν το 2020 με ομόλογα μακροπρόθεσμης ρευστοποίησης, ενδεχομένως με χαμηλότερο τόκο, προσλαμβάνεται ως "ενισχυτική" της προσπάθειας της Ευρώπης "να σώσει" την Ελλάδα. Η διαχείριση χρημάτων, αξιών και ακίνητης περιουσίας είναι προσωπική υπόθεση κάθε ανθρώπου και σύνθεση διαφόρων παραγόντων (γνώσεις, πρόθεση ρίσκου, απληστία, κ.ά.) Δεν υπάρχουν απόλυτες συνταγές ή συμβουλές. Εν προκειμένω, οι ομογενείς με καταθέσεις σε ελληνικές τράπεζες αποφασίζουν οι ίδιοι, αν θα αποσύρουν τα χρήματά τους ή όχι. Επειδή δε ο πανικός είναι κακός σύμβουλος, οι ενδιαφερόμενοι ας εκτιμήσουν ψύχραιμα και αντικειμενικά την κατάσταση και τις προοπτικές του τραπεζικού συστήματος της Ελλάδας, πριν προβούν σε κινήσεις πανικού κι' απελπισίας...

Εσείς τι λέτε;                                                                                                                  Μιχάλης Τελλίδης

Εσείς τι λέτε;

Επευφημίες ή γιουχαΐσματα;

Είναι σχεδόν αδύνατον ένα άρθρο μη ημερήσιου εντύπου να καταγράψει τις απρόβλεπτες και ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις όταν μάλιστα υπάρχει το περιορισμένο χρονικό όριο παράδοσής του.
Ευτυχώς ή δυστυχώς πάντως η ιστορία επαναλαμβάνεται με αποτέλεσμα το όποιο     άρθρο να είναι σχεδόν "μέσα" στα γεγονότα και τις προβλέψεις...
Κατά τη χρεοκοπία της Ελλάδας τον 19ο αιώνα, οι ξένοι ομολογιούχοι ύστερα από την επιβολή δραστικών περιοριστικών μέτρων ανάγκασαν την ελληνική κυβέρνηση να δεχθεί τους όρους των πιστωτών και καθιερώθηκε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος που επέβαλε την εξόφληση των ξένων δανειστών με νέους έμμεσους φόρους.
Κάποιοι έχουν την αίσθηση ότι τα ίδια συμβαίνουν σήμερα και είναι πρόθυμοι να πουν το μεγάλο "όχι" καθώς πλήττεται η ανεξαρτησία της χώρας και δεν δέχονται να υποστούν εκβιασμό. Βέβαια τα πράγματα τώρα είναι κάπως διαφορετικά. Οι "κακοί" ξένοι δεν χρειάζεται να διατυπώσουν ανοιχτά "πιεστικές προτάσεις". Αντίθετα, εμφανίζονται "φιλικοί", λιγομίλητοι και σκεπτικοί και τελικά αποχωρούν, σίγουροι ότι η έλλειψη ρευστότητας θα αναγκάσει την όποια ελληνική κυβέρνηση να αποδεχθεί τα μέτρα πολιτικής που θέλουν. Αφήνουν τον χρόνο και την απειρία να κάνουν το θαύμα τους. Δεν χρειάζονται πλέον περιοριστικά μέτρα και αποκλεισμοί. Αρκεί μια διοικητική απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με την οποία η ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών περιορίζεται και γίνεται ακριβότερη…
Πριν από το Μνημόνιο το σημαντικότερο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας ήταν τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου και γι’ αυτό η Ελλάδα έφθασε στη χρεοκοπία. Η ευχέρεια αυτή δεν υπάρχει, καθώς η χώρα έχει αποκλειστεί από τις αγορές και δεν μπορεί να δανειστεί από τις ξένες τράπεζες. Με τους περιορισμούς που τέθηκαν από την ΕΚΤ αποκλείστηκαν ουσιαστικά και οι ελληνικές τράπεζες από την ευχέρεια να δανείζουν το Δημόσιο. Κι αυτό συμβαίνει ενώ οι νέοι υπουργοί έσπευσαν να εξαγγείλουν μέτρα που απαιτούν νέες δαπάνες ενώ ταυτόχρονα κατάργησαν επιλογές όπως οι ιδιωτικοποιήσεις που θα έφερναν έσοδα στο Δημόσιο. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν δέχεται ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου ως ενέχυρο προκειμένου να χρηματοδοτεί ελληνικές τράπεζες, αφήνει όμως ανοιχτό το παράθυρο παροχής ρευστότητας μέσα από την Τράπεζα της Ελλάδος που διαχειρίζεται τον ELA. (Emergency Liquidity Assistance) 
Η διαφορά είναι ότι ούτε αυτή η χρηματοδότηση είναι απεριόριστη και κυρίως έχει υψηλότερο επιτόκιο από τα δάνεια της ΕΚΤ. Με την Επείγουσα Παροχή Ρευστότητας οι τράπεζες μπορούν να καλύψουν το κενό από ενδεχόμενη μείωση καταθέσεων αλλά δεν μπορούν να διοχετεύουν κεφάλαια στο Δημόσιο καθώς δεν μπορούν να αγοράσουν περισσότερα έντοκα γραμμάτια.
Το ελληνικό Δημόσιο βαδίζει σε δρόμο στον οποίο οι δαπάνες είναι ανάλογες των εσόδων και επειδή περιορίζονται και τα έσοδα, μειωμένες θα είναι και οι δαπάνες.
Το πρόβλημα είναι ότι ο δρόμος αυτός οδηγεί σε βαθύτερη ύφεση και μεγαλύτερη ανεργία κι ούτε καθιστά βιώσιμο το χρέος. Γι’ αυτό τα κείμενα της ερμηνείας της όποιας συμφωνίας, εάν και όταν επέλθει, θα πρέπει να μελετώνται σοβαρά πριν από τις οποιεσδήποτε επευφημίες ή γιουχαΐσματα...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Ευθανασία: Δικαίωμα ή έγκλημα;

Μια ιστορική και άκρως σημαντική απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Καναδά, δίνει το δικαίωμα σε εκείνους που πάσχουν από ανίατες ασθένειες να τερματίσουν, εάν   το επιθυμούν, τη ζωή τους με την βοήθεια του θεράποντος ιατρού. Βέβαια και άλλες χώρες έχουν αναγνωρίσει το δικαίωμα στην ευθανασία όπως είναι το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Ελβετία καθώς και οι πολιτείες Oregon και Washington των ΗΠΑ. Το ερώτημα όμως που τίθεται εδώ είναι το εξής: Είναι θεμιτό και ηθικό να τελειώνει η ζωή ενός ανθρώπου απλώς με το πάτημα ενός κουμπιού; Ένα διαχρονικό θέμα που έχει έντονα απασχολήσει με ολοένα και αυξανόμενο ρυθμό τα κράτη και τις κοινωνίες των ανθρώπων είναι η ευθανασία. Τα βασανιστικά ερωτήματα που εγείρονται είναι πολλά, καθώς το ζήτημα αυτό ενέχει σημαντικές ηθικές, νομικές και πνευματικές πλευρές. Ποιος έχει το δικαίωμα να βλάψει ή να καταστρέψει την ανθρώπινη ζωή; Πόσο σίγουρο είναι ότι δεν θα υπονομευτεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη που χαρακτηρίζει τη σχέση γιατρού - ασθενή; Πόσο αγνά και ειλικρινή είναι τα κίνητρα των συγγενών του ασθενή που ζητούν την ευθανασία του; Πρόκειται για εξαιρετικά κρίσιμα ερωτήματα που ζητούν την απάντησή τους προτού προβεί κανείς σε μη αναστρέψιμες πράξεις, όπως αυτή της νομιμοποίησης του υποβοηθούμενου θανάτου. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη μιας τέτοιας πράξης; Κι αν έχει γίνει λάθος διάγνωση της ασθένειας και ενδεχομένως δεν είναι ανίατη; Το αποτέλεσμα θα ήταν να χαθεί μία ζωή δίχως λόγο...  Ή ακόμη κι αν ο ασθενής ζητήσει ευθανασία και στη συνέχεια αλλάξει γνώμη; Η λιποψυχία μπορεί να χαρακτηρίσει έναν άνθρωπο όταν βρίσκεται αντιμέτωπος ακόμη και με το παραμικρό πρόβλημα, πόσο μάλλον όταν έχει να αντιμετωπίσει ένα πραγματικά δύσκολο θέμα που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, όπως μία ασθένεια. Αν διαθέτει λίγες ψυχικές δυνάμεις, λογικό είναι να θεωρήσει πως η ευθανασία είναι λύση όταν μάλιστα την ενθαρρύνουν συνάνθρωποι, είτε αυτοί είναι γιατροί, είτε κοντινά πρόσωπα. Η εκκλησία θεωρεί ότι η ζωή δεν ταυτίζεται απόλυτα με την βιολογική ύπαρξη του ανθρώπου, ούτε ο θάνατος είναι το τέλος της ζωής που δεν ανήκει στον άνθρωπο άλλα στον Θεό, γι' αυτό και δεν μπορεί να παρεμβαίνει κανείς σε κάτι που δεν το προσδιόρισε. Μια κοινωνία πάντως που νομιμοποιεί την ευθανασία μαθαίνει στους πολίτες της πως η λύση σε ένα αδιέξοδο είναι η δραπέτευση, η διαφυγή, τη στιγμή που θα έπρεπε να τους παροτρύνει να είναι μαχητικοί και να παλεύουν για ότι αξίζει. Απόλυτες απαντήσεις σε ένα τόσο περίπλοκο θέμα όπως η ευθανασία δεν μπορούν εύκολα να δοθούν. Παρόλα αυτά, ας μη ξεχνάμε πως πρόκειται για μία πράξη που, τουλάχιστον έως σήμερα δεν έχει γυρισμό...                                                                                                                
Εσείς τι λέτε;                                                                                                                   Μιχάλης Τελλίδης                                                                           michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Χωρισμός Εκκλησίας και Κοινότητας
Πόσο εφικτός είναι;

Άγνωστες είναι ακόμα οι προθέσεις της νέας ελληνικής κυβέρνησης για τον τρόπο χειρισμού του χρέους της ΕΚΜΜ προς το ελληνικό δημόσιο. Ο νέος κύκλος των επικείμενων επαφών του προέδρου της κοινότητας με κυβερνητικούς αξιωματούχους πάντως θα μας δώσει μία σαφέστερη εικόνα για το που βρίσκεται το όλο θέμα.
Πέρα όμως από τις οποιεσδήποτε οικονομικές υποχρεώσεις μας απέναντι στο ελληνικό δημόσιο και τον τρόπο διευθέτησής, εκείνο που θεωρείται σχεδόν βέβαιο είναι ότι οι ριζικές μεταρρυθμίσεις στο πολιτειακό θέμα που προτίθεται να εφαρμόσει το κυβερνών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ αναμφισβήτητα θα επιφέρουν σημαντικές αλλαγές, εντός και εκτός Ελλάδας, αλλαγές που θα μπορούσαν να λύσουν ή να περιπλέξουν μερικά από τα χρονοβόρα προβλήματα που επί δεκαετίες απασχολούν έντονα την ταλαίπωρη παροικία μας... Ας δούμε όμως τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις σχέσεις εκκλησίας - κράτους και πιο συγκεκριμένα τις απόψεις του Αναπληρωτή Υπουργού Παιδείας Τάσου Κουράκη, οι οποίες έχουν κατά καιρούς ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. Σε πρόσφατο άρθρο του στην "Αυγή" ο Τάσος Κουράκης προτείνει, πέρα από τον χωρισμό εκκλησίας - πολιτείας, την αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών με θρησκειολογία, την κατάργηση του υποχρεωτικού εκκλησιασμού και της πρωινής προσευχής στα σχολεία καθώς και την απαγόρευση ανάρτησης θρησκευτικών συμβόλων στα δημόσια κτίρια. Ειδικότερα στο άρθρο του αναφέρει χαρακτηριστικά: "Η εγκύκλια εκπαίδευση, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια, πρέπει ν’ απεμπλακεί από τον στόχο της μετάδοσης των γνήσιων στοιχείων της ορθόδοξης χριστιανικής παράδοσης ενώ το μάθημα των θρησκευτικών με τον σημερινό του ομολογιακό προσανατολισμό πρέπει ν’ αντικατασταθεί από μάθημα θρησκειολογίας. Επιπλέον, αποτελεί αναγκαιότητα η απαλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της εκκλησίας, ιδιαίτερα δε από κατηχητικές παραεκπαιδευτικές δραστηριότητες που καθιστούν τα σχολεία παραρτήματα ενοριών και υπονομεύουν τη συνύπαρξη παιδιών με διαφορετικές πολιτισμικές παραδόσεις". Ο κ. Κουράκης προτείνει ακόμη την κατάργηση της μισθοδοσίας των ιερέων από το κράτος και την επιβολή φόρου υπέρ της εκκλησίας που θα επιβάλλεται μόνο στους πολίτες που οικειοθελώς θα δηλώνουν χριστιανοί ορθόδοξοι. Στην συνέχεια, κάνοντας αναδρομή σε ευνοϊκά φορολογικά προνόμια που διατηρεί η εκκλησία με αποφάσεις προγενέστερων κυβερνήσεων, επισημαίνει ότι "το ερώτημα είναι πόσα έσοδα χάνονται από το Δημόσιο από τη διατήρηση αυτών των σκανδαλωδών και καταφανώς άδικων προνομίων". Βασική πρόταση του Υπουργού είναι οι εκκλησίες και οι ενορίες να μετατραπούν σε πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. "Είναι προφανές ότι αυτό προκύπτει με τον διαχωρισμό της εκκλησίας από το κράτος. Εάν αυτό είναι δύσκολο να γίνει, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε την επιβολή ειδικού φόρου σε όσους πολίτες δηλώνουν στη φορολογική τους δήλωση ότι είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, φόρος που θα αποδίδεται στην εκκλησία", σημειώνει χαρακτηριστικά ο κ. Κουράκης. Εάν τελικά η κυβέρνηση Τσίπρα προχωρήσει στην τροποποίηση του σχετικού άρθρου του Συντάγματος, ο νέος νόμος θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την πλήρη ή μερική απεξάρτηση εκκλησίας - κοινοτήτων στον Καναδά και αλλού με όσα και ότι     συνεπάγονται οι κατά νόμο έννοιες αυτές (κατάργηση "λογίας" προς τη Μητρόπολη, διακοπή μισθοδοσίας ιερέων, ρευστοποίηση εκκλησιαστικής περιουσίας κλπ...) Το βασικό ερώτημα εδώ είναι ποιές θα είναι οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις   ενός πιθανού "διαζυγίου" Εκκλησίας - Κοινότητας (όσο εφικτό και εάν είναι) και ακόμη ποιοί θα τολμήσουν να κινήσουν τις διαδικασίες μιας τέτοιας ληξιαρχικής πράξης σε μια βαθιά θρησκευόμενη ομογένεια... 

Εσείς τι λέτε;                                                                                                                Μιχάλης Τελλίδης                                                                          michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Εθνική αναξιοπρέπεια...

Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα ζει ένα πρωτοφανές ολοκαύτωμα των πάντων. Μια ιστορική ανθρωπιστική καταστροφή που δεν έχει κανένα προηγούμενο στην σύγχρονη ιστορία της. Χιλιάδες πολίτες πάσης ηλικίας αυτοκτόνησαν, οικογένειες διαλύθηκαν ένεκα οικονομικών προβλημάτων, αμέτρητες επιχειρήσεις έκλεισαν ή πτώχευσαν πετώντας στον δρόμο δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, νέοι επιστήμονες - η ελπίδα του έθνους - αυτοεξορίστηκαν για να βρουν αλλού καλύτερη τύχη, νοσοκομεία διαλύθηκαν αφήνοντας ξεκρέμαστους και χωρίς φάρμακα τους ασθενείς, σχολές και ιδρύματα καταργηθήκαν ή υπολειτουργούν με άθλιες συνθήκες, πανεπιστήμια βούλιαξαν, σπίτια που κτιστήκαν με δάνεια δημοπρατήθηκαν με όλα τα δυσμενή επακόλουθα, τα εθνικά θέματα εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους και η χώρα έγινε το κλοτσοσκούφι των γειτόνων της φτάνοντας στο σημείο οι τουρκικές φρεγάτες να κάνουν κρουαζιέρες έξω από το Σούνιο... Μέσα σε όλα αυτά κορυφώθηκε η εγκληματικότητα, η πορνεία, η αναλγησία για τον πόνο του διπλανού, οι εν ψυχρώ δολοφονίες υπερηλίκων, οι διαρρήξεις έγιναν καθημερινή ρουτίνα ενώ άνθησαν κάθε είδους παράνομα τυχερά παιχνίδια που έγιναν το όραμα του νεοέλληνα να ξεπεράσει το μαρτύριο της επιβίωσης του, έτσι όπως τον κατάντησαν. Παράλληλα συνεχίστηκε και κορυφώθηκε η ανεξέλεγκτη ροη των λαθρομεταναστών για να φορτωθούν στο ήδη λεηλατημένο δημόσιο σε βάρος όσων προσπαθούσαν ακόμα να ορθοποδήσουν. Είναι αδύνατον να περιγράψει κάνεις σε όλο της το μεγαλείο την θεομηνία που επέβαλε στην Ελλάδα το προδοτικό πολιτικό σύστημα που κερδοσκόπησε ασυνείδητα εναντίον της εθνικής υπόστασης μαζί με τους "κολλητούς" επιχειρηματίες που ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς και ακόμη οι ξένοι "σύμμαχοι" ανθέλληνες τοκογλύφοι που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να δανείζουν για να επωφελούνται κερδοσκοπικά με την ουσιαστική υποδούλωση της χώρας. Για όλα αυτά, το ερώτημα που μπαίνει αμείλικτο είναι το πώς θα κλείσουν όλες αυτές οι πληγές που αιμορραγούν ασταμάτητα, πως θα ορθοποδήσει ένας κόσμος απελπισμένος που φαντάζει χωρίς ελπίδα, χωρίς προοπτική, χωρίς μέλλον. Πως θα σωθεί μια χώρα που χτυπήθηκε τόσο έντονα από τους ετέρους της... Οι υπεύθυνοι της μεγαλύτερης αυτής εθνικής συμφοράς κάποτε θα πρέπει να πληρώσουν. Είναι απαίτηση του ελληνικού λαού να επιστρέψουν εδώ και τώρα τα κλεμμένα, να κατάσχουν ότι έχουν και δεν έχουν, να μπει χέρι σε όλες τις λίστες (λαγκάρντ κ.α.) και για τους υψηλά ιστάμενους το τίμημα να είναι πιο βαρύ και πιο παραδειγματικό. Η δικαιοσύνη ας είναι επί τέλους αμείλικτη σε όσους χρεοκόπησαν τη χώρα και λεηλάτησαν τον λαό. Μόνο έτσι η ταλαίπωρη πατρίδα θα μπορέσει κάπως να ξαναβρεί τον ρυθμό της και να σταθεί ξανά στα πόδια της. Εν τω μεταξύ, εν μέσω όλων αυτών των κρίσεων, σοβαρές διαφαίνονται οι άμεσες προκλήσεις της νέας "ελπιδοφόρας" κυβέρνησης συνασπισμού: Το δημόσιο χρέος (υψηλότερο της ευρωπαϊκής ένωσης) που βρίσκεται γύρω στο 175% του ΑΕΠ, το νέο σκληρό Μνημόνιο με την Τρόικα, τα ευαίσθητα εθνικά θέματα (χάραξη ΑΟΖ, Θράκη, Αιγαίο, ονομασία Σκοπίων, Κυπριακό και ορυκτός πλούτος) για τα οποία τα κόμματα ούτε καν ασχολήθηκαν και ακόμα το πεσμένο ηθικό του απεγνωσμένου έλληνα που στη φάση αυτή δεν αρκεί η οποιαδήποτε υποσχόμενη ελπίδα για να του το αναπτερώσει...Το πιο επιεικώς ειρωνικό πάντως της όλης υπόθεσης είναι ν' ακούς τους τριακόσιους της βουλής (οι πλείστοι των οποίων είναι άμεσα υπεύθυνοι για την σημερινή κατάντια) να μιλούν για εθνική αξιοπρέπεια και για την Ελλάδα που ποτέ δεν πεθαίνει...

Εσείς τι λέτε;                                                                                                                     Μιχάλης Τελλίδης                                                                          michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

 

Ναι ή όχι στην ομογενειακή ψήφο;

Οι έλληνες του εξωτερικού δεν θα μπορέσουν να ψηφίσουν ούτε στις αυριανές βουλευτικές εκλογές, εκτός βέβαια αν αποφασίσουν να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη. Η απροθυμία του πολιτικού συστήματος να λύσει το συγκεκριμένο θέμα έχει αποκτήσει άλλη διάσταση καθώς τα τελευταία χρόνια δεκάδες χιλιάδες έλληνες έχουν μεταναστεύσει σε χώρες του εξωτερικού. Οι περισσότεροι διατηρούν στενούς δεσμούς, έχουν τις οικογένειές τους στην Ελλάδα, διαβάζουν, ενημερώνονται και θα ήθελαν να έχουν λόγο σε όσα συμβαίνουν στην ιδιαίτερη πατρίδα τους. Το θέμα όμως της ομογενειακής ψήφου, εάν το αναλύσουμε προσεκτικά, δεν είναι και τόσο απλό. Κατά την γνώμη μου, συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία θα πρέπει να έχουν μόνο οι ομογενείς εκείνοι οι οποίοι πληρούν κάποιες απαραίτητες προϋποθέσεις. Όπως, να είναι πρώτης γενιάς μετανάστες στη χώρα που τους φιλοξενεί με μοναδική υπηκοότητα την ελληνική και με ένα όριο απουσίας από την Ελλάδα. (δεν είναι αποδεκτό να καθορίζει δια της ψήφου του τις τύχες της Ελλάδας κάποιος που έφυγε   π.χ. την εποχή του εμφυλίου...) Δεν είναι εξ άλλου λογικό να δοθεί το δικαίωμα ψήφου σε ελληνικής καταγωγής ελληνοκαναδούς ή άλλους ομογενείς, δεύτερης, τρίτης ή τέταρτης γενιάς, για τον απλούστατο λόγο ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν τη γνώση της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας όπως δεν την έχουν και τα παιδιά των αποδήμων που σε παιδική ηλικία ξενιτεύτηκαν μαζί με τους γονείς τους. Θα συμφωνήσω πάντως εν μέρη με την άποψη ότι δεν μπορεί από τη μια η εκάστοτε κυβέρνηση να ζητάει την στήριξη των αποδήμων σε μια σειρά από θέματα κι από την άλλη να τους αρνείται εντελώς την συμμετοχή τους στην πολιτική ζωή της χώρας, καθ’ ην στιγμή μάλιστα μελετάται να εκχωρηθεί η ελληνική ιθαγένεια σε λαθρομετανάστες με μόνο δέκα χρόνια παρουσίας τους στην Ελλάδα και με όσα αυτό συνεπάγεται όταν αποκτήσουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι... Όπως και να έχει, διαδικαστικά υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις όπως η επιστολική ψήφος, η ψήφος στα κατά τόπους προξενεία, ακόμα και η ηλεκτρονική ψήφος τώρα μάλιστα που υπάρχει και η τεχνολογία. Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η αλλαγή της νομοθεσίας για να θεσπιστεί η ψήφος των ελλήνων του εξωτερικού απαιτεί πρωτοβουλίες που τα κόμματα - αριστερών κυρίως πεποιθήσεων - αποφεύγουν να αναλάβουν με το σκεπτικό ότι οι ομογενείς στη μεγάλη πλειοψηφία τους ανήκουν στον χώρο της παραδοσιακής δεξιάς. Δεν είναι τυχαίο ότι το θέμα έχει έρθει στο Κοινοβούλιο μόνο μία φορά - όταν ήταν Υπουργός Εσωτερικών ο Προκόπης Παυλόπουλος επί κυβέρνησης Καραμανλή και αποσύρθηκε γρήγορα κατόπιν σφοδρών πιέσεων της αντιπολίτευσης. Ορισμένοι πάλι θεωρούν μεγάλο το ρίσκο στο εκλογικό σώμα να προστεθούν περίπου 3 εκατομμύρια ψηφοφόροι του εξωτερικού (σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς) οι οποίοι θα μπορούσαν να ανατρέψουν δραματικά τα όποια προεκλογικάπρογνωστικά. Πάντως, για να αλλάξει η νομοθεσία και να επιτραπεί η ψήφος των ελλήνων του εξωτερικού απαιτείται σύμφωνα με το Σύνταγμα ευρεία πλειοψηφία των 2/3 των βουλευτών...

Εσείς τι λέτε;                                                                                                                 Μιχάλης Τελλίδης                                                                           michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Τα Καναδικά ΜΜΕ για την προεκλογική Ελλάδα...

Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα απασχολούν ολοένα και περισσότερο το σύνολο των Καναδικών ΜΜΕ με τακτικές αναλύσεις και ανταποκρίσεις για τις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 25 Ιανουαρίου 2015.
Κοινός τόπος της πλειοψηφίας των δημοσιευμάτων και ρεπορτάζ αποτελεί η διαπίστωση ότι η φιλολογία για ένα πιθανό "Grexit" (έξοδος από την ευρωζώνη) έχει αναζωπυρωθεί λόγω του προβαδίσματος που έχει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ αλλά και λόγω πρόσφατου άρθρου του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel.
Παρατηρείται όμως κάποια διαφοροποίηση στις αναλύσεις, τις διαπιστώσεις και τις συνέπειες πιθανής εκλογικής επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ.                                                      Κοινή διαπίστωση πάντως σε όλα τα δημοσιεύματα είναι ότι το σημερινό πολιτικό σκηνικό δεν παρουσιάζει ομοιότητες με το 2012 και ότι η οικονομία της χώρας, φαινομενικά τουλάχιστον, είναι σε καλύτερη κατάσταση σε σχέση με την εποχή εκείνη όπως επίσης και αυτή της Ευρωζώνης. Επιπλέον αναφέρεται ότι ο αντιμνημονιακός Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς και η προοπτική ανόδου του στην εξουσία έχει ήδη δημιουργήσει πτώση στα διεθνή χρηματιστήρια και έχει συντελέσει στην αγωνία για το μέλλον και τη διαχείριση του ελληνικού χρέους.
Τα Καναδικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αναφέρουν ακόμη ότι πιθανή εκλογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ίσως αποτελέσει αφετηρία επικράτησης άλλων ομοιοιδεολογικών κομμάτων, υποδηλώνει ότι οι λαοί της Ευρώπης επιδιώκουν την απομάκρυνση από τις πολιτικές λιτότητας της ΕΕ, σύμφωνα με άρθρο της Le Devoir, χωρίς να σημαίνει ότι τα εν λόγω κόμματα επιδιώκουν την εθνικοποίηση των τραπεζών ή την απομάκρυνση από το ευρώ.
Το ενδεχόμενο επιπτώσεων τύπου ντόμινο με την άνοδο στην εξουσία   κομμάτων, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που κινούνται σε λογική αμφισβήτησης των πολιτικών λιτότητας, σημειώνεται από τον ανταποκριτή της εγκυρότερης εφημερίδας του Καναδά Globe and Mail, Eric Reguly, ο οποίος όμως τονίζει ότι όσο πλησιάζουν οι εκλογές κλείνει η ψαλίδα της διαφοράς ανάμεσα σε Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ. Επιπλέον αναφέρει ότι σε μήνυμά του της 3ης Ιανουαρίου ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε ότι το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους πρέπει να διαγραφεί έτσι ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο όπως έγινε με την Γερμανία το 1953. Και προσθέτει ότι το ελληνικό χρέος, το οποίο φτάνει στο 175% του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, είναι το δεύτερο υψηλότερο στον κόσμο ύστερα από αυτό της Ιαπωνίας και ότι οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων έχουν φτάσει ξανά στα επίπεδα της κρίσης χωρίς όμως να επηρεάζονται άλλες χώρες από αυτή. Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με δηλώσεις πρώην στελέχους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο οποίος δεν κατονομάζεται, ο κ. Τσίπρας γνωρίζει ότι πιθανή αποτυχία αποπληρωμής του χρέους της χώρας θα υπονομεύσει τις προσπάθειές του για ανάπτυξη και ότι ο ίδιος, προκειμένου να επιβιώσει, θα αναγκαστεί να πραγματοποιήσει στροφή 180 μοιρών στην οικονομική του πολιτική. Τέλος, τονίζεται ότι τόσο η Τρόικα όσο και οι επενδυτές θα εξακολουθούν να ανησυχούν όσο η προοπτική του "Grexit" παραμένει, ανεξάρτητα από το πόσο πιθανή φαντάζει στον ορίζοντα...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                 michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

                                  

'Ιντερνετ vs. εφημερίδες

Με αφορμή την πρόθεση της τοπικής ημερησίας La Presse να σταματήσει να τυπώνεται με τον παραδοσιακό τρόπο υιοθετώντας πλήρως την ηλεκτρονική μορφή, οι αναγνώστες εύγλωττα αναρωτιούνται ποιό θα είναι το μέλλον του έντυπου τύπου.
Πρόσφατη έρευνα στις ΗΠΑ του Pew Research Center έδειξε ότι το 46% των αμερικανών διαβάζουν τακτικά ειδήσεις στο διαδίκτυο ενώ το 40% ενημερώνονται από έντυπες εφημερίδες με αποτέλεσμα οι τελευταίες να περιορίσουν σημαντικά το προσωπικό τους καθώς είδαν τα έσοδα τους να μειώνονται.,Στον Καναδά το αναγνωστικό κοινό εξακολουθεί να αντιστέκεται. Η κυκλοφορία των εφημερίδων παραμένει σταθερή παρά το γεγονός ότι οι Καναδοί χρησιμοποιούν περισσότερο το ίντερνετ. Συγκεκριμένα, το 59% των ερωτηθέντων χρηστών του ίντερνετ είπαν ότι διαβάζουν εφημερίδες σε αντίθεση με το 50% των μη χρηστών. Την εκρηκτική άνοδο της χρήσης του διαδικτύου για την ενημέρωση και την ψυχαγωγία των ελλήνων - και γενικότερα των ευρωπαίων - καταδεικνύει η έρευνα "Mediascope Europe" που καλύπτει 28 ευρωπαϊκές αγορές, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας και αποκαλύπτει τα πρότυπα κατανάλωσης media, έντυπα και ηλεκτρονικά. Σύμφωνα με τα ευρήματα της εν λόγω έρευνας περίπου 427 εκατομμύρια ευρωπαίοι χρησιμοποιούν το ίντερνετ, δηλαδή το 65% των κατοίκων της Ευρώπης, ξοδεύοντας κατά μέσο όρο περίπου 14,8 ώρες την εβδομάδα online. Η ενημέρωση μέσω διαδικτύου πάντως έχει θετικά αλλά και αρνητικά σημεία σε σχέση με την ενημέρωση μέσω έντυπου τύπου. Μέσω διαδικτύου μπορεί η ενημέρωση να γίνει πιο πολύπλευρη. Η "δημοκρατία" του διαδικτύου επιτρέπει να ακουστούν και να καταγραφούν πολλές και διαφορετικές απόψεις. Επιπλέον οι ειδήσεις που ανεβαίνουν στο διαδίκτυο "συμβαίνουν τώρα", η αμεσότητα της είδησης είναι ίσως το πιο μεγάλο πλεονέκτημα της ενημέρωσης μέσω διαδικτύου.Tο κόστος ακόμη για τη διαμόρφωση μίας ολοκληρωμένης άποψης είναι εξαιρετικά χαμηλό, ενώ συνήθως μπορεί κάποιος να διαβάσει στο διαδίκτυο άμεσα και τον αντίλογο. Όμως ένα νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις. Το διαδίκτυο υποστηρίζει και ενθαρρύνει την ανωνυμία. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τη μεγάλη και γρήγορη διάδοση των ειδήσεων μπορεί να καταστρέψει πολύ εύκολα καριέρες ή να διαβάλλει πρόσωπα με τη δημιουργία φημών και τη διάδοση μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης (social media). Συνεπώς μπορεί εύκολα κανείς να δημιουργήσει ένα μύθο με αληθοφανή "ιστορικά" στοιχεία τα οποία διαδίδονται αστραπιαία. Ακόμη μειώνεται και η ποιότητα του λόγου όπου προέχει η γρήγορη ανάρτηση παρά η ορθότητα του λόγου, σε αντίθεση με τις παραδοσιακές εφημερίδες. Σε ένα έντυπο μέσο κάθε στήλη φέρει υπογραφή του συντάκτη ο οποίος φέρει ακέραιη την ευθύνη των γραφομένων του. Αξιοσημείωτη είναι η επιτυχία της "Monde Diplomatique" η οποία κατάφερε πέρυσι, παρά την κρίση, να κάνει τις καλύτερες πωλήσεις των τελευταίων τεσσάρων ετών. Η εφημερίδα ανήκει στους συντάκτες και φίλους της που έχουν δημιουργήσει μια ανώνυμη εταιρία και στηρίζεται αποκλειστικά στους αναγνώστες της. Έτσι όλο και περισσότεροι αναγνώστες την εμπιστεύονται για την ενημέρωση τους, αφού χαρακτηρίζεται για την αμεροληψία και την αντικειμενικότητά της και όχι για τα βιβλία, περιοδικά και CD που μπορεί να δίνει ως δώρα. Εδώ αξίζει να τονιστεί και η επιτυχία του εκδοτικού ομίλου Newsfirst, στον οποίον ανήκουν και τα "Ελληνοκαναδικά Νέα", όπου πρόσφατα κυκλοφόρησε αισίως η δισχιλιοστή έκδοση των τεσσάρων βραβευμένων εφημερίδων. Πάντοτε με επιτυχίες! Ας ελπίσουμε πώς αυτός ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην εφημερίδα και το ίντερνετ θα οδηγήσει τελικά στην εξυγίανση της ενημέρωσης...

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                        michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Το προσωπικό νόημα των εορτών...

Άλλος ένας χρόνος κοντεύει να φύγει και να μας προσπεράσει... Ένας ακόμα κύκλος θα κλείσει...ένας κύκλος που περιέχει γεγονότα ευχάριστα, δυσάρεστα, σημαντικά. ασήμαντα, σοβαρά, αστεία... Άλλος ένας χρόνος μας αποχαιρετά και για μία ακόμη φορά ακούμε τον εαυτό μας να λέει τα ίδια λόγια: "Σε λίγες μέρες είναι Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά ,πώς πέρασε έτσι πάλι ο καιρός;" H συνειδητοποίηση του ερχομού των γιορτών προξενεί στον καθένα διαφορετικά συναισθήματα. Κάποιοι χαίρονται σαν μικρά παιδιά. Γι' αυτούς οι γιορτές είναι χαρά και πανηγύρι και τίποτα δεν επηρεάζει τη γλύκα της προσμονής τους. Για κάποιους άλλους όμως τα συναισθήματά τους είναι ανάμεικτα: άγχος και μελαγχολία τούς κάνουν να θέλουν να αποφύγουν τον "πυρετό", τον "πονοκέφαλο" των γιορτών. Χριστούγεννα, Πάσχα, Δεκαπενταύγουστος, ονομαστικές γιορτές, γενέθλια, βαφτίσια, γάμοι, κηδείες, Εθνικές και προσωπικές επέτειοι σηματοδοτούν την πορεία μας στο χρόνο, απαλύνουν τη σκληρότητα της καθημερινότητας και μας δίνουν ευκαιρίες να ζήσουμε κάτι διαφορετικό. Τη χαρά, αλλά και το βίωμα της ιδιαίτερης σημασίας και της διαφορετικότητας που τις χαρακτηρίζει. H διαφορετικότητα των γιορτών δεν βρίσκεται βέβαια μόνο στο ότι τις μέρες αυτές πολλοί από μας δεν πηγαίνουμε στη δουλειά μας. Φανταστείτε τις αργίες του χρόνου σαν απλές ημέρες διακοπών, όπως αυτές του καλοκαιριού, χωρίς κανέναν ιδιαίτερο εορταστικό χαρακτήρα. Αυτό που κάνει κάποιες μέρες γιορτινές είναι η ύπαρξη τελετών και εθίμων, συνηθειών τοπικών, εθνικών, θρησκευτικών, οικογενειακών και προσωπικών. Είναι επίσης το γεγονός ότι είναι ενταγμένες στον κύκλο και στο ρυθμό της ζωής μας και εκφράζουν τις αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτήν. Oι μεγάλες θρησκευτικές γιορτές ως γνωστόν έχουν τις ρίζες τους στις πρωτόγονες κοινωνίες, αποτελούν συνδετικό κρίκο του ανθρώπου με τη φύση και ακολουθούν τον άνθρωπο στα χιλιάδες χρόνια της πορείας των διάφορων πολιτισμών του. Kάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τις προσωπικές γιορτές του καθενός από μας: βαφτίσια, γενέθλια, αρραβώνες, γάμοι, εκφράζουν τη συνεχή ανανέωση της ζωής, την αλλαγή, τη μη στασιμότητα, οριοθετώντας το τέλος ορισμένων περιόδων της ζωής μας και την αρχή κάποιων άλλων. προσωπικές καθώς και οι μεγάλες θρησκευτικές γιορτές, οι οποίες αποτελούν για τους περισσοτέρους από εμάς αναπόσπαστο μέρος της ζωής μας, είναι συνδεδεμένες με λιγότερο ή περισσότερο έντονη συναισθηματική φόρτιση. Δεν έχει και τόση σημασία αν πιστεύουμε στο θρησκευτικό νόημα των γιορτών. Oι γιορτές απαιτούν το μέρος που τους αναλογεί από τη ζωή μας, είτε το θέλουμε είτε όχι... Καλά Χριστούγεννα και η Νέα Χρονιά 2015 να είναι ευτυχισμένη και αισιόδοξη γεμάτη ελπίδα, υγεία, ειρήνη και δημιουργική διάθεση...

Εσείς τι λέτε;                                                                                                              Μιχάλης Τελλίδης                                                                            michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

Πρόωρα...Χριστούγεννα!

Από όλες τις γιορτές, κυρίως εδώ στην Βόρεια Αμερική, είναι γεγονός πως τα Χριστούγεννα θεωρείται η πλέον εμπορική. Η πολυαγαπημένη αυτή γιορτή μάλιστα έχει και ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Κάθε χρόνο έρχεται όλο και νωρίτερα! Αυτό κι αν είναι Χριστουγεννιάτικο θαύμα... Σε λίγο θα φτάσουμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα τον Αύγουστο... Άλλωστε, συνηθίσαμε να βλέπουμε δέντρα, στολίδια και Αϊ Βασίληδες σε πολλά καταστήματα το κατακαλόκαιρο! Εν πάση περιπτώσει, όλος ο επιχειρηματικός κόσμος περιμένει πως και πως αυτές τις μέρες προκειμένου να αυξήσει τον τζίρο του, να φέρει κόσμο στο μαγαζί του, να πουλήσει περισσότερα προϊόντα ή ότι άλλο τέλος πάντων διαθέτει. Στην Ελλάδα βέβαια, αντίθετα με τις χώρες του εξωτερικού, συνηθίζουν να γιορτάζουν τις ονομαστικές γιορτές, τιμώντας ταυτόχρονα και ένα τεράστιο και περίπλοκο εορτολόγιο Αγίων και Οσίων, 365 μέρες το χρόνο... Αντίθετα, τα Χριστούγεννα είναι ουσιαστικά η γιορτή των γενεθλίων του Χριστού. Ένα περίπλοκο σύνολο μυστικιστικών και ιερών αφηγήσεων περιβάλλει την 25η Δεκεμβρίου, όμως κατά βάση πρόκειται για μία γέννηση, μία ελπιδοφόρα  φωτεινή στιγμή θρησκευτικής σημασίας, η οποία συνεχίζει ύστερα από 2000 τόσα χρόνια να γαληνεύει τη φαντασία μας. Δυστυχώς η κουλτούρα μας, καθώς και το σύνολο των πολιτισμικών αναφορών μας, έχει κυριολεκτικά εξοκείλει προς την υπερκατανάλωση. Η αξία μας, η ταυτότητά μας, το "μέγεθός" μας μέσα στο κοινωνικό σύνολο είναι συνάρτηση αυτών που έχουμε και όχι αυτού που είμαστε. Καταναλωτικά αγαθά δηλαδή. Πράγματα εφήμερα. Πράγματα φθαρτά. Απλώς πράγματα. Μοιραία, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς μήπως και οι τρεις μάγοι αγόρασαν τα δώρα τους στις εκπτώσεις; Στον δρόμο προς τη Βηθλεέμ μήπως έπιναν κόκα-κόλες με οδηγό το GPS και το ipad; Υπάρχει έστω και μία μικρή διασύνδεση μεταξύ Χριστουγέννων και αυτού του υπερβολικού παζαριού που βλέπουμε να συμβαίνει κάθε χρόνο όλο και πιο διογκωμένα; Κάθε χρόνο, σε διάφορους τομείς παραγωγής και κατανάλωσης, καταλήγουμε να σπαταλάμε και να πετάμε τεράστιες ποσότητες φαγητού στα σκουπίδια. Καθόλου χριστιανική πράξη, ειδικά από τη στιγμή που ακόμη και εντός των ορίων της υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με "λιγότερα απ’ τα λίγα" και παιδιά υποσιτίζονται και λιποθυμάνε απ’ την πείνα στα σχολεία. Το βλέπουμε στην σημερινή Ελλάδα... Δυστυχία, θλίψη και απόγνωση έχει χαριστεί απλόχερα σε πολλούς συνανθρώπους μας, ειδικά κατά τα τελευταία χρόνια. Η βία και η αδικία είναι πλέον δύο μεγέθη πολύ υπολογίσιμα σε ολόκληρο τον κόσμο... Ναι στα δώρα, που θεωρούνται πράξη προσφοράς και αγάπης. Ναι όμως και στην αλληλεγγύη και αγάπη προς τον πάσχοντα πλησίον μας. Πιστεύω πως η κάθε μέρα είναι καλή για να ελέγξουμε τις προτεραιότητές μας και τα Χριστούγεννα σίγουρα δεν είναι εξαίρεση. Έτσι, για αλλαγή, ας προσπαθήσουμε να βρούμε μία φορά τη χαρά όχι μόνο στα πράγματα, αλλά στη συμπαράσταση, στην παρουσία, στην αφοσίωση προς τον συνάνθρωπο και σε μία υπόσχεση που θα τηρήσουμε, για ένα καλύτερο αύριο για όλον ανεξαιρέτως τον κόσμο...

Εσείς τι λέτε;

Εσείς τι λέτε;

Για τα σχολεία, ρε γαμώτο!

Δεν έχουν το Θεό τους πλέον παραγωγοί και ατζέντηδες, οι οποίοι στην αγωνία τους να πουλήσουν εισιτήρια για τα πάσης φύσεως θεάματα που μας πασάρουν δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν ακόμη και τους μαθητές των σχολείων μας! Μετά το "ποδαρικό" του Πλούταρχου, ο Νταλάρας (κατά κόσμον Νταράλας) πριν από την "πολύκροτη" συναυλία του πήρε σβάρνα τα σχολεία για να ζήσει - όπως είπε - την πιο "συγκινητική" στιγμή της ζωής του... Βέβαια την πραγματική "συγκίνηση" πρέπει να την ένοιωσε όταν το Ριάλτο γέμισε από τους γονείς των μαθητών! Αναρωτιέμαι εάν ο Νταλάρας, με την ευκαιρία, δίδαξε στους ανυποψίαστους μαθητές την "πραγματική" γεωγραφία, ότι το Αιγαίο δηλαδή ανήκει στα ...ψάρια του! Και για μια χούφτα δολάρια από το "υστέρημα" του "λαϊκού" μας αοιδού, δώστου τεμενάδες οι σχολάρχες και δώστου τζάμπα ολοσέλιδες ρεκλάμες στις εφημερίδες μας,   που οι άμοιρες πασχίζουν να τα φέρουν βόλτα... Απορίας άξιον πάντως είναι πως και η σελίδα "Τα Νέα της ΕΚΜΜ" ξεχνάει να προβάλλει και κάποιους αληθινούς δικούς μας ευεργέτες, όπως το CHATEAU και το PALACE για παράδειγμα, που όποτε τους ζητηθεί διαθέτουν δωρεάν τις αίθουσες και τα  εδέσματά τους για την ενίσχυση των σχολείων μας και ακόμη τους ντόπιους καλλιτέχνες  που συχνά εμφανίζονται αφιλοκερδώς, και εδώ που τα λέμε δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις αζήτητες πλέον "σπασμένες" φωνές των εισαγόμενων "αστεριών"...Εν τω μεταξύ τελευταία, ορισμένοι "μεγαλοδωρητές", εκτός και εντός συνόρων, "ανακάλυψαν" τα πάσχοντα σχολεία μας και κόπτονται να τα "βοηθήσουν" με το αζημίωτο βέβαια...Το μενού πλούσιο και ποικίλο και εμείς διαλέγουμε και παίρνουμε: Κονσέρτα για τα σχολεία μας...Φιέστες για τα σχολεία μας...Πανηγύρια για τα σχολεία μας...Μακαρονάδες για τα σχολεία μας...Φασολάδες για τα σχολεία μας... Αλά ούνα αλά ντούε για τα σχολεία μας...Τα "καθαρά" κέρδη (άραγε υπάρχουν και βρώμικα!) για τα σχολεία μας... Για τα σχολεία, ρε γαμώτο! Τώρα, πως γίνεται και με τόσες μύριες εκδηλώσεις να μην μπαίνει ούτε λέπι στα σχολεία μας και να είναι μόνιμα στο κόκκινο, αυτό είναι ένα μυστήριο που μόνο ο Σέρλοκ Χόλμς μπορεί να λύσει! Κακά τα ψέματα. Τα ελληνικά μας σχολεία εμείς και μόνο εμείς μπορούμε να τα διατηρήσουμε με τον ταπεινό οβολό μας και τις φιλότιμες προσπάθειες των αληθινών αστεριών-εθελοντών της εξουσιοδοτημένης Ερανικής  Επιτροπής που επιβεβαιώνουν το γνήσιο της υπογραφής...Δύο ερανικές προσπάθειες ξεκινούν σε λίγες ημέρες. Η καθιερωμένη ετήσια λαχειοφόρος και "Γεύση και Παράδοση". Ας δώσουμε και πάλι το παρών. Για τα σχολεία μας, για τα παιδιά μας, για τη γλώσσα, τον πολιτισμό, τη θρησκεία και τις παραδόσεις μας...  

 

 

Εσείς τι λέτε;

Παναγιώτης Παπαδάκης: Θύμα της αδιαφορίας, ανοργανωσιάς και προχειρότητας...

Χάσαμε μία ακόμη ευκαιρία - ίσως την τελευταία - να στείλουμε βουλευτή ελληνικής καταγωγής στο Καναδικό Κοινοβούλιο. Ο Παναγιώτης Παπαδάκης δεν κατάφερε τελικά να πάρει το χρίσμα του Φιλελεύθερου υποψηφίου. Χωρίς ουσιαστική υποστήριξη των "μεγάλων" οργανισμών μας έδωσε τη δική του άνιση μάχη με αντιπάλους άψογα οργανωμένους με οικονομικές πλάτες και στενές γνωριμίες του συστήματος...Η Επιτροπή Υποστήριξης της υποψηφιότητας του Παναγιώτη Παπαδάκη, παρ όλη την καλή  θέληση και διάθεση, φάνηκε λίγη στην σωστή καθοδήγηση και προβολή του...Το δε Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ, που θ' άπρεπε να ήταν "μπροστάρικο" σε παρόμοιες περιπτώσεις, για κάποιους δικούς του ανεξήγητους λόγους, θέλησε να μείνει αμέτοχο και ουδέτερο. Κατά ειρωνεία της "τύχης", μόλις πριν δυόμιση μήνες δημοσίευσε ανακοίνωση που έλεγε: "Έχοντας βαθειά επίγνωση της αποστολής και του ρόλου που πρέπει να διαδραματίζει το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ στην ελληνική παροικία και μετά τις εμφανείς διαπιστώσεις έλλειψης σεβαστού αριθμού υποψηφίων ελληνικής καταγωγής ανακοινώνει την ίδρυση Επιτροπής Πολιτικής Δράσης με σκοπό να εντοπίζει, αξιολογεί και ΠΡΟΩΘΕΙ υποψήφιους ελληνικής καταγωγής".Αλήθεια, πότε, πως και με ποίο τρόπο το Ελληνικό Κογκρέσο του Κεμπέκ εντοπίζει, αξιολογεί και ΠΡΟΩΘΕΙ υποψηφίους  καθ' ην στιγμήν και συγκεκριμένα τα τελευταία δύο χρόνια βρίσκεται σε λήθαργο και σε κατάσταση πλήρους ανυπαρξίας... Έτσι απλά, για να καταλάβουμε επί τέλους την αποστολή και τον ρόλο του! Πάντως ένα είναι σίγουρο, πως για την ήτα και την κακομοιριά μας θα μας φταίει και πάλι ο Τρυντώ και ο κάθε Τρυντώ και θα ξαναχτυπήσουμε τα τύμπανα και τις σάλπιγγες του  "πολέμου" καλώντας την παροικία να "μαυρίσει" τα "αχάριστα" κόμματα που δεν πήραν τους "δικούς" μας. Η ηττοπάθεια σε όλο της το μεγαλείο! Η αυτοαποκαλούμενη "οργανωμένη" παροικία, για άλλη μία φορά αποδείχτηκε αναδιοργάνωτη   με εντελώς ανύπαρκτο λόμπι. Βέβαια, "ελληνικό λόμπι" για τους ταγούς μας "υπάρχει" γιατί έτσι τους συμφέρει να νομίζουν για να διατηρούν τις καρέκλες... Λόμπι - με κάποιες ελάχιστες παρελθοντολογικές εξαιρέσεις - ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και με τις παρούσες "ηγεσίες" δεν μπορεί να υπάρχει. Και ως ελληνισμός εδώ, ούτε δυνατές οργανώσεις έχουμε πλέον, ούτε επιρροή, ούτε καν φωνή.... Φυσικά το μεγαλύτερο παραμύθι είναι η αριθμητική "δύναμή" μας. Ομιλούμε για 80 τόσες χιλιάδες, η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική. Στο Μόντρεαλ (σύμφωνα με την τελευταία απογραφή το 2011) μόλις και μετά βίας οι Καναδοί ελληνικής καταγωγής φτάνουμε τις 41.000. Κατά συνέπεια σε καμία περίπτωση δεν θεωρούμαστε υπολογίσιμοι ψηφοφόροι και ακόμη είναι ζήτημα αν ένα δέκα τοις εκατό ψηφίζουμε στις εκλογές... Πως λοιπόν έχουμε την απαίτηση να μας λαμβάνουν υπόψη... Με τα μυαλά που κουβαλάμε σε λίγο θα χάσουμε και τους ελάχιστους εναπομείναντες εκλεγμένους. 
Διορθώστε με παρακαλώ, αν κάνω λάθος...

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης
michael.tellides@cfmbradio.com

 

Εσείς τι λέτε;

Νεοέλληνες: Αποπροσανατολισμένοι πολίτες...

Παρακολουθώ τις εξελίξεις και ειλικρινά θλίβομαι. Η Ελλάδα χάνετε από την αδιαφορία και από την έλλειψη εθνικής υπερηφάνειας. Οι γεννήσεις μειώνονται από τα ελληνικά ζευγάρια και πληθαίνουν οι γέννες από τους αλλοδαπούς...Τα μαγαζιά των ελλήνων κλείνουν μέρα με τη μέρα και στη θέση τους ξεπροβάλλουν μαγαζιά ξένων...Ο κρατικός ιστός είναι σε πλήρη αποδόμηση - δήθεν για ανάπτυξη - μα προκαλεί αποδιοργάνωση και χάος...Υπάλληλοι απολύονται, οργανισμοί εξαφανίζονται, άνθρωποι ταλαιπωρούνται, νοσοκομεία υπολειτουργούν, σχολεία διαλύονται, εδάφη ξεπουλιούνται, παραλίες, βουνά, κοιτάσματα... Νέοι και νέες φεύγουν από την χώρα, επιστήμονες άνθρωποι του πνεύματος αναζητούν ελπίδες αλλού...Τι θα μείνει πίσω τελικά; Οι ανήμποροι ηλικιωμένοι, οι αλλοδαποί, οι λαθρομετανάστες και κάποια μνήματα ηρώων γεμάτα λάσπη και μπογιά... Η Ελλάδα κινδυνεύει να χαθεί εδαφικά… θα βρίσκετε μόνο μέσα στα μυαλά και την ψυχή  ελαχίστων μέχρι και αυτή να σβήσει από εκεί και να οδηγηθεί στη λήθη...μαζί με τον θάνατο τους θα σβήσει γιατί έσβησε πρώτα η αγάπη των ίδιων των ελλήνων γι' αυτόν τον τόπο, γιατί σταμάτησαν να μνημονεύουν τους ήρωες και τους θεούς μας, γιατί μέσα στην παιδεία πέρασαν την παραχάραξη και το μίσος για την Ελλάδα και το έκαναν έντεχνα και με τέτοιο τρόπο ώστε να μην γεννιούνται πλέον ήρωες…Οι νεοέλληνες - εντελώς ανιστόρητοι - αδιαφορούν, χωρίς στην ουσία να φταίνε οι ίδιοι... φταίνε οι "ηγέτες" που αντί να κάτσουν να τους διδάξουν αξίες και αρετές τους οδήγησαν στην καφετέρια και στην τεμπελιά με χαρτζιλίκι του μπαμπά και της μαμάς … και οι λίγοι άξιοι νέοι που ευτυχώς υπάρχουν εισπράττουν τον χλευασμό των δυτικοποιημένων φίλων τους... Κινδυνεύει να σβήσει η Ελλάδα γιατί δεν τροφοδοτείται πλέον ο λύχνος της με το λάδι του έθνους, δεν προβάλλονται τα σύμβολα ως κορωνίδα μας... Πλήρης αδιαφορία πλέον για όλους και για όλα...περιμένοντας τι; να μας λυπηθούν; η ότι θα φτιάξουν τα πράγματα; Σε λίγο η ελευθερία θα χαθεί για χάρη ενός "ασφαλέστερου" κόσμου και τα χρώματα της σημαίας από γαλανόλευκα θα γίνουν πλέον γκρίζα και μουντά για να μην μας θυμίζουν την ενδοξότητα του έθνους των Ελλήνων. Η διχόνοια έκανε καλά τη δουλειά της τόσα χρόνια… Οι γείτονές μας "σουλατσάρουν" πλέον ανενόχλητοι στα εδάφη μας και παραβιάζουν προκλητικά τον θαλάσσιο και εναέριο χώρο μας, σφετερίζονται την ιστορία μας και διεκδικούν τους   σοφούς και στρατηλάτες μας... Κι' ενώ η πατρίδα απειλείται από εχθρούς και "φίλους" η αγωνία των νεοελλήνων τούτη τη στιγμή επικεντρώνεται στο νέο λουκ της Κοκκίνου, στο λίφτινγκ του Ψινάκη, στα "γεννητούρια" της Μενεγάκη, στο Αιγαίο που (κατά τον γιαουρτοεισπράκτορα του λαού Νταλάρα) "ανήκει" στα ψάρια του και δεν συμμαζεύεται...Ήρθε η ώρα νομίζω οι νεοέλληνες να προσανατολιστούν σωστά, να δούνε σοβαρά τα γεγονότα και τις καταστάσεις και να ενωθούνε κάτω από την σκέπη του έθνους και του ιερού της συμβόλου χωρίς χρωματισμούς και διαμάχες όλοι μαζί αυτήν την ύστατη στιγμή... 
                                                                           

Εσείς τι λέτε;

Ανοίξτε την καρδιά σας...

Φτάσαμε αισίως στον 45ο Ραδιομαραθώνιο Αγάπης για τους συμπατριώτες μας που αντιμετωπίζουν δυσκολίες πάσης φύσεως. Μια σπίθα που άναψε πριν από  σαρανταπέντε χρόνια έμελλε να εξελιχθεί σε ένα πρωτόγνωρο κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης που θα ευαισθητοποιούσε ολόκληρη την ελληνική παροικία και όχι μόνο. Σε όλα αυτά τα χρόνια ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης βοήθησε χιλιάδες άτομα παρέχοντας οικονομική φροντίδα, εκπαίδευση και ψυχαγωγία. Βέβαια, η διαχρονική επιτυχία του Μαραθωνίου δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς πρωτίστως την ελεύθερη, συνειδητή και ενεργητική συμμετοχή των αναρίθμητων εθελοντών που όλα αυτά τα χρόνια η συμβολή τους είναι πολύτιμη και καθοριστική στην αποτελεσματικότητα του θεσμού. Ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης θεωρείται η κορυφαία εκδήλωση κοινωνικής αλληλεγγύης των συμπολιτών μας, η οποία δίνει νόημα και ουσία στην αγάπη και το ενδιαφέρον μας προς τα άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα οικονομικής δυσπραγίας. Είναι μια γιορτή ανθρωπιάς, αγάπης, γενναιοδωρίας και σεβασμού προς τον συνάνθρωπό μας. Τα έσοδα που συγκεντρώνει ο ετήσιος Ραδιομαραθώνιος Αγάπης διατίθενται εξ ολοκλήρου για την αντιμετώπιση των διαφόρων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι άποροι συμπάροικοι. Θέλουμε να πιστεύουμε πως οι συνάνθρωποι μας που αγκαλιάζουν διαχρονικά τον Ραδιομαραθώνιο Αγάπης, θα ανοίξουν και φέτος διάπλατα την καρδιά τους και θα προσφέρουν αγάπη και ελπίδα σε εκείνους που μας ζητούν να είμαστε δίπλα τους. Ας τους δώσουμε λοιπόν όλοι μαζί αυτή την αγάπη και την ελπίδα προσφέροντας ο κάθε ένας ότι μπορεί. Η ανάγκη για στήριξη αυτών των ανθρώπων είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Αυτά ακριβώς φιλοδοξεί να εκφράσει ο Ραδιομαραθώνιος ως θεσμός εθελοντικής συμμετοχής και προσφοράς. Ραδιομαραθώνιος Αγάπης 2014. Μια ακόμα ερανική προσπάθεια του Φιλανθρωπικού Οργανισμού Ελληνίδων Κυριών και του Ραδιοσταθμού CFMB. Νοιώθω ευλογημένος που βρίσκομαι από τον πρώτο έρανο ανάμεσα σε εκείνες τις ομάδες των ακούραστων εθελοντών που δουλεύουν με αληθινή αγάπη και μπορώ να πω ότι ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης ήταν και θα είναι από τις πιο συγκλονιστικές εμπειρίες της ζωής μου. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάθε νέα διοργάνωση ήταν σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη και κάθε νέος έρανος συγκεντρώνει ακόμα περισσότερα χρήματα που σημαίνει ακόμα καλύτερη οικονομική βοήθεια για τους δικαιούχους.  Όμως, ο Ραδιομαραθώνιος Αγάπης δεν πρέπει να είναι υπόθεση μιας ημέρας. Οι ανάγκες - δυστυχώς - για μία ομάδα συνανθρώπων μας είναι πλέον μόνιμες. Ακόμη, η οικονομική κρίση στην Ελλάδα είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ο αριθμός των παλιννοστούντων και νέων ελλήνων μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Και ο ΦΟΕΚ είναι ο μόνος Οργανισμός που πραγματικά μεριμνά γι αυτούς τους ανθρώπους στα πρώτα δύσκολα βήματά τους σ' αυτόν τον τόπο. Ας μην τους απογοητεύσουμε. Ας σταθούμε και φέτος κοντά τους. Άλλωστε η ικανοποίηση του να δίνεις είναι πράγματι απερίγραπτη…

Εσείς τι λέτε;

Μιχάλης Τελλίδης                                                                                         michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

                   

Η παπαρούνα, σύμβολο μνήμης...

Η υιοθέτηση της παπαρούνας αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο του χρόνου ως απόδοση τιμής για τα θύματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου δεν είναι πρόσφατη. Τον Νοέμβριο του 1918 ένα ποίημα του Καναδού στρατιωτικού γιατρού Τζων Μακ Κρε, που περιγράφει την πρώτη ένδειξη ζωής μετά τον θάνατο στα πεδία της Φλάνδρας (τις παπαρούνες που φυτρώνουν στους τάφους των στρατιωτών), ενέπνευσε τη Μόινα Μίκαελ, που ασχολιόταν με φιλανθρωπικά έργα, για να φορέσει και να μοιράσει παπαρούνες προς τιμήν των νεκρών στρατιωτών...Το έμβλημα της παπαρούνας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την Ημέρα των Βετεράνων. Στις 11 Νοεμβρίου του 1918, ακριβώς στις 11 η ώρα το πρωί, ήρθε το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γερμανία παραδόθηκε στις Συμμαχικές Δυνάμεις.Μετά από 4 χρόνια αιματοχυσίας, η τελική ανακωχή υπογράφηκε.Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι γνωστός και ως "ο Μεγάλος Πόλεμος" και ο "Πόλεμος για να σταματήσουν όλοι οι Πόλεμοι". Οι "Μεγάλες Δυνάμεις", οι χαμένοι του πολέμου, έχασαν πάνω από 3.500.000 στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Οι "Συμμαχικές Δυνάμεις", οι νικητές του πολέμου, έχασαν περισσότερους από 5.100.000 άνδρες. Κατά μέσο όρο περισσότεροι από 5.600 σκοτώνονταν καθημερινά κατά τη διάρκεια του πολέμου...Πάνω από 5.000.000 πολίτες, επίσης εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο υπό κατοχή, βομβαρδισμούς, πείνα και ασθένειες. Μέσα σε 6 εβδομάδες από την έναρξη του πολέμου σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι είχαν προσφερθεί εθελοντικά να πολεμήσουν για το Θεό, τη χώρα και την ελευθερία του κόσμου. Σημαντικές θεωρούνται και οι απώλειες ελλήνων στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, 5,000 έλληνες στρατιώτες έπεσαν μαχόμενοι κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και 132,000 πολίτες, ήτοι ποσοστό 21,7%. Οι ανθρώπινες απώλειες κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 750,000, ήτοι ποσοστό 10% του συνολικού πληθυσμού. Στα δεδομένα έχουμε μόνο αριθμούς θανάτων όχι απώλειες γενικά, δηλαδή δεν συμπεριλαμβάνονται οι τραυματίες και οι νεκροί από τις μετέπειτα εμφύλιες συγκρούσεις... Η 11η Νοεμβρίου είναι γνωστή ως "Ημέρα Ανακωχής" ή "Ημέρα Ανάμνησης" ή "Ημέρα Βετεράνων Πολέμου" όπως αποκαλείται στις χώρες της Κοινοπολιτείας και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλησιέστερη Κυριακή στην Ευρώπη έγινε γνωστή ως "Κυριακή Ανάμνησης". Στις 11 πμ την ημέρα αυτή  τηρούνται δύο λεπτά σιγής, για να δοθεί ευχαριστία στο Θεό που τους έφερε μέσα από τον πόλεμο και τους έδωσε την νίκη και για να θυμούνται αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους. Στις 11πμ της 11ης Νοεμβρίου του 1920, η κηδεία και η ταφή του "Αγνώστου Στρατιώτη" έλαβε χώρα στο Λονδίνο. Στην πέτρα που ήταν πάνω από τον τάφο ήταν χαραγμένες οι λέξεις: "Για το Θεό, για τον Βασιλιά και τη χώρα, για τους αγαπημένους, το σπίτι, και την αυτοκρατορία, για την ιερή υπόθεση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας του κόσμου. Κάτω από αυτή τη πέτρα βρίσκεται το σώμα ενός Βρετανού πολεμιστή. Φορώντας κόκκινη παπαρούνα στο πέτο, ας αποτίσουμε με ευπρέπεια φόρο τιμής στους Ήρωες Βετεράνους Πολέμων που χάρη σε αυτούς απολαμβάνουμε σήμερα το υπέρτατο αγαθό, την ελευθερία μας...

                                                                                                                                                                                                         

 

Εσείς τι λέτε;

 

"Υπερήφανοι" κίναιδοι...

Ένα εκατομμύριο ομοφυλόφιλοι στην Ελλάδα...

Ούτε λίγο ούτε πολύ το 1/10 του γενικού πληθυσμού στην Ελλάδα ανήκει στην κατηγορία των ομοφυλόφιλων, αποκάλυψε σε τηλεοπτική εκπομπή ο διακεκριμένος ψυχίατρος Μανώλης Μυλωνάκης. Αποτέλεσμα μήπως της γενετικής βάσης ή σύγχρονη μόδα; Σύμφωνα πάντως με τον ψυχίατρο το φαινόμενο αυτό οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Ένας από τους μεγαλύτερους τα τελευταία χρόνια είναι και τα περιβόητα τηλεοπτικά σήριαλ με θεαματικότητες πάνω από 50% και μάλιστα σε μικρά παιδιά που βλέπουν τους λατρεμένους πρωταγωνιστές τους στην κυριολεξία να "σπάνε" από το κούνημα, το νάζι και τα σκέρτσα! Μόδα, θέαμα, καλλιτέχνες όλων των τύπων και επιπέδων απροκάλυπτα πλέον όχι μόνο το δείχνουν αλλά και το δηλώνουν υπερήφανα! Δικαίωμα βέβαια στον καθένα να κάνει ότι θέλει στη ιδιωτική ζωή του με την προϋπόθεση όμως να σέβεται και να μην προκαλεί τους άλλους που προσπαθούν να ζουν όπως τους συντόνισε και ρύθμισε η φύση, ώστε στο ζωικό βασίλειο να υπάρχει αρμονία και κυρίως συνέχεια της ζωής...Θυμάμαι όταν πριν από αρκετές δεκαετίες ο Μάνος Χατζιδάκις είχε πει (προκαλώντας σάλο στη συντηρητική Ελλάδα) "Για να προοδεύσεις σ' αυτό τον τόπο πρέπει να είσαι ή κομμουνιστής ή ομοφυλόφιλος, εγώ πάντως κομμουνιστής δεν είμαι..." Ελάχιστοι επώνυμοι στην πουριτανική κοινωνία της εποχής μιλούσαν ανοιχτά για την ερωτική τους έλξη προς το ίδιο φύλο. Αντίθετα στην Αμερική η ομοφυλοφιλία προ πολλού έπαψε να αποτελεί ταμπού ιδίως για τους σταρ του Χόλυγουντ. Οι αποκαλύψεις των celebs 'Ελτον Τζον, Ρίκι Μάρτιν, Τζορτζ Μάικλ, Τζορτζ Τσακίρης, Τζόντι Φόστερ, Σίνθια Νίξον κ.α. ενθάρρυναν αρκετούς διστακτικούς τριτοφυλικούς να "βγουν" από τη ντουλάπα.Στην Ελλάδα η ομοφυλοφιλία εθεωρείτο μέχρι προ τινός εξευτελιστική πράξη και προκαλούσε τον γενικό χλευασμό. Σήμερα, η κοινωνία αρχίζει να την θεωρεί φυσιολογική . Γοητευτικοί ζεν πρεμιέ "ξετύλιξαν" τον μανδύα της σιωπής  αποκαλύπτοντας την πραγματική τους ταυτότητα με αποτέλεσμα πολλές γυναικείες καρδιές να "ραγίσουν", ενώ γυναίκες ακαταμάχητα ελκυστικές που προκαλούσαν αναστάτωση στον αντρικό πληθυσμό, εξομολογήθηκαν πως είναι τρελά ερωτευμένες με τις παρτενέρ τους! Μπορεί οι "παλαιοσχολίτες" Κάρολος Κουν, Γιάννης Δαλιανίδης, Βαγγέλης Σειληνός, Σταύρος Παράβας, να ήσαν ανεκδήλωτοι - ακόμη να είχαν και γυναίκες "βιτρίνα"- όμως σήμερα έχουν πέσει πλέον όλα τα προσωπεία και προσχήματα...Ο πρώτος που "εξήλθε" πανηγυρικά της ιματιοθήκης ήταν ο Γιώργος Μαρίνος, ανοίγοντας διάπλατα την θύρα στους LGBT (Λεσβίες, γκέι, αμφισεξουαλικούς, τρανσεξουαλικούς) Τη στιγμή αυτή στην Ελλάδα η "κοινότητα" των "χαρούμενων" αρτιστών αριθμεί μερικές εκατοντάδες μέλη, ορισμένα από τα οποία με την ηθελημένα προκλητική συμπεριφορά τους επηρεάζουν την καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής των φανατικών θαυμαστών και επίδοξων μιμητών....Ηλίας Ψινάκης, Τρύφωνας Σαμαράς, Τάκης Ζαχαράτος, Γιάννης Φλωρινιώτης, Λάκης Γαβαλάς, Τάσος Ρούσσος, Νίκος Μουρατίδης, Γιώργος Μαζωνάκης, είναι μερικά από τα αμφιλεγόμενα ονόματα των "καλλωπιστικών" τεχνών και της "σοου μπίζ που αποτελούν θλιβερά παραδείγματα προς μίμηση...Αναμφίβολα, η σεξουαλική επιλογή του καθενός είναι καθαρά προσωπική υπόθεση. Η πρόκληση όμως και η ανάρμοστη συμπεριφορά των "υπερήφανων" κίναιδων, θεωρείται  ηθικά απαράδεκτη και ασυζητητί κατακριτέα...  

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                            

     

Εσείς τι λέτε;

            
              Κινδυνεύει με εξαφάνιση η ελληνική σημαία!

Πάντα κι ὅπου σ᾿ ἀντικρίζω,
μὲ λαχτάρα σταματῶ,
ὑπερήφανα δακρύζω,
ταπεινὰ σὲ χαιρετῶ.
Κι ἀπ᾿ τὰ στήθη μου ἀνεβαίνει
μία χαρούμενη φωνή:
Νἆσαι πάντα δοξασμένη,
ὦ Σημαία γαλανή!

Ιωάννης Πολέμης 1862-1924

Θα τρίζουν τα κόκκαλα του μεγάλου μας Ανδριώτη ποιητή Ιωάννη Πολέμη αν ήξερε  πως στη σημερινή Ελλάδα γίνεται μια μεθοδευμένη προσπάθεια να αλλάξουν την ελληνική σημαία καταργώντας το σύμβολο της πίστεως τον σταυρό... Επίσημα βέβαια δεν υπάρχει κάποια σχετική οδηγία ή απόφαση, ωστόσο τη στιγμή αυτή ουκ ολίγες σημαίες κυματίζουν με σκέτες λωρίδες! Και έχουν φουντώσει οι φήμες ότι το "Διευθυντήριο" των Βρυξελλών πιέζει προς αυτή την κατεύθυνση τις ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και πολλά χρόνια. Αν η συγκεκριμένη πρόθεση είναι αληθής και δεν πρόκειται για κάποια περαστική "μόδα" τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και θα πρέπει επειγόντως η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία του τόπου να ξεκαθαρίσει μια και καλή τα πράγματα και να δώσει ένα τέλος σε αυτό το όργιο φημών. Αν και εδώ πρέπει να σημειωθεί πως όλα τα δεινά που έχουν βρει την πατρίδα μας ξεκίνησαν στην αρχή ως φήμες και παρά το γεγονός ότι διαψεύσθηκαν από τον πολιτικό κόσμο τελικώς υλοποιήθηκαν... Ως φήμη ξεκίνησε το θέμα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, ως φήμη ξεκίνησε η είσοδος της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο την οποία ο Γιώργος Παπανδρέου διέψευδε τότε "μανιωδώς", ως φήμες ξεκίνησαν τα μνημόνια μείωσης μισθών και συντάξεων τα οποία διέψευδαν οι εθνοπατέρες, ως φήμη ξεκίνησε η μηδενοποίηση της εθνικής ανεξαρτησίας των κρατών - μελών της Ευρώπης, η οποία έγινε τελικώς πραγματικότητα... Αποτελεί επιτακτική ανάγκη να μπει ένα τέλος στην κατρακύλα και στην υποχωρητικότητα που επιδεικνύει το πολιτικό προσωπικό της χώρας προς τους "διοικούντες" δανειστές για να κρατηθούν τα προσχήματα.Τα εναπομείναντα - έστω και ελάχιστα - υγιή μέσα ενημέρωσης κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Να σταματήσει τώρα ο εξευτελισμός της αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού και του ελληνικού έθνους και η συνεχής καταπάτηση της εθνικής μας κυριαρχίας. Να πάρουν θέση τα κόμματα της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης και να ξεκαθαρίσουν ποιες είναι οι προθέσεις των Βρυξελλών και αν η πατρίδα μας έχει "κόκκινες γραμμές" ή αν έχουμε παραδοθεί εντελώς στον ξένο παράγοντα. Επιτέλους να μάθουμε ποιός κυβερνά αυτόν τον ταλαίπωρο και πολυπαθή τόπο που ακούει στο όνομα Ελλάδα... Με ανακούφιση πληροφορηθήκαμε ότι η απανταχού ομογένεια ξεκινά έντονες κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας. Αναρωτιόμαστε όμως, που βρίσκονται σ' αυτές τις δύσκολες για το ελληνικό έθνος στιγμές οι "ημέτεροι παράγοντες" και οι πολλά υποσχόμενοι επίδοξοι "λομπίστες"...

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940                                                                                          Ζήτω η ΠΑΤΡΙΔΑ μας                                                                                                   Ζήτω η ΕΛΛΗΝΙΚΗ Σημαία
                                  
Εσείς τι λέτε;                                                                                                               Μιχάλης Τελλίδης                                                                            michael.tellides@cfmbradio.com

.                                                                                                           

Εσείς τι λέτε;

Μόντρεαλ: Ο παράδεισος των διατόνων..."αστέρων"

Τέλος πάντων, τέτοια ομαδική επέλαση καλλιτεχνών έχει να γνωρίσει η ομογένεια από την εποχή του Κοκοβιού και της Σεβάχ Χανούμ! Ας όψεται το "μπατιρλίκι"... Στην χτυπημένη από την κρίση Ελλάδα, οι σελεμπ των ισχνών αγελάδων το...'ριξαν τελευταία σε συστηματικά τουρς προς εξασφάλιση του επιούσιου! Επειδή το φλέγον θέμα μας αφορά, αναζητήσαμε τα κίνητρα που ωθούν καλλιτέχνες πάσης φύσεως να περιοδεύουν εκτός συνόρων, μιας Ελλάδας των μνημονίων και ...μνημοσύνων.  Ιδού το "πόρισμα" της έρευνας... Αξεπέραστες δυσκολίες περνάει η θιασάρχης - ηθοποιός Κάτια Δανδουλάκη μετά το κλείσιμο του θεάτρου που την στέγαζε. Η άλλοτε πανίσχυρη "Δράκαινα" της "Λάμψης" πασχίζει να επιβιώσει με μεροκάματα πείνας... Η "δική" μας Μάρω, αφού (όπως η ίδια εξομολογήθηκε) χρησιμοποιήθηκε στο έπακρο από "γενναιόδωρους" παραγωγούς και μανατζαρέους, προδομένη επέστρεψε τελικά στα πάτρια εδάφη ρίχνοντας πίσω της μαύρη λίθο... Ο αμφιλεγόμενος καλλιτεχνικός μάνατζερ Ηλίας Ψινάκης, μια και ο "χώρος" έπαψε να τον "χωρά", με την υποστήριξη ομοϊδεατών του έγινε δήμαρχος! Ο δημοφιλής ζεν πρεμιέ Μέμος Μπεγνής, που τις καλές εποχές τα "έβγαζε" με το τσουβάλι, έμεινε στον άσσο και τώρα παίζει για το...χειροκρότημα! Ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος Σπύρος Παπαδόπουλος εξομολογήθηκε σε τηλεπερσόνα ότι κάνει περιοδείες για να πληρώσει την εφορία! Ο άλλοτε απόλυτος κυρίαρχος του τραγουδιού Γιώργος Νταλάρας εμφανίζεται τελευταία σε μαγαζιά άκρως περιορισμένης χωρητικότητας!Ο "άρχοντας" Νότης Σφακιανάκης, θύμα της αθυροστομίας του, βρέθηκε τελικά χωρίς μαγαζί και όπως μαθαίνουμε πασχίζει για την "Χρυσή" της "Αυγής" επιστροφή! Ο Λευτέρης Πανταζής εκμυστηρεύτηκε πως η κρίση τον χτύπησε αλύπητα. Σχεδόν απένταρος από την ντόλτσε βίτα και τα "μωρά της πίστας" κατεβαίνει για δημοτικός σύμβουλος στην Βουλιαγμένη... Ο πολύς ΛΕ-ΠΑ, όπως φαίνεται, οσφρίστηκε κι αυτός πολιτικό "ψητό!" Ο "Γιουροβιζιονικός" Γιώργος Αλκαίος που μεσουρανούσε τη δεκαετία του 90 (στα αζήτητα κι αυτός σήμερα) άραξε στη Μήλο και υποδέχεται τουρίστες στο ξενοδοχείο της γιαγιάς του! Η Ελένη Ράντου, θύμα των "νονών" της νύχτας, απηυδισμένη αποσύρεται οριστικά από την τηλεόραση... Ίσως τη δούμε προσεχώς σε κωμωδία του Χάρη Ρώμα στο Μόντρεαλ!Άλλοι επώνυμοι καλλιτέχνες, αφού είδαν και απόειδαν, πήραν τον μακρύ δρόμο της ξενιτειάς... Ο Νίκος Κουρκούλης με τη σύντροφό του Κέλυ Κελεκίδου μετανάστευσαν στην Αυστραλία...Την ίδια έντονη επιθυμία εξέφρασαν η Καίτη Γαρμπή, ο Διονύσης Σχοινάς  και ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης.... O Πέτρος Γαϊτάνος που δήλωσε "συνεπαρμένος" από τον Καναδά, δεν αποκλείεται με τις ευλογίες του Μητροπολίτη να γίνει ψάλτης σε κάποια ενορία του Τορόντο! "Αηδόνι" του δημοτικού τραγουδιού που το όνομά της προδίδει ευφορία   καταγοητευμένη από το Μόντρεαλ, λέγεται πως την βραδιά του πανηγυριού έκανε - ούτε λίγες ούτε πολλές - τρείς προτάσεις γάμου σε νυμφευμένους και ανύμφευτους! Ο Πλούταρχος, το "καλό" παιδί, που όπως γράφουν τα ταμπλόιντς χρωστά ουκ ολίγα στην εφορία, μας έρχεται ξανά, μάλλον για να βγάλει τα σπασμένα!Η λίστα όμως είναι μακριά, οπότε η στήλη θα επανέλθει δριμύτερη...Πάντως, όσο κρατάει η κρίση τόσο και περισσότεροι διάττοντες "αστέρες" θα πέφτουν στο "γλεντζέδικο" Μόντρεαλ προς τέρψιν ωτών και οφθαλμών αλλά και ... ξάφρισμα πορτοφολιών!

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης
michael.tellides@cfmbradio.com

Εσείς τι λέτε;

 Έλληνες μουσουλμάνοι θύματα του νεοθωμανισμού...

Έχετε μήπως την εντύπωση ότι η εκπαιδευτική πολιτική του Κεμπέκ είναι υπερβολική; Τότε, δείτε τι αντιμετωπίζουν άλλες μειονότητες και μάλιστα στην... Ελλάδα. Ο λόγος για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων ελλήνων, θύματα της αλυτρωτικής πολιτικής της Άγκυρας. Η Τουρκία υπονομεύει συνεχώς τη νομιμότητα στη Θράκη, δυναμιτίζοντας τόσο την τήρηση των θεσμών της ελληνικής πολιτείας, όσο και τις παγιωμένες σχέσεις αγάπης και φιλίας μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων. Επιβάλει στους μουσουλμάνους να ονομάζονται τούρκοι, εμποδίζοντας ποικιλότροπα το δικαίωμα όσων το επιθυμούν να αυτοαποκαλούνται έλληνες μουσουλμάνοι.
110 επιφανείς επιστήμονες, αρκετοί της διασποράς, αρθρώνουν τους προβληματισμούς τους για την εκπαίδευση των μουσουλμάνων της Θράκης, ζητώντας από την ελληνική πολιτεία να πάρει άμεσα μέτρα για την βελτίωση της εκπαίδευσής τους ώστε να διασφαλισθεί ο σεβασμός της πολιτιστικής, θρησκευτικής και γλωσσικής τους ταυτότητας. Στο σχετικό υπόμνημα προς την πολιτική ηγεσία της Ελλάδος, γίνεται λόγος για το   σημερινό καθεστώς λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων που σύμφωνα με τα πρωτόκολλα που υπεγράφησαν μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας το 1951 και το 1968  επιβλήθηκε η τουρκική γλώσσα στην εκπαίδευση των μουσουλμάνων της ελληνικής Θράκης. Οι συμφωνίες - σεβαστές από ελληνικής πλευράς - βασίζονται στην αρχή της αμοιβαιότητας. Αντίθετα, η Τουρκία οδήγησε την ελληνική παιδεία στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο σε πρωτοφανή συρρίκνωση ενώ αρνείται πεισματικά την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης εδώ και σχεδόν μισό αιώνα με διάφορες δικαιολογίες. Εξ άλλου, ο ελληνισμός της Τουρκίας από 120.000 που αριθμούσε μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923, σήμερα έχει περιοριστεί σε λιγότερα από 3.000 άτομα, έχοντας υποστεί διώξεις, απελάσεις, πογκρόμ, επιλεκτικές φορολογίες, εξορίες, απαγόρευση άσκησης επαγγελμάτων, τρομοκρατία, κλπ. Αντίθετα, οι 80.000 μουσουλμάνοι που παρέμειναν στην Ελλάδα σαν έλληνες πολίτες έχουν πολλαπλασιαστεί...Το υπόμνημα, που φέρει και υπογραφές ελληνοκαναδών επιστημόνων, αναφέρει ακόμη ότι οι μουσουλμάνοι της Θράκης θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως έλληνες πολίτες και όχι να μετατρέπονται σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας με την παροχή σε αυτούς αλλόγλωσσης (τουρκικής) εκπαίδευσης και προτείνει μεταξύ άλλων την ίδρυση δημοσίων σχολείων με το ίδιο πρόγραμμα, την δημιουργία παιδικών σταθμών, την ελληνική μετάφραση του Κορανίου, την ίδρυση κοινοτικών βιβλιοθηκών, την δημιουργία μονίμων δημόσιων κέντρων εκπαίδευσης και  την αναβάθμιση του επιπέδου των μουσουλμάνων φοιτητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ωστόσο, εύλογα αναρωτιέται κανείς. Γιατί υπάρχουν ακόμα μειονοτικά σχολεία στη Θράκη; Είναι η ατολμία και η έλλειψη σοβαρού εκπαιδευτικού σχεδιασμού; Είναι ο φόβος της ετερότητας του γείτονα; Σήμερα οι αρμόδιοι υπουργοί, εγκλωβισμένοι στο φοβικό κλίμα, αδυνατούν να αρθρώσουν ένα σοβαρό εκπαιδευτικό λόγο προς όφελος τόσο της Ελλάδας όσο και των μουσουλμάνων ελλήνων της Θράκης. Οπότε και το ερώτημα "Γιατί υπάρχουν ακόμα μειονοτικά σχολεία;" θα μπορούσε να απαντηθεί μέσα από την άρνηση του σκοταδισμού που επέβαλε η μειονοτική παραπαιδεία; Το επόμενο βήμα είναι μια ξεκάθαρη και ενιαία προσέγγιση της μόρφωσης των παιδιών, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα και τη μητρική τους γλώσσα... 

Εσείς τι λέτε;
Μιχάλης Τελλίδης                                                                                                  michael.tellides@cfmbradio.com