ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ- Δικαίωμα στο θάνατο;

Η Καναδική κυβέρνηση εισήγαγε πρόσφατα νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία παρατείνεται έως τις 17 Μαρτίου 2024 η εκούσια ευθανασία για όσους πάσχουν από ψυχικά νοσήματα. Από τις 18 Μαρτίου 2023 θα επιτρέπονται οι αιτήσεις ατόμων με ψυχική διαταραχή ως μοναδική υποκείμενη ιατρική πάθηση. Στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης αναφέρεται ότι για να είναι κάποιος επιλέξιμος για ευθανασία πρέπει να είναι άνω των18 ετών και να έχει σοβαρή ασθένεια ή αναπηρία. Οι ενδιαφερόμενοι που θέλουν να υποβάλλουν αίτηση στο πρόγραμμα Medical Assistance In Dying, πρέπει να είναι δικαιούχοι του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, να είναι σε θέση να λαμβάνουν αποφάσεις και να είναι απαλλαγμένοι από εξωτερικές πιέσεις. Πέρυσι, περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι στον Καναδά τερμάτισαν τη ζωή τους μέσω ευθανασίας. Το θέμα του θανάτου είναι ένα θέμα πολυσύνθετο, πολυδιάστατο και ευαίσθητο και εξακολουθεί να θεωρείται ταμπού στις περισσότερες κοινωνίες. Γεγονός είναι ότι είμαστε μια κοινωνία όπου αρνούμαστε να συζητήσουμε την οδύνη, τον πόνο, τον θάνατο και τα κρύβουμε κάτω από το χαλί, ενώ η καλύτερη σπουδή του θανάτου είναι αναμφισβήτητα η ίδια ζωή. Πως ζούμε την καθημερινότητα μας, πως εκφράζουμε τα συναισθήματά μας στους γύρω μας και πώς ακόμη βλέπουμε το θέμα του τέλους. Το ζήτημα της ευθανασίας σίγουρα αφορά εξαιρετικές περιπτώσεις όπου ο ασθενής έχει μία καταληκτική πορεία με τον γιατρό να πιστοποιεί ότι έχουν εξαντληθεί όλα τα φαρμακευτικά και ιατρικά μέσα. Πρόκειται για μία προαιρετική απόφαση, κάτω από πολύ αυστηρές προδιαγραφές και κριτήρια, με πλήρη βούληση του ασθενή και με την απόλυτη συγκατάθεσή του κατόπιν έγκυρης και έγκαιρης ενημέρωσης. Και υπάρχει ένα αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο με ασφαλιστικές δικλίδες, ώστε να προστατευτεί ο ασθενής από οποιουσδήποτε εξωτερικούς παράγοντες. Σε εκτεταμένη Αμερικανική έρευνα, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων αναγνωρίζει ότι είναι δικαίωμα του ασθενή που υποφέρει από μία ανίατη αρρώστια να επιλέξει την ευθανασία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιτίθεται στην ενεργητική ευθανασία και την υποβοηθούμενη από γιατρούς αυτοκτονία με το σκεπτικό ότι η ζωή είναι δώρο από τον Θεό και δεν πρέπει να συντομεύεται πρόωρα. Ωστόσο, επιτρέπει στους ετοιμοθάνατους την επιλογή να αρνηθούν την υπερβολική θεραπεία που τους παρατείνει ελάχιστα τη ζωή. Υποστηρίζει ακόμη ότι ο άνθρωπος δεν έχει δικαίωμα να τερματίσει τη ζωή του ή να ζητάει τον τερματισμό της από κάποιον άλλον. Η ευθανασία, η αυτοκτονία όπως και η ανθρωποκτονία, αποτελούν άρνηση της κυριαρχίας του Θεού και του σχεδίου της αγάπης του. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, η ιατρική βοήθεια στο θάνατο ή η ευθανασία δεν υπάρχει και δεν επιτρέπεται. Σύμφωνα με την άποψη ορισμένων, η ευθανασία υποκριτικά καλύπτει την ανάγκη των κρατών να υπερασπιστούν, όχι το δικαίωμα των πολιτών τους στην αξιοπρέπεια του θανάτου, αλλά την αδυναμία του συστήματος περίθαλψης να επωμιστεί το κόστος των μακροχρόνιων δαπανηρών θεραπειών για τη συντήρηση μιας «ασήμαντης» για το κράτος ζωής…

Θεωρίες συνωμοσίας - 'Ενα διαχρονικό φαινόμενο...

Οι ΗΠΑ βρίσκονται πίσω από τους καταστροφικούς σεισμούς στην τουρκική επικράτεια… Καταρρίφθηκαν τα ιπτάμενα μπαλόνια των εξωγήινων… Η προσγείωση στη σελήνη ήταν μία απάτη… Η Γη είναι επίπεδη... Όλοι οι Εβραίοι που δούλευαν στους δίδυμους πύργους απουσίαζαν την 11η Σεπτεμβρίου … Ο ιδρυτής της Microsoft Μπιλ Γκέιτς έφταιξε τον κορονοϊό… Ο Τζέιμς Ντιν είναι ζωντανός... Αυτές είναι μόνο μερικές από τις γνωστότερες θεωρίες συνωμοσίας που αποκτούν ολοένα και περισσότερους οπαδούς παγκοσμίως. Γεγονός είναι ότι οι διάφορες θεωρίες συνωμοσίας παραμονεύουν παντού στο διαδίκτυο - και όχι μόνο - και καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων. Συχνά, οι πιστοί οπαδοί απορρίπτουν εύκολα οποιαδήποτε και όλα τα στοιχεία που έρχονται σε αντίθεση με αυτούς τους ισχυρισμούς και υποστηρίζουν ότι οι μάρτυρες ή οι ειδικοί που αμφισβητούν τις ιδέες είναι απλώς μέρος της συνωμοσίας. Κατά γενικό κανόνα στους ανθρώπους δεν αρέσει να μη μπορούν να κατανοήσουν τα πράγματα. Είμαστε περίεργοι και θέλουμε να καταλάβουμε τον κόσμο γύρω μας. Στο παρελθόν η επιστήμη δεν μπορούσε να εξηγήσει πολλά από τα φαινόμενα που αντιμετώπιζαν οι άνθρωποι και έτσι η πιο εύκολη και αποτελεσματική απάντηση σε μία αναπάντητη ερώτηση ήταν να τα αποδώσουν σε μια παντοδύναμη, παντογνώστρια ανώτερη δύναμη. Η επιστήμη είναι πλέον σε θέση να απαντήσει σε πολλά από τα ερωτήματα που κάποτε ήταν ανεξήγητα και ενώ δεν έχουμε πάντα τις απαντήσεις, τώρα διαθέτουμε την ικανότητα να εξηγούμε και να κατανοούμε με ακρίβεια όλα σχεδόν τα φαινόμενα. Έχοντας αυτό κατά νου, γιατί οι άνθρωποι πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας, ακόμη και όταν υπάρχουν αδιάψευστα στοιχεία που δείχνουν ότι είναι εσφαλμένες; Γιατί οι θεωρίες συνωμοσίας είναι τόσο διαδεδομένες σήμερα και τι ακριβώς είναι η θεωρία συνωμοσίας; Κοινωνικοί επιστήμονες έχουν δώσει ορισμένες απαντήσεις. Πιστεύουν ότι τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ορισμένων ανθρώπων όπως ο ναρκισσισμός, η ψυχοπάθεια και η τάση να βλέπουν τον κόσμο ασπρόμαυρο, παίζουν σημαντικό ρόλο. Το ίδιο και οι πολιτικές πεποιθήσεις, ιδιαίτερα ο λαϊκισμός και η ανοχή στην πολιτική βία. Οι γνωστικές προκαταλήψεις, όπως το να πιστεύεις μόνο στοιχεία που επιβεβαιώνουν αυτό που ήδη σκέφτεσαι, κάνουν επίσης τους ανθρώπους πιο ευάλωτους. Πρόκειται για μία πολύ διαδεδομένη ιδιορρυθμία της προσωπικότητας, μία υπερβολική αυτοπεποίθηση, κατά μία έννοια. Όσο κάποιος πιστεύει ότι έχει πάντα δίκιο, τόσο πιο πιθανό είναι να αποδεχτεί τις θεωρίες συνωμοσίας, ανεξάρτητα από τα αποδεικτικά στοιχεία. Γιατί η αλαζονεία, όπως έχει επανειλημμένα αποδείξει η ιστορία, είναι πολύ πιο δύσκολο να εξαλειφθεί παρά η βλακεία. Μία νέα μελέτη υποδηλώνει ότι το πρόβλημα των θεωριών συνωμοσίας είναι πολύ πιο βαθύ και μπορεί να αποδειχτεί πολύ πιο δύσκολο να λυθεί, εφ’ όσον οι άνθρωποι με υπερβολική αυτοπεποίθηση δεν παραδέχονται ότι υπάρχει πρόβλημα που πρέπει να διορθωθεί. Ωστόσο υπάρχουν πραγματικές συνωμοσίες. Η βιομηχανία καπνού π.χ. εξαπάτησε το κοινό σχετικά με τις επιβλαβείς επιπτώσεις του καπνίσματος στην υγεία

Στόχος διακρίσεων οι μειονότητες

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, τα μέλη των ορατών μειονοτήτων εξακολουθούν να υποεκπροσωπούνται σε ανώτερες θέσεις στον δημόσιο τομέα του Κεμπέκ. Η ερευνητική Επιτροπή «Droits de la personne» διαπίστωσε ότι υφίστανται εμπόδια, όχι μόνο στην πρόσβαση σε θέσεις εργασίας, αλλά πιότερο στην προαγωγή σε υψηλότερες θέσεις, παρά τα προσόντα των εργαζομένων που ανήκουν σε μειονότητες. Η έλλειψη εργασιακής εμπειρίας στο Κεμπέκ και η μη αναγνώριση των πτυχίων που αποκτήθηκαν στο εξωτερικό είναι μεταξύ των σημαντικότερων εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι μειονότητες. Ακόμη και αν έχουν γεννηθεί στον Καναδά, εξακολουθούν να είναι θύματα διακρίσεων στις προσλήψεις, παρότι συχνά τα προσόντα τους είναι υψηλότερα από τον μέσο Κεμπεκιώτη. Το 2022, οι μειονότητες αντιπροσώπευαν το 11,2 τοις εκατό του συνολικού εργατικού δυναμικού, που σημαίνει αύξηση 8,5 τοις εκατό από το 2009. Αξίζει να σημειωθεί ότι από το 2019 ο Καναδάς έχει τον 8ο μεγαλύτερο αριθμό μεταναστών παγκοσμίως, καθώς οι γεννημένοι εκτός Καναδά αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της χώρας, ένας από τους υψηλότερους δείκτες για τις εκβιομηχανισμένες δυτικές χώρες. Η ετήσια έκθεση περιέχει 11 συστάσεις, άλλες απευθύνονται στους εργοδότες και άλλες στα συνδικάτα και στην κυβέρνηση. Ειδικότερα, η Επιτροπή συνιστά τόσο στους εργοδότες όσο και στα συνδικάτα να καθιερώσουν υποχρεωτική εκπαίδευση σε μηχανισμούς καταπολέμησης του συστημικού ρατσισμού και των διακρίσεων στην απασχόληση. Ελπίζει επίσης να υιοθετηθεί η εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων με στόχο την προώθηση των μελών ορατών μειονοτήτων στο εργατικό δυναμικό. Προτείνει ακόμη στην κυβέρνηση του Κεμπέκ να αναπτύξει μια πολιτική για την καταπολέμηση του συστημικού ρατσισμού και των διακρίσεων που να λαμβάνει υπόψη τα προσόντα και τις ικανότητες των ομάδων μεταναστών. Προτρέπει δε τους δημόσιους φορείς να καταργήσουν τα συστημικά εμπόδια, όπως την εργασιακή εμπειρία και την αναγνώριση των πτυχίων που αποκτήθηκαν στη χώρα καταγωγής ή προέλευσης των μεταναστών και την απαίτηση των εργοδοτών οι αιτούντες να διαθέτουν εμπειρία στο Κεμπέκ ή στον Καναδά και να μην αποτελούν βασική προϋπόθεση για την πρόληψή τους. Επί πλέον, η επιτροπή συνιστά στους οργανισμούς που υπόκεινται στις διατάξεις του ειδικού δικαίου, να διασφαλίζουν ότι οι πρακτικές στελέχωσης θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα κίνητρα που καθοδηγούν στην διακριτική και ρατσιστική συμπεριφορά και τους ενθαρρύνει να προσεγγίσουν ρεαλιστικά και αποφασιστικά την κατάσταση και να ενεργούν ανάλογα. Τέλος, η Επιτροπή συγκροτεί ένα τραπέζι διαβούλευσης που αποτελείται από εκπροσώπους των κυριότερων συνδικαλιστικών κέντρων, προκειμένου να καθοριστεί και να διευκρινιστεί ο ρόλος τους στην εφαρμογή της ίσης πρόσβασης στα προγράμματα απασχόλησης. Προσωπικά, έχω την αίσθηση ότι το πρόβλημα στο Κεμπέκ είναι βαθύτερο και έχει να κάνει με την υπεροπτική συμπεριφορά, η οποία έντεχνα έχει καλλιεργηθεί σε ένα μεγάλο τμήμα του λαού. Οι κυβερνώντες θα πρέπει επιτέλους να αντιληφθούν ότι η «καθαροαιμία» δεν αποτελεί το μοναδικό «προσόν» για να πορευτεί κάποιος στη σημερινή ανταγωνιστική αγορά εργασίας…

Ξαφνικά ένα βράδυ...

Τελικά τα έφερε η μοίρα έτσι ώστε να προλάβουμε τους Τούρκους και να πάμε εμείς πρώτοι «ξαφνικά ένα βράδυ» στη γείτονα με τα C-130 της πολεμικής μας αεροπορίας... Όχι όμως για να πλήξουμε ή να καταλάβουμε εδάφη, αλλά για να προσφέρουμε βοήθεια στους πονεμένους συνανθρώπους μας που επλήγησαν από τον καταστρεπτικό σεισμό που έπληξε Τουρκία και Συρία αυτή την εβδομάδα. Οι Έλληνες διασώστες, μία αποστολή από 21 έμπειρους πυροσβέστες, χωρίς διακοπή, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και δριμύ ψύχος, κατόρθωσαν να σώσουν από τα ερείπια, μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, δύο κοριτσάκια και έναν 50χρονο. Οι εικόνες με τις προσπάθειες των Ελλήνων διασωστών, η συγκίνησή τους μόλις έσωσαν τα παιδιά, έχουν κάνει το γύρω του κόσμου και έχουν προκαλέσει το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης. Ταυτόχρονα, ο έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης τηλεφώνησε στον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για να του εκφράσει τη θλίψη του για τον καταστροφικό σεισμό και του μετέφερε τη συμπαράσταση και τα συλλυπητήρια του ελληνικού λαού για την απώλεια ανθρώπινων ζωών. Και στους προγενέστερους όμως, άλλους δύο καταστροφικούς σεισμούς στην Τουρκία, το 1999 και το 2020, με χιλιάδες θύματα, η Ελλάδα συμπαραστάθηκε έντονα, ηθικά και υλικά. Και στις δύο περιπτώσεις η αγνωμονούσα Τουρκία δεν άργησε να εξαπολύσει εκ νέου υβριδικές απειλές κατά της πατρίδας μας… Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Τουρκία, αφού συνέλθει από το ισχυρό χτύπημα του εγκέλαδου, θα συνεχίσει, μέσω του προέδρου της, την επεκτατική και πολεμοχαρή τακτική, την διεκδίκηση εδαφών και την αμφισβήτηση των διεθνών συνθηκών. Η Τουρκία, όπως γνωρίζουμε, αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική και υπαρξιακή κρίση και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη μελλοντική πορεία της χώρας. Στις αρχές του 21ου αιώνα αποτελούσε υπόδειγμα για τις μουσουλμανικές χώρες και ήταν υποψήφια για να γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Η αποτυχία της ευρωπαϊκής της πορείας ήταν προάγγελος μιας εκτροπής από τη Δύση. Γίνεται πολεμοχαρής στην εσωτερική και εξωτερική της πολιτική, ενώ οι χώρες της Δύσης, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, προσπαθούν να διαχειριστούν την «τουρκική κρίση» χωρίς ωστόσο να έχουν κατανοήσει την ανατολίτικη νοοτροπία. Ο Τούρκος Σουλτάνος ονειρεύεται την ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εξακολουθεί να πιστεύει ότι θα γίνει ο μεγάλος χαλίφης στον κόσμο των σουνιτών μουσουλμάνων. Θέλει να επικρατήσει παντού, όπου κυριαρχούσε παλαιότερα η Οθωμανική Αυτοκρατορία και έχει την απαίτηση να ελέγξει τις απανταχού τουρκικές κοινότητες, απαγορεύοντας τες να αφομοιωθούν. Η Τουρκία, με την ανοχή της δύσης αλλά και της ανατολής, επιτίθεται σε γειτονικά κράτη και καταλαμβάνει εδάφη πιστεύοντας ότι της ανήκουν. Υπάρχει όμως και η ανοχή. Σήμερα δεν υπάρχουν πλέον πολιτικές ιδεολογίες ή φιλίες μεταξύ των κρατών, παρά μόνο οικονομικά συμφέροντα. Και εν ονόματι των συμφερόντων, εχθροί γίνονται φίλοι και φίλοι εχθροί. Εάν η γείτονα δεν το αντιληφτεί εγκαίρως, ο βίος της προβλέπεται μάλλον βραχύς…

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη διαδρομή των ανά τον κόσμο ελληνικών παροικιών και μέσα από την ερευνητική μου αυτή προσπάθεια διαπιστώνω - δυστυχώς - την σταδιακή αλλά σταθερή συρρίκνωση της ελληνικής ομογένειας. Με τον σημερινό αφομοιωτικό ρυθμό, αναρωτιέται κανείς που οδηγούμεθα εν τέλει. Ζωντανό παράδειγμα οι έλληνες της Αμερικής. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής των ΗΠΑ, οι ομιλούντες την ελληνική στο σπίτι είναι 312.000, μόλις το 0,116% του πληθυσμού, ενώ δήλωσαν ως ελληνικής καταγωγής περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες. Σε σύγκριση με την προηγούμενη απογραφή, ο αριθμός των ομιλούντων την ελληνική στο σπίτι μειώθηκε αισθητά και θεωρείται η μεγαλύτερη μείωση σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη εθνική ομάδα στη γείτονα χώρα. Και εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα. Τα τελευταία χρόνια τέσσερα ελληνικά ημερήσια σχολεία στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Υόρκης, όπου και ο μεγαλύτερος αριθμός ομογενών, έκλεισαν. Αλλά και σε άλλες δραστήριες πολιτείες, σχολεία και νηπιαγωγεία σχεδόν εξαφανίστηκαν... Εν τω μεταξύ, τα αποτελέσματα της τελευταίας απογραφής του Καναδά δεν διαφέρουν κατά πολύ. Πολύ φοβάμαι πως εάν δεν λάβουμε εγκαίρως τα απαραίτητα μέτρα το ίδιο μάλλον θα συμβεί και εδώ. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι «πρέπει» να μιλάμε μόνο ελληνικά με τα παιδιά στο σπίτι. Συμφωνώ, όμως ο σημερινός τρόπος ζωής και οι διαμορφωθείσες ανάγκες σίγουρα δεν ευνοούν. Παλιότερα τα γλωσσικά καθήκοντα αναλάμβαναν η γιαγιά και ο παππούς, μετανάστες πρώτης γενιάς. Οι τωρινές γενιές ελληνοκαναδών δεν μιλούν καν τα ελληνικά και σπάνια θ' ακούσετε γονείς, που φοίτησαν σε ελληνόφωνα σχολεία, να μιλάνε στα παιδιά τους ελληνικά, έστω και σπασμένα... Πιστεύουμε ακόμη ότι πηγαίνοντας τα παιδιά μας στις εκκλησίες παραμένουν έλληνες. Μα, στις περισσότερες εκκλησίες η λειτουργία γίνεται πλέον στην Αγγλική. Μπορεί μεν να είναι ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί στο θρήσκευμα, όχι όμως ελληνόφωνοι έλληνες. Το ίδιο συμβαίνει και στα σχολεία μας τα οποία, αν και στην ουσία γαλλικά, για κάποιους λόγους επιμένουμε να τα ονομάζουμε ελληνικά. Ακόμη και σ' αυτά, τα παιδιά μεταξύ τους μιλάνε αγγλικά, παρουσία μάλιστα των δασκάλων τους και συχνά κατά την ώρα διδασκαλίας των ελληνικών... Λέγεται πως ως λαός δημιουργούμε μύθους για να καλύπτουμε τις παραλείψεις μας. Και πάντα έχουμε έτοιμες δικαιολογίες αρνούμενοι να δούμε την ωμη πραγματικότητα, να την εξετάσουμε και να βρούμε λύσεις στα υπαρκτά προβλήματα. Σύμφωνα με τον καθηγητή-γλωσσολόγο Γιώργο Μπαμπινιώτη, η ελληνική γλώσσα αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο που διαθέτει ο ελληνισμός και αδιαμφισβήτητα συνέβαλε στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου άλλων γλωσσών. Η δύναμη του Έλληνα είναι η γλώσσα του και ο ρόλος των ελληνικών οργανώσεών στο σοβαρό αυτό θέμα θα πρέπει να είναι ενεργός και ουσιαστικός. Η 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του Διονυσίου Σολωμού, καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής γλώσσας, για να αναδείξει τον θεμελιώδη ρόλο που διαδραμάτισε η γλώσσα μας ανά τους αιώνες. Ας φροντίσουμε να την διαφυλάξουμε…

ΓΛΩΣΣΙΚΟ - Πρόσχημα για απόσχιση;

Νέα ένταση και λεκτικές αψιμαχίες σημειώθηκαν και πάλι μεταξύ του Καναδού πρωθυπουργού Justin Trudeau και του ομολόγου του στο Κεμπέκ Francois Legault, όταν ο τελευταίος κατηγόρησε τον Trudeau ότι επιτίθεται κατά της Κεμπεκιώτικης δημοκρατίας και του λαού του. Η εφαρμογή του γλωσσικού νόμου 96 έφερε και πάλι στο προσκήνιο την ενδεχόμενη «έξοδο» μη γαλλόφωνων από το Κεμπέκ και το πιθανό σενάριο απόσχισής του από τον Καναδά. Ο «χωρισμός» του Κεμπέκ είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. Ένα σημαντικό ποσοστό, κυρίως γαλλοκεμπεκιωτών, πιστεύει ότι το Κεμπέκ πρέπει να αποσχιστεί από την υπόλοιπη χώρα. Θεωρεί ότι η επαρχία θα είχε περισσότερα οφέλη ως ανεξάρτητο κράτος. Ένα άλλο ποσοστό, προερχόμενο κυρίως από ορατές μειονότητες, πιστεύει ότι το Κεμπέκ πρέπει να παραμείνει στην Καναδική Συνομοσπονδία. Γεγονός πάντως είναι ότι εάν το Κεμπέκ τελικά παραμείνει, ο Καναδάς θα διατηρήσει στο χάρτη το μεγάλο κομμάτι γης του, την ιστορία που τον συνοδεύει και τα εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν εδώ. Κατά ένα σκεπτικό, εάν το Κεμπέκ αποσχιστεί, ο Καναδάς θα απολέσει μεν εδάφη, θα απαλλαγεί όμως από ένα μεγάλο μέρος του χρέους του, το οποίο θα αναλάβει το Κεμπέκ. Αυτό εγείρει θέματα που θα κληθούν να διαπραγματευτούν οι δύο πλευρές. Υπάρχουν ωστόσο και κάποια οφέλη από ένα ανεξαρτητοποιημένο Κεμπέκ. Σε περίπτωση που το Κεμπέκ «έφευγε», δεν θα υπήρχαν πλέον διαφωνίες όσον αφορά τη χρήση της γαλλικής και αγγλικής γλώσσας. Ο Καναδάς θα μπορούσε να διατηρήσει τη διγλωσσία του και το Κεμπέκ θα αποτελούσε ένα δικό του αυστηρά γαλλικό έθνος χωρίς τη χρήση της αγγλικής γλώσσας. Πρέπει να τονίσουμε ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο Καναδάς θεωρείται δίγλωσση χώρα. Τα γαλλικά διδάσκονται στα αγγλικά σχολεία ως δευτερεύουσα γλώσσα όπως και τα αγγλικά στα γαλλικά σχολεία. Με εξαίρεση ορισμένων ομοσπονδιακών δικαιοδοσιών, το Κεμπέκ ουσιαστικά είναι αποσπασμένο από τον υπόλοιπο Καναδά. Έχει δικούς του αστικούς νόμους και οι επίσημες συναλλαγές γίνονται στα γαλλικά. Παρά το γεγονός ότι το Κεμπέκ αρέσκεται να αυτοαποκαλείται αμιγώς γαλλικό, ένα σημαντικό μέρος της διγλωσσίας του εξακολουθεί να διατηρείται ανέπαφη. Σχεδόν κάθε άτομο που ζει στο Κεμπέκ έχει κάποιες στοιχειώδεις γνώσεις της γαλλικής, ενώ τα υπόλοιπα θα αποκτήσουν στην πορεία. Ο Καναδάς είναι επίσης μία χώρα με έναν πληθυσμό 38 εκατομμυρίων συν, με τον αριθμό να αυξάνεται συνεχώς. Και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη χώρα σε έκταση στον κόσμο. Σε περίπτωση που το Κεμπέκ αποκοπτόταν από τον Καναδά, η συρρίκνωση θα ήταν δραματική. Ο πληθυσμός θα μειωνόταν κατά 8,7 εκατομμύρια κατοίκους και το μέγεθος της χώρας σχεδόν κατά 16%. Σκεφτείτε να αφαιρούσαμε το Κεμπέκ από τον χάρτη, ο Καναδάς θα καταλάμβανε την τρίτη θέση μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Θα ήταν άραγε δυνατόν να επιβιώσει ως χώρα; Θα μπορούσαν οι 10 επαρχίες και οι 3 περιφέρειες να επιβιώσουν ή θα αναγκάζονταν να ενταχθούν στις ΗΠΑ;

Βασιλεία στην Ελλάδα - Σύντομη ιστορική διαδρομή

Το παρών άρθρο περιέχει στοιχεία από έγκυρες δημοσιευμένες ιστορικές μελέτες και αναφορές. Ένα ολόκληρο κεφάλαιο της σύγχρονης Ιστορίας έκλεισε με τον θάνατο του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου B’. Στην Ελλάδα, η βασιλεία έχει κλείσει τον κύκλο της εδώ και μισό περίπου αιώνα με το δημοψήφισμα του 1974. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στη σύγχρονη ιστορία. Το 1830 οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις, αναγνωρίζοντας την ανεξαρτησία της Ελλάδος, για την οποία είχαν συμβάλει σημαντικά, θέσπισαν ως πολίτευμά της τη Μοναρχία, απόφαση που εύρισκε σύμφωνο τον λαό που ζούσε με τους βυζαντινούς θρύλους και είχε απαυδήσει με τους αλλεπάλληλους εμφυλίους και η οποία επίσης εγκαθιστούσε τυπικά ισοτίμως τη νέα Ελλάδα στη μοναρχική Ευρώπη της εποχής. Το 1832 οι αυτές δυνάμεις όρισαν βασιλέα της τον Βαυαρό Οθωνα. Η βασιλεία του ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια. Ο Οθων ανετράπη το 1862. Στο δημοψήφισμα που ακολούθησε οι Έλληνες επέλεξαν ως πολίτευμα τη βασιλεία αναδεικνύοντας μονάρχη τον Δανό Γουλιέλμο-Γεώργιο, ιδρυτή δυναστείας που έδωσε στην Ελλάδα έξι βασιλείς. Ο Γεώργιος (1863-1913) έσπευσε να καθιερώσει την πρωτοποριακή τότε Βασιλευόμενη Δημοκρατία η οποία έδινε την δυνατότητα στον βασιλέα να παύει κυβερνήσεις υπό την προϋπόθεση άμεσης προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία. Σε λαό όμως μεσογειακό, όπως ο ελληνικός, με ατροφικό σεβασμό στους θεσμούς, οι συνθήκες διέφεραν, με αποτέλεσμα τις απανωτές κρίσεις και τη συχνή διολίσθηση του πολιτεύματος στη Συνταγματική Μοναρχία, οπότε και αυξήθηκε η ανάγκη προσεταιρισμού του στρατού με αποτέλεσμα τις κατά καιρούς παρεμβάσεις του. Οι αναστατώσεις αυτές υπήρξαν μοιραίες για τη βασιλεία, που ως πολίτευμα της μακράς διάρκειας απαιτεί χρόνο για να φέρει καρπούς. Η τριπλή προβληματική σχέση μονάρχου, στρατού και λαού έφθασε στο ύψιστο σημείο της το 1912-1915 και οδήγησε στον μοιραίο διχασμό. Κι όταν επί Παύλου επιχειρήθηκαν τροποποιήσεις του Συντάγματος, αυτές δεν ήταν επαρκείς για να αγγίξουν όλους τους Έλληνες. Από την άλλη, η ρήξη της συνέχειας εμπόδισε μετά το 1922-1935 την πλήρη προσαρμογή των μελών της δυναστείας στην ελληνικότητα, κενό που ατυχώς δεν αναπλήρωσε η παιδεία τους. Ο μέσος πολίτης μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα. Ο βασιλιάς οφείλει απεναντίας να φέρει μέσα του συνειδητά τη βαριά κληρονομιά της ιστορίας και του πολιτισμού της χώρας του. Μολονότι το πολιτικό αισθητήριό τους υπήρξε ενίοτε προβληματικό, περνώντας από την πολιτική στα πρόσωπα, δεν μπορούμε να αποσιωπήσουμε για πολλά από τα μέλη της δυναστείας την αφοσίωσή τους στην Ελλάδα, την προσήλωση στο καθήκον, το αγαθό των προθέσεων, την αφειδώλευτη συμπαράσταση και αρωγή τη στιγμή της μεγάλης ανάγκης, την καίρια και σε πολλούς τομείς πρωτοπόρο συμβολή τους στη σκέπη της κοινωνίας, θέση που έμεινε ακάλυπτη μετά την κατάργηση του θεσμού. Γεγονός πάντως είναι ότι οι λαοί έχουν ανάγκη από σύμβολα που τους δένουν με τη μακρά διάρκεια του χρόνου τους...

Παραδοσιακά ΜΜΕ

Η γενική κρίση που σαρώνει όλες σχεδόν τις χώρες τις τελευταίες δεκαετίες, αφήνει βαθιά τα σημάδια της σε όλο το φάσμα της κοινωνικής ζωής, σε όλους τους θεσμούς και σε όλες σχεδόν τις ατομικές και συλλογικές μας δραστηριότητες. Ακριβώς επειδή είναι μια γενική κρίση, δεν άφησε και δεν θα μπορούσε να αφήσει έξω τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή Επικοινωνίας. Μείωση διαφημιστικών εσόδων, διόγκωση του δανεισμού, απολύσεις δημοσιογράφων και άλλων εργαζομένων σε αυτά, συρρίκνωση του αριθμού πολλών Μέσων, αλλαγές στο περιεχόμενο κ.α. είναι μερικές μόνο από τις συνέπειες της κρίσης στα ΜΜΕ, που οδηγούν στην αναδιάταξη του τοπίου της μαζικής επικοινωνίας. Ωστόσο, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης καθ'όλη τη διάρκεια της διπλής κρίσης, υγειονομικής και οικονομικής, ιδιαίτερα στις αποφασιστικές καμπές της, γίνονται κεφαλαιώδους σημασίας μέσα για την κατανόηση και την αντιμετώπισή της. Η επέλαση των γιγαντιαίων αλυσίδων υπεραγορών τύπου Costco και Walmart, σε συνδυασμό με τη ραγδαία ανάπτυξη του e-commerce, απέσπασαν ένα μεγάλο κομμάτι της «πίτας», με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση των κερδών των μικρότερων επιχειρήσεων σε όλους τους κλάδους που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τον κλάδο του λιανικού εμπορίου. Το αρνητικό αποτύπωμα στο λιανικό εμπόριο έχει επηρεάσει και άλλους κλάδους της οικονομίας, τόσο σε επίπεδο μείωσης τζίρου όσο και σε απώλεια θέσεων εργασίας. Εν των μεταξύ, η παρουσία του διαδικτύου και των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης έχει μεταβάλλει σημαντικά την έννοια της σύνδεσης και της επικοινωνίας. Η ραγδαία εξάπλωση που εμφανίζουν στις μέρες μας τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και η ευρύτατη αποδοχή τους οδηγεί τις εταιρείες στην αξιοποίησή τους. Παρά ταύτα, η αποτελεσματικότητά τους, όσον αφορά την προβολή προϊόντων και υπηρεσιών, παραμένει αμφισβητούμενη. Τα μεγάλα Κοινωνικά Δίκτυα όπως facebook, Linkedin,Twitter, κ.α. μπορεί μεν να έχουν δισεκατομμύρια χρήστες, όμως ο αριθμός των κοινών «φίλων» σε αυτά είναι συγκριτικά περιορισμένος, που σημαίνει ότι η όποια προβολή, σύμφωνα με υπεύθυνες εκτιμήσεις, ουσιαστικά φθάνει στους ελάχιστους χρήστες - φίλους. Η ηλεκτρονική «ενημέρωση», συχνά ανεύθυνη και ανεξέλεγκτη, επηρέασε σημαντικά τα παραδοσιακά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που τα τελευταία χρόνια είδαν τα έσοδά τους να συρρικνώνονται. Ορισμένα έντυπα στην προσπάθεια τους να μειώσουν τα έξοδά τους, πήραν την απόφαση να βγαίνουν μόνο σε ηλεκτρονική μορφή καταργώντας την έντυπη έκδοσή τους. Δεν έχει διαπιστωθεί μέχρι στιγμής αν πράγματι το πείραμα πέτυχε. Στην Ελλάδα οι εφημερίδες στη μεγάλη πλειοψηφία τους χρηματοδοτούνται από τα πολιτικά κόμματα. Στην Αθήνα και στους άλλους Δήμους κυκλοφορούν πάνω από 200 εφημερίδες. Στον Καναδά ο αριθμός των δίγλωσσων εφημερίδων μόλις ξεπερνά τις 100 ενώ τα ελληνόφωνα ΜΜΕ αριθμούν περίπου 25. Διαθέτουν ωστόσο ένα συγκριτικό πλεονέκτημα. Απευθύνονται σε ένα συγκεκριμένο, σίγουρο κοινό όπου η ενημέρωση προσφέρεται κυρίως στην ελληνική γλώσσα, γεγονός για το οποίο οι κάθε είδους επιχειρήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη όταν σχεδιάζουν τον διαφημιστικό τους προϋπολογισμό...

Η έννοια του χρόνου και ο άνθρωπος

«Πότε πέρασε η ώρα; Ούτε που το κατάλαβα…» Όλοι έχουμε αναρωτηθεί κάποια στιγμή στη ζωή μας μετά από μια αξέχαστη μέρα διασκεδάζοντας με αγαπημένα μας πρόσωπα. Μερικές φορές οι ώρες μοιάζουν σαν λεπτά, οι εβδομάδες σαν μέρες και τα χρόνια σαν μήνες. Ο χρόνος πάει κι έρχεται τόσο γρήγορα που δεν το καταλαβαίνουμε... Τι είναι όμως ο χρόνος; Χρόνος εννοείται η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο. Όταν μιλάμε για την έννοια του χρόνου, από τη μια έχουμε τη μερική και ψεύτικη εντύπωση του τι είναι ο χρόνος, όπως την αντιλαμβάνονται οι ανθρώπινες αισθήσεις και από την άλλη την πραγματική έννοια του χρόνου που δεν γίνεται αντιληπτή από τις αισθήσεις παρά μόνο από τον ανθρώπινο νου. Ένα χαρακτηριστικό κομμάτι χρόνου είναι η ημέρα την οποία χωρίζουμε αυθαίρετα σε 24 ώρες, ενώ ως έτος καθορίζουμε τον χρόνο που απαιτείται προκειμένου η Γη να κάνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον ήλιο. Συνεπώς, ο καθορισμός της ημέρας και του έτους είναι μία αυθαίρετη μονάδα που εξυπηρετεί περιορισμένες περιοχές του σύμπαντος όπως είναι η Γη μας. Ο χρόνος, όπως τον αντιλαμβάνεται η σύγχρονη φυσική, δεν έχει σχέση με τα ρολόγια και τα ημερολόγια. Ο ανθρώπινος οργανισμός γερνάει με κάποιο ρυθμό τον οποίο συγκρίνουμε με το ρυθμό της περιστροφής της Γης γύρω από τον άξονά της, δηλαδή σε ημέρες και ώρες, ή με τον ρυθμό της περιφοράς της Γης γύρω από τον Ήλιο, δηλαδή σε χρόνια. Ο ανθρώπινος χρόνος των ρολογιών και των ημερολογίων μας όσο και να μεταβάλλεται απλώς μετράει και δεν επηρεάζει τη διάρκεια της ζωής μας. Ο χρόνος τον οποίο χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός να επεξεργαστεί τις πληροφορίες που συλλέγουν τα αισθητήρια όργανα και να τις αποδώσει στη συνείδηση ως αντικειμενική πραγματικότητα ίσως αποτελεί, κατά τη γνώμη των ειδικών, την πρώτη και στοιχειώδη μονάδα του ανθρωπίνως αντιληπτού και μετρούμενου χρόνου. Η διάρκεια αυτής της μονάδας χρόνου δεν είναι σταθερή αλλά μεταβάλλεται ανάλογα με την ψυχική και βιολογική κατάσταση του ανθρώπου. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται η αίσθηση του προσωπικού χρόνου. Έτσι πολλές φορές, σε περιόδους χαράς νιώθουμε τον χρόνο να κυλάει γρήγορα, αφού ο οργανισμός μας επεξεργάζεται ταχύτατα τις προσφερόμενες πληροφορίες. Αντιθέτως σε ψυχικές περιόδους δύσκολες ή αδιάφορες, ο χρόνος κυλάει αργά, αφού η επεξεργασία των εξωτερικών δεδομένων γίνεται σε πολύ αργούς ρυθμούς. Γεγονός είναι ότι ο χρόνος της ζωής μας πάντα φαινόταν ασφυκτικά περιορισμένος. Ο ελεύθερος χρόνος μας επί 24ωρου βάσεως είναι ουσιαστικά ελάχιστος, εάν λάβουμε υπόψη μας την οκτάωρη εργασία, τις ώρες ύπνου, τον χρόνο μετάβασης, φαγητού, ετοιμασίας, κλπ. Ο Ρώσος φιλόλογος Φιόντορ Νροστογιέφσκι έλεγε: «Ο χρόνος της ανθρώπινης ζωής είναι τόσο σύντομος, που όποιος τον σπαταλά τον κάνει ακόμα συντομότερο»…

Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα;

Φαίνεται πως το πραγματικό «νόημα» των Χριστουγέννων σιγά-σιγά χάνεται καθώς όλο και περισσότερα παιδιά αγνοούν τι γιορτάζουμε. Σύμφωνα με μία ενδιαφέρουσα μελέτη που έπεσε στα χέρια μου, σε δείγμα χιλίων παιδιών στο βρετανικό εμπορικό κέντρο Brent Cross Center, ένα στα πέντε παιδιά πιστεύει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο διάσημος ποδοσφαιριστής Ντέιβιντ Μπέκχαμ… Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το 52% των παιδιών ηλικίας 5 έως 12 ετών, θεωρούν πως ανήμερα της 25ης Δεκεμβρίου γιορτάζουμε τα γενέθλια του Σάντα Κλάους... Η ιστορία της Γέννησης φαίνεται να προκαλεί σύγχυση στα περισσότερα παιδιά, καθώς το 35% πιστεύει ότι ο Ιησούς γεννήθηκε στο Βόριο Πόλο, ενώ το 27% ισχυρίζεται πως η μητέρα του Ιησού τον γέννησε μέσα σε εκκλησία... Εν τω μεταξύ, το 10% πιστεύει ότι ο Ρούντολφ το ελαφάκι βρισκόταν μέσα στο στάβλο τη στιγμή της γέννησης του Χριστού... Όπως αποκαλύπτει η ίδια έρευνα, τα παιδιά έχουν μπερδέψει την πραγματική έννοια των Χριστουγέννων με το να έχουν μάθει απλώς να περιμένουν δώρα από τον Σάντα... Το 25% πιστεύει ότι οι βοσκοί βρήκαν τη φάτνη με τη χρήση των χαρτών Google ενώ το 15% θεωρεί πως οι Μάγοι του έδωσαν ως δώρα λαμπιόνια και στολίδια... Ανάμεσα σε εκείνα που δεν πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι ποδοσφαιριστής - και μάλιστα επιθετικός - θεωρούν πως είναι αστροναύτης ή κάποιος δημοφιλής καλλιτέχνης… Τελικά, φαίνεται πως κάπου ξεχαστήκαμε στην πορεία της ζωής μας και ειδικότερα στη ζωή των παιδιών μας. Χάσαμε, μέσα σε όλα τα άλλα και το αληθινό νόημα της πιο χαρούμενης γιορτής. Δήθεν εκσυγχρονισμένοι και ολοκληρωτικά ξενο-επηρεασμένοι απορρίψαμε εκείνα που νιώθαμε και γνωρίζαμε και μετατρέψαμε τα Χριστούγεννα σε πάρτι με άφθονη ψυχική και σωματική κραιπάλη. Η άγια γιορτή έγινε ρεβεγιόν, μπουζουκογλέντια, γεμιστή γαλοπούλα, τυπικές και ανούσιες ευχές, e-cards και SMS, περιττά δώρα χωρίς αγάπη και γλυκιά προσμονή. Αλήθεια, που πήγε η μαγεία των Χριστουγέννων; όχι πάντως αυτή που προσπαθούμε κάθε χρόνο με το ζόρι να δημιουργήσουμε από υποχρέωση. Τι γιορτάζουμε τελικά τα Χριστούγεννα; Τη γέννηση του Χριστού ή τη βίζιτα του Σάντα Κλαους με δώρα Made in China! Αλλά και στα σχολεία τι διδάσκονται σήμερα τα παιδιά; Σε βιβλίο της Ε' τάξης βλέπουμε τον Χριστό σαν ένα απλό μωρό χωρίς φωτοστέφανο. Ένα παιδί κάποιου πρόσφυγα να θέτει σε αμφιβολία για το αν υπάρχουν άγγελοι. Και όλο το κεφάλαιο για τα Χριστούγεννα αναφέρεται στη μάγισσα Φρικαντέλα... Ακόμη βλέπουμε τα Θεοφάνεια να είναι ένας απλός αγώνας κολύμβησης... Βάζουν τα παιδιά να φαντάζονται ότι είναι αντικείμενα και όχι νοήμονα όντα. Πλύση εγκεφάλου επίσης γίνεται ειδικά για τους εξωγήινους. Τι έχουμε να δούμε ακόμη... Εμείς εδώ πάντως, σε πείσμα των σύγχρονων ιδεοληψιών, επιμένουμε να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα αυθεντικά, όπως μάθαμε και θυμόμαστε από τα παιδικά μας χρόνια. Σας εύχομαι ολόψυχα Ευτυχισμένα παραδοσιακά Χριστούγεννα!

Η μοναξιά των Χριστουγέννων...

Η θλίψη της μοναξιάς και της απομόνωσης συχνά δεν είναι ποτέ πιο έντονη από ότι την περίοδο των γιορτών και ιδιαίτερα τα Χριστούγεννα. Οι ηλικιωμένοι άνθρωποι είναι αυτοί που συνήθως υποφέρουν περισσότερο από αυτό το φαινόμενο. Ειδικά αυτοί που πλέον έχουν πάρει σύνταξη και δεν είναι πλέον ενεργοί επαγγελματικά και κοινωνικά, αυτοί που έχουν χάσει το σύντροφό τους και τα παιδιά είναι πια μεγάλα και μακριά, νιώθουν πιο έντονα τη μοναξιά και την ανάγκη για ουσιαστική επαφή αυτές τις γιορτινές μέρες της αγάπης. Στον Καναδά, την περίοδο αυτή, κυρίως λόγω των καιρικών συνθηκών, πολλοί ηλικιωμένοι κλείνονται στο σπίτι, με αποτέλεσμα το αίσθημα της μοναξιάς να γίνεται ακόμα εντονότερο. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Canadian Social Survey, περισσότερα από 1 στα 10 άτομα είπαν ότι ένιωθαν πάντα ή συχνά μόνοι. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της έρευνας αποκάλυψαν ότι όσοι ήταν συχνά μόνοι παρουσίασαν χειρότερη ψυχική υγεία και χαμηλότερα επίπεδα συνολικής ικανοποίησης από τη ζωή σε σύγκριση με εκείνους που ήταν λιγότερο συχνά μόνοι. Οι γυναίκες γενικά αισθάνονται μεγαλύτερη μοναξιά από τους άνδρες. Συνολικά, το15% των γυναικών στις 10 επαρχίες του Καναδά δήλωσαν ότι ένιωθαν μοναξιά πάντα ή συχνά σε σύγκριση με το11% των ανδρών της ίδιας ηλικιακής ομάδας. Μεταξύ των ανδρών, οι διαφορές στη μοναξιά ήταν λιγότερο δραματικές. Το αξιοπερίεργο είναι ότι οι νέοι εξέφρασαν τη μοναξιά τους πιο συχνά από τους ηλικιωμένους. Μεταξύ των νέων ηλικίας 15 έως 24 ετών, σχεδόν1 στους 4 δήλωσαν ότι ένιωθαν πάντα ή συχνά μοναξιά. Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά είναι για τους περισσότερους ανθρώπους ημέρες χαράς και συγκέντρωσης με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για αρκετά άτομα, κυρίως της τρίτης ηλικίας, καθώς στην περίοδο των γιορτών αναζωπυρώνουν συναισθήματα αποξένωσης, ιδιαίτερα για τους υπερήλικες που ζουν μόνοι τους ή βρίσκονται σε κάποιο οίκο ευγηρίας. Έχει διαπιστωθεί ότι ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των ανθρώπων βιώνει την «Κατάθλιψη των Χριστουγέννων», αφού τις μέρες αυτές ενεργοποιούνται αναμνήσεις που σχετίζονται με τα παιδιά τους και αισθάνονται μοναξιά, είτε γιατί τα έχουν χάσει, είτε γιατί δεν θέλουν να γίνονται βάρος σε αυτά. Επιπλέον, νιώθουν στεναχώρια και θλίψη γιατί πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν κινητικά ή άλλα προβλήματα και δεν θα είναι σε θέση να βγουν έξω από το σπίτι τους ή από τον ξενώνα στον οποίο φιλοξενούνται. Τούτες τις γιορτές ας μην ξεχάσουμε αυτές τις ευάλωτες ομάδες, που το μόνο που έχουν ανάγκη είναι η συντροφιά μας. Το μόνο που έχουμε να θυσιάσουμε είναι λίγος χρόνος από τις γιορτές μας. Και δεν είναι τα υλικά αγαθά που αποζητούν, αλλά η ελπίδα ότι κάποιος θα τους επισκεφθεί και θα τους γεμίσει χαρά. Ας φροντίσουμε λοιπόν φέτος να είμαστε δίπλα στα άτομα της Τρίτης Ηλικίας και να τους κάνουμε δώρο τη στοργή και τη αγάπη μας...

ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ - Ένας ανεξέλεγκτος θεσμός...

Παρά τον υψηλό πληθωρισμό και τους φόβους για πιθανή ύφεση στον ορίζοντα, οι δωρεές σε φιλανθρωπικές οργανώσεις παραμένουν σταθερές για τους περισσότερους Καναδούς, σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα που διεξήγαγε η Nanos Research, του συμπατριώτη μας Νικήτα Νάνος. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τους περισσότερους από 1.000 Καναδούς που συμμετείχαν στην εν λόγω έρευνα το 57% είπε ότι σκοπεύει να δωρίσει περίπου το ίδιο ποσό με εκείνο του 2021, ενώ το 12% δήλωσε ότι σκοπεύει να προσφέρει περισσότερα. Το 16% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι σκοπεύει να προσφέρει λιγότερα, ενώ το 11% είπε ότι δεν κάνει δωρεές σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Στο Κεμπέκ, ποσοστό 7,6% δήλωσε ότι σκοπεύει να προσφέρει περισσότερα σε σύγκριση με το12,5% των κατοίκων του Οντάριο. Οι κάτοικοι του Ατλαντικού Καναδά σε αντίθεση με εκείνους του δυτικού είπαν ότι σκοπεύουν να δωρίσουν λιγότερα. Μεταξύ των ηλικιακών ομάδων, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία δήλωσαν ότι σκοπεύουν να δωρίσουν περισσότερα σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Από τους ερωτηθέντες, το 14,2% στην ηλικιακή ομάδα των 55 ετών και άνω επέλεξε αυτήν την επιλογή, σε σύγκριση με το 12,2% των ατόμων ηλικίας 18 έως 34 ετών και το 9,1% των ατόμων ηλικίας 35 έως 54 ετών. Άτομα ηλικίας 35 έως 54 ετών, ήτοι ποσοστό 18.4%,σκοπεύουν να δωρίσουν σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, ενώ το 20,9% των ατόμων ηλικίας 18 έως 34 ετών ανέφερε ότι η ερώτηση δεν ήταν εφαρμόσιμη ή ότι δεν πιστεύουν ότι οι προσφορές σε φιλανθρωπικά ιδρύματα φθάνουν τελικά στον προορισμό τους. Το περιθώριο λάθους γι’ αυτή την έρευνα είναι + 3,0 ποσοστιαίες μονάδες,19 φορές στις 20. Η έννοια της φιλανθρωπίας ως πανανθρώπινη αξία στις μέρες μας έχει πάρει ακόμα μεγαλύτερη διάσταση για ακόμα μία φορά στην παγκόσμια ιστορία. Οι πόλεμοι, το μεταναστευτικό, οι άνθρωποι που πλήττονται από φυσικές καταστροφές, οι πανδημίες, η ακρίβεια, μάς υπενθυμίζουν ότι είναι πλέον ανάγκη και υποχρέωσή μας να προσφέρουμε τη βοήθειά μας στο συνάνθρωπο. Υπάρχουν πολλές, καλές και άξιες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) οι οποίες επιτελούν σημαντικό έργο. Χρησιμοποιούν τα κονδύλια που παίρνουν από τον κρατικό προϋπολογισμό, τα αυξάνουν με χορηγίες από ιδιώτες και συμβάλλουν στην επίλυση ουσιαστικών προβλημάτων. Οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις είναι ένα φαινόμενο που υπάρχει σε πολλές χώρες και υποτίθεται ότι δημιουργούνται προκειμένου να καλύψουν τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού. Είναι στοχευμένες σε συγκεκριμένες ενέργειες και προσπαθούν να βοηθήσουν σε μια σειρά από θέματα ευαίσθητα και στα οποία δεν μπορεί πάντα να βοηθήσει το κράτος. Ταυτόχρονα όμως η φιλανθρωπία από κάποιους οργανισμούς κατέστη εμπορεύσιμη. Ορισμένες ΜΚΟ έγιναν πλυντήριο για ξέπλυμα χρήματος. Έγιναν πεδίο πλουτισμού, προβολής και κοινωνικής ανέλιξης. Μετατράπηκαν σε όργανα συγκεκριμένων συμφερόντων που καταχράστηκαν το δημόσιο χρήμα. Οι ΜΚΟ της ρεμούλας ωστόσο, είναι λιγότερες από τις σοβαρές. Δυστυχώς, λόγω της πολιτικής ανοχής το κράτος συχνά γίνεται λάφυρο και έρμαιο της ανεξέλεγκτης φιλανθρωπίας...

Παιδική κακοποίηση - Ένα "αφανές" έγκλημα...

Καθώς στην «Κιβωτό του Κόσμου» άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι των οικονομικών ατασθαλιών και των καταγγελιών για κακομεταχείριση των παιδιών, τα στοιχεία που αφορούν τοιαύτες συμπεριφορές στον Καναδά παρουσιάζονται λίαν αποθαρρυντικά. Έκθεση από το Καναδικό Κέντρο για την Προστασία του Παιδιού αναφέρει ότι 252 υπάλληλοι σχολείων διέπραξαν ή κατηγορήθηκαν για διάπραξη αδικημάτων σεξουαλικής φύσης κατά 548 παιδιών σε διάστημα πέντε ετών... Άλλα 38 μέλη του προσωπικού κατηγορήθηκαν για ποινικά αδικήματα που σχετίζονται με την παιδική πορνογραφία κατά το ίδιο χρονικό διάστημα από το 2017 έως το 2021. Η αναφορά περιλαμβάνει οποιοδήποτε άτομο που εργάζεται σε σχολικό περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των δασκάλων, διοικητικών υπαλλήλων, οδηγών λεωφορείων και του προσωπικού φύλαξης. Δεδομένου ότι η εκπαίδευση εμπίπτει στην επαρχιακή και εδαφική δικαιοδοσία, οι περισσότεροι φορείς που είναι υπεύθυνοι για την επίβλεψη της πειθαρχίας των υπαλλήλων σχολείων, δεν απαιτείται να δημοσιοποιούν τα αποτελέσματα των ερευνών. Το 71% των θυμάτων ήταν κορίτσια και το 29% αγόρια. Από όλες τις παραβατικές συμπεριφορές το 37% αφορούσε σωματική επαφή. Το ΚΚΠΠ, προορισμός του οποίου είναι να σταματήσει την εκμετάλλευση του παιδιού, αποτελείται από επιζώντες σεξουαλικής κακοποίησης που διαπράττονται από εκπαιδευτικούς. Το Κέντρο ζητεί τη δημιουργία εθνικών ή επαρχιακών ανεξάρτητων φορέων για τη διερεύνηση της σεξουαλικής εκμετάλλευσης από δάσκαλο σε μαθητή. Προτείνει επίσης μια εθνική έρευνα για την κακοποίηση παιδιών στα χέρια του προσωπικού σχολείων και την αποκατάσταση των επιζώντων. Η έκθεση αναφέρει ακόμη ότι σε 167υπαλλήλους σχολείων είχαν απαγγελθεί ποινικές διώξεις κατά τη διάρκεια των πέντε ετών, κυρίως για σεξουαλική παρενόχληση και σεξουαλική εκμετάλλευση. Όταν εντοπίστηκε ένας δευτερεύων ρόλος, το 74% των παραβατών ήταν προπονητές. Η συντριπτική πλειοψηφία, σχεδόν το 85%, ήταν άντρες. Η διευθύντρια του Κέντρου που εδρεύει στο Winnipeg, Noni Classen, είπε ότι όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην ασφάλεια, ειδικά στα σχολεία. Πάνω από το 58% των παραβάσεων έγιναν σε σχολική ιδιοκτησία. «Όταν ένας αξιόπιστος ενήλικας ή μία εξουσία εκμεταλλεύεται αυτή την εμπιστοσύνη, η βλάβη στο παιδί επιδεινώνεται, τόνισε η Noni Classen. Ένα σεξουαλικό μήνυμα ή ένα ακατάλληλο σχόλιο δεν είναι απλώς μια πράξη ανοχής, θα μπορούσε να είναι καταστροφικό για ένα παιδί. Όταν κάποιος προδίδει την εμπιστοσύνη του παιδιού και της οικογένειας, δεν είμαι σίγουρη αν υπάρχει μεγαλύτερη προδοσία από αυτή». Το Snapchat, το Instagram και το Facebook είναι οι πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται συχνότερα για την θυματοποίηση. Συμπερασματικά, το ΚΚΠΠ συνιστά τη σύσταση ανεξάρτητων φορέων για την παραλαβή και τη διερεύνηση των καταγγελιών και προτείνει να δημοσιοποιηθούν τα πειθαρχικά αρχεία γι’ αυτά τα αδικήματα και το διδακτικό προσωπικό να θεσπίσει εκπαιδευτικά προγράμματα για την προστασία των παιδιών. Θα πρέπει τέλος να υπάρχει περισσότερη υποστήριξη για τα τραύματα που δημιουργούνται στους μαθητές που πέφτουν θύματα. Διαπιστώνουμε δυστυχώς, πως οι διαστάσεις που έχει πάρει η παιδική βία είναι τεράστιες…

BLACK FRIDAY - Ένας ξενόφερτος θεσμός...

Έφτασε η περιβόητη Black Friday. Επιχειρήσεις και καταστήματα διαθέτουν και πάλι ελκυστικές - όπως διατυμπανίζουν - προσφορές στο πλαίσιο της «Μαύρης Παρασκευής». Το εγχείρημα που υιοθετήθηκε επιτυχώς σε όλες σχεδόν τις δυτικές χώρες (η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση) πραγματοποιείται την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου. Ο όρος Black Friday, κατά το «έθιμο», έχει τις ρίζες του στη δεκαετία του1960 όταν τα λογιστικά φύλλα και οι αποδείξεις ήταν ακόμη χειρόγραφα και τα καταστήματα είχαν δύο χρώματα μελανιού για να καταγράφουν τα στοιχεία. Με κόκκινο γράφονταν οι ημέρες με αρνητικό ισολογισμό πωλήσεων και με μαύρο οι ημέρες με θετικό απολογισμό. Η «Μαύρη Παρασκευή», τελευταία Παρασκευή του Νοεμβρίου όπως έχει καθιερωθεί, είναι ένας καθαρά γιάνκηκος θεσμός, ο οποίος κηρύσσει την έναρξη των Χριστουγεννιάτικων αγορών και προκαλεί υστερία στους καταναλωτές, κυρίως χαμηλής αγοραστικής δύναμης, με τις πολυδιαφημισμένες «μαύρες» προσφορές. Στην ουσία στοιβάζει αξημέρωτα έξω από τα καταστήματα πλήθος κόσμου, που στο τέλος ποδοπατούνται μεταξύ τους για να αγοράσουν το περίσσευμα μάλλον των εμπορευμάτων, ενώ οι εργαζόμενοι βρίσκονται να είναι ακόμα μια φορά τα εξιλαστήρια θύματα της εργασιακής δουλείας. Όλα αυτά βέβαια στο βωμό του κέρδους και του ανταγωνισμού των μεγάλων εμπόρων, οι οποίοι θέλουν να συγκεντρώσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο τζίρο. Βέβαια, για να πούμε και του στραβού (της στραβής) το δίκιο, στις ΗΠΑ όταν μιλάμε για προσφορές δεν εννοούμε αυτές που έχουμε συνηθίσει εδώ της τάξεως των 30 με 50%. Εννοούμε τιμές κάτω του κόστους αγοράς, στους ελάχιστους πάντως πελάτες που θα προλάβουν… Δεν λείπουν, εν τω μεταξύ, και τα γεγονότα βίας όπως ξυλοδαρμοί, μαχαιρώματα ακόμη και πυροβολισμοί, με θύματα άτυχους πελάτες που «ευνοήθηκαν» να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή... Ο θεσμός τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και κάθε χρονιά συμμετέχουν όλο και περισσότεροι λιανέμποροι. Στον Καναδά η «Μαύρη Παρασκευή» έκανε την εμφάνισή της το 2011 και θωρείται επινόηση των εμπορικών συλλόγων στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν τους Καναδούς καταναλωτές να ταξιδεύουν για ψώνια στις γειτονικές ΗΠΑ. Μία καλή ευκαιρία για τους τοπικούς εμπόρους να ξεφορτωθούν το παλιό κυρίως εμπόρευμα πριν τις γιορτές. Το online shopping έχει κι’ αυτό διευκολύνει κατά πολύ την αύξηση των πωλήσεων καταναλωτικών αγαθών. Πιστεύω πως κάθε προσπάθεια που αποβλέπει στην εξοικονόμηση χρημάτων των καταναλωτών, ειδικά σε δύσκολους καιρούς, είναι πάντοτε καλοδεχούμενη. Τα αίτια όμως του συγκεκριμένου θεσμού είναι βαθύτερα και πέρα από τις όποιες υπερπροσφορές έχουν να κάνει κυρίως με το φρούτο της ξενομανίας. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται διεθνώς το εντονότατο φαινόμενο υιοθέτησης όλων των δυτικών εμπορικών εθίμων. Ημέρες όπως του Αγίου Βαλεντίνου, των Ευχαριστιών, του Σάντα Κλος, της Μητέρας, του Πατέρα, της Λευκής Νύχτας, για να αναφέρω τις πιο γνωστές, μπήκαν για τα καλά στη ζωή μας, προς τέρψιν του ταλαίπωρου λαού, με οδυνηρό αποτέλεσμα το άδειασμα του ισχνού… πορτοφολιού!

ΚΛΙΜΑ - Τα περιθώρια στενεύουν...

Ο Οκτώβριος του 2022 ήταν ο πιο ζεστός μήνας που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με την περιβαλλοντική υπηρεσία Copernicus για την παρακολούθηση της ατμόσφαιρας και την κλιματική αλλαγή. Οι μέσες θερμοκρασίες ήταν κοντά στους 2 βαθμούς Κελσίου πάνω από την περίοδο αναφοράς 1991- 2020. Ο Καναδάς γνώρισε ζέστη ρεκόρ και θερμοκρασίες πολύ πιο υψηλές από το μέσο όρο. Χιλιάδες εκτάρια δασικών εκτάσεων στη Σιβηρία, Γροιλανδία, Αλάσκα και ειδικότερα στην Αμαζονία έγιναν στάχτη. Οι πάγοι στις πολικές περιοχές συρρικνώθηκαν δραματικά. Οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατέρριψαν κάθε προηγούμενο ρεκόρ. Η δραστική κλιματική αλλαγή είναι πλέον γεγονός και το αποκαλυπτικό σενάριο που θέλαμε να πιστεύουμε ότι αφορούσε κάποιες επόμενες γενιές, ξετυλίγεται ήδη μπροστά μας… Κατά την πρόσφατη διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στην Αίγυπτο, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες «έκρουσε» το καμπανάκι δηλώνοντας ότι όλοι θα πρέπει να δράσουν από κοινού ενάντια στις αυξανόμενες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Και ενώ η ανθρωπότητα αγωνιά για το αβέβαιο αύριο, οι αόρατοι πανίσχυροι της γης που κινούν ουσιαστικά τα νήματα της εξουσίας εξακολουθούν να αποκαλούν «μύθευμα» την υπερθέρμανση του πλανήτη, στο όνομα του ασύστολου κέρδους και της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Στη σύγχρονη εποχή τα πάντα γίνονται για το κέρδος, χωρίς ίχνος ενδιαφέροντος για τις καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Η κατάσταση, προειδοποιούν οι εμπειρογνώμονες, γίνεται πλέον μη ανατρέψιμη. Γεγονός είναι ότι η ανθρώπινη φύση είναι ένοχη σε ένα μεγάλο ποσοστό και το φαινόμενο δεν είναι σημερινό. Ντοκιμαντέρ έδειξε αρχαιολογική σκαπάνη να αποκαλύπτει πως προ νεωτερικοί πολιτισμοί όπως της κεντρικής Αμερικής, της κοιλάδας του Ινδού και της νήσου του Πάσχα εκμεταλλεύτηκαν μέχρι εξάντλησης το περιβάλλον τους με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην πλήρη παρακμή. Η διαφορά έγκειται στο ότι η ανθρωπότητα σήμερα διαθέτει απεριόριστες τεχνολογικές δυνατότητες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τεράστιες ζημιές σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν θα έχουμε τα επόμενα χρόνια τα ίδια και χειρότερα σκηνικά εναντίον της ταλαίπωρης φύσης που ήδη πνίγεται στα χημικά απόβλητα, τα πλαστικά και στα κάθε είδους απορρίμματα. Η μόλυνση της ατμόσφαιρας με τις αναθυμιάσεις από τις βιομηχανίες, τα εργοστάσια και τα καυσαέρια από τα τροχοφόρα δηλητηριάζουν καθημερινά τη φύση και χειροτερεύουν τις συνθήκες ζωής όλων ανεξαιρέτως των όντων. Περιβαλλοντική έρευνα αποδεικνύει ότι αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό σε μόλις μερικές δεκαετίες θα έρθει η αντίστροφη μέτρηση για το ανθρώπινο είδος. Το παρήγορο ίσως είναι ότι το παγκόσμιο οικολογικό κίνημα γνωρίζει τα τελευταία χρόνια μία νέα άνθιση με τους λαούς του κόσμου να διαδηλώνουν έντονα κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου. Διασημότητες όπως ο Leonardo DiCaprio, η Jane Fonda, η Greta Thunberg, ο Πρίγκιπας Harry είναι μερικοί από τους πιο ειλικρινείς υποστηρικτές της προστασίας του περιβάλλοντος. Ας μη ξεχνάμε, η προστασία του περιβάλλοντός μας αφορά όλους…

Ας μη ξεχνάμε...

Η υιοθέτηση της παπαρούνας ως απόδοση τιμής για τα θύματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου δεν είναι πρόσφατη. Τον Νοέμβριο του 1918 ένα ποίημα του Καναδού στρατιωτικού γιατρού Τζων Μακ Κρε, που περιγράφει την πρώτη ένδειξη ζωής μετά τον θάνατο στα πεδία της Φλάνδρας, ενέπνευσε τη Μόινα Μίκαελ που ασχολιόταν με φιλανθρωπικά έργα, για να φορέσει και να μοιράσει παπαρούνες προς τιμήν των νεκρών στρατιωτών. Το έμβλημα της παπαρούνας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την Ημέρα των Βετεράνων. Στις 11 Νοεμβρίου του 1918, ακριβώς στις 11 η ώρα το πρωί, ήρθε το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η Γερμανία παραδόθηκε στις Συμμαχικές Δυνάμεις. Μετά από 4 χρόνια αιματοχυσίας, η τελική ανακωχή υπογράφηκε. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος είναι γνωστός και ως «ο Μεγάλος Πόλεμος» και ο «Πόλεμος για να σταματήσουν όλοι οι Πόλεμοι». Οι χαμένοι του πολέμου, έχασαν πάνω από 3.500.000 στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Οι νικητές του πολέμου, έχασαν περισσότερους από 5.100.000 άνδρες. Πάνω από 5.000.000 πολίτες επίσης εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους στην ευρωπαϊκή ήπειρο υπό κατοχή, βομβαρδισμούς, πείνα και ασθένειες. Μέσα σε 6 εβδομάδες από την έναρξη του πολέμου σχεδόν μισό εκατομμύριο άνθρωποι είχαν προσφερθεί εθελοντικά να πολεμήσουν για το Θεό, τη χώρα και την ελευθερία του κόσμου. Σημαντικές θεωρούνται και οι απώλειες ελλήνων στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων. Συγκεκριμένα, 5,000 έλληνες στρατιώτες έπεσαν μαχόμενοι κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς και 132.000 πολίτες, ήτοι ποσοστό 21,7%. Οι ανθρώπινες απώλειες κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 750,000, ήτοι ποσοστό 10% του συνολικού πληθυσμού. Στα δεδομένα έχουμε μόνο αριθμούς θανάτων όχι απώλειες γενικά, δηλαδή δεν συμπεριλαμβάνονται οι τραυματίες και οι νεκροί από τις μετέπειτα εμφύλιες συγκρούσεις... Η 11η Νοεμβρίου είναι γνωστή ως «Ημέρα Ανακωχής» ή «Ημέρα Ανάμνησης» ή «Ημέρα Βετεράνων Πολέμου», όπως αποκαλείται στις χώρες της Κοινοπολιτείας και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η πλησιέστερη Κυριακή στην Ευρώπη έγινε γνωστή ως «Κυριακή Ανάμνησης». Στις 11πμ την ημέρα αυτή τηρούνται δύο λεπτά σιγής, για να δοθεί ευχαριστία στο Θεό που τους έφερε μέσα από τον πόλεμο και τους έδωσε την νίκη και για να θυμούνται αυτούς που θυσίασαν τη ζωή τους. Στις 11πμ της 11ης Νοεμβρίου του 1920, η κηδεία και η ταφή του «Αγνώστου Στρατιώτη» έλαβε χώρα στο Λονδίνο. Στην πέτρα που ήταν πάνω από τον τάφο ήταν χαραγμένες οι λέξεις: «Για το Θεό, για τον Βασιλιά και τη χώρα, για τους αγαπημένους, το σπίτι, και την αυτοκρατορία, για την ιερή υπόθεση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας του κόσμου». Κάτω από αυτή τη πέτρα βρίσκεται το σώμα ενός Βρετανού πολεμιστή. Φορώντας κόκκινη παπαρούνα στο πέτο, ας αποτίσουμε με ευπρέπεια φόρο τιμής στους Ήρωες Βετεράνους Πολέμων που χάρη σε αυτούς απολαμβάνουμε σήμερα το υπέρτατο αγαθό, την ελευθερία μας...

'Ελεος Facebook...

Γνωριμία μέσω Facebook κατέληξε σε βιασμό νεαρής κοπέλας στη Θεσσαλονίκη… Παρόμοια περιστατικά βιασμών, παιδεραστίας ακόμη και φόνων καταγράφονται καθημερινά παγκοσμίως. Το Fecabook επιδρά ακόμη αρνητικά και στην κοινωνική ζωή των χρηστών. Αναρίθμητοι, εθισμένοι στη χρήση του φατσοβιβλίου, δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να αναρτήουν τον καθημερινό τους βίο, κάνοντας τον δικό μας βίο… αβίωτο. Μέσα από την οθόνη των κινητών μαθαίνουμε ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται οι «φίλοι» μας, πως διασκεδάζουν, τι τρώνε, τι φοράνε... Μια ενοχλητική ομάδα συγκεκριμένων ατόμων αναρτά συστηματικά, με σχολαστική συνέπεια και με κάθε τρόπο το πόσο καλοζωιστές είναι εν συγκρίσει με όλους εμάς τους …δευτεροκλασάτους. Κάθε μορφή επικοινωνίας μετατρέπεται στα χέρια τους σ’ έναν επίγειο παράδεισο, ο οποίος γίνεται ένας μόνιμος πονοκέφαλος για όλους εμάς τους ανυποψίαστους χρήστες που πέφτουμε συνεχώς πάνω σε φωτογραφίες, σελφις, βίντεο, σε προσωπικές αφιερώσεις και άλλα τέτοια γλαφυρά μηνύματα λατρείας μεταξύ των κολλητών… Για τους τελευταίους, διάβασα πρόσφατα μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό περιοδικό «Personality and Individual Differences», η οποία συμπεραίνει πως ίσως τελικά να πρέπει να συμπονούμε αυτά τα άτομα παρά να εκνευριζόμαστε μαζί τους. Σας μεταφέρω μέρος αυτής της έρευνας όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε. Οι ερευνητές συνέλεξαν πληροφορίες από 555 χρήστες του Facebook, τους οποίους και ρώτησαν με ποιον τρόπο χρησιμοποιούν την κοινωνική πλατφόρμα δικτύωσης και κυρίως την ενότητα του στάτους και με ποιες αφορμές το ανανεώνουν. Οι πληροφορίες που συγκέντρωσαν περιείχαν επίσης στοιχεία για την προσωπικότητα του κάθε συμμετέχοντα, όπως και τα επίπεδα ναρκισσισμού και αυτοπεποίθησης του κάθε ατόμου. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως κάποια συγκεκριμένα στάτους στο Facebook συσχετίζονται με διαφορετικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας. Για παράδειγμα, κάποιος που είναι ιδιαίτερα κοινωνικός ως άνθρωπος είναι πιο πιθανό να μοιραστεί προσωπικά στοιχεία από την καθημερινότητά του, όπως π.χ. σε ποια εκδήλωση θα πάει ή τι ετοίμασε για δείπνο. Με την ίδια λογική, οι νάρκισσοι τείνουν να ποστάρουν πιο συχνά τις όποιες επιτυχίες τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ακόμη πως όσοι ανεβάζουν συχνότερα ενημερώσεις για την ιδιωτική τους ζωή, είναι και οι πιο ανασφαλείς. Οι ερευνητές δημιούργησαν ακόμη έναν ειδικό αλγόριθμο που υπολογίζει τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας βάσει των «like» που κάνουμε στο Facebook. Το αποτέλεσμα ήταν ο εν λόγω αλγόριθμος να καταλαβαίνει την προσωπικότητα των ατόμων που πήραν μέρος στην έρευνα, καλύτερα και από τους δικούς τους... Καλό θα ήταν λοιπόν, εσείς που ασχολείστε συστηματικά με το facebook να προσέχετε με ποιους συναναστρέφεστε, να αποφεύγετε όσο γίνεται συναντήσεις με αγνώστους, να μη δίνετε προσωπικά στοιχεία και σε καμία περίπτωση να μοιράζεστε ιδιωτικές φωτογραφίες με τους «φίλους» σας καθώς, εκτός από το να τους εκνευρίζετε αποκαλύπτετε πολλά περισσότερα για την προσωπικότητα και τη ζωή σας από ότι ίσως νομίζετε… Αυτά τα ολίγα για σήμερα περί φατσο-βιβλίου, με την υπόσχεση να επανέλθουμε…

ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ - Των αγίων πάντων...

Έφτασε το Χάλογουιν. Η πολυπόθητη γιορτή των παιδιών. Κάθε χρόνο στις 31 Οκτωβρίου ο δυτικός κόσμος γιορτάζει το Halloween «All Hallows» (των αγίων πάντων), μια γιορτή που θυμίζει τις απόκριες με σύμβολο την κολοκύθα. Σύμφωνα με εγκυκλοπαιδικά στοιχεία, το έθιμο αυτό προέρχεται από τον 7ο μ.Χ. αιώνα. Αρχικά εορτάζονταν στις 13 Μάιου και ήταν μια νύχτα μνήμης των νεκρών αγίων και μαρτύρων. Η ημερομηνία άλλαξε αργότερα και έγινε 1η Νοεμβρίου, προκειμένου η δυτική εκκλησία να «εκχριστιανίσει» τις παγανιστικές εορτές της εποχής. Ωστόσο, το Halloween αποτελεί εξέλιξη της αρχαίας Κελτικής γιορτής Samhaim. Ενώ προήλθε αρχικά από την Ιρλανδία, γιορτάζεται περισσότερο στην βόρεια Αμερική. Οι Κέλτες θεωρούσαν ότι η μέρα αυτή σημάδευε το τέλος της συγκομιδής και την αρχή του χειμώνα. Παράλληλα, η μεταβατική περίοδος από το φθινόπωρο προς τον χειμώνα θεωρείτο ως μία είδους γέφυρα μεταξύ των ζωντανών και των νεκρών. Η γιορτή είναι πολύ δημοφιλής στις ΗΠΑ και στον Καναδά (ήδη άρχισε να εδραιώνεται και στην Ευρώπη), ενώ ακόμα ανάμεσα στους χριστιανούς έχει γίνει αποδεκτή με πολλές Διαμαρτυρόμενες εκκλησίες να διοργανώνουν επίσημες γιορτές. Αντίθετα, η Ορθόδοξη εκκλησία αντιδρά έντονα και πολλοί ιερείς θεωρούν «έθιμο θανάτου» το μασκάρεμα των παιδιών με τρομακτικές κολοκύθες και σκελετούς... Σκληρή κριτική στην περίφημη γιορτή του Χάλογουιν, που κορυφώνεται τα μεσάνυχτα, ασκεί η εκκλησία της Ελλάδος θεωρώντας ότι επιχειρεί να βυθίσει την νεολαία σε έναν κόσμο σκοτεινό με βρικόλακες, σατανάδες και φαντάσματα στο όνομα της διασκέδασης και του κέρδους. Στον Καναδά, ορισμένοι ιερείς μας προειδοποιούν ότι η γιορτή ουσιαστικά υμνεί την κουλτούρα του θανάτου και καλούν τη νεολαία να απέχει, ενώ την ημέρα αυτή προσκαλούν τα παιδιά σε κατηχητικό σαν ένα κίνητρο για να ασχοληθούν με άλλα θέματα ώστε να αποσπαστεί η προσοχή τους από τις μάγισσες και τους δαίμονες... Η επίσημη εκκλησία βέβαια έχει ήδη τοποθετηθεί κατ' επανάληψη και κατά του καρναβαλιού και άλλων εθίμων και συμβόλων όπως ο Santa Claus, οι elfs, το πασχαλινό κουνέλι, κλπ που τα θεωρεί αντίθετα προς την Ορθόδοξη παράδοση. Αντίθεση με την εκκλησία εκφράζουν οι κολοκυθοπαραγωγοί οι οποίοι δηλώνουν ότι μόνο η γιορτή αυτή έχει μείνει να συντηρεί τον πολύπαθο κλάδο. Το Χάλογουιν πάντως έχει σαν πρωταγωνιστές τα μικρά παιδιά, τα οποία μεταμφιεσμένα γυρίζουν από σπίτι σε σπίτι θέτοντας το ερώτημα: «Trick or treat» «Σκανταλιά ή κέρασμα». Τελευταία η γιορτή έχει γίνει πολύ δημοφιλής και στην Ελλάδα. Εν όψει αυτής της πραγματικότητας, η εκκλησία καλείται πλέον να επιλέξει ανάμεσα στην αναπόφευκτη προσαρμογή στη ρεαλιστική ροή των πραγμάτων με τις όποιες επακόλουθες συνέπειες και τη διατήρηση του status quo καθεστώτος, το οποίο θα μπορούσε να την φέρει αντιμέτωπη με αντιδραστικές δυνάμεις, με κίνδυνο να οδηγηθεί σ' έναν κυκεώνα πολύμορφων αντιπαραθετικών αντιλήψεων. Οι επιλογές της εκκλησίας πάντως, σε ότι αφορά ειδικότερα το συγκεκριμένο θέμα, διαφαίνονται ασφυκτικά περιορισμένες...

Καναδικό σύστημα υγείας - Αναπόφευκτη η κατάρρευση;

Στα πρόθυρα κατάρρευσης βρίσκεται το σύστημα υγείας του Καναδά… Γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Εάν δεν εφαρμοστεί τώρα άμεση, ισχυρή δράση από όλα τα επίπεδα της κυβέρνησης, θα δούμε περαιτέρω διάβρωση, περαιτέρω επιπτώσεις στην υγεία και πλήρη απώλεια εμπιστοσύνης στο σύστημα. Σύμφωνα με τους εργαζόμενους στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, τα όριά τους έχουν εξαντληθεί και εγκαταλείπουν σωρηδόν τις δουλειές τους. Οι ασθενείς αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους αναμονής για χειρουργικές επεμβάσεις, οι υγειονομικοί γιατροί εντοπίζουν σοβαρές ασθένειες σε ασθενείς που θα έπρεπε να είχαν διαγνωστεί πολύ νωρίτερα, εκατομμύρια δεν έχουν πρόσβαση σε γιατρό ενώ ταυτόχρονα τα τμήματα πρώτων βοηθειών και οι υγειονομικές μονάδες κλείνουν τις πόρτες τους ή μειώνουν σημαντικά τις ώρες λειτουργίας τους. Ο λόγος γι’ αυτήν την κρίση είναι πολύ σαφής. Ο Καναδάς αντιμετωπίζει μια σοβαρή κρίση εργατικού δυναμικού στον τομέα της υγείας. Για περισσότερα από δύο χρόνια, οι παρέχοντες υγειονομική περίθαλψη επωμίζονται το τεράστιο βάρος της πανδημίας. Ο υπερβολικός φόρτος εργασίας, η υποστελέχωση και οι σημαντικές υπερωρίες έχουν ως αποτέλεσμα τη χρόνια εξουθένωση, η οποία έχει ωθήσει τους νοσηλευτές και τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας να ξεπεράσουν το οριακό σημείο. Αυτό συμβαίνει σε όλους τους τομείς της νοσηλευτικής πρακτικής, συμπεριλαμβανομένης της νοσηλευτικής ηγεσίας. Οι νοσηλευτές συνταξιοδοτούνται πρόωρα, προτιμούν να δουλεύουν με μερική απασχόληση ή εγκαταλείπουν εντελώς το επάγγελμά τους. Οι νοσηλευτές εμφανίζουν το μεγαλύτερο ποσοστό άγχους και κατάθλιψης με ένα ποσοστό 94% να εμφανίζει συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης, με αποτέλεσμα ένας στους τέσσερις να σκοπεύει να εγκαταλείψει ή να αλλάξει δουλειά. Πολλοί αντιμετωπίζουν βάρδιες 16 ή και 24 ωρών, δεν παίρνουν ρεπό ή διάλειμμα ενώ αρκετοί έχουν ακυρώσει τις διακοπές τους. Μια άνευ προηγουμένου κρίση της δημόσιας υγείας. Πολλοί αρμόδιοι θεωρούν ότι είναι πλέον πολύ αργά για γρήγορες λύσεις ή λύσεις Band-Aid. Οι ρωγμές στο σύστημα είναι βαθιές και τη στιγμή αυτή δεν φαίνεται να υπάρχει λύση στην κρίση. Όλοι συμφωνούν ότι χρειάζονται καλύτερες και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και φροντίδα ψυχικής υγείας για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και ένα σχέδιο δράσης για την διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού με βάση των δεδομένων. Χρειάζεται μεγαλύτερη εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση των νοσηλευτών στον χώρο της υγείας, υψηλότερες αμοιβές και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Και πρέπει να διασφαλισθεί ότι κάθε άτομο που ζει στον Καναδά να μπορεί να έχει πρόσβαση στη φροντίδα που χρειάζεται όταν τη χρειάζεται, κάτι πού δυστυχώς δεν συμβαίνει. Απαιτείται περισσότερη συνεργασία μεταξύ των κυβερνήσεων και λιγότερη πολιτική. Μία αποτελεσματική υγειονομική περίθαλψη. Η διαρθρωτική μεταρρύθμιση επείγει. Η υγεία όλων των ανθρώπων που ζουν στον Καναδά εξαρτάται από αυτό. Η Canadian Nurses Association προτρέπει τις ομοσπονδιακές, επαρχιακές και δημοτικές διοικήσεις να καθορίσουν σαφείς προτεραιότητες και συγκεκριμένες λύσεις που θα βελτιώσουν το σύστημα υγείας και θα το καταστήσουν βιωσιμότερο…

'Ενα γεύμα γεμάτο αγάπη...

Αν γράφαμε πριν από λίγα χρόνια για υποσιτισμένα παιδιά στην Ελλάδα, κάποιοι θα μας χαρακτήριζαν υπερβολικούς. Κι όμως, στη σημερινή Ελλάδα της βαθειάς οικονομικής κρίσης, της ακρίβειας και της εξαθλίωσης, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, εκατοντάδες παιδιά λιποθυμούν καθημερινά στις σχολικές αίθουσες επειδή πεινάνε… Η κρίση και οι συνέπειές της (ανασφάλεια, ανεργία, οικονομική δυσπραγία κ.λπ.) επηρεάζουν την καθημερινότητα, αλλά και την ψυχική υγεία των ανθρώπων. Η παροχή υποστήριξης, λοιπόν, σε υπερχρεωμένες οικογένειες κρίνεται απαραίτητη. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, τα νούμερα είναι δραματικά και αποκαλύπτουν το μέγεθος του οικονομικο-κοινωνικού προβλήματος στις ελληνικές οικογένειες. Ειδικότερα, παιδιά που φοιτούν σε νηπιαγωγεία και δημοτικά της χώρας δεν έχουν ούτε τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Ένα κουλούρι ή φρούτο, λίγο γάλα ή χυμό... Τα άκρως απαραίτητα για την επιβίωση και την ανάπτυξη ενός παιδιού έχουν πλέον γίνει είδη πολυτελείας. Και πώς να μην είναι άλλωστε όταν στις περισσότερες ελληνικές οικογένειες ο ένας ή και οι δύο γονείς βρίσκονται χωρίς δουλειά, αλλά και εκείνοι που δουλεύουν δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της στατιστικής υπηρεσίας ΕΛΣΤΑΤ, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο ξεπέρασε το 12% και πολλά νοικοκυριά αδυνατούν να προσφέρουν στα παιδιά τους βασικά αγαθά. Οι κοινωφελείς οργανισμοί για το παιδί υπολειτουργούν λόγω σοβαρής έλλειψης δωρητών μια και οι μέχρι πρότινος δωρητές σπανίζουν αφού παλεύουν οι ίδιοι να επιβιώσουν κάτω από τις δύσκολες συνθήκες που δημιούργησε η κρίση. Σύμφωνα με την υπεύθυνη ιστοσελίδα Gold Mum Charity, τη στιγμή αυτή λειτουργούν στη χώρα 62 καταγεγραμμένα φιλανθρωπικά ιδρύματα, ελληνικά αλλά και παραρτήματα διεθνών ιδρυμάτων. Η απανταχού ομογένεια συνεχίζει τη συστηματική εκστρατεία με στόχο την ανακούφιση και ενίσχυση των ευπαθών κοινωνικών ομάδων. Παρόμοιο έργο ανέλαβε εδώ και μερικά χρόνια η «Μαγική Αποστολή», με σκοπό τη συμπαράσταση των Παιδικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας. Με πρωτοβουλία της ακούραστης εμπνεύστριας κ. Βρισηίδας Μαύρου-Παιδούση και με δεκάδες φιλότιμους εθελοντές που δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, συνεχίζεται η δική μας εκστρατεία για την ενίσχυση των μεγάλων ιδρυμάτων που ασχολούνται με τα παιδιά. Τα ιδρύματα αυτά φιλοξενούν χιλιάδες παιδιά προσφέροντας, μεταξύ άλλων, συσσίτια, περίθαλψη και πάνω απ’ όλα φροντίδα, θαλπωρή και προστασία σε καθημερινή βάση. Καλούμαστε όλοι μας να τα ενισχύσουμε με κάποια τρόφιμα, είδη ρουχισμού, σχολικά είδη… Όσα μπορεί ο καθένας. Την ερχόμενη Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2022 στη 1:00 μ.μ., η Επιτροπή Συμπαράστασης Παιδικών Ιδρυμάτων της Ελλάδας «Μαγική Αποστολή», σας προσκαλεί σε γεύμα «ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑΣ» για τα παιδιά της πατρίδας μας στην αίθουσα του Ελληνικού Κοινοτικού Κέντρου «Αδριανός Μαρής». Το «Magic Mission» ευελπιστεί ότι οι φίλοι και υποστηρικτές του θα δώσουν οικογενειακώς το παρών σ’ αυτή την εκδήλωση Αγάπης και Αλληλεγγύης. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εκδήλωση θα βρείτε στα «Ελληνοκαναδικά Νέα» καθώς και στις άλλες τοπικές εφημερίδες. Γιατί κανένα παιδί δεν πρέπει να πεινάει…

Thanksgiving Day - Μία σημαντική Ημέρα...

Όπως επανειλημμένα έχω αναφέρει, θεωρώ ότι είμαστε πολύ τυχεροί που ζούμε στην φιλόξενη αυτή χώρα πού λέγεται Καναδάς και απολαμβάνουμε ειρήνη, ελευθερία, ασφάλεια, τάξη, ηρεμία, ευκαιρίες εργασίας, τεράστιες δυνατότητες στον επιχειρηματικό τομέα και ένα υποδειγματικό εκπαιδευτικό σύστημα. Την ερχόμενη ΔευτέραThanksgiving Day (Ημέρα των Ευχαριστιών), πρέπει όλοι να δώσουμε τις ευχαριστίες μας για τα αγαθά που απολαμβάνουμε στη δεύτερή μας πατρίδα. Βέβαια, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η Ημέρα αυτή δεν έχει την ίδια σημασία. Παρόλο που οι ΗΠΑ και ο Καναδάς μοιράζονται μια ήπειρο, οι δύο δεν μοιράζονται την ίδια ημερομηνία. Στον Καναδά, η δεύτερη Δευτέρα του Οκτώβρη είναι δημόσια αργία ενώ στην Αμερική η τέταρτη Πέμπτη του Νοεμβρίου. Όπως συμβαίνει και με τις άλλες επίσημες αργίες, πολλές επιχειρήσεις και υπηρεσίες, όπως κυβερνητικά γραφεία, τράπεζες, σχολεία, κ.α. την Ημέρα αυτή δεν λειτουργούν. Στον Κεμπέκ, η Ημέρα των Ευχαριστιών, Action de grace όπως είναι πιο γνωστή, έχει μικρότερη σημασία από ότι έχει στον υπόλοιπο Καναδά και ειδικότερα στις δυτικές επαρχίες, δεδομένης της προτεσταντικής της προέλευσης. Οι γαλλοκαναδοί ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τον καθολικισμό, οπότε η Ημέρα έχει μεγαλύτερο νόημα για τον αγγλόφωνο πληθυσμό της επαρχίας. Για την ιστορία, οι απαρχές της Ημέρας των Ευχαριστιών εδώ στον Καναδά, θεωρείται πως οφείλονται στον εξερευνητή Μάρτιν Φρόμπισερ, ο οποίος προσπαθούσε να ανακαλύψει ένα βόρειο πέρασμα προς τα ανατολικά. Το 1578 στην επαρχία Νιουφάουντλαντ και Λαμπραντόρ διοργάνωσε μία τυπική τελετή ευχαριστίας για την επιβίωσή του από ένα μακρύ ταξίδι. Αυτή θεωρείται από πολλούς ως η παλιότερη αναφορά Γιορτής Ευχαριστιών στη Βόρεια Αμερική. Την ίδια περίοδο, εν τω μεταξύ, Γάλλοι άποικοι που είχαν φτάσει στον Καναδά διασχίζοντας τον Ατλαντικό με επικεφαλής τον Σαμυέλ ντε Σαμπλέν, διοργάνωσαν επίσης μια γιορτή ευχαριστιών για την ασφαλή άφιξή τους στο Νέο Κόσμο. Στη γιορτή αυτή καθιέρωσαν να μοιράζονται το φαγητό τους με τους αυτόχθονες γείτονές τους. Μια ειδική Ημέρα Ευχαριστιών καθιέρωσαν το 1763 οι κάτοικοι του Χάλιφαξ. Μετά το 1799 αναφέρονται πολλοί εορτασμοί της Ημέρας αλλά όχι σε τακτική βάση. Ως πρώτη Ημέρα Ευχαριστιών, μετά τη δημιουργία της Καναδικής Ομοσπονδίας, αναφέρεται μια λαϊκή γιορτή που διοργανώθηκε στις 5 Απριλίου 1872 προς τιμή του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Ζ’. Από το 1879 η Ημέρα των Ευχαριστιών άρχισε να γιορτάζεται συστηματικά κάθε χρόνο. Όμως, η ημερομηνία δεν ήταν σταθερή. Επίσης, κάθε χρόνο άλλαζε το θέμα του εορτασμού ανάλογα με τι εθεωρείτο ως σημαντικότερο για να γίνει η γιορτή. Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ημέρα των Ευχαριστιών άρχισε να γιορτάζεται μαζί με την Ημέρα των Βετεράνων Πολεμιστών μια Δευτέρα του Νοεμβρίου. Από το 1931 πάντως, οι δύο εορτασμοί έγιναν ξεχωριστοί και η Ημέρα των Ευχαριστιών μεταφέρθηκε την δεύτερη Δευτέρα του Οκτώβρη. Με τη γιορτή των Ευχαριστιών απονέμονται ευχαριστίες προς το Δημιουργό για τα πλούσια αγαθά που μας παρέχει…

Άσκηση εκλογικού δικαιώματος

Είναι γεγονός ότι ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων του Κεμπέκ, αδιαφορούν για τις εκλογές και ειδικότερα οι ηλικιωμένοι, οι οποίοι αποφεύγουν να μεταβούν στις κάλπες είτε για λόγους δυσκινησίας είτε γιατί νιώθουν ότι δεν τους αφορούν. Μάλιστα, η δική μας Τρίτη Ηλικία ασχολείται πιότερο με τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν ότι οι ηλικιωμένοι αποτελούν ένα σημαντικό και πολύτιμο κομμάτι της Κεμπεκιώτικης κοινωνίας. Στις εκλογές του 2018 παρατηρήθηκε μία γενική μείωση της προσέλευσης ψηφοφόρων κατά 5% περίπου συγκριτικά με τις εκλογές του 2014. Συγκεκριμένα ψήφισαν 6.169.772 πολίτες, ήτοι ποσοστό 66.45%. Η μη συμμετοχή όμως των πολιτών κάθε ηλικίας δεν είναι η λύση για να αλλάξουν τα πράγματα. Θα πρέπει μέσα από τη συμβολή του ο καθένας μας να δημιουργηθεί ένα νέο είδος «πολιτικής» που να μας συγκινήσει, να μας εμπνεύσει και να μας καταστήσει από αντικείμενα διαχείρισης στα χέρια των εκάστοτε πολιτικών, ενεργούς πολίτες που αποφασίζουν για το μέλλον και τη ζωή τους. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι η ύψιστη μορφή δημοκρατίας αλλά και ελέγχου της εξουσίας που έχει ο κάθε πολίτης. Οι εκλογές στο Κεμπέκ ήταν ανέκαθεν καθοριστικές για την περεταίρω πορεία της Επαρχίας και του Καναδά γενικότερα. Το επίμαχο θέμα της αυτονομίας, αν και τελευταία παρουσιάζεται υποβαθμισμένο, δεν παύει να παραμένει ζωντανό. Σκοπός ύπαρξης των κομμάτων Quebec Solidaire και Parti Quebecois, είναι η πλήρης ανεξαρτησία του Κεμπέκ, ενώ το κυβερνών Coalition Avenir Quebec, παρότι έβαλε το θέμα προσωρινά στο συρτάρι, προτείνει αυστηρές διαπραγματεύσεις με την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση για περισσότερες εξουσίες ενώ θεσπίζει αντισυνταγματικούς νόμους, όπως ο επίμαχος γλωσσικός νόμος 96. Το Συντηρητικό κόμμα του Κεμπέκ ιδρύθηκε με σκοπό να τον καταργήσει. Το Φιλελεύθερο κόμμα επιδιώκει ισχυρή φωνή του Κεμπέκ στην Οττάβα και μερική τροποποίηση του νόμου. Στο θέμα της Γαλλικής γλώσσας, όλα σχεδόν τα κόμματα ακολουθούν προστατευτική πολιτική. Ωστόσο, παρά τις όποιες κατά καιρούς αντιδράσεις, η Γαλλική γλώσσα κατάφερε τελικά να επιβληθεί. Εκτός από το αυτονομιστικό και γλωσσικό ζήτημα, άλλα ζωτικής σημασίας θέματα πιστεύω πως πρέπει να απασχολήσουν και να προβληματίσουν τους ψηφοφόρους. Το μεταναστευτικό π.χ. είναι ένα θέμα που επηρεάζει την δημογραφική δομή του τόπου, οι ελλείψεις στον τομέα υγειονομικής περίθαλψης και το περιβάλλον, θα πρέπει να εξετασθούν προσεκτικά πριν ριφθεί η ψήφος. Φτάσαμε αισίως στις τελευταίες ημέρες των εκλογών. Το «εκλέγειν» όπως και το «εκλέγεστε» αποτελεί την ύψιστη τιμή και υποχρέωση των πολιτών προς την δημοκρατία και η κάθε ψήφος έχει αξία γιατί κρίνει το μέλλον όλων μας. Συνεπώς, η συμμετοχή μας στις εκλογές της 3ης Οκτωβρίου2022 επιβάλλεται. Όσοι δεν έχετε ήδη ψηφίσει, φροντίστε να το κάνετε την Δευτέρα. Διότι σε τελευταία ανάλυση, η ψήφος είναι δικαίωμα και υποχρέωση, στον εαυτό μας κυρίως και στην οικογένειά μας και κατ’ επέκταση στη χώρα που ζούμε…

ΟΥΔΕΤΕΡΟ ΦΥΛΟ - Ψυχική διαταραχή ή μόδα;

Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο Αδάμ και η Εύα αφού έφαγαν στον παράδεισο τον απαγορευμένο καρπό, αντιλήφθηκαν ότι ήταν γυμνοί και έραψαν φύλλα συκής για να καλύψουν τα ιδιωτικά τους μέρη. Το φύλλο συκής από τότε αναφέρεται μεταφορικά όταν θέλουμε να περιγράψουμε καταστάσεις ντροπής, που πρέπει να αποκρύψουμε. Σύμφωνα με τη βιολογική επιστήμη, τα βιολογικά φύλα της ανθρώπινης φυλής είναι δύο, ανδρικό και γυναικείο. Τα τελευταία χρόνια, οι αυτοθεωρούμενες προηγμένες κοινωνίες, αγνοώντας τους απαραβίαστους νόμους της φύσης αποδέχτηκαν και νομοθέτησαν την ύπαρξη ενός τρίτου ή ουδέτερου φύλου, για να ικανοποιήσουν προφανώς το ελαχιστότατο ποσοστό εκείνων όσων αυτοβούλως επέλεξαν να απορρίψουν το βιολογικό φύλο τους. Πως όμως εννοείται το λεγόμενο ουδέτερο γένος ή τρίτο φύλο; Όπως αναφέρουν εξειδικευμένοι επιστήμονες, πρόκειται για μία κοινή ερώτηση η οποία εκφράζει τη διάθεση για αναγνώριση και συμπερίληψη όλων εκείνων που δεν αντιπροσωπεύονται από το δυαδικό άνδρας/γυναίκα. Ο όρος μη δυαδικός εμφανίστηκε στο διαδίκτυο το 2014 από χρήστες που ρωτούσαν τι σημαίνει, ενώ το «εκείνο», ως ουδέτερο γένος, συμπεριλήφθηκε στο λεξικό Merriam-Webster το 2017 όπως και στις νεότερες εγκυκλοπαίδειες. Η συζήτηση περί ταυτότητας φύλου έχει ήδη φουντώσει ανάμεσα στους εφήβους. Εμπειρογνώμονες τη θεωρούν αντίδραση στη τάση που επικρατούσε στις αρχές του 21ου αιώνα και πού «επέβαλε» προκλητικό ντύσιμο από την προεφηβεία και ροζ κοριτσίστικο στυλ σε μικρότερη ηλικία. Η επόμενη γενιά εφήβων, η οποία συνέπεσε με την περίοδο όπου ένα υπολογίσιμο κομμάτι της δυτικής κοινωνίας αρνείται να αυτοπροσδιορίζεται ως άνδρας/γυναίκα και αναζητεί όρους που να αποδίδουν καλύτερα την ταυτότητα του φύλου. Σήμερα σε αρκετές χώρες, όπως και στον Καναδά, προσφέρεται μια μη δυαδική επιλογή για το φύλο στα δημόσια έγγραφα, ενώ μεγάλες εταιρείες ενθαρρύνουν τους υπαλλήλους τους να προσθέτουν τις αντωνυμίες δίπλα στο όνομά τους, τόσο στα μέιλ όσο και όταν συστήνονται προφορικά, στις συνδιασκέψεις και τηλεδιασκέψεις, στις επαγγελματικές τους κάρτες, σε παρένθεση δίπλα στο όνομά τους. Στις 21 Οκτωβρίου 2020, το αμερικανικό Στέιτ Ντιπάρτμεντ τίμησε την Παγκόσμια Ημέρα Αντωνυμιών, κυκλοφορώντας μια επικαιροποιημένη λίστα με τις αντωνυμίες που χρησιμοποιούνται ευρύτατα στις μέρες μας. Το ζήτημα ωστόσο, εκτός από κοινωνικό είναι και γλωσσολογικό. Νέες λέξεις έχουν πλαστεί για να εκφραστεί η ουδετερότητα του φύλου και να μη μπερδεύεται με το εκείνος/εκείνη ή εκείνοι/εκείνες. Γλωσσολόγοι, όπως ο Τζον Μακ Γουόδερ από το πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, τονίζουν ότι η γλώσσα εξελίσσεται και είναι λογικό να πλάθεται ανάλογα με τις απαιτήσεις της κοινωνίας, όπως π.χ. καταργήθηκε το δεσποινίς και έμεινε μόνο το κυρία επειδή δεν χρειάζεται να προσδιορίζουμε αν μια γυναίκα είναι παντρεμένη όταν την προσφωνούμε. Τονίζουν επίσης ότι η γλώσσα εξειδικεύεται και εξευγενίζεται για να εκφράζει περισσότερες αποχρώσεις νοημάτων ή να μην προσβάλλει τμήματα του πληθυσμού. Ως επίλογο, παραπέμπω στην προς Ρωμαίους Επιστολή του Απόστολου Παύλου «παρά φύσιν» εδάφιο 1:24-27…

ΜΟΝΑΡΧΙΑ - 'Ενας ξεπερασμένος θεσμός;

Ο θάνατος της βασίλισσας Ελισάβετ Β’, της μακροβιότερης μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου, εξακολουθεί να απασχολεί τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Ο μεγαλύτερος γιος της Κάρολος, ο πρώην πρίγκιπας της Ουαλίας, ανακηρύχτηκε και επίσημα βασιλιάς και αρχηγός κράτους για 14 βασίλεια από τα συνολικά 56 κράτη που απαρτίζουν τη Βρετανική Κοινοπολιτεία, μεταξύ των οποίων και ο Καναδάς. Η Κοινοπολιτεία είναι μία εθελοντική- ελεύθερη ένωση ανεξάρτητων κρατών, πρώην αποικίες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.15 από αυτά τα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του Καναδά, έχουν ως αρχηγό κράτους τον Βρετανό μονάρχη. Ωστόσο, ένα σημαντικό τμήμα του καναδικού πληθυσμού, έχει αρνητική άποψη για την μοναρχία. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Research Co., σχεδόν οι μισοί Καναδοί θα προτιμούσαν να έχουν εκλεγμένο αρχηγό κράτους, ενώ μόνο ένας στους πέντε τάσσεται υπέρ της μοναρχίας. Στη διαδικτυακή πανκαναδική έρευνα ενός αντιπροσωπευτικού εθνικού δείγματος, μόνο το 21% των Καναδών λέει πως, λαμβάνοντας υπόψη το σύνταγμα του Καναδά, θα προτιμούσε η χώρα να παραμείνει μοναρχία. Ποσοστό 49%, των Καναδών προτιμούν ένα κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος με έναν εκλεγμένο ηγέτη. Το ποσοστό στο Κεμπέκ ανέρχεται στο 59%. Οι Καναδοί που ψήφισαν το Φιλελεύθερο και το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα στις περσινές ομοσπονδιακές εκλογές, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, πιθανότητα θα προτιμούσαν να έχουν εκλεγμένο αρχηγό κράτους (ο καθένας με ποσοστό 51%) από εκείνους που ψήφισαν για το Συντηρητικό Κόμμα (45%). Τον τελευταίο καιρό οι απόψεις των Καναδών για τα μέλη της βασιλικής οικογένειας έχουν διαμορφωθεί σημαντικά. Συγκεκριμένα, η Βασίλισσα Ελισάβετ Β’ είχε την εύνοια του 64% των Καναδών, σημειώνοντας πτώση κατά τέσσερις μονάδες. Η βαθμολογία μειώθηκε δραματικά για τον Πρίγκιπα Χάρι (50%) και τη Μέγκαν, Δούκισσα του Σάσεξ (44%). Περίπου τρεις στους πέντε Καναδούς έχουν θετικές απόψεις για την Αικατερίνη, τη Δούκισσα του Κέιμπριτζ (60%) και τον Πρίγκιπα Γουίλιαμ (58%). Στη χαμηλότερη σειρά προτίμησης βρίσκονται ο νέος βασιλιάς Κάρολος (35%) και η σύζυγός του Καμίλα, Δούκισσα της Κορνουάλης (27%). Το ένα τρίτο σχεδόν των Καναδών (34%) θα ήθελε να έβλεπε τον πρίγκιπα Γουίλιαμ να έπαιρνε τη θέση του βασιλιά από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β'. Μεταξύ των Καναδών που εκφράζουν προτίμηση για τη συνέχιση της μοναρχίας, ο πρίγκιπας Γουίλιαμ θεωρείται ως ανώτερη επιλογή από τον νυν βασιλιά Κάρολο (50% έως 36%). Το 2021, η Μοναρχική Ένωση του Καναδά εξέδωσε την τριετή έρευνά της για το κόστος της μοναρχίας και κατά μία εκτίμηση το στέμμα στοιχίζει στον Καναδά πάνω από 58 εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Συγκεκριμένα, οι Καναδοί φορολογούμενοι κατέβαλαν το 2020 για το στέμμα 58.749.485,52 δολάρια. Στο ποσό αυτό συμπεριλαμβάνεται το γραφείο του γενικού κυβερνήτη, τα έξοδα των υποδιοικητών, οι μετακινήσεις και η ασφάλειά τους. Γεγονός πάντως είναι ότι το επίμαχο θέμα του μέλλοντος της μοναρχίας έχει αποκτήσει αυξημένη προσοχή, όχι μόνο στον Καναδά αλλά και αλλού σε ολόκληρη την πρώην Βρετανική Αυτοκρατορία...

"Χαρά στον 'Ελληνα που ελληνοξεχνά..."

Είναι πράγματι οδυνηρό το συναίσθημα της ντροπής και της απογοήτευσης όταν μετά από δεκαετίες βασανιστικής ζωής στην ξενιτιά, επιστρέφεις στην πάτρια γη για μόνιμη εγκατάσταση. Με τις οικονομίες μιας ζωής, γεμάτος κουράγιο κι ελπίδες φροντίζεις να τακτοποιήσεις τη σύνταξη, την ιατρική σου περίθαλψη και το εισόδημα που κατάφερες να αποκτήσεις. Όλα τ’ αφήνεις πίσω σου στον Καναδά. Αγώνες, αποτυχίες, φαρμάκια και όνειρα… Γνωστός, μου έλεγε πρόσφατα πως αφού τον «έπνιξε» η νοσταλγία, αποφάσισε να επαναπατριστεί . «Γύρισα στον τόπο μου, στις ρίζες μου, ν’ ακούσω ελληνικά, να χορτάσω τη γλώσσα μου … Βγήκα λοιπόν βόλτα στην Ομόνοια και τι να δω. Συνωστισμένοι μελαμψοί πρόσφυγες φώναζαν δυνατά και χειρονομούσαν, αδιαφορώντας για τη δυσαρέσκεια και τη δυσφορία των περαστικών. Κάποιοι μάλιστα ενοχλούσαν με απεχθή και χυδαίο τρόπο τις περαστικές κοπέλες... Στάθηκα έξω από ένα Λύκειο και περίμενα να σχολάσουν οι μαθητές του. Κι’ όταν πια το μελίσσι ξεχύθηκε και κατηφόρισε για το δρόμο, μαζί τους κι’ εγώ ευτυχής και περίεργος άρχισα να αφουγκράζομαι τις φωνές και τις συνομιλίες τους όταν ξαφνικά… -Από δω ρε μαλ@κα, μη το ρισκάρεις, απ’ εκεί έχει γκαντέμηδες μηχανάκηδες και θα σε κάνουν άγγελο! -Οκέί μωρή μαλ@κω, μη μου κόβεις το απετάιτ για χάψες! Και άλλα παρόμοια… Όταν έφτασα σπίτι, σοκαρισμένος από τα «νεοελληνικά» της νεολαίας μας, άνοιξα την τηλεόραση για να ενημερωθώ και βέβαια να ξεχάσω… Γνωστή τηλεπαρουσιάστρια έπαιρνε συνέντευξη από μία διαγωνιζόμενη αηδόνα, πολλά «υποσχόμενη» του λαϊκού πενταγράμμου.... -Εεεε… το «Ελλάδα έχεις ταλέντο» σε έκανε άσσο κούπα σταρ! Πως θα συγκρινόσουν με τις διαγωνιζόμενες του «The Voice of Greece»; -Εεεε…(μασώντας τσίχλα) τι να σου πω Αννίτα μου, εμείς στο «Ταλέντο» έχουμε κλάς! Οι άλλες, να δηλαδή πολύ κυρελέ… Εεεε… τόπιασες; -Εεεε… ας πούμε… Εεεε, έξι και ξερός και στις δυο σας. Μάθατε βρε πέντε σπασμένα εγγλέζικα και ξεχάσατε τα ελληνικά; Βάλατε προφορά στη γλώσσα μας που ήταν αγνή και γλυκομίλητη; Η αγανάκτησή μου δεν είχε πλέον όρια… -Γυναίκα, ετοίμασε τις βαλίτσες, φεύγουμε. -Για πού πάλι; -Για την Ελλάδα -Μα στην Ελλάδα είμαστε, χριστιανέ μου. -Για την άλλη Ελλάδα, του Μόντρεαλ, εκεί που μιλάνε ελληνικά χωρίς Εεεε και χωρίς… λ@κα και λ@κω… τ’ ακούς; -Τι γίνεται εδώ; κατέληξε, πού πάμε; Τι κάνουν οι υπεύθυνοι; Εδώ ξεκληρίζονται τα ελληνικά και δεν ενδιαφέρεται κανείς; Γιατί δε διώχνουν με τις κλωτσιές από τα κανάλια όλους αυτούς τους Εεεεδες και …λ@κες; Γιατί δεν διαμαρτύρεται ο λαός μας; Ωχαδελφισμός παντού; Να πάνε όλοι τους στον αγύριστο... Νομίζω πως χρειάζεται πολύ σκέψη, κι ακόμα περισσότερο λίγη ντροπή…» Αυτά μου έλεγε ο αγανακτισμένος συμπάροικος που επέστρεψε άρον άρον από την πατρίδα. Κι’ αμέσως ήρθαν στη σκέψη μου, οι διακρινόμενοι για το ήθος και ευπρέπεια ομογενείς μας, τα υπέροχα σχολεία Σωκράτης και Δημοσθένης και η επιτακτική ανάγκη να τα διατηρήσουμε…

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΚΜΜ

Αναμφισβήτητα, η εκπαίδευση είναι μια πολύτιμη κοινωνική δραστηριότητα και στην παροικία μας θεωρείται η σημαντικότερη υπηρεσία που παρέχει αυτή τη στιγμή η Ελληνική Κοινότητα Μείζονος Μόντρεαλ. Η ιστορία των ελληνικών μας σχολείων, ως γνωστόν, ξεκινά στις αρχές του 20ου αιώνα. Σήμερα λειτουργούν πέντε παραστήματα ημερησίων σχολείων καθώς και σχολεία συμπληρωματικής εκπαίδευσης. Ο αριθμός των μαθητών, με την ένωση των κοινοτήτων, ανέρχεται περίπου στους 1.200. Τα ημερήσια σχολεία περιλαμβάνουν τάξεις Προ-νηπιαγωγείου, Νηπιαγωγείου, Δημοτικού και πρόσφατα Γυμνασίου. Σε αυτά προστίθεται και το Λύκειο «Αριστοτέλης». Σαββατιανά, απογευματινά και κατηχητικά σχολεία λειτουργούν στις περισσότερες περιοχές, όπου υπάρχουν ομογενείς. Χαρακτηριστικό όλων των ιδιωτικών ελληνικών σχολείων είναι ότι ενώ ακολουθούν το αναλυτικό πρόγραμμα της επαρχίας, ακολουθούν επίσης και εκείνο των σχολείων της Ελλάδας, όσον αφορά τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Ωστόσο, οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το εκπαιδευτικό μας σύστημα οφείλονται στο γεγονός ότι οι γλωσσικές ικανότητες και οι ανάγκες των παιδιών μέσα σε μία τάξη διαφέρουν πολύ, εφόσον έχουμε παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς και ακόμη παιδιά που προέρχονται από μεικτούς γάμους, όπου η ομιλία της ελληνικής γλώσσας στο σπίτι είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Ένα άλλο ζωτικό ζήτημα είναι ότι οι εκπαιδευτικοί μας αποσύρονται λόγω ηλικίας ο ένας μετά τον άλλον και είναι δύσκολο να αντικατασταθούν, με αποτέλεσμα η έλλειψη δασκάλων να μειώνει την αποτελεσματικά των σχολείων. Οι αποσπασμένοι δάσκαλοι περιορίζονται στα στοιχειώδη καθήκοντά τους αποφεύγοντας να συμμετέχουν σε οποιεσδήποτε επιπρόσθετες σχολικές δραστηριότητες, απέχοντας έτσι ουσιαστικά από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Η νεοεκλεγείσα διοίκηση της κοινότητας δεσμεύτηκε να προβεί σε τροποποιήσεις, όσον αφορά την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Εδώ, πρέπει να πω ότι η απόφαση διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών με βρίσκει αντίθετο, λαμβάνοντας υπόψη το ήδη βεβαρημένο πρόγραμμα των μαθητών, σε τρείς μάλιστα γλώσσες. Υπενθυμίζω την εσπευσμένη καθιέρωση λειτουργίας τμημάτων γυμνασίου που τελικά δεν απέφερε τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Το άλλο πρόβλημα που εγείρεται είναι οι συνεχείς περικοπές των κρατικών επιχορηγήσεων και η εντατικότερη διδασκαλία της Γαλλικής, η οποία ενδέχεται να προκύψει με τη θέσπιση του νόμου 96. Επί πλέον, το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό εκπαιδευτικό πλαίσιο στο ευρύτερο Μόντρεαλ δεν βοηθά στη διατήρηση και ανάπτυξη ελληνικών ιδιωτικών σχολείων. Υπάρχει μια πληθώρα οργανωμένων δημόσιων σχολείων τα οποία παρέχουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας, με αποτέλεσμα αρκετοί γονείς να βλέπουν τα υπόλοιπα ελληνικά εκπαιδευτικά προγράμματα ως χώρους πολιτισμικής επιρροής περισσότερο παρά ως σχολεία αυτά καθεαυτά. Ας είμαστε ρεαλιστές. Δεν υπάρχει σημαντική μεταναστευτική κίνηση από Ελλάδα ενώ ταυτόχρονα γίνονται πολλοί μεικτοί γάμοι μεταξύ ελλήνων και άλλων μειονοτικών ομάδων. Για να διατηρηθούν συνεπώς τα ελληνικά μας σχολεία με τις σημερινές αντίξοες συνθήκες που επικρατούν, εκτός από την αναγκαία οικονομική υποστήριξη απαιτούνται, σωστός προγραμματισμός, δραστικές και άμεσες αποφάσεις και πάνω απ’ όλα ισχυρή βούληση εκ μέρους της κοινοτικής ηγεσίας. Ένα στοίχημα που καλείται να κερδίσει η νέα διοίκηση της ΕΚΜΜ…

ΚΑΝΑΔΑΣ - Περιβάλλον ώρα μηδέν...

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι πλέον αισθητές σε ολόκληρο τον κόσμο και σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες προβλέπεται να γίνουν συχνότερες και εντονότερες τις επόμενες δεκαετίες. Πολλές είναι οι χώρες που αντιμετωπίζουν θέμα ύδρευσης με τα ποτάμια να στερεύουν. Ακόμα και οι χώρες που είναι άμεσα συνδεδεμένες με το κρύο, όπως ο Καναδάς, παρουσιάζουν συνεχώς αυξανόμενη θερμοκρασία. Πρόσφατη έκθεση του Καναδικού Ινστιτούτου για τις Κλιματικές Επιλογές, διαπιστώνει ότι η κλιματική αλλαγή θα έχει μεγάλες επιπτώσεις στο περιβάλλον και τα τοπία της χώρας. Ο αριθμός των γεγονότων που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, όπως οι πλημμύρες στην Αλμπέρτα του 2013 και ο αυξανόμενος αριθμός δασικών πυρκαγιών στην Βρετανική Κολομβία, έχει γίνει έντονη ανησυχία με την πάροδο του χρόνου. Η ετήσια μέση θερμοκρασία του Καναδά στην ξηρά έχει αυξηθεί κατά 1,7 βαθμούς Κελσίου από το 1948. Ο ρυθμός θέρμανσης είναι ακόμη υψηλότερος στο βόρειο τμήμα του Καναδά, στα λιβάδια και στη βόρεια Βρετανική Κολομβία. Η κλιματική αλλαγή λιώνει ακόμη τους πάγους με ταχύτερους ρυθμούς. Οι ζημιές σε περιουσίες και υποδομές είναι ανυπολόγιστες. Τα κύματα καύσωνα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του καλοκαιριού του 2009, του 2012 και του 2021, σχετίζονται με αυξήσεις στη θερμοπληξία και στις αναπνευστικές ασθένειες. Ο Καναδάς είναι επί του παρόντος ο 7ος μεγαλύτερος εκπομπός αερίων θερμοκηπίου στον κόσμο και έχει μακρά ιστορία παραγωγής βιομηχανικών εκπομπών από τα τέλη του 19ου αιώνα. Το 2019 οι μεταφορές και η εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου, εξέπεμψαν μαζί πάνω από το ήμισυ του συνόλου. Η βιομηχανία εξόρυξης ορυκτών καυσίμων του Καναδά αύξησε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 21,6% από το 1990. Ως γνωστόν, ο Καναδάς έχει δεσμευτεί να μειώσει τις εκπομπές αερίων και θερμοκηπίου κατά 30% σε σχέση με τα επίπεδα του 2005 έως το 2030, στο πλαίσιο της Συμφωνίας του Παρισιού. Γεγονός είναι ότι σε ολόκληρη τη χώρα έχουν εφαρμοστεί αρκετές πολιτικές για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, όπως η τιμολόγηση του άνθρακα, η εμπορία εκπομπών και τα προγράμματα χρηματοδότησης της κλιματικής αλλαγής. Αν και ο Καναδάς δεσμεύτηκε να μειώσει κατά 6% τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, η χώρα δεν εφάρμοσε το ανάλογο σχέδιο. Οι περιβαλλοντικές ομάδες του Καναδά και της Βόρειας Αμερικής πιστεύουν ότι ο Καναδάς στερείται αξιοπιστίας στην περιβαλλοντική πολιτική και επικρίνουν τακτικά τη χώρα σε διεθνούς χώρους. Σύμφωνα με έρευνα της Canadian Nuclear Association, η κλιματική αλλαγή απασχολεί τους Καναδούς περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο θέμα. Οι Καναδοί πιστεύουν ότι η απειλή που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή είναι υψηλότερη από τους ομολόγους τους στις ΗΠΑ. Πολλές πολιτικές προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της επαρχιακής κυβέρνησης. Ωστόσο, η προσαρμογή βρίσκεται επί του παρόντος σε χαμηλά επίπεδα στον κατάλογο των περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων τους και οι περισσότερες επαρχίες δεν έχουν κανένα σχέδιο προσαρμογής για το κλίμα…